RSS

Monthly Archives: June 2014

Soul not for sale

Let me say in second person singular. Writing in Third person in passive voice is not effective.

Dear Converter,

I confess. I have not read ‘The Book’ in full. Don’t intend to read as well. But that does not mean I am game and ripe for harvest, does it ?

How do you think I am ‘available’ ? Or do I appear ‘available’ ?

Let me come to the point. How do you think you are in a position to offer me ‘solution’ or ’emancipation’? Why do you think I need emancipation ?

What is ’emancipation’ by the way ? Is that wine tasting ? If I am a tee-totatler them am I in need of ;emancipation ? Is that how you define ?

Or has emancipation got to do with the way one worships ? If you fall flat before the altar you are in need of emancipation and if you kneel down you don’t need. Is that how you define emancipation ?

Let us come to solutions.

When you think you can offer me a ‘solution’ do you think you are at a higher level than me so that you can ‘uplift’ me ? What makes you think you are placed in an elevated pedestal ?

Are you a vendor of solutions ? To offer me solution, I need to be in a problem. I am not in any problem. Why do you assume that I am in a problem ?

How do you know my problem even before you know me and my way of life. Why hasten to a solution even before you know me ?

Have I ever come to you pleading my position and praying for emancipation ?

Is it that your ‘solutions’ are canonized in a single book and available for consumption and that mine are not in just one book and are scattered all over ?

Is it because I have many God forms ? Is it because myself and my folk speak different languages, eat different foods and live different lives yet consider ourselves of one culture ?

Let me as you something. In my culture, there is no one way to salvation. I choose a way while my brother chooses another. But we believe that all paths lead to salvation.

Are you sensible when you think myself and my brother should tread the same path ? Am I not different from my brother in terms of tastes and interests ? I like a dark colored God while my brother a fair skinned one. Sister doesn’t need one. Aren’t we family then?

Why do you say ‘My way or No way?’. Let me translate that for you. Why do you say ‘Only My God and no other God?’. Why can’t you see divinity in a cow or a goat ?

Let me ask you a question ? Why should my God be human at all ? Why can’t that be , say, a Tree or a Mountain ? Don’t you see God in these ?

Why can’t you see divinity in an inanimate thing as well ? Is your vision so skewed and narrowed ?

For me, that which cannot be controlled by me, that which is beyond my creativity, that which awes me is divine. So, a Tree and a Mountain are divine. Any problems ?

Understand this. In my house, the sin is not on the lamb. And therefore I don’t slaughter the lamb to rid my sin. The poor animal is a part of me, my overall existence. What is here is what is there. Get it ?

If you don’t get this, you think you could provide me ‘salvation’ ?

So why try harvest my soul ?

My soul not for sale. Period.

 
1 Comment

Posted by on June 30, 2014 in English Posts, Writers

 

Tags: , , , , ,

Change your religion, why papa ? – Part 2

‘Sir, Are you happy in your current life?’

You are into your deepest slumber on Sunday, the only day you get to rest. You hear a knock on your door. You ignore that and try to get into your sleep. The knock persists. You try to wish away the knock that it was only a dream. A couple of minutes later when you are re-entering your sleep, you hear the knock again. You get real and pounce towards the door, adjusting your night dress, and suddenly feeling that it has dawned already.

Upon opening the door, you hear the first sentence and see an elderly man and a twenty-ish fashionable lady.

‘Sir, Are you happy in your current life?’ You hear that again.

You are really confused as to what the world has come to. You don’t want to get angry seeing the elderly person. At the same time you don’t want to look like a fool seeing the twenty-ish thing.

‘When I am not allowed to sleep on a Sunday morning how could I be happy Sir?’, you say.

The above incident happened not one but twice when I worked in Mumbai, India in the mid-nineties.

Soon after, you are confronted with philosophical questions like ‘Why is man un-happy?’, ‘What makes the after life?’, ‘How does one not enter the fire in Hell?’, ‘How to get prepared for the ‘Day of Judgement ‘?’. and the like.

I looked at the elderly person. He should have been about 60 years old. He spoke English with a slight Marathi accent. But the girl was an Anglo-Indian whose English did not contain any trace of any oriental language. Her diction was perfect. For a south indian, I was able to align with her language than the elderly gentleman’s as I was still not comfortable with Marathi then.

‘How come many who have been pious and good-mannered suffer while those who are ill-mannered live a life of joy?’, she asked.

Having had a grounding in the Vedanta philosophy, I had been accustomed to this. But said,’Yes, I have this question lingering in my mind Miss. Could you possibly explain?’

‘Does your religion not answer this question, Sir?’, she inquired.

‘Well, I don’t know. Hence could you please explain?’, I said.

‘Excellent. That is because they are not in Jesus yet. If they would have been in Jesus, they wouldn’t have had to undergo this ignominy of having to suffer while there is perfectly nothing wrong with them’, she said and elaborated further,’ that is precisely why we are here today, to invite you to be part of Jesus and experience happiness in this life’.

My Vendatic background awakened. I knew what they were for. I invited them inside and offered them tea, much to the consternation of my friends whose sleeps were also getting disturbed. By virtue of we being bachelors(then), we shared an apartment in Mumbai.

They obviously did not like my Tea. That showed. However the discussion continued.

‘Madam, let me ask you something. Let me ask you some questions’, I proceeded.

The duo seemed prepared.

‘Why do you think I am not happy?’, I said.

‘Because nobody is happy in this world. Everybody is pained at something or the other’, he said.

‘No, my question is Why do you think that I am not happy in this life?’

‘That is the general rule. Nobody is happy unless he is in Jesus’, he said.

‘Sir, I am a product of my mind. Even in difficult situations, one can be happy if one wished. It is just a matter of the mind’, I reasoned.

‘But why is there suffering in this world?’, she asked.

‘Every action has an equal and opposite reaction. This suffering of a person is a result of some past deed’, I said.

‘Why do some perfectly reasonable and well-intentioned people who have done all good deeds in their lives suffer?’, he asked.

‘That is because of past actions. By past I mean the past lives. That is explained as ‘Karma’ in the Indian thought’, I reasoned.

‘No, that is not acceptable. Indian thought is pagan thought. And that is not the path of God. So that cannot be true’, she said and added ‘so you believe in superstitions such as previous lives?’, she inquired.

‘Madam, what is superstition becomes a fact. But what is a fact is still considered a superstition like the earth being the center of the universe’, I said knowing that I was touching a raw nerve here and continued thus :

‘Your assumption that I am not happy is fundamentally wrong.I am happy within the limited means that I have.  And I believe that what I possess is what I have been destined to possess and there comes my sense of equilibrium. My perceived sufferings are the result of actions that took place in my previous birth and therefore I am not going to blame anybody for that. That is how the sense of equanimity is brought in into the Indian life. But that does not mean one should not strive to be better. One should keep working on doing one’s duties without hindrance to others and that will ensure that the society is at peace. ‘Do your duty and I shall provide the results’ – That is the essence of the Vedantic school of thought’.

Continuing further, I had touched upon the Israel Palestinian conflict, the Irish Republican Army’s then efforts to destroy the UK despite following the same religion, the Catholic Protestant diatribes and the like and tried to show that not everything was rosy on the other side as well.

Looking back now , those might not sound scholarly or erudite anymore. But I evolved from then on and started paying attention to what the Indian Schools of Thought provided, what the great seers had said, how the missionaries had evolved in India, how the Indian society was exploited by them. how the then East India Company’s colonization of India and later the British empire’s rule followed by left-leaning socialist leaders’s regimes squandered and continue to squander the nation of its intellectual and spiritual farsightedness.

And that is the essence of this series.

Let me know your thoughts. Your words mean much in this effort.

——————————————————————————–

My earlier posts on this when I was ‘visited’ in Singapore are below :

When they ‘harvested’ me, almost

Waiting for the pastor

 
1 Comment

Posted by on June 29, 2014 in English Posts, Writers

 

Tags: , , , , , , , ,

இவர்கள் இருக்கிறர்கள்

Ramamorthy Doctor

என்ன அக்கிரமம் ஸார் இது ? இந்த லோகத்தில் இப்படி எல்லாம் நடக்கிறதே !  நமக்கு உடம்பு சொஸ்தம் இல்லாமல் இருந்தால் தான் டாக்டரிடம் போகிறோம். அந்த டாக்டர் நம்மிடம் இப்படிப் பணம் பிடுங்கினால் என்ன செய்வது ?

கொஞ்சமா நஞ்சமா கேட்கிறார்கள் ? அதுவும் இந்த டாக்டர் இருக்கிறாரே ரொம்பவும் அக்கிரமம். ஏழை, இல்லாதவன் எல்லாரிடத்திலும் இப்படியா பணம் பிடுங்குவது ? கலி காலம் பொலிகிறது என்பது சரிதான் போல.

ஆமாம் ஸார். இவர் 79 வயதான டாக்டர். எல்லாரிடமும் ரூ.5 ( ரூபாய் ஐந்து மட்டும் ) வாங்குகிறார். ஐந்து ரூபாயில் ஒரு அரை டம்ளர் டீ கூட வாங்க முடியாத இந்தக் காலத்தில் இவர் ஒவ்வொரு நோயாளியிடமும் ஐந்து ரூபாய் வாங்குகிறார்.

இதில் என்ன அக்கிரமம் என்கிறீர்களா ? எனக்குத் தெரிந்து அவர் ரூ 2 ( இரண்டு ரூபாய் மட்டுமே ) வாங்கிக்கொண்டிருந்தார். பல சமயம் அதுவும் வாங்குவதில்லை. அவரிடம் செல்லும்போதெல்லாம் , ‘இதப்பாருடா, அம்மா கிட்டே சொல்லி நல்ல ரஸம் சாதம் சாப்பிடு. வெளிலெ எங்கெயும் சப்பிடாதே’ என்பார். இதுதான் அவர் எனக்குச் சொல்லியுள்ள மருந்து.

பல நேரங்களில் இவர் எழுதித்தரும் மருந்துகள் வெளி ஊர்களில் கிடைப்பதில்லை. ஏனெனில் அவை ரொம்பவும் விலை குறைவாக இருக்கும். மயிலாடுதுறையில் மட்டுமே கிடைக்கும். மிஞ்சிப்போனால் ரூ.10, 20 என்று ஆகும். இவ்வளவு விலை குறைவான மருந்துகளை வியாபாரம் செய்ய சென்னை மருந்துக்கடைகள் என்ன முட்டாள்களா ?

மாயவரம் ( இப்போது மயிலாடுதுறை ) பட்டமங்கலத் தெரு டாக்டர் ராமமூர்த்தி தான் இப்படி சென்னை மருந்துக் கடைகளின் வயிற்றில் அடிப்பவர். வெறும் வேட்டியும் வெள்ளை பனியனும் மட்டுமே அணிந்திருப்பார். டாக்டர் ஒருவர் அங்கு இருக்கிறார் என்று நம்புவது கடினம். அவர் கழுத்தில் ஸ்தெதஸ்கோப்பு இல்லாமல் இருந்தால் அவரை ஏதோ வயதான தாத்தா நிற்கிறார் என்று தான் எண்ண வேண்டி இருக்கும்.

மயிலாடுதுறையில் இப்படிப் பல பிரகிருதிகள் உண்டு. இக்கால முறைப்படிப் பார்த்தால் ‘பிழைக்கத் தெரியாதவர்கள்’ என்று சொல்லலாம்.

ஆனால் ராமமூர்த்தி டாக்டர் சொன்னால் வேத வாக்கு தான். மாயவரம் போகும் போதெல்லாம் ‘ஒரு தடவை ராமமூர்த்தி டாக்டரிடம் போயிட்டு வரேனே’ என்று சொல்லிக்கிளம்புவது எங்கள் குடும்பத்து வழக்கம். ஒரு ஐந்து நிமிடம் அவரிடம் பேசினால் வியாதிகள் குணம் அடைவது போல் தோன்றும்.

இவர்கள் இன்றும் நம்மிடையே இருக்கிறார்கள் என்பது நமது பாக்கியமே.

அவரைப்பற்றி இன்று ‘த ஹிந்து’ வில் வந்துள்ள செய்தி இது.

 

 

Tags: , , , ,

Change your religion, why papa ?

Of late I have been introduced to a huge list of documents and books on how Christianity propagates itself. I have been subjected to a whole lot of visits by people from the different dominions and pantheons of the religion. These people always come in pairs. They choose a Sunday when that is the only day you get to rest.

Every time a new pair turns up or meets me at train stations or mall entrances, they always thrust a few books and odd colored propaganda material. The only difference would be the organization that would be sponsoring the material. I have often wondered as to why such propaganda needs to happen ? If a religion is so sublime and pristine, would people not flock to that path en masse ? Why should religion be sold like a diaper – buy one get one free sort of.

And most importantly why are respectable people, who have a day job, doing this ‘canvassing’, if I may say so, for a religion that traces its origin to the very beginning of earth ? I have several well meaning friends who profess the christian faith but never one has asked me to ‘follow the path of their God’. So, why should complete strangers do this to complete strangers ?

Neither Buddhism nor Sikhism nor Jainism does this road-side selling. During my time in Tokyo for  two years, never once has a Buddhist or a  Taoist practitioner approached me for getting converted. Walk into rural Tamil Nadu in India and you will get at least one invitation to ‘immerse in the gospel’ staring at you from every pillar. Stand below the poster for a minute to enjoy a minute of shade, you will soon be in the company of at least two persons virtually dragging you to verbally into a ‘communion’ promising to liberate you from all sins of the earthly world.

I have been confronted by such people in Texas and in Singapore.

Just look around a parchy Tamil Nadu village. Out of the plethora of mud houses with thatched sheds would rise a two-storied building proclaiming the ‘Genesis’ and inviting you into the ‘Realm of God’. Needless to say, the building would have a luxury car parked in front of it.

Many years ago, I used to commute from a sub-urban Chennai location called Selaiyur to Central Chennai. The path used to meander through a location called Camp-Road junction. The slum dwelling adjoining Camp Road Junction had a small church spire. On a week-end, there was a congregation that had all the slum dwellers gathered in front of the church spire. There was a tele-film on Jesus that was being screened. And in a corner people queued up to receive divine blessings. The ‘prasad’ or holy food consisted of bread and a sweetened water. And the water contained some mild traces of paracetamol. The ‘devotees’ whoever had mild fever were cured in a matter of 30 minutes. And they believed that their fever went away just because of their attendance in the sermon. This would ensure their continued attendance the subsequent week as well. I suspect the local pharmacist would have been the happiest person in the locality as all his beyond expiry dated paracetamol stock would have fetched him huge gains.

Why does Christianity alone do this ? Is this ordained in the book ? What makes this ‘propagation’ a necessity ? Is it common across the different pantheons of Christianity ?

These questions have been piquing me for a long time. Therefore I decided to research upon some of the methods used in this mass canvas activity particularly  targeted at the Indian subcontinent. And how is it that they have been hugely successful ? Is this not religious marketing ? Are there parallels between this evangelization and the modern marketing methods ?

The result has been mind blowing. And therefore the levels to which this ‘evangelization’ drive goes cannot be fathomed.

Let us look at some aspects of this going forward.

 
5 Comments

Posted by on June 26, 2014 in English Posts, Writers

 

Tags: , , ,

படித்து ரசித்தது …" முதல் ட்விட்டெர் …ஆத்திசூடி …" !!!

முதல் சியர் கேர்ள்ஸ் – ரம்பா, ஊர்வசி, மேனகா, திலோத்தமா

Take off with Natarajan

முதல் பாஸ்வேர்டு – அண்டாக் காகசம்
முதல் ஐ டோனர் – கண்ணப்பர்

முதல் தந்தி மொழி – கண்டேன் சீதையை
முதல் நேரலை – குருக்ஷேத்ர போர்

முதல் டிவிட்டர் – ஆத்திச்சூடி
முதல் மூக்கு ஆபரேஷன் செய்து கொண்டவர் – சூர்ப்பனகை

முதல் ஸ்டெம்செல் டோனர் – பள்ளி கொண்ட பெருமாள் (தொப்புள் கொடியில் பிரம்மா)
முதல் டிரான்ஸ்லேட்டர் – கம்பர்

முதல் ஸ்டெனோ – பிள்ளையார்
முதல் ஸ்போர்ட்ஸ்மென் – சிவன், கிருஷ்ணன்

முதல் தன்னம்பிக்கை தெரபி பெற்றவர்கள் – அபிமன்யூ, பிரகலாதன்.
முதல் டெஸ்ட் ட்யூப் பேபீஸ் – கௌரவர்கள்

முதல் ஷார்ட் டைம் மெமரிலூஸர் – துஷ்யந்தன்
முதல் ப்ளூ கிராஸ் மெம்பர்ஸ் – சிபிச் சக்கரவர்த்தி, மனுநீதிச்சோழன், பேகன்

முதல் ஃபால்லோயர் – லட்சுமணன்
முதல் சியர் கேர்ள்ஸ் – ரம்பா, ஊர்வசி, மேனகா, திலோத்தமா

Source:::UMA MOHANDASS , Dindigal in MANGAIYAR MALAR…TAMIL MONTHLY

Natarajan

View original post

 
Leave a comment

Posted by on June 22, 2014 in Writers

 

படித்து ரசித்தது …” முதல் ட்விட்டெர் …ஆத்திசூடி …” !!!

முதல் சியர் கேர்ள்ஸ் – ரம்பா, ஊர்வசி, மேனகா, திலோத்தமா

Take off with Natarajan

முதல் பாஸ்வேர்டு – அண்டாக் காகசம்
முதல் ஐ டோனர் – கண்ணப்பர்

முதல் தந்தி மொழி – கண்டேன் சீதையை
முதல் நேரலை – குருக்ஷேத்ர போர்

முதல் டிவிட்டர் – ஆத்திச்சூடி
முதல் மூக்கு ஆபரேஷன் செய்து கொண்டவர் – சூர்ப்பனகை

முதல் ஸ்டெம்செல் டோனர் – பள்ளி கொண்ட பெருமாள் (தொப்புள் கொடியில் பிரம்மா)
முதல் டிரான்ஸ்லேட்டர் – கம்பர்

முதல் ஸ்டெனோ – பிள்ளையார்
முதல் ஸ்போர்ட்ஸ்மென் – சிவன், கிருஷ்ணன்

முதல் தன்னம்பிக்கை தெரபி பெற்றவர்கள் – அபிமன்யூ, பிரகலாதன்.
முதல் டெஸ்ட் ட்யூப் பேபீஸ் – கௌரவர்கள்

முதல் ஷார்ட் டைம் மெமரிலூஸர் – துஷ்யந்தன்
முதல் ப்ளூ கிராஸ் மெம்பர்ஸ் – சிபிச் சக்கரவர்த்தி, மனுநீதிச்சோழன், பேகன்

முதல் ஃபால்லோயர் – லட்சுமணன்
முதல் சியர் கேர்ள்ஸ் – ரம்பா, ஊர்வசி, மேனகா, திலோத்தமா

Source:::UMA MOHANDASS , Dindigal in MANGAIYAR MALAR…TAMIL MONTHLY

Natarajan

View original post

 
Leave a comment

Posted by on June 22, 2014 in Writers

 

தமிழரும் மலைப்பாம்பும்

ஹிந்தியில் சமூக வலைதளச் செய்திகள் அளிக்க வேண்டும் என்று ஒரு ஆணை வந்தாலும் வந்தது, உலகளாவிய தமிழர் பொங்கி எழுந்தனர். சிங்கப்பூர், மலேசியா, கனடா என்று கோபால் பல்பொடி விற்கும் இடங்களில் எல்லாமிருந்து கிளம்பியது பேரொலி. ஆஹா, என் தாய்த் தமிழை அழிக்கப்பார்க்கிறது பா.ஜ.க. அரசு என்று கிளம்பியது அலை ஓசை. முக நூல் போராளிகள் தூக்கினர் தங்கள் கீபோர்ட் ஆயுதத்தை.

எல்லாப் பக்கங்களில் இருந்தும் வாங்கியுள்ள அடியின் காரணமாக இருக்கும் இடம் தெரியாமல் பரிதவித்த கருணாநிதி,’ஹிந்தியை முன்னேற்ற சிந்தனை செய்யாதீர், இந்தியாவை முன்னேற்ற சிந்தனை செய்வீர்’ என்று அறிக்கை விட்டார். ( இந்த இடம் எழுதும் போது சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை ).

ஆனால் ஒன்று. கருணாநிதி கொஞ்சம் அடக்கித்தான் வாசித்துள்ளார் என்று தோன்றுகிறது. 2ஜி, கனிமொழி, தயாளு என்று ஏகப்பட்டது இருக்கிறது. எதற்குப் பகைத்துக் கொள்வானேன் என்று இருக்கலாம். அதைவிட சிந்தனைச் சிற்பி குஷ்பூ வேறு விலகிவிட்டார். இனிமேல் டி.வி.யில் ஆங்கிலத்தில் பேச யாரை அனுப்புவது என்ற குழப்பமாக இருக்கலாம்.

‘தூங்கும் சிறுத்தையை இடராதீர்’ என்று முழங்கினார் வைகோ. ‘புலி’ என்று சொல்லாமல் சிறுத்தை என்று சொன்னது ஏனோ என்று தெரியவில்லை. பகுத்தறிவுக் காரணங்கள் ஏதாவது இருக்கலாம். கூடங்குளமும் தற்போது முழு மூச்சில் செயல்படத் துவங்கி விட்டதால் அவருக்கும் ஏதாவது பேச வேண்டாமா ? இல்லைஎன்றால் ஏதாவது தமிழ் இலக்கியச் சொற்பொழுவு ஆற்றச் சொல்கிறார்கள். அவற்றில் தேவாரத்தையும், திருவாசகத்தையும் தொடாமல் பேச முடிவதில்லை. என்னதான் செய்வது ? கிடைத்தது இந்த ஹிந்திச் செய்தி.

இராமதாசு, பட்டும் படாமலும், தொட்டும் தொடாமலும் ஒரு அறிக்கை சமர்ப்பித்தார். அன்புமணியின் பிற்கால நலனைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டாமா ?

காவிரி அன்னை அம்மா வழக்கம் போல் கடிதம் எழுதியுள்ளார். தனது பங்கிற்குத் திராவிட மானம் காக்க வேண்டாமா ?

ப.சிதம்பரம் கூட பேசியுள்ளார் என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். அமைச்சர் வேலை இல்லை என்றால் எத்தனை நாள் தான் சும்மா இருப்பது ? அமைச்சராக இருந்தபோதே அப்படித்தானே இருந்தார் என்று நீங்கள் கேட்பது புரிகிறது. ஆனால் அப்போது அவர் சும்மா இல்லை. சிங்கப்பூர் வந்தார். மலேசியா சென்றார். பன்னாட்டு வங்கிகளுடன் பேசினார். குஜராத்தைத் திட்டித் தான் பணியை ஆற்றினார்.

ஆனால் உண்மையில் நடந்தது என்ன ?  மோடி அரசி ஹிந்தி தான் தகவல் மொழி என்று அறிவித்து விட்டதா ? அப்படி அறிவுக்க முடியுமா ?

முடியாது. 1963-ல் நேரு கொண்டு வந்த சட்டத்தின் படி, ஹிந்தி பேசாத மாநிலங்கள் ஒப்புக்கொள்ளாத வரையில், ஹிந்தியை ஒரே தேசீய மொழியாக ஆக்க சட்டத்தில் வழி இல்லை. அது வரை ஆங்கிலம் இணைப்பு மொழியாகவே தொடரும். என்னைப் பொறுத்தவரை இந்த நிலை மாறப் போவதே இல்லை.

சரி. இது தமிழக அரசியல் வியாதிகளுக்குத் தெரியாதா ? என்று கேட்கலாம்.

அவர்களுக்கும் தெரியும். ஆனால் எப்போதுமே ஒரு பயம் காட்டிக்கொண்டே இருந்தால் தான் மக்களைத் தொடர்ந்து பயம் கலந்த மயக்க நிலையில் வைத்திருக்க முடியும். அதன்மூலம் இவர்கள் தொடர்ந்து காலட்சேபம் செய்ய முடியும். அதனால் தான் இந்த ‘அறிக்கை’ப் போர்கள். அக்கப்போர்கள் என்றும் சொல்லலாம்.

சரி. பா.ஜ.க. அரசு என்னதான் சொன்னது ? சமூக இணைய தளங்கள் மூலம் பேசும் போது அரசாங்க விவரங்களை ஹிந்தியில் தெரிவிக்க வேண்டும். கூடுதலாக ஆங்கிலம் பயன் படுத்தலாம் என்பதே அந்த அறிவுறுத்தல். இதன் மூலம் அரசு அறிவிப்புகள் ஹிந்தி மட்டுமே பேசும் பெரும்பாலான மக்களைச் சென்றடைய ஏதுவாகும். ஆனால் இதனால் அரசாணைகள், கெஜெட் (Gazette )  முதலியன பாதிக்கப்படாது.

இந்த உண்மை நிலை தெரியாதவர்களா தமிழர்கள் ?

நான் ஜப்பானிய மொழி கற்ற போது எனக்கு ஆசிரியர்கள் அனைவரும் தமிழர்கள். ஒரு ஆசிரியர் மட்டுமே ஜப்பானியர். ஜப்பானிய நிறுவனங்களில் பணியாற்றும் தமிழ் இளைஞர்கள் பலர் ஜப்பானிய மொழி பேசுகிறார்கள். அதனால் தமிழ் அழிந்து விட்டதா ? தோக்கியொவில் என் உடன் பணியாற்றிய அனைத்துத் தொழில் நுட்ப வல்லுனர்களும் தமிழர்களே. அவர்கள் தோக்கியோ வந்த போது பெருமுயற்சி செய்து ஜப்பானிய மொழி கற்றார்கள்.

பிழைக்க உதவி செய்யும் எந்த மொழியையும் கற்கவே தமிழன் மட்டுமல்ல யாரும் விரும்புவர். சிங்கையில் நல்ல தமிழ் பேசும் அமெரிக்கப் பேராசிரியர் ஒருவர் தனது பெயரை ‘பரணி’ என்று சொல்கிறார். தமிழ் கற்றதால் அவருக்கு ஆங்கிலம் மறந்துவிட்டதா ? அல்லது அவரது தாய் மொழி அழிந்து விட்டதா ?

‘யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ் மொழி போல் இனிதாவது எங்கும் காணோம்’ என்று பாரதி சொன்னானே. அவன் தமிழ் தவிர வேறு 7 மொழிகளில் விற்பன்னன். அவனது தமிழ் அழிந்ததா ?

ஒன்று சொல்லலாம். தற்போது கணினித் துறையில் ‘மலைப்பாம்பு’ என்று ஒரு மொழி உள்ளது. அதன் நிஜப்பெயர் Python  என்பது. அது போல் இன்னும் பல மொழிகள் C, C++, Java, SQL, C# என்று பலதும் உள்ளன. ஆக இவை அனைத்தையும் கற்பதை விட்டு விடலாமா  தமிழர்கள் ? மீண்டும் கற்காலம் செல்ல வேண்டியது தான்.

பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான சிற்பங்களையும், கோவில்களையும், கல்வெட்டுக்களையும் காப்பதற்கு வக்கில்லை; கல்வெட்டுக்களைத் தலைகீழாக வைத்து சிமெண்ட் பூசுகிறார்கள். இவற்றைக் கேட்க நாதியில்லை; குஷ்புவிற்குக் கோவில் கட்டிய மூத்த குடி அல்லவா ? அதனால் தான் வந்துவிட்டார்கள் தமிழைக் காக்க.

‘சென்றிடுவீர் எட்டுத் திக்கும் கலைச் செல்வம் யாவும் கொணர்ந்திங்கு சேர்ப்பீர்’ என்று பாரதி சொன்னான். தேவை துவேஷம் இல்லை. விவேகம்.

 

Tags: , , , , ,

ஜெயமோகனின் 'ஜாஜ்வல்யம்'

Naalumமுதலில் ஜெயமோகன் ஒரு விஷயத்துக்காக என்னை மன்னிப்பாராக. இப்பதிவில் தமிழ் அல்லாத சொல் இருப்பதால் என்னை மன்னிப்பாராக.

‘ஜாஜ்வல்யம்’ – இந்த சொல் கொஞ்சம் பழைய வாசகர்களுக்குப் புரியலாம். சுஜாதா இதனைச் சில முறைகள் பயன்படுத்தியிருப்பார். அதற்கு முன்னர் மறைந்த எழுத்தாளர் தேவன் கதைகளில் இந்தச் சொல் அடிக்கடி இடம்பெறும்.

‘ஜாஜ்வல்யம்’ என்பது ‘பேரொளி’ என்று கொள்ளலாம் என்று நினைக்கிறேன். ‘மாலதியின் முக ஜாஜ்வல்யத்தில் சந்துரு பிரக்ஞை இல்லாமல் இருந்தான்’ என்பது போன்ற வாக்கியங்கள் தேவனின் படைப்புகளில் இடம் பெறும்.

அது போகட்டும். தேவனே போய் ரொம்ப வருஷங்கள் ஆகி விட்டன. மன அழுத்தம் ஏற்படும் சில தருணங்களில் அவரது எழுத்துக்களைப் படிப்பது என் வழக்கம். போவது தெரியாமல் என்னை 1930களுக்குக் கொண்டு சென்றுவிடுவார் அவர்.

விஷயத்திற்கு வருகிறேன்.

சமீபத்தில் ஜெயமோகன் பெண் எழுத்தாளர்கள் பற்றி ஒரு பதிவு எழுதியிருந்தார். அவர்கள் கொண்டாடப்படும் அளவுக்கு அவர்களது எழுத்துக்களில் ஆழம் இல்லை என்று சொல்லியிருந்தார். அவர் சொல்வதில் நியாயம் இருக்கிறது என்பது என் கருத்து. ஜெயமோகன் பெரிய எழுத்தாளர் என்பதாலோ, என் ஆதர்ஸ எழுத்தாளர் என்பதாலோ அல்ல. என் சொந்தக் கருத்தும் அது தான்.

உதாரணமாகக் கனிமொழியை எடுத்துக்கொள்வோம். அவரது இலக்கியப் படைப்பு என்ன ? ‘காடு’, ‘விஷ்ணுபுரம்’,’பின் தொடரும் நிழலின் குரல்’ போன்று இல்லாவிட்டாலும் அவற்றில் பாதி அளவு பாதிப்பை, வேண்டாம் ஸார். நூறில் ஒரு பங்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் புனைவுகள் கனிமொழி எழுதியுள்ளாரா ? ஒன்றுமே செய்யாததற்கு ‘கவிஞர்’ என்று பட்டம் வேறு.அவரது தந்தையின் மகள் என்பது தவிர அவரது தகுதி என்ன?

இப்போது அம்பை, குட்டி ரேவதி முதலானவர்கள் ஜெயமோகனுக்கு எதிராகக் கிளம்பியுள்ளார்கள். அனல் பறக்கும் அறிக்கைகள். விவாதங்கள். இவற்றில் பாதியாவது எழுத்தில் காட்டியிருக்கலாமே அம்மா.

இத்தனைக்கும் அந்தக் கட்டுரையில் தவறான எந்த ஒரு சொல்லும் இல்லை. ஆணாதிக்க எண்ணங்கள் சொட்டுகிறது என்று வசை பாடுபவர்கள் கண்களில் விளக்கெண்னை விட்டுக்கொண்டு படிக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது.

ஜெயமோகனின் ஜாஜ்வல்யத்திற்கு வருகிறேன். அவருக்கு ஒரு தந்திரம் உண்டு. மக்கள் கவனம் தன் மீது திரும்ப அவர் செய்யும் உத்தி இது என்று நான் நினைக்கிறேன். சில காலம் முன்னர் ‘தமிழ் எழுத்துரு’ பற்றி ‘தமிழ் ஹிந்து’வில் ஒரு கட்டுரை எழுதினார். உடனே கிளம்பியது ‘முற்போக்கு’ கூட்டம். தமிழகத்தின் மோத்த கவனமும் அவர் பக்கம் திரும்பியது. வசைகள், தூற்றல்கள் என்று ஒரு மாதம் தொடர்ந்தது. ஆனால் அதே கருத்துக்களைப் பெரியார், பேரா.குழந்தைசாமி முதலானோர் சொன்னபோது யாரும் வாய் திறக்கவில்லை.இது பற்றி நான் அப்போது ஒரு கட்டுரை எழுதியிருந்தேன்.

இன்னொரு விஷயம். தமிழில் மூன்று விஷயங்கள் பற்றி எழுதவே கூடாது. எழுதினால்  நீங்கள் பிற்போக்குவாதி, சனாதனி, ஹிந்துத்துவ வெறியர் என்று ‘போற்றப்படுவீர்’. அந்த மூன்றும் பின்வருவன : பெரியார், தமிழ், பெண் உரிமை.

என் கருத்து இது தான். ஜெயமோகன் போன்ற செறிவான தமிழில் ஆழமான கருத்துக்கள் வெளிவர எழுதும் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் தற்சமயம் இல்லை. வம்பாளர்களும், வசையாளர்களும், துவேஷம் வளர்ப்பவர்களும் எழுத்தாளர்கள் என்று நடை போடுகிறார்கள்.அப்படி இருக்க, ‘முற்போக்கு’ வியாதிகளின் தாக்கம் இல்லாமல் அவற்றிலிருந்து விலகிப் பாரத பண்பாட்டின் ஆழத்தைத் தன் எழுத்துக்களால் சாமானிய மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் ஜெயமோகன், மக்கள் கவனத்தைத் தன் பக்கம் திரும்பச் செய்துள்ள இந்த முயற்சி பாராட்டுக்குரியதே. இன்று ஆங்கில ‘த ஹிந்து‘ படித்தவர்கள் ஜெயமோகனை அறிந்திருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

இப்போது பெண்கள் பற்றிய இந்தக் கட்டுரை. மீண்டும் ஒரு பேரலை போன்ற கவனத்திருப்பம்.

ஆக வெற்றி அடைந்தது ஜெயமோகன் தான் என்பதில் சந்தேகமென்ன ?

நேர்படப் பேசுதல் – இது தான் ஜெயமோகனின் ‘ஜாஜ்வல்யம்’ என்று நினைக்கிறேன்.

 

Tags: , , ,

நான் இராமானுசன் – பகுதி 11

பூர்வ மீமாம்ஸை, உத்தர மீமாம்ஸை முதலான நூல்களின் மேல் நம்பிக்கை இல்லையா ? அவற்றில் உள்ள வேள்விகள் பற்றிய ஞானம் தேவை இல்லையா ? அவை எதுவுமே வேண்டாமா ? அவை இல்லாமலேயே மோக்ஷம் கிட்டுமா ? என்றெல்லாம் கேட்டிருந்தார் ஸ்ரௌதிகள்.

மீமாம்ஸங்கள் எல்லாம் இருக்கட்டும். அவற்றில் என்ன இருக்கின்றன என்ற ஞானம் எவ்வளவு பேருக்கு இருக்கிறது ? அவற்றில் இருப்பதாகச் சொல்லிக் கொண்டு பண்டிதர்கள் பரப்பிய புரளிகள் எத்தனை ? அவற்றை சங்கரர் களைந்த விதம், ஆழ்வார்கள் செய்த தொண்டு , அவர்கள் வழி காட்டிய மோக்ஷப் பாதை, அதன் பின் வந்த நாதமுனிகள் ஆற்றிய பணி – இப்படி எவ்வளவோ தூரம் கடந்து விட்டோம். ஆனாலும் இவர்கள் மீமாம்ஸங்களிலேயே உள்ளனரே ? என்று எண்ணினேன்.

மீமாம்ஸங்களுக்குள் போவதற்குள் பாரத சிந்தனை வெளியில் எவ்வளவு ஆழம் உள்ளது என்று நம் மக்கள் அறிந்துள்ளனரா என்று எனக்கு சந்தேகம் உண்டு. வேதங்கள் மட்டுமே பிரமாணம் என்று சொல்ல வேண்டிய அவசியம் என்ன என்று நம்மில் யாராவது கேட்டுள்ளனரா என்றும் எனக்குச் சந்தேகம் உண்டு. அவ்வாறு கேட்ட பௌத்தமும் ஜைனமும் ஸார்வாகமும் போன இடம் தெரியவில்லையே என்று கேள்வி எழுப்பியவர்கள் எத்தனை பேர் ?

ஏதோ ஒரு தீர்க்கதரிசி ஒரு பாதையைக் காண்பித்தால் அதனையே பின்பற்றிக்கொண்டு செல்வதும், சில நாட்கள் கழித்து அவரை விடுத்து இன்னொரு தீர்க்கதரிசியின் பின்னால் செல்வதும் தான் ஆன்மீக விழிப்புணர்வா என்றும் இந்த மக்கள் கேள்வி எழுப்பியுள்ளதாகத் தெரியவில்லை.

கேள்விகள் ஒரு காலத்தில் எழுப்பப்பட்டன. அதன் மூலமே உபநிஷதங்கள் தோன்றின. அவற்றின் மூலம் வேதங்கள் சொல்லும் ஆழ்ந்த பிரபஞ்ச அறிவில் சில வெளிச்சங்கள் தென்பட, மேலும் ஆழ விசாரித்தால் பல உண்மைகள் புலப்பட்டன. மேலும் மேலும் தோண்டிப் பார்த்து அவற்றின் மூலம் பிரபஞ்சத்தின் ஆதியினை உணர முற்படுவது விஞ்ஞானம். அந்த ஆதியே பிரும்மம் என்றோ, இந்தப் பிரபஞ்சம் என்ற பருப்பொருளின் உணர்வு வடிவே பிரும்மம் என்ற எண்ணமோ ஏற்படுமாயின் அதுவே தத்துவ விசார வெற்றி, ஆன்மீகம்.

ஸ்ரௌதிகள் கேட்ட இன்னொரு கேள்வி என்னைத் தைத்தது. ‘ஸார்வாகன் நாஸ்திகன் இல்லையா?’ என்பதே அது.

நாஸ்திகன் என்பவன் யார் ? பிரும்மம் இல்லை என்பவனா ? அல்லது பிரும்மம் என்பது ஸர்வ வல்லமை படைத்தது என்று நம்ப மறுப்பவனா ? பிரும்மம் இல்லை என்பது வேறு; அது தேவை இல்லை என்பது வேறு அல்லவா ? ஆக எது நாஸ்திகம் ?

நாஸ்திகம் என்பது இருக்கட்டும். முதலில் ஆஸ்திகம் என்பது என்ன ? பிரும்மத்தை நம்புவதா ?

ஆஸ்திகம் என்பதன் வேர்ச்சொல் அஸ்தி என்பது அல்லவா ? ‘அஸ்தி’ என்றால் ‘இருப்பது’ என்பது. ‘இருப்பதை’ நம்புவது ஆஸ்திகம். ‘இருப்பதை’ உணர்வது ஆன்மீகம்.

இருப்பதை நம்பாதது ஒருபுறம் நாஸ்திகம் என்றால் இருப்பதை அறிய முடியாதது என்று ஒன்று இருக்க வேண்டும் அல்லவா ? அறிய வேண்டிய தேவை இல்லை என்பது அல்ல அது. அறிய முடியாது என்று நம்புவது அது. இருக்கிறது என்பதை உணர்வதும் ஆனால் இருப்பதை அறிய முடியாது என்பதை ஒப்புக்கொள்வதும் தேடலின் ஒரு வழி தானே.

ஆனால் ஸார்வாகர்கள் அப்படிப்பட்டவர்கள் அல்லர். அவர்கள் ‘இருப்பது என்பதே இல்லை’ என்ற கொள்கை உடையவர்கள். கண்களுக்குத் தெரியும் இருப்பே இருப்பு. தெரியாதது இருந்தால் என்ன இல்லாவிட்டால் என்ன ? கண்களுக்குத் தெரிந்து, உணர முடிந்து இருக்கும் பூதங்களின் கலவையினால் ஏற்படும் மாற்றங்கள் இந்த உலகப் பொருட்கள். அவையே சாஸ்வதம். அவை அழிந்தபின் இருப்பது வேறு ஒன்றும் இல்லை. ஆகவே கண்களுக்குத் தெரியாதவை நமக்குத் தேவை இல்லாதவை என்பதை விட அவை இல்லை என்பதே உண்மை. இது அவர்கள் சார்பு நிலை.

ஸார்வாகர்களின் நிலை ரொம்பவும் எளிமையானது. ஆனால் அந்த நிலை பௌதீக வாதம் மட்டுமே. கண்களுக்குத் தெரியாததால் சில விஷயங்கள் இல்லை என்றாகிவிடுமா?

பசும்பால் இருக்கிறது. அதிலிருந்து மோர், தயிர் முதலியன கிடைக்கின்றன. எனவே பாலைப் பார்த்து இதில் மோர் இல்லை என்று சொல்ல முடியுமா? அல்லது மோரையோ, தயிரையோ பார்த்து இதில் பால் இல்லை என்று சொல்ல முடியுமா ? அல்லது அவற்றினுள் நெய் இல்லை என்று ஆகுமா ? நெய் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை என்பதால் தயிரில் வெண்னெய், நெய் முதலியன இல்லை என்று தான் கூற முடியுமா ?

பால் காரணம். மோர், தயிர் முதலியன காரியம். அதே போல் தயிர் காரணம். வெண்ணெய் அதன் காரியம். வெண்ணெய் காரணம், நெய் காரியம். அது போல் இந்த உலகில் மனிதன் மற்ற உயிர்கள் மற்றும் ஜடப் பொருட்கள் காரியம் என்றால், காரணம் என்ன ?

தயிர் கடைந்தபின் வெண்ணெய் கிடைக்கிறது என்பதால் தயிர் இல்லை என்று சொல்ல முடியாதது போல மனித, மிருக உயிர்களும், ஜடப்பொருட்களும் உண்மையாக இருக்கும் பட்சத்தில் அவற்றிற்கான காரணமும் இருந்தாக வேண்டும் அல்லவா ?

ஆக, ஸார்வாகர்களின் தத்துவம் முழுமையானதல்ல. ஒரு அளவிற்கு மேல் நம் சிந்தனை செல்லவில்லை என்பதால் சிந்தனைக்கு அப்பால் அறிவதற்கு ஒன்றுமே இல்லை என்று ஆகுமா ?

உலகம் என்ற பருப்பொருள் உண்மை என்பதால் அதை நாம் உணர்வதால் அதனைக் காரியம் என்று கொள்வோம். உலகம் என்பது நம் அனைவரையும் சேர்த்தே சொல்கிறேன். ஆக, உலகம் காரியம். அதன் காரணம் என்ன ? ஸார்வாகர்கள் தத்துவப்படிப் பார்த்தால் காரணம் நம் சிந்தனைக்கு அப்பால் உள்ளது எனவே காரணம் என்பது இல்லை என்று கொள்ளலாமா ? அப்படிக் கொள்வது தவறு இல்லையா ?

அப்படியென்றால் பிரபஞ்சம் என்பது இல்லையா ? பிரபஞ்சம் பற்றிய நமது சிந்தனை விரிவு அடையவில்லை என்பதால் பிரபஞ்சம் என்பது இல்லை என்று ஆகிவிடுமா ?

பிரபஞ்சம் பற்றி நம்மால் முழுமயாக அறியவும், அதன் குணங்களைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ளவும் நமது சிந்தனைச் சக்தி போதாமையால், பிரபஞ்சத்தின் உருவகமாக ‘பிரும்மம்’ என்று கொள்கிறோம். பிரபஞ்சம் என்பது இன்ன அளவு கொண்டது என்று நம்மால் அறிய முடியாததால் பிரும்மத்திற்கு ‘அதை அளவிட முடியாது’ என்று ஒரு குணத்தைக் கற்பிக்கிறோம்.

பிரபஞ்சம் நமது பூமியையும் மற்ற கிரகங்களையும், சூரியனையும், மற்ற சூரியர்களையும், அனைத்து நட்சத்திரங்களையும் உள்ளடக்கியதால் அதற்குப் பேராற்றல் இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணி பிரபஞ்சத்தின் உருவகமான பிரும்மத்திற்கு அளப்பறிய ஆற்றல் இருக்க வேண்டும் என்று சொல்கிறோம். அதை பிரும்மத்தின் ஒரு குணம் என்று பிரஸ்தாபிக்கிறோம்.

இந்த சிந்தனை மரபே நமது தத்துவ ஞானம்.  இந்த ஞானத்தை அடைவதையே நமது பிறப்பின் குறிக்கோளாகக் கொள்கிறோம். கொள்ள வேண்டும்.

ஞானத் தேடல் இப்படி இருக்கையில், ஸ்ரௌதிகள் ஸார்வாகரை ‘நாலாம் வர்ணத்தவன்’ என்று இளக்காரமாகக் கூறியது என்ன வகையில் ஞானத்தின் வெளிப்பாடு என்று சிந்தனையில் ஆழ்ந்தேன்.

‘ஸ்வாமி, தேவரீர் சரீரம் அஸக்தமாக இருக்கிறதா ?* சற்று ஸ்ரம பரிகாரம்* செய்துகொள்ளத் திருவுள்ளமோ ?’, என்று என் சிந்தனையைக் கலைத்தார் கூரத்தாழ்வார்.

———————————————————————–

சரீரம் அஸக்தமாக – உடல் நிலை சரி இல்லாமல்

ஸ்ரம பரிகாரம் – ஓய்வு எடுத்துக்கொள்ளுதல்

‘நான் இராமானுசன்- பகுதி 10’

‘நான் இராமானுசன்- பகுதி 9’

நான் இராமானுசன்- பகுதி 8′

‘நான் இராமானுசன்- பகுதி 7’

நான் இராமானுசன்- பகுதி 6′

‘நான் இராமானுசன்- பகுதி 5’

நான் இராமானுசன்- பகுதி 4′

‘நான் இராமானுசன்- பகுதி 3’

‘நான் இராமானுசன்- பகுதி 2’

நான் இராமானுசன்- பகுதி 1′

‘நான் இராமானுசன்- ஒரு துவக்கம்’

 

 
Leave a comment

Posted by on June 15, 2014 in Writers

 

Tags: , ,

நான் இராமானுசன் – சில எண்ணங்கள்

எங்கோ தொடங்கிய பயணம் இது.

கம்பனைப் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்ய அங் மோ கியோ நூலகம் செல்ல வேண்டி இருந்தது.

பயணம் சாமி.சிதம்பரனாரிலிருந்து தொடங்கியது. பல பெரியவர்களின் நூல்களையும் ஆராய்ச்சிகளையும் வாசிக்க வாய்ப்பு கிடைத்தது. அப்படி ஒரு நாள் அங் மோ கியோ நூலகத்தில் எனக்கு அறிமுகமானவர் தான் பேரா.தோத்தாத்ரி. ‘மார்க்ஸீயப் பாதையில் வைணவம்’ என்ற அவரது நூல் கண்ணில் பட்டது.

‘அட, மார்க்ஸுக்கும் வைணவத்துக்கும் என்ன தொடர்பு?’ என்ற வியப்பு எழுந்தது உண்மையே.

அந்த ஆசிரியரின் மார்க்ஸீயப் பயணத்தில் ஒரு வகையான இராமானுசரைத் தெரிந்துகொண்டேன்.

அந்த நூல் பேரா.வானமாமலையிடம் இட்டுச் சென்றது.

அவர் பேரா.தேவி ப்ரஸாத் சட்டோபாத்யாயாவிடம் கொண்டு சென்றார்.

அவர் எழுப்பிய பல வினாக்களுக்கு விடை காண முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் இராதாகிருஷ்ணன் துணை நின்றார். அவர் மூலம் சில உபநிஷத்துக்களின் அறிமுகம் கிடைத்தது.

மேலும் உட்புகையில் ஒரு வழியில் பாரதியார் குறுக்கிட்டார். அவர் மூலம் வஜ்ர சூசிகா உபநிஷதம் தட்டுப்பட்டது.

பின்னர் மீண்டும் பேரா.வானமாமலை. அதன் பின்னர் நிறைய ஆழ்வார்கள். முனைவர்.இராமபத்திரன் வழியில் நடந்து கொண்டிருந்த போது பேரா.தெ.ஞானசுந்தரம் குறுக்கிட்டார். அதன் பின்னர் பிள்ளை லோகாச் சாரியார், வேதாந்த தேசிகர், கருட வாகன பண்டிதர்  என்று பயணம் தொடர்ந்துகொண்டிருக்கிறது.

பயணத்தின் மூலம் இன்னும் பலர் தென் பட்டனர். வையாபுரிப் பிள்ளை, தொ.ப.மீ, ஜெயமோகன் என்று பலரும் இந்தப் பயணத்தில் துணை புரிகின்றனர்.

சிங்கை வந்திருந்த போது ஜெயமோகன் ‘சுவிரா ஜெய்ஸ்வாலையும்’, சு.வெங்கிடராமனையும் அறிமுகம் செய்து வைத்தார்.

இவர்களின் ஆற்றுப்படுத்தலால் ‘நான் இராமானுசன்’ தொடர் மேலும் விரிவடைகிறது.

சென்ற மாதம் இந்தியா சென்றிருந்த போது ஒரு அத்வைத ஸம்பிரதாயப் பெரியவர் சில ஆதாரமான கேள்விகள் கேட்டிருந்தார். அதற்கு விடை தேட முனைந்ததில் மேலும் பல தகவல்கள் பெற்றேன்.

தவிரவும் தொடர் பற்றிப் பல பெரியவர்கள் ஆசிகள் அனுப்பியுள்ளனர். அனேகம் பேர் முகம் தெரியாதவர்கள்.

தொடர் பற்றி வசவுகள் இல்லையா என்றால் அவையும் உள்ளன. ஆனால் கண்டுகொள்வதில்லை.

அனைவருக்கும் என் தெண்டன் ஸமர்ப்பித்த வணக்கங்கள். ‘இராமானுச தரிசனத்’தில் மேலும் பயணிப்போம்.

 
Leave a comment

Posted by on June 13, 2014 in Writers

 

Tags: ,

 
%d bloggers like this: