RSS

Monthly Archives: September 2016

நான் இராமானுசன் – ஒரு சிறு அறப்பணி

‘நான் இராமானுசன்’ வெளியீட்டின் மூலம் கிடைத்த ரூ.35,000 இன்று சென்னையில் உள்ள ஓராசிரியர் வேத பாட சாலைக்கு வழங்கப்பட்டது. என் பெற்றோர் என் தம்பியுடன் சென்று வழங்கினர். அங்கு பயிலும் மாணவர்களின் உணவு உறைவிடச் செலவுகளையும் இந்த ஆசிரியரே கவனித்து வருகிறார். ‘வேதோ ரக்ஷதி ரக்ஷித:’ என்பர். வேதத்தை நாம் காப்பாற்றினால் வேதம் நம்மைக் காக்கும் என்பது பாரதப் பண்பாட்டில் இருந்துவரும் நம்பிக்கை.

இந்த நூல் மூலம் இப்படி ஒரு நல்ல செயல் செய்ய உதவிய வாசகர்களுக்கும், இந்நூலை எழுதவைத்த இராமானுச குருவிற்கும் என் பணிவான, தெண்டன் சமர்ப்பித்த வணக்கங்கள்.

சில படங்கள் உங்கள் பார்வைக்கு :

img_0381

veda_adasalai_3

 

veda_adasalai_4

 

 

 

 

 

Tags: , ,

Nehru: A contemporary's estimate – my review

Former Australian diplomat Walter Crocker is the author of ‘Nehru: A Contemporary’s Estimate’. He had written this soon after Panditji’s demise. Though most of the details are known to us, I felt the author has gone overboard with his treatment of the invasion of Goa.

The boo41tefxqbewlk is a sincere attempt at painting a balanced view, though at times I felt that the author was in awe of Panditji’s personality. Probably anybody who had worked with Panditji would have been struck down by the magnetic personality that latter oozed.
The book doesn’t deal with the two important things in detail – Kashmir and China. I didn’t understand why the Australian diplomat didn’t consider these two issues worth his while to write in detail while he had taken considerable efforts to paint the invasion of Goa in bad light.

I didn’t understand the rationale behind such a promising introduction by Ramchandra Guha.

The book’s language is convoluted and it smacks of the usual western arrogance in liberal doses. Probably that was how diplomats wrote then. Though rich in data, I didn’t find this book as enchanting as the the one by Judith Brown.

A detailed account, though.

 
 

Tags: , , ,

கோவை வன்முறை – குமட்டல்

அரசியல் பதிவிற்கு மன்னிக்கவும். கோவை வன்முறை குமட்டுகிறது.

சேலம் ஆடிட்டர் ரமேஷ் துவங்கி இந்த வார சசிகுமார் வரையிலான பலிதானங்கள் கடுமையாகக் கண்டிக்கப்பட வேண்டியவை. அவற்றை துப்பு துலக்க முதுகெலும்பில்லாத துறைகள் உண்டென்பது உண்மை தான். அத்துறைகளை முடுக்கி விட அடிப்படை மானுட அறம் இல்லாத மாநில அரசும் இருக்கிறதென்பதும் உண்மைதான். அவை தமிழகத்தின் நிதர்சனங்கள். 40 ஆண்டுகால அதார்மீக அரசுகளின் செயல்பாட்டின் விளைவு இது.

‘ஆம்பூர் வன்முறையில் ஊடகங்கள் என்ன செய்தன?’ என்று கேட்பது நியாயமானதே. ஊடகங்கள் விலைபோய் 40 வருடங்கள் ஆகிவிட்டன என்பது தெரியாதா? காஷ்மீரத்தில் நடந்த தாக்குதல் பற்றி தமிழக ஊடகங்களின் செயல்பாட்டை நாம் அறியவில்லையா? தேச துரோகச் செயலாளர்களின் கைப்பாவையாகவும், அறிவை மயக்கும் சினிமா மோகினியின் அடிமையாகவும் அவை மாறியது நாம் அறியாததா?

ஆனால் அதற்காக வன்முறையில் ஈடுபடுவதும், பொதுச் சொத்துக்குச் சேதம் விளைவிப்பதும் நமது பாரத பண்பாடல்ல. கம்யூனிச, திராவிட போலி பகுத்தறிவுவாத இயக்கங்களின் செயல்பாட்டை ஒற்றியே நடப்பதென்றால் ‘வசுதா ஏவம் குடும்பகம்’ என்பதெல்லாம் என்ன? வங்காளத்தில் கம்யூனிஸ்டுகள் இத்தனை ஆண்டுகள் செய்ததற்கும் இதற்கும் என்ன வேறுபாடு? விநாயகர் சிலைக்கு அவமரியாதை செய்தவர்களுக்கும் இதற்கும் என்ன வித்தியாசம்?

‘கேரளத்தில் இயக்க ஆட்கள் மீதான வன்முறையைத் தற்போதைய கம்யூனிச அரசு நடத்தவில்லையா?’ என்று கேட்பதும் நியாயமானதே. ஆனால் கம்யூனிஸ்டுகளிடம் வேறு என்ன எதிர்பார்க்க முடியும்? உலகெங்கிலும் அவர்களது சரித்திரம் வன்முறை தவிர்த்த வேறென்ன? ஜனநாயக முறையில் அவர்களைப் பதவியிறக்கம் செய்வதே இப்போது செய்ய வேண்டியது. ‘அவர்களைப் போல் இருப்பேன்’ என்பதில் என்ன பொருள் இருக்கிறது?

‘வன்முறையாளர்கள் எங்கள் இயக்கங்களைச் சார்ந்தவர்கள் அல்லர்’ என்று கைவிரித்து தப்பிக்கலாம். ஆனால் அங்கு பாரத மாதா கோஷங்கள் எழுப்பப்பட்டனவே. அதுவும் வெளியாட்கள் வேலை என்றால் இந்த ஊர்வலத்தை நடத்திய இயக்கங்கள் அதற்குப் பொறுப்பேற்று வன்முறையாளர்களை அடையாளம் காட்ட வேண்டும். ஒருவேளை அவர்கள் இயக்கங்களின் உறுப்பினர்கள் என்றால் அவர்களை விலக்கி வைத்து, காவல் துறை நடவடிக்கை எடுக்க ஏது செய்ய வேண்டும்.

பா.ஜ.க.வின் தேசிய தலைமை செயல்பட்டு, மாநில அரசின் சட்ட ஒழுங்கு நிலை பற்றி வெள்ளை அறிக்கை கோர வேண்டும். மாநிலத் தலைவர்கள் இனியாவது செயல்பட வேண்டும்.

இது எதுவும் நடக்கவில்லை என்றால் கட்சியைக் கலைத்துவிட்டு பசுமாடு வளர்க்கலாம். புண்ணியமாவது கிடைக்கும்.

‘வந்தே மாதரம் என்போம். எங்கள் மாநிலத் தாயை வணங்குதும் என்போம்.’ – பாரதி.

 
2 Comments

Posted by on September 24, 2016 in Writers

 

Tags: , ,

Nehru, a Political life – book review

Amid the plethora of books on Nehru, this one by Judith Brown stands out in that it is not wishy washy. It doesn’t beat around the bush but hits the nail on its head straight.

Brown covers the entire lifespan of Panditji that includes some details on his ancestry, the migration of the Nehrus from Kashmir to Delhi to Rajasthan to Allahabad and then finally to Delhi. Nehru had an aristocratic childhood and continued with such a life until his entry into the freedom movement under Gandhiji.

We get to see how Panditji saw India, Europe and the world in general. We see that Panditji’s agnostic views were shaped partly by the rationalist views of his father. Panditji’s household, during his childhood, had people of many faiths and nationality employed as cooks, tutors and general care takers. This, we are given to understand, would have played a major role in shaping the worldly outlook of Panditji.

41jbz4vtbtl-_sx320_bo1204203200_Panditji comes out as man of temper and is always ready to blow up in the face of mediocrity and rituals. We see Panditji as a man in a hurry trying to turn, overnight, a predominantly agrarian economy into an industrialized one. But, in the hurry, he also had to share the burden of foreign policy too, for he didn’t have a full time foreign minister till the end.

We get to see Panditji’s stature among world leaders rise to meteoric levels due to his extreme interest in bringing peace to all countries. It is a pity that, in his efforts to bring peace all over the world, he loses out on the home front with the Congress party becoming an unmanageable entity, corruption becoming part of his minister’s diet and centralized planning ( modeled after the Soviet Planning Model ) resulting in not so spectacular results.

Reading the book we see a singularity of purpose- that of the unification of India and overcoming the divisive methods that have kept the country divided for long. What we also see is the visible hatred that Panditji had for religious rituals, more towards Hindu ones.

The reasons of Panditji’s blunder in Kashmir are not known yet while the reason for the blunder on China is well known – Nehru’s belief in Chou En Lai’s  words and his belief that China wouldn’t be an aggressor considering the out-of-the-way helps that India had done to get China into the UN Security Council.

I got a feeling that Panditji got so carried away in the halo surrounding him due to his international stature that he failed to focus on the ground realities at home and at the border.

Panditji’s efforts to found the NAM, his anti-colonial stance in the case of the newly independent African states, his struggles to get food aid to India during her formative years and extensive travels lead to rapid deterioration of his health and  results in his death in 1964.

Keeping aside all his blunders, however gargantuan they are, we cannot but be impressed at the extremes to which he had travelled to ensure the success of parliamentary democracy in India. His every thought and action had two motives : keep India united, industrialise the nation. The extent to which he had strived to bring peace in Kerala before having to dismiss the first elected communist government, the deliberations on Goa before sending in the army et al speak volumes about the patriot Nehru.

Panditji’s socialist policies don’t work today but the intent with which the policies were framed then was beyond suspicion.

Brown’s book is a voluminous yet detailed work on Panditji.

 
1 Comment

Posted by on September 21, 2016 in book review, English Posts, Writers

 

Tags: ,

'நான் இராமானுசன்' நூல் வெளியீடு சிங்கப்பூர்

குத்துவிளக்கேற்றித் துவக்கிவைத்த திருமதி. சித்ரா ரமேஷ்

இராமானுச நூற்றந்தாதி பாடி விழாவைத் துவக்கிய குமாரி.வைஷ்ணவி ஹரி.

விழாவின் சிறப்பு விருந்தினர் தமிழ்மொழி பண்பாட்டுக் கழகத் தலைவர் திரு ஹரி கிருஷ்ணன் அவர்கள் துவக்கவுரை ஆற்றி விழாவைத் துவக்கி வைத்த போது…

 

பேராசிரியர்.சுப.திண்ணப்பன் அவர்கள் சைவத்தையும் வைணவத்தையும் ஒப்பிட்டும், நூலின் சில பகுதிகள் பற்றியும் சிறப்புரை ஆற்றிய போது…

 

முனைவர்.செல்லக்கிருஷ்ணன் அவர்கள் ஆழ்வார்களிலும், பெரும்பூதுர் மாமுனியிலும் தோய்ந்து சிறப்புரை ஆற்றிய போது…

சில எழுத்தாளர்களும் வாசகர்களும் நூல் மதிப்புரை செய்த போது…

எழுத்தாளர் திருமதி.சித்ரா ரமேஷ்

 

எழுத்தாளர் திருமதி. மாதங்கி


வாசகர்.திரு சசி குமார்

 

வாசகர் திரு. சிவானந்தன் நீலகண்டன்

 

வாசகர் திரு.வேங்கட கிருஷ்ணன்

 

வாசகர். திரு மகேஷ்

 

பட்டிமன்றப் பேச்சாளர் திரு.கண்ணன் சேஷாத்ரி.

அடியேன் ஆமருவி நன்றியுரை

 

ஓங்கி உலகளந்த ஜனனி ராஜா

 

Tags: , ,

சிங்கையில் பாரதியார் விழா – ஒரு பார்வை

ஒரு விழாவை எப்படி நடத்த வேண்டும், மேடை நிர்வாகம் எப்படி அமைய வேண்டும், நிகழ்ச்சிச் தொகுப்பாளர்கள் எப்படி செயல்பட வேண்டும், அறிவிப்புகளின் கால அளவைகள், நேரக்கட்டுப்பாடு, குறித்த நேரத்திற்குள் நிகழ்வுகள் நடத்தல், முதலில் இருந்து முடிவு வரை தொடர் சங்கிலி போன்ற ஒழுங்கு, நிகழ்வுகளில் ஒரு நிலைத்தன்மை, எப்போதும் ஏமாற்றம் தராத வரிசை அமைப்புகள் – தமிழ்மொழி பண்பாட்டுக்கு கழகத்தின் இன்றைய பாரதியார் விழா ஒரு சான்று.

த.மொ.ப.கழகம் ஆதரவில் நடக்கும் பேச்சாளர் மன்றங்களில் கிடைக்கும் பயிற்சி இதற்குக் காரணம் என்று தெரியும். சொந்த வீடு அல்லவா? புதிய உறுப்பினர்கள் என்றாலும் அவர்களையும் மேடை ஏற்றி, பொறுப்புகள் அளித்து, அவர்களுக்கு ஊக்கம் அளிக்க பெரிய மனம் வேண்டும். அது த.மொ.ப.கழகத்துக்கு அதிகமாகவே இருக்கிறது.

வழக்கம் போல் தலைவர் ஹரி கிருஷ்ணன் வெளிப்படையாகப் பேசினார். இந்த முறை தமிழர்களின் ஒற்றுமை குறித்தும், தமிழர்கள் பொருளாதாரத்தில் மேம்பட வேண்டியதன் முக்கியத்துவம் பற்றியும் பேசினார். சிங்கையின் தேவை அப்படி. சென்ற முறை தமிழர்கள் பிள்ளைகள் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். இவை அனைத்தும் ஆழ்ந்த பொருளுடையவை. சிந்திப்பவர்களுக்குப் புரியும்.

சிங்கை நிகழ்வுகள் பற்றி தினமலர் பத்திரிக்கையாளர், தமிழ் ஆர்வலர் 80 வயது திரு புருஷோத்தமன் அவர்கள் தொடர்ந்து எழுதி வருபவர். அவருக்கு ‘பாரதியார் விருது’ வழங்கப்பட்டது. நல்ல, தரமான தேர்வு.

சிறப்புப் பேச்சாளர் தமிழகத்தில் இருந்து வந்திருந்த முனைவர் இராஜாராம் அழகாக, ஆணித்தரமாக, உணர்வு பூர்வமாக, பாரதி பற்றி பேசினார்.பாரதியின் பல கோணங்களைப் பற்றிப் பேசிய அவர், சில இடங்களில் உணர்ச்சி மேலிட கண் கலங்கினார். மகத்தான ஒரு யுக புருஷனைப் பற்றிப் பேசும்போது அவ்வாறு நேரிடுவது இயற்கையே. உண்மையான அக்கறையுடனும், ஆழ்ந்த பக்தியுடனும் அவர் பேசியதாக நான் உணர்ந்தேன்.

துவக்கத்தில் மஹாராஜபுரம் சந்தானம் பாடிய ‘போ சம்போ..’ பாடலின் மெட்டில் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து பாடப்பட்டது வெகு அருமை.

வெகுசில நிகழ்வுகளே மனதிற்கு இதமாக அமைவன. இன்றைய பாரதியார் விழா அப்படிப்பட்ட ஒன்று.

 

Tags: , ,

நான் இராமானுசன் – சிங்கையில் வெளியீடு

‘நான் இராமானுசன்’ சிங்கையில் வெளியீடு காண்கிறது. விழா அழைப்பிதழ். அனைவரும் வருக. நூல் விற்பனைத் தொகை, செலவுகள் போக, சென்னையைச் சேர்ந்த ஓராசிரியர் வேத பாடசாலைக்கு வழங்கப்படுகிறது.

%e0%ae%a8%e0%ae%be%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%87%e0%ae%b0%e0%ae%be%e0%ae%ae%e0%ae%be%e0%ae%a9%e0%af%81%e0%ae%9a%e0%ae%a9%e0%af%8d-001

img_0381

 
Leave a comment

Posted by on September 7, 2016 in Writers

 

Tags: ,

 
%d bloggers like this: