ராக்கெட்

யார் என்ன சொன்னாலும்,கிஞ்சித்தும் காதில் போட்டுக் கொள்ளாமல் போய்க்கொண்டேயிருக்கிறார்கள்.

முன்னர் அரசு வேலையென்றால் பின்னர் அது மறுக்கப்பட்டவுடன் வங்கிகளிலும்,வடக்கே தனியார் நிறுவனங்களிலும் பெருமளவில் நுழைந்தார்கள்.பின்னர் அரசு வங்கிகளில் இல்லைஎன்று ஆனவுடன்,தனியார் வங்கிகள். இன்னொரு குழு பெருமளவில் வெளி நாடு சென்றது.காரணம் கல்வி.அந்த நேரத்தில் வந்து சேர்ந்த ஐ.டி.துறைபெருமளவில் கைகொடுத்தது.இன்று உலகெங்கிலும் பரவியுள்ளார்கள்.

போகும் இடங்களில் எல்லாம் தங்களைநிறுவிக்கொண்டேஇருக்கிறார்கள்.வெறி,வேகம் என்றெல்லாம் இல்லை.எப்போதும் செய்வதையே,இன்னும் கொஞ்சம் முனைப்புடனும்,ஊக்கத்துடனும் செய்துகொண்டேயிருக்கிறார்கள்.செய்யச் செய்ய மேலேறிக்கொண்டேயிருக்கிறார்கள்.
போகும் இடங்களில் எல்லாம் கலைகளில் ஈடுபடுகிறார்கள்.ஏதோவொரு சங்கீதம்,நாட்டியம்,வாத்யம் என்று தொடர்ந்து செயலாற்றிக்கொண்டேஇருக்கிறார்கள்.எந்த நாட்டிலும் இந்தியச் சங்கீதக் குழுவென்றால் ஓரிருவராவது தென்படுவர்.ஏதோவொரு விதத்தில் செயலாற்றிக் கொண்டேயிருக்கிறார்கள்.நுண் கலைகளையும் தங்களுடன் மேலெடுத்துச் சென்றுகொண்டேயிருக்கிறார்கள்.
இதில் தங்களுக்குள் சண்டை,பொறாமையென்று எல்லாமும் உண்டு. ஆனாலும் கலை,கோவில்,பண்பாடு என்றால் எல்லாநாடுகளிலும் ஒன்றுகூடிவிடுகிறார்கள்.

தற்போதெல்லாம் தங்களுக்குத் தாய் நாட்டில் இழைக்கப்படுவதாகக் கூறப்படும் எந்த அநீதியைப் பற்றியும் அதிகம் அலட்டிக் கொள்வதில்லையென்று தோன்றுகிறது.ஒவ்வொரு காலத்தில் ஒவ்வொரு மாதிரி எதிர்ப்பு இருக்கும்.இப்போது வேறொரு மாதிரி.அவ்வளவுதான் என்கிற நினைப்பாக இருக்கலாமென்று நினைக்கிறேன்.எதையும் மாற்றவியலாது,எனவே,அதற்காக
எதற்கும் தயாராகவும்,எந்த நிலையிலும் கையைஊன்றிக் கொண்டு மேலெழும்பவும் தயாராக இருக்கிறார்கள்.புதியதாகவொரு தேர்வு வருகிறதென்றால்,ஈராண்டுகளுக்கு முன்னர் திட்டமிடத் துவங்குகிறார்கள்.புதிய வாய்ப்புகள் தோன்றும் பட்சத்தில் அதைப் பற்றிய விழிப்புணர்வையேற்படுத்திக் கொண்டு,அவற்றுக்கான தயாரிப்புகளில் இறங்குகிறார்கள்.குறிப்பாகக் கல்விக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கிறார்கள்.

இவர்களில் பெரும்பாலோர் தற்போதைய பள்ளிக் கல்வியை நம்பாதவர்களாகத் தென்படுகின்றனர். பள்ளியென்று பெயருக்கு ஒன்றில் போட்டு,பின்னர் அத்தனைத் தேர்வுகளுக்கும் உதவும் பயிற்சி மையங்களில் சேர்க்கின்றனர்.வீடுகளில் அவற்றைப் பற்றிய பேச்சாகவேயுள்ளதைக் காண முடிகிறது.

இவர்கள் தங்களுக்குள் அதிகம் அரசியல் பேசிக்கொள்வதில்லை.முக்கியமாகப் பெரும்பாலானோர் சமூக ஊடகங்களில் இல்லை.அதையொரு அழுக்காகவேயெண்ணுகின்றனர்.பேஸ்புக்கை,இந்தக் குழுவில் உள்ள பெரும்பாலோர் பெரும் தீட்டு போலவேபார்க்கின்றனர்.’நான் அதில் எல்லாம் இல்லை.எதாயிருந்தாலும் மெயில் அனுப்புங்கோ’என்று சொல்பவர்களாக இருக்கின்றனர்.
இவர்களைப் பின்பற்றி,இன்னும் சில குழுக்களும் இப்படியேசெய்ய முனைவதைக் காண முடிகிறது.

வேகமாக மாறிவரும் உலகில் தங்களையின்னமும் மேம்மடுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற எண்ணம் இன்னும் சில சமூகங்களிலும் பரவி வருவதைக் காண முடிகிறது.இந்தப்போக்கு நாடு என்னும் அளவில் நன்மையளிக்கும் செயல்பாடே.

எந்தக் காழ்ப்புணர்ச்சியும் இல்லாமல்,கலை,பண்பாடு,கல்வி என்று மேம்பாடான செயல்களில் எல்லாச் சமூகங்களும் ஈடுபட வேண்டும்.அதுவேஅனைவர்க்கும் நன்மையளிப்பதாக அமையும்.

‘வாழிய செந்தமிழ்,வாழ்க நற்றமிழர்,வாழிய பாரத மணித்திரு நாடு.’

Advertisements

ஐயங்கார் பூணல் இருக்கா ?

தலை ஆவணி அவிட்டம்
தலை ஆவணி அவிட்டம்
avani avittam
ஆவணி அவிட்டம் சிங்கப்பூர்

தலைப்பில் உள்ள கேள்வியைக் கேட்க நேர்ந்தால் நீங்கள் சிங்கப்பூரில் இருக்கிறீர்கள் என்று புரிந்து கொள்ளவும்.அதுவும் ஆவணி மாதம் ஸ்ரவண நட்சத்திரம் அன்று ( ‘ரக்ஷா-பந்தன்’ என்றால் நமக்குப் புரியலாம் ). ஸ்மார்த்தர்களுக்கும், வைஷ்ணவர்களுக்கும் தத்துவத்தில் மட்டும் அல்ல பூணூலில் கூட வித்யாசம் உள்ளது. வைஷ்ணவர்கள் பூணூல் கொஞ்சம் தடிமனாக இருக்கும்.

வேதக் கல்வி துவங்கும் நேரத்தைக் குறிப்பது இது. ஒவ்வொரு வருடமும் வேதம் பயிலத் துவங்கும் நாள் இது.

பிரும்மாவிற்கு வேதம் கிடைத்த நாள் என்றும் சொல்கிறார்கள். வேதத்தின் பிறந்த நாள் என்று சொல்லலாம் போல் தெரிகிறது. 

ஆனால் தற்போது வெறுமெனே பூணூல் மாற்றிக் கொள்ளும் ஒரு நிகழ்வாக இந்தியாவில் மாறியுள்ளது. இருப்பினும் சிங்கையில் முறையாக இன்று வேதாரம்பம் என்று கொண்டாடப்பட்டு, புதிய பூணூல் அணிந்தபின் வேத பாடம் துவங்கியது.

மிகவும் சிரத்தையாக நடந்தது இன்று. வாத்தியார்கள் ரயில் வண்டியைப் பிடிக்க ஓட வில்லை. நிறுத்தி, நிதானமாக, உச்சரிப்புக்கள் சரியாக ஒரு மணி நேரம் நடந்த நிகழ்வு. மொத்தம் மூன்று கோஷ்டிகள். காலை 6 மணிக்கு , 8 மணிக்கு,  9 மணிக்கு என்று மூன்று. அது தவிர உப-நயனம் ஆன முதல் வருடம் நடக்கும் ‘தலை ஆவணி அவிட்டம்’ ( இதற்கும் திரைப்பட நடிகருக்கும் தொடர்பில்லை) கொண்டாடப் பல குழந்தைகள் வந்திருந்தனர்.  ( படம் மேலே ).

