RSS

Monthly Archives: March 2014

நான் இராமானுசன் பகுதி 4

அத்வைத மதஸ்தர் பற்றிச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன் அல்லவா ? அவர் பெயர் யஞ்ய மூர்த்தி ஸ்ரௌதிகள்.

அவரிடம் நான் பேசியது இது தான் :

பாரதம் என்ற பெருவெளியை எடுத்துக்கொண்டால் வைஷ்ணவம் என்பது பல ரூபங்களிலும் இருந்துள்ளது. சாதவாஹனர்கள், சாளுக்கியர்கள் என்று பலரும் மஹா விஷ்ணுவையே கொண்டாடியிருக்கின்றனர். எனவே விஷ்ணு வழிபாடு தொன்மையானதே. அதுவும் நீங்கள் ருத்ரன் உசந்தவன் என்று சொன்னதால் இதைக் கூறினேன்.

நமது திராவிடப் பிரதேசத்தில் ‘சங்க காலம்’ என்று ஒரு அளவு உள்ளது. அது ரொம்பவும் ப்ராசீனமானது ( தொன்மையானது) என்று தமிழ் நூல் வல்லார் கூறுவர். இது நம் காலத்திற்கு 1500 வருஷம் முந்தையது என்றும் கூறுகின்றனர். அப்போது மக்கள் முழுமையாக தத்துவங்களில் ஈடுபட்டவர்கள் அல்லர். அப்போது அவர்கள் பல இனக் குழுக்களாகப் பிரிந்து வாழ்ந்து வந்தனர். ஒவ்வொரு இனமும் ஒவ்வொரு இடத்தில் இருந்தது – மலைப்பிரதேசம், பாலை நிலம், முல்லை நிலம் என்று இந்த மாதிரியான பாகுபாடுகளை ‘திணை’ என்று தமிழ் மக்கள் வழங்கி வந்தனர்.

அப்போதும் அவர்களுக்குத் தெய்வ வழிபாடு இருந்தது. நம்மை மீறிய சக்தி உள்ளது என்ற அளவில் அவர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். அந்தந்த இடங்களுக்கு ஏற்ப தெய்வங்கள் உருவாயின. சிலர் இயற்கையை ஸேவித்தனர். ஒரு ராஜா நெல்லிக்கனியை பெண் புலவருக்குக் கொடுத்தான் என்று கேள்விப்பட்டுள்ளீர்கள் தானே ? அவனது இனத்தில் நெல்லி அவனுக்குப் பரம்பொருள். அது போல இன்னொருவன் மயில் ஆடுவதை அது குளிரால் வாடுகிறது என்று நினைத்துப் போர்வை வழங்கினான். அவனது குலக் குறி மயில். அதைப்போல் இன்னொருவனுக்கு முல்லை மலர்.

இவ்வாறு இருக்கையில் காடு சார்ந்த இடத்தின் கடவுளாக ‘மாயோன்’ என்று ஒரு ஸ்வாமியை ஸேவித்துள்ளனர். அக்காலத்தில் ‘மாயோன் மேயக் காடுறை உலகம்’ என்று ஒரு பாடல் வரி வருகிறது. இந்த மாயோன் சாக்ஷாத் விஷ்ணு என்று ஒரு நம்பிக்கை இருக்கிறது. ஆக விஷ்ணு வழிபாடு நம் திராவிட தேசத்திலும் ரொம்பவும் தொன்மையானது என்று தெரிகிறது.

இயற்கைக்கும் கடவுளுக்கும் இடையே வித்யாசம் இல்லாமல் வாழ்ந்து வந்தனர் மக்கள்.

இந்தக் காலத்தில் ஏற்பட்ட சங்க இலக்கியங்கள் அகநானூறு, புறநானூறு போன்றவை ‘மால்’ என்ற விஷ்ணு வழிபாட்டைக் குறிக்கின்றன.

தொல்காப்பியம் என்றொரு சங்க இலக்கிய நூல் இருந்ததை நீங்கள் ஒப்புக்கொள்கிறீர்கள் தானே ? அதில் ஒரு சூத்திரம் வருகிறது பருங்கள் :

‘நூலே கரகம் முக்கோல் மணையே ஆயுங்காலை அந்தணர்க் குரிய’.

முப்புரி நூலும், மூன்று கோல்கலும் உடைய சமய அந்தணர்கள் என்று குறிக்கிறார் தொல்காப்பியர். மூன்று கோல்கள் என்பது ‘த்ரி தண்டம்’ என்று வைணவத் துறவியர் கொண்டிருப்பர் என்பது நீர் அறிந்தது தானே ?

பின்னர் சமூக மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு அதனால் இனக்குழுக்கள் அரசு அமைப்பில் ஈடுபட்டன. அந்த அரசுகள் தங்கள் குலக்குறியினைக் கடவுளாக்கி வழிபட்டனர். இது வரலாறு காட்டுவது.

பின்னர் வந்த பௌத்த ஜைன மதங்கள், அவற்றின் ஆளுமை, இதெல்லாம் பற்றி ஒரு புஸ்தகமே எழுதலாம் என்று தோன்றுகிறது.

யஞ்ய மூர்த்தி ஸ்ரௌதிகள் விடவில்லை.

‘அப்படியென்றால் எங்கள் ஆதி சங்கரர் எப்போழுது அவதாரம் செய்தார் ? அவரது கொள்கை இவ்வளவு ஸ்திரப்படக் காரணம் என்ன? அப்போது உங்கள் விஸிஷ்டாத்வைதக் கொள்கை உண்டாகவே இல்லை அல்லவா? ஆகவே எங்கள் சங்கர அத்வைதமே உசத்தியானது என்பதில் சந்தேகம் உண்டோ?’ என்று கேட்டார்.

ஓரிரு வரிகளில் தெளிவு படுத்திவிடலாம் என்று நினைத்த நான் இப்போது இந்த வாதம் ஆழமாகச் செல்வதை உணர்ந்தேன். கூரத்தாழ்வாரைப் பார்த்தேன்.

‘ஸ்வாமி, தேவரீர் இன்று மிக நுட்பமான காலட்சேப உபன்யாஸம் ஆற்ற வேண்டும் என்று அரங்கன் திருவுள்ளம் போல. எங்களுக்குக் கொடுத்து வைத்திருக்கிறது. தேவரீர் அடியோங்களுக்குப் புரிகிற மாதிரி சௌலப்யமான வார்த்தை அலங்காரங்களுடன் உபன்யாஸம் சாதிக்கப் ப்ரார்த்திக்கிறேன்’ என்று சொன்னார்.

அது நாள் வரை அடியேன் சாதித்த உபன்யாசங்களும், சித்தாந்த ரீதியான விஸ்தீரணங்களும் ஒரு சேர அன்று அமையப்போகிறது என்று நினைத்துக்கூடப் பார்க்கவில்லை. அதனை அப்படியே ‘விஸிஷ்டாத்வைத ஸாரம்’ என்ற பெயருடன் கூரத்தாழ்வான் எழுதிவிட்டார்.

மடத்திற்கு வெறுமனே என்னை ஸேவிக்க வந்திருந்தவர்களும் வந்து அமர்ந்துகொண்டனர். அதுவரை சப்தம் செய்துகொண்டிருந்த காக்கைகளும் குருவிகளும் கூட அமைதியானது போல் தோன்றியது.

