RSS

Monthly Archives: April 2016

அந்த நாளும் வந்திடாதோ!

பேச்சில் நிதானமும் நாகரீகமும் அரசியலாளர்களிடம் இருந்த காலம் மூப்பனாருடன் முடிந்தது. நிலவுடைமைக் காலத்தின் ஒரு பிரதிநிதி என்று திராவிட இயக்கப் பெரியவர்களால் இழித்துக் கூறப்பட்ட மூப்பனார், வாய் தவறிக் கூட முறை தவறிப் பேசியதில்லை.
 
இத்தனைக்கும் பல உளைச்சல்களுக்கு ஆளானவர் அவர். நிலவுடைமைக் காலத்தையும் அதன் பிரதிநிதிகளையும் எத்தனைதான் ஏளனம் செய்தாலும் அந்த அமைப்பின் மதிப்பீடுகளால் தான் கலையும் இலக்கியமும் ஒரு நல்ல தரத்தில் இருந்தது என்பதை மறுக்க முடியாது. அது போலவேதான் அந்தக் கொள்கை கொண்டிருந்த வாக்குக் கட்டுப்பாடும்.
 
ஒரு முறை கலைஞர் ,’பாபனாசம் பண்ணையார் காரில் போவார், காப்பி குடிப்பார்’ என்று மூப்பனாரை விமர்சித்தார். மூப்பனாரிடம் பத்திரிக்கையாளர்கள் இது பற்றிக் கேட்டனர். ‘அப்படியா சொன்னார் கலைஞர்? நல்ல கேட்டீங்களா?’ என்றார். மேலும் கேட்கவே, அவர் புன்முறுவலுடன் சொன்ன பதில்,’உண்மை தான். கருப்பையா மூப்பனார் காரில் தான் போகிறேன். கலைஞர் சொல்வது சரி தான். ஆனால் அரசியலுக்கு வருவதற்கு முன்பிருந்தே இந்தக் காரில் தான் செல்கிறேன்,’ என்றார்.
 
ஆணி அடித்தது போல் இருந்த அவரது பதிலுக்குக் கலைஞரால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. ஒரே பதிலில் நாகரீகமாகவும், ஆணித்தரமாகவும், வாழைப்பழத்தில் ஊசி போலவும், அதே சமயம் யார் மனதையும் புண்படுத்தும் விதமாக இல்லாமலும் பேசுபவர் அவர்.
 
அப்படியும் ஒரு காலம் இருந்தது. தலைவர்களும் இருந்தனர்.
அந்த நாளும் வந்திடாதோ!
 

Tags: , ,

Thank you Chief Minister, yet again

Dear Chief Minister,

Please accept my sincere thanks. I will tell you why.

5 years ago when you came to power, I was one of the many who rejoiced. When you said that you would meet the press every week, I was over-joyed.

5 x 52 weeks have passed. And you met the press once.

The state was then ruled by a sycophantic conglomerate that whiled away its time ogling at semi-clad actresses gyrate on stage. Now that does not happen. However, I don’t know what you and your govt do.

The state was, albeit 40 years ago, the knowledge capital of the country. Today, it is the ‘water’ capital of the country – literally and figuratively. Chennai either doesn’t have water or has an abundance of it.

I often thought your ministers had hunched backs. But later I learnt that their backs were bent due to an occupational hazard of having had to bend while standing in attention with hands folded, in mock respect.

You promised ‘corruption-free’ governance. What I got was ‘free’ corruption. Yes, either there was corruption or it was ‘free’ and hence corrupt.

I have not forgotten you. But I never understood why you had to remind me of your face when ever I step out of home – in the form of posters, billboards et al.

I wanted ministers who could speak. But what I  got was a bunch of people that repeated what it said and repeatedly said what it repeated.

I can still recall Karunanidhi’s ministers by name. What they ministered is a different matter. But they had a name and I could remember them. The only minister I can remember in your government is you.

I expected rapid turn-around in governance. And I got an assembly resolution to release Rajiv killers.

I didn’t expect statesmen in your team. But I got a bunch who were biological men who couldn’t stand up to what they were expected to stand up for. I wanted them to stand up for what they believed in but found that they didn’t know what they believed in.

I wanted men and women in your team who could speak and act. What I got in return was a group of bench tappers.

The state of Tamil Nadu had produced such stalwarts like R.Venkatraman, O.V.Alagesan, Kamaraj and Rajaji. Though I didn’t expect your ministers to be like these folks, I got only a group of bench bangers.

Name one awe inspiring act of your government and I will change my name to ‘Blistering Barnacles’. Other than keeping the other bunch of looters out of power, I am searching for some contribution of your government to the betterment of the state.

The more countries I visit, the more depressed I am. The Japanese Prime Minister walks with the commuters. Even Obama’s motorcade needs just 3 mins of traffic hold-up in New York. So, what is so special about TN?

Didn’t you find even one English speaking minister in you cabinet? The ex-BJP MP Maitreyan who joined your chorus brigade – where is he now? Why not allocate some decent work for the guy?

Your government has the dubious distinction of making people disappear into thin air at the drop of a hat. Not sure what the trick is. If one face from your party appears in a TV talk-show, then he would be expelled by you in the next one week or so. I think that people wanting to leave your party only take part in TV talks. And what a mess they make!

Neither are the opposition speakers on TV any good. They flounder and stutter and swear at one another. If only you had some speakers whose speech didn’t  start with eulogies to you every time they opened their mouths, your points of view would have been made known. For by the time they finished singing your hosannas, we lost patience and changed channel.

I am not going to talk about the flood management in Chennai. But for the army, some bureaucrats, the NGOs and some well meaning youngsters, the capital would have been washed away, literally.

Dear Chief Minister, the state deserves better than what it has got.

But, is there a choice for us?  Here are the alternatives:

  • 2G looters who can’t count the zeroes in their bank balance.
  • Wood-cutters, armed with pick axes, roaming around to cut off heads of lower caste folks.
  • A semi-conscious alcoholic who never completes a sentence.
  • Other lumpen elements that surface during election time.

‘None of the above’ only seems to be an option for me and hence you have a chance again. So don’t let us down, yet again.

A note before I conclude: Neither MGR nor Annadurai did take anything with them when they departed. This holds good for any body and that includes a Chief Minister as well. As far as possible, do good. If not don’t do what you have been doing this term – in case you were doing anything at all.

You don’t need to transform TN into a Gujarat, but don’t make it a Bihar.

Let me know in case of clarifications. But don’t ask your ministers to talk, for I can’t wait until they finish your hosannas.

Thanks

An Indian aspiring a better future.

P.S: My earlier letter to you and your predecessor.

 
1 Comment

Posted by on April 15, 2016 in English Posts, Writers

 

Tags: , , ,

The Protocol

‘Devanathan, you need to get my approval before sending the note to the management,’ said K.R. the Office Superintendent at Corporate office Neyveli. K.R. was Appa’s boss.

‘But I had shown you the two drafts. You had approved them,’ said Appa.

‘That’s right. But the final note needs to go from me.’ K.R. had indeed approved the note and was on leave for a week when Appa had to send the note to the higher-ups. K.R. further added,’That is the protocol.’

Deepaavali was on the anvil and the Worker’s Union had called for a strike. Appa had prepared a note presenting his assessment of the strike and the precautions that needed to be taken to prevent a communications shut-down with the Coal Ministry in Delhi.

K.R. was on leave for two days when the strike had intensified. Appa had left the final draft on M.R.’s desk two days earlier and K.R. had not touched that.

A week later, a furious K.R. summoned Appa.’What is this? The note on the strike is not yet delivered to the Ministry. Have you not sent it?’ He had apparently been hauled over hot coal by his boss, the General Manager.

‘K.R, as per your instructions, I had followed protocol and placed the draft on your desk two days prior to the strike. And as per protocol, the Ministry should receive the note after you have signed it,’ said Appa in the most nonchalant manner possible and added,’ I am sure you would have sent it. Was there a postal delay?’

K.R. never insisted on his approval from then on.

 
1 Comment

Posted by on April 13, 2016 in English Posts

 

Tags: ,

தமிழக அரசியல் பற்றி ஏன் கட்டுரைகள் எழுதுவதில்லை ?

தமிழக அரசியல் பற்றி ஏன் கட்டுரைகள் எழுதுவதில்லை என்று வெங்கடேஷ் சாரி என்னும் வாசகர் கேட்டுள்ளார்.

அன்புள்ள திரு.வெங்கடேஷ் சாரி, வணக்கம்.

எழுதுவதற்கு ஒன்றும் இல்லை. வெறும் புகழுரைகளையும், சாதிப் பெருமிதங்களையுமே தமிழக அரசியல் முன் வைக்கிறது. பல நேரங்களில் மத அடிப்படையில், வேறு பிரிவுகள் அடிப்படையில் அணிகள் பிரிகின்றன. உண்மையான அறிவுப்பூர்வமான வாதங்களும், கொள்கை அடிப்படையிலான விவாதங்களும் எழுவதில்லை. செய்திக் கட்டுரை எழுத்தாளர்களும் அரசியல் சரி நிலை சார்ந்தே எழுதுகிறார்கள்; உண்மை நிலையை எழுதுவதில்லை.

உதாரணமாக: இலங்கைப் பிரச்சினை பற்றி எந்த ஒரு அரசியல் தலைவரும் உருப்படியாகப்பேசுவதில்லை. ஏனெனில் யாருக்கும் முழுமையான வரலாற்று அறிதல் இல்லை. நான் இலங்கைப் பிரச்சினை குறித்து 8 நூல்களை வாங்கி, படித்து. மதிப்புரை எழுதி, அதன் பின்னர் அந்தப் பிரச்சினை குறித்துக் கருத்துக் கூறினேன். மேற்சொன்ன எந்த நூலையும் படிக்காமல், பொதுப்படையான, மொண்ணையான கருத்துக்களையே பேசிவரும் தமிழக வாசிப்பாளர்கள் வசைமொழி துவங்குகிறார்கள். இதில் அறிவுபூர்வமான விவாதம் நிகழ வாய்ப்பில்லை.

சாதி ஒழிப்பு பற்றி வாய் கிழிபவர்கள் தங்கள் குடும்பங்களில் திருமணங்களின் போது சாதி பார்க்கிறார்கள். அல்லது தங்களை விட உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிற சாதியில் பெண் / ஆண் தேடுகிறார்கள்.

ஏதாவது ஒரு விஷயத்தில் அறிவுப்பூர்வமாக எழுதினால் சாதி அடிப்படையில் வசை பாடுகிறார்கள்; மாற்று விவாதக் களம் தமிழக வாசிப்பாளர்களிடையே இல்லை என்பதே வருந்தத்தக்க உண்மை.

இந்த நிலையில், தமிழக அரசியலாளர்களின் தரம் உலகம் அறிந்த ஒன்று. சாதி இல்லை என்று சொல்லி ஆனாலும் சாதி அடிப்படையிலேயே செயல்படும் வீரர்கள் அவர்கள் ( இடதுசாரிகள், பா.ஜ.க. ஓரளவிற்கு விதிவிலக்கு). வெறும் உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பிலேயே தமிழக மக்களை வைத்திருந்து அவர்களிடமிருந்து உணர்வுபூர்வமான எதிர்வினைகளையே தூண்டி , தூபம் போட்டு, அந்தத் தீயில் குளிர் காய்பவர்கள் அவர்கள். அவர்களுடன் எனக்கு ஒட்டோ உறவோ இல்லை; எனவே அவர்கள் பற்றி நான் ஒன்றும் சொல்வதற்கில்லை, எனவே சொல்வதில்லை.

இவை எப்போது மாறும்? தற்போதைக்கு இல்லை. 40 ஆண்டுகால அரசியலின் பிடியில் சிக்கிய தமிழகக் கல்வித்துறை வழி பயின்ற சமூகம் நடை தளர்ந்து விழும். அப்போது தேச நலனில் அக்கறை கொண்ட தலைமை உருவாகிக் கல்வித்துறையைத் திசை திருப்பும்;. அப்போது புதிய சிந்தனை கொண்ட, தானாகச் சிந்திக்கக் கூடிய சமூகம் உயிர்ப்பெறும்.

இது நடக்குமா? நடக்கும். அதற்கு திராவிடம், மொழி வெறி, சாதி பேசும் அரசியல் அழிய, மங்க வேண்டும். தேசீயம் வளர வேண்டும்; எல்லாத் தரப்பு மக்களையும் அரவணைக்கும் தலைவர்கள் உருப்பெற வேண்டும். இதற்கான நல்ல தொடக்கம் வானதி ஸ்ரீநிவாசன் போன்ற, வாக்கில் நேர்மையும், பண்பில் சிறப்பும் கொண்ட தலைவர்கள் தமிழக அரசியல் களத்தில் இறங்குவது. இல. கணேசன் போன்ற பண்பாளர்கள் தேர்தலில் நிற்பது நல்லது. அரசவையில் பண்பான பேச்சு கேட்பதற்குக் கிடைக்கும்.

முன் ஒரு காலத்தில் இராஜாஜி முதல்வராக இருந்த போது, கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் கோபாலன் எதிர் அணியில் இருந்தார். அரசவையில் கண்ணியம் குறையாத ஆனால் மக்கள் நலம் குறித்த ஆழமான விவாதங்கள் நடைபெற்றுள்ளன. தற்போது சபை பெஞ்சு தட்டும் மாடுகள் கூட்டத்தின் தொழுவமாக இருக்கின்றது.

ஆனால் தற்போது நல்ல அறிகுறிகள் தெரிகின்றன. தொலைக்காட்சி விவாதங்களில் தற்போதைய அரசியலின் முகம் தெரியத் துவங்குகிறது. சமீபத்தில் சீமான், வைகோ, ஒரு இடதுசாரி பேச்சாளர் முதலியோர் என்ன தரத்தில் பேசினார்கள் என்பதை நாடு கண்டது. திராவிடக் கட்சிகளின் பேச்சு நாகரீகத்தின் லட்சணம் நாடு அறிந்ததே. கலைஞர், இந்திரா காந்தியைப் பற்றிப் பேசியதும் பின்னர் ‘நேருவின் மகளே வருக, நிலையான ஆட்சி தருக’ என்று கெஞ்சியதும், காமராசரை அவரது நிறம் பற்றிப் பேசியதும், சமீபத்தில் பெரியார் வழியில் வந்த ஈ.வெ.கெ.எஸ்.இளங்கோவன் மிக மிகத் தாழ்ந்து பேசியதும் மக்கள் மனதில் நிற்கிறது. இதற்கு சமூக ஊடகங்கள் அளப்பரிய சேவை செய்கின்றன.

இவை அனைத்தும் மக்களைச் சென்று சேர்கின்றன. சுமார் 10 ஆண்டுகளில் இந்த மாற்றங்கள் தேர்தலில் எதிரொலிக்கலாம்.ஆனால் அதற்கு மேற்சொன்ன வானதி, கணேசன், நல்லகண்ணு முதலான பெரியவர்களின் பேச்சுக்களையும், கருத்துக்களையும் பற்றி வேண்டுமானல் எழுதலாமே தவிர, மற்ற யாரைப் பற்றியும் பேசிப் பயனில்லை.

எனவே நடிகர்-அரசியல்வாதிகள் பற்றியும், மக்களை உணர்ச்சிக்கொந்தளிப்பில் ஆழ்த்தும் ‘பெரியவர்கள்’ பற்றியும் அவர்களது அரசியல் பற்றியும் பேசுவதாக இல்லை.

 

Tags: ,

SMRT, Citi and Singapore – way to go

Two unbelievable things happened today and both are of great importance and highlight the need for data integrity and personal professionalism.

As has been my practice when I board the East West MRT train, I took out my Kindle from my trouser pocket and began to read. Today it was Biswanath Gosh’s ‘Tamarind City’. The book was so interesting that I didn’t notice that my wallet had fallen down from my pocket. The wallet contained a Citibank Credit Card, Ez-Link Transport Card and, most importantly, the National ID card.

I changed trains at Tanah Mera MRT and got down at Expo. When I had to exit, I found the wallet missing. Sensing a chill down my spine, I approached the counter and explained my situation. The clerk took down my details and promised to get back, if anything was found.

All plans of going to Bintan, Indonesia this week-end collapsed in front of my eyes. I visualized the sad face of the wife and children when they would hear the news, for without the National ID, I would not be able to enter Singapore.

I tried calling the police to lodge a complaint regarding my National ID card when I got another call. The speaker said,’ Sir, I am calling from Citibank Tampines Branch. SMRT has found your wallet with your credit card and ID. Could you come over to the Tampines Branch MRT Control Room?’

I retraced my journey to Tanah Mera station, boarded the East West Line to Pasir Ris and got down at Tampines.

I approached the SMRT control room when the friendly staff, soon after seeing me, checked my credentials and handed over the wallet with all its contents intact.

What had happened was this: A passenger had handed over the wallet to SMRT. The staff Ms.Tamilarasi had tried to get my number from the wallet but couldn’t find my calling card. She found the Citibank Credit card, approached the bank’s branch in the MRT station and asked the bank staff to call me and inform about my wallet. The bank staff had located my mobile number from the integrated customer system based on my card number, called me and then I had my wallet..

Four things that worked together and hence stand out in this episode :

1. The unknown passenger who handed over to the wallet to the SMRT staff. But for his integrity, I couldn’t have got me items.

2. The professionalism of the SMRT staff Ms.Tamilarasi. She had gone outside of her call of duty and tried to reach me through the bank while, as per procedure, she would have just waited for the normal complaint redress mechanism to click in. But she didn’t wait.The extreme to which she went to reach out to an unknown customer speaks volumes about the professionalism of the lady and the training provided by SMRT. Kudos to both.

3. The integrity of data in Citibank. When Ms.Tamilarasi approached the bank with her official insignia on, the bank staff was able to locate my mobile number and call me to inform. This has been made possible just because of the integrated nature of the bank’s data. Most importantly, the data was upto date.

4. Singapore – The integrated nature of the country and the sense of integrity that she has built into her people, and the efficient systems that work. This doesn’t stop with SMRT. It is all across the nation – bus service, immigration, power supply, water, internal security et al. The nation is actually a well managed company whose business is welfare and wealth creation for its citizens. Kudos.

Another thing that stands out :

Even if a book is damn interesting, one needs to be mindful of the surroundings.

What next :

I am planning to gift a copy of my book ‘Pazhaiya Kanakku’ to Ms.Tamilarasi and request her to receive the first copy of my next English book ‘The Diary of a foreigner’ in which this story would be made available.

P.S.: Citi is my employer. This is not a promotional, but a genuine incident that happened to me..

 
4 Comments

Posted by on April 1, 2016 in English Posts, Writers

 

Tags: , , , , , ,

 
%d bloggers like this: