மோதியைக் கும்பிடடி பாப்பா

மோதியைக் கும்பிடுகிறார்கள். மோதி பக்தர்கள். சங்கிகள். பாசிச துதிபாடிகள். இந்துத்வ முட்டாள்கள். அடிப்படைவாதிகள். காவிகள். பண்டாரப் பரதேசிகள்.

இந்தியாவைப் புகழ்ந்து அல்லது பிரதமர் மோதியின் ஏதாவது ஒரு செயல்பாட்டைப் புகழ்ந்து நீங்கள் எழுதியிருந்தால் உங்களை மேற்சொன்ன அடைமொழிகளால் அழைத்திருப்பார்கள்.  கொஞ்சம் ஆங்கிலம் தெரிந்தால் ‘Howling Brigade’ என்று அழைப்பர்.

மோதியைப் புகழ்வதும் பாரதத்தைப் புகழ்வதும் ஒன்றில்லை என்றும் அறிவுறுத்துவர். மோதி குஜராத்தை இந்துத்வப் பாசறையாக்கினார் என்பர். கொலைஞர் என்பர்.

யார் இவர்கள்? ஏன் இப்படிச் சொல்கிறார்கள்?

சாதாரண தேநீர் விற்பவர் தேசத்திற்குத் தலைவனானதை சீரணிக்க இயலாத கயவர்கள். ஒளியிழந்த தேசம் பொலிவுருவதை விரும்பாத புல்லர்கள். பாழ்பட்டு நின்ற தேசம் பேரொளி பெறுவதைப் பொறுக்காதவர்கள். பூசணிக்காயளவு ஊழலையே பார்த்துப் பழகிய நமக்கு நெல்லியளவு கூட ஊழல் இல்லாமல் அரசு நடத்த முடியும் என்று காட்டியதைப் பொறுக்க முடியாதவர்கள்.

இவர்கள் குற்றச்சாட்டுகள் என்ன?

மோதி கறுப்புப் பணத்தை மீட்கவில்லை. சுவிட்சர்லாந்து சென்று ஆல்ப்ஸ் மலையைப் பார்த்தார். வேறென்ன செய்தார்? கருப்புப் பணம் வரவில்லையே?

இப்படிச் சொல்பவர்கள் ஒரு விஷயத்தை மறந்துவிடுவார்கள். அல்லது மறந்தது போல் நடிப்பார்கள். ஒரு நிறுவனத்தின் மேல் கடும் நடவடிக்கை வந்துள்ளது. அதில் பல வெளி நாட்டு அரசு நிறுவனங்கள் முதலீடு செய்துள்ளன. ‘வாசன் ஐ கேர்’ எனப்படும் அந்த நிறுவனத்தின் உரிமையாளர் கார்த்தி சிதம்பரம். அவரது தந்தை ப.சிதம்பரம், முன்னாள் இந்திய நிதியமைச்சர். இதில் என்ன விசேஷம்? தற்போது வாசன் ஐ கேர் மீது கருப்புப் பண விசாரணை நடைபெறுகிறது. கண்ணில் எண்ணெய் விட்டுக்கொண்டு செயல்படும் பல வெளி நாட்டு அரசு முதலீட்டு நிறுவனங்கள் இவரது பெயரில் நம்பிக்கை கொண்டு முதலீடு செய்துள்ளன. வெளி நாட்டு நாடுகளின் அரசு நிறுவனங்களையே ஏமாற்றிய சிதம்பரத்தின் பெயர் இந்த நடு நிலையாளர்களால் உச்சரிக்கப்படாது.

அதை மட்டும் பேச மாட்டார்கள். கனிமொழி பற்றியும் இந்த நடுநிலையாளர்கள் பேச மாட்டார்கள். அவர்களின் முதலீடுகள் பல இடங்களில் உள்ளன.  இன்று தமிழ் எழுத்தாளர்கள் என்ற பெயருடன் உலவுபவர்கள் பலர், பல சமயங்களிலும் கலைஞர் குடும்பத்துடன் தொடர்பில் இருந்தவர்கள். அக்குடும்பத்தால் சில / பல ஆதாயங்கள் அடைந்தவர்கள். இல்லை என்று சொல்லச் சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம்.

சரி. இப்படிச் சொல்பவர்களின் தரம் என்ன?

தமிழர்களைக் கொன்று குவித்த, தன் சுயநலத்திற்காக இளம் பெண்களை வெடிகளாக்கி வெடிக்க வைத்த ‘வீரனை’ தலைவன் என்று போற்ற வேண்டும் என்று வாதிடுபவர்கள் ஒரு புறம். இந்தியா என்பதே இல்லை; அப்படி இருப்பின் அதனைத் துண்டாட வேண்டும் என்று சொல்லும் இடதுசாரி, மார்க்ஸீய மண்டூகர்கள் இன்னொருபுறம்.

சிறுபான்மையினரை பயமுறுத்தியே வைத்துள்ள ‘நடு நிலையாளர்’ ஒருபுறம். அதாவது -‘ நீங்கள் எப்போது வேண்டுமானாலும் தாக்கப்படலாம். உங்கள் மத நம்பிக்கைகள் தகர்க்கப்படலாம். எனவே எங்களுக்கே வாக்களியுங்கள். நாங்கள் அப்படி எதுவும் நடந்துவிடாமல் பாதுகாக்கிறோம்,’ என்று சொல்லி, பயமுறுத்தி, அவர்களைச் சுயமாகச் சிந்திக்கவிடாமல் ஒரு மந்தையாகவே பாவித்து, அவ்வாறே நடத்தி வரும் இடது சாய்வுள்ள காங்கிரஸ் ஒருபுறம். இதே கருத்தை முன்வைக்கும் ஊடகங்கள் இன்னொருபுறம்.

சில ‘முற்போக்கு’களைப் பார்ப்போம்.

பகுத்தறிவுப் பகலவனின் கொள்ளுப் பேரன் ஈ.வி.கெ.எஸ். இளங்கோவன், ஜெயலலிதாவைத் தனிப்பட்ட முறையிலும், ஜெயலலிதாவையும் மோதியையும் சேர்த்தும் ஆபாசமாகப் பேசியதை எத்தனை முற்போக்குத் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் கண்டித்தார்கள்? எத்தனை ஊடகங்கள் கண்டித்தன? முற்போக்கு முகமூடி கிழிந்துவிடும் என்பதால் வாயை மூடிக்கொண்டிருந்தார்கள் என்று கொள்வோம்.

கலைஞரையும் குஷ்புவையும் இணைத்து ஒரு வதந்தி வந்த போது பொங்கி எழுந்த பொங்கல்கள் இப்போது எங்கே என்று கேட்கக் கூடாது. அது பகுத்தறிவுப் பொங்கல். அவ்வப்போது தான் பொங்கும். அவ்வப்போது அப்படிப் பொங்குவது தமிழ் எழுத்தாளன் என்பதற்கான அடையாளம் போல.

ஜெயலலிதாவை என்ன வேண்டுமானாலும் சொல்லலாம். அவர் சாதி அப்படி. மோதியை என்னவேண்டுமானாலும் சொல்லலாம். அவர் கட்சி அப்படி. இதற்கெல்லாம் பொங்க பொங்கல்கள் இல்லை. பொங்காமல் இருப்பது ஊடக தர்மம்.

சுப்பிரமணிய சுவாமி ஒரு முறை பிரபாகரனை ‘International Pariah’ என்றார். உடனே பொங்கல்கள் பொங்கின. ‘சாதி’யைச் சொல்கிறார் என்றன. அந்த வார்த்தை ஆங்கில அகராதியில் ‘out cast, persona non grata’ என்கிற பொருளில் உள்ள சொல். இதில் பொங்கல்கள் மறைத்த உண்மை என்னவென்றால் பிரபாகரன் அந்த சாதியைச் சார்ந்தவர் அல்லர் என்பது மட்டும் அல்ல, ஈழத்தில் கிழக்கு வடக்கு மாகாணங்களுக்குள் சாதி வேறுபாட்டால் கொடுக்கல் வாங்கல் கூட இருப்பதில்லை என்பதையும் தான். இதைப் பல ஆண்டுகள் கழித்து ஈழ நண்பர் ஒருவர் எதேச்சையாக சொன்ன ஒரு சொல்லின் மூலம் அறிந்துகொண்டேன். ஆனால் இவை எதையும் நம் முற்போக்குத் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் சொல்லமாட்டார்கள். சாதி என்பதே இல்லை என்று பம்மாத்து, வெளிப்பூச்சு வேலை செய்து ஊடகங்களில் பெயர் வாங்கி காலட்சேபம் செய்வது மட்டுமே இவர்களது நோக்கம்.

எந்த முற்போக்குத் தமிழ் எழுத்தாளராவது குறிப்பிடும்படியான ஆராய்ச்சி செய்து எழுதியுள்ளார்களா? புலனாய்வு என்கிற பெயரில் நடிகைகளின் அந்தரங்கங்களை வெளிக்கொணர்கிறார்கள். இப்படி ஒரு பிழைப்பு பிழைப்பதற்கு குட்டிச் சுவராகப் பார்த்து முட்டிக் கொள்ளலாம்.

தமிழக சட்ட சபையில் ஒருமுறை எம்.ஜி.ஆர். கலைஞரிடம்,’கனிமொழி யார்?’ என்று கேட்டாராம். அதற்குக் கலைஞர்,’அவள் ராசாத்தி அம்மாளின் புதல்வி’ என்று சாமர்த்தியமாகப் பதில் அளித்தார் என்று சில எழுத்தாளர்கள் கலைஞரின் ‘அறிவாற்றல்’ பற்றிப் பேசுவார்கள். இந்த வெட்கக்கேட்டை ஒருவர் சபையில் கேட்டதே மானக்கேடு. அதற்கு ‘சாமர்த்தியமாக’ பதில் அளித்தது அதனினும் கீழ்மை. இதை எழுதினால் பெரிய எழுத்தாளன் என்று கொண்டாடிக் கொள்ளலாமா? பகுத்தறிவுப் பாசம் என்னவெல்லாம் செய்ய வைக்கிறது?

மோதி அமெரிக்காவில் என்ன செய்யச் சென்றார் என்று கேட்பதை ஒரு சொலவடையாகக் கொண்டுள்ளார்கள். ஊர் சுற்றுகிறார் என்று சொல்கிறார்கள். ஊர் மேய்வதைக் காட்டிலும் சுற்றுவது ஒழுக்கக் கேடானதல்ல. ஒவ்வொரு முறையும் சில ஆயிரம் கோடிகள் அன்னிய முதலீடு வருகிறதே. அதைக் காணாமல் இருப்பது பகுத்தறிவு தான். தெரிகிறது.

பிரும்மச்சாரி ஞானி ஒருவர் இருக்கிறார். நாடாளுமன்றத்தில் நிதி நிலை அறிக்கை மீதான விவாதம். ஆனால் அந்த ஞானி தாய்லாந்து போனார். ஓய்வு எடுக்கிறாராம். நாட்டின் பிரதான எதிர்க்கட்சியின் தலைவர், நிதி நிலை அறிக்கை மீதான விவாதத்தின் போது தாய்லாந்தில் ஒய்வெடுக்கிறார். நாளைய பிரதமராம். நம்மைக் காக்கப் போகிறாராம். தலை எழுத்து. இது பற்றி வெட்கம் இல்லாமல் கட்சியின் தலைவர்கள் பேசிய பேச்சும், நழுவிய நழுவலும். முனிசிபாலிட்டி வேண்டாம், ஒரு பஞ்சாயத்துக்குக் கூட தலைவராகத் தகுதி இல்லாத ஒருவரை நம்பி பெரிய கட்சி நடக்கிறது. ஊடகங்கள் ஊமையான கதை அது.

மோதி குஜராத்தில் முதல்வராக இருந்தபோது ஒரு முறை,’அவரவர்கள் செய்யும் தொழிலில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்,’ என்று சொன்னார். அதை ‘துப்புறவுத் தொழிலாளர்’ குறித்து சொன்னார் என்று தமிழ் மெகா அறிவாளியும் ஈரோட்டின் வாரிசுமான சத்தியராஜ் என்னும் நடிகர் வானுக்கும் மண்ணுக்கும் குதித்தார். ‘விடுதலை’ என்னும் தமிழ் நாட்டு நியூயார்க் டைம்ஸ் பத்திரிகை பொரிந்து தள்ளியது.  அவர் சொன்னது என்னவென்று கேட்காமலே உளறுவது என்பதே தமிழ் நாட்டு முற்போக்குப் பத்திரிகை தர்மமாகையால் அவ்வாறு பொரிந்தன(ர்) என்று கொள்ளலாம்.

அப்படி குரைத்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயம் என்ன?

வேறென்ன? கூலி தான்.

நாணம் இன்றி, அன்னிய மதமாற்றுச் சக்திகளிடம் பணம் பெற்று, கூலிக்கு மாரடிக்கும் கூத்தாடிக் கும்பல்களுக்கு வேறென்ன நோக்கம் இருக்க முடியும்? தில்லிக்குச் சென்று, இலவசமாய் உண்டு, உறங்கி, பின் எழுந்து  அரசை வசைபாட லுட்யென்ஸ் பூங்காவில் இடம் இல்லையே. ஓலமிட இடம் இல்லாமல் செய்துவிட்டாரே மோதியின் அமைச்சர் வெங்கைய நாயுடு. ஆக இருக்கும் இடங்களில் இருந்தே உரக்க ஓலமிடுவோம் என்று முழங்குகின்றன வெற்று ஊளைகள். ஆனால் ஒன்று. இந்த ஊளைகள் கொடுத்த காசுக்கு விசுவாசமானவர்கள். விலையைக் காட்டிலும் அதிகமாக ஊளை இடுவார்கள். சில ஆங்கில நாளேடுகளைக் கண்டாலே தெரியும்.

எத்தனை குரைத்தாலும் இன்றைய நிதர்ஸன நிலை என்ன? அணு உலைகளுக்கு யுரேனியம் வழங்க மறுத்த ஆஸ்திரேலியா இன்று நமக்கு ஏற்றுமதி செய்கிறது. உறவு துண்டிக்கும் நிலையில் இருந்த ஜப்பான் இன்று இந்தியாவில் அதிவேக ரயில் திட்டங்களில் 0.1% வட்டியில் கடன் கொடுத்து தொழில் நுட்ப உதவியும் செய்கிறது. ஹைதராபாத்தில் புதிய தலை நகரம் அமைய சிங்கப்பூர் வடிவமைப்பு செய்கிறது, ஜப்பான் கட்டுகிறது. அமெரிக்கா அணு ஒப்பந்தங்களில் இருந்து இந்தியாவிற்கு விலக்கு அளிக்கிறது. ஏவுகணை ஒப்பந்தத்தில் சேர்க்கை. நிலக்கரி இறக்குமதி குறைகிறது அயினும் மின் உற்பத்தி கூடுகிறது. நிலக்கரி ஏலம் கணிணி முறையில் வெளிப்படையாகிறது. 2ஜி அலைக்கற்றை ஏலத்தால் அரசுக்குப் பணம்.

Modi_1அபுதாபியில் கோவில் கட்ட நிலம் தருகிறார்கள். அவர்கள் நாட்டில் இருந்து எண்ணெய் எடுத்து இந்தியாவில் வைக்கச் சொல்கிறது அபுதாபி அரசு. ஈரானில் புதிய துறைமுகம்.  ஆப்கானிஸ்தானில் அணை கட்டுகிறது இந்தியா. தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்பட்ட இந்திய மீனவர்களை இலங்கை அரசு விடுவிக்கிறது. இலங்கைக் கடற்படை இந்திய மீனவர்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்துவதை நிறுத்தியுள்ளது.

பிரதமர் கேட்டுக்கொண்டார் என்பதற்காக எரிவாயு மானியம் பெறுவதை மக்களாகவே முன்வந்து கைவிடுகின்றனர். பல ஆண்டுகள் கழித்து ஏர் இந்தியா நிறுவனம் லாபத்தில் இயங்குகிறது. ஏமனில் இருந்து இந்தியர்களை நாட்டுக்குப் பாதுகாப்பாக அழைத்துவந்தது, சவூதி அரசு பணிந்து செயல்படுவது – இவை எதுவுமே காதில் விழாதபடி பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். இன்னும் ஒரு படி மேலே போய், இப்படி ஒன்று நடக்கவே இல்லை என்பது போல் நடிக்க வேண்டும். பேசாமல் நாக்கைப் பிடுங்கிக்கொண்டு சாகலாம் இப்படி வேடம் போடுவதற்குப் பதில். மீறிப் பேசினால் நீங்கள் ‘பாஸிச அபிமானிகள்’.

மோதி அமெரிக்கப் பாராளுமன்றத்தில் பேசியதைக் கூட பாராட்டக் கூடாது என்கிறார்கள். அவர் டெலிபிராம்ப்டரில் பார்த்துத்தான் பேசினார் என்று சொல்ல வேண்டுமாம். பாங்காக்ல் ஓய்வெடுத்த ஞானி இரண்டு வார்த்தை பேசினால் நோபல் பரிசு கொடுக்க வேண்டிய அளவு பாராட்டச் சொல்கிறார்கள். ஞானியின் தாயார் ஒரு வார்த்தை பேசினால் ‘அக்‌ஷர லட்சம்’ பெறும் என்று பாராட்டச் சொல்கிறார்கள். அதை ‘மதச்சார்பின்மை’ என்கிறார்கள். இதுவே ஊடக தர்மம் என்றும் அறியப்படுகிறது. இந்தப் பிழைப்பு பிழைப்பதற்கு நல்ல குட்டிச் சுவற்றில் முட்டிக்கொள்ளலாம். அல்லது காங்கிரசில் சேர்ந்துவிடலாம்.

வெகு நாட்கள் பேசாமல் இருந்த சோனியா அம்மையார் பாராளுமன்றத்தில் ஒரு நாள் வாய் திறந்தார். ‘Sonia lamblasts the govt’ என்று ஹிந்து தலைப்புச் செய்தி. அப்படி என்ன ‘லாம்பிளாஸ்ட்’ செய்தார்? வாய் திறந்து பேசினார். அதற்கு அவ்வளவு ஒலிப் பெருக்கம்.

மோதி பல விஷயங்களைப் பேசிவிட்டு ‘தீவிரவாதமும் மதமும் தொடர்பற்றவை’ என்று போகிற போக்கில் சொல்லி வைத்தார். மறுநாள் ஹிந்துவில் “‘De-link religion from terror’ says Modi” தலைப்புச் செய்தி. மோதி விவேகானந்தர் பற்றி, வாஜ்பாய் பற்றி காந்தி பற்றி லிங்கன் பற்றி,  மார்ட்டின் லூதர் கிங் பற்றியெல்லாம் பேசியது விஷயம் இல்லையாம். இது என்ன ஊடக தர்மமோ என்ன கண்றாவியோ.

ஐ.ஐ.டி.யில் சமஸ்கிருத இலக்கியம், நூல் ஆய்வுகள், பண்டைய நூல்களில் உள்ள விஞ்ஞானச் செய்திகளை வெளிக்கொணர்தல் என்கிற அளவில் ஆராய்ச்சிகள் செய்யலாம் என்று மனிதவள அமைச்சு பேசத்துவங்கியது. உடனே பொங்கல் வைக்கத் துவங்கிவிட்டனர். ஏற்கெனவே சீன மொழி அங்கு பயிற்றுவிக்கபடுகிறது என்கிற அடிப்படை அறிவு கூட இல்லாமல் வெற்றுச் சூளுரைகள் பறக்கத் துவங்கிவிட்டன. தேர்தலில் மண்ணைக்கவ்விய தன்மானத் தலைவர்கள் பொங்கல் வைக்க அரிசி வாங்கச் சென்றுவிட்டனர்.

ஐ.ஐ.டி.யில் சமஸ்கிருதம் இருக்கட்டும். தருண் விஜய் என்னும் பா.ஜ.க. எம்.பி. திருக்குறளுக்காக வாதிடுகிறார். கங்கைக்ரையில்  திருவள்ளுவருக்குச் சிலை வைக்கப் போகிறார். திருக்குறளைத் தேசிய நூலாக அறிவிக்க வேண்டும் என்கிறார். நாடாளுமன்றத்தில் திருக்குறளை இசைக்கச் செய்கிறார். இத்தனைக்கும் ஹிந்திக்கார எம்.பி. அவர். இத்தனை வருடங்கள் தமிழினத் தலைவர்கள் ஆட்சியில் இருந்தனரே என்ன கிழித்தார்கள்? தமிழ் எம்.பி. என்றாலே ஊழல் பெருச்சாளி என்கிற முத்திரையைப் பெறுவதைத் தவிர கிழித்த கிழி என்ன? தமிழனின் கொஞ்ச நஞ்ச மானத்தையும் வாங்கியதைத் தவிர சாதித்தது என்ன? ஹிந்தி பேசும் எம்.பி.க்குத் திருக்குறள் மேல் இருக்கும் அக்கறை இரு கழகக் கண்றாவிகளுக்கும் இல்லாமல் போனது ஏன்?

அரசு ஊழியர்கள் ஆர்.எஸ்.எஸ்.ல் இருப்பதற்குத் தடை இருக்கிறது. ஆர்.எஸ்.எஸ். இந்தியாவில் தடை செய்யப்பட்ட இயக்கம் அல்ல. எனவே அந்த அரசாணையை நீக்கலாம் என்று அரசு சிந்தனை செய்கிறது என்கிறது ஒரு செய்தி. உடனே முற்போக்குகள் பொங்கத் துவங்கிவிட்டன. போகப்போக அது பொங்கலா அல்லது பழங்கஞ்சியா என்று தெரியவரும்.

‘மன் கி பாத்’ என்று பிரதமர் வானொலி மூலமாக மக்களிடம் பேசுகிறார். நேருவுக்குப் பிறகு வேறு எந்தப் பிரதமர் இப்படிப் பேசியுள்ளார்?  அதிலும் மக்களைப் பாதிக்கும் அன்றாட நிகழ்வுகள் குறித்துப் பேசுகிறார். மாணவர்களுக்கு தேர்வுகள் நேரத்தில் அறிவுரை வழங்குகிறார். மாநில முதல்வர் மகாராணியைப் போல் இருக்க, ஒன்றுக்கும் உதவாத கவுன்சிலர்கள் கூட குறுநில மன்னர்கள் போல் செயல்பட, அப்படியெல்லாம் இல்லாமல், பெற்ற தந்தை போல் செயல்படும் பிரதமரை வாழ்த்த வேண்டாம் ஐயா, குறை கூறாமல் இருக்கலாம் தானே!

மோதியை எதிர்ப்பது ஒரு மனநோய். அந்த நோய் வராமல் பாதுகாக்க அந்தப் பராசக்தி துணைபுரிய வேண்டும்.

(தொடரும்)

வெண்டி டோனிகர்

Imageவெண்டி டோனிகர் என்னும் பெண்மணி இந்து மதம் பற்றிய ஒரு நூல் எழுதினார். அதில் இந்து மதம் பாலியல் தொடர்பான ஒரு மதம் என்று அதனை முன்னிலைப் படுத்தி எழுதியுள்ளார். உடனே அதற்கு ஏதோ ஒரு அமைப்பு எதிர்ப்பு தெரிவித்தது. உடனே பெங்குயின் என்னும் அந்த நூலின் பதிப்பகத்தார் அதனை விற்பனையில் இருந்து எடுத்துவிட்டனர்.

இது ஒரு விரும்பத்தகாத விஷயம் என்று நான் நினைக்கிறேன்.

1000 ஆண்டுகள் முகலாய / ஆப்கானிய அரசுகள் இருந்தும் அழியாத ஒரு வாழ்க்கை வழிமுறையை , 250 ஆண்டுகள் ஆங்கிலேய ஆட்சியினாலும் அழிக்க முடியாத ஒரு அமைப்பை ஒரு அம்மையாரின் நூல் அழித்துவிடும் என்று நம்புவது பகுத்தறிவா ?

தர்க்கமும், வாதமும் இந்த மதத்தின் இரு கண்கள். உப-நிஷதம் முழுவதும் கேள்வி பதில் தானே ? இந்து மதம் ‘மாறாத ஒன்று’ மட்டுமே உண்மை என்று கூறுவதில்லை. உண்மை ஒன்று. அதனை அடையப் பல வழிகள் உள்ளன என்றே கூறுகிறது. இந்த வழிகளில் இது உயர்ந்த வழி, இது தாழ்ந்த வழி என்று ஒன்றும் இல்லை. எனவே தான் கர்ம யோகம், இராஜ யோகம், பக்தி யோகம் என்று பல வகைகளிலும் இறைவனை அடையலாம். அவரவர் சக்திக்கு உட்பட்டு, அவரவர் ஆற்றல் வழியில் இறைவனை அடைய முடியும். இதுவே இந்து மதம். இவை எல்லாம் தவிர தாந்திரிகம் என்னும் முறைப்படியும் இறைவனை அடைய முடியும் என்றும் நம்புகிறது இந்த வழிமுறை.

இந்துமதம் என்பதே ஒன்று இல்லை என்பதே உண்மை. ஆதி காலத்தில் வேறு மதங்கள் இல்லாத போது ஒரே வழிமுறையாக இது இருந்ததால் இதற்கு ‘சனாதன தர்மம்’ என்றே பெயர் இருந்தது. ஒரு ஊரில் கோபால் என்ற பெயரில் பலர் இருந்தால் அவர்களை அடையாளம் காண ‘குண்டு கோபால்’,’நெட்டை கோபால்’, ‘குள்ள கோபால்’ என்று அழைப்பது வழக்கம் தானே? ஆனால் கோபால் என்று ஒருவன் மட்டுமே இருந்தால் ? வேறு அடையாளங்கள் தேவை இல்லையே. அது போல் வேறு வாழ்க்கை வழி முறைகள் / மதங்கள் இல்லாத போது இருந்த ஒரே வழிமுறை ‘சனாதன தர்மம்’ என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்து மதம் என்பது ‘சிந்து’ நதியின் மறு பக்கம் இருந்த மக்களை குறிக்கப் பயன்பட்ட ‘இந்து’ என்ற தொடரே ஆகும். அது நாளடைவில் மற்ற மதங்கள் தோன்றியபின் ‘இந்துமதம்’ என்று அழைக்கப்பட்டது.

அது எப்படி – ஒரு கடவுள் என்று இல்லையே ? ஒரு தலைவர் என்று இல்லையே ? எனவே இதனை மதம் என்று எப்படி அழைப்பது ? என்று கேள்வி எழுவது இயற்கையே. இந்த ஜன நாயகக் கடவுள் கொள்கை தான் இந்த தர்மத்தின் ஆணிவேர். உனக்கு எது பிடிக்கிறதோ அதுவே உன் கடவுள் என்று கொண்டது இந்த சனாதன தர்மம்.

“அவரவர் தம தமது அறிவு அறி வகைவகை
அவரவர் இறையவர் என அடி உடையவர்கள்
அவரவர் இறையவர் குறைவிலர் ”

என்று நம்மாழ்வார் “அவர்வர் அறிவுக்கு ஏற்பவும், அறியும் வகையிலும், கடவுள் அமைவார்” கடவுளையே மக்கள் விருப்பத்திற்கு விடுகிறார்.

இதற்கு மேல் சென்று ‘கடவுளே இல்லை’ என்று சொல்லும் சார்வாகம் என்ற பிரிவும் இந்த தர்மத்தில் காணக்கிடைக்கிறது ( இது இராமசாமி நாயக்கரின் கண்டுபிடிப்பு அல்ல ).

இந்த தர்மமே இவ்வாறு இருக்கும் போது, இதன் ஒரு பிரிவு என்று ஒரு அம்மையார் கண்டுபிடித்துள்ள ஒன்றைப்பற்றி எழுதியுள்ளது என்ன தவறு?  தவறு என்று தெரிந்தால் மாற்றுக் கருத்து தெரிவிக்க வேண்டுமே ஒழிய இப்படி அரேபியா, சீனா முதலிய நாடுகள் போல் ‘துக்கிணி பிச்சம்’ முறையில் நடந்துகொள்வது அறிவு முதிர்ச்சி இன்மையைக் காட்டுகிறது.

‘இஸ்லாம் பற்றியோ, கிறித்தவம் பற்றியோ எழுதுவார்களா?’ என்று கேட்பது நியாயமாகத் தோன்றினாலும் அந்த சம்பிரதாயங்களில் தர்க்கம், வாதம் முதலியன இல்லை என்ற அடிப்படையான அறிவு வேண்டாமா ? ஆதி சங்கரர் சொன்ன ‘அத்வைதம்’ தவறு என்று மத்வர் ‘த்வைதம்’ கொண்டுவந்தார். இராமானுசர் ‘விஷிட்டாத்வைதம்’ கொண்டுவந்தார். இராமனுசர் தன் அத்வைத குருவான யாதவப் பிரகாசர்டமே வாதம் செய்தார். அதன் பின்னரே விஷிட்டாத்வைதம் என்ற சித்தாந்தம் ஏற்பட்டது. இது ஒரு பரிணாம வளர்ச்சி.அவ்வளவே.

ஒரே ஒரு பெண்மணி எழுதியுள்ள ஒரு நூல் ஒரு சம்பிரதாயத்தையே அழிக்கும் வல்லமை பெற்றதா என்ன ? அல்லது அந்த அம்மையாரின் எழுத்து மக்கள் மன உணர்வுகளைப் பாதிக்கும் என்று சொன்னால் படிக்காமல் இருக்க வேண்டியது தானே ? அல்லது அதை மறுத்து வேறு ஒரு நூல் எழுத வேண்டியது தானே ?

இவை எதையும் செய்யாமல் புத்தகமே வராமல் செய்தல் ஆண்மை அற்ற செயல் என்பது என் தீர்மானமான கருத்து.

பதினைஞ்சு ரூபா ..

எதுக்குப் படிக்கணும் ? எதுக்கு வேலைக்குப் போகணும் ? எதுக்கு வேலை செய்யற எடத்துலே கண்ட “அறிவாளிகள்” கிட்ட பேச்சு வாங்கணும்?  எல்லாம் இந்த கால் வயித்துப் பொழைப்புக்குத்த் தானே?

அப்பிடியே ஓடினாலும் கால் வயிறு நிறையுதா? அதுக்குள்ள இன்கம் டாக்ஸ், ரோடு டாக்ஸ். வாட்டர் டாக்ஸ், சர்வீஸ் சார்ஜ், லேட் பேமென்ட் பீஸ், வட்டி, அதுக்கு ஒரு சார்ஜ் .. இப்படி பல ரூபங்கள்ளே காசு பிடுங்குறதுக்குன்னே ஹார்வர்ட்லே படிச்ச மேதாவிங்கல்லாம் ரூம் போட்டு யோசிச்சு ஒரு நாளைக்கு 32 ரூபா போதும்னு சொல்லிட்டாங்க.

அதுக்கும் மேலே இருக்கவே இருக்கு இலவச அரிசி. சரி அதுவும் இல்லேன்னா ஒரு ரூபா அரிசி, விலை இல்லா கிரைண்டர், விலை இல்லா மிக்சி. இதுலே சமைச்சு சாப்பிட முடியாதா ?

சரி அதுவும் வாணாம். அஞ்சு ரூபாலே அம்மா உணவகம்லே இட்லி, சாம்பார் சாதம், தயிர் சாதம்.

அதுவும் இல்லீன்னா ?  இருக்கவே இருக்கே மத்திய அரசின் உணவு பாதுகாப்பு சட்டம். அந்த சட்டம் எழுதின பேப்பரை தின்னலாமே.. சாப்ட மாதிரி இருக்குமே.

சர் சாப்பாடு எல்லாம் ஓகே. பசங்க படிப்பு?

அட என்னாப்பா? விவரம் புரியாதா ஆளா இருக்கியே? கல்வி உரிமை சட்டம் இருக்கே! சட்டம் இருக்க சொல்ல பள்ளிக்கூடம் எதுக்கு? படிச்ச மாதிரி ஆயிடுமே !

அது சரி, இதெல்லாம் வேணுமனா எனக்கு ரேஷன் கார்டு வேணுமே ? இல்லையே.

இது ஒரு விஷயமா? ரேஷன் கார்டு வேணும்னா ஆதார் கார்டு காமி. உடனே ரேஷன் கார்டு குடுப்பாங்க.

அடப் போப்பா.. ஆதார் கார்டு இருந்தாக்கா நானே ரேஷன் கார்டு வாங்கி இருக்க மாட்டேனா ?

ஆதார் கார்டு இல்லியா? சரி அப்போ ஒரு மனு குடுக்க வேண்டியது தானே?

அதாம்பா .. ஆதார் கார்டு வேணும்னா பாஸ்போர்ட் வேணுமாமே.

பாஸ்போர்ட் எதுக்கு ?

அப்பாலே எப்டி என்னோட அட்ரெஸ் தெரியும்?

இன்னாபா வெகுளியா இருக்கியே  ! உனக்கு ஏதுப்பா அட்ரஸ் ? உனக்கு தான் வீடே இல்லியே ..

ஓஹோ.. அட்ரெஸ் வேணும்னா வீடு வேணுமா ? அதுக்கு என்ன செய்யுறது?

அதுக்கு ஒரு வழி இருக்கு.. ஒரு மனு எழுதி குடு. அத்தோட உன்னோட ரேசன் கார்டு காபி ஒண்ணு குடு ..

யோவ், ரேசன் கார்டு தான் இல்லியே.

சரி அப்படின்னா ஆதார் கார்டு குடு .

அதுதான் இல்லியே பா. அதானே கஷ்டம்.

சரி வாணாம், அப்டின்னா பாஸ்போர்ட் குடு. அட்ரஸ் இருக்கும்.

யோவ், நீ நெதானத்துலே தான் இருக்கியா? பாஸ்போர்ட் தான் இல்லியே ..

சரியான கஸ்மாலம் பா நீ. அப்டின்னா அட்ரஸ் எப்படிக் கிடைக்கும்?

எதுக்கு அட்ரஸ் ?

அட்ரஸ் இருந்தாத்தானே ஆதார் கார்டு கிடைக்கும்.

சரி, அதுக்கு வீடு வேணுமே.

அடப்போப்பா, வேலை செய்யாமலே ஊரக வேலை திட்டத்துலே நூறு ரூபா குடுக்கறாங்க. வீடு இல்லாம அட்ரஸ் குடுக்க மாட்டாங்களா ?

அது போகட்டும், உன்கிட்டே ட்ரைவிங் லைசென்ஸ் இருக்கா?

வண்டியே கிடையாது எப்படி ட்ரைவிங் லைசென்ஸ் இருக்கும்?

இல்லப்பா, அட்ரஸ் ப்ரூப் வேணும்னா ட்ரைவிங் லைசென்ஸ் போதுமேன்னு பார்த்தேன்.

இது எதுவுமே இல்லை. இதெல்லாம் எனக்குக் கிடைக்குமான்னு தெரிஞ்சுக்க முடியுமா?

ஆங். அது முடியும் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் இருக்கே..

அப்ப சரி. அதுக்கு என்ன செய்யணும் ?

ஒரு மனு எழுதி ஒரு பதினைஞ்சு ரூபா மணி ஆர்டர் வாங்கி ….

அடப்போப்பா, பதினைஞ்சு ரூபா இருந்தா நானே டாஸ்மார்க் போயிருக்க மாட்டேனா? உன்கிட்டே மாட்டி இருப்பேன்?

காத்திருப்போம் ..

தேவ கெளடாவே நல்ல பிரதமர் என்று சொல்லும் அளவிற்கு இப்போது நடந்துகொண்டிருக்கிறது. முன்னர் அவருடன் போட்டிக்கு வி.பி.சிங் இருந்தார். இப்போது வி.பி.சிங் மூன்றாம் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளார்.

தேவகௌடா தூங்கியே கெடுத்தார். மன்மோகன் பேசாமலே கெடுக்கிறார்.

சட்ட அமைச்சரே சட்டத்தை மீறுகிறார். அரசின் வழக்கறிஞர் சூது செய்கிறார். அதுவும் நீதி மன்றத்துக்கு எதிராகவே. ரயில்வே அமைச்சர் … சரி வேண்டாம்.

நாடு தப்பிக்க இன்னும் ஒரு வருடம் உள்ளது. அதை நினைத்துக் காத்திருப்ப்போம்.

வறுமையும் வெறுமையும்

பள்ளி நூலகம் திறப்பு

மந்திரி  கையால்

ஆம்

இந்தியா வறுமை நாடு தான்

அறிவாளிகள் பஞ்சம்

——————-

ஆம் இந்தியா வறுமை  நாடு தான்

பார்த்தாலே தெரிகிறதே

வறுமை

நடிகையின் உடையில்.

———-

ஆம் இந்தியா வறுமை  நாடு தான்

பள்ளி ஆசிரியர்

இரு வேளை இரு வேலை

பள்ளிக்கு வெளியே

எனவே

பள்ளியில் தெரிகிறது

ஆசிரிய வறுமை

எனவே தான்

பள்ளியில்  வெறுமை.

———-

ஆம் இந்தியா வறுமை  நாடு தான்

நிற்க இடமில்லை

பேச நாழியில்லை

கைமாறும் பணம்

பை மாறும் பொருள்

ஓடும் மக்கள்

நகைக்கடை வாசலில் பிச்சைக்காரன்

———-

ஆம் இந்தியா வறுமை  நாடு தான்

பாலம் கட்டி ஆனது பல காலம்

திறப்பு விழா மந்திரிக்கு இல்லை காலம்

இடையே வந்தே சென்றது பல காலம்

முறையே முடிந்தே போனது அதன் காலம்

மறுபடி வந்தார் மந்திரி

அடிக்கல் நாட்டுவிழா – புதுப் பாலம் !

———-

வேண்டாம் இந்தக் கொலை வெறி

நாம் இந்திய நாடாக முதலில் தோன்றினோமா அல்லது பாரத கலாச்சாரமாக இருந்து இந்திய என்று ஒரு நாடு அதனுள் உருவானதா என்ற கேள்வி நம்முள் எழக்காரணமாக உள்ளது தலைமை நீதி மன்றத்தின் தீர்ப்பு.

மரண தண்டனை அளிக்கப்பட்டவர் பல ஆண்டுகள் ஆகியும் தனது கருணை மனு பரிசீலிக்கப்படாமல் இருந்தால் அவரது மரண தண்டனை செல்லுமா செல்லாதா என்பதே கேள்வி. அதற்கு நீதி மன்றம் செல்லும் என்று கூறியுள்ளது நமது மனிதாபிமானத்தின் மீது ஒரு கேள்வியை வைத்துள்ளது.

மரண தண்டனை பெறுபவர் அவ்வளவு கொடூரமான செயல் செய்துதான்  அந்த தண்டனை பெறுகிறார். ஐயம் இல்லை. ஆனால் அவரது கருணை மனு மீது சித்தம் போக்கு சிவன் போக்கு என்று இருபது ஆண்டுகள் இருந்துவிட்டு பிறகு மரண தண்டனை நிறைவேற்றுவது மனிதத்தன்மை அற்ற செயல் அல்லவா?

குற்றம் செய்தவர் மனிதத்தன்மையற்ற செயல் செய்ய வில்லையே என்பது கேள்வியானால், அதற்க்காக இருபது ஆண்டுகள் வரை அவரைத் தினம் தினம் கொலை செய்துவிட்டு கடைசியாக ஒரு முறை முழுவதும் கொலை செய்வது ஒரு நாடு செய்கிற செயலாக இருக்கலாம் ஆனால் ஒரு கலாசாரம் செய்யும் செயலாக இருக்க முடியாது.

ராஜீவ் கொலை குற்றவாளிகள், தருமபுரி பஸ் எரிப்புக் குற்றவாளிகள் செய்துள்ளது மனிதம் இல்லாத செயல் தான். அதற்காக பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையும் பெருமையும் கொண்ட பாரத தேசத்தில் அரசாங்கமே இந்தக் கொலையில் ஈடுபடுவது தர்மம் தானா ?

கொலை தண்டனை நமது சட்டத்தில் உள்ளதே என்ற வினா எழுப்பப் படுகிறது. உண்மை தான்.சட்டத்தில் உள்ளது தான்.

சட்டத்தில் கூடத்தான் இந்தியர்கள் அனைவரும் சமம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ஜாதி அடிப்படையில் மத அடிப்படையில் அரசே மக்களைப் பிரிக்க வில்லையா ? வேறுபடுத்திப் பார்க்கவில்லையா?

இட ஒதுக்கீடு கூடத்தான் தேசத்திற்கு விரோதமானது.அதை முன் மொழிந்த அம்பேத்கரே அதை ஒரு பத்து ஆண்டுகள் மட்டுமே தேவை என்று கூறினார்.ஆனால் நாம் பல முறை அதைத் தொடர்ந்து நீட்டிக்கவில்லையா ?அதே போல் இந்த கொலை தண்டனையை நீக்க கலாச்சாரத்தில் உயர்ந்த பாரதம் முயல வேண்டும்.

மன்னித்துவிட்டால் குற்றம் நீங்கி விடுமா, குறைந்து விடுமா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. மன்னிக்காவிட்டால் குற்றம் குறையப்போவதில்லை.அதேபோல் மன்னிப்பதால் குற்றம் நீங்கவும் போவதில்லை. ஆனால் நமது பண்பாடு தெரியும். கலாசார உறுதி மேம்படும். நாம் ஒன்றும் சவுதி அரேபியா அல்ல!

கொலை தண்டனை என்பது கொடூரமானது. அதை இந்தியா வைத்துக்கொள்ளட்டும், பாரதத்திற்கு அது வேண்டாம் !

பிரதமர் நல்லவர்

சாப்பிட மட்டுமே வாய் திறப்பார் பிரதமர் என்று இறுமாந்திருந்த எதிர்க்கட்சியினரே, சற்று பொறுங்கள். இன்று பார்த்தீர்களா எம் பிரதமர் வாய் திறந்து பேசியதை?  2G விசாரணைக் குழு முன்பு வர மாட்டேன் என்று எவ்வளவு ஆணித்தரமாகக் கூறியுள்ளார் பார்த்தீர்களா? வர வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்றும் கூறியுள்ளார்.

ஆ.ராசா விசாரணைக் குழு முன்பு அழையுங்கள் என்று கெஞ்சுகிறார். அவர்கள் அழைப்பதில்லை. பிரதமர் போக மாட்டேன் என்று கூறுகிறார்.

ஆனால் பிரதமர் நல்லவர், கை சுத்தமானவர், நேர்மையானவர் என்று எல்லாரும் இன்னமும் நம்ப வேண்டும்.

“நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி

அவன் நாலாறு மாதமாய் குயவனை வேண்டி

கொண்டு வந்தான் ஒரு தோண்டி

அதைக் கூத்தாடிக் கூத்தாடிப் போட்டுடைத்தாண்டி

நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி ”

என்று மகாத்மா காந்தியும் பாரதியாரும் மேல் உலகத்தில் பாடிக்கொண்டிருப்பதாகக் கேள்வி.