‘ஸ்ரௌதிகளே, தேவரீர் நல்ல ஒரு விஞ்ஞபனம் செய்துள்ளீர். இது குறித்து விரிவாக உரைக்க எனக்கு தேகத்தில் பலம் அளிக்க அரங்கனை வேண்டுகிறேன்’ என்று சொல்லி விடை அளிக்கத் துவங்கினேன்.

‘இனக்குழுக்களிலிருந்து மன்னர், அரசாட்சி என்று பயணம் செய்த சங்க கால மனிதன் அரசாங்கம் என்று அமைந்ததும் மற்ற இனக்குழுக்களுடன் போரிடத் துவங்கினான். அதுவரை எல்லாம் யாவர்க்கும் பொது என்பது போல் இருந்த இயற்கை வளங்கள் தங்களுடையன என்று சொந்தம் கொண்டாடத் துவங்கினான்.

நிலம், பசு மாடுகள், ஆடு வகைகள் என்று கவரத் துவங்கினான். ஆநிரைகள் சொத்துக்கள் என்பது அப்போது தான் துவங்கியது. இப்படி யுத்தம் செய்யத் துவங்கிய மனிதன் தனது கடவுளையும் திணிக்கக்த் துவங்கினான். போர் என்பது சொத்துக்களுக்காக இருந்த போதிலும் அதன் உள்ளீடாக ஆதிக்கம் செலுத்தும் இனக்குழுவின் இறைவனும் பரப்பப்பட்டார். இப்படியாகப் போர்களில்  இறைவன் வந்து சேர்ந்தார்.

போர்களுக்கு முக்கிய காரணம் விளை நிலங்கள். அந்த நேரத்தில் தான் மனிதன் விவசாயம், சாகுபடி என்று விளை நிலங்களின் பயனையும், நிலங்களை ஆளும் முறைகளையும் அறிந்திருந்தான். விளைச்சல் பெருக ஆற்று நீர் தேவை என்பதை அறிந்தான். ஆனால் ஆறு எல்லா இடங்களிலும் இருக்க முடியாது என்பதை அறிந்து ஆற்றிலிருந்து கால்வாய், வாய்க்கால் என்று வெட்டி, ஆற்றின் நீரை மற்ற பகுதிகளுக்கும் கொண்டு வந்தான். நீரைத்த் தேக்கும் விதமாக அணைகள் அமைத்தான்.

அப்போது ஸ்ரௌதிகள் ஆட்சேபித்தார்.

‘ தேவரீர் விஸிஷ்டாத்வதம் உரைப்பீர் என்று எதிர் பார்த்தால் லௌகீக விஷயங்கள் ஸாதிப்பது கொஞ்சம் ஆச்சர்யமாயிருக்கிறது. இது தான் உங்கள் தத்துவமா ?’, என்று கொஞ்சம் இளக்காரத்துடன் பேசினார்.

இது தான் தத்துவங்களின் வீழ்ச்சிக்குக் காரணம். சமுதாயத்துடன் ஒட்டாமலும், சமுதாயத்தின் பல கூறுகளையும் இணைக்காமலும் வெறும் தத்துவம் மட்டுமே பேசுவதாலும், பெருவாரியான மக்களை ஒருங்கிணைக்காமல் இயங்குவதாலும் அந்தத் தத்துவங்களும் அதன் தோற்றுவாய்களும் அழிகின்றன. இது பலருக்கும் புரிவதில்லை.

‘ஸ்ரௌதிகளே, உங்களது அத்வைதம், அதற்கு முன்னர் இருந்த ஜைனம், பௌத்தம் முதலியன பற்றித் தெரிந்துகொள்ள கொஞ்சம் சமூக அமைப்பையும் தேவரீர் அறிந்துகொள்ள வேண்டியுள்ளது. சமூகத்துடன் ஒட்டாமல் இருக்கும் தத்துவம் ரொம்ப நாள் நிலைக்காது. அந்த நிலை அத்வைதத்திற்கும் ஏற்பட்டது பற்றி நீங்கள் தெரிந்துகொள்ள கொஞ்சம் சமூகப் பார்வை தேவை. வயிற்றுக்குச் சோறு இல்லாதவன் இறைவன் பற்றிக் கவலை கொள்ள மாட்டான். எனவே சற்று பொறுமை தேவை’ என்று சொல்லி மேலும் தொடர்ந்தேன்.

நான் இராமானுசன் – ஒரு துவக்கம்

நான் இராமானுசன் பகுதி 1

நான் இராமானுசன் பகுதி 2

நான் இராமானுசன் பகுதி 3

 
Leave a comment

Posted by on March 26, 2014 in Writers

 

Tags: ,

Modi bashing full time

A casual reading of any news paper provides us with a pattern. No, not even reading is required. You just need to glance at the headlines. What you see could be any or all of these.
“Rahul slams Modi”
“Kejriwal attacks Modi”
“V.S.Atchuthaanandan describes Modi as a
slaughterer”
“Sonia picks Modi out for bashing”
“Yechuri blasts Modi”
“Lalu opposes Modi’s development mantra”
“Manmohan decries Modi”
“Chidambaram chides Modi”
“Karunanidhi criticizes Modi”
“Nitish Kumar down plays Modinomics”
“Mani Shankar Iyer equates Modi to a tea-vendor”

One thing is certain. Looking at the pedigree of these people, I suspect there is something common in these people that makes  all of them  dread Modi. They seem to have a common reason to panic it seems.

And that is reason enough for me to support Modi.

 
3 Comments

Posted by on March 26, 2014 in English Posts, Writers

 

Tags: ,

Modi. Period.

No, ‘Modi. Period.’ has not been typed by mistake. I mean it.

Just travel with me for some time in the past. Come with me just about two millinnium backwards in time, just in case that is possible.

You are in the time period when Kautilya, the ancient political strategiest has taken a vow to bring the Maurya empire into focus again.

What you see is a humungous land mass that has been bisected, trisected, vivisected and what not by the myriad rulers and dynasties. People are dejected. There is a general mood of despair and melancholy. People walk down with shoulders drooped down. The pundits have become self-centered and resort to exclusion. The wealthy class looks at amassing what ever wealth is available for them to hoard.

The kings who are supposed to be just, behave in the most un-just manner. Coterie rules the nation or what ever is left of the land mass called nation.

Kings pander to paramours. The helpers of the paramours form the coterie around the king and amass wealth. In the process they resort to every possible means to subdue rebels and intellectuals. Any whimper of protest is put down with the most brutal force.

Nothing can be more inviting to the enemies of the nation than the downward spiral of the morale of its people. Even if an enemy chooses to attack the nation, the people think of looking the other way as they think that the attack is on the king who is anyways unconnected with the ordinary people. But the actual attack is on the nation and its wealth.

So, why do the people behave so, you wonder. A closer look at the people reveals the truth. They feel alienated from the King and its coterie. And so they are indifferent.

Then you see the luminous personality, Kautilya, better known as Chanakya coming over and declaring that he would one day make Magadh a powerful empire that it once was and install Chandragupta Vikramaaditya as the emperor of Bharat. And Bharat includes the present day Bangladesh, Nepal, Afghanistan and Pakistan. And to perform that he trains the young Chandragupta in the relevant martial arts and statecraft that are needed to perform the turnaround.

Initially you see that people are still indifferent and look away from him. But he accomplishes his tasks in a meticulous manner. He helps annexe smaller peripheral kingdoms and slowly builds confidence in the young Chandragupta as well as in the people. With the initial victories, you see that people slowly begin to take notice of him. And over a period of time, having been used to the victories of Chanakya, the ordinary people fall for his words and begin to rally behind him.

Time passes as you watch. And Chanakya’s words get sharper. Chandragupta begins to realize that he too could be powerful. He understands that the nation is not doomed, after all, with all its resources. Every leper and mis-fit in the country begins to take notice of the positive energy that they are being swarmed under. The euphoria of nationalism builds up. You see that even housewives, who have no opinion on anything about the nation, begin to take interest in the national affairs and discuss among themselves as to the new uprising.

Children talk about Chanakya and Chandragupta. You and I watch the numerous martial arts training schools that are springing up just before our eyes. We are witness to the fact that middle aged men, sick men and otherwise inconsequential men take to these training schools hoping to take part in the national upsurge. Ordinary workers show a sense of pride in their trade. We see that there is a sense of urgency in everybody. We feel the energy and optimism that builds up and the despair and doom that declines.

We also see that the otherwise dismissive neighboring states suddenly take notice of the nation and are reacting to every small change that takes place in Magadh.

Now, stop day dreaming, my reader and travel with me to the future, that is the present, 2014.

Don’t you see the same happening before your very eyes ?

Modi. Period.

 
Leave a comment

Posted by on March 24, 2014 in English Posts, Writers

 

Tags: , , , ,

ஞாநியின் வீழ்ச்சி

எழுத்தாளர் ஞாநியின் தர வீழ்ச்சி வியப்பளிக்கவில்லை.

இந்திய இறையாண்மைக்கு எதிராகப் பேசுபவர் இந்தியத் தேர்தலில் போட்டியிடுவது நல்லது என்று நான் நினைத்தது உண்மை தான். ஆனால் இந்து மத துவேஷ வேஷம் போட வேண்டியிருப்பதால் அவர் எடுக்கும் நிலைக்கும் சத்தீஸ்கரில் நக்ஸலைட்டுகள் எடுக்கும் நிலைக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இல்லை.

தேர்தலில் நிற்கும் வரை அவர் என்னவேண்டுமானால் பேசியிருக்கலாம். அவை திராவிட தேச முற்போக்கு அரசியல் அவலங்களில் ஒன்றாக மன்னிக்கப்படும். ஆனால் வேட்பாளர் என்று ஆனவுடன் எல்லாருக்குமான, எல்லா சமூகத்தினருக்குமான ஒரு பொது மனிதராக அவர் பேச வேண்டும்.

இந்தக் காணொளியில் அவரது பேச்சு அதிர்ச்சி அளிக்கிறது. அயோத்தி சென்றுவிட்டு வந்த 58 மனிதர்கள் ஹிட்லர்கள் என்று பேசுகிறார். அதை அப்படியே சற்று இழுத்து ‘மாதா கோவில் சென்று வருபவர்கள் முசொலினிகள்’ என்றோ, ‘புனிதப் பயணம் சென்று வருபவர்கள் தீவிரவாதிகள்’ என்றோ அவர் சொல்வாரா ? அப்படிச் சொன்னால் அது அபத்தம் இல்லையா ?

இந்துக்களை இழிவுபடுத்திப் பேசினால் சிறுபான்மையினர் மகிழ்வார்கள் என்று நினைப்பது சிறுபான்மையினரை அவமானப்படுத்துவது போன்றது. அவர்களது கூட்டு அறிவுத் திறத்துக்கும் விடுக்கும் மிகப்பெரிய சவால் என்றே நான் நினைக்கிறேன்.

தீவிர போலி செக்யூலர் என்று காட்ட எவ்வளவு கீழ்த்தரமாகவும் பேசலாம் என்றால், மரியாதையை இழக்கலாம் என்றால் – இப்படி தேர்தலில் நிற்பது அவசியம் தானா ?

போலி மதச் சார்பின்மையின் அவலங்களின் மொத்த உருவாகக் காட்சியளிக்கிறார் திரு.ஞாநி.

என்ன ஒரு வீழ்ச்சி !

 

 
Leave a comment

Posted by on March 22, 2014 in Writers

 

Tags: , ,

நான் ராமானுசன் – பகுதி 3

என் வாதங்கள் தவறு என்று நிரூபணமானாலோ அல்லாது போனாலோ அது பற்றீக் கவலை இல்லை. ஆனால் உண்மை என்று நான் அறிந்தவற்றை, எனக்குள் உணர்ந்தவற்றை நான் என் மொழி அறிவின் வழியாக எடுத்துரைத்த விதம் தவறு என்று வேண்டுமானால் நிரூபணமாகலாமே ஒழிய நான் அறிந்த உண்மை தவறு என்று நிரூபணமாவது முடியாது என்பது என் நம்பிக்கை.

எனக்காக என் சிஷ்யர்கள் செய்துள்ள தியாகங்கள் எத்தனை ? அவர்கள் இல்லை என்றால் இன்று நான் இல்லை என்னும் அளவிற்கு சிஷ்யர்கள் என்னிடம் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இத்தனைக்கும் நான் அவர்களுக்கு என்ன செய்து விட்டேன் ? என்னால் அவர்களுக்கு ஒரு பவுன் காசு கொடுக்க முடிந்ததா ? ஒரு கால் பணம் உபயோகம் இல்லாத என்னிடம் இவ்வளவு விசுவாசம் ஏன் ? அப்படி என்ன செய்தேன் நான் ?

ஒரே காரணம் தான்.

நான் மனதில் பட்டதை வாக்கில் தெரிவித்தேன். வாக்கில் தெரிவித்தபடி வாழ்ந்தேன். அவ்வளவே. பிற்காலத்தில், சில நூறு வருஷங்கள் கழித்து ஒரு சைவ மத ஸ்வாமி தோன்றுவார். ‘உள் ஒன்று வைத்துப் புறம் ஒன்று பேசுவார் உறவு கலவாமை வேண்டும்’ என்று தன் தெய்வத்திடம் வேண்டுவார். அவர் பின்னாளில் கேட்டுக்கொண்ட படியே நான் இந்நாள் வரை வாழ்ந்துள்ளேன். அவ்வளவு தான்.

ஆழ்ந்த வியாக்கியானங்களுக்குள் போவதற்குள் ஒன்றைத் தெளிவு படுத்த விரும்புகிறேன். என் வாயால் கூறப்பட்ட அல்லது என் வழியாக உங்களுக்குச் சொல்லப்பட்ட உண்மையின் சாராம்சம் இது தான் – நானும் உறங்காவில்லியும் ஒன்று; அவனும் அவனது மனைவி பொன்னாச்சியும் ஒன்று; அவளும் அவள் வளர்க்கும் நாயும் ஒன்று; அந்த நாயிம் அது வைத்து விளையாடும் தேங்காயும் ஒன்று தான்.

படித்தவர்கள், பண்டிதர்கள் முதலானவர்கள் என் தத்துவத்தை உங்களுக்கு எப்படிக் கூறியுள்ளார்களோ தெரியவில்லை.

நான் உணர்ந்தது இது தான். இதைத் தான் நான் பல வகைகளாகச் சொல்லியிருக்கிறேன்; அல்லது இதுவே மக்களின் அறிவு நிலைக்கு ஏற்ப என் வழியாகச் சொல்லப்பட்டது. நீங்களும் இதையே படித்திருந்தீர்களேயானால் நான் சொன்னதைத்தான் நீங்கள் படித்துள்ளீர்கள் என்று அர்த்தம்.

இது எனக்கு மட்டுமே ஏற்பட்ட தரிசனமா ? எனக்கு முன்னமேயே யாருக்கும் ஏற்படவில்லையா ? என்று நீங்கள் கேட்கலாம்.

இது பிரபஞ்ச உண்மை. பிரபஞ்ச உண்மைகளை மனிதனால் உணரவே முடியும். ஒரு போதும் மாற்ற முடியாது. இந்தப் பிரபஞ்சமும் அண்ட சராசரங்களும் இருக்கும் வரை இந்த உண்மை இருக்கும். எனக்கு முன்னமேயும் இந்த உண்மை இருந்தது. ஆனால் அதனைக் கண்டவர்கள் சரியாக உணரவில்லை அல்லது உணர்ந்ததை சரியாக உரைக்கவில்லை. இதுவே என் நம்பிக்கை.

ஏனெனில் இந்த உண்மைகள் எனக்கு மட்டுமே புரிந்தன என்று நான் கூறினால் அது உண்மை இல்லை. எனக்கு முன்னமேயே இருந்த பெரியவர்கள் என்னை விடவும் இன்னும் பலரை விடவும் அறிவில் பெரியவர்கள். ஆத்ம விசாரத்தில் பெரிய அளவு அனுபவம் கொண்டவர்கள். அவர்களுக்கு இது புரியவில்லை என்பதை என்னால் நம்ப முடியவில்லை.

உதாரணமா ஆதி சங்கரரை எடுத்துக்கொள்கிறேன். எனக்கு 400 ஆண்டுகள் முன்னர் வாழ்ந்தார். ‘அத்வைத’ சம்ப்ரதாயம் என்று வகுத்தார். அவரும் என்னைப்போல வைதீக மதஸ்தரே. ஆனால் அவரது ‘அத்வைதம்’ என்ன சொன்னது ? பரப்பிரும்மம் ஒன்று. வேறு ஒன்றுமே இல்லை. வேறு ஒரு வஸ்துவும் உண்மையில் இல்லை. மற்ற எல்லா உயிர்களும் அந்தப் பரப்பிரும்மத்தின் ‘சாயை’ கள், ‘பிம்பங்கள்’ என்று கூறினார்.

அதாவது, நான், நீங்கள், இந்த விசிறி, ஓலைச்சுடவடி முதலியன உண்மை இல்லை. இவை அனைத்தும் மாயை என்றார்.

நான் கேட்கிறேன்: வீதியில் பெருமாள் ஏழுந்தருள்கிறார். உற்சவம் நடக்கிறது. ஒரே கூட்டமாக உள்ளது. அப்போது கூட்டத்தில் ஒரு பாம்பு போன்று ஒன்று தெரிகிறது. அப்போது என்ன செய்வார்கள் மக்கள் ? பாம்பைக்கண்டு ஓடுவார்களா இல்லையா ? அல்லது பாம்பு என்பது மாயை, அப்படி ஒன்றும் இல்லை; நான் என்பதும் மாயை; அப்படியும் ஒன்றும் இல்லை. பாம்பாகிய மாயை நானாகிய மாயையை ஒன்றும் செய்யாது. எனவே இந்தப் பாம்பாகிய மாயை அப்படியே இருக்கட்டும் என்று நாம் செல்வோம் என்று செல்வார்களா ?

இப்படி அடிப்படை சற்று ஆட்டம் காணும் சித்தாந்தமாக சங்கர அத்வைதம் இருந்தது. ஆனால் சங்கரரது சேவை அளப்பரியது.

பரப்பிரும்மம் என்பதே ஒன்று இல்லை என்று பௌத்தம் ரொம்பவும் ஆணித்தரமாக முழங்கி வந்த காலம் அது. வேதம் பொய்; பரம் பொருள் என்று ஒன்று கிடையாது என்று ஆணி அடித்தாற்போல் சொன்னான் பௌத்தன். அதனால் சனாதன தர்மம் அழிந்தது. தற்போது ஸ்ரீரங்கத்தில்  ஒரு பெரும் புயல் அடித்து ஓய்ந்ததே, அதைப் போல் தோன்றினார் ஆதி சங்கரர். அந்தப் புயலில் அவைதீகமான பௌத்தமும் அதை ஒத்த ஜைனமும் அடித்துச் செல்லப் பட்டன. நமது சனாதன தர்மம் காக்கப்பட்டது.

இப்படி இருந்தாலும், ஆதி சங்கர பகவத்பாதர் தான் கண்ட தரிசனத்தை சரியாக உணர்ந்து உரைக்கவில்லை என்று தோன்றுகிறது.

ஒரு ப்ரும்மம் இருக்கிறது என்பது வரை சரி. ஆனால் மற்றவை எல்லாம் மாயை என்பது சரி இல்லை என்பதே என் கருத்து. பரமாத்மாவாகிய ப்ரும்மத்துடன் ஜீவாத்மாக்களாகிய நம்மைப் போன்றவர்கள் கலந்துவிவர் என்று சொல்கிறார் அவர். ஆனால் நாம் தான் இல்லையே  என்றால், ‘அதுவும் சரி தான். நாம் இல்லை. நாம் ப்ரும்மத்தின் கண்ணாடித் தோன்றல்கள் போன்றவர்கள். சூரியன் ஒருவன் ஒளி தருகிறான். அவனது ஒளி கண்ணாடியில் பட்டு நம் கண்களுக்குத் தெரிகிறது. ஆக சூரிய ஒளி என்பது கண்ணாடி ஒளி அல்ல. ஆனால் கண்ணாடி ஒளி என்பது சூரியனின் பிம்ப ஒளி. எனவே, இந்தக் கண்ணாடி ஒளி ஒரு நாள் சூரியனிடம் சேர்ந்துவிடும். அதுவே அத்வைத சைத்தாந்தம் என்று சங்கர பாஷ்யம் கூறுவதாக ஒரு பண்டிதர் கூறினார்.

நான் கேட்டேன்,’ அப்படி என்றால் அந்தக் கண்ணாடி என்பது என்ன?’ என்று கேட்டேன். ஒரு வேளை ஆச்சாரியனாக இருக்கலாம் என்கிறார் அவர்.

பிறகு நான் சொன்னேன்,’ ஸ்வாமி,  சங்கரரிடம் எனக்கு ஏகப்பட்ட மரியாதை உண்டு. நமது வைதீக சம்பிரதாயத்தையே மீண்டும் ஸ்தாபித்தவர் அவர். ஷண்-மதங்களான ( 6 மதங்கள்) கௌமாரம், சைவம், வைஷ்ணவம்,  சாக்தம், காணாபத்யம் என்று ஆறு தரிசனங்களைக் காட்டினார் அந்த மஹான். ஆனால் சித்தாந்தத்தில் குழப்பி விட்டார். தேவரீர் தவறாக எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது’, என்று கூறி நமது சித்தாந்தம் என்னவென்று விளக்கினேன்.

சங்கரரது அத்வைத சித்தாந்தம் பற்றி மட்டும் பேசிப் பின்னர் நமது விஸிஷ்டாத்வைதம் போகலாமா என்று கூரத்தாழ்வானிடம் விசாரித்தேன். அவர் சொன்னார், ‘ஸ்வாமி, தேவரீர் பௌத்தம், ஜைனம், சைவம், சார்வாகஹம் என்று பல சித்தாந்தங்களையும் பற்றி உபன்யாஸித்துப் பின்னர் விஸிஷ்டாத்வைதம் புகலாமே. எங்களுக்கும் ஒரு பாடமாக இருக்கும்’, என்று பதில் சொன்னார்.

கூரத்தாழ்வான் சாத்தித்தால் நாம் அப்படியே கேட்டுவிடுவது வழக்கம். அவர் பரம பாகவதர். என் உயிரைக் காத்தவர்; எனக்காகத் தன் கண்களை இழந்தவர். காஞ்சி வரதனிடம் பெரும் பக்தி கொண்டவர். ஸ்ரீபாஷ்யம் எழுதும் போது நான் உபன்யாசத்தில் சொல்லச் சொல்ல அதை அவர் எழுதிக்கொண்டு வந்தார். இன்றளவும் ஸ்ரீபாஷ்யம் உங்கள் கைகளில் இருக்கிறதென்றால் அதற்கு கூரத்தாழ்வானே காரணம்.

எதற்குச் சொல்கிறேன் என்றால் கூரத்தாழ்வான் சொல்லை என்னால் மீற முடியாது. அப்படி பக்தியாலும் கைங்கர்யத்தாலும் என்னைக் கட்டிப் போட்டவர் அவர். அவரது மடியில் தலை வைத்தபடி அப்படியே பரமபதிக்க வேண்டும் என்று எண்ணியிருந்தேன். ஆனால் அரங்கன் அவரை முன்னமேயே தன்னடி சேர்த்துக்கொண்டுவிட்டான்.

சரி, சங்கர மத பண்டிதருக்கு நான் என்ன பதில் சொன்னேன் என்று பார்ப்போம்.

நான் இராமானுசன் – பகுதி 1

நான் இராமானுசன் – பகுதி 2

நான் இராமானுசன் – ஒரு துவக்கம்

 
Leave a comment

Posted by on March 19, 2014 in Writers

 

Tags: ,

பாயா லெபாரில் திரு.சங்கர் ஏன் அழுதார் ?

பாயா லேபார் (paya lebar )  ரயில் நிறுத்தத்தில் டிக்கெட் கொடுக்கும் இடத்தில் சங்கர் மேலே பார்த்தபடி நின்றிருந்தார். எவ்வளவு நேரமாக அவர் அப்படி நின்றிருந்தார் என்று அவருக்கு நினைவில்லை.

கையில் மேப்புடன் (Map )  வந்த ஒரு வெள்ளைக்காரர் ஏதோ கேட்க சங்கர் அவர் என்ன கேட்கிறார் என்று தெரியாமல் அவரை வெற்றுப் பார்வை பார்த்தார்.

வெள்ளைக்காரர் சற்று பின்வாங்கி ‘ஓ ஐ ஆம் சாரி’ என்று சொல்லிச் சென்றார்.

காரணம் சங்கரின் கண்கள் கலங்கியிருந்தன.

சிங்கப்பூரின் ஒரு ரயில் நிலயத்தில் நெருக்கடியான, மக்கள் புழக்கம் அதிகம் உள்ள நேரத்தில்,;ஒருவர் டிக்கெட் கொடுக்கும் இடத்தில் கண்கள் கலங்கியபடி நின்றிருந்தால் யாருக்குத் தான் பாவமாகத் தோன்றாது ? அவருக்கு என்ன சோகமோ என்று யாருக்கும் அனுதாபம் வருவது இயற்கைதானே ?

சங்கரின் கண்ணீருக்கும் அவர் அப்படியே மாலை 7:30 மணிக்குப் பாயா லெபார் ரயில் நிலையத்தில் சுமார் அரை மணி நேரம் நின்றதற்கும் யார் காரணம் ? அவரிடம் கையில் என்ன இருந்தது ? என்றெல்லாம் நீங்கள் கேட்பது புரிகிறது.

சங்கரின் கண்ணீருக்கான காரணங்கள் இரண்டு. ஒன்று அவர் கையில் இருந்த புத்தகம். இரண்டாவது அதில் இருந்த முதல் கதை.

இவை தவிர மூன்றாவது காரணமும் உண்டு. அது அந்த புத்தகத்தை எழுதிய எழுத்தாளர் ஜெயமோகன்.

கதை : அறம்.

முதல் கதையைப் படித்தவுடன் தான் சங்கர் பாயா லெபாரில் அழுதபடி நின்றிருந்தார்.அவர் இன்னும் ‘அறம்’ தொகுப்பில் உள்ள ‘யானை டாக்டர்’, ‘நூறு நாற்காலிகள்’ முதலியன படிக்கவில்லை.

இந்த நிகழ்வு சென்ற வியாழக்கிழமை நடந்தது. சங்கர் என் நண்பர்.

‘அறம்’ படித்து கண் கலங்காத மனிதர்கள் மன நல மருத்துவ்ரை நாடுவது நல்லது.

 

Tags: , ,

ஞாநியின் தேர்தல்

எழுத்தாளர் ஞாநி தேர்தலில் நிற்கிறார் என்பது ஒரு நல்ல செய்தி. தொகுதி என்னவென்பதெல்லாம் தெரியவில்லை. எனக்குத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வமும் இல்லை. ஏனெனில் ஞாநி போன்ற சமூக ஆர்வலர்கள் தேர்தல் களத்தில் இறங்குகிறார்கள் என்பதே என்னைப் பொருத்தவரை நல்ல செய்தி தான்.

தேர்தல் என்றவுடனே ‘ஆமாம் அவன் மட்டும் என்னவாம், கொள்ளை அடிக்கவில்லையா?’ என்று கேட்டே பழகிப்போன நமக்கு ‘அட, நல்ல மனுஷன் ஒருத்தர் நிற்கிறாரே !’, என்று ஒரு Positive  எண்ணம் ஏற்படுவது ஒரு புதிய அனுபவம்.

அவர் வெற்றி பெறுவாரா, அவர் சார்ந்த கட்சி  நல்லதா என்றெல்லாம் பற்றிப் பேசிப் பயனில்லை என்று நினைக்கிறேன். ஆம் ஆத்மி கட்சி வெறும் காட்சியே தவிர அது ஒரு கட்சி அல்ல. தில்லியில் அவர்கள் பதவியில் இருந்த 49 நாட்களில் அதன் தலைவர் வீதியில் இருந்ததே அதிகம். நாடகத்துக்குக் பெயர் போன கட்சி அது. நேர்மை என்று சொல்லிக்கொண்டு காங்கிரஸ் ஆதரவு  பெற்றார்கள். தலைமைச் செயலகத்தில் அரசு நடத்தாமல் தொலைக்காட்சி நிலையங்களில் பழி கிடந்தார்கள். 49 நாட்களில் அவர்கள் செய்துகொண்ட சமரசங்கள் கூசச் செய்தன.

ஆனால் ஞாநி என்ற தனி மனிதரை ஆம் ஆத்மி கட்சி என்ற கண்ணாடி கொண்டு பார்க்க வேண்டியதில்லை. இவரால் கட்சிக்கு நல்ல பெயர் கிடைத்தால் உண்டு.

ஞாநி அடிப்படையில் ஒரு போராளி. இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் இதழில் இருந்து தனது கொள்கைப் பிடிப்பினால் வெளியேறினார். அக்காலத்தில் இப்போது இருப்பது போல் நிமிடத்திற்கு ஒரு பத்திரிக்கையில் வேலை கிடைக்காது. இருந்தாலும் வெளியேறினார். குடும்பம் சிரமப்பட்டது.

1988-ல் இருந்து கூடங்குளம் அணு உலையை எதிர்த்து வருகிறார். இன்றும் எதிர்க்கிறார். தினமும் இப்போது அதில் மின் உற்பத்தி நடக்கிறதா என்று கண்காணித்துக்கொண்டிருக்கிறார்.

2ஜீ வழக்கில் துக்ளக் சோ.ராமாஸ்வாமியைத் தவிர ஆணித்தரமாக எதிர்த்துப் பேசிய ஒரே தமிழ் எழுத்தாளர் இவர் தான்.அப்போது இவர் சாதிப் பெயர் சொல்லி வசை பாடப்பட்டார்.

அடிப்படையில் நல்ல மனிதர். அவர் சிங்கப்பூர் வந்திருந்த போது அவருடன் சுமார் 2 மணி நேரம் கலந்துரையாட ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. சரளமாக எல்லா விஷயங்கள் பற்றியும் உரையாடினார். நம் உறவினர் ஒருவர் பல நாட்கள் கழித்து வந்து பேசுவது போல் இருந்தது அந்த சந்திப்பு. என் பெயர் பற்றிய பேச்சு வந்தவுடன் ,’தி.ஜானகிராமன் நாவலில் ஆமருவி என்றொரு பாத்திரம் வரும்’ என்று சொல்லி அசத்தினார்.

அவர் கருத்துக்கள் அனைத்திலும் எனக்கு உடன்பாடில்லை. மோடி எதிர்ப்பு என்ற தளத்தில் கொஞ்சம் தரம் குறைந்தார் என்று நினைக்கிறேன். ஜெயமோகன் பற்றிய தனது கருத்துக்களில்- குறிப்பாக எழுத்துரு பற்றி – கொஞ்சம் தி.மு.க. தரத்தில் எழுதினார்.அணு உலை விஷயத்திலும் அவர் கருத்துக்கு எனக்கு எதிர் கருத்து உண்டு. அமெரிக்க இஸ்லாமியப் பெண் எழுத்தாளர் சென்னையில் பேச அனுமதி மறுக்கப்பட்ட விஷயத்தில் மௌனியாகவே இருந்தார். எல்லாவற்றிலும் இடது சாரிகளுக்கு வக்காலத்து வாங்கும் அவர், அவர்கள் அ.தி.மு.க.வுடன் செய்து கொண்ட உடன்பாடு பற்றி வாய் திறக்கவில்லை.

தான் ப்ராம்மணன் இல்லை , இடது சாரி தான் என்று எல்லா நேரங்களிலும் காட்டிக்கொண்டே இருக்க வேண்டிய நிர்பந்தம் அவருக்கு இருப்பதாக அவர் உணர்ந்திருப்பதாகவே அவரது பேச்சு பல சமயங்களில் இருந்துள்ளது என்பது என் கருத்து. இது தமிழ் நாட்டின் நிதர்ஸன அவலங்களில் ஒன்று.

இருந்தாலும் நான் ஞாநி அவர்களை ஆதரிக்கிறேன். அவர் வெற்றி பெற மாட்டார் என்பது உறுதி ஆகா விட்டாலும், அவரைப் போல் ஒருவர் பாராளுமன்றத்தில் பேசினால் ஒரு சில அறிவு பூர்வமான விவாதங்கள் நடக்க வழி ஏற்படும் என்று நினைக்கிறேன்.

நல்ல மனிதர்கள் நாடாளுமன்றம் செல்ல வேண்டும். ஞாநி நல்லவர்.

ஞாநி பற்றிய என் முந்தைய பதிவுகள் 1 :

ஞாநி பற்றிய என் முந்தைய பதிவுகள் 2 :

 

Tags: , , ,

கண்கள் இரண்டிருந்தும்…

தலைப்பைப் பார்த்தவுடன் நீங்கள் ஊகித்திருக்க முடியும். ஆமாம். பா.ஜ.க.வின் தமிழகக் கூட்டணியைப் பற்றித்தான் இந்தப்பதிவு.

கூட்டணியில் இருப்பதில் வை.கோ. தவிர ம.தி.மு.க. வில் யாரும் இல்லை. அவர் நல்ல மனிதர் தான். ஆனால் கொஞ்சம் இந்தியாவைப் பார்த்தால் நல்லது. எப்போதுமே இலங்கையையே பார்த்துக்கொண்டிருக்க வேண்டும் என்றால் தன் பெயரை ‘அரங்கநாதன்’ என்று மாற்றிக்கொள்ளலாம். விபீஷணன் ஆட்சி செய்வதைக் கண்காணிக்க தெற்கு நோக்கிப் படுத்திருக்கிறார் ஸ்ரீரங்கம் ரங்கனாதர்.

வை.கோ. வெற்றி பெற்று அவருக்குக் கல்வி அல்லது கலை அல்லது சுற்றுப்புறச் சூழல் அமைச்சுகள் அமைந்தால் நாட்டுக்கு நல்லது.

பா.ஜ.க.வின் கூட்டணியில் இருக்கும் ஒரே நல்ல கட்சி இவரது தான். ஆனால் இவர் மட்டுமே தான் கட்சியில் இருக்கிறார் என்பது ஒரு வருத்தம்.

மற்ற இரண்டு கூட்டணிக் கட்சிகள் பற்றிப் பேசுவதற்கு முன்னால் கொஞ்சம் அஜீரண மருந்து உட்கொள்ள வேண்டும் போல் தோன்றுகிறது.

சாதியை மட்டுமே முன் நிறுத்தும் வன்முறை இயக்கம் ஒன்று. தரம் தாழ்ந்த வசை பாடிக் கட்சி இன்னொன்று. இந்த இரண்டினால் பா.ஜ.க. அடையப் போவது என்ன ?

இலக்கு முக்கியம் என்றால் அதற்கான வழிமுறையும் முக்கியமே. வெற்றி பெறுவது அவசியம் தான். ஆனால் யாருடன் கூட்டு வைப்பது என்று ஒரு தரம் வேண்டும் என்பது என் கருத்து.

ஒரு பக்கம் மோதி, அத்வானி, வாஜ்பாய் என்று சொல்லிக்கொண்டு இன்னொறு புறம் இந்த இரண்டு கூட்டங்களுடன் சேருவது என்ன நேர்மை என்று தெரியவில்லை.

பேசாமால் இடது சாரியுடன் சேர்ந்திருக்கலாம். பெரிய வித்யாசம் இல்லை. தேசத்துரோகம் என்று ஆகிவிட்டது. கொஞ்சம் பழைய தேசத் துரோகிகளுடன் சேர்ந்திருக்கலாம்.

ஒரு வேளை பா.ஜ.க. வெற்றி பெற்று ஆட்சி அமைத்தால் அதில் தேசத் துரோகம் என்னும் கறை இருக்கும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

‘கண்கள் இரண்டிருந்தும் காணும் திறமை அற்ற பெண்களின் கூட்டமடி..’ என்று பாரதியார் பாடியது பா.ஜ.க.பற்றித்தானோ ?

 
Leave a comment

Posted by on March 13, 2014 in Writers

 

Tags: , ,

நான் ராமானுசன் – பகுதி 2

சிறிது தூரல் கூட இல்லை என்று தெரிந்தது. ஆனால் வானம் மேக மூட்டமாகவே இருக்கிறது. திடீரென்று எழுந்துகொள்ளும் மைனாக்கள் எதையோ பார்த்துவிட்டு அலறுகின்றன. அதை ஆமோதிப்பது போல் காக்கைகள் கூடச் சேர்ந்து கத்துகின்றன. அவை மழை விட்ட மகிழ்ச்சியில் கத்துவதாகத் தோன்றவில்லை. எதிர்காலம் குறித்து மக்களுக்கு ஏதோ உணர்த்துவது போல் தெரிகிறது.

மாலை ஆராதனத்துக்குத் தேவையான சாமக்கிரியைகள் மடத்தில் வந்து இறங்கிக்கொண்டு இருக்கின்றன. விளக்கு காண்பித்துக்கொண்டிருந்த உறங்காவில்லி கூட தற்போது பூக்களைக் கட்டத் துவங்கி விட்டான்.

எனக்கு அவனைப்போல் இருக்க வேண்டும் என்று ஆசை. பல வேலைகளை ஒன்றாகச் செய்ய விருப்பம். ஆனால் உடல் இடம் கொடுப்பதில்லை. நான் ஏதாவது செய்யத் துவங்கினால் கூட ,’ஸ்வாமி, தேவரீர் ஏள்ளியிருக்கணும்’ , என்று பணிவாகக் கூறுகின்றனர் சிஷ்யர்கள்.

பெருமாளுக்குப் பூ தொடுப்பது என்றால் உறங்காவில்லிக்கு ரொம்பவும் ஆசை. அதுவே அவனுக்கு விருப்பமான் கைங்கர்யம். தான் தொடுத்த பூவை அரங்கன் சூடுவது அவனுக்கு ரொம்ப திருப்தியாயிருக்க வேண்டும். ‘பெருமாளுக்கு யார் பூ தொடுப்பது?’ என்பதில் அவனுக்கும் அவன் மனைவி பொன்னாச்சிக்கும் இடையே போட்டி உண்டு. அரங்கனுக்கு யார் அதிகம் சேவை செய்கிறார்கள் என்பதில் அவர்களுக்குள் ஒரு போட்டி.

இவர்களைப் பற்றியெல்லாம் எழுத வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.

ஏனென்றால் வருங்காலத்தில் வரலாற்றில் இவர்களுக்கு முக்கியத்துவம் இல்லாமல் போகப் போகிறது என்பது எனக்குத் தெரிகிறது. நீங்கள் படிக்கும் காலத்திலோ, அதற்கு முன்னாலேயோ இவர்கள் மறக்கடிக்கப்படுவர். இந்தப் பிறழ்வுகள் நிகழப்போவது உறுதி. இவற்றைத் தடுக்க எனக்குச் சக்தியில்லை. என்னால் ஆனது இவர்களைப் பற்றியெல்லம் எழுதிவைப்பது மட்டுமே.

இவர்களைப் பற்றி மட்டுமா மாற்றிப் பேசப் போகிறார்கள் ? விஸிஷ்டாத்வைதம் பற்றியுமே பலவிதமாகப் பேசப் போகிறார்கள். அதில் என் பிரியமான சிஷ்யர்கள் உறங்காவில்லி, கூரன், அனந்தன் இவர்கள் எல்லாம் அவர்களுக்கு உரிய  முக்கியத்துவம் இல்லாமல் இருப்பார்கள் என்று தான் தோன்றுகிறது. எனவே என் எழுத்தில் இவர்களைப் பற்றியும் இவர்களது சேவை, தொண்டு பற்றியும் பதிவு பண்ண வேண்டியது என் கடமை என்று உணர்கிறேன்.

என் சிஷ்யர்களைப் பற்றி மட்டும் அல்ல. எனக்கு, என் முன்னோர்கள், என்னுடன் பெருமாளுக்கு சேவை செய்தவர்கள்- இவர்கள் பற்றியும், விஸிஷ்டாத்வைத சித்தாந்தம், இந்த சித்தாந்தம் பற்றிய என் உண்மையான எண்ணங்கள் என்ன என்று எழுதிவைக்க வேண்டியது தேவை என்று உணர்கிறேன்.

விஸிஷ்டாத்வைதம் என்று உங்களுக்கு விளக்கிக் கூறியவர்கள் நிஜமாகவே அரங்கன் அருளால் நான் உணர்ந்து சொன்னதையே தான் சொன்னார்களா அல்லது அவர்கள் மனப்படி சொன்னார்களா என்று நீங்கள் அறிய வேண்டும் அல்லவா ? எனவே அவற்றைச் சீர் தூக்கிப் பார்ப்பதற்காகவே நான் எனது உண்மையான எண்ணங்களை எழுதி வைக்கிறேன். ப்ராப்தம் இருந்து நீங்கள் இதைப் படிக்க அரங்கன் உங்களுக்கு அருள் புரிந்தால் நீங்கள் இதனைப் படிப்பீர்கள். இதனைப் படிக்கிறீர்கள் என்பதாலேயே அவன் அருள் உங்களுக்கு உள்ளதை நான் உணர்கிறேன்.

சித்தாந்தத்திற்குள் போகும் முன் உங்களிடம் ஒன்று சொல்கிறேன்.

இந்த சித்தாந்தம் நான் அறிந்தவரையே.

நான் எப்படி அறிந்தேன் ?

பலரிடம் கேட்டு அறிந்தேன். சிலரிடம் வாதிட்டு அறிந்தேன். பல நூல்கள் வாசித்து அறிந்தேன். புற சமயவாதிகளிடம் வாதம் செய்து தெரிந்துகொண்டேன். எல்லாவற்றிற்கும் மேல் அரங்கன் திருவருள்.

புற சமயத்தினரிடம் வாதிட்டு நான் வெற்றி பெற்றேன் என்று என்னைப் பற்றிப் பலர் கூறுகின்றனர். நீங்களும் அவை பற்றிப் படித்திருக்கலாம்.

என்னைப் பொருத்தவரை வாத விவாதங்கள் வெற்றி தோல்வியை நிர்ணயிக்கும் கருவிகள் அல்ல.

வாதத்தில் வெற்றி என்பது என்ன ? அது என்ன கொண்டாடப்பட வேண்டிய ஒன்றா ?

அவரவர் தத்தமது ஆத்ம விசாரத்தாலும் அனுபவத்தாலும் குருவருளாலும் உணர்ந்த உண்மைகளை வேளிப்படுத்துதல் என்பதே வாதம் என்பது. அவற்றில் அன்றைய நிலையில் எது சரியெனப் படுகிறதோ அது வெற்றி என்று கொள்வர்.

ஆனால் வாதங்கள் எப்போதும் முடிவதில்லை. மனித மனங்கள் இருக்கும் வரையிலும் வாதங்கள் தொடரும். வாதப் பிரதிவாதங்கள் இல்லாமல் இருப்பது உயிரற்ற ஜடப் பொருட்கள் தான்.

நமது தேசத்தில் ‘கருத்தியல்’ ஒன்று உள்ளது. அது தத்துவ ரீதியானது. உலகம் ஒரு தத்துவத்தால் இயங்குகிறது என்ற அனுமானத்தில் அமைவது இந்த கருத்தியல் வாதம். இதனை, இன்னும் சில காலங்கள் கழித்து வரும் சில பொதுமை வாதிகள், ‘கருத்து முதல் வாதம்’ என்று அழைப்பர். அவர்களைப் பொருத்த வரை கருத்து முதல் வாதம் என்பது பிழையானது. பொருள் முதல் வாதம் தான் சரி. அதாவது, உலகம் காட்சிப் பொருட்களால் அமைந்தது. எது இருக்கிறதோ அது தெரிய வேண்டும். தெரியாமல் இருப்பது உண்மையில் இல்லை. இது ஒன்றும் புதிய கொள்கை அல்ல. இதனை நம் தேசத்தில் பல வருஷங்களாகவே ‘சார்வாகம்’ என்னும் ஒரு பிரிவு சொல்லி வருகிறது.

இந்தக் கொள்கைகள் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். பின்னர் இவை பற்றிப் பார்ப்போம்.

இந்த தேசத்தில் எந்தக் கொள்கையையும், தத்துவத்தையும் கொண்டிருக்க முடியும். அது குறித்து வாதிட முடியும். எனவே, இந்த நேரத்தில் என்னால் புத்தனின் கொள்கைகளையும், மஹா வீரரின் கொள்கைகளையும், சங்கரரின் அத்வைத தத்துவத்தையும் சுலபமாக எதிர்த்துப் பேச முடியும். அறிவு பூரவமான ஒரு சம்பிரதாயம் நமது தேசத்தில் உள்ளது.

நாளை வேறு ஒரு தத்துவம் வரும். அது மிலேச்ச தத்துவம். தற்போது பாரசீகம் தாண்டி வலிமை வாய்ந்த குதிரைகளில் வந்து நமது கோவில்களைக் கொள்ளை இடுகின்றனரே, இந்த மிலேச்சர்களின் இன்னொரு பரிணாம வாதிகள் அவர்கள். அவர்களது கொள்கைப்படி அவர்களது சித்தாந்தம் மாறாதது. அதனுடன் வாதிட முடியாது. வாதிடுவது தவறு. தெய்வக்குற்றம். வாதிடுவோர் அழிக்கப்படுவர்.

‘என் ஸ்வாமியே உயர்ந்தவர்; என் ஸ்வாமியையே ஸேவிக்க வேண்டும்; என் ஸ்வாமியை நீவீர் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை என்றால் நீவீர் உயிர் வாழ உரிமை இல்லை’ என்னும் ஒரு சித்தாந்தம் அது. இப்படி ஒரு காலம் வருவது தெரிகிறது.

ஆனால் அதற்கு இன்னும் சில காலம் உள்ளது.

தற்போதைய காலத்திற்கு வருகிறேன்.

ஒரு வாதத்தில் என் பக்கம் நியாயம் இருப்பது போல் தோன்றுவது அக்காலத்தின் இயல்புகளையும், அக்கால மக்களின் சிந்தனையையும் பொறுத்தது. ஆனால் அதுவே இறுதி உண்மையா என்றால் இல்லை. வாதங்கள் தொடரும். புதிய உண்மைகள் புலனாகும். பிறகு சில காலம் கழித்து அந்த உண்மைகள் தவறானவைகளாகத் தோன்றும். பிறிதொரு உண்மை தெளியும். இதுவே காலத்தின் சுழற்சி.

ஆகவே இறுதியான உண்மை என்பது ‘ப்ரும்மம்’ ஒன்று தான். மற்றவை அனைத்தும் காலத்தால் மாறக்கூடியவையே. என் வாதங்கள் உட்பட.

ஆக என் வாதத்தை மறுப்பவர்கள் மீது எனக்குக் கோபம் இல்லை; நான் அவர்களை தூஷிப்பதில்லை; அது என் வேலை இல்லை. எனக்கு அரங்கன் என்ன உணர்த்தினானோ அதைப்போல் அவர்களுக்கு அவர்களது பரம்பொருள் உணர்த்தியிருப்பான் என்பதே என் எண்ணம். இது ஒரு மாதிரியான நபும்சஹத்தனமான வாதம் என்று சங்கர மதஸ்தர்களும் பௌத்தர்களும் சொல்லலாம்; பின்னால் வரப்போகும் மிலேச்ச மதஸ்தர்களும் அப்படியே பேசலாம். ஆனால் நான் நம்மாழ்வார் சொன்னபடி பார்ப்பவன். அவர் சொல்கிறார்,

“அவரவர் தம தமது அறிவு அறி வகைவகை
அவரவர் இறையவர் என அடி உடையவர்கள்
அவரவர் இறையவர் குறைவிலர்” .

மக்களுக்கு அவரவரது அறிவின் படி கடவுள் அமைகிறார் என்று நம்மாழ்வார் கூறுகிறார். இதில் பெரிய கடவுள் சிறிய கடவுள் என்றோ இல்லை. இதுவே என் கொள்கையும் நம்பிக்கையும் கூட.

இந்த நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் நான் சொல்வது இது தான். என் வாதங்களை யாரும் எதிர்க்கலாம். ஆனால் திரிக்காதீர்கள் என்பதே என் வேண்டுகோள். தர்க்கவாதத்தின் அடிப்படையில் எதிர்ப்பதும், வாதங்களை முன் வைப்பதும் நமது கலாச்சாரம். இந்த தர்க்கவாதம் விரைவில் அழியப்போவதை உணர்கிறேன்.

‘நான் இராமானுசன் – பகுதி 1’

 
Leave a comment

Posted by on March 12, 2014 in Writers

 

Tags: ,

How not to get cheated in Singapore

Image

——————————————————

Subsequent to the post, there was a clarification from a reader on the relevant Singapore laws. The reader also pointed me to an IRAS site. Thanks. (http://www.iras.gov.sg/irasHome/page.aspx?id=2166)

They have provided an example for the calculation for calculating GST. Example is provided below. Hence my post on incorrect tax calculation that included Service Charge is IN-CORRECT.  Apologies for this inadvertent error.

Calculating GST on the supply

You may impose a service charge (usually at 10%) based on the price of goods and services that you provide. The service charge is subject to GST as it is part of the price payable for the goods and services provided. Therefore, the GST chargeable should be calculated based on the total price payable (inclusive of service charge).
Example:

Food & Beverage $100.00
10% Service Charge $ 10.00
Sub-Total $110.00
7% GST ( on $110.00) $ 7.70
Total Price With GST $117.70

——————————————————

Original Article :

If you thought you can’t get cheated in Singapore, you are probably wrong. I experienced this today.

Had been to a restaurant in the afternoon. I never had the habit of looking at the bill ( receipt ) when payment was due in a restaurant. Normally would be in the company of friends and would not bother to look at the line items.

But a couple of days ago when I was sending off writer Jeyamohan he was talking about a service charge for a credit card purchase. I was dumbfounded as credit card transactions don’t attract service charge normally in Singapore.

That incident suddenly came to my mind and I paid some attention to the restaurant bill. There was a service charge of 10%. And on top of that there was a GST  ( Goods and Service Tax ). GST was normal but what was not normal was that the GST was charged taking into account the Service Charge as well.

So I contested the bill. The counter sales person said that it was his fault not to have informed me of the service charge in advance. I told him that I was rather pleased with the service and hence didn’t mind paying the service charge. But what I didn’t want to pay was the GST even on the service charge. How could I be expected to pay a tax on a service charge?

The sales person was confused. ‘Sir, but we charge like this normally’, he said.

‘But’, I continued, ‘do you know that this is not legal?’.

‘The word ‘legal’ probably sounded the right bells and the bill was reversed. I paid SGD 2 less than the original bill amount.

My point is not to defame a restaurant. The restaurant is still one of the best in Singapore serving vegetarian folks like myself. Probably the restaurant didn’t know the rule.

But to be on the side of caution, let us be vigilant.

On a different note : How come they charge 10% flat ? Any pointer on Singapore law regarding this is welcome.

Dear Restaurateurs – It is okay to go behind profit. But don’t cheat. It leaves a bad taste even if the food is good.

P.S : I have removed the restaurant name from the receipt as my intention is not to defame them but to create an awareness.

 
3 Comments

Posted by on March 11, 2014 in English Posts, Writers

 

Tags: ,

 
%d bloggers like this: