கமல் சார் ப்ளீஸ் வேண்டாம் ..

Image

உலக நாயகன், பகுத்தறிவுப் பகலவன், காதல் இளவரசன் – இப்படிப் பல முகங்களைக்   கொண்ட தமிழ்த் தாயின் தவப்புதல்வன் கமலஹாசன் ( மன்னிக்கவும் கமல் சார் என்று  தமிழில் அறியப்படுபவர் ), நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் தனது மேதாவிலாசத்தையும், “முற்போக்கு”க் கருத்துக்களையும் ( இந்து மத எதிர்ப்பு என்று புரிந்துகொள்ளவும் ) தெரிவித்து வருபவர் என்பது  நாம் அறிந்ததே.

நாம் அறியாத கமல் ஒருவர் உள்ளார். அவர் தான் தானே திரைக்கதை, வசனம், தயாரிப்பு, இயக்கம், திரை இசை, பாடல் என்று அனைத்திலும் புகுந்து விளையாடுவதாக நம்மை நம்ப வைத்துள்ள கமல். அல்லது அவ்வாறு மற்றவர் அனைவரும் சொல்லுமாறு செய்யக்கூடிய திறமை உடைய மகான் என்று கூறலாமா?  மகான் வேண்டாம். அது இந்து மதத் தொடர்புடைய தொடர். அறிஞர் என்று கூறலாம். தமிழுக்குத் தமிழும் ஆயிற்று, பகுத்தறிவுக்குப் பகுத்தறிவும் ஆயிற்று.

ஆதோவ் கீர்த்தனாரம்பத்திலே … இப்படிப்பட்ட கமல், பல மிருகங்களை ( மன்னிக்கவும் திறமைகளை ) தன்னுள் வைத்துள்ளவராக நாம் நம்பும் கமல், தமிழ் சினிமாவையே ஒரு உயரத்துக்குக் கொண்டு போகத்துடிக்கும் ஒருவர், உலக வரலாற்றிலேயே எடுக்கமுடியாத கதைகளையும் சாத்தியமிலாத உத்திகளையும் புகுத்தித் தமிழ் நாட்டு சினிமாவை உலகம் என்ன சூரியக் குடும்பத்தைவிட அதிக உயரத்தில் கொண்டு செல்லத் துடிக்கும் ஒரு கலைப் பொக்கிஷம், தமிழ் சினிமாவையே புரட்டிப் போட்ட கதைகளையும் வழிமுறைகளையும் கையாண்ட அவர் எடுத்த படங்கள் அனைத்தும் காப்பி என்று அறிந்தால் நீங்கள் என்ன சொல்வீர்கள்? வேண்டாம் என்னை அடிக்க வராதீர்கள்.

நான் என்ன செய்வேன். பி.ஆர்.மகாதேவன் என்பவர் எழுதிய “கமலின் கலைப்படங்கள்” என்ற நூலைப் படித்தேன். அதன் விளைவு தான் இது.

‘அன்பே சிவம்’  படம் பார்த்தீர்கள் தானே? வியந்தீர்கள் தானே?  இப்படி கூட ஒரு கதை செய்ய முடியுமா என்று சொக்கிபோனீர்கள்  தானே ! வேண்டும் வேண்டும் உங்களுக்கு வேண்டும். அது “ Planes, Trains and Automobiles” என்ற படத்தின் காப்பியம். எனக்கு என்ன தெரியும்  நான் என்ன உலக நாயகனா என்ன பல உலகப் படங்களைப் பார்ப்பதற்கு?

“விருமாண்டி” பார்த்து அழுதீர்கள் தானே ? இருவழிகளில் ஒரே கதையைச் சொல்வது புதிய பாணி என்று தானே நினைத்தீர்கள்? கமலைக் கட்டிக்கொள்ள வேண்டும் போல் இருந்தது தானே ? வேண்டுமையா உங்களுக்கு. “Rushmon” என்னும் படத்தின் காப்பியாம் அது.

அது போகட்டும் தேவர் சாதிக்கும் பறையர் எனப்படும் தலித் சாதிக்கும் தான் தென் மாவட்டங்களில் தகராறு. ஆனால் தேவருக்கும் நாயக்கருக்கும் தகராறு மாதிரி கொண்டு சென்று பல பிரச்சினைகளில் இருந்து பகுத்தறிவுடன் தப்பியுள்ளார். நாயக்கர் சாதி தென் மாவட்டங்களில் மிகவும் சிறுபான்மை இனம். அவர்கள் தேவருடன் மோத மாட்டார்கள்.  இது பற்றியும் ஆசிரியர் எழுதியுள்ளார்.

காப்பி அடிப்பது இருக்கட்டும். அதில் என்ன கொடுமை என்றால் இந்தப்  படங்களில் இருக்கும் ஓட்டைகள் பல. இவற்றை மிகத் தெளிவான முறையில் காட்சிக்குக்காட்சி புட்டுப் புட்டு வைத்துள்ளார் மகாதேவன். எந்த இடங்களில் எல்லாம் முனைந்து இந்து மத தூஷனை  நடந்துள்ளது என்றும், “முற்போக்கு” சொல்ல வந்து வழுக்கி விழுந்த இடங்கள் என்ன, அதி புத்திசாலி என்று நிரூபிக்கத் துவங்கி அடி சறுக்கி விழுந்த நிகழ்வுகள் எங்கே ? என்று பக்கம் பக்கமாய் எழுதியுள்ளார் ஆசிரியர்.

‘பஞ்சதந்திரம்’, ‘ஔவை ஷண்முகி ‘ முதலானவை ஆங்கிலப் படங்களின் காப்பி என்று நாம் அறிந்துள்ளோம். இவை பற்றி You Tube மூலமே அறிந்துகொள்ளலாம் தான். ஆனால் இவைகள் வடிகட்டின மசாலா என்பதால்தானோ என்னவோ ஆசிரியர் இவற்றைப்பற்றிஎல்லாம் எழுதவில்லை.

ஆனால் “குணா”, “குருதிப்புனல்” முதலானவைகளில் லாஜிக்கில் பல ஓட்டைகள் உள்ளன என்பது வெளிப்படை. இவ்வளவு ஆராய்ச்சி செய்யும் ஒரு நடிகர் இதில் போய் கோட்டை விடலாமா என்று நம் மனம் சொன்னாலும் கழலின் ஜால்ரா சத்தத்தின் மிகுதியால் நம் மனமே இவற்றை ஏற்க மறுக்கிறது.

‘நம்மவர் ‘-The Principal, ‘மகளிர் மட்டும்’ –   Nine To Five, ‘குணா’ –  Tie me up, tie me down, ‘வேட்டையாடு விளையாடு’ – Murder of Memories,   ”நள தமயந்தி’ – Green Card, ‘சதி லீலாவதி’ – She Devil என்று பட்டியல் நீள்கிறது.   நமது மன உளைச்சல் கூடுகிறது.

குற்றம் சொல்லலாம் சார், நீங்கள் கதை எழுதிப் பாருங்கள் என்று கேட்கிறீர்களா?  அதற்கும் ஆசிரியர் ஒவ்வொரு படத்துக்கும் புதிய கதையும் எழுதியுள்ளார். தான் எடுத்திருந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும் என்று. பல கதைகள் நன்றாகவே உள்ளளன. “குருதிப்புனல்”,  “ஹே ராம்” முதலான கதைகளுக்கு மாற்றாக அவர் எழுதியுள்ள கதைகள் நன்றாகவே உள்ளன. கமல் சார் கவனிப்பாராக. உங்களுக்கு ஒரு நல்ல கதாசிரியர் கிடைத்துள்ளார்.

கம்பர் காப்பி அடிக்கவில்லையா ? என்று கேட்கலாம். அவர் மூலக்கதையை மாறவில்லை. தான் புதியதாக ஒரு கதையை உருவாக்கவில்லை. வடமொழி மூலத்தைத் தமிழில் தந்தார் அதுவும் தமிழுக்கே உண்டான பண்புகளுடன் – “பிறன் இல் விழையாமை’ என்ற வள்ளுவர் கூற்று வலியுறுத்தப்படுகிறது.

மணி ரத்தினமும் தான் பல மகாபாரதக் கதைகளைக் காப்பி அடித்தும் உல்டா செய்தும் படம் எடுக்கிறார். ஆனால் அவரிடம் ஒரு நேர்மை இருக்கிறது. கதை தனது என்று அலட்டிக்கொள்ளவில்லை. ஆனால் கமல் சார் கதை தொடங்கி அனைத்தும் தனதே என்னும்போது “அட அவனா நீயி” என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது தானே !

ஆனால் ஒன்று இத்தனை செய்தாலும் அவர் தமிழ் நாட்டின் ஒரு கலைஞன். அந்த அளவில் அவரை வாழ்த்துவோம்.

ஒரே ஒரு வேண்டுகோள் : இனிமே இந்த மாதிரி “சுட்ட” கதை வேண்டாம் சார். நமக்கு மத்தது வரல்லே. நடிக்க மட்டும் வருது. அதோடு விட்டுடுங்களேன், ப்ளீஸ் !

அறம்- யானை டாக்டர்- ஜெயமோகன்

சின்ன வயதில் பள்ளியில் தவறு செய்யும்போது ஆசிரியர் மர நீட்டல் அளவையால் (scale ) அடித்திருக்கிறார். கொஞ்சம் வலி. அவ்வளவுதான்.

ஆனால் சாட்டையடி , பிரம்படி முதுகில் வாங்கியதில்லை.

அந்த அனுபவம் தற்போது ஏற்பட்டுள்ளது.

அடி என்றால் சும்மா விளாசு விளாசு என்று வாங்கிவிட்டார் ஆசிரியர்.

ஆம். ஜெயமோகன் தான் அந்த ஆசிரியர். தனது “அறம்” நூலின்முகமாக.

“அறம்” பல கதைகளின் தொகுப்பு. அவ்வளவும் உண்மை மனிதர்களின் கதை.

கதைகளினூடே ஒரு அறப்பண்பு இழையோடும்.

பலதரப்பட்ட மனிதர்களின் வாழ்வில் நடைபெறும் அறம் சார்ந்த ஒரு சொல்லோவியம் இந்த நூல்.

சாதாரண பாஷையில் சொன்னால்” மனுஷன் கொன்னுட்டான்” எனலாம்.

பல கதைகளின் தொகுப்பே இந்நூல். நாற்பது நாட்களில் எழுதப்பட்டது இவை அனைத்தும்.

இப்படியும் கூட எழுத முடியுமா என்ற பிரமிப்பை ஏற்படுத்திய ஒரு படைப்பு. அறம் என்பது சாதாரண மனித வாழ்வில் கொள்ளும் பங்கு என்ன என்பதும் ஒவ்வொரு வகை மனிதருக்குள்ளும் இருக்கும் அறத்தின் இழை தெரிகிறது.

யானை டாக்டர் – சொல்ல வார்த்தை இல்லை. மனிதர்களால் அங்கீகரிக்கப்படாமல் யானைக்கூட்டதால் அங்கீகரிக்கப்படும் ஒரு விலங்கு மருத்துவரின் கதை. இயற்கை பற்றிய ஒரு அறிதலும் இல்லாமல் வாழும் நம் சமூகத்திற்கு ஒரு மாபெரும் சவுக்கடி இது. டாக்டர்.கே. போன்றவர்கள் இப்போதும் சமூகத்தில் பல துறைகளிலும் இருந்துகொண்டுதான் இருக்கிறார்கள் என்று நினைக்கும் போது மனம் அழுகிறது. இந்திய அரசியலின் அழுக்குகளால் டாக்டர்.கே. உதாசீனப்படுத்தப்பட்டார்.

கோவில் யானைகளை நாம் படுத்தும் பாடு, கம்பீரமான அந்த காட்டு அரசர்களை நாம் பத்துப் பைசா உலோக நாணயம் கொடுத்து நமது கீழ்மையைக் காட்டுவது, மதச் சடங்குகளில் யானை படும் வேதனை , அவை காட்டிற்காக ஏங்கும் நிலை, மிகப் பரந்த மனதுடைய யானையின் முன் குறுகி வளைந்த நமது மனித மனம் – இப்படிப் பல அலசல்கள் நம்மை நமக்கு அடையாளம் காட்டுகின்றன ஜெயமோகனின் எழுத்தில்.

சில வரிகள் மனத்தைக் குத்தக் கூடியவை.- ” நம்ம பசங்க மாதிரி சபிக்கப்பட்ட தலைமொறை இந்தியாவிலே இருந்ததில்லை. அவுங்க முன்னாடி இன்னிக்கி நிக்கிறதல்லாம் வெறும் கட்டவுட்டு மனுஷங்க.லட்சியவாதமோ கனவோ இல்லாத போலி முகங்க… அவங்களே முன்னாலே பார்த்துகிட்டு ஒரு தலைமுறையே ஓடி வந்திட்டிருக்கு…”

( இக்கதை படிக்கும்போது எனக்கு என் பெரிய தகப்பனார் காலஞ்சென்ற முனைவர் ராமபத்திராச்சாரியார் நினைவு வந்தது. தமிழில் 18 நூல்கள் எழுதியுள்ளார். ஜாதியால் அரசாங்கத்திடமும் தமிழ் இயக்கங்களிடமும், வைணவர் என்பதால் சைவர்களிடமும், வடகலைப் பிரிவு என்பதால் தென்கலை மடங்களிடமும், தமிழ்ப் பண்டிதர், சம்பிரதாய வழிக் கல்வி கற்காமல் தமிழில் தன முயற்ச்சியால் முனைவர் பட்டம், சுயக் கல்வி இவை பெற்றதனால் வடகலை மடங்களிடமிருந்தும் அங்கீகாரமில்லாமல் வாழ்ந்து முடித்தார்.)

ஆபாசத்தையும் வசவுகளையுமே இலக்கியம் என்று கருதும் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் மத்தியில் அறம் சார்ந்து எழுதியுள்ள ஆசிரியரின் பார்வை ஆச்சரியப்பட வைக்கிறது.

“அறம்” தொகுப்பில் மற்ற கதைகளை ஒவ்வொன்றாகப் பார்ப்போம்.

தொடர்ந்து வாசிப்போம்.

அடிப்படை வசதிகளை நோக்கிப் பல நாடுகள் பயணிக்கும் வேளையில் அறிவு

Image

அடிப்படை வசதிகளை நோக்கிப் பல நாடுகள் பயணிக்கும் வேளையில் அறிவு பூர்வமாக நாட்டை நகர்த்துவது பற்றி யோசிக்கிறது சிங்கப்பூர்.

தேசீய நூலக வாரியம் உலக அளவில் ஆகச் சிறந்த ஒரு நூலக நிர்வாகம் என்பது நாம் அறிந்ததே.

Read Singapore என்ற பெயரில் இந்த ஆண்டின் வாசிப்பு அனுபவத்தை மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதில் முனைந்துள்ளது சிங்கை அரசு. Nurturing a nation of Readers – வாசிக்கும் ஒரு நாட்டைப் பேணுதல் என்பது நோக்கம்.

இவ்வாண்டின் தலைப்பு “ஒரே வானம்”. ஆங்கிலம், சீனம், மலாய், தமிழ் என்று நான்கு அங்கீகரிக்கப்பட்ட மொழி ஆசிரியர் படைப்புகள் இடம் பெரும்.

இந்த ஆண்டு தமிழ் எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் தெரிவு செய்யப்பட்டுள்ளார். ஆக இவ்வருடம் அவர் எழுதியுள்ள நூல்கள் பற்றிய ஆய்வுகள், கலந்துரையாடல்கள், நேர் காணல்கள் ஆகியன இருக்கும்.

ஜெயமோகன் படைப்புகள் வாசிக்க தனி உணர்வு வேண்டும். வாசித்தபின் ஏற்ப்படும் உணர்வு தனி. ஆனால் வாசிக்கும்போது நிகழும் உணர்வுகள் – அவை தனி. அனுபவித்தால் தான் தெரியும்.

வாசகர்களே, முடிந்தவரை ஜெயமோகன் நூல்களைப் படித்துத் தயாராகிக் கொள்ளுங்கள். எழுத்தாளரைச்  சந்திக்கும்முன் அவரது அலைவரிசைக்குத் தயாராகிக்கொள்ளுங்கள்.

அறியப்படாத தமிழகம் – தொ.ப.

சில புத்தகங்கள் அட்டைப்படம் நளினமாக இருக்கும். உள்ளே சரக்கிருக்காது. சில நேர் மாறாக சரக்குடன் ஆயினும் நேர்த்தியாக அமையாது.

ஆனால் அமைப்பு ரீதியாகவும் கருத்தாக்க ரீதியாகவும் என்னைப் பல வகையிலும் பாதித்த எழுத்துக்கள் மிகச் சிலதே. அதுவும் தமிழில் அப்படி எழுதுவதும் எழுதுபவரும் அருகியுள்ள காலம் இது.

இந்தச் சூழலில் என்னைப் புரட்டிப்போட்ட ஒரு எழுத்தாளர் ஆங்கிலத்தில் அருண் சௌரி. தமிழில் தற்போது ஜெயமோகன் மற்றும் தொ.ப. என்றும அழைக்கப்படும் தொ.பரமசிவன்.

தொ.ப. எழுதியுள்ளது கதை அல்ல, கட்டுரை அல்ல, நாவல் அல்ல, சிறுகதை அல்ல. இவை எதுவும் அல்ல.

அவர் எழுதியுள்ளது நமது ஜாதகம், நமது பூர்விகம்.

நாம் யார், எப்படி இருந்தோம் என்பதை இலக்கியச் சான்றுகளுடனும், ஆராய்ச்சிச் சான்றுடனும் ஆணி அடித்தாற்போல் சொல்லியுள்ளார்.

நூல் எங்கும் வள வள , வழ வழ இல்லை. போலி டாம்பிகங்கள் இல்லை. சுய படாடோபம் இல்லை. வெற்று வார்த்தை இல்லை.

அளந்த. அளவறிந்த சொற்கள். தேவையான அளவு சான்றுகள். மேற்கோள்களும் அப்படியே. அளவாக எழுதுவது தமிழ் எழுத்தாளர்களுக்கு வராத ஒன்று சுஜாதாவைத் தவிர.   தொ.ப.விற்கு வருகிறது.

தமிழ் ஆசிரியராகையால் அவரது பார்வை பரந்து விரிந்தது, சைவம் முதல் வைணவம் தொட்டு, சமணம், பௌத்தம், இஸ்லாமியம், கிறித்தவம் என்று விரிந்து வைணவத்தின் உட்பிரிவான வடகலை சம்பியாதாயத்தின் அடி நாதத்தையும் தொட்டுள்ளார். சேக்கிழார், நாவுக்கரசர், பெரியாழ்வார், ஆண்டாள், சங்க இலக்கியம், நன்னூல், என்று பரந்து விரிந்துள்ளது இவரது பார்வை. இருந்தும் அளவாகவே.

இவர் கூறியுள்ள பல விஷயங்கள் எனது பெரிய தந்தையார் காலஞ்சென்ற முனைவர் ராமபதிராச்சாரியார் கூறியவை என்பதால் இன்னமும் ஊக்கத்துடன் படித்தேன் – குறிப்பாக தமிழருக்குத் தாலி கிடையாது, துறவு, துறவிகள் பிச்சை எடுப்பது, பள்ளிக்கூடங்கள், ஆபத் சந்நியாசம்  முதலியன பற்றி ஏற்கெனவே அறிந்திருந்தேன். அவற்றை தொ.ப. மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளார்.

தமிழில் வரலாற்று ரீதியிலும், சமகாலப் பார்வையுடனும் சுருக்கமாக சான்றுகளுடன் வெளியே அறியப்படாத தமிழகத்தை நறுக்கென்று காட்டியுள்ளார்.

தமிழை வளர்த்தோம் என்போர் இவரது நிழலின் அருகில் கூட வர முடியாது  என்பது தெளிவு.

இரண்டு  வருத்தங்கள்  : புத்தகம் இன்னும் கொஞ்சம் நீண்டிருக்கலாம். பார்ப்பனர் பயன்படுத்தும் சொற்களில் ஒரு தவறு தென்பட்டது ( அத்திம்பேர் – அத்தையின் கணவர், ஆனால் மகன் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார் ).

%d bloggers like this: