'நம்ம கிராமம்' – என் பார்வை

கதையில் சித்தரிக்கப்பட்ட ‘பெண்ணின் தலைமுடியை எடுத்தல்’ என்னும் நிகழ்வு 1955-ல் என் வீட்டிலும் நிகழ்ந்தது. என் பாட்டி தனது 36-வது வயதில் இந்தக் கொடுமைக்கு ஆளானார். இது நிகழவில்லை என்றால் இறந்த அவரது கணவருக்கு ( என் தாத்தாவிற்கு) மாதாந்திர திவசக் காரியங்களுக்கு வைதீகர்கள் வரமாட்டார்கள். ஊரிலிருந்தும் ஒதுக்கப்படுவோம் என்னும் நிலையில் இந்தக் கொடுமையை என் பாட்டி ஏற்றுக்கொண்டார். 87 வயது வரை வாழ்ந்த அவரை நாங்கள் வெள்ளை நார்மடிப் புடவையில் தான் பார்த்துள்ளோம்.

‘போடா. அது அந்தக் கால வழக்கம். வேற யாருக்கும் இந்த நிலை இனிமே வரக்கூடாது. நன்னா படி போ’ என்று ஆழ்ந்த பெருமூச்சுடன் சொல்லியிருக்கிறார். 36ல் இருந்து 87 வரை அந்த மனதில் எத்தனையோ ஆசாபாசங்களைப் பூட்டி, குடும்பம் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணிய அந்த ஆத்மாவை இந்தப் படம் நினைவூட்டடியது.