சிராத்தம் – சில எண்ணங்கள்

“தெவச மந்திரம் மாதிரி படிக்காதே. தெளிவா புரிஞ்சு படி” 80-களில் பாட்டி சொன்ன போது புரியவில்லை. இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு திருவல்லிக்கேணியில் ஒரு பாரம்பரிய மடம் அளித்துள்ள இடத்தில் அம்மாவுக்கு மாசிகம் பண்ணின போது புரிந்தது.

சிராத்தம் என்பதற்கு ‘சிரத்தா’ என்பதே வேர்ச்சொல் என்று படித்திருக்கிறேன். ஆனால் இம்மாதிரி சிராத்தம் பண்ணினால் பலன் வேண்டாம் ஸ்வாமி, பாபம் வந்து சேரும் என்பதைப் புரிந்துகொண்டேன்.

பாரம்பரிய மடங்கள் / ஆஸ்ரமங்கள் இம்மாதிரியான காரியங்களுக்காகவென்று தனியாக இடங்களைக் கொடுத்துள்ளார்கள். இதனால் பெரிய வருமானமெல்லாம் இல்லையென்றாலும் ‘ஏதோ இம்மாதிரியான காரியங்களை விட்டுவிடாமல் செய்ய இடம் வேண்டுமே’ என்னும் எண்ணத்தில் அவர்கள் செய்துகொடுத்துள்ள இடத்தில் கொஞ்சமேனும் சிரத்தையுடன் செய்து வைக்க வேண்டாமா? மந்திரங்களுக்கு அர்த்தம் புரியாது என்று நினைத்துக் கொண்டு ஏனோதானோவென்று செய்துவைத்ததை நினைத்தால் கோபம் தான் வருகிறது. யஞ்ஞோபவீதத்தை மாற்றாமலே சோதகும்பம் செய்து வைக்கிறார். அப்படி ஏதாவது விதி உள்ளதா என்று தெரியவில்லை. இப்படி ஒரு கொடுமை உண்டோ? அந்தப் புதிய வாத்யாருடன் முகம் கொடுத்துப் பேசவே பிடிக்கவில்லை.

பிராம்மணார்த்தாம் இருந்தவர்களால் இரு கரண்டி அளவிற்கே சாதம் சாப்பிட முடிந்தது. முன்னரே சாப்பிட்டுவிட்டு வந்ததைப் போல் இருந்தது. வசதி இல்லாததால் பிராம்மணார்த்தம் சாப்பிட வருகிறார்கள் என்று தெரிந்தாலும் இம்மாதிரியான ஒழுங்கீனத்தால் என்னென்ன துர்பலன்கள் ஏற்படுமோ என்று பயமே வருகிறது. இம்மாதிரியான எண்ணங்கள் இவர்களுக்கு விலக வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொள்வதைத் தவிர என்னால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. அவர்களிடம் கேட்டு அவர்களைப் புண்படுத்த விரும்பவில்லை. எனவே வெறுமனே வந்துவிட்டேன்.

எல்லா வாத்யார்களும் அப்படி இல்லையென்பதை அறிந்தே எழுதியுள்ளேன். ஸாஸ்த்ரங்களை நன்றாகப் படித்த சில வாத்யார்கள் செய்துவத்து அதை ஒரு அளவுகோல்(Benchmark) ஆக்கிவிட்டார்கள். எல்லா வாத்யார்களாலும் அந்த அளவிற்கு முடியாது தான். ஆனாலும் சிரத்தை இல்லாமல் செய்வதை என்னவென்று சொல்வது?

shraadham

வாத்யார்கள் இப்படி இருப்பதற்கு சிராத்தம் செய்யும் கர்த்தாக்களுமே காரணம் என்பதையும் உணர்ந்தே இருக்கிறேன். ஆபீசுக்குப் போகணும் என்று அவசரப்படுத்துவது, வாத்யார்களை அவமதிப்பது, பேரம் பேசுவது என்று பல இம்சைகளைக் கர்த்தாக்கள் கொடுக்கிறார்கள். ஏதோ கடனெழவே என்று செய்யச் சொல்கிறார்கள் என்பதையும் அறிந்தே இருக்கிறேன். அந்தப் பாவம் அவர்களுக்கு. அவ்வளவுதான்.

ஆகவே, ப்ராசீனமான ஆஸ்ரமங்கள் / மடங்களின் கிளைகளை நிர்வகிப்பவர்கள் இம்மாதிரியான அசிரத்தையான வாத்யார்களையும், இன்ன பிற வ்யக்திகளையும் அருகில் சேர்க்காதீர்கள். இவர்களுக்கும் மடங்களுக்கும் தொடர்பில்லை தான். ஆனாலும், ஸ்தாபனத்தைன் பெயர் இவர்களால் கெடுகிறது என்பது உண்மை.

‘தென்புலத்தார் தெய்வம் விருந்துஒக்கல் தானென்றாங்கு ஐம்புலத்தாறு ஓம்பல் தலை’

பி.கு.: கிணறு உள்ள என் வீட்டிலேயே இம்மாதிரியாக காரியங்கள் செய்வது வழக்கம். இம்முறை நீர் வற்றிவிட்டது. எனவே சுற்றி அலைந்து கடைசியாகக் கிடைத்த இடத்தில் இம்மாதிரியான ஒரு இடத்தில் செய்ய வேண்டியதாகிவிட்டது.

Advertisements