வேதக் கல்வி பற்றிச் சொன்னேன். பழைய காலத்தில் கல்வித்திட்டத்தில் ஒவ்வோர் ஆண்டும் இரண்டு பருவங்களாகக் கொண்டிருந்தனர். செமெஸ்டர் என்று நாம் அறிவது அது தான். முதல் செமெஸ்டர் ஐந்து மாதங்கள் கொண்டது. அதற்கு ‘உபாகர்மம்’ என்று பெயர். இரண்டாவது செமெஸ்டர் ஏழு மாதங்கள் கொண்டது. அதற்கு ‘உத்ஸர்ஜனம்’ என்று பெயர். 

இன்று ‘யஜுர்-உபாகர்மம்’ துவங்கும் நாள். அதாவது யஜுர் வேதக் கல்வி துவங்கும் நாள். அடுத்த ஐந்து மாதங்கள் வேதம் பயில வேண்டும். பின்னர் ‘உத்ஸர்ஜனம்’ என்று வேதக் கல்வியை விட்டு விட வேண்டும். அதாவது வேதம் தவிர்த்து மற்ற கல்விகள் கற்கத் துவங்க வேன்டும். மஹாபாரதத்தில் துரோணர் முதலான முனிவர்கள் வில் வித்தையைக் கற்றுக் கொடுத்தது இப்படி ‘உத்ஸர்ஜன’ காலத்தில் அவ்வித்யைகளைக் கற்றுக் கொண்டபடியால் தான்.

ஒரு மாதிரியாக ‘சகல-கலா-பண்டிதர்களாக’ ஆக்குவதற்காக அக்காலத்தில் கல்வி முறை இருந்துள்ளது. 

நாளை முதல் வெற்றுப் பாடம் தான் – அதான் ஸார் – வயிற்றுப் பாடம், ஆபீஸ் வேலை. வெறும் சோற்றுக் கல்வி என்று ஆன பின் வேறு என்ன செய்வது ?

 சென்ற ஆண்டு நடந்த ஆவணி அவிட்டம் பற்றி நான் எழுதிய பதிவு இதோ.

சில நீதிகள் ..

தர்ம வாசிஷ்டம் கூறுவது :

நன்கு கற்றறிந்த பிராமணன், சிறுவர், குருவுடன் தங்கிப்பயிலும் மாணவர், பெற்றோர் வீட்டிற்கு திரும்ப வந்துவிட்ட விதவைப் பெண்கள், திருமணம் ஆகாத பெண்கள், அரசனின் ஊழியர்,வேலை ஆட்களின் மனைவி – இவர்களிடம் எப்போதும் வரி வசூல் செய்யக் கூடாது.

மஹா பாரதம் –உத்தியோக பர்வம் – விதுர நீதி கூறுவது :

கல்வி அறிவு நிறைய இருந்தும் அனுஷ்டானம் இல்லாத பிராமணனை விட கல்வி அறிவு இல்லாத ஒரு பாமரனே சிறந்தவன்.

திருடன், கொடுமையானவன், குடிகாரன்,கருக்க்கலைப்பு ஏற்படுத்துபவன்,பிரம்மச்சரியத்தை மீறும் மாணவன்,தன்னுடைய வேத அறிவை விற்பவன்  – இவர்கள் மிகவும் நெருங்கியவர்களாக இருந்தாலும்,தண்ணீர் பெறவும் அருகதை அற்றவர்கள்.

மனு தர்ம சாஸ்திரம் கூறுவது :

திருட்டின் தன்மை அறிந்து திருடுகிற சூத்திரனுக்கு அந்த திருட்டுக்கு உண்டான தண்டனையைப் போல் 8 மடங்கு தண்டனை விதிக்க வேண்டும்.அதே குற்றத்தைச் செய்யும் பிராமணனுக்கு 64 மடங்கு அல்லது 100 மடங்கு அல்லது 128 மடங்கு வரையிலும் தண்டனை விதிக்கலாம்.ஏனென்றால் திருட்டினால் வரும் தோஷத்தை பிராமணன் அறிந்திருக்க வேண்டும்.

————————————————————————————————————————————————–

இவைகளுக்கு மேல் நான் சொல்ல ஒன்றும் இல்லை.