The Family Man 2 – a layman’s review

Shrikant Tiwari, a TASC (NIA) agent, hunts down LTTE terrorists to save the Indian Prime Minister. Amidst flying bullets, we see epithets and F-words and cuss words raining cats and dogs. When characters aren’t using cuss words, they shoot or travel by a Mahindra Scorpio. That is Family Man 2 for the lay man.

Manoj Bajpayee, true to his skills, plays Shrikant Tiwari exceptionally well. While the Prime Minister Ms.Basu is modelled on the lines of Mamta Banerjee, she talks about PM Narendra Modi’s ‘Make in India’ schemes. Basu’s meeting with Sri Lankan President Rupatunga resembles the Modi-Xi meet at Mahabalipuram, for the event is quite recent. Modi’s many overtures to Tamil Nadu finds a mention in Basu’s saying so – ‘maine ithna kiya in logon ko’. Basu doesn’t spot the bindi, a prominent symbol of bengali hindu women. Here again, Mamta Banerjee sneaks in.

The series is a thriller yet has its scenes of cryptic humour. The scenes were Talpade, Shrikant’s assistant, drools over Umaiyal, the police officer from Tamil Nadu, are a treat to watch. Shrikant’s personal life, full of troubles, is an un-welcome distraction though.

The series talks about ISI-LTTE links. Though the LTTE had tried to get help from Palestinian rebels, it has not been fully established that the now defunct LTTE had anything to do with Pakistan’s ISI. Reality was that Pakistan had hobnobbed with Sri Lankan govt to needle India.

The characterisation of the female terrorist, Raji, merits attention. Played brilliantly by Samantha Akkineni, Raji, though the tough fighter that she is, has a soft corner for the Pakistani agent Sajid. This is depicted not so explicitly but becomes visible when, on hearing about his death, Raji stops her dinner midway and moves from the scene abruptly.

The characters of Bhaskaran and Deepan are modelled definitely after LTTE Chief Prabhakaran and LTTE’s chief ideologue Anton Balasingham. However the events that take place are not true. It is true that Balasingham’s words did not carry weight with Prabhakaran in the post 9/11 world and that ultimately led to the obliteration of the LTTE.

Muthu, the TASC office from Tamil Nadu is played brilliantly by Ravindra Vijay. When Talpade talks about ‘South Indian Food’, Muthu asks, which state in South India as there are five states that comprise of South India.

The attention to detail in the series merits attention. When Raji goes into Jebaraj’s home, the poster in the background displays the ‘Eelam’ geography and talks about remembrance. The clock shows 8:15 when Tiwari’s family has its dinner and later, when Tiwari and his wife have a chat, clock shows 8:45. Many such items show the efforts the crew has put in for the production.

A treat to watch – Family Man 2.

P.S.: The executive producer’s name is Rahul Gandhi. And the irony shows.

சோலியை முடித்தல்

கடைசியில் சோலியை முடித்தேவிட்டார்கள். ஃபேஸ்புக் கணக்கு முடக்கப்பட்டது.

பெற்றொரை இழந்த, இரண்டு வயதுக்கு உட்பட்ட பெண் குழந்தையைத் தத்தெடுக்க வழிகள் யாவை என்று நண்பர் கேட்டிருந்தார். அவருக்காக ஒரு சிறு பதிவை எழுதியிருந்தேன்.

‘அதெப்படி பிராமணன் பெண் குழந்தையைத் தத்தெடுக்கலாம். அதுவும் நீ இப்படி வழி சொல்லலாமா? சாஸ்திரம் என்னாவது? பெண்ணைத் தத்தெடுக்க வழியே இல்லையே? அவள் என்ன கோத்திரம் என்று எப்படி தெரிந்துகொள்வது? வர்ணம், ஜாதி என்னவென்று அறிந்துகொள்வது எப்படி? பிராமணக் குலத்தை வேரறுக்க வந்த கோடாரிக் காம்பே..’ என்பதாகச் சிலர் பொங்கி வழிந்தனர்.

இந்தப் பதிவு பரவலாகப் பகிரப்பட்டது. ஒரு கிறித்தவக் குழுவில் அந்தப் பதிவும் அதற்கான பதில்களும் பகிரப்பட்டுப் பேசப்பட்டன. மதம் மாற்ற உண்டான வழிகளை இதில் இருந்து எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்கிற ரீதியில் அவ்விடத்தில் பேசிக்கொண்டனர். எனவே பதிவை நீக்கினேன்.

பின்னர் பொதுவாக இந்த விஷயத்தில் என்னதான் வழி? தற்போது கொரோனா காலத்தில் பெற்றோரை இழந்த பெண் குழந்தைகளுக்கு என்ன வழி உள்ளது? சாஸ்திரத்தில் பரிகாரங்கள் உள்ளனவா? இல்லையெனில், வேறு என்னதான் வழி? சாஸ்திர வல்லுநர்களும் மடாதீசர்களும் சேர்ந்து ஒரு முடிவைத் தெரிவியுங்கள் என்று பணிந்து கேட்டுக்கொள்கிறேன் என்று எழுதியிருந்தேன்.

பல நூறு பின்னூட்டங்கள், சில நூறு பகிரல்கள் என்று துவங்கிய பரவல், அச்சில் ஏற முடியாத சொற்களைக் கொண்டு விமர்சிக்கப்படது. தனிமனிதத் தாக்குதல்கள், ஜாதி வெறி, இடையிடையே திக சீண்டல்கள் என்று சென்றுகொண்டே இருந்தது. நல்ல எண்ணத்தில் கேட்ட பேள்விக்குக் கிடைத்த பரிசு இவை.

எழுத்தாளர்கள் கொஞ்சம் கொந்தளிப்பிலேயே இருப்பார்கள். ஆனால், கொந்தளிப்பில்லாமல் சில கேள்விகளுக்குப் பதிலும் அளித்து வந்தேன். (இதில் இருந்தே நான் எழுத்தாளன் அல்லன் என்பதை நீங்கள் தெரிந்துகொள்ளலாம்). நல்ல பலன் கிடைக்கும் என்கிற எதிர்பார்ப்பில். ஆனால் கிட்டியதோ வசவுகள்.

பின்னர் யாரோ சிலர் ஃபேஸ்புக்கிடம் புகாரளிக்க, என் ப்ரொஃபைல் பக்கம் முடக்கம்.

தற்போது சுதந்திரப் பறவை.

சுபம்.

ஜெயமோகன் மற்றவர்களையும் கௌரவிக்க வேண்டும்

சோஷியல்பிராப்ளம், பொலிடிக்கல் பிராப்ளம், மாரல் பிராப்ளம் எல்லாம் எகனாமிக் பிராப்ளம் அல்ல என்ற தெளிவை அடையவைப்பார்கள். மோடி என்ற ஒரே மனிதர் நான்கு பிராப்ளமாகவும் ஒரேசமயம் ஆகமுடியும் என்று உணர லைசாண்டர் சார் உயிருடன் இல்லை.

”கல்வி’ என்னும் தலைப்பில் ஜெயமோகனின் நகைச்சுவைக் கட்டுரையில் மேற்சொன்ன வரிகள்.பிரதமர் மோதி, போகிற போக்கில் எழுத்தாளர் பயன்படுத்தும் ஒரு சொல்லாக மாறியுள்ளது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. அன்றாட வாழ்வியலில் ஒன்றாக மோதியின் பெயர் உருப்பெற்று வந்துள்ளது நல்லதே.

ஆனால், ‘மோடி’க்குப் பதிலாகக் கழகத்தின் கடைக்கோடி வட்டச்செயலாளர் பெயர் இருந்திருந்தால், கருத்துரிமை இந்நேரம் பிணை கோரி நின்று (பாலிமர் நினைவிருக்கலாம்), நிற்கும் நேரத்தில் ‘ஒற்றை இந்துத்துவ எதிர்ப்பு’ பிரசங்கம் நிகழ்த்தியிருக்கும். இது நிதர்ஸனம்.

‘மோடி’யின் பெயரைப் பயன்படுத்தக் கூடாதா என்பதன்று. வேறு யார் பெயரையும் பயன்படுத்த முடியாது என்பதே நிதர்ஸனம் என்பதே இங்கு நிலை.

நேருவைப் பற்றி ஷங்கர் கார்ட்டூன் வரைந்தார், அவர் இருந்த காலத்திலேயே. சுமார் 4000 கார்ட்டூன்கள். அதைப் பற்றி நேரு சொன்னது: ‘Shankar has that rare gift… he points out, with an artist’s skill, the weaknesses and foibles of those who display themselves on the public stage. It is good to have the veil of our conceit torn occasionally’.

ஆனால், தமிழகத்தில் யாரைப் பற்றியும் எழுத, வரைய முடியாது.

உளறிக்கொட்டும் அமைச்சரைக் கேள்வி கேட்டால் ப்ளாக் செய்கிறார். அடிப்படைப் பொருளாதார அறிவில் சிக்கல். நிதித்துறை கோவில் துறை பற்றிப் பிதற்றல் மற்றும் தனிநபர் அவதூறு. கோவில் துறை வட மாநிலத்தவரைப் பழிக்கிறது. கல்வித்துறை, அரசு உதவி பெறாத, நடுவண் அரசப் பாடத்திட்டத் தனியார் பள்ளியை அரசு கைகொள்ளும் என்கிறது. அகில இந்திய நுழைவுத் தேர்வு தமிழகத்திற்குக் கிடையாது என்கிறது. உச்ச் நீதி மன்ற ஆணை தெரிந்துதான் சொல்கிறார்களா? குடிமைப் பணி செயலர்கள் என்று படித்தவர்கள் யாருமே இல்லையா?

பொறுப்பு கண்ணியத்தை அளிக்க வேண்டும். அதுவும் பொதுவெளியில் வார்த்தைகள் மீது அதிகக் கவனம் தேவை. இவர்களுக்கு யார் புரிய வைப்பது? இவற்றை அரசியல் தலைவர்கள் உணர, அவர்களையும் ஜெயமோகன் தனது கட்டுரைகளில் சேர்த்துக் கொண்டு கௌரவிக்க வேண்டும். வெண்முரசியற்றியவர் செய்யாமல் யார் செய்வது?

ராஹுல் காந்தியின் சொற்களைக் கொண்டு மற்றுமொரு நகைச்சுவை நாவல் கூட எழுதலாம். கேஜ்ரிவாலின் 180 டிகிரி பல்டிகளைச் சுட்டி ‘தலைகீழ் பார்வைகள்’ என்னும் தலைப்பில்கட்டுரைகள் புனையலாம். மம்தா பானர்ஜியின் ஆட்டங்களைக் கொண்டு ‘சாக்த பூமியில் ஊழியாட்டங்கள்’ என்றோ, பெண் அமைச்சருக்கு முதல்வர் பதவி வழங்க மறுத்த முன்னேறிய கேரளத்தைப் பற்றி ‘ஷைலஜ மஹாத்மியம்’ வரையலாம். இன்னும் எவ்வளவோ.

எந்தத் தலைவரின் பெயரைப் பயன்படுத்தியும் பகடி செய்ய உரிமை உள்ளது. தரக்குறைவாக, மரியாதைக் குறைவாக இருக்கலாகாது. அவ்வளவே.

நேருவின் சொற்களின் படி ‘அகம்பாவம் என்னும் முகத்திரை அவ்வப்போது கிழிக்கப்படுவது நல்லது’.

மோடிக்குப் பொருந்துவது எந்தத் தாடிக்கும் பொருந்துமன்றோ?

ஜெயமோகனின் கட்டுரை இங்கே

சங்கிலி

‘என்னடா கார்த்தால நாலு மணிக்கு கூப்டிருக்கே?’ வாட்ஸப்ல் மிஸ்டு கால் கண்டு 7 மணிக்கு அழைத்தேன்.


‘ஒரு ஹெல்ப் வேணும்’ என்றான் முரளி சிகாகோவில் இருந்து. குரலில் கொஞ்சம் அவசரம் தெரிந்தது.


‘ஜூலைல மாமனாருக்கு சதாபிஷேகம் வெச்சிருந்தோம்’ என்று துவங்கினான்.


‘வரப்போறயா? வா வா. பார்த்து ரொம்ப நாளாச்சு’ என்றேன். 25 வருஷங்களுக்கு முன்னர் பம்பாயில் என் ரூம் மேட்.


‘இல்ல இப்பவே வரேன்… அதான் ஹெல்ப் வேணும்’ என்றான் மணிரத்னம் பாணியில்.
காத்திருந்தேன்.

‘சதாபிஷேகம் நடக்காது. மாமனார் போயிட்டார். கொஞ்ச நாள்ல மாமியாரும் போயிட்டா’ என்றான் குரலில் தடுமாற்றத்துடன்.


காத்திருந்தேன்.


‘மாமியார் பாடிய மார்ச்சுவரில ரெண்டு மூணு நாள் வெக்கணும். ஒய்ஃப் இந்தியா வந்திருக்கா. மச்சினன் எல்லாம் இந்தியாவுக்கு வந்துண்டிருக்கா. அது வரைக்கும் எடம் வேணும். உனக்கு யாரையவது தெரியுமா?’ என்றான்.


‘ஹோட்டலில் ரூம் போட்டு வை, பேயிங் கெஸ்ட் அரேஞ்ச் பண்ண முடியுமா?’ என்பது போல் இதுவும் ஆகிவிட்டது.


என்ன கொடுமை இது? இரண்டு மாதத்தில் சதாபிஷேகம். இப்போது இருவருமே இல்லை.


‘என்னடா பேச்சே இல்லை?’ அவன் கேட்டதில் நியாயம் இருந்தது.


‘கோவிட் ?’ என்றேன்.


‘தெரியல. டெஸ்ட் எடுத்திருக்காங்க. முடியுமா?’ என்றான்.


‘கோவிட் இல்லேன்னா முயற்சி பண்ணலாம்’ என்று அடுத்த செயல்கள் பற்றி யோசித்தேன்.


ஆபத்பாந்தவன் சங்கம் தான். மருத்துவச்சேவையில் உள்ள ஸ்வயம்சேவக் ஒருவரை அழைத்து உதவி வேண்டினேன். பொறுமையாகக் கேட்ட அவர் ‘அவங்களக் கவலைப் பட வேண்டாம்னு சொல்லுங்க’ என்றார்.


தெய்வாதீனமாகக் கோவிட் இல்லை.


யார் யாரையோ பிடித்து, எங்கெல்லாமோ சொல்லி, இரண்டு நாட்கள் மார்ச்சுவரியில் காத்து, நேற்று கரையேறினார் கிருஷ்ணனின் மாமியார்.


முன்களப் பணியாளர்கள் என்பவர்கள் இந்தச் சங்கிலியில் உள்ள அனைவருமே தான். மார்ச்சுவரி ஊழியர்கள், அவர்களுடன் தொடர்பில் இருப்பவர்கள், ஆம்புலன்ஸ் ஓட்டுநர்கள், குப்பை அள்ளுபவர்கள், காவல் துறையினர் என்று நேரடி மருத்துவம் சாராத இத்தனைப் பிணைப்புகள் உள்ள சங்கிலி அது.


அந்தச் சங்கிலிக்கு வணக்கம்.

தோசை சாப்பிடறேளா?

‘கூடிய சீக்கிரம் குடி வந்துடுங்கோ’ சியாமளா மாமி சிரித்தபடி சொன்னது கண்களிலேயே நின்றது. 

‘ ஶ்ரீமதி, என்ன சொல்ற? ஆத்தப் பார்த்தியே என்ன நினைக்கற?’ 

‘சொல்ல என்ன இருக்கு? ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. அந்த மாமாவும் மாமியும் இந்த வயசுல எப்பிடி இருக்கா பாருங்கோ. தன்மையா, அனுசுரணையா பேசறா. கீழ அவா இருக்கா. மேலாத்த வாடகைக்கு விடறா. அதிகம் பிக்கல் பிடுங்கல் இல்ல. லாக்டவுன் சமயத்துல வீடு மாத்தணும். அது ஒண்ணுதான் கஷ்டம்.’ ஶ்ரீமதி சொன்னது முதல் லாக்டவுன். 

‘ஆச்சு. வந்தாச்சு. வீடு பிடிச்சிருக்கு. மனுஷாளும் நல்லவாளா இருக்கா. அந்த மாமா ரொம்ப தன்மையாப் பேசறார். மயிலாப்பூர் மயிலாப்பூர்னு சொன்னோம். நல்ல இடமா கெடச்சதே பெருமாள் அனுக்ரஹம் தான்.’

 பெருமாள் கோவிலுக்கு அருகில் வீடு கிடைத்து, வீட்டு ஓனர்கள் நல்லவர்களாகவும் கிடைக்க பூர்வ புண்ணிய ஸ்தானம் பலமாக இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.

‘உங்களுக்கு பையன் இருக்கான்னு சொன்னேளே, எங்க இருக்கான்?’

‘எல்லா பிராமணாளுக்கும் வர வியாதி தான். என்.ஆர்.ஐ. வியாதி. ஃபின்லாண்ட்ல இருக்கான். போகவேண்டாம்னா யார் கேக்கறா? ஆனா, ஜாதகத்துல இருக்கு, எட்டாத எடத்துல தான் இருப்பான்னு’ என்றார் சோதிடம் தெரிந்த ஓனர். 

‘நான் 55ல இஞ்சினியரா சேர்ந்தப்போ, சம்பளம் நூத்தியெம்பது ரூபா தொண்ணூறு நயா பைசா’ என்று துவங்கினார் என்றால் ஒரு மணி நேரம் போகும். 

நான்கு மாதங்கள் கழித்து ‘என்ன, டி.வி.ய ஹால்ல வெச்சிருக்கே?’ என்றார். 

‘இல்லியே, இங்கயேதானே இருக்கு?’

‘பெட் ரூம்ல இருந்து வெளில கொண்டு வந்துட்டியா?’ 

தன் நெற்றிப் பொட்டிற்கு அருகில் விரலைச் சுற்றி ஶ்ரீமதி ஜாடை காட்டி, ‘அவாத்துல இருக்கறதா நினைக்கறார்’ என்றாள்.

ஒரு மாதம் கழித்துக் கதவிடித்து, ‘ஒரு டூ தவுசண்ட் ருபீஸ் இருக்குமா?’ என்றார் ஓனர் மாமா. 

சியாமளா மாமியிடம் சொல்ல, மாமி கண் கலங்கி, ‘இப்பல்லாம் பல நேரம் இப்பிடித்தான் இருக்கார். நேத்திக்கி கீழ எறங்கிப் போறேன்னு சொல்லிட்டு கல்யாண் நகர்ல நின்னுண்டு இருக்கார். என்ன பண்றதுன்னே தெரியல’

இரண்டு மாதங்களில் எங்கு பார்த்தாலும் பணம் கேட்கத் துவங்கினார். ‘கொடுத்துட்டேனே’ என்றால் ‘ஓ, சரி நான் பர்ஸ்ல வெச்சுட்டேன் போல’ என்று செல்லத் துவங்கினார்.

அப்போது சுரேஷ் ஃபின்லாந்தில் இருந்து வந்து இறங்கவும், லாக்டவுன் 2 துவங்கியது. கிட்னி மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்காக  வந்திருந்தான். சுமார் நாற்பது வயதிருக்கலாம்.  

‘அங்க பண்ணிக்க நாலஞ்சு வருஷம் ஆகும். கிட்னி கிடைக்கறதே கஷ்டம். அதுவும் ஏஷியன் குரூப்போட சேராது. பல தொல்லைகள். அதால இங்க வாடான்னுட்டேன்’ என்ற சியாமளா மாமியின் நெற்றியில் கவலைக் கோடுகள் தெரிந்தன. 

ப்ரிலிமினரி செக் அப் என்று சென்றவன் அட்மிட் ஆகி, விரைவில் கொரோனாவால் காணாமல் ஆனான். 

‘வந்த வேகத்துலயே போயிட்டான். நான் இருக்கறச்சே இவன் எதுக்குப் போகணும்?’ சியாமளா மாமிக்குத் துக்கம் கேட்டு ஆறுதல் சொல்ல வார்த்தைப் பற்றாக்குறை. 

‘தோசை வார்த்திருக்கா. ஒண்ணு சாப்பிடறேளா?’ என்றார் ஓனர் மாமா.

Right to Privacy is not Absolute

Center has said that no right, including fundamental right, is absolute in the WhatsApp suit.

I know that Congress would jump like a cat whose tail has been cut.

Lest they do so, let me remind that this amendment to the constitution, to restrict the scope of fundamental rights, was first introduced in Parliament by none other than Pt.Nehru on 10 May 1951 and it was made into a law on 18 June 1951.

Nehru amended Article 19(1)a of the constitution to limit “abuse of freedom of speech and expression” as a result of “Romesh Thappar vs The State Of Madras” case of 26 May 1950.Nehru said freedom of expression is subject to ‘reasonable restriction’ and passed the amendment. And he did the right thing.

Shyama Prasad Mukherjee, the then Jan Sangh leader said, “Maybe you will continue for eternity, in the next generation, for generations unborn; that is quite possible. But supposing some other party comes into authority? What is the precedent you are laying down?”

Mukherjee was prophetic. What he said in 1950 has turned true now. What Nehru initiated, Modi follows. So, nothing unconstitutional about it. If this move is unconstitutional, then let us begin with first amendment.

Additional protection to Modi govt’s action is that while Panditji amended the constitution to expressly restrict freedom of expression of the media, Modi is doing this, on the orders of a lower Court, only on intermediaries and not on the media.

If you know some Congress spokesperson worth the name, let him know this.

How Tamil Media ‘fights’ for righteousness

PSBB incident has to be taken seriously. Erring teacher, management should be dealt with as per provisions of law. Corollary is to extend the same to St.George School’s activities and the list of other schools where Pandora’s box has been opened.

A year ago, singer Chinmayi Sripada pointed to an English article on the sexually predatory activities of popular Tamil lyricist Vairamuthu and asked if someone could translate that into Tamil. Kalachuvadu Publisher Kannan Sundaram had recommended the translation, writer Perumal Murugan had also supported that in Facebook posts. Later Chinmayi published a video where she pleaded that the article be published in Tamil, and action be taken on the lyricist.

I read the 2400 word article, a fairly detailed one that had interviews with several of Vairamuthu’s victims and sought permission from the author to translate. The author seemed to provide permission, posted comments sounding so in Kannan Sundaram’s post. I assumed that she would, translated the first part of article (1200 words) and sought for publications to publish that. None ventured. Only Kathir News and Valam came forward. (Puthiya Thalaimurai tried reaching me, but I wasn’t interested).

Meanwhile I had also published the translation in http://www.amaruvi.in, with due credits to the original author and the publication. The posts became viral hit in a few hours and the blog was inundated with requests for second part.

Then the magic happened. They had presumably threatened the original author who asked me to take down the article. I argued that she had provided consent in Facebook and I was waiting for an email confirmation. Then came the reply: ‘We have engaged a Tamil writer to translate. Hence desist from publishing your translation as it is copyrighted’.

I wrote back, saying I had already done the translation in 3 hours and they could publish the Tamil version of mine. They refused, saying they had already paid the other writer.

I had reached out to Chinmayi on Twitter as I had done the translation based on her moving video where she had asked for translation. She replied with a smilie. I took that as an expression of her helplessness in the left liberal male chauvinistic media world.

It has been a year now. The other Tamil writer is still translating the 2400 word article.

Meanwhile the Tamil media, we are led to believe, continues to ‘fight’ for righteousness, virtue et al under the euphemism ‘Aram’

Giving back..

A colleague from Singapore and I decided to buy oxygen concentrators and donate to needy Covid positive patients that needed oxygen support. We bought two, shipped it to Chennai and here is what happened:

It was a different experience when I handed over the first Oxygen concentrator received from Singapore to an unknown beneficiary whose brother-in-law just managed to survive ventilator.

The person’s eyes turned moist, voice quivered when he said, ‘You don’t know what this means to us. Thank you’.Once his brother-in-law recovers, he would hand over the concentrator and it would be ready for another needy patient.

Handed over the second oxygen concentrator received from Singapore to Bharathi Seva Sangam that works with Chennai Corporation to bring relief to Covid patients. This org has converted G.K.Shetty Vivekananda School at Ambattur as a Covid ward and provides care for patients. this concentrator would be used for patients according to doctors’ advice there. Donation: Ravi Rajaram, Sinagpore.

Perfectly understood why Bharath Matha called me back from Singapore.

P.S.: Anyone wishing to take part, contact me in the Telegram group.

Attention Seeker

Arvind Kejriwal, the anarchist Chief Minister of Delhi, wants all flights from Singapore to be cancelled for fear of ‘Singapore Variant’ virus, for which Vivian Balakrishnan , Singapore minister has responded strongly by conveying the govt’s displeasure to the High Commission of India in Singapore. Later Indian External Affairs Minister S.Jaishankar has said that Kejriwal doesn’t speak for India.

Singapore has been of great support to India during this Covid crisis. While IAF flew to Singapore to bring Oxygen tankers, the Singapore Air Force, on its own, flew down to India to deliver essential medical equipment and oxygen.

The IIT-IIM Network in Singapore has sourced several millions worth medical equipment and oxygen concentrators from Singapore to India.In a personal capacity, I am trying to fly down some oxygen concentrators from Singapore using my friends’ circle.

Irresponsible and chaotic politicians like Kejriwal should be shown the doors as soon as possible for the sake of India.

There is a method in Arvind Kejriwal ‘s daily madness.

Cry on TV for beds, get them. Cry on TV for oxygen, get it. Cry on TV for vaccine, get it. Now, nothing to cry about on TV.So, cry about about non-existent #singaporestrain

Damn foreign relations, damn diplomacy, damn country.I need my 15 mins, on TV, every day.

A blot on IIT, that is Arvind Kejriwal.

வைதீகர்கள் கவனத்திற்கு

வைதீகர்கள் / உபாத்யாயர்கள் சமூகத்திற்கு வந்தனம். தெண்டன் சமர்ப்பித்த விஞ்ஞாபனம்.

இப்போதாவது மாஸ்க் அணியுங்கள், கழுத்திற்கு அல்ல, வாய் மற்றும் மூக்கிற்கு. பண்ணி வைக்கப் போகும் இடங்களில் ( போகாமல் இருப்பதே நலம்), யார் என்ன சொன்னாலும் மாஸ்க் கழற்றாதீர்கள்.

யாராவது ரொம்ப அருகில் வந்து பேசினால் விலகியிருங்கள். முடிந்தவரை ஒன்றரை அடி தூரத்தில் அமர்ந்து பண்ணி வையுங்கள். முடிந்தால் அந்த வீடுகளில் உணவு அருந்த வேண்டாம். நீர், மோர் முதலியனவற்றை வீட்டில் இருந்தே கொண்டு செல்லுங்கள்.

முடிந்தவரை மொட்டை மாடியில் பண்ணிவையுங்கள். சிராத்தமாக இருந்தாலும் கூட. முடிந்தவரை ஆம ஸ்ராத்தம் செய்யுங்கள். தக்ஷிணை கொஞ்சம் கூட கேட்டுக் கொள்ளுங்கள்.

பிள்ளைகளால் கைவிடப்பட்ட / வருமானம் தேவை உள்ள ரிடையர் ஆன பலர் ஸ்ராத்தங்களில் சாப்பிடச் செல்கிறார்கள். ஆம ஸ்ராத்தத்தினால் இவர்கள் பிழைப்பில் மண் தான். ஆகவே நீங்கள் இவர்களுக்கும் சேர்த்து 200, 300 வாங்கிக் கொண்டு அவர்களுக்குக் கொடுக்கலாம்.

பைக்கில் செல்லும் போது உடல் முழுவதும் மூடியிருக்குமாறு பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். 16-30 வயது வ்ரை உள்ள பல டூவீலர் பைத்தியங்கள் எச்சில் துப்புகின்றன. ஆகவே ஹெல்மட் போடுவது அவசியம், கண்ணாடி வைத்த ஹெல்மட்.அவசியம் ஹெல்த் இன்ஷூரன்ஸ் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

கர்த்தாக்கள் கவனத்திற்கு : தக்ஷிணைகளில் மீனமேஷம் வேண்டாம். இப்போது கொஞ்சம் தாராளமாகக் கொடுங்கள். பின்னால் தானே வந்து சேரும். முடிந்தவரை ஆன்லைனில் கர்மாக்கள் செய்ய வழி உண்டா என்று பாருங்கள். வாத்யாரின் உயிருக்கு உபத்திரவம் இல்லாமல்.

சமீபத்தில் காலமான ஒரு உபாத்யாயரின் நினைவில் இதை எழுதியுள்ளேன்.

வாசக தோஷ: க்‌ஷந்தவ்ய:

அடியேன்ஆமருவி.