Cab Driver Stories – an introduction

We keep running all the time that we don’t even know we are running or what we are after. But Sudhakar Kasthuri doesn’t do that. He runs, for sure, but stops as he runs and listens to what others have to say and do, especially the hire cab drivers. While travelling long distances on work, he listens to the stories of the cab drivers and thus is born this book, ‘Cab driver stories ‘.

41mzv2zpy7l‘ Cab driver stories’ is such a book that would bring to the fore, the hidden world of cab drivers.

Sudhakar Kasthuri treats us to a repertoire of experiences of the drivers that produce myriad feelings that would leave one wondering ‘How did we miss this, thus far ?’

Sudhakar’s drivers speak multitude of languages ranging from Tamil to Marathi to Punjabi to Hindi and we are treated to drops of worldly wisdom, vendantic thoughts, radical extremist views that have a purpose, thoughts on repression in ordinary households et al.

Two stories that would bring the reader to tears are ‘Amme’ and ‘Lakshmanan’. There is a shortened version of the Gita as well, in the short story, ‘Manjit Singh’.

Sudhakar Kasthuri sparkles in his own right with his unpretentious writing that touches the reader in every story. Another Sujatha in the making, given the unexpected twist at the end of every story – classic definition of a short story.

Originally published in Tamil as ‘Valavan Kathaikal’ ( I had read that then and had derived great pleasure), this is the English translation of that pleasurable treasure. Jayanthi Sankar, a bilingual author herself, has translated into English without losing out on the essence and feel.

A fast read that would make you look at the often accosted common man, the cab driver,  in an entirely different light, from your next taxi ride.

Available in Amazon Kindle here.

Work / Learn from home – சில எண்ணங்கள்

மாணவர்களே,

இது ஏதோ மாணவர்களுக்கு மட்டும் என்று பெரிசுகள் நெட்ஃபிளிக்ஸ் பார்க்கக் கிளம்பவேண்டாம். உங்களுக்கும் ஏதாவ்து ஆங்கே பொசியும் ( பெரிசுகளை விழல் என்று எள்ளி நகையாடியுள்ள ஆமருவியைக் கடுமையாகக் கண்டனம் செய்யக் கிளம்பவேண்டாம், மீண்டும்..)

வீட்டில் இருந்து கற்பது என்பது நிதர்சனம்.  கற்பது என்பதற்குப் பதிலாக ‘உழைப்பது’ என்று பெரிசுகள் போட்டுக்கொள்ளலாம்.  இனிமேல் எல்லாம் அப்படித்தான். எல்லாம் ஆன்லைன் தான் ஜூம் தான், ஸ்கைப் தான், ஜோஹொ தான், வெண்டைக்காய் தான்..5-effective-ways-to-work-from-home-during-covid-19

நான் அறிந்தவரை, சில எண்ணங்கள்:

  1. படிக்கும் இடம் என்று ஒன்றைத் தனியாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.  சிறு மேசை, ஒரு நாற்காலி, சிறிய விளக்கு, இணையத்தொடர்பு, மிக முக்கியமாக அரசு வழங்கியுள்ள மடிக்கணினி / கணினி.
  2. அமைதி அவசியம். தொலைக்காட்சி இருந்தால் அணைத்து விடவும். முடிந்தால் விற்றுவிட்டு நூல்கள் வாங்கிக்கொள்ளலாம். கொஞ்சமாவது பயன் இருக்கும்.
  3. WFH ற்காகவென்று சிறிய அளவிலான Inverter வைத்துக்கொள்ளலாம். இணயத்தொடர்பையும், கணினியையும் இந்த Inverter உடன் இணைத்துக் கொள்ளலாம்.  மற்ற இடங்களில் மின் இணைப்பு துண்டிக்கப்பட்டாலும் வேலை நடக்கும்.
  4. இரவில் வேலை செவதற்கு என்று LED மேசை விளக்கு வாங்கிக்கொள்ளலாம். மின் செலவு மிச்சமாகும்.
  5. VPN வழியாக வேலைசெய்பவர்கள் தங்களது Safeword அல்லது Remote Access Pin முதலியவற்றை ஒரே இடத்தில் பாதுகாப்பாக வைக்கவும். திடீரென்று தேவைப்படும் போது உடனடியாகக் கிடைக்க வேண்டும்.
  6. கணினி மூலம் எடுக்கும் தொலைபேசி அழைப்புகளுக்கு நல்ல மைக் வைத்த headset பயன்படுத்துங்கள். விலை மலிவாக உள்ளது என்று ஓஜோசி  நிறுவனங்களை நம்பவேண்டாம்.
  7. கணினியில் கேமரா தேவைப்படும் போது மட்டும் திறந்திருக்கட்டும். மற்ற நேரங்களில் ஒரு டேப் வைத்து ஒட்டிவிடலாம்.
  8. வேலை செய்யும் / ஆன்லைன் கல்வி பெறும் இடத்தில் உணவு உண்ணுதல் கூடாது. அதை ஒரு அலுவலகமாகவே / பள்ளியாகவே கருத வேண்டும். அப்போதுதான் அதற்கேற்ற மனநிலை அமையும்.
  9. வேலை நேரத்தில் சொந்தத் தொலைபேசி அழைப்புகள் வந்தால் எடுக்க வேண்டாம். அல்லது வெளியில் சென்று எடுக்கவும்.  அலுவல் தொடர்பான தொலைபேசி / இணையவழி அழைப்புகள் நடந்துகொண்டிருக்கலாம் என்பதால்.
  10. அலுவல் செய்யும் இடத்தில் நமது பெற்றோர் / ஆசிரியர் / குழந்தைகள் / மனைவி / கணவன் படத்தை வைத்திருந்தால் மனம் ஒருநிலைப்படும். கடவுள் படங்கள் விசேஷம்.
  11. ஒரு மணி நேரம் அமர்ந்திருந்து வேலை செய்தால், பத்து மணித்துளிகள் நடந்துவிட்டு வரவும்.
  12. வீட்டில் அமர்ந்து வேலை செய்யும் இடத்திற்கு அருகில் நல்ல நூல்கள் இருப்பது அவசியம். வேலையில் கவனம் குறைந்தால், ஒரு மாறுதலுக்காக மன ஊக்கம் அளிக்கும் நூல்களில் இருந்து சில பகுதிகளை வாசிக்கலாம்.  அப்படியான சில நூல்கள்: (இவற்றில் நான் எழுதிய நூல்கள் எதுவும் இல்லை).
    1. Startup Nation
    2. Compound Effect
    3. Sapiens
    4. Homo Deus
    5. 21 Lessons for the 21st Century
    6. Tuesdays with Morrie
    7. வலவன் கதைகள்
  13. உங்கள் குடும்ப வழக்கப்படி ஆன்மீகப் பயிற்சிகள் இருப்பின் தவறாமல் செய்து வருவது மன அழுத்தத்தில் இருந்து காக்க உதவும்.
  14. மிக அவசியமாகத் தவிர்க்கப்பட வேண்டியவை : அலுவல் / பள்ளி நேரத்தில் சமூக ஊடகங்கள், செய்திகள் மற்றும் தொலைக்காட்சி.
  15. உங்கள் திறமையை வீணடிக்கும் மிகப்பெரிய எதிரி ஒருவன் இருக்கிறான்.  அவன் பெயர் Multi Tasking.  ஒரே நேரத்தில் பல வேலைகளைச் செய்வது. விளைவு: எந்த ஒரு வேலையும் நடக்காது.

மேற்சொன்ன சொன்ன பலதையும் நான் பின்பற்றுகிறேன்.   உங்களால் முடிந்தவற்றைப் பின்பற்றுங்கள். வீட்டில் இருந்து வேலை, கற்றல் என்பது  நமது வாழ்வில் இன்றிமையாத ஒன்றாகவிருக்கிறது. இந்தப் புதிய வாழ்க்கை முறையை வாழக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். வேறு வழியில்லை. டிஜிட்டல் இந்தியா என்பதை முழுமையடைய வைத்துள்ளது கொரோனா.

உடல் / மன நலம் காத்து, வலிமையான பாரதத்தைப் படைப்போம் வாருங்கள்.

வாழ்த்துக்கள்.

பி.கு.: எனது நூல்களை வாங்கியே தீருவேன் என்று அடம்பிடிப்பவர்கள் (அப்படி இருந்தால் எவ்வளவு நல்லது? ஹும்) கீழ்க்கண்ட கிண்டில் நூல்களை வாங்கி வாசிக்கலாம்.

  1. நான் இராமானுசன்
  2. பழைய கணக்கு
  3. Monday is not Tuesday
  4. Singapore Diary

 

 

இந்தப் பதிவைத் தமிழகத்தில் யாரும் படிக்கமாட்டார்கள். ஊடகங்களுக்கும் இப்படி ஒன்று நடப்பதே தெரியாது.
இந்திய ராணுவம் 3 ஆண்டுகளுக்கான விருப்ப தேசிய சேவையை அறிமுகப்படுத்தவுள்ளது. பட்டதாரிகள், வேலையில் உள்ளோர் என்று பலரும் ராணுவத்தில் சேர வாய்ப்புள்ளது.
ஆண்டுதோறும் 1000 ஜவான்களையும், 100 அதிகாரிகளையும் தேர்ந்தெடுத்து இந்த மூன்றாண்டுப் பயிற்சியில் ஈடுபடவைக்கத் திட்டம். 3 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தனியார், அரசுத் துறைகளில் வேலைக்குச் செல்லலாம்.
10-14 ஆண்டுகள் வரை பணியில் இருக்கும் அதிகாரிக்கு ஆகும் செலவு ரூ.5.12 கோடி – ரூ.6.83 கோடி. ஆனால் புதிய திட்டத்தின் மூலம் 3 ஆண்டுகள் பணியில் இருக்கும் அதிகாரியால் ரூ. 80 லட்சம் – ரூ. 85 லட்சம் மட்டுமே செலவாகும் என்றும் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.
இதனால் ராணுவத்துக்கு ரூ.11,000 கோடி மிச்சமாகும் என்று கணக்கிடுகிறார்கள். இத்தொகையை ஆராய்ச்சி, தளவாடங்கலை மேம்மடுத்துதல் முதலியவற்றிற்குப் பயன்படுத்தலாம் என்பது திட்டம்.
இத்திட்டத்தைத் தனியார் நிறுவனங்கள் வரவேற்றுள்ளன. ‘நல்ல கட்டுப்பாடு உடைய திறமையான இளைஞர்கள். கிடைப்பார்கள். அவர்கள் அனைவரையும் மஹேந்திரா நிறுவனம் பணியில் எடுத்துக்கொள்ளும்’ என்று ஆனந்த மஹிந்திரா சொல்கிறார்.
சிங்கப்பூர், இஸ்ரேல் முதலிய நாடுகளில் கட்டாய ராணுவப் பயிற்சி உள்ளது. அது அன்னாடுகளுக்கு நன்மை விளைவித்துள்ளது.
கையில் இண்டெர்னெட் ஃபோன், மலிவு விலை மது, கல்வி/வேலை இல்லை என்பதால் வெறுமெனே சுற்றித் திரியாமல் வாழ்க்கையில் உருப்பட இளைஞர்களுக்கு நல்ல வாய்ப்பு.

தேரழுந்தூரில் சிங்கம்?

நாயக நாயகி  பாவம் தாற்காலிகமாக நீங்கப்பெற்ற திருமங்கை மன்னன்  மனதில் ‘ஆமருவியப்பனை அதிகமாக கோபித்துக் கொண்டோமோ’ என்னும் எண்ணம் தோன்றுகிறது. ‘போன புனிதர்’ என்று கோபத்துடனான பிரேமை நிலையில் அவனைச் சொன்னதை நினைத்துச் சற்றே வருத்தம் கொள்கிறார்.

தேவாதிராஜனின் கோவிலில் கருவறைக்குள் நுழையும் முன்னர் வலதுபுறத்தில் உள்ள யோக ந்ருஸிம்ஹனின் சன்னிதி தென்படுகிறது போல. ‘அடடா, கோஸகன் எங்கே சென்றான்? அவன் விரைவாக வருபவன் அன்றோ? பக்தன் அழைத்தவுடன் எந்த யோசனையும் இன்றி உடனே வந்தவன் அல்லவோ அவன்?’ என்னும் எண்ணம் தோன்றப்பெற்றவராய் சற்று நிதானித்து நிற்கிறார்.

‘இவன் ‘போன புனிதர்’ அன்றே? வந்தவன் அல்லவா? எப்படிப்பட்டவன் இவன்? இரணியனின் மிடுக்கையும் கம்பீரத்தையும் தனது கரங்களால் இரண்டாகப் பிளக்கும் விதமாக அவனது மார்பைப் பிளந்தவன் அன்றோ? இவன் அன்றோ தனது இடக்கையில் சங்கையும், வலக்கையில் சுதர்சன சக்கரத்தையும் கொண்டுள்ளவன்?

அப்படிப்பட்டவன் எழுந்தருளியுள்ள ஊர் எப்படிப்பட்டது? செக்கச்செவேல் என்று உள்ள தாமரைப் பூவைப் போன்ற பிரம்மனை ஒத்த அந்தணர் வாழும் ஊர். அவ்வாறான திருவழுந்தூரை விட்டு நீங்காது, அவ்வூரில் நிலையாக நின்றுகொண்டிருக்கும் ஆமருவியப்பனை நான் கண்டுகொண்டேன்’ என்கிறார் ஆழ்வார்.

இந்த யோக ந்ருஸிம்ஹனின் முன்னர் அமர்ந்தே, தேரழுந்தூர்க்காரனான கம்பன் இராம காதை இயற்றியுள்ளான். ந்ருஸிம்ஹ பக்தனான அவன் வால்மீகியின் இராமாயணத்தில் இல்லாத ‘இரணிய வதைப் படல’த்தைக் கம்பராமாயணத்தில் வைத்தான் என்பதில் இருந்து புரிந்துகொள்ளலாம். ( கம்பன் என்பதே கம்பத்தில் இருந்து தோன்றிய திருமாலின் பெயராம்).

யோக நரசிம்மர் Uதேரழுந்த்

யோக ந்ருஸிம்ஹன்

சிங்கம தாயவுணன் திறலாகம்முன் கீண்டுகந்த,
சங்கமி டத்தானைத் தழலாழி வலத்தானை,
செங்கமலத் தயனனையார் தென்னழுந்தையில் மன்னிநின்ற,
அங்கம லக்கண்ணனை அடியேன்கண்டு கொண்டேனே

ஆழ்வாரோ ‘அந்தணர்கள் பிரம்மனைப் போன்று சிவந்து தெரிகிறார்கள்’ என்கிறார். அவர்கள் வேதத்தை ஓதி ஓதி முகம் சிவந்து காணப்பட்டனர் என்று காட்சிப்படுத்திக் கொள்ளலாம். திருவள்ளுவர் ‘மற்றெவ்வுயிர்க்கும் செண்தன்மை பூண்டொழுகலான்’ என்று அந்தணர்க்கு இலக்கணம் கூறுகிறார். முகம் சிவந்திருக்கலாம், ஆனால் உள்ளம் சிவந்திருக்கவியலாது என்று புரிந்துகொள்கிறோம். மற்றவர்க்கு ஒரு துன்பம் என்றால் மனம் இரங்குபவன் எவனோ அவனே ஸ்ரீவைஷ்ணவன் என்பது வழக்கில் உள்ள எண்ணம். ஒரு வேளை கருணையினால் மனம் சிவந்திருக்கலாம் என்பதால் உடலும் உள்ளமும் சிவந்திருக்கலாம் என்ற கோணத்தில் பார்ப்பது ஒரு சுவையே.

 

 

தேரழுந்தூர் செல்லும் வழி

திருமங்கையாழ்வார் கனவு நிலையில் இருந்து விடுபடுகிறார். பரகால நாயகி நிலையில் இருந்து மீண்டு, திருமங்கை மன்னனாக, ஆழ்வாராக உணர்கிறார்.

மாற்றம் நிகழ்ந்தவுடன் ஊரின் வயல்வெளிகள் கண்ணில் படுகின்றன. வளம் மிக்க தேரழுந்தூர் அல்லவா? மன்னி முது நீர்க் கழனிகள் கொண்ட ஊரன்றோ? வியந்தவண்ணம் ஊரின் வெளியில் வருகிறார். அப்போது தேரழுந்தூருக்கு வழி கேட்டு யாத்ரீகன் ஒருவன் வருகிறான்.

ஸ்வாமி, திருவழுந்தூர் செல்லும் வழி யாது ?

அடடா, நான் அவ்வூரில் இருந்தே வருகிறேன். எனவே வழி கூறுகிறேன் கேளுங்கள். நான் வந்த இந்தப் பாதையிலேயே செல்லுங்கள். ஊர் வந்துவிடும்.

திருவழுந்தூரை எவ்வாறு அடையாளம் கண்டுகொள்வது?

சுலபம், யாத்ரீகரே. மன்னி முது நீர்க் கழனிகள் நிறைந்து இருக்கும், வயல்களில் வாளை மீன்கள் துள்ளும். அதுதான் திருவழுந்தூர்.

மன்னிக்கவும் ஸ்வாமி. இந்தப் பிராந்தியத்தில் எல்லா ஊர்களிலுமே பழைய நீர்க் கழனிகளும், வயல்களும் உள்ளனவே. ஆகவே தேரழுந்தூரை எப்படிக் கண்டுபிடிப்பது?

ஆம். உண்மை தான். சோழ தேசம் அல்லவா? நீர் வளம் நிறைந்து தான் இருக்கும். ஊரின் அடையாளத்தைச் சொல்கிறேன் கேளும். வயல்களில் குவளை மலர்கள் பூத்து நின்று, பெருமானின் கண்களைப் போன்ற தோற்றம் அளிக்கும். வயல்களின் அருகில் உள்ள நீர் நிலைகளில் செவ்வல்லிப் பூக்கள் மிகுந்து, பெருமானின் உதட்டைப் போன்ற தோற்றத்துடன் விளங்கும். இதற்கு மேலும் சந்தேகம் இருந்தால், உற்றுப் பாருங்கள், நீர் நிலைகளில் உள்ள தாமரைப் பூக்கள் பெருமானின் முகத்தைப் போன்று அழகுடன் விளங்கும். இவ்வாறான ஊர் எதுவோ அதுவே தேரழுந்தூர்.

அடடா, அருமையாக வழி சொன்னீர் ஐயா. தாங்கள் யாரோ ?

பூக்கொடிகள் அடர்த்தியாக வளர்ந்துள்ளதால் அவற்றின் உள்ளிருந்து குயில்கள் கூவும் திருமங்கை என்னும் நாடு உள்ளதன்றோ? யாம் அன்னாட்டின் அரசன் திருமங்கை மன்னன் என்னும் பரகாலன்.

வந்தனம் ஆழ்வீர். தங்களைக் கண்டுகொண்டேன். தாங்கள் தேரழுந்தூரைப் பற்றிப் பாடியுள்ள இப்பத்துப் பாடல்களைப் பாடினால் பயன் யாதோ?

அடியேன் வாக்கில் இருந்து, திருவருளால் பொலிந்து வந்துள்ள இத்தமிழ் மாலையைச் சொன்னால் பாவங்கள் அனைத்தும் நீங்கும்.Tank Photo

நெல்லில் குவளை கண் காட்ட நீரில் குமுதம் வாய் காட்ட
அல்லிக் கமலம் முகம் காட்டும் கழனி அழுந்தூர் நின்றானை
வல்லிப் பொதும்பில் குயில் கூவும் மங்கை வேந்தன் பரகாலன்
சொல்லில் பொலிந்த தமிழ்-மாலை சொல்ல பாவம் நில்லாவே

ஆழ்வார் குவளை, அல்லி, தாமரை முதலியவற்றைத் தேரழுந்தூர்ப் பெண்களின் கண், உதடு, முகம் முதலியவற்றிற்கே உவமையாகச் சொல்கிறார். ஆனால், ஆழ்வார் பாசுரங்களைப் பக்தர்கள் தம் உள்ளக் கிடக்கைக்கு ஏற்ப அனுபவிக்கலாம் என்பதால் எம்பருமானார் தாமே வியாக்யானம் எழுதாமல், திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளானிடம் வியாக்யானம் எழுதச் சொன்னதைப் பின்பற்றி, மேற்கண்ட பாடலில் உவமையை பெருமாளின் கண், உதடு, முகம் முதலியவற்றுடன் ஒப்பிட்டு எழுதியுள்ளேன். வழிப்போக்கருடன் ஏற்பட்ட பேச்சுக்களும் கூட அடியேனின் கற்பனையே. (அறிஞர் பெருமக்கள், பிழை இருப்பின் பொறுத்தருளவும்).

குவளை, அல்லி, தாமரை மலர்களைக் கொண்டு அடையாளம் சொல்லப்பட்ட தேரழுந்தூர் பின்னாளில் கம்பன் பிறந்த ஊர் என்று அடையாளம் கண்டது.

தற்போது, ஊர் வேறு ஒரு காரணத்திற்காக அறியப்படுகிறது. மனம் வலிக்கும் காரணம் அது.

ஆ.. பக்கங்கள் Youtube Channel

ஆ..பக்கங்கள் தனது யூடியூப் ஒளிவழியைத் துவங்கியுள்ளது. அவ்வப்போது நூல் அறிமுகங்கள், ஒப்பாய்வுகள், கருத்துரைகள் இடம்பெறும். வாசகர்கள் ஆதரவளிக்க வேண்டுகிறேன். Subscribe பொத்தானையும், Bell பொத்தானையும் அழுத்தி ஊக்குவியுங்கள்.

தற்போது பாரதம் அமெரிகாவைற்குச் செய்துள்ள மருத்துவ உதவி பற்றிய காணொளி. கேட்டுக் கருத்துரையுங்கள். நன்றி.

வண்டு பாட, அன்னம் ஆட..

தேரழுந்தூரின் வீதிகளில் மட்டுமே ஆடல் ஓசை கேட்கவில்லையாம். திருமங்கையாழ்வாரின் காதுகளில் வேறொரு இசையும் நாட்டியமும் கேட்கின்றனவாம்.

தேரழுந்தூரில் மிகப்பழையதான குளங்கள் உள்ளனவாம் (தற்போதும் உள்ளன). அவற்றில் மிக நெடுங்காலமாகவே நீர் நீறைந்து இருப்பதால் அருகில் உள்ள வயல்கள் வளமாக உள்ளன. குருகினங்கள், வாளை மீன்கள் முதலியனவற்றை முன்னரே பார்த்தோம். தற்போது நீர் நிலைகளின் மிகுதியால் அவற்றில் தாமரைப் பூக்கள் மலர்ந்துள்ளன.

தாமரைப் பூக்களில் தேன் அதிகம் இருப்பதால் அவற்றை அளவிற்கு அதிகமாகப் பருகிய வண்டினங்கள் போதை ஏறி, அதனால் சுரம் தவறாமல் பாடுகின்றனவாம். பாடல் ஒலியால் உந்தப்பட்ட அன்னப்பறவைகள், அருகில் உள்ள வயல்களில் இறங்கி, ஆணும் பெண்ணும் இணையாக நடனத்தில் ஈடுபடுகின்றனவாம். நாதம், அதன் பின் பரதம் என்று ஏற்பட்டது போல், வண்டுகளின் ரீங்கார இசை, அதனால் ஏற்பட்ட அன்னங்களின் நடனம் என்று களை கட்டிய வயல்களை உடைய ஊராக உள்ளது தேரழுந்தூர்.

DSC01624ஆண், பெண் அன்னங்களின் கூட்டுக் களியாட்ட நடனத்தைக் கண்ட திருமங்கையாழ்வார், மீண்டும் கனவு நிலைக்குச் செல்கிறார். அவருக்குத் தான் பரகால நாயகியாக, ஆமருவியப்பனிடம் பெற்ற பேரானந்த அனுபவம் நினைவிற்கு வருகிறது. ‘ஆனந்த அனுபவங்களை அளித்துவிட்டு, என் இடையில் உள்ள ஆடைகள் நெகிழுமாறு என் அழகுகள் அனைத்தையும் தானே எடுத்துக் கொண்டு என்னைவிட்டுப் பிரிந்து சென்ற தேவாதிராஜன் வசிக்கும் ஊரன்றோ இந்தத் தேரழுந்தூர் என்னும் திருவழுந்தூர்?’ என்று கனவு நிலையில் இருந்து கேட்கிறார் பரகால நாயகியான திருமங்கையாழ்வார்.

ஆமருவியப்பன் நீங்கியதால் தனது ஐம்புலன்களும் தன்னைவிட்டு நீங்கிவிட்டன என்கிறார் ஆழ்வார். பரமாத்மா அன்றி ஜீவாத்மா ஒன்றுமில்லை என்பதைத் தெரிவிக்கிறார் ஆழ்வார்.

என் ஐம்புலனும் எழிலும் கொண்டு இங்கே நெருநல் எழுந்தருளி
பொன் அம் கலைகள் மெலிவு எய்த போன புனிதர் ஊர்போலும்-
மன்னும் முது நீர் அரவிந்த மலர்மேல் வரி வண்டு இசை பாட
அன்னம் பெடையோடு உடன் ஆடும் அணி ஆர் வயல் சூழ் அழுந்தூரே

ஆமருவியப்பன் தன்னை விட்டு நீங்கினாலும் அவரைப் ‘புனிதர்’ என்று பரகால நாயகி அழைக்கிறாள். இது அவள் ஊடலால் ஏற்பட்ட கோபத்தால் சொல்கிறாள் என்கின்றனர் உரையாசிரியர்கள்.

‘மன்னு முது நீர்’ என்னும் பயன்பாட்டால், தேரழுந்தூரில் மிகப் பழங்காலத்தில் இருந்தே நல்ல நீர் நிலைகள் உள்ளதை அறிய முடிகிறது.

ஆதி நாள் முதல் நீர் தேங்கியுள்ள குளங்கள், அவற்றால் வளம் பெற்ற, வாளை மீன்கள் நிரம்பிய  வயல்கள், தாமரைப்பூக்களில் நிரம்பியுள்ள தேனைக் பருகிப் போதையில் பாடும் வண்டுகள், அதைக் கேட்டு நடனமாடும்  அன்னப் பறவைகள் என்று இருந்த ஊர் என்பதை எண்ணும் போது தற்போதைய தேரழுந்தூரின் நிலை கண் முன் தோன்றி மறைவதைத் தவிர்க்க இயலவில்லை.

பெருமாள் கைகூப்புகிறானா?

நாயகி பாவத்தில் இருந்த திருமங்கையாழ்வார், கனவு நிலையில் சஞ்சரிக்கிறார். திடீரென்று நனவு நிலைக்கு வருகிறார். தேரழுந்தூரின் வீதிகளில் இருந்து பேரிரைச்சல் மீண்டும் கேட்கிறது.

என்ன இரைச்சல் என்று கூர்ந்து நோக்குகிறார். பஞ்சு போன்று மென்மையான பாதங்களை உடைய நற்குடிப் பெண்கள் பொன்னாலான சிலம்பணிந்து, பேரிரைச்சல் ஏற்படும்படியாக ஆடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அதனால் ஏற்படும் பேரிரைச்சலாம். இப்படிப்பட்ட ஊரில் வாழும் ஆமருவியப்பனைப் பற்றி எண்ணத் துவங்குகிறார். மீண்டும் பரவச நிலைக்கு, கனவு நிலைக்குச் சென்றுவிடுகிறார் ஆழ்வார்.

அடடா, ஆலிலைக் குழந்தை என்று எண்ணிக் கருணையோடு நோக்கினால், ஆமருவியப்பன் புன்முறுவலுடன் அருகில் அமர்ந்து, நெஞ்சத்துள்ளும், கண்ணுள்ளும் குடியேறிவிட்டான். இப்போது என்னை நோக்கிக் கைகூப்பி நிற்கிறானே? ஏன் இப்படி நிற்கிறான் ?

ஆம், முதலில் பஞ்சணையில், அருகில் அமர்ந்தான். பரமானந்தப் பேரின்பத்தை அளித்தன். பின்னர் இப்போது கைகூப்பி நிற்கிறான். காரணமென்ன? என்று கனவு நிலையில் கேட்கிறாள் பரகால நாயகி.

கண்ணன் வெண்ணையை முழங்கையால் எடுத்து உண்டுகொண்டிருக்கும் போது யசோதை தாம்புக்கயிற்றால் அடிக்க வர, அவளை நோக்கிக் கண்களைக் குவித்து, இரு கைகளையும் கூப்பி மன்னிப்புக் கோரினான் அல்லவா? அதைப்போன்றே என்னிடமும் கைகூப்புகிறானே? ஓ, காரணம் புரிந்துவிட்டது. பேரின்ப அனுபவத்தைக் கொடுத்ததால் வஞ்சிக்கொடி போன்ற என் இடை நோவு எடுத்தது என்பதால் கைகூப்புகிறான் கண்ணன் என்று கனவு நிலையில் நினைக்கிறாள் நாயகியான ஆழ்வார்.

இப்படியான கனவு நிலையில் உள்ள பரகால நாயகி, திடீரென்று தெருவில் இருந்து எழும் சிலம்பு ஒலிகளால் கனவு நிலை நீங்கப்பெற்று மீண்டு எழுகிறாள்.

Therazhundur-Amaruviappan1

வஞ்சி மருங்கு லிடைநோவ மணந்து நின்ற கனவகத்து,என்

நெஞ்சு நிறையக் கைகூப்பி நின்றார் நின்ற வூர்போலும்,

பஞ்சி யன்ன மெல்லடிநற் பாவை மார்கள், ஆடகத்தின்

அஞ்சி லம்பி னார்ப்போவா அணியார் வீதி அழுந்தூரே

சிலம்புகள் ஒலிக்க ஆடும் தேரழுந்தூர்ப் பெண்களை ‘நற்பாவைமார்கள்’ என்று அழைக்கிறார்.  முந்தைய பாடல்களில் ‘அம்பு அராவும் மடவார்’ என்றார். இப்போது அவர்கள் நற்குடியைச் சேர்ந்தவர்கள், பாவையர்கள் என்கிறார்.

தங்கம் என்ற பொருளைத்தரும்  ‘ஹாடகம்’ என்னும் சம்ஸ்க்ருதச் சொல் மருவி, ‘ஆடகம்’ என்று பாடலில் வருகிறது.

கனவு நிலையும், நனவு நிலையும் மாறி மாறி வரும் நிலையில் ஆழ்வார் பேசுவது கண்ணன் மீது அவர் கொண்டுள்ள ஆழ்ந்த பக்தியையும், பரகால நாயகி வடிவத்தின் வழியே அவர் கொண்டுள்ள காதலையும் உணர்த்துவன. இந்த இரு நிலைகளையும் திருக்குறளின் காமத்துப் பாலில் உள்ள பல குறட்பாக்களில் காணமுடிகிறது என்பது ஒரு சிறப்பு.

மாளிகையைக் காணவில்லை

தேரழுந்தூரின் வயலையும், நீர் வளத்தையும், அனல் ஓம்பும் அந்தணரையும், தேன் ஒழுகும் கூந்தலை உடைய பெண்டிரையும் கண்ட திருமங்கையாழ்வார் ஊரின் வீதியைக் காண்கிறார். மலைத்து நிற்கிறார்.

கரைகளை உடைய பெரிய கடல் போல் அகலமானவையாக உள்ளனவாம் வீதிகள். வீதிகளைக் கண்டு பிரமித்தவர் அவ்வீதிகளில் உள்ள வெள்ளையடிக்கப்பட்டு உயர்ந்து நிற்கும் மாளிகைகளைக் காண்கிறார். அவற்றின் உயரம் என்னவென்று அறிந்துகொள்ள மேலே அண்ணாந்து பார்க்கிறார்.

வெள்ளைவெளேரென்று வானம் தொட நிற்கும் மாளிகைகளின் உச்சியைக் காண இயலவில்லையாம். ஏன் என்று உற்று நோக்கினால் மாளிகைகளின் உச்சியில் கரும் புகை குடிகொண்டுள்ளதாம். அப்புகை மாளிகைகளின் உண்மையான உயரத்தை மறைக்கின்றதாம்.

எங்கிருந்து வருகிறது புகை? தேரழுந்தூரில் அந்தணர் வழங்கும் ஆகுதியின் புகையோ என்று எண்ணிப் பார்க்கையில் அப்போது மதிய வேளையாதலால் வேள்விகள் நிறைவுபெற்றுவிட்டன. எனவே வேள்விப் புகை அன்று. பின்னர் வேறென்ன புகையாக இருக்கும் என்று சற்று நடந்து சென்று பார்க்கிறார். வீதிகளை அடுத்த தோட்டத்தில் கரும்பில் இருந்து வெல்லம் எடுப்பதற்காக, கருப்பஞ்சாற்றைக் காய்ச்சும் ஆலைகள் உள்ளனவாம். புகை அங்கிருந்து வருகிறதாம்.

ஆலைகள் கொண்டு வெல்லம் தயாரிக்கும் அளவிற்குத் தேரழுந்தூரில் கரும்பு விளைச்சல் மிகுதியாக இருந்துள்ளது தெரிகிறது. அப்படிப்பட்ட ஊரில் குடிகொண்டுள்ள இறைவனைப் பற்றி ஆழ்வாரின் எண்ணம் விரிகிறது.

மாலை நேரம் ஆகிவிட்டதால் இன்ப உணர்ச்சிகள் மேலிடுகின்றன. ஆழ்வார் பரகால நாயகியாகத் தன்னைக் காண்கிறார்( நாயக நாயகி பாவம்). ஆமருவியப்பன் தன் அருகில் வந்து புன்முறுவல் பூப்பது போலவும், பின்னர் தன் அருகில் வந்து பஞ்சணையில் அமர்வது போலவும், அதன் பின்னர் பேரின்பத்தை அளிப்பது போலவும் எண்ணுகிறார். இதைப் போன்றே நம்மாழ்வாரும் பராங்குச நாயகியாகத் தன்னைப் பாவித்துக்கொண்டு பாசுரங்கள் பாடியுள்ளதை நினைவுபடுத்திக் கொள்வோம்.

தலைவன் தலைவியைப் பிரிந்து செல்லும் வேளையில் அவளிடம் சொல்லிச் செல்ல வரும் போது அவளைச் சாந்தப்படுத்த என்னென்ன செய்வானோ, சொல்வானோ, அவை அனைத்தையும் ஆமருவியப்பன் செய்தான் என்பதாகப் பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் விரிகிறது. இவ்விடத்தில் திருக்குறளின் காமத்துப் பாலின் பல குறட்பாக்கள் ஒத்து வருகின்றன.

அழகிய அந்தப் பாசுரம் இதோ:

மாலைப் புகுந்து மலரணைமேல் வைகி யடியேன் மனம்புகுந்து,என்

நீலக் கண்கள் பனிமல்க நின்றார் நின்ற வூர்போலும் வேலைக்

கடல்போல் நெடுவீதி விண்தோய் சுதைவெண் மணிமாடத்து,

ஆலைப் புகையால் அழல்கதிரை மறைக்கும் வீதி அழுந்தூரே

Thirumangai

மேற்சொன்ன பாடலில் ‘என் நீலக் கண்கள் பனிமல்க’ என்று திருமங்கை மன்ன சொல்வது போல் உள்ளது சிறப்பு. திருமங்கையாழ்வாருக்கு ‘நீலன்’ என்கிற பெயரும் உண்டு.

அயோத்தியில் நடைபெற்ற செயல்கள் / தொழில்கள் யாவை என்பதைப் பின்வரும் பாடலில் கம்பன் சொல்கிறான்

அகில் இடும்புகை, அட்டில் இடும்புகை,
நகரின் ஆலை நறும்புகை நான்மறை
புகலும் வேள்வியின் பூம்புகையோடு அளாய்
முகிலின் விம்மி முயங்கின எங்கணும்

அயோத்தியிலும் கரும்பு ஆலைகள் இருந்தன, அதிலிருந்து நல்ல நறுமணத்துடன் புகை கிளம்பியது என்கிறான். தேரழுந்தூரில் இருந்த கரும்பு ஆலைகளை அயோத்தி மீது ஏற்றிப் பாடுகிறான் என்று கொள்ள இடமுண்டு. ஏனெனில், கம்பன் தேரழுந்தூர்வாசியன்றோ?