RSS

Monthly Archives: September 2017

Choices – book review

Shiv Shankar Menon’s book ‘Choices’ details his experiences as a diplomat and as a foreign secretary of India. He talks about his experiences in Chinese diplomacy, the Sri Lankan LTTE end game and the parleys that took place when he was at the helm, the Indo-US Nuclear deal negotiations under the Manmohan Singh government and India’s reaction (or was it restraint?) during the Mumbai terror attack.

516tb1hvcyl-_sx331_bo1204203200_We are treated to instances of statesmanship displayed by former Prime Ministers Rajiv Gandhi, Narasimha Rao and Vajpayee. The section where Menon says that whenever he spoke to Vajpayee, even when the latter was in the opposition, the latter had asked just one question -‘Is this good for India?’ – left me in tears. What statesmen have ruled us!

The section on the Sri Lankan episode when Menon says that all Tamil political parties in Tamil Nadu were in agreement to the destruction of the LTTE exposes the double games played by the political parties in the state of Tamil Nadu.

There is a chapter devoted to why India opted for ‘No first use’ of nuclear weapons. What all aspects go into such a decision, the need for such an abdication and the deep calculations that are behind such a major policy are explained in detail.

Why India didn’t retaliate after the 26/11 Mumbai attacks is explained as well. 

A fast paced memoir that touches on an ex-diplomat’s major assignments, ‘Choices’ could have been better written with more details on Sri Lanka and China.

Read this book for a helicopter view of the ‘Whys’ of India’s major foreign policy matters of the last 50 years,

 
Leave a comment

Posted by on September 27, 2017 in book review, English Posts

 

Tags: , ,

புரண்டு படுத்த டார்வின்

மனித மனம் கீழ்மையை நாடுகிறது. பிறரது கீழ்மை பற்றிப் பேசுவதில் மகிழ்ச்சி கொள்கிறது. கீழ்மையை மற்ற மத(ன)ங்களிலும் புகுத்திப் பார்க்கிறது. ஒருவரை அவரது கொள்கை அடிப்படையில் எதிர்ப்பதை இன்னும் கீழே இழுத்துச் சென்று தனி மனித வசைபாடலில் இறங்குகிறது. இதில் பெருமிதமும் கொள்கிறது.

எனது ஒரு பதிவில் சாகரிகா கோஷ் செய்துள்ள பின்னூட்டத்தைப் படித்தவுடன் தோன்றிய உணர்வு இது. நாகரிகத்தின் எல்லைகளை வரையறுக்க முடியாதவர்களாய் நாம் மாறிப்போனோம் என்பது தெரிந்தால் சார்லஸ் டார்வின் தனது கல்லறையில் புரண்டு படுப்பார். பரிணாம வளர்ச்சியில் மனிதன் பின்னேறி குரங்காகிக் கொண்டிருக்கிறான் என்று அறிந்தால் டார்வின் அவசியம் வருத்தப்படுவார் என்றே நினைக்கிறேன்.

காஞ்சி சுவாமிகள் பற்றிய ஊடக நடத்தையும், அதற்கு முந்தைய காவல் துறை / அரசு நடத்தையும் மனிதனின் பின்னோக்கிய பரிணாம வளர்ச்சித் தத்துவதத்தை உறுதிப்படுத்துவதாகவே நினைக்கிறேன்.

இன்று காலை ஒரு நிமிடம் ஓடக்கூடிய காணொளி ஒன்றை நண்பர் அனுப்பியிருந்தார். ஒரு கடையில் 65 வயது மதிக்கத்தக்க ஆண் வியாபாரி, தன் கடைக்குப் பொருள் வாங்க வந்த 16 வயது மதிக்கத்தக்க பெண்ணை அவமதிக்கிறார் (எழுத்தில் வடிக்க இயலவில்லை). ஆணின் மதம் காரணமாக அவர் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்பட மாட்டாது என்று அச்செய்தியில் குறிப்பிட்டிருந்தார். நாள் முழுவதும் என்னை மிகவும் பாதித்த காணொளி அது.

இங்கு அந்த ஆணின் உள்ளத்தில் என்ன ஓடியிருக்கும்? அவளால் நம்மை ஒன்றும் செய்ய முடியாது, எனவே என்னவேண்டுமானாலும் செய்யலாம், எவ்விடத்தில் வேண்டுமானாலும் கை வைக்கலாம் என்று தோன்றியிருக்கும் என்பதாக என் மனம் நிலை கொள்ளாமல் தவித்தது. ஒரு நொடி, அவள் அந்தக் கிழவனைக் கடைக்கு வெளியே இழுத்து வந்து அவனது கன்னத்தில் காலணியைக் கழட்டி விளாச மாட்டாளா என்று கற்பனை செய்து பார்த்தது. ஆனால் அந்தப் பெண் தன்னைக் காத்துக் கொள்ள மட்டுமே செய்தாள். தனது அவமானத்தின் சுமையைக் குறைக்கவே அவள் முயன்றாள். அவள் செய்தது சரியா என்று ஒரு பெண்ணாக இருந்து பார்த்தால் மட்டுமே எனக்குப் புரியும் என்று நான் மன அமைதி அடைய முற்பட்டேன்.

இரவு 11 மணிக்கும் உறக்கம் வரவில்லை. மனம் நிலைகொள்ளாமல் தவிக்கிறேன்.

முடிவுக்கு வந்துவிட்டேன். டார்வின் புரண்டு படுத்திருப்பார் என்ற முடிவுக்கு வந்துவிட்டேன்.

 

Tags:

தீபாவளி பஞ்சாங்கம் (எ) ஒரு போராளியின் டைரிக் குறிப்பு

தீபாவளி பஞ்சாங்கம் (எ) ஒரு போராளியின் டைரிக் குறிப்பு:

diary2

அக்-1: சுற்றுச் சூழல் கருத்தரங்கம்
அக்-2: ‘குழந்தைத் தொழிலாளர்கள்’ – கருத்தரங்கம்
அக்-3: ‘காற்று மாசடைதல்’ – குழந்தைகள் பேச்சுப் போட்டி
அக்-4: ‘காற்று மாசு – ஆஸ்துமா தொடர்பு’- நூல் வெளியீடு.
அக்-5: ‘தமிழர் பண்டிகைகள்’ – ஒரு பார்வை – நூல் வெளியீடு
அக்-6: நரகாசுரன் வாழ்வுரிமை மாநாடு
அக்-7: குழந்தை வெடிகள் – கவிதைத் தொகுப்பு வெளியீடு
அக்-8: சிறார் வேலைப் பொருளாதாரமும் சமூக நிதியும் – பேருரை
அக்-9: சிவகாசித் தொழிலாளர் பிரச்சினைகள் – அரைமணி அடையாள உண்ணாவிரதம்
அக்-10-13 – விடுமுறை. பேச்சு வார்த்தைகள், உறவாடல்கள்.
அக்-14: பட்டாசில்லா தீபாவளி – சிறுவர்கள் நிகழ்ச்சி
அக்-15: சிவகாசிப் பட்டாசுப் புறக்கணிப்பு மாநாடு
அக்-16: சிவகாசித் தொழிலதிபர்களுடன் சந்திப்பு
அக்-17: சீனப் பட்டாசு எதிர்ப்புப் போராட்டம்
அக்-17: தீபாவளி துக்க தினம் – கருத்தரங்கம்.
அக்-17: நரகாசுரன் அழிப்பு (எ) ஆரிய எதிர்ப்பு மாநாடு
அக்-17: ‘நான் ஏன் வாழ்த்துச் சொல்வதில்லை?’ கட்டுரை
அக்-18: தீபாவளி நாள். காலா வெளியீடு, டி.வி.யில் ‘சிறப்பு’ நிகழ்ச்சிகள்
அக்-19: நீட் எதிர்ப்பு மாநாடு
அக்-20: வடக்கு வாசல் போராட்டம்
அக்-20-டிச: 31: விடுமுறை. அமெரிக்க, மலேசியப் பயணங்கள். நிதி வசூல்
டிச 1- டிச: 20 : டிவி பார்த்து அதன்படி போராட்டங்கள்
…..
டிச-24: ‘மனித நேய வாழ்த்துக்கள்’ கட்டுரை
டிச-31: புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் ‘ கட்டுரை

பி.கு.:

  1. வேலை இல்லா நாட்களில் ‘ஜி.எஸ்.டி.’ ‘பண-மதிப்பிழப்பு’ என்று பிழைக்க ஹிந்துவில் எழுதக் கேட்க வேண்டும்.
  2. ‘நவோதயா’ என்றால் என்னவென்று சர்ச் பார்க் கான்வெண்ட்ல் கேட்க வேண்டும். எதைச் சொல்லி எதிர்க்க வேண்டும் என்று இன்னும் தெரியவில்லை. எஸ்றா சற்குணத்திடம் கேட்க வேண்டும்.
  3. பொங்கல் வரை எப்படி சோறு பொங்குவது என்று வைகோவிடம் ஒருமுறை கேட்டு வைக்க வேண்டும்.
 
 

Tags: ,

மனச்சாட்சி வேண்டும் சார்

கோவில்களில் பட்டாச்சாரியார்கள் / சிவாச்சாரியார்கள் அட்டூழியம் செய்கிறார்கள்; வைதீக கார்யங்களுக்கு என்று வருபவர்கள் நிறைய பணம் கேட்கிறார்கள்; திவசம் பண்ணி வைக்க வரும் உபாத்யாயர் அடிப்பது பகல் கொள்ளை; ஒரு சீமந்தம் பண்ணி வைக்க ஐம்பதாயிரம் வாங்கலாமா; கணபதி ஹோமத்துக்குப் பத்தாயிரம் வாங்கலாமா;சுதர்ஸன ஹோமத்துக்கு இவ்வளவு வங்கலாமா;வைதீகர்கள் டூ-வீலர்களில் போகலாமா;..இப்படி பல ‘லாமா’க்கள். இப்படிக் கேட்டால் நடுநிலைவாதிகள் என்று பெயர் வேண்டுமானால் கிடைக்கலாம்.

maha-sudarshana-homamஉபாத்யாயர்களுக்கு சி.பி.எப். கிடையாது; அனேகம் பேருக்கு இன்சூரன்ஸ் கிடையாது; நிலையான ஊதியம் கிடையாது; அவர்கள் குடும்பமும் பிழைக்க வேண்டாமா என்ன? அவர்கள் வீட்டிற்கு மட்டும் ஆவின் பால் குறைந்த விலையில் போடுகிறார்களா என்ன? இல்லை மின்சாரம் தான் இலவசமாகத் தருகிறார்களா? எல்லரும் கட்டும் அதே பணம் தான் அவர்களுக்கும்.

இந்தக் காலத்திலும் வைதிக தர்மத்தை விடாமல், சிகை வைத்துக் கொண்டு, அந்தந்த சம்பிரதாயத்துக்கு ஏற்றாற் போல் வைதிக உடை தரித்துக் கொண்டு ‘ஆறில் ஒன்று பழுதில்லை’ என்பதாக அவர்கள் வேத தர்மத்தை ஓரளவிற்கு நிலை நிறுத்துகிறார்கள். பெரும்பாலோர் செய்ய வேண்டியதை, செய்ய முடியாததை, செய்ய வெட்கப்படுவதை, அவர்கள் விடாமல் செய்து வருகிறார்கள். அதற்காக அவர்களுக்கு வெகுமதிகள் கொடுக்க வேண்டாம் ஐயா, அவர்கள் கேட்கும் சம்பாவனையில் யோசிக்கலாமா?

ஒரு கல்யாணம் என்றால் மண்டபத்துக்கு என்று சில லட்சங்களைச் சிரித்துக்கொண்டே அழலாமாம், பண்ணி வைக்க வரும் வாத்யாருக்கு என்று வரும் போது நூறூக்கும் பத்துக்கும் கறார் பேரம்.

ஒரு ஐ-போன் ஐம்பொன்னை விட விலை அதிகம் விற்கிறது. ஆனால் விடாமல் வாங்குகிறோம். ஆப்பிள் வாட்ச்  என்று கடிகாரத்தில் பொம்மை காட்டுவதற்கு நாற்பதாயிரம் ரூபாய் சொல்கிறார்கள். வாங்குகிறோம். ஒன்றுமில்லை, ஒரு காலணி ஆயிரம் ரூபாய் சொல்கிறார்கள். அங்கெல்லாம் பேரமா பேசுகிறோம்? பேசினால் தான் படிகிறதா? அங்கெல்லாம் கேட்ட விலையைக் கொடுக்கவில்லை?

ஒன்றுமில்லாத உஞ்சவிருத்திப் பார்ப்பானிடம் நாம் எகனாமிக்ஸ் பேசுகிறோம்; டூ-வீலரில் போவதை விமர்சிக்கிறோம். கோவிலில் தட்டில் பணம் போட்டால் தான் என்ன? திவ்யதேசங்களில் அர்ச்சகர்களுக்கு சம்பளம் மாதம் 200 ரூபாய்கள். இரண்டு லிட்டர் பால் வாங்க முடியுமா இதில்? கோவில் உண்டியலில் போடும் பணத்தைச் சுருட்டிப் பெருமாளுக்கே சாதம் போட மனமில்லை அறம் நிலையாத் துறைக்கு.  ஆண்டாளையே பட்டினி போடுகிறார்கள் ஶ்ரீவில்லிபுத்தூரில். அர்ச்சகர் தட்டில் கொஞ்சம் தாராளமாய்ப் போட்டால் தான் என்ன?

சில கோவில்களில் சன்னிதிக்குச் சன்னிதி அர்ச்சகர்கள் கப்பம் போல் வசூலிக்கிறார்களே என்று கேட்கலாம். அவை பெரும்பாலும் பரம்பரைக் கோவில்களாக இருக்கும். அறம் நிலையாத் துறைக் கோவில்களில் இப்படித்தான் உள்ளதா? கோவிலுக்குள் நுழையவே அரசு பணம் கேட்கிறதே? அது நியாயமா?

எத்தனையோ ஊர்களில் ஒரே அர்ச்சகர் பல கோவில்களுக்கும் விளக்காவது ஏற்ற வேண்டுமே என்று தர்மத்தை விடாமல் செய்து வருகிறார். எனக்குத் தெரிந்தே அப்படிப் பலர் உள்ளனர். இந்த ‘அதர்மத்தை’ அனுஷ்டித்தே ஆக வேண்டும் என்று ஏதாவது சர்வாதிகாரி சட்டம் போட்டானா என்ன? ‘போங்கடா நீங்களும் உங்க கோவிலும்’ என்று அவரும் சாப்ட்வேர் எழுத அமெரிக்கா போயிருந்தால் இன்று எரியும் சில தீபங்களும் எரியாது.

ஹோமத்துக்கு வரும்  எல்லா வைதீகர்களும் முழுமையாக அத்யயனம் பண்ணியவர்கள் இல்லை தான். ஓரிருவருக்கு மந்திரங்கள் தெரிவதில்லை தான். லவுகிக வாழ்வில் அனைவரும் சிரத்தையுடன் தான் பணியாற்றுகிறோமா என்ன? தேர்ந்தெடுத்த எம்.எல்.ஏக்கள் சட்ட மன்றத்துக்கு வருவது இருக்கட்டும்; அவர்கள் இருக்கும் இடமே தெரியவில்லையே. கேட்டோமா?

ஏழை பிராம்மணன் சம்பாவனை கேட்டால் பேரம்; கூடையில் கறிகாய் விற்பவளிடம் பேரம்; ஐ-போன் கொள்ளைக்காரன் எவ்வளவு விலை வைத்தாலும் ப்ரீ-புக்கிங் (Pre-Booking).

மனச்சாட்சி வேண்டும் சார். அவ்வளவுதான்.

 

Tags: ,

வைஷ்ணவ லக்ஷணம்

வைஷ்ணவ லக்ஷணம் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள பகவத் ராமானுஜரின் வாழ்க்கையில் ஒரு சம்பவம் :

உடையவர் சஞ்சாரமாக எழுந்தருளியிருந்த போது, அவரை ஊருக்கு எழுந்தருளப்பண்ண பல தனிகர்கள் முன்வந்திருந்தனர். உடையவர் மற்றும் அடியார் குழாத்துக்கான ஏற்பாடுகள் குறித்துப் பார்த்து வர ஒரு ஶ்ரீவைஷ்ணவரை உடையவர் அனுப்பினார். சென்றவர் திரும்பி வந்து, ‘ஒரு ஶ்ரீவைஷ்ணவன் வந்துள்ளான் என்று தெரிந்துகொள்ளாத அளவிற்குத் தடபுடலாக ஏற்பாடுகள் நடந்துள்ளன. ஆடம்பரமான பந்தல்களும், அலங்காரங்களும் என்று எங்கும் விழாக்கோலமாக உள்ளது,’ எனறு தெரிவித்தார்.

மறு நாள் உடையவர் தனது குழாத்துடன் அவ்வூருக்கு எழுந்தருள, ஊருக்குச் செல்ஷலும் பாதை இரண்டாகப் பிரியும் இடத்தில், அந்த ஊரை விட்டு விலகிச் செல்லும் பாதையில் சென்று அந்த ஊரில் உள்ள ஒரு குடிசையை அடைந்தார். அது பரம பக்தையான பருத்திக்கொல்லையம்மாள் என்னும் ஶ்ரீவைஷ்ணவருடையது.

ஆனால் கதவு திறக்கப் படவில்லை. உள்ளே அந்தப் பெண்மணி உடுத்திக்கொள்ள சரியான வஸ்த்ரம் இல்லாமையால் கதவைத் திறக்க முடியவில்லை என்று தெரிவிக்கும் விதமாகத் தானும் அந்தக் கதவை உள்ளிருந்து இருமுறை தட்டினாள்.

நிலைமையை உணர்ந்து கொண்ட உடையவர், தனது தலைல் இருந்த ஒரு காவி காஷாய வஸ்திரத்தை அவிழ்த்து வீட்டின் உள் எறிய, அதை உடுத்தியவண்ணம் அந்தப் பெண் உடையவர் குழாத்தை வரவேற்று இருப்பதைக் கொண்டு உபசரித்தாள்.

உடையவர் இருப்பிடத்தை அறிந்துகொண்ட தனிகர், அவசரமாக வந்து தனது விழாக்கோல வரவேற்பை ஏற்க வேண்ட, உடையவர் மறுத்து, ‘தனியாக வந்த சாதாரண ஶ்ரீவைஷ்ணவனை உணராத உங்கள் இடம் நமக்கு உகந்ததன்று’ என்று சாதித்தருளினார்.

Ramanuja

ராமானுஜர்

தவறை உணர்ந்த தனிகர் பிராயச்சித்தம் வேண்ட, ‘இன்றிலிருந்து நீர் இவ்வூர் ஶ்ரீவைஷ்ணவர்களின் ஈரங்கொல்லியாக இருந்து சேவை செய்வீர்,’ என்றார். (ஈரங்கொல்லி – வண்ணார்).

ஶ்ரீவைஷ்ணவனது பார்வையில் பகட்டும், படாடோபமும் இருத்தலாகாது என்பதைத் தனது வாழ்வின் மூலம் உடையவர் சாதித்தருளினார் என்று குருபரம்பரையில் சொல்வதுண்டு.

பாரதத்தில் கண்ணன் விதுரனின் குடிசையை நாடியதை ஒத்திருப்பதாக உடையவரின் செயல் அமைந்துள்ளது.

கழுத்து முழுக்க ஜொலிக்கும் தங்கமும், கைகளில் பிரேஸ்லெட்டும், மோதிரமுமாகத் தோன்றும் ஆண்களைக் கண்டால் ஏனோ எனக்கு இந்த நிகழ்வு நினைவிற்கு வருகிறது.

 
4 Comments

Posted by on September 19, 2017 in தமிழ்

 

Tags: ,

சோறும், அதில் உப்பும் ஒரு கேடா?

‘உனக்கு நூறு தடா வெண்ணையும் அக்கார அடிசிலும் அமுது செய்விப்பேன்’ என்று பெருமாளிடம் ஆண்டாள் சொல்லியிருந்தாள். அவளால் முடியவில்லை. அவளது உள்ளக்கிடக்கையை அறிந்து ஶ்ரீமத் இராமானுசர் தான் செய்து கணருளப் பண்ணினார். இதனால் உடையவரை ஆண்டாள் ‘எம் அண்ணரே’ என்று கொண்டாடியதாக ‘பெரும்பூதூர் மாமுனிக்குப் பின்னானாள் வாழியே’ என்று வாழித் திருநாமம் உண்டு.
21761438_10213877572434553_9110320585239853876_n
ஆனால் இன்று அவளுக்கே தளிகைகள் இல்லை என்ற செய்தி 60 வருடங்களில் தமிழகத்தை ஆண்ட அரசுகளின் அவலட்சணத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அறம் நிலையாத் துறையில் பணிபுரிபவர்கள் தாங்கள் சோற்றில் கை வைக்கும் தருணங்களில் ‘இந்தச் சோறு உண்ண எனக்கு எள்ளளவாவது அனுமதி உண்டா? ஆண்டாளின் சோற்றை அல்லவா நான் உண்கிறேன்? அவளைப் பட்டினி போட்டு உண்ணும் இந்த உணவு எனக்கு வேண்டாம்’ என்று சொல்ல வேண்டும். பணம் கொடுத்து வேலைக்கு வந்தவர்களிடம் இதை எதிர் பார்க்க முடியாது என்றாலும், இப்பதிவைப் படிக்கும் யாராவது ஒருவருக்காவது அந்த எண்ணம் வரலாம்.
அப்படியொரு எண்ணம் வரவேண்டியது ஏன் என்று கேட்கலாம். ‘நான் உண்ணும் உணவை அரசு அற நிலையத் துறை மூலம் அளிக்கிறது. ஆனால், துறையோ கோவிலின் சொத்தை உண்பவர்களிடமிருந்து பணத்தைப் பிடுங்காமல், கொள்ளை போக விட்டு, மற்ற வழியில் அரசு ஈட்டும் வருமானம் வழியாக எனக்கு இந்தச் சோற்றை அளிக்கிறது. அப்படியும், இந்தச் சோற்றுக்குக் காரணமான தெய்வ வடிவங்களின் வயிற்றில் அடித்துவிட்டு எனக்கு அளிக்கிறது. ஆகவே தெய்வங்களைக் கொன்று அரசு அளிக்கும் இந்தச் சோறு பிணச்சோறு. எனவே இந்தச் சோறு எனக்கு வேண்டாம்,’ என்று அவர்களின் எண்ணங்களில் தோன்றலாம் என்கிற நப்பாசை தான்.
இதெல்லாம் நடக்குமா என்று தெரியவில்லை. ஆனால், நாம் செய்யக் கூடியது ஒன்று உள்ளது.
சேவார்த்திகளாகக் கோவில்களுக்குச் செல்லும் போது, அங்கிருக்கும் அறம் நிலையாத்துறையினரிடம் ‘ கோவில் நிலங்கள் எவ்வளவு? வருமானம் எவ்வளவு? நித்ய மண்டகப்படி எவ்வளவு? நீங்கள் நித்யம் எவ்வளவு கண்டருளப் பண்ணுகிறீர்கள்? ஏன் குறைகிறது? உங்கள் சம்பளம் வருடாவருடம் குறைகிறதா? கோவில் வருமானம் குறைந்தால் உங்களின் வருமானத்தையும் குறைத்துக் கொள்ளலாமே..’ என்கிற ரீதியில் கேட்கலாம்.
அடுத்த முறை சோற்றில் கை வைக்கும் போது உறைக்கும், அவர்கள் சோற்றில் உப்பிட்டு உண்பவாரக இருந்தால்.
 
Leave a comment

Posted by on September 17, 2017 in தமிழ்

 

Tags: , , , ,

கைப்பெருமாள்

‘ஆமருவி, இங்க வாயேன், என் கையப் பாரு. எப்பிடி பெருமாள் தெரியறார் பார்,’ நான் நெய்வேலியில் இருந்து உற்சவத்திற்காகத் தேரழுந்தூர் வந்ததும் வராததுமாக எதிர்த்த வீட்டு அலமேலுப் பாட்டி அழைத்தாள்.

கைல பெருமாள் தெரியறாரா? ஊருக்கு வந்தவுடனே கிரகம் பிடிச்சு ஆட்டறதே என்று நினைத்தபடியே, பாட்டியின் கையைப் பார்த்தேன். பாட்டியின் உலர்ந்த கையில், ரேகைகளின் ஊடே காலையில் நீராடும் போது தேய்த்துக்கொண்ட மஞ்சள் தெரிந்தது. ‘ பார், பார் என்னமா சிரிக்கறார் பார்’, என்றாள் பாட்டி.

கலவரத்துடன் அவளது மகன் ரங்கன் மாமாவைப் பார்த்தேன். ‘தெரியறதுன்னு சொல்லு. இல்லேன்னா விடமாட்டா,’ என்றார். கொஞ்ச நேரம் இப்படியும் அப்படியும் பார்த்துசிட்டு, ‘இப்ப தெரியல்ல. நான் போய் குளிச்சுட்டு வந்துடறேன். ஒருவேளை அப்ப எனக்குத் தெரிவாரோ என்னவோ’ என்று ஓடி வந்தேன்.

இருந்த சில நாட்களில் வருவோர் போவோரிடம் எல்லாம் கையைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தாள் அலமேலுப் பாட்டி. அவளது கணவர் ஶ்ரீவத்சையங்காருக்குக் கண் அவ்வளாவாகத் தெரிவதில்லை என்பதால்  அவரை மட்டும் விட்டுவிட்டாள்.

TZRமுப்பது வருஷங்கள் கழித்து, சென்ற ஆண்டு மீண்டும் தேரழுந்தூர் உற்சவத்திற்குச் சென்றேன். பாட்டியின் பழைய வீட்டை இடித்துவிட்டுப் புதியதாகக் கட்ட வேண்டும் என்று சொன்னார்கள். இடிப்பதற்கு முன் ஒருமுறை பார்த்துவரலாம் என்று முன்னர் பாட்டி உட்கர்ந்திருந்த இடத்தைத் தாண்டி மெள்ள உள்ளே சென்றேன்.

‘வாடா ஆமருவி. வந்து பாரேன். பெருமாள் உற்சவம் எப்படி நடக்கறது பார். நன்னா தெளிவா தெரியறது பாரேன்,’ என்று உள்ளிருந்து குரல் வந்தது. கையை நீட்டிக்கொண்டிருந்தார் தற்போது தொண்டு கிழமான ரங்கன் மாமா. கலவரத்துடன் உள்ளே கையைப் பார்த்தேன்.

அவர் கையில் ஐ-போன் 4ல் ஆமருவியப்பனின் கருடசேவைக் காட்சிகள்.

 
5 Comments

Posted by on September 15, 2017 in தமிழ், பொது, Writers

 

Tags: ,

‘நீட்’டின்றி அமையாது உலகு

அப்ப மெட்ரிக், மாநிலப் பாடங்கள் படிக்கும் மாணவர்கள் மடையர்களா?

இல்லை. ஏதுமறியா மாணவர்கள் மடையர்களாக ஆக்கப்படுகிறார்கள். யோசிக்கும் திறன் படிப்படியாகக் குறைக்கப்படும் வகையில் அரசுத் தேர்வுக் கேள்விகள் உள்ளன. பாடப்புத்தகங்களில் உள்ள தகவல்களை அப்படியே ஒப்பிக்க வேண்டிய நிலையில் மாணவர்கள் வேறு என்னவாக ஆக முடியும்? சிந்தித்து எழுதவேண்டிய தேவையே இல்லை என்னும் அளவில் மாநிலப் பள்ளியிறுதித் தேர்வுகள் உள்ளன. திறமைக்கு மதிப்பில்லாமல், மனப்பாடம் செய்வது மட்டுமே படிப்பு என்கிற அளவில் அப்பாவி மாணவர்கள் நிறூத்தப்படுகிறார்கள். அகில இந்தியப் போட்டித் தேர்வுகளிலும், வெளி நாட்டுப் பல்கலைகளின் போட்டித் தேர்வுகளிலும் அவர்களால் அதிக அளவில் வெற்றி பெற முடிவதில்லை.

உதாரணம் சொல்ல முடியுமா?

சிங்கப்பூரில் உள்ள இந்திய சி.பி.எஸ்.ஈ. பள்ளிகளில் அவ்வப்போது தமிழக மாநிலக் கல்வியில் படித்த மாணவர்கள் வந்து சேர்வதுண்டு ( அவரகளின் பெற்றோருக்கு மாற்றல், புதிய வேலை என்று பல காரணங்கள்). அவர்கள் சென்னை, கோவை முதலிய நகரங்களில் நல்ல பள்ளிகளில் படித்திருந்தால் மட்டுமே சிங்கப்பூரில் நல்ல மதிப்பெண்கள் எடுக்கிறார்கள். நான் அறிந்து, பல மாணவர்கள் சேர்ந்த சில மாதங்கள் மிகவும் சிரமப்படுகிறார்கள். பின்னர் ஒருவாறு சமாளித்துக் கொள்கிறார்கள். ஆக, பிரச்சினை மாணவர்களிடத்தில் இல்லை. கல்வித் திட்டம், ஆசிரியர்கள், பள்ளிகள், அரசு – இவற்றில் தான் பிரச்சினை.

சிங்கப்பூரில் படிக்கும் சி.பி.எஸ்.ஈ. மாணவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்?

பொதுவாக, சி.பி.எஸ்.ஈயுடன் ஐ.பி. என்னும் கடும் பாடத் திட்டத்திலும் மாணவர்கள் பயில்கிறார்கள். +2 முடித்தவுடன் பட்டப்படிப்பிற்கு என்று அமெரிக்கப் பல்கலைக்கழகங்களுக்காக ஸாட் (SAT- Scholastic Aptitude Test) என்னும் தேர்வுகளுக்கும் படித்துவருகிறார்கள். +1, +2 மிக முக்கியமான ஆண்டுகளாகப் பாவிக்கப்பட்டு, முழுக்கவனமும் படிப்பில் செல்கிறது. இது இந்திய சி.பி.எஸ்.ஈ. பாடத்திட்டத்தில் பயிலும் மாணவர்கள் பற்றியது.

தசா ( DASA – Direct Admission for Students Abroad) என்னும் இந்தியத் தொழில்நுட்பக் கழகங்களுக்கான நேரடித் தேர்வுக்காக ஸாட், ஜெ.ஈ.ஈ. என்று இந்த மாணவர்கள் கடுமையான பயிற்சிக்கு ஆளாகிறார்கள். தேர்வுகளில் வெற்றியும் பெற்று, இந்தியத் தொழில்நுட்பக் கழகங்கள், அமெரிக்கப் பல்கலைக் கழகங்கள் என்று சென்று சேர்கிறார்கள்.

சிங்கப்பூர்க் கல்விக் கழகத்தில் பயிலும் மாணவர்கள் இன்னமும் கடுமையான தேர்வுகளுக்கும், பயிற்சிகளுக்கும் ஆளாகிறார்கள். ஆறாம் வகுப்பிலேயே பொதுத்தேர்வு உண்டு. பிள்ளைகளும், பெற்றோர்களும் பெரும் முயற்சி செய்து அந்தத் தேர்வை எதிர்கொள்கிறார்கள். இதுபற்றி நிறைய நூல்களே வந்துவிட்டன. அதைப் பற்றித் தனியாகவே எழுதவேண்டி உள்ளது.

சி.பி.எஸ்.ஈ. தேர்வுக்கும் இதற்கும் உள்ள ஒரே ஒற்றுமை – இடைவிடாத கடும் உழைப்பு. அவ்வளவுதான்.

சிங்கப்பூரின் சிறந்த பல்கலைகளில் இந்தியாவில் எந்த மாநிலத்தின் பாடத்திட்ட மாணவர்களையும் அவர்களின் பள்ளியிறுதி மதிப்பெண்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு சேர்த்துக்கொள்வதில்லை. SAT தேவைப்படுகிறது. ஆனால், சி.பி.எஸ்.ஈ. மாணவர்களுக்கு தேசியப் பல்கலைக்கழகத்தில் ( NUS- National University of Singapore) சேர SAT தேவையில்லை. சி.பி.எஸ்.ஈ. +2 பள்ளியிறுதி மதிப்பெண் மட்டும் போதுமானது. இது சொல்லும் செய்தியை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

சிங்கப்பூரில் எந்தப் படிப்பில் சேர்வது மிகக்கடினம்?

சட்டம். நாட்டிலேயே கல்வியில் மிக உயரிய நிலையில் உள்ள மாணவர்களுக்கே சட்டம் பயில வாய்ப்பு அளிக்கப்படுகிறது. அடுத்த நிலையில் மருத்துவம். பொறியியல் படிப்புக்குள் நுழைவது சற்று எளிதானது.

சட்டப் படிப்பு – நுழைவு ஏன் இத்தனைக் கடினம்?

சட்டம் நாட்டின் முதுகெலும்பு. நீதியின் ஆட்சி நடக்கவேண்டுமெனில், சட்டம் பயில்வோர் ஆக அதிகத் தரத்தினர்களாக இருத்தல் வேண்டும் என்று சிங்கப்பூர் நம்புகிறது. அது உண்மையும் கூட. அமெரிக்காவிலும் அதன் மிக உயரிய பல்கலையான ஹார்வார்ட் பல்கலையில் சட்டம் பயில நுழைவது அவ்வளவு எளிதானதல்ல.

நம் நாட்டிற்கு வருவோம். மாநிலப் பாடத்திட்ட மாணவர்கள் என்னதான் செய்ய வேண்டும்?

மாநில அரசு நல்லது செய்யாது. அதன் அமைப்பு அப்படிப்பட்டது. கடந்த 50 ஆண்டுகளில் புற்றுநோய் போல் ஊழல் நுழைந்து, மாநிலத்தின் முதுகெலும்பை அரித்துவிட்டது. ஆக, அரசிடம் மாணவர்கள் எதிர்பார்க்கக்கூடியது ஒன்றும் இல்லை.

ஆனால், மாணவர்கள் செய்யக் கூடியது ஒன்று உள்ளது. மாநிலப் பாடத்துடன், சி.பி.எஸ்.ஈ. மாணவர்களின் பாடப் புத்தகங்களையும் ஓய்வு நேரங்களில் படித்து வாருங்கள். உதா: அணு மின்சாரம் பற்றிய பாடம் என்றால், மாநிலப் பாடத்திட்ட நூலில் உள்ள தரவுகள் தவிர, சி.பி.எஸ்.ஈ. புத்தகத்தில் உள்ளதையும் சேர்த்துப் படியுங்கள். உங்களுக்கே வேறுபாடு தெரியும். மேலதிக விவரங்கள் இருப்பதையும், புரிந்துகொள்வதற்கான வழிமுறைகள் இருப்பதையும் உணர்வீர்கள். சி.பி.எஸ்.ஈ. நூல்களில் உள்ள அணு மின்சாரம் தொடர்பான கணக்குகளைப் போட்டுப் பாருங்கள். அது உங்களுக்கு நல்ல பயிற்சியை அளிக்கும்.

சி.பி.எஸ்.ஈ. மாணவர்களைக் குறிவைத்து இணையத்தில் யூ டியூபில் பல காணொளிகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு பாடத்திற்கும் காணொளி உள்ளது. சற்று தேடிப் பார்த்தால் தென்படும். சிறந்த பயனளிக்கும் காணொளிகள் இவை.

தினமும் தரமான ஆங்கில நாளேடு ஒன்றைப் படிப்பது என்றும் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். ஹிந்து நாளேடு இருப்பதில் தரமானது. அதன் கொள்கைகள் குறித்து அதிகக் கவனம் கொள்ள வேண்டாம், அதன் ஆங்கிலப் பயன்பாடு, பல்வேறு அறிவியல் தலைப்புக்களில் வெளிவரும் கட்டுரைகள் என்று பலதும் உங்களுடைய உலக அறிவையும் ஆங்கிலத்தின் தரத்தையும் வளப்படுத்தும்.

40 ஆண்டுகளாக ஹிந்துவில் ‘Know your English’ என்னும் பகுதி வருகிறது. இது தற்போது புத்தக வடிவிலும் வந்துள்ளது. அமேஜானில் கிடைக்கிறது. படித்துப் பயன்பெறுங்கள்.

தமிழ் நாட்டில் மாநிலப் பாடத்திட்டத்தில் பயில நல்ல பள்ளிகளே இல்லையா? நல்ல ஆசிரியர்களே இல்லையா?

இருக்கின்றன. பெரும்பாலும் பணம் ஈட்டுவதைக் குறிக்கோளாகக் கொள்ளாத தனியார் பள்ளிகள் சில அப்படி நல்ல கல்வியைப் போதிக்கின்றன. சில அரசுப் பள்ளிகள், நெய்வேலி ஜவஹர் பள்ளி, தாம்பரம் முடிச்சூர் நடேசன் வித்யாலயா, மயிலாடுதுறை தேசியப் பள்ளி, விவேகானந்தா குழுமப் பள்ளிகள் என்பவை எனக்குத் தெரிந்தவை. மற்ற பள்ளிகளும் இருக்கலாம். அவ்வப்போது அவை பற்றித் தெரியும் போது எழுதுகிறேன்.

மேலும் பேசுவோம்.

முந்தைய பதிவு இங்கே.

 
Leave a comment

Posted by on September 14, 2017 in Writers

 

நீட் வேண்டாம் என நவிலற்க

தமிழில், தமிழ் நாட்டில் சொல்லக்கூடாத சொல் ‘நீட்’ (#NEET). அப்படி என்ன பாவம் செய்தது அது? பாவம் செய்தர்வர்கள் ராஜாஜியின் அறிவுரைப்படி விஷக்கிருமிகளைப் பரவவிட்டவர்கள். அவர்களை விட்டுவிட்டு மாணவர்களின் பொதுவான கேள்விகளுக்குப் பதில் அளிக்கிறேன்.

மருத்துவத்திற்கு நுழைவுத்தேர்வு தேவையா? 

மருத்துவத்திற்கு நுழைவுத் தேர்வு புதிதல்ல. சில ஆண்டுகள் முன்புவரை இருந்தது தான். நல்ல தரமான மருத்துவர்கள் உருவாக வேண்டும் என்பதாலும், திறமையான மாணவர்களுக்கு இடம் கிடைக்க வேண்டும் என்பதாலும் அந்த முறை உருவானது. அதனைக் கெடுத்தவர் கலைஞர் கருணாநிதி. தேர்வை ரத்து செய்தார். +2 மதிப்பெண்கள் அடிப்படையில் மருத்துவக் கல்வி என்று கொண்டுவந்தார். புரியாமலே பாடத்தைப் படித்து, மனப்பாடம் செய்து, அப்படியே தேர்வுத்தாளில் எழுதி, அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்று மருத்துவக் கல்லூரிக்குள் மாணவர்கள் செல்ல வழிவகுத்தார் கலைஞர்.

ஏன் மருத்துவத்திற்கு நுழைவுத்தேர்வு ரத்தானது?

மெட்ரிக், மாநிலப் பாடத்திட்டம் முதலியவற்றில் படித்து வரும் மாணவர்கள் நுழைவுத் தேர்வில் நல்ல மதிப்பெண்களைப் பெற முடியவில்லை. காரணம் அத்தேர்வில் மாணவர்களின் நினைவுத் திறன் சோதிக்கப்படவில்லை, அறிவாற்றல் சோதிக்கப்பட்டது. புரியாமல் படித்தாலும், மனப்பாடம் செய்து படித்தாலும் நுழைவுத் தேர்வில் மதிப்பெண் பெற முடியாது. இந்த நுழைவுத் தேர்வுக்கென்று நகர்ப்புறங்களில் தனியான பயிற்சிக் கூடங்கள் ஏற்பட்டன. மாணவர்கள் இந்தப் பயிற்சிக் கூடங்களில் நுழைவுத் தேர்வை எதிர்கொள்வது எப்படி என்பதையும், குறித்த நேரத்திற்குள் சரியான பதில்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முறைகள் என்று பலவற்றைக் கற்றனர். இது கிராமப்புற மாணவர்களுக்கு இல்லாமலானது. இதனால் நுழைவுத் தேர்வை நிறுத்துகிறோம் என்று அரசு அறிவித்தது.

ஆனால் உண்மை அதுவல்ல.

பள்ளிகளில் ஆசிரியர்கள் நல்ல முறையில் பாடம் நடத்தியிருந்தால், மாணவர்கள் புரிந்து படித்திருந்தால் நுழைவுத்தேர்விற்கான பயிற்சிப் பள்ளிகளே தேவைப்பட்டிருக்காது. ஆசிரியர் நியமனம் முதற்கொண்டு அரசியல் தலையீடு காரணமாக ( அரசு மந்திரிகள், அதிகாரிகள் பணம் பெற்றுக்கொண்டு ஆசிரியர் நியமனங்கள் செய்ததால்), ஆசிரியர்களின் தரம் அதலபாதாளத்திற்குச் சென்றது.

பாடத்திட்டம் குப்பை என்று சொல்லும்படியான சமச்சீர் கல்வி என்னும் முறையில் கெடுக்கப்பட்டது. தமிழக அரசின் பாடத்திட்டம் சி.பி.எஸ்.சி ( நடவணரசப்) பாடத்திட்டத்திற்கு இணையாக ஆக்கப்படும் என்று கருணாநிதி அரசு அறிவித்து, பாடத்தின் தரம் குறைக்கப்பட்டது. 8-9 வகுப்புகள் வரை யாரையும் தோல்விபெறச் செய்யக் கூடாது என்று உத்தரவானது. இதனால், அடிப்படையே தெரியாத, புரியாத மாணவர் கூட்டமும், மாணவர்களுக்குப் போதிக்க வலுவற்ற ஆசிரியர் கூட்டமும் உருவானது.

நுழைவுத் தேர்வு ரத்து, பாடத்திட்டத்தின் தரம் குறைப்பு என்கிற இரு அஸ்திரங்களால் மாணவர்களை +2 மதிப்பெண் அடிப்படையில் மட்டுமே மருத்துவக் கல்லூரிகளில் சேர்க்கலாம் என்று ஆனது. இதனால் நாமக்கல், ஈரோடு போன்ற ஊர்களில் கோழிப்பண்ணைகள் போல் உறைவிடப் பள்ளிகள் தோன்றின. மாணவர்கள் கொடுமைப் படுத்தப்பட்டு படிக்க வைக்கப்பட்டார்கள். நாளொன்றுக்கு 14-15 மணி நேரம் படிப்பு, மனப்பாடம் மட்டுமே. விளைவு : 1200க்கு 1190 என்கிற அளவில் மாணவர்கள் மதிப்பெண்கள் பெற்றார்கள். மருத்துவக் கல்லூரிகளில் இடம் பிடித்தார்கள்.

ஆனால், கிராமப்புற, ஏழை மாணவர்களுக்கு இதனாலும் எந்தப்  பலனும் இல்லை.

நாமக்கல், ராசிபுரம் மாணவர்களும் உழைத்துத் தானே படித்தார்கள்?

மனப்பாடம் செய்து படித்தார்கள். பாடத்திட்டம் எளிமை, தினமும் மனப்பாடம், தவறினால் பிரம்படி என்கிற அமைப்பில் அவர்கள் அளவுக்கதிகமான மதிப்பெண்கள் பெற்றனர். ஆங்கிலத்தில் 200க்கு 199 என்றெல்லாம் மதிப்பெண்கள் காணக்கிடைத்தன. இப்பள்ளிகளில் சேர லட்சக்கணக்கில் பணம் கட்ட வேண்டும்.

சி.பி.எஸ்.ஈ. பாடத்திட்டமும், தேர்வுகளும் என்ன வாழ்ந்தன?

சி.பி.எஸ்.ஈ. பாடத்திட்டமே மனப்பாடத்தின் அடிப்படையை ஒட்டியதல்ல. ஹாட்ஸ் (HOTS – Higher Order Thinking Skills) என்பன போன்ற நுண்ணறிவுத் திறன் அடிப்படையில் பல கேள்விகள் இடம்பெறும் வகையில் இப்பாடத் திட்டம் அமைகிறது. மாணவர்களின் மனப்பாடத் திறத்தை மட்டுமே நம்பி இப்பாடத்திட்டமும், தேர்வுகளும் இல்லை. இந்தப் பாடத்திட்ட மாணவர்களே உலகின் மிகக் கடினமான தேர்வான ‘ஐ.ஐ.டி-ஜெ-ஈ.ஈ’ தேர்வுகளில் முன்னணியில் நிற்கின்றனர். அதற்கான சிறப்புப் பயிற்சிகளும் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள் என்றாலும், மாநிலப் பாடத்திட்ட மாணவர்கள் இத்தேர்வில் பெருமளவில் வெற்றிபெறுவதில்லை. இதே போல் AIIMS என்கிற தேசிய அளவிலான மருத்துத் தேர்விலும் , AFMC ( Armed Forces Medical College) நுழைவுத் தேர்விலும், NDA – National Defence Academy நுழைவுத் தேர்விலும் இந்த மாணவர்களே வெற்றி பெறுகிறார்கள்.

மேற்சொன்ன தேர்வுகளில் எந்த மாநிலத்தின் பாடத்திட்ட மாணவர்களும் வெற்றி பெறுவதில்லையா?

வெற்றி பெறுகிறார்கள். குறிப்பாக, ஆந்திரப் பாடத்திட்ட மாணவர்கள் வெற்றிபெறுகிறார்கள். அவர்களின் பாடத்திட்டம் சி.பி.எஸ்.ஈ. பாடத்திட்டத்தை ஒத்திருக்கிறது. பீகார், ராஜ்ஸ்தான் முதலான பாடத்திட்ட மாணவர்களும் வெற்றி பெறுவதைக் காண் முடிகிறது. ஆனால், தமிழகத்தைச் சேர்ந்த, தமிழ் நாட்டுப் பாடத்திட்ட மாணவர்கள், குறிப்பாக தமிழ்வழிக் கல்வி மாணவர்கள் இத்தேர்வுகள் எதிலும் பெரிய அளவில் வெற்றி பெறுவதில்லை. BITS- (Birla Institute of Technology and Science) நடத்தும் நுழைவுத் தேர்விலும் இதே நிலை தான்.

ஆக, பிரச்சினை, தமிழக அரசின் பாடத் திட்டம், அக்கறையில்லாத ஆசிரியர்கள், புகுந்து கெடுக்கும் அரசியல்வாதிகள். இவற்றால் பாதிக்கப்படுவது அப்பாவி மாணவர்கள்.

எல்லாருக்கும் ஏன் இலவசமாக சி.பி.எஸ்.ஈ. கல்வி கொடுக்கவில்லை? கொடுத்திருந்தால், எங்களாலும் போட்டியிட்டிருக்க முடியுமே?

Rajivநியாயமான கேள்வி. இதிலும் அரசியல் தான்.  ராஜீவ் காந்தி பிரமராக இருந்த போது ‘ஜவஹர் நவோதய வித்யாலயா’ என்று பாரதத்தின் அனைத்து மாவட்டங்களிலும் ஒரு பள்ளி துவங்கினார். பள்ளிக்கூடம் கட்ட இடம் மட்டுமே மாநில அரசு தர வேண்டும். மற்ற அனைத்தையும் மத்திய அரசு செய்யும். அந்த மாவட்டத்தின் ஏழை மாணவர்களுக்குப் பொருளாதார, கல்வித் தகுதியின் அடிப்படையில் இலவசமான உறைவிடக் கல்வி வழங்க இது வழி செய்தது. பாரதத்தின் அனைத்து மாநிலங்களிலும் பெரும்பாலான மாவட்டங்களில் இப்பள்ளி உள்ளது. தமிழ், ஆங்கிலம் தவிர, ஹிந்தி மொழியும் பயிற்றுவிக்கப்படுகிறது. ஆனால், தமிழ் நாட்டில் இதற்கு அரசியல் வியாபாரிகள் இடம் அளிக்கவில்லை. எம்.ஜி.ஆர். கொண்டுவந்த மெட்ரிக் கல்விச் சாலைகளின் தனியார் உரிமையாளர்களின் நெருக்குதலாலும், எதிர்க்கட்சியான தி.மு.க.வின் எதிர்ப்பாலும் (ஹிந்தி காரணம் என்றார்கள்) நியாயமாகத் தமிழகத்திற்குக் கிடைத்திருக்க வேண்டிய தரமான சி.பி.எஸ்.ஈ. கல்வி கிடைக்காமல் ஆனது.

நவோதய வித்யாலயா – ஒரு கணக்கு

  1. மத்தியப் பிரதேசம் = 50
  2. சத்தீஸ்கர் = 17
  3. ஒரிசா = 31
  4. பஞ்சாப் = 21
  5. ஹிமாசல் பிரதேசம் = 12
  6. ஜம்மு காஷ்மீர் = 18
  7. தெலங்கானா = 9
  8. கர்னாடகா = 28
  9. கேரளா = 14
  10. புதுச்சேரி = 4
  11. அந்தமான் = 02
  12. லட்சதீப் = 01
  13. ராஜஸ்தான் = 34
  14. ஹரியானா = 20
  15. டெல்லி = 02
  16. உத்திரப் பிரதேசம் = 71
  17. உத்தராஞ்சல் = 13
  18. பீஹார் = 39
  19. ஜார்க்கண்ட் = 24
  20. மேற்கு வங்காளம் = 18
  21. மஹாராஷ்டிரம் = 33
  22. குஜராத் = 26
  23. கோவா = 02
  24. தமன் தையு = 02
  25. தாத்ரா நக ஹவேலி = 01
  26. மேகாலயா = 08
  27. மணிப்பூர் = 11
  28. மிசோரம் = 08
  29. அருணாச்சலப் பிரதேசம் = 16
  30. நாகாலாந்து = 11
  31. திரிபுரா = 04
  32. சிக்கிம் = 04
  33. அசாம் = 28
  34. தமிழ் நாடு = 0

ஒருவேளை தமிழ் நாட்டில் ஜவஹர் நவோதய பள்ளிகள் இருந்திருந்தால் எவ்வளவு பள்ளிக்கூடங்கள் கிடைத்திருக்கும்?

தமிழ் நாட்டில் 32 மாவட்டங்கள் இருக்கின்றன. மாவட்டத்திற்கு ஒன்று என்றாலும், 32 பள்ளிகள் கிடைத்திருக்கும். 1986ல் இருந்து, ஆண்டுக்கு 100 மாணவர்கள் +2 முடித்து வெளியேறுகிறார்கள் என்று கொண்டால், கடந்த 30 ஆண்டுகளில் (30x32x100), குறைந்தது 96,000 ஏழைத் தமிழ் மாணவர்கள் இலவசமாக சி.பி.எஸ்.ஈ. கல்வி பெற்றிருக்க முடியும். இதற்க்குத் தமிழக அரசுக்கு ஒரு ரூபாய் கூட செலவில்லை.

சி.பி.எஸ்.ஈ.யில் படிக்க பெரும் பணம் தேவை இல்லையா?

இல்லை. மேற்சொன்ன நவோதயா கல்விக்குத் தமிழகம் இடம் அளித்திருந்தால், தரமான சி.பி.எஸ்.சி. கல்வி அனைத்து மாவட்டத்திற்கும் கிடைத்திருக்கும். மேலும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் இருக்கும் பகுதிகளில் அதிக அளவில் ஜவஹர் நவோதய பள்ளிகள் திறக்க ஆண்டுதோறும் மத்திய அரசு செயல்பட்டு வருகிறது.estt_nvs__1

தற்போது அரசாங்க மருத்துவர்களே நீட் வேண்டாம் என்று சொல்கிறார்களே?

சில மருத்துவர்களிடம் பேசினேன். நேர்மை இல்லை என்று மட்டும் சொல்வேன்.

நீட் இல்லாமல் ஆனால், யாருக்கு நன்மை?

பெரும் பண முதலைகளுக்கும், தனியார் மருத்துவக் கல்லூரி என்னும் பெயரில் பணம் அச்சடிக்கும் அரசியல் வியாபாரிகளுக்கும் பெரும் நன்மை. உதா: எஸ்.ஆர்.எம். பல்கலையின் வேந்தர் மருத்துவக் கல்விக்காகப் பல மாணவர்களிடம் கோடிக்கணக்கான பணம் பெற்று தற்போது சிறையில் இருக்கிறார். இன்னும் பலர் வெளியில் உள்ளனர்.

மாநிலப் பாடத்திட்டம் கேவலமா? யார் சொல்வது? 

இந்தக் காணொளியைப் பாருங்கள். முந்தைய மாணவர்கள் சொல்வதைக் கேளுங்கள்.

நீட் தேர்வை முதலில் அமல் படுத்தியது யார்?

சென்ற காங்கிரஸ் அரசு. அந்த அரசு செய்த ஓரிரு நல்ல செயல்களில் ஒன்று ஆதார் அட்டை, இன்னொன்று நீட் தேர்வு.

நீட் – மோதி – தொடர்பென்ன? 

ஒன்றும் இல்லை. இப்போதைய அரசு முந்தைய அரசின் கொள்கை முடிவுகளை அமல்படுத்துகிறது. அவ்வளவுதான்.

நீட் விஷயத்தைல் சீமான், ஸ்டாலின் முதலானவர்கள் பங்கெடுத்துப் போராடுவது ?

ஒன்றுமறியா மாணவர்களைப் பலிவாங்கித் தங்களது அரசியலுக்குப் பயன்படுத்துகிறார்கள். விடுதலைப் புலிகள் பயன்படுத்திய அதே அழிவு வழிமுறை. நீட்டை ஆதரித்துக் கனிமொழி ராஜ்யசபையில் பேசியுள்ளார். (“There are a lot of problems with these medical colleges. We don’t have enough medical colleges and there is a problem of capitation and management fee and it is very high.” 01-ஆகஸ்டு-2016 அன்று கனிமொழி பேச்சு.)

தனது உடல் நலம் பேண ஸ்டாலின் லண்டன் சென்று வருகிறார். ஆனால், நீட் வேண்டாம் என்று போராடுகிறார்களாம். காங்கிரஸ் அரசுகளும், கம்யூனிஸ்ட் அரசுகளும் தங்கள் மாநிலத்தில் நீட் அமல் படுத்தியுள்ளன. ஆனால் இதே கட்சிகள் தமிழகத்தில் தேர்வு தேவையில்லை என்கின்றன. தமிழ்கம் தவிர்த்து அனைத்து மாநிலங்களும் நீட் முறைக்கு மாறியுள்ளன. மாணவர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

மற்ற நுழைவுத் தேர்வுகள் விஷயத்தில் தமிழகத்தின் நிலை என்ன?

CLAT (Common Law Aptitude Test) – மத்திய அரசின் ஐ.ஐ.டி. போன்று, NLU ( National Law Universities) என்னும் 19 தேசிய சட்டப் பள்ளிகளுக்கான (இக்கல்லூரிகளில் இருந்து படித்து வெளியேறும் மாணவர்கள் பெரும்பாலும் பெரிஅ நிறுவனங்களில் சட்ட ஆலோசகர்களாகப் பணியாற்றுகிறார்கள்) நுழைவுத்தேர்வு ஒன்று உள்ளது. ஆங்கிலம், கணிதம், சமூக அறிவு, சட்ட அறிவு முதலானவற்றில் தேர்வு. 2 மணி நேரத்தில் 200 கேள்விகளுக்கு விடையளிக்க வேண்டும். 2017ம் ஆண்டிற்கான, மாநில ரீதியிலான விண்ணப்பங்களின் எண்ணிக்கை இது.

  1. உத்திரப் பிரதேசம் = 9,764
  2. ராஜஸ்தான் = 4,377
  3. மத்தியப் பிரதேசம் =  4,312
  4. தில்லி =  4,283
  5. பீஹார் =  3,756
  6. ஹரியானா =  3,092
  7. மஹாராஷ்டிரம் =  2,563
  8. மேற்குவங்கம் =  2,041
  9. தமிழ் நாடு =  1,973
  10. கேரளம் =  1,904

தமிழ் நாட்டின் மக்கட்தொகை சுமார் எட்டு கோடி. மாநிலத்தில் இந்த ஆண்டு 9 லட்சம் மாணவர்கள் +2 தேர்வு எழுதியுள்ளனர். ஆனால் இந்தத் தேர்விற்கு விண்ணப்பித்தவர்கள் வெறும் 1973 பேர் மட்டுமே. அதிலும் பலர் சி.பி.எஸ்.ஈ. மாணவர்கள். மிகச் சிறிய மாநிலமான தில்லியில் இருந்து தமிழ் நாட்டை விட இரண்டு மடங்கு அதிக விண்ணப்பங்கள் வந்துள்ளன.  ‘கல் தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்தே வாளொடு முன் தோன்றிய முத்த குடி’ தமிழ் மக்களுக்கு இது பெருமையா?

மாணவர்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்?

  1. தரமான கல்வி கேளுங்கள்.
  2. வகுப்பிற்கு ஆசிரியர்கள் வர வேண்டும் என்று கேளுங்கள்.
  3. தவறாமல் பள்ளிக்குச் சென்று +1, +2 இரண்டையும் நன்றாகப் படியுங்கள்.
  4. குறிப்பாக, மனப்பாடம் செய்யாதீர்கள். புரிந்து படியுங்கள்.
  5. டி.வி. பார்க்காதீர்கள். பலன் இல்லை.
  6. மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம். நம் பாட்டியும் பாட்டனும் சொன்னதைக் கேட்டுப் படிக்க வேண்டும்.
  7. அவ்வளவுதான்.

தெய்வம் துணை நிற்கும். வந்தே மாதரம்.

 
7 Comments

Posted by on September 10, 2017 in தமிழ், பொது, Writers

 

Tags:

குரு

புரொபசர்  சனாவுல்லா பொறுமைசாலி தான். ஆனால் அன்று தீப்பிழம்பாய் நின்றார்.

‘வேர் ஈஸ் ஹி?’ என்று கர்ஜித்தார். அந்த ‘ஹி’ = சக்தி.

பி.ஈ. இரண்டாமாண்டு நான்காம் செமஸ்டரின் இரண்டாவது மாதம். சக்தி ஒரு மாதமாகக் கல்லூரிக்கு வரவில்லை..

விஷயம் இதுதான்.

சக்திக்குப் படிப்பு வரவில்லை. கட்டை, குட்டையாய், தரையை மட்டுமே பார்த்து ஒற்றைச் சொற்களில் பதில் சொல்பவனிடம் டிரான்ஸ்பார்மர்கள் பற்றி செமினார் எடுக்கச் சொன்னால் என்ன செய்வான்? எலக்றிக் சர்க்யூட்ஸ் பாடத்தை ஒரு நாள் மட்டுமே கேட்டுக் காணாமல் போனான் சக்தி.

ஹாஸ்டலிலும் காணவில்லை என்றவுடன் புரொபசர் பயந்தார். எங்கள் வகுப்பின் சுப்புவை சக்தியின் ஊருக்கு அனுப்பிப் பார்த்து வரச் சொன்னார். திருப்பத்தூர் தாண்டி ஏதோ ஒரு கிராமம். மொத்தமாய் இருபது குடிசைகள் இருந்ததாம். எல்லாரும் பனையேறித் தொழிலாளர்கள். சக்தி என்ற பெயருடன் யாரும் இல்லை என்று சொன்னார்களாம்.

புரொபசர் விடவில்லை. போலீசுக்குப் போகலாம் என்றார். எதற்கும் இன்னும் கொஞ்ச நாட்கள் பார்க்கலாம் என்று சமாதானம் ஆனார்.

அடுத்த வாரம் சக்தி வந்திருந்தான். சனாவுல்லா அழைத்துப் பேசினார். கல்லுளிமங்கன் மாதிரி அழுத்தமாய் அமர்ந்திருந்தானெ தவிர ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை. எங்களிடமும் ஒரே ஒற்றை பதில் தான். எதற்கும் நேரடியான பதில் இல்லை. நாங்களும் அதிகம் தொந்தரவு செய்யவில்லை.

அடுத்த நாள் வகுப்புக்கு வந்தவனிடம் ‘மொத்தம் 12 அரியர் இருக்கு. எழுதினதே 12 எக்ஸாம் தான். எப்ப க்ளியர் பண்றது?’ என்கிற ரீதியில் நாங்கள் பேச்சுக் கொடுத்த போது, ‘பாத்ரூம் போய் வருகிறென்’ என்று போனவன் திரும்ப வரவில்லை. ஹாஸ்டலிலும் இல்லை.

அந்த வகுப்பில் தான் சனாவுல்லா தீப்பிழம்பாய் நின்றது.

நாட்கள் சென்றன. செமஸ்டர் பரீட்சை வந்தது. எல்லாரும் மும்முரமாகப் படித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அன்று ஹாஸ்டலில் சக்தி தென்பட்டான். ஆனால் மறு நாள் பரீட்சைக்கு வரவில்லை.

பரீட்சை முடிந்ததும் ஒரு மாலை வேளையில் சுப்பு சொன்னான்,’சக்தி இனிமே வர மாட்டான். நான் அவன் ஊருக்குப் போன போது அவன் வீட்டுக்குப் போயிருந்தேன். ‘அப்பாவோட கூட பனை மரம் ஏறப் போறேன். எனக்குப் படிப்பு வரல்ல. ஆனா அப்பப்ப வந்து ஸ்காலர்ஷிப் பணத்த வாங்கிப்பேன்’ அப்டின்னு சொன்னான்’ என்றான்.

‘அவன் படிச்சா அவங்க பேமிலிக்குத் தானேடா நல்லது?’ என்றேன்.

‘எப்டிடா படிப்பான்? பி.ஈ. சீட் குடுத்தா மட்டும் போதுமா?  ஸ்காலர்ஷிப் குடுத்தா மட்டும் போதுமா? அவனுக்கு ஸ்கூலுக்கு என்னடா பண்ணியிருக்கு  கவர்மெண்டு? வீடு ஓலைக் குடிசை. ஸ்கூலு 10 கிலோமீட்டர் தள்ளி. வாத்தி வரமாட்டான். இவன் அதால மரந்தான் ஏறிட்டிருந்தான்.  இப்ப கொண்டு வந்து பி.ஈ. படின்னு கான்வெண்ட் பசங்களோட போட்டா, என்னடா பண்ணுவான் அவன்?’ சுப்பு அழுதுவிடுவான் போல் இருந்தது.

கொஞ்ச நேரம் அமைதியாயிருந்தேன். ‘அன்னிக்கி நீ புரொபசர்ட்ட பொய் சொன்னியாடா?’ என்றேன்.

‘ஆமா. அவனைப் பார்த்தேன்னு சொல்லியிருந்தா அவனோட ஸ்காலர்ஷிப் என்ன ஆகுமோன்னு எனக்குப் பயமா இருந்தது. பாவம்டா அவன். அப்பிராணி. ஏண்டா இப்பிடியெல்லாம் கஷ்டப்படணும் ?’ என்று அழுதவாறே கேட்டான் சுப்பு.

‘அவன் வீடு பார்த்தியா?’ என்று மெதுவாகக் கேட்டேன்.

‘அந்த 20 கொட்டாய்ல அவனுதும் ஒண்ணு’ வாய் விட்டே அழுதான் சுப்பு.

அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளும் சக்தி கல்லூரிக்கே வரவில்லை என்றாலும், புரொபசர் சனாவுல்லாவின் தலையீட்டால் ஸ்காலர்ஷிப் பணம் கிடைத்துக் கொண்டிருந்தது என்று பின்னர் தெரிந்து கொண்டேன்.

*மாணவர்களின் பெயர்கள் மாற்றப்பட்டுள்ளன.

 
 

Tags:

 
%d bloggers like this: