RSS

Author Archives: Amaruvi's Aphorisms

About Amaruvi's Aphorisms

Banker by day, blogger by night and a reader throughout.

Digging our heritage’s grave – Baburayan Pettai

Digging our heritage’s grave – Baburayan Pettai

Welcome to Tamil Nadu’s Hampi

Looks like there is an eternal curse on the Vijayanagar Empire, especially on its magnificent edifices. If not, how could you explain the new Hempi that this temple in Tamil Nadu is developing into?

Baburayan Pettai, located 100 KMs south of Chennai, houses yet another ruin of the Vijayanagar Empire. This time, it is a temple of Varadaraja Perumal, a form of Vishnu worshipped in Tamil Nadu.

Varadaraja means the one that genuinely gives away boons to those who ask for – the devotees. But, looks like, it is the Lord who needs a multitude of boons to continue living on the site of the temple.

Built by a Vijayanagara nobleman, Babu Raya, the temple is spread over 16 acres. It has two gopurams, one of which is overgrown with weeds and trees while the other appears to be either broken midway or is half-built.

While the ‘madhil suvar’ – the outer periphery wall – is seen in certain pockets, the inner walls make their presence felt, taking us back by at least five hundred years.

While the entire complex smells of ruin, the sanctum sanctorum of Varadaraja Perumal is the only structure that appears to be able to stand for a couple of more years. 

The Ardhamandap, Mahamandap, Moolasthana vimanam et al are dilapidated and could collapse any time. While two mud and brick mounds stand for the Thayar and Aandal Sannidhis, the other two grand mandaps have been reduced to sand over which have grown trees and shrubs. Now Thayar and Aandal are housed near the sanctum sanctorum, in two hastily constