RSS

Monthly Archives: November 2013

வாழ்க நீ எம்மான்

Govind New

இந்தப் படத்தில் உள்ளவரை நீங்கள் எங்கேனும் கண்டால் ஓடி ஒளிய வேண்டாம். மத மாற்றம் செய்பவரோ, அறிவு ஜீவியோ, இடதுசாரி எழுத்தாளரோ அல்லர். இப்படியெல்லாம் தோற்றமளிப்பதால் உங்கள் மனதில் ஓடி ஒளிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றுவது இயல்பே.

இவர் மத மாற்றம் செய்பவர் அல்ல.

ஆனால் மன மாற்றம் செய்வார்.

ஏனெனில் பலரது வாழ்வில் பல மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியவர் இவர்.

அவர் ஏற்படுத்தியுள்ள மாற்றங்கள் சில:

வாழ்வின் கடை நிலையில் உள்ள, பாலியல் வன்முறைக்கு உள்ளான, குடும்பத்தினராலேயே பாலியல் வன்முறைக்கு உட்படுத்தப்பட்ட 18 – 26 வயதுகளில் உள்ள சுமார் 120 பெண்களுக்குத் திருமணம் செய்ய உதவி செய்துள்ளார். தனது காலஞ்சென்ற மனைவியின் பெயரில் தான் துவங்கிய ‘சௌபாக்கியா‘ என்ற அறக்கட்டளையின் மூலம் இந்த நல்ல பணியைச் செய்துள்ளார்.

சரி. இது மட்டுமா ? பட்டியல் நீளுகிறது.

தனது ‘Educate’ என்ற இன்னொரு அறக்கட்டளையின்  மூலம் தெருவில் பிச்சை எடுக்கும், குப்பை பொறுக்கும், இன்ன பிற வழிகளில் வன்முறைகளுக்கு ஆளான 4  முதல் 15 வயதில் உள்ள சிறுவர்களுக்கு ‘HOPE‘  முதலிய நிறுவனங்களின் உதவியுடன் ஆரம்பக் கல்வி அளிக்கிறார். ஒரு வருடத்திற்கு பத்துப் பிள்ளைகளுக்குக் கல்விச் செலவை ஏற்றுக்கொள்கிறார். சில மிகவும் வசதி குறைந்த, சமூகத்தின் அடித்தளத்திற்கு மிக அருகில் உள்ள ஏழைச் சிறுவர்களுக்கு உறைவிட வசதிக்கும் நிதி அளிக்கிறார்.

முடிந்ததா என்று கேட்கிறீர்களா ? அது தான் இல்லை.

தானே முனைந்து கர்நாடக மாநிலத்தின் சில கிராமங்களின் பிள்ளைகளுக்குப் பாடம் நடத்துகிறார். ஒன்றாம் வகுப்பு முதல் ஐந்தாம் வகுப்புப் பிள்ளைகள் ஒரே வகுப்பறையில் அமர்ந்து பாடம் கேட்கவேண்டிய நிலையில் இருந்த சில கிராம அரசுப் பள்ளிகளுக்குச் சென்று அவர்களுக்குத் தன்னாலான கல்விச் சேவை அளிக்கிறார்.

இத்தனைக்கும் இவர் சில நிறுவனங்களுக்கு ஆலோசகராகவும் இருக்கிறார். வாரத்தில் இரண்டு நாட்கள் மும்பையில் ஒரு வெளி நாட்டு நிறுவனத்தின் நிதி ஆலோசகர், நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் பல நிறுவனங்களுக்கு ஆலோசனை வழங்கும் வேலை. இவை போக வாரத்தில் எப்படியும் ஒரு நாளாவது ஏழைப் பிள்ளைகளின் கல்விக்காகத் தன் நேரத்தை செலவழிக்கிறார்.

இவர் வேலை பார்த்த சில நிறுவனங்கள் – மைக்ரோசாப்ட்(Microsoft)), சன் மைக்ரோ சிஸ்டம்ஸ்(Sun Micro Systems), வி.எம்.வேர் (VMware). கல்வியால் கணக்காளரான (Chartered Accountant ) இவர்  தேர்ந்த மேலாண்மை ஆலோசகரும் கூட.

இவரது சேவையைப் பாராட்டி இவரை ‘கல்வியின் முன்னோடி’ என்று கர்நாடக அரசு விருது அளித்து கௌரவித்துள்ளது. பல உயர் கல்வி நிறுவனங்களில் பணியாற்றும் பேராசிரியர்களுக்கு ஏழை மக்களின் கல்வி நிலையை எடுத்துரைக்கும் விதமாக அவர்களுக்குப் பயிற்சிகள் அளித்துள்ளார்.

இவரால் வாழ்வு பெற்ற பல பெண்கள் தங்கள் கணவர் குழந்தைகளுடன் வந்து ‘சாமி’ என்று இவரை அழைப்பதை நினைவு கூர்ந்து கண்ணீர் சிந்தும் இவர் மனிதர் அல்ல சாமியே என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது.

ஒரு நடிகையைப் பற்றி முக நூலில் ஒரு பதிவு இட்டுவிட்டு அதற்கு எத்துனை ‘விருப்பங்கள்’ (Like) விழுகிறது என்று கணக்கிடும் எண்ணற்ற மக்களிடையே இப்படியும் ஒரு ஆசாமி வலம் வருவது ‘இறைவன் மனிதன் உருவில்’ ( ‘Dheivam Manushya Roopena’) என்ற வசனத்தை மெய்ப்பிக்கிறது.

பாரதியின் வாக்கின்படிக் வாழ்த்துவதானால்,”வாழ்க நீ எம்மான் இவ்வையத்து நாட்டிலெல்லாம்..” என்று கூறலாம்.

சரி. இவரைப்பற்றி இன்று ஏன் ?

இன்று இவர் என் இல்லம் வந்திருந்து கௌரவப்படுத்தினார்.

எனக்கும் இவருக்கும் தொடர்பென்ன ?

பள்ளியில் படிக்கும் போது இவர் என் வகுப்புத் தோழர். இவரது பெயர் கோவிந்த் தேசிகன். இவருடன் படித்த ஒரே காரணத்தால் எனது  வாழ்வு கடைத்தேரியது என்று நினைக்கிறேன்.

 
Leave a comment

Posted by on November 30, 2013 in Writers

 

Tags:

பகுத்தறிவு – ஒரு பார்வை

நண்பர்கள் பலர் பல நேரங்களில் கேட்ட கேள்விகளின் அடிப்படையில் எனது பதில்களும் அவற்றின் ஊடாக அமைந்துள்ள சில கருத்துப் பதிவுகளும் இவ்வகையான ‘கதைப்போம் வாருங்கள்’ தொடரில் இடம் பெரும்.

இப்பகுதியில் இம்முறை பகுத்தறிவு பற்றிப் பேசுவோம்.

பகுத்தறிவு என்பது என்ன ?

ஆங்கிலத்தில் ‘Discernment’ என்ற பொருளில் கூறலாம் என்று நினைக்கிறேன். படிப்பறிவாலும் அனுபவத்தாலும் உணர்ந்தவற்றை அறிவின் துணை கொண்டு எடை போட்டுப் பார்த்துத் தற்காலத்திற்குத் தகுந்ததாக உள்ளதைத் தேர்ந்தெடுப்பதே பகுத்தறிவு என்பது என் எண்ணம். பழமையானது என்பதாலேயே ஒன்றை ஏற்றுக்கொள்வது, புதுமை என்பதாலேயே ஒன்றை ஒப்புக்கொள்ளாமல் இருப்பது அல்லது பழமை என்பதாலேயே ஒப்புக்கொள்ளாமல் வீம்பு அடம் பிடிப்பது, புதுமை என்பதாலேயே ஒப்புக்கொள்வது – இவை என்னைப் பொறுத்தவரை பகுத்தறிவு அல்ல.

என் பாட்டி கூறினார் என்பதால் ஒன்றை நான் விரும்பிச் செய்யலாம். அதையே எனது பிள்ளைகளும் செய்யவேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது மூட நம்பிக்கை. என் பிள்ளைகள் நான் கூறுவனவற்றைக் காதில் வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும்; எனது பாட்டியைப் பற்றி அறிந்துகொள்ள வேண்டும்; அவரது செயல் முறைகள், வாழ்க்கை முறைகள் அனைத்தையும் பற்றித் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஆனால் இந்தக் கேள்வி அறிவு, உலக நடப்புகளைப் பார்த்து ஏற்படும் அனுபவ அறிவு முதலியனவற்றைக் கொண்டு அவற்றை ஒரு வழிகாட்டியாகக் கொண்டு தங்கள் காலத்திற்கேற்ப முடிவெடுப்பதே என் பிள்ளைகள் செய்ய வேண்டியது. அதுவே பகுத்தறிவு.

சுருக்கமாக , ஒரு செயலின் , எண்ணத்தின் நிகழ்கால உபயோகத்தின் அடிப்படையில் நடைமுறைத் தன்மையையும் சிந்தித்து எடுக்கப்படும் முடிவுகளே பகுத்தறிவு என்று நான் நினைக்கிறேன்.

தமிழகத்தில் பகுத்தறிவு தோன்றியது எப்போது ?

மனிதன் எப்பொழுது தீயைத் தொட்டால் மட்டுமே சுடும் என்று அறிந்து கொண்டு தொடாமல் இருந்தானோ அப்போதே அவன் பகுத்தறிவு படைத்தவனாகிவிட்டான். அது சில ஆயிரம் ஆண்டுகள் முன்னர் நிகழ்ந்திருக்கலாம்.

மொழிகளும், மதங்களும் தோன்றிய நேரம் அவனது பகுத்தறிவு பரிணாம வளர்ச்சி அடையத் துவங்கியது என்று நினைக்கிறேன். தான் என்பதும் அடுத்தவன் என்பதும் உடல்களே; அது தவிர மற்றபடி தம் இருவருக்கும் இடையே ஒரு இணைப்பு சக்தி உள்ளது என்று எப்போது உணரத் துவங்கினானோ அப்போது பகுத்தறிவில் முழு மதிப்பெண் பெற்றுவிட்டான் என்று எண்ணுகிறேன்.

தவிர இராமாயணத்தில் ஜாபாலி என்று ஒரு முனிவர் வருகிறார். அவர் இராமனிடம்,”உன் தந்தை இறந்து விட்டார். இதற்காக நீ அவருக்குப் பிண்டம் முதலிய வைப்பது எதனால்? நீ இக்கானகத்தில் வைக்கும் உணவு உருண்டைகள் தசரதனிடம் சென்று சேரும் என்று என்ன நிச்சயம்?”, என்பது போன்ற கேள்விகள் கேட்கிறார். கவனிக்க வேண்டியது ஜாபாலி என்பவர் ஒரு முனிவர். இம்மாதிரி ‘உலோகாயதமான’ கேள்விகள் கேட்பது ‘சார்வாகம்’ என்ற பிரிவினரின் கொள்கை. அவர்கள் உலகத்தை ஒரு பொருள் ரீதியாகவே பார்ப்பார்கள். எனவே அவர்களும் அக்காலத்தில் இருந்துள்ளார்கள். பொருள் முதல் வாதத்துக்கும் கருத்துமுதல் வாதத்துக்கும் எப்போதும் ஒரு போட்டி இருந்துகொண்டே தான் இருந்துள்ளது.

கேள்விகள் கேட்பது என்பதும், அதற்கான பதில்கள் அளிப்பது என்பதும் அப்பதில்களில் திருப்தி ஏற்படவில்லை என்றால் மேலும் கேள்விகள் கேட்டுப் பெறுவதும் பண்டை இந்திய / தமிழ் மரபுகளில் ஒன்றே. ‘உப-நிஷதம்’ என்னும் வேதத்தின் பொருள் கூறும் நூல்கள் கேள்வி பதில் வடிவிலேயே உள்ளன. பல தர்ம சங்கடமான கேள்விகளும் இவற்றில் உள்ளன. எனவே ‘பகுத்தறிவு’ என்பது மக்கள் வாழ்வியலில் ஒரு பகுதியாகவேதான் இருந்துள்ளது.

உதாரணமாக ஆதி சங்கரருக்கும் மண்டல மிஸ்ரருக்கும் நடந்த வாதங்கள், ஜைனத்துக்கும் வைணவத்துக்கும் நடந்துள்ள வாதங்கள், அவற்றின் ஊடே நடைபெற்ற கருத்துப் பரிமாற்றங்கள் எல்லாம் கேள்வி பதில் அடிப்படையிலேயே அமைந்தள்ளன. ‘தர்க்கம்’ என்பதே கல்வியின் ஒரு பகுதி என்றே கொண்டிருந்தனர். ‘தர்க்கத்திலும்’ , ‘வியாகரணத்திலும்’  சிறந்த ஆசிரியர்களைப் போற்றிப் புகழ்ந்துள்ளனர். அனுமனை ‘நவ வியாகரண பண்டிதன்’ என்று வால்மீகி அழைக்கிறார் – ஒன்பது வகையான கல்விகளில் சிறந்தவன் என்ற பொருளில் வருகிறது.

இன்னொரு உதாரணத்தைப் பார்ப்போம் :

தற்போதுள்ள உப-நிஷதங்களில் ‘வஜ்ர-சூசிகா-உபநிஷதம்’ என்று ஒன்று உள்ளது. ‘வஜ்ரம்’ என்பது ‘வைரம்’ என்று பொருள் படும். ‘சூசி’ என்பது ‘ஊசி’ என்ற பொருளில் அமைகிறது. அதில் ஒருவரிடம் ஒரு கேள்வி கேட்கப்படுகிறது . ‘பிராம்மணன்’ என்பவன் யார்? அவன் எதனால் உயர்ந்தவன்? வைசியன், சத்ரியன், சூத்திரன் என்பவர்கள் யார்? அவர்கள் எந்த வகைகளில் உயரந்தவர்கள் ? இதுதான் கேள்வி.

கேள்வி ஒன்றும் பிரமாதம் இல்லை தான். ஆனால் பதில் ? அந்தப் பதிலை அளித்தவர் ஒரு முனிவர். இதோ பதில் :

“பிராம்மணன் என்பது என்ன ? உடலா ? உடல் என்று கொண்டால், ஒரு வயோதிக பிராம்மணன் இறந்தால் அவனது சந்ததிகள் அவனது உடலுக்குத் தீ வைக்கிறார்களே? எனவே அவர்கள் பிராம்மணனைக் கொன்ற ‘பிரும்ம ஹத்தி’ என்னும் தோஷத்தால் பீடிக்கப்படுகிறார்களா என்ன? அதனால் அவர்களது முகங்கள் விகாரம் அடைகின்றனவா என்ன? இல்லையே! எனவே உடல் ‘பிராம்மணன்’ இல்லை.

சரி, ஆன்மா ( உயிர் ) பிராம்மணன் என்று கொள்ள முடியுமா ?  இப்பிறவியில் அவ்வுயிர் பிராம்மணன் என்று கொண்டாலும் கூட அது போன பிறவியில் ஒரு மாடாகவோ, அல்லது வேறு ஒரு வர்ணத்தவனாகவோ இருந்திருக்கலாமே. ஆகவே உயிர் பிராம்மணன் அல்ல.

சரி. அவனது செயல்களால் அவன் பிராம்மணன் என்று கொள்ளலாமோ? தானம் செய்வது, தானம் வாங்குவது, கல்வி கற்பது, கற்பிப்பது முதலிய எல்லா செயல்களையும் அனைவரும் செய்கின்றனரே? வசதியான வணிகர் தானம் செய்கின்றனரே! எனவே செயல் மூலமாக மட்டுமே ஒருவன் பிராம்மணன் இல்லை.

எனவே உடலாலும், உயிராலும், செயலாலும் மட்டுமே ஒருவன் பிராம்மணன் அல்லன்.

அது போல தந்தை வழியாகச் சொத்து கைவரப் பெற்ற ஒரு வணிகன் வைசியனா ? வணிகத்தைப் பெருக்காமல் தன் பிதுரார்ஜித சொத்துக்களை அழித்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு வணிகன் வைசியன் என்ற தகுதி அடைய முடியுமா?

தன் உயிரைப் பற்றிக் கவலைப் படாமல் தனது மக்களைக் காக்காத மன்னன் அந்தக் குலத்தில் பிறந்ததால் மட்டுமே சத்ரியன் என்று கொள்ள முடியுமா?

வேளாண்மை, கைத்தொழில்கள் முதலிய எதனிலும் தேர்ச்சி அடையாத ஒருவன் சூத்திரன் என்று தன்னை அழைத்துக்கொள்ள முடியுமா ?

இவை அனைத்தும் ஒவ்வொரு நிலைகள். இவற்றை அடைய ஒருவன் முயல வேண்டும். அதற்காக ஒருவன் கடுமையாக உழைக்க வேண்டும்”

இவ்வாறு அவர் கூறுகிறார். அவர் வேறு யாரும் அல்ல, மீனவர் குலத்தில் பிறந்த ஆனால் அந்தணர்களின் தலைவராக அங்கீகரிக்கப்பட்ட வேத வியாசர். கேள்வி கேட்டவர் நாரதர்.

இவ்வாறு கேள்வி கேட்டு அது எத்துனை தர்ம சங்கடமானதாக இருப்பினும் அதற்குப் பதில் அளிப்பதே தர்க்கம். அதனை பாரதக் கல்விமுறை பல நூறு ஆண்டுகளாகப் பின்பற்றி வருகிறது.

சரி. இதனாலெல்லாம் பழையன எல்லாவற்றையுமே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பது சரியா ?

சரி இல்லை தான். ஆனால் சரியானவற்றையும் இக்காலத்திலும் ஆச்சரியப்பட வைப்பனவற்றையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டாமா ?

உதாரணம் பார்ப்போம் :

அணு ( Atom ) என்பது  ஜான் டால்டன் (John Dalton ) என்பவர் கண்டு பிடித்தது என்று நாம் அறிவியலில் படிக்கிறோம். அதன் வைத்தே நீல் போஹ்ர் ( Neil Bohr ) 1913 ல் அவரது அணு சம்பந்தமான கொள்கைககளை வகுத்தார் என்றும் படித்துள்ளோம். ஆக நம்மைப் பொறுத்தவரை அணுவைக் கண்டு பிடித்தது ஜான் டால்டன், அதனை மேலே எடுத்துச் சென்றது நீல் போஹ்ர் என்றே நம்மால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுவிட்டது.

ஒரு ஆயிரம் ஆண்டுகள் பின் செல்வோம்.

கம்பன் தனது ‘இராமாவதாரம்’  என்னும் கம்ப-ராமாயணத்தில்  ‘இரணிய வதைப் படலத்தில்’  இவ்வாறு கூறுகிறான் :

“சாணிலும் உளன் ஓர் தன்மை அணுவினைச்
சத கூறு இட்ட கோணிலும் உளன் மாமேருக்
குன்றினும் உளன் இந் நின்ற தூணினும் உளன்
நீ சொன்ன சொல்லினும் உளன்”

அரி என்னும் கடவுள் ஒரு அணுவிலும் உள்ளான். அந்த அணுவினை நூறு தூளாக்கி அதனால் கிடைக்கும் ஒரு பகுதியான  கோண் என்னும் பாகத்திலும் உள்ளான். மேரு மலையிலும், உன் சொல்லிலும் இந்தத் தூணிலும் உள்ளான் என்று பொருள் படும்படிப் பாடுகிறார்.

அது எப்படி ஜான் டால்டனால் தற்காலத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட அணு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கம்பனுக்குத் தெரிந்தது என்று கேள்வி கேட்டால் அது பகுத்தறிவு. அதை விடுத்துக் கம்பனும் இராமாயணமும் பழமையான மூட நம்பிக்கை தொடர்பானவை. எனவே அவற்றைப் புறக்கணிப்பதே பகுத்தறிவு என்பதில் எந்தப் பகுத்தறிவும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

இன்னொரு உதாரணம் பார்ப்போம்:

ஆண்டாள் கி.பி. 9 ம் நூற்றாண்டில் பாடுகிறாள். அது  பின்வருமாறு :

“ஆழி மழைக் கண்ணா! ஒன்று நீ கைகரவேல்
ஆழியுள் புக்கு முகந்து கொடு ஆர்த்தேறி
ஊழி முதல்வ னுருவம் போல் மெய் கருத்து
பாழியந் தோளுடை பத்பநாபன் கையில்
ஆழி போல் மின்னி வலம்புரி போல் நின்றதிர்ந்து
தாழாதே சார்ங்க முதைத்த சரமழை போல்
வாழ உலகினில் பெய்திடாய் நாங்களும்
மார்கழி நீராட மகிழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்”

மேலே உள்ள பாசுரத்தில் மழை எப்படிப் பொழிகிறது என்று தெரிவிக்கப்படுகிறது. கடலில் இருந்து ஆவியாகும் நீர் இறைவனின் கருமை நிறம் போன்ற மேகமாக மாறி, திருமாலின் கையில் ஒளிரும் சக்கரம் போல் மின்னல் வெளிச்சம் கொடுத்துப் பின்னர் அவனது பாஞ்சசன்னியம் என்னும் வெண்மையான சங்கின் முழக்கம் போல் இடியாய் இடித்து , அவனது கையில் உள்ள ‘சார்ங்கம்’ என்னும் வில்லிலிருந்து வெளிவரும் அம்பு போல் நமக்கெல்லாம் மழையைப் பொழிய வேண்டும் …”

நீர் ஆவியாவதும், மேகமாவதும், மின்னலும் இடியும் தோன்றுவதும் தற்கால நவீன அறிவியலின் கண்டு பிடிப்பு என்றும் பத்தாம் நூற்றாண்டு பேதைப்பெண் கோதையின் அழகு பாசுரம் புனைகதை, மூட நம்பிக்கை என்றும் கொள்வது என்ன பகுத்தறிவு ?

தாயின் வயிற்றில் வளரும் குழந்தை நல்ல இசை கேட்டால் அதற்குப் புரியும் என்று தற்கால அறிவியல் கூறுவதை நம்புகிறோம். ஆனால் பிரகலாதன் தன் தாயின் வயிற்றில் இருந்தவாறே திருமால் பற்றிய கதைகளைக் கேட்டான் என்று நம்புவதும் அபிமன்யு தன் தாயின் வயிற்றில் இருந்தவாறே போர்த் தந்திரங்களைக் கற்றான் என்று கேட்பதை மூட நம்பிக்கை என்று கொள்வது என்ன பகுத்தறிவு ?

இப்படிப் பல உதாரணங்களைக் கொள்ளலாம்.

சரி. தமிழர்கள் பகுத்தறிவால் கடவுள் மறுப்புக் கொள்கை பரப்பினரே  ? ஆகவே பகுத்தறிவு என்பது இறை மறுப்பு தானே ?

அதுவும் இப்போது ஏற்பட்டது இல்லை. சார்வாகத் தத்துவம் பற்றிப் பார்த்தோம். நேரில் காண்பதே உண்மை என்று கூறிய பொருள் முதல்வாதக் கொள்கையே சார்வாகம் என்பது.  இந்திய மரபு தவிர்த்துப் பார்த்தால், கி.பி. 1790  களில் தாமஸ் பெய்ன்(Thomas Paine ) என்னும் அறிஞர் விவிலியத்தை அக்கு வேறு ஆணி வேராக மேய்ந்து “பகுத்தறிவின் காலம்’ ( The Age of Reason ) என்று ஒரு அரிய நூல் எழுதினார். யாரையும் தாக்குவதாக இல்லை அது. விவிலியத்தை அதன் காலம் தொட்டு, அதன் மொழி நடை, இயற்றப்பட்ட மொழி, அதில் உள்ள கதைகள் என்று பலவாறாக ஆராய்ந்து தற்காலம் வரை கிறித்துவத்தையும் அதன் நூலையும் அக்கு வேறு ஆணி வேறாக அதே சமயம் மிக உயர்ந்த தத்துவ, கால, வரலாற்றுச் சான்றுகளோடு மறுத்தார். ஆகவே ‘பகுத்தறிவு’ என்பது இருபதாம் நூற்றாண்டின் ஒரு சில தமிழ் பேசும் மக்களின் கண்டு பிடிப்பு அல்ல. ( இந்நூல் இலவச தரவிறக்கம் -Download- இணையத்தில் உள்ளது).

அது போலவே நவீன உலகின் ஆகச் சிறந்த தத்துவ அறிஞரும், கணித மேதையும் நோபெல் பரிசு பெற்றவருமான பெர்ட்ரான்ட் ரஸ்ஸல்  (  Bertrant Russel ) ‘நான் ஏன் கிறித்துவன் இல்லை’ ( Why I am not a Christian ) என்ற மிகத் தரம்வாய்ந்த பேச்சில் பல கேள்விகளை எழுப்புகிறார். அதே சமயம் மறுக்க முடியாத வாதங்களையும் வைக்கிறார். பகுத்தறிவு என்றால் அவையே  பகுத்தறிவு. ஆபாசப் பேச்சும் வசை மொழிகளும் பகுத்தறிவுப் பட்டம் பெற்றன என்பதே தமிழ் நாட்டின் தரத்தாழ்வு என்று நான் கருதுகிறேன்.

இவ்வளவு தூரம் கடல் கடந்து போவானேன்? நமது சித்தர்கள் கேட்காத கேள்விகளா?

“சாத்திரங்கள் ஓதுகின்ற சட்ட நாத பட்டரே வேர்த்து
இரைப்பு வந்துபோது வேதம் வந்து உதவுமோ?”

“பூசைக்கு வைத்த கல்லில் பூவும் நீரும் சாத்துறீர்
ஈசனுக்கு உகந்த கல் எந்தக்கல்லு சொல்லுமே ”

“நட்ட கல்லும் பேசுமோ நாதன் உள் இருக்கையில் ..”

என்பது போன்ற கேள்விகள் சித்தர் பாடல்களில் உள்ளன.

இவற்றில் காண வேண்டியது என்னவென்றால் கேள்வி கேட்ட சித்தர்கள் இறை மறுப்பு செய்யவில்லை. வேறு இடங்களை விடுத்து சரியான இடங்களில் தேடுங்கள் என்று கூறினார்கள்.

இவற்றில் எல்லாம் இல்லாத பகுத்தறிவு சார்ந்த தேடல்கள் இறை மறுப்பில் தான் உள்ளது எனவே அதுவே சிறந்தது என்று பேசுவது பகுத்தறிவாகத் தோன்றவில்லை.

 

Tags: ,

Foreign Travel Banned for Brahmins!

Not sure how many would agree with the reasoning. This post from another Blogger is bound to raise some questions. So I have decided to re-blog this.

 
Leave a comment

Posted by on November 26, 2013 in English Posts, Writers

 

Saying Goodbye to President Kennedy

One of the most saddening events in the American history. There has never been a President as charismatic as JFK was. Yes, he had his failings. But he symbolized America’s hope and actually planted the seeds for the American space age. His ‘Let Man Go to the moon’ speech inspires even to this day mans’ quintessential spirit of exploration and discovery.

TalesAlongTheWay

JACQUELINE KENNEDY JOHN CAROLINE

nov-24-jfk-funeral

Kennedy5

13774846-standard

13774847-standard

JFK Caroline Kennedy

kennedy-johnjr

President John F. Kennedy

The young widow lost her husband, the young children lost their  father and the country lost its innocence.

“The murder of a handsome, vigorous president shocked the nation to it core and shook  the faith of Americans in their institutions and way of life.”  Thus the 60s was born.

There was a popular Broadway play at the time called Camelot about the Medieval Court of King Arthur. Mrs. Kennedy wanted her dead husband’s legacy to be remembered as an American peacemaker who died in a campaigned to pacify the warring factions of mankind. She planted the seed comparing President Kennedy’s administration to Camelot and it stuck.   From: James Piereson – The Daily Beast

“Don’t ever let it be forgot, that once there a spot, for one brief shining moment, that was known as Camelot.”   from Camelot, the play

View original post

 
Leave a comment

Posted by on November 26, 2013 in Writers

 

ஆண்டாள் – ஒரு பார்வை

வைணவ சிந்தனையில் ஆகச் சிறந்த பங்காற்றியவர்கள் ஆழ்வார்கள். இவர்கள் பன்னிருவர். இவர்களில் ஒரு பெண்ணும் உண்டு. இவர்கள் இராமானுசர் காலத்திற்கு முற்பட்டவர்கள். சங்கம் மருவிய காலம் முடிந்து பக்தி இயக்கக் காலமே ஆழ்வார்களின் காலம்.  ஆழ்வார்களின் பங்களிப்பைக் காணும் முன் ஆண்டாளைப் பற்றியும் அக்கால நடைமுறை வழக்கங்கள் பற்றியும் சிறிது ஆராய்வோம்.

மார்கழி மாதம் முழுவதும் வைணவர்களுக்குப் புனிதமானதே. திருமாலும் தான் மாதங்களில் மார்கழியாக இருக்கிறேன் என்று கூறுகிறார். பகுத்தறிவாளர் உடனே இறைவன் எல்லா மாதங்களுக்கும் பொதுவானவனாகத்தானே இருக்க வேண்டும் என்று குரல் எழுப்பலாம். மார்கழி மாதம் முழுவதும் இறை தொடர்பான எண்ணங்களுடனே இருந்து சில நோன்புகள் பூண்டு விரதம் முதலியவற்றைப் பேணுவது என்றும் அம்மாதத்தில் திருமணம் முதலிய சமூக நிகழ்வுகள் நடவாமல் மக்கள் மனம் முழுவதும் இறை பற்றியே இருக்க வேண்டும் என்ற நோக்கமே இதன் அடிப்படை என்று கொள்ள முடிகிறது.

இஸ்லாமிய மக்கள் ‘ரம்ஜான்’ என்று ஒரு மாதம் நோன்பிருப்பதும் இறைத் தொடர்பான சிந்தனைகளுடனே அம்மாதம் முழுதும் செலவிடுகின்றனர் என்பதும் நோக்கத்தக்கது. கிறித்தவர்களுக்கும் ‘லென்ட்’ (Lent) என்று நோன்பு இருக்கும் மாதம் உள்ளது என்று அறிகிறேன். ஆக மாதம் முழுவதும் நோன்பிருப்பது மனித சமூகம் முழுவதுமே இருக்கும் ஒரு பழக்கம் என்பதும் இறை தொடர்பான எண்ணங்கள் வளர இம்மாதிரி நோன்புகள் பயன்படுகின்றன என்பதும் வெளிப்படை.

நோன்பிற்கும் ஆண்டாளுக்கும் என்ன தொடர்பு ?

ஆண்டாள் இயற்றிய ‘திருப்பாவை’ என்னும் முப்பது பாசுரங்கள் மார்கழி மாதம் முழுவதும் வைணவர்களால் பாடப்படுகின்றன. அப்பாடல் வரிகளின் மூலம் ஆண்டாள் தனது தோழிகளைத் துயில் எழுப்புவது பற்றியும், நோன்பிருந்து இறைவனை அடையவேண்டியது பற்றியும் கூறுவதை அறிகிறோம். இவை மட்டும் அல்லாமல் அக்கால வாழ்க்கை முறை பற்றியும், சில இயற்க்கை நிகழ்வுகள் பற்றியும் நாம் தெரிந்துகொள்கிறோம். பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழித்து நாம் ‘அறிவியல்’ பூர்வமாகக் ‘கண்டுபிடித்தவை’ என்று பறை சாற்றிக்கொள்ளும் சில உண்மைகளும் ஒரு சாதாரண நிகழ்வு போல் ஆண்டாளால் பதிவு செய்யப் படுகிறது. ( “ஆழி மழைக் கண்ணா..” என்று தொடங்கும் பாசுரத்தில் மழை பொழியும் காரணம் தெரிவிக்கப்படுகிறது. கடலில் இருந்து நீர் ஆவியாகி, மேகமாகி மலைகளில் முட்டுவதால் மழை பொழிகிறது என்ற பொருளில் அமைந்துள்ளது இப்பாசுரம்)

ஆண்டாள் காலத்திற்குக் குறைந்தது ஆயிரம் ஆண்டுள் முன்பு ( கி,மு.200 -300) தமிழ் மக்கள் இனக்குழுக்களாக இருந்த நேரத்தில் ( சங்க காலம் துவங்குவதற்கு முன் என்று கொள்ளலாம்) ‘பாவை நோன்பு’  என்ற ஒரு தொன்மையான வணக்க முறை இருந்துள்ளது. அப்போது தாய் வழிச் சமூகமாக இருந்துள்ளதால், பெண்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் வகையில் இந்த பாவை நோன்பும் பெண்கள் கடை பிடிப்பதாகவே காட்டப்படுகிறது. இது குறித்துச் சங்கப் பாடல்களும் தெரிவிக்கின்றன.

மேலெழுந்தவாரியாகப் பார்த்தால் இந்த வணக்க முறைகள் வேளாண் பயிர் சிறந்த முறையில் விளைய வேண்டும், வெள்ளம் முதலிய இயற்கை நிகழ்வுகள் வந்து பயிர்களை அழிக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்று அந்தந்த நிலங்களின் தெய்வங்களிடம் வேண்டுவதாக அமைந்துள்ளது. குறிப்பிடத்தக்க வகையாக இவை பெண்கள் செய்யும் சடங்காகவே நிகழ்ந்துள்ளது. பெண்களே ‘வளர்ச்சி’, ‘ உற்பத்தி’ முதலியனவற்றிற்குக் குறியீடாக வைக்கப்பட்டிருந்தனர் என்றும் உணர முடிகிறது. . ‘இந்திர விழா’ என்று தொல்காப்பியம் அழைக்கும் மருத நிலம் தொடர்பான விழாவும் இந்த நோன்பு வகைகளில் ஒன்றே.

இந்த விழாக்களில் சிறப்பானது ‘பசுவன்’ என்று மண்ணினால் பசு மற்றும் அதன் கன்று போன்ற பிம்பங்கள் செய்து அதற்குத் தினமும் தானியங்கள், புல் முதலியன படைத்து வழிபடுவது. முப்பது நாட்களுக்குப் பின் அந்தப் பசுவன் வடிவத்தை ஒரு சிறுமியின் மடியில் அமர்த்தி வழிபட்டுப் பின்னர் நீர் நிலைகளில் கரைப்பது என்று இருந்தது. அப்போது பாடி ஆடும் மகளிர் நீர் நிலைகள் நிரம்ப வேண்டும், தானியங்கள் நிறைய விளைய வேண்டும் என்ற பொருள் படும்படிப் பாடுகிறார்கள் என்று இந்திர விழா குறித்த குறிப்புகள் கூறுகின்றன.

பெண்கள் தொடர்பு படுத்தியே இவ்வகை நோன்புகள் இருந்தன என்பது ‘பரிபாடல்’, ‘அக நானூறு’ முதலிய நூல்களில் இருந்து தெரிவதாக ‘ வைணவமும் ஆழ்வார்களும்’ என்னும் நூலில் திரு.தேவராஜன் தெரிவிக்கிறார். தற்காலத்தில் கூட ‘ஔவையார் நோன்பு’, ‘ காரடையான் நோன்பு’, ‘வர லக்ஷ்மி விரதம்’ முதலிய நோன்புகள் பெண்கள் பற்றியதாகவே  உள்ளது நோக்கத்தக்கது. இன்றைய காலத்தில் கூட மதுரை மாவட்டங்களில் அம்மன் கோவில் திரு விழாக்களின் போது ‘முளைப்பாரி’ எடுப்பது என்னும் நோன்பு நடக்கிறது. திருவிழா நடக்கும் பத்து நாட்களும் பெண்கள் தானியச் சட்டிகளுக்கு பூசை செய்து, பயிர் சிறிது முளை விட்டதும் பத்தாம் நாள் அதனை எடுத்துக்கொண்டு ஊர் முழுவதும் வலம் வந்து ஆற்றில் கரைப்பது என்று உள்ளதையும் நோக்க வேண்டும்.

இந்த வகையான நோன்புகளும் அவை தொடர்பான வழிபாட்டு முறைகளும் ‘தாந்திரீகம்’ என்னும் சங்க கால வழிபாட்டு முறைகளாம். இந்தத் தாந்திரீக முறைகள் ‘பாஞ்ச ராத்ரம்’ என்னும் இராமானுசர் வகுத்த ஆகம முறையில் அதிக அளவில் இடம் பெற்றுள்ளன என்ற கருத்தும் நிலவுகிறது.

சங்க கால நோன்பு முறை போன்றே ஆண்டாளும் பிற கன்னிப்பெண்கள் புடை சூழப் பாவை நோன்பு இருந்து திருமாலை வழிபடுவது என்று பொருள் படும்படித் திருப்பாவையில் பாடுகிறாள். திருப்பாவை என்பதே ‘பாவை’ என்ற நோன்பின் அடியொற்றியே அமைந்துள்ளது நோக்கத்தக்கது.

“… நாமும் நம் பாவைக்குச் செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ..” என்னுமிடத்தில் தாங்கள் ‘பாவை’ உருவ பிம்பங்களுக்குச்  செய்யும் சடங்குகளைக் கேட்பீர்களோ என்று கூறிவது நோக்கத்தக்கது.

ஆண்டாளின் பாடல்களிலும் வேளாண்மை குறித்த நிகழ்வுகளும் அதற்குத் தேவையான அமைப்புகளும் இடம் பெற்றுள்ளன. நாங்கள் நோன்பு நோற்கிறோம், எங்களுக்கு நல்ல மழை தாருங்கள், பயிர்கள் செழிக்கட்டும், பால் வளம் பெருகட்டும் போன்ற வேண்டுதல்கள் தெரிகின்றன.

ஐப்பசி, கார்த்திகை மாதங்களில் மழை பெய்து அதனால் நீர் நிலைகள் நிரம்பி இருக்கும் வளம் கொழிக்கும் நேரம் அது.  மழை பற்றியும், நீர் நிலைகள் பற்றியும் பல இடங்களில் தனது நோன்பின் நோக்கம் பற்றியும் ஆண்டாள் கூறுகிறாள். சில பின் வருவன :

“தீங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள் மும்மாரி பெய்து ..”
“மாரி மழை முழைஞ்சில்..”
“சர மழை போல் வாழ உலகினில் பெய்திடாய்..”

ஆநிரைகள் வளத்தின் அடையாளம். ஆண்டாள் அவை பற்றியும் பாடுகிறாள். அவை:

“வாங்கக் குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ..”
“கீழ்வானம் வெள்ளென்று எருமை சிறுவீடு ..”
“கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பல கறந்து..”
“கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம் ..”

மேலே சொன்ன பயன்கள் கிட்ட பாவை நோன்பு நோற்கிறார்கள். அதன் செயல் வடிவம் என்ன ? பின் வருபவை அவை :

“வையத்து வாழ்வீர்காள் நாமும் நம் பாவைக்குச்
செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ பாற்கடலுள்
பையத் துயின்ற பரமனடி பாடி
நெய்யுண்ணோம் பாலுண்ணோம் நாட்காலே நீராடி
மையிட்டெழுதோம் மலரிட்டு நாம் முடியோம்
செய்யாதன செய்யோம் தீக்குறளைச் சென்றோதோம்…”

நெய், பால் முதலியன உண்ணாதிருத்தல், விடியற்காலமே எழுந்து நீராடுதல், மை தீட்டிக்கொள்ளாதிருத்தல், மலர் சூட்டிக்கொள்ளாதிருத்தல், செய்யக் கூடாதனவற்றைச் செய்யாதிருத்தல், தீமை தரும் சொற்களைச் சொல்லாதிருத்தல் ( புறங்கூறாமை என்றும் ஒரு ஆசிரியர் கூறுகிறார் ) முதலியன நோன்பின்  அடையாளங்கள் போலே.

வைணவ பக்தி முறையில் சில ஆழ்வார்களும் தங்களைப் பெண்ணாகப் பாவித்து திருமாலை நோக்கிப் பாடல்கள் இயற்றியுள்ளார்கள். பெரியாழ்வார் தன்னை யசோதையாக நினைத்து ஒரு தாய் தனது குழந்தையை நடத்தும் விதமாகக் கண்ணனைப் பாடி இருக்கிறார். திருமங்கை ஆழ்வார் தன்னைப் ‘பரகால நாயகி’ என்ற பெண் நிலையிலும், நம்மாழ்வார் தன்னைப் ‘பராங்குச நாயகி’ என்னும் நிலையிலும் உருவகித்து, திருமாலைக் காதலனாகப் பாவித்துப் பாடல்கள் புனைந்துள்ளனர். இவ்வகை ஆழ்வார் பாடல்கள் ‘நாயக நாயகி பாவம்’ என்னும் வைணவ உறவு நிலையைக் குறிப்பன.

இவை ஆணின் உடலில் உள்ள பெண் தன்மையை எழுப்பும் ‘குண்டலினி’ யோக முறையின் கீழ் நிலையை உணர்த்துகின்றன என்று பேரா.தோத்தாத்திரி தெரிவிக்கிறார்.

பக்தி இயக்க காலத்தில் ஆண்டாளின் நோன்பு நிகழ்வுகள் அவை சங்க காலத் தமிழ் மக்களின் நோன்பு வகைகளை ஒத்து அமைந்துள்ளன என்று காண்பது வியப்பளிக்கிறது. இந்த மாதிரியான நோன்புகளை சங்க காலம் முடிந்து சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழித்து ஆண்டாள் மேற்கொண்டாள் என்று நினைக்கும்போது கால அளவுகளைத் தாண்டிய ஒரு உன்னதமான கலாச்சாரத் தொடர்பு  பிரமிக்க வைக்கிறது.

பெண் விடுதலை, பெண் அடிமைத்தனம் என்று நமது பண்டைய வணக்க முறைகளைப் பழிக்கும் ‘முற்போக்காளர்கள்’, ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பாடல் இயற்றிய ஒரு பெண்ணைத் தெய்வமாகவே நினைத்து வழிபட்டுள்ள உயர்ந்த பண்பாட்டைப் பற்றிப் பேசாமல் இருப்பது புரிந்துகொள்ளக் கூடியதே.

 
 

Tags: , , , ,

The Art of Bluffing

“You are perfectly suited to take up any profession that needs talking continuously on everything in general and nothing in particular. I appreciate your skill in hiding your ignorance in so many words that I have forgotten the question that I had asked you” – my professor said to me during a viva-voce examination after a practical demonstration of a circuit I had designed failed miserably.

You might be wondering as to what had prompted the good prof to praise me in so many eloquent words. The reason was simple.

He had asked me what a small signal amplifier was after seeing my practical demonstration of a small signal amplifier in my electronics lab exam. Needless to mention that the device that I had contrived not only did fail miserably to amplify any small signal but also failed to produce a small signal. Hence it followed that only if an electronic signal of a smaller amplitude was produced by a circuit, then it would be natural to expect the amplifier designed by me to amplify it. When the original circuit ( designed by me for sure ) didn’t produce any signal, the current circuit would fail to amplify that. Simple, isn’t it ?

But the prof who was watching from his chair, slowly walked by and asked a question something to the effect as to what a small signal amplifier was and my answer to that elicited the response that you see in the first line of this article.

Well, modern psychologists would classify my answer as ‘bluffing’. But I am sure i said something in around one thousand words that would, in simple terms, translate to ‘A circuit that amplifies a small signal is a small signal amplifier’. Any well meaning student of electronics would have said that. If you want to call that a ‘bluff’ then what can I say about it ?

Only that there are many more such ‘bluffs’ in the current world.

Take for example Kapil Sibal. Today he has discovered that the problem of inflation in India was due to people having two vegetables in their meals. If you don’t want to award the Nobel Prize for Economics for propounding this theory of ‘The Two Vegetable Induced Inflation and its mitigation’, I can only call the Nobel Committee biased. I am fine if the committee chooses to award the Nobel for this ‘Zero Loss Theory’ of Sibal  that he propounded when the 2G scam defrauded the nation of many millions of dollars ( I don’t want to expose my inability to count the number of zeroes when I try to translate the 2G loss into numbers ).

And talking of bluffing, one should definitely consider the Chidambaromics Theory of Underground Storage. If you didn’t get it, let me explain. The coal-gate ( not the tooth paste ) scam in Delhi exposed the corporate government nexus in looting the coal wealth of the nation. When the matter came out, the good professor of Economics Chidambaram ( Finance Minister of India) propounded this theory of Underground Storage. He spake thus : As coal was available underground and had not been mined yet, the contracts awarded , albeit at ridiculous rates, to the favored companies did not amount to a loot as the coal was still being available underground and anybody in their right senses could proceed underground to ascertain the truth of existence of the resource. If you did understand anything out of the above statement, then the Nobel Committee is waiting to award the prize to you.

Coming back to bluffing, I employ the following tactic when I get these pesky calls from telemarketers. And I am effectively able to ward them off. Sample this.

“Hello Sir, Is this Mr.Amaruvi?”

“Correct. Please go ahead”.

“Mr.Amaruvi, I am Neha calling from BCICI Bank. We have a great loan product for you”.

“Excellent Ms.Neha. Please go ahead”.

“Oh Mr.Amaruvi, you seem to be interested. Would you want to go in for a five year term?”

“Actually Ms.Neha, I would want to have a life term kind of relationship”.

“But Sir, the offer is for only five years after which you would need to top-up”.

“Well Ms.Neha, what would I do after five years without you? So please let us have a life term of relationship”.

“But Sir, you seem to have misunderstood. I am talking about a five year duration loan and the interest is..”.

“Neha dear, let us cut it short. Why should we continue talking like this ? Let us meet up soon and start the relationship. Mind it. It is for a life time and my interest would not taper down”.

“Hello Mr.Amaruvi, you have completely misunderstood. I am talking about a five year loan”.

“No Miss.Neha. I have not. I am not prepared to be indebted just for five years. I am prepared to be indebted to you for the entire duration of my life time. Hurry up. Let us meet at the local registrar office first thing in the morning”.

“Mind it Mr.Amaruvi. I am a telemarketer and am dong my job. For a moment, how did you assume that I am available and that I am not married?”

“Excellent Miss. Neha. It is simple. I used the same logic that you used to woo me to take a loan when you didn’t know that i already have every loan including a cyclone”.

And the caller is heard muttering something to the effect of the excreta of  male cattle.

Now you please say if my good Professor was right or not.

 
Leave a comment

Posted by on November 22, 2013 in English Posts, Writers

 

Tags: , ,

இடியும் மழையும்

Image

இந்த வாரம் ஒரு பெரும் இடி முழக்கத்தில் சிக்கிக் கொண்டேன். துவக்கத்தில் அமைதியாகத் துவங்கியது போகப்போக பெரும் இடியாக மாறி என் சிந்தனையைச் சிதறடித்து பட்டென்று ஓய்ந்தது. ஆனால் அந்த இடி முழக்கத்தின் பாதிப்பு நீங்க கொஞ்ச நேரம் ஆனது. இடியைத் தொடர்ந்து சுகமான ஒரு மழை பொழிந்தது. இவை இரண்டும் இந்த வார நிகழ்வுகள்.

இடி என்று சொன்னது திரு.ஸ்டாலின் குணசேகரன் என்ற ஒரு அதிசய மனிதனின் சொற்பொழிவை. ஈரோடு புத்தகத் திருவிழா நடத்தும் அவர் அமைதியாக ஆனால் தெளிவாக ஒரு கலாச்சாரப் புரட்சி செய்துவருகிறார். தொலைக்காட்சி, கணினி விளையாட்டு, வன்முறையும் விரசமும் மட்டுமே கொண்ட திரைப்படங்கள், படிப்பு என்னும் பெயரில் நிகழும் அறிவு பலாத்காரம் , தெருமுனை அரசு மதுக்கூடம் என்று தமிழகச் சிறார் வீறு நடை போடும் இக்காலத்தில், பள்ளி தோறும் சென்று மாணவர்களை அழைத்துவந்து, ஈரோட்டில் ஆண்டு தோறும் பத்து நாள் உற்சவம் போல் புத்தகத் திருவிழா நடத்தும் திரு.குணசேகரனை என்னவென்பது ?

பிள்ளைகளுக்கு உண்டியல் வழங்கி அதன்மூலம் அவர்கள் சேர்க்கும் பணத்திற்கு ஏற்றவாறு அவர்களுக்குப் புத்தகங்கள் அளிக்கும் மனிதரை என்னவென்பது ?

ஆரம்பப் பள்ளியில் சேர்க்கவே பல ஆயிரங்களை ரொக்கமாகக் கேட்கும் இந்தக் கால வணிகக் கல்வி முறையில் ஒவ்வொரு பள்ளியாக ‘இலக்கிய மன்றக் கூட்டம்’ நடத்தி மாணவர்களிடம் வாசிக்கும் பழக்கம் ஏற்படுத்தும் திரு.ஸ்டாலின் குணசேகரன் ஒரு சிறந்த முன்னுதாரணம்.

வீதி தோறும் விளக்கு பூஜை நடத்துவது போல் வாசகர் வட்டங்கள் நடத்துங்கள் என்று அறைகூவல் விடுக்கிறார். இருபது பேருக்கு மேல் கூடாமல் அதே நேரம் கூடும் அனைவரும் அந்த மாதம் தாங்கள் படித்த நூல் பற்றிப் பேசுங்கள் என்று வழிகாட்டுகிறார்.

‘வீடுதோறும் நூலகம்  அமைப்போம்’ என்கிறார்.

வழக்குரைஞரான இவர் ஆறு வருடம் தன் தொழிலைப் புறந்தள்ளி ‘விடுதலை வேள்வியில் தமிழகம்’ என்ற நூல் எழுதியிருக்கிறார். இது தற்போது மூன்று பாகங்கள் வந்து ஹிந்தியிலும் ஆங்கிலத்திலும் மொழியாக்கம் செய்யப்படுகிறது. தனது நூலின் விதை எது என்று கேட்டபோது தனது நான்காம் வகுப்பு நாட்களில் தனது கல்வி நிலையத்தின் தாளாளரும் தியாகியுமான  திரு.மீனாட்சிசுந்தர முதலியார் அவர்களைக் கூறுகிறார். எழுபத்தைந்து வயதிலும் திரு.முதலியார் அவர்கள் நான்காம் வகுப்புப் பிள்ளைகளுக்கு வாரம் ஒரு முறை காந்தியடிகளின் ‘சத்திய சோதனை’ நூலைப் படித்துக் குழந்தைகள் புரிந்துகொள்ளும் வண்ணம் கதைகள் சொல்வாராம். அதுவே ‘விடுதலை வேள்வியில் தமிழகம்’ நூல் எழுத விதையானது என்றார் திரு.குணசேகரன்.

எப்படியாகிலும் சிறுவர்கள் மனதில் வாசிப்புப்பழக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று ஆணித்தரமாக எடுத்துரைக்கும் இவர் பிள்ளைகளுக்கு இளமையிலேயே சிக்கனத்தையும் போதிக்க வேண்டுமென்கிறார். உழைப்பின் உயர்வை உணர்த்தவேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறார்.

சிங்கப்பூரில் நேதாஜியின் நினைவிடத்தைப் பார்வையிட்டு வந்த அவர் நேதாஜியின் உணச்சியுடனே பேசியது தான் நான் ‘இடி இடித்தது’ என்றேன்.

மிக நீண்ட நாள் கழித்து ‘தேசியம்’ பேசும் ஒரு தமிழரைப் பார்த்துப் பேசியதில் மனம் நிறைந்தது.

இடி சரி. மழை ?

அடுத்ததாகப் பேசிய பேரா.தி.இராசகோபாலன் அவர்கள் ‘படைப்பவனும் படைக்கப்படும் பொருளும்’ என்ற தலைப்பில் தமிழ் மழை பொழிந்தார். இளங்கோவில் தொடங்கி, கம்பனில் ஊறி, ஆங்கிலப் புலவன் கீட்சில்  (Keats) நுழைந்து, பாரதியில் திளைத்து, பாரதிதாசனில் உறவாடி, பட்டுக்கோட்டையில் இளைப்பாறி, கண்ணதாசனில் பயணித்துக் கடைசியில் வைரமுத்துவில் நிறுத்தினார். என்ன ஒரு விஷய ஞானம் ?

இளந்தூரலுடன் கூடிய ஆரவாரமற்ற ஒரு மழையில் நனைந்தால் அந்த இன்பமே தனி. பேரா.தி.ராசகோபாலன் அவர்களின் பேச்சு அப்படி இருந்தது.

 

Tags: ,

கம்பன் பட்டிமன்றம் – ஒரு மறுபிறவி அனுபவம்

kamban pattimandram

பட்டி மன்றம் என்று கேள்விப்பட்ட உடனே கையில் கிடைக்கும் ‘ரிமோட்’ கருவி மூலம் தொலைக்காட்சியை ( எப்போதாவது பார்க்கும் போது ) நிறுத்தி விட்டு வேறு ஏதாவது உப்பு , புளி வாங்கச் செல்வது என பழக்கம். உருப்படியாக ஏதாவது செய்ய வேண்டாமா? யாராவது தெரிந்தே கிணற்றில் விழுவார்களா என்ன ? அதனால் தான் புளி வாங்கச் சென்று “உள் துறை அமைச்சிடம்” நல்ல பெயர் வாங்குவது என்று வைத்துக்கொண்டுள்ளேன்.

இன்னொரு காரணமும் உண்டு. தற்போதைய தமிழ்த் திரை உலக நாயகிகளின் ஒப்பிலக்கணம் கற்க மனமில்லை. எனவே தொலைக்காட்சிப் பட்டி மன்ற நிகழ்ச்சிகளைக் காண்பது இல்லை.

சுமார் இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு பட்டி மன்றங்கள் இப்படி இருந்ததில்லை. மக்கள் தலை தெறிக்க ஓடியதில்லை. மனிதனை சிந்தனை அளவில் உயர்த்தியே தீருவது என்று கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு ஒரு புலவர் கூட்டம் பல பட்டிமன்றங்களை நடத்திக்கொண்டிருந்தது. நீதிபதி.மு.மு.இஸ்மாயில், ஔவை. நடராசன், பேரா.ஞானசுந்தரம், தேரழுநதூர் இராமபத்திராச்சாரியார், பேரா.இராசகோபாலன், அ.ச.ஞானசம்பந்தன் முதலானோர் ஊருக்கு ஊர் ஓடி ( காரைக்குடி, பாண்டிச்சேரி, தேரழுந்தூர் ) கம்பன் பற்றிப் பட்டி மன்றங்கள் நடத்திக்கொண்டிருந்தனர். உதாரணமாக அக்காலப் பட்டி மன்றத் தலைப்புகள் சில :

  1. இராமன் மறைந்து நின்றது மாண்பா ? கயமையா ?
  2. நட்பில் சிறந்தவன் குகனா ? வீடணனா ?
  3. இராம சேவையில் உயர்ந்து நிற்பது நட்பா ? சகோதரத்துவமா ?
  4. கற்பில் சிறந்தவள் மண்டோதரியா ? சீதையா ?

இவை தவிர சிலம்பு, மணிமேகலை என்று பட்டிமன்றங்கள் சாதாரண மக்களின் எண்ணங்களை சட சடவென்று பல நிலைகள் உயர்த்தும் வண்ணம் இருந்தன.

பட்டி மன்றங்கள் தவிர இலக்கியப் பேருரைகளும் நிகழ்ந்தவண்ணம் இருந்தன. திருமுருக.கிருபானந்த வாரியார், புலவர்.கீரன், புலவர்.இராமபத்திரன் முதலானோர் சுழன்று சுழன்று பக்தியையும் தமிழையும் அள்ளி வழங்கிக்கொண்டிருநதனர். இராமாயணத் தலைப்பில் துவங்கும் ஒரு பேருரை இரண்டு மணி நேரத்தில் கம்பர், வில்லிபுத்தூரர், நாராயண பட்டத்ரி, ஆழ்வார்கள், துளசிதாசர், சில நாயன்மார்கள், வால்மீகி என்று பலரை எங்கள் கண் முன் கொண்டு நிறுத்தின.

உதாரணமாக பின்வரும் தலைப்புகளில் பலமுறை பேருரைகள் நிகழ்த்தப்பெற்றன :

  1. இராமன் மறைந்து நின்றதன் மாண்பு
  2. இலங்கையை எரித்த தீ எது ?
  3. சொல்லின் செல்வன் ( அனுமனைப் பற்றியது )
  4. கவிக்கு நாயகன் கம்பன்
  5. வில்லிபுத்தூரார் பாரதம்
  6. சிலம்பு சொல்லும் வாழ்க்கை வழிமுறை

இவை தவிர வட மொழி அடிப்படையில்  சில பாரம்பரிய உபந்யாசகர்கள் நிகழ்த்திய இராமாயண , பாகவத, மகாபாரத உபன்யாசங்கள் எங்கள் இளமையை செழுமைப் படுத்தின.

இளமைப் பருவம் இந்தச் சூழலில் நிகழ்ந்த காரணத்தாலோ என்னவோ தற்காலத்திய ‘சுய புராண’ம்’ பற்றியோ நிழல் நாயகிகளின் புற ஒப்பிலக்கணம் பற்றியோ தொலைக்காட்சிகளில் மட்டுமே  நிகழும்  பட்டிமன்றங்கள் என்னை வெறுப்பின் விளிம்பிற்கே தள்ளியிருந்தன. சின்னத் திரைப் பட்டி மன்றங்கள் சின்னத் தனமாகவே இருப்பதால் அவற்றை ‘பட்டி’ என்பதன் மலையாளப் பொருளிலேயே கருதி வர வேண்டியவனாக இருந்திருக்கிறேன்.

ஆனால் இந்த வாரம் நான ஒரு மூன்று மணி நேரம் என் இளமைக் காலம் சென்று திரும்பினேன்.

சிங்கப்பூர் இலக்கிய வட்டம், முனைவர்.சுப.திண்ணப்பனார் தலைமையில் நடத்திய ஒரு பட்டிமன்றம் இதற்குக் காரணம்.  தலைப்பு ‘கம்பனைப் பெரிதும் பாடாய்ப் படுத்திய பாத்திரம் கைகேயியா வாலியா?” என்பது. இரு பிரிவிலும் கற்றறிந்த சான்றோர். மூவர் முனைவர்கள். கம்பன் பாடாய்ப் பட்டானோ என்னவோ ஆனால் இரு பிரிவினரின் வாதத்தினால் முடிவு சொல்ல நடுவர் அவர்கள் பெரும் பாடு பட்டிருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. முனைவர். சரோஜினி செல்ல கிருஷ்ணன் மற்றும் திரு. ஆண்டியப்பன் கைகேயியின் அணியிலும் முனைவர்.செல்ல கிருஷ்ணன் மற்றும் முனைவர்.இரத்தின வெங்கடேசன் வாலியின் அணியிலும் பேசினர். பேசினர் என்பதைவிட ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு சொற்பொழிவு ஆற்றினர் என்பதே உண்மை.ஒவ்வொருவரும் பேசி முடித்தபின் சரி தீர்ப்பு இவர்கள் பக்கம் தான் என்று முடிவுக்கு நான் வந்தது உண்மை.

இரு அணியினரின் பேச்சுக்களுக்கும் பின்னர் நடுவர்.முனைவர்.திண்ணப்பனார் அவர்கள் பேச்சு ஒரு முத்தாய்ப்பு. கம்பனில் துவங்கி, வள்ளுவரைத் தொட்டு, சிலம்பில் ஊன்றி, பின்னர் மீண்டும் கம்பனில் இறங்கி இறுதியில் ‘கைகேயியே’ என்று தீர்ப்பளித்தமை வெகு சிறப்பாகத் திகழ்ந்தது. நடுவர் என்றால் நடுவு நிலைமை தவறாது இருத்தல் வேண்டும் என்றாலும் இன்னொரு பணியும் உண்டு. அது சீரிய கருத்துக்களைப் பார்வையாளர்கள் மனதில் நட வேண்டும் என்பதும் நடுவரின் பணி என்று கூறிப் பட்டிமன்றத்தின் தரத்தைப் பல மடங்கு உயர்த்தினார் நடுவர்.

பட்டிமன்றம் துவங்கும் முன் அமைப்பாளர் திரு.வரதராசன் அவர்கள் சிறு துவக்க உரை நிகழ்த்துவார் என்று எதிர் பார்த்தால் அவர் ஒரு கவி அரங்கமே நிகழ்த்தி ‘நாம் வந்திருப்பது பட்டிமன்றத்திற்கா அல்லது கவி அரங்கத்திற்கா?’ என்று எண்ண வைத்தார்.

பட்டி மன்ற நிகழ்வுகளில் குறிப்பெடுப்பது சிறிது கடினமான செயல் தான். பல பாடல் வரிகளைக் குறிப்பெடுத்துள்ளேன். அவற்றை எனது பின்வரும் பதிவுகளில் பயன் படுத்தலாம் என்று எண்ணம்.

கம்பன் பற்றிய ஒரு தலைப்பில் தகவல் தேடி நூலகத்திற்குச் சென்றால் ஒரு சில நூல்களே நம் கண்ணில் படும். நாம் தேடுவது எளிதில் கிடைக்காது. தலைப்பு சரியாக இருந்தாலும் நூல் அடக்கம் தெளிவாக இருக்காது. ஆனால் நூலகம் செல்லாமல் சிங்கபூர் இலக்கிய வட்டம் நடத்தும் பட்டி மன்றங்களுக்குச் சென்றால் கம்பனுடன் சேர்ந்து வள்ளுவரும், இளங்கோவும், சீத்தலைச் சாத்தனாரும், பாரதியும், ஆழ்வார்களும் ஒரு சேர இருந்து நமது ஐயங்களுக்கு விடை அளிப்பார்கள் என்று அறிந்துகொண்டேன் இந்த வாரம்.

அகவையில் சிறியவனாகிலும் இப்பட்டிமன்ற நடத்துனர்களையும், உரை நிகழ்த்துனர்களையும் , ஊக்கம் அளித்து ஆற்றுப்படுத்திய அறிஞர்களையும் வைணவ முறைப்படி வாழ்த்தவேண்டும் என்றால் “இன்னுமொரு நூற்றாண்டிரும்” என்று இறையிடம் வேண்டுவேன்.

 

Tags: , ,

வைணவம் காட்டும் உறவு நிலைகள்

இராமானுசரது வைணவ சித்தாந்தம் வழி இறைவனுக்கும் ( பரமாத்மாவுக்கும் ) உயிரினங்களுக்கும் (ஜீவான்மாக்களுக்கும்) இடையே உள்ள உறவு நிலை சிறப்பானது. பல மதங்களில் உள்ளது போல் இறைவனைக் காப்பவனாக மட்டுமே விசிட்டாத்வைதம் பார்ப்பதில்லை . இறைவனுக்கும் உயிரினங்களுக்கும் உள்ள உறவு ஒன்பது வகைப்படும் என்று கூறுகிறது. இதனை ‘நவ வித சம்பந்தம்’ என்று சம்ஸ்க்ருதம் கூறுகிறது.

  1. காப்பவன் – காக்கப்படுபவன் ( ரக்ஷ்ய – ரஷ்யக சம்பந்தம் )
  2. தந்தை/தாய் – மகன் (பிதா – புத்திர சம்பந்தம் )
  3. ஆண்டான் – அடிமை (சேஷ – சேஷி சம்பந்தம் )
  4. கணவன் – மனைவி (பர்த்ரு – பார்யா சம்பந்தம் )
  5. அறிபவன் – அறியப்படுபவன் ( ஞாத்ரு – ஞேய சம்பந்தம் )
  6. உடையவன் – உடைமை (ஸ்வ – ஸ்வாமி சம்பந்தம் )
  7. உயிர் – உடல் (சரீர – சரீரி சம்பந்தம் )
  8. தாங்குபவன் – தாங்கப்படுபவன் (ஆதார ஆதேய சம்பந்தம் )
  9. அனுபவிப்பவன் – அனுபவிக்கப்படுபவன் (போக்த்ரு – போக்ய சம்பந்தம்)

இந்த உறவு நிலைகளை ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களில் காணலாம்.

இதில் கவனிக்கப்பட வேண்டியது என்னவென்றால் ஆழ்வார்கள் இராமானுசருக்கு முந்நூறு ஆண்டுகள் முற்பட்டவர்கள். இராமானுசர் விசிஷ்டாத்வைதம் என்று ஒரு முறையை நெறிப்படுத்தும் முன்பே அத்தத்துவத்தின் கூறுகளை ஆழ்வார் பாசுரங்களில் காண்கிறோம். இது ஒரு வியப்பே.

காப்பவன் – காக்கப்படுபவன் ( ரக்ஷ்ய – ரஷ்யக சம்பந்தம் )

“வாளா லறுத்துச் சுடினும் மருத்துவன்பால் மாளா காதலநோ யாளன்போல் மாயத்தால்
மீளாத் துயர்தரினும் வித்துவக்கோட் டம்மாநீ ஆளா வுனதருளே பார்ப்ப னடியேனே”

மருத்துவன் வாளால் அறுத்துச் சுடுவது நோயாளனுக்கு நன்மை செய்யத்தான். அதுபோல் இறைவன் நமக்குச் சில சமயங்களில் சோதனைகள் தருவதும் நம்மைத் திருத்திப் பணி கொள்வதற்காக மேற்கொள்ளும் ரட்சகக் காரியமே என்று குலசேகர  ஆழ்வார் கூறுகிறார்.

தந்தை/தாய் – மகன் (பிதா – புத்திர சம்பந்தம் )

நம்மாழ்வார் பாசுரம் பின்வருமாறு :

“என்னப்பன் எனக்காய் இகுளாய்  என்னைப் பெற்றவளாய்
பொன்னப்பன் மணியப்பன் முத்தப்பன் என்னப்பனுமாய்…”

இந்தப் பாசுரத்தில் இறைவனை தாய் என்றும் தந்தை என்றும் அழைக்கிறார்.

ஆண்டான் – அடிமை (சேஷ – சேஷி சம்பந்தம் )

இந்த ஆண்டான் அடிமை உறவு நிலை குறித்துப் பல ஆழ்வார்கள் பாடியுள்ளார்கள் என்றாலும் திருக்குடந்தை என்னும் கும்பகோணம் பாசுரத்தில் நம்மாழ்வார் பாடுவது அருமையானது. இறைவனை ‘ஆரா அமுதே’ என்று அழைப்பது தமிழின் அழகையும் உணர்த்துகிறது. ( வைணவர்களில் ‘ஆராவமுதன்’ என்று குழந்தைகளுக்குப் பெயரிடுவது சில காலம் முன்பு வரை பிரபலம். அப்பெயர் மருவிப் பல சமயம், ‘ஆராமுது’ என்றும் ‘ஆமுடு’ என்றும்  அழைக்கப்படுவது வேடிக்கை.)

பாசுரம் இங்கே:

“வாரா வருவாய் வருமென் மாயா மாயா மூர்த்தியாய்
ஆரா அமுதாய் அடியேன் ஆவி அகமே தித்திப்பாய்
தீரா வினைகள் தீர என்னை ஆண்டாய்! திருக்குடந்தை
ஊரா உனக்காட் படும் அடியேன் இன்னம் உழல்வேனோ”

இப்பாசுரத்தில் ‘ஆண்டாய்’ என்பதால் ஆண்டான் தன்மையும் ‘உனக்காட்படும்’ ( உன்னுடைய ஆளுமைக்கு உட்படும் ) என்பதால் அடிமைத்தனத்தையும் ஆழ்வார் காட்டுகிறார்.

கணவன் – மனைவி (பர்த்ரு – பார்யா சம்பந்தம் )

கணவன் மனைவி நிலையில் திருமாலுக்கும் மனிதனுக்கும் உள்ள உறவைக் குறிக்கும் விதமாக குலசேகராழ்வார் பாசுரம் :

“கண்டா ரிகழனவே காதலன்றான் செய்திடினும்
கொண்டானை அல்லால் அறியாக் குலமகள்போல்
விண்டோய் மதில்புடைசூழ் விற்றுவக்கோட் டம்மா நீ
கொண்டாளா யாகிலுமுன் குரைகழலே கூறுவனே”

குலமகள் கணவனைக் கை விடாமல் எந்நிலையிலும் அவனுடன் இருப்பாள் என்னும்போது ஆழ்வார் தன்னை மனைவியாகவும் திருமாலைக் கணவனாகவும் கொண்டு பாடுகிறார்.

அறிபவன் – அறியப்படுபவன் ( ஞாத்ரு – ஞேய சம்பந்தம் )

“பெயரும் கருங்கடலே நோக்குமாறு ஒண்பூ
உயரும் கதிரவனே நோக்கும் – உயிரும்
தருமனையே நோக்கும்மொண் தாமரையால் கேள்வன்
ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு”

பொய்கையாழ்வார் பாசுரம் கூறுவது : ஆறுகள் கடலை நோக்கி ஓடுவதும், தாமரைப்பூ பகலவனை நோக்கி மலர்வதும், உயிர்கள் எமனையே நோக்கிக் கிட்டுவதும் ( கிடைக்கப்பெறுவதும்) எப்படி இயல்பாக நிகழ்கின்றனவோ அப்படியே ஞானம் என்பதும் திருமாலைப் பற்றி அல்லாது வேறு எதைப் பற்றி உண்டாவதும் அல்ல. எனவே அறியப்படும் பொருள் திருமாலே. அறிபவர்கள் நாம்.

உடையவன் – உடைமை (ஸ்வ – ஸ்வாமி சம்பந்தம் )

“தொக்கிலங்கி ஆறெல்லாம் பரந்தொடித் தொடுகடலே
புக்கன்றிப் புறம் நிற்க மாட்டாத மற்றவைபோல்
மிக்கிலங்கு முகில்நிறத்தாய் விற்றுவக்கோட் டம்மா! உன்
புக்கிலங்கு சீரல்லால் புக்கிலன் காண் புண்ணியனே”

கடல் உடையது. ஆறுகள் கடலின் உடைமை. கடலைச் சேர்ந்து தான் ஆறுகள் சிறப்புப் பெறுகின்றன. அதுபோல் தலைவனாகிய திருமாலைச் சேர்ந்தே நாம் சிறப்படையே இயலும் என்று இறைவனை உடையவன் என்றும் நம்மை அவனது உடைமை என்றும் கூறுகிறார் குலசேகர ஆழ்வார்.

உயிர் – உடல் (சரீர – சரீரி சம்பந்தம் )

“திடவிசும் பெரிவெளி நீர்நில மிவைமிசைபடர்பொருள் முழுவது மாயவை யவைதொரும் உடல்மிசை யுயிரெனக் கரந்தெங்கும் பரந்துளன்”

என்னும் நம்மாழ்வார் பாசுரத்தில் “உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு பொருளிலும் உடலில் உயிர் உறைவது போல் இறைவன் மறைந்திருந்து எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருப்பவன்”  என்று உயிர் – உடல் உறவை விளக்குகிறார்.

தாங்குபவன் – தாங்கப்படுபவன் (ஆதார ஆதேய சம்பந்தம் )

குலசேகர ஆழ்வார் பாசுரம் ஒன்று இந்த உறவை விளக்குகிறது.

“எங்கும் போய் உய்கேன் உன் இணையடியே யல்லால்
எங்கும்போய்க் கரைகாணாது எறிகடல்வாய் மீண்டேயும்
வங்கத்தின் கூம்புஏறும் மாப்பறவை போன்றேனே”

எங்கும் கடலாக உள்ளது. ஆகவே பறவை நான்கு திசைகளிலும் பறக்க முடியவில்லை. திரும்பவும் எப்படி கடலில் உள்ள மரக்கலத்தில் வந்து அப்பறவை சேருமோ அப்படி உன் பாதங்களில் என்னைத் தாங்குபவனாகிய உன்னிடம் நான் சரண் அடைந்து கிடக்கிறேன் என்று ஆழ்வார் இறைவனைத் தாங்குபவனாகவும் தன்னைத் தாங்கப்படுபவராகவும் கூறுகிறார்.

அனுபவிப்பவன் – அனுபவிக்கப்படுபவன் (போக்த்ரு – போக்ய சம்பந்தம்)

உயிர்களை உண்ணப்படும் பொருளாகவும் இறைவனை உண்பவனாகவும் கொள்வது இந்த உறவு நிலையின் விளக்கம். இந்த உறவு நிலையை  விளக்கும் விதமாக நம்மாழ்வாரும் குலசேகரரும் பலவாறு பாடியுள்ளார்கள்.

நம்மாழ்வாரின் “வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்குவன் காணில்..” என்று தொடங்கும் பாசுரமும் குலசேகரரின் “நின்னையே தான்வேண்டி நீள்செல்வம் வேண்டாதான் …” என்று தொடங்கும் பாசுரமும் விளக்குகின்றன.

உறவு நிலை சரி. ‘நாராயணா’ என்பதன் பொருள் என்ன ? வைணவர்கள் யார் ? அவர்களுக்கு மிக முக்கியமான ‘மூன்று’ என்ன ? அடுத்த பதிவில் பார்ப்போம்.

 

Tags: , , , ,

கதைப்போம் வாருங்கள்..

சில நண்பர்களுடன் பல முறை சில விஷயங்கள் பற்றி பல கோணங்களிலும் சில கோணங்கித்தனங்களுடன் பலவாறு உரையாடிய அனுபவங்களை சில சிறிய கேள்வி பதில் வடிவத்தில் எழுதலாம் என்று நினைக்கிறேன். இதுதான் தலைப்பு என்பதெல்லாம் இல்லை. இதைப்பற்றிப் பேசக்கூடாது என்று தமிழ்ச் சமுதாயம் வைத்துள்ள “மரபுகளை” மீறி மனதில் தோன்றியபடி பல கோணங்களிலும் பேசியுள்ளோம்.

இவற்றில் தமிழ்நாடு, இந்தியா, அமெரிக்கா, இலங்கை, சிங்கை, தமிழ்த் தலைவர்கள், தமிழ் எழுத்தாளர்கள், ஆங்கில எழுத்தாளர்கள், ஆங்கிலத்தில் இந்தியாவில் எழுதுபவர்கள், பெண் விடுதலை, ஆண் விடுதலை, சமூகம், பொருளாதாரம், வாழ்வியல், சமூக அக்கறை, மொழி, இனம், இன அடையாளங்கள், ஆன்மிகம், சாதி, மதம், வர்க்கம், விஞ்ஞானம், கல்வி முறை, வங்கி, வட்டி விகிதம், கடன் அட்டை, கணினி, யூனிகோட் வழிமுறைகள், தமிழ் எழுத்துக்கள், ஜப்பானிய எழுத்து முறை, ஆங்கிலம், மனித உறவு முறை இப்படிப் பல தலைப்புகளில் இவை நடந்துள்ளன.

ஒன்றை கவனிக்கவும். இவற்றில் சினிமாவும் விளையாட்டும் இல்லை. அவற்றை ஒதுக்க வில்லை. இவற்றில் மற்றவர்கள் பேசினார்கள்,  நான் கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன் என்பதால் அவற்றைப் பட்டியலிடவில்லை. இந்த இரண்டிலும் எனது அறிவு பூஜ்யத்திற்கு ரொம்பவும் நெருக்கம் ஆகையால் எனது மேதாவிலாசத்தை இவற்றில் காட்ட வேண்டியதில்லை என்று முடிவு செய்து விட்டேன்.

ஆக இவை இரண்டு பற்றி மட்டும் தான் எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்றோ அல்லது மற்றது, பட்டியலிட்டது எல்லாம் பற்றியும் தெரியும் என்றோ நான் கூற வில்லை. எல்லாம் தெரிந்திருக்க நான் என்ன கபில் சிபலா என்ன? ஏதொ எனக்குத் தெரிந்தவற்றைப் பேசினேன் என்று கூறலாம்.

இந்த பேச்சுக்கள் எந்த கால அளவுகளிலும் நடக்கவில்லை. பல நேரங்களில் சிலருடனும், சில நேரங்களில் பலருடனும், அவ்வப்போதும் அடிக்கடியும், ரமணனின் வானிலை அறிவிப்பு போல் தெளிவாக நடந்திருப்பன.

இந்தப்  பேச்சுக்களினால் யாருக்கு என்ன பயன்? இதைப் படிக்காவிட்டால் என்ன பாதகம்? என்பது போன்ற கேள்விகள் எழுவது இயற்கையே.

இதைப் படிப்பதால் ‘ஊனினைக் குறுக்கவோ உள்ளொளி பெருக்கவோ” முடியாது என்பதை முதலிலேயே தெரிவித்து விடுகிறேன்.

இதை படிப்பதால் திருமணம் ஆகாதவர்களுக்கு திருமணம் ஆகும்; குழந்தை இல்லாதவர்களுக்கு அந்தப் பாக்கியம் உண்டாகும்; பரீட்சை பாஸாகும் என்றெல்லாம் கலர் கலராக ரீல் விட நான் ஒன்றும் டி.வி. ஜோசியக்காரன் இல்லை. (அல்லது பண வீக்கம் குறையும் என்று ஆரூடம் சொல்ல நான் ஒன்றும் சிதம்பரம் இல்லை.)

இதனால் உங்களுக்கு என்ன பலன்? வேறு இன்றும் இல்லை. திட்டுவதற்கு உங்களுக்கு ஒரு அம்மாஞ்சி கிடைத்தான் என்று வைத்துக் கொள்ளலாம்.

ஆனால் ஒன்று மட்டும் மாற வில்லை. இந்தப் பேச்சுக்களினால் இந்தத் தலைப்புக்களில் எனது கருத்து மட்டும் மாற வில்லை. ஒன்று நான் மர மண்டையாக இருக்க வேண்டும். அல்லது அவர்கள் பேசியது / கத்தியது எனக்குப் புரியாமல் இருந்திருக்க வேண்டும். இரண்டும் ஒன்று தான் என்று நீங்கள் நினைப்பது எனக்குக் கேட்கிறது.

தொடர்ந்து பேசுவோம். அல்லது எனது இலங்கை நண்பர் கூறுவது போல் ‘கதைப்போம்’..

 

Tags:

 
%d bloggers like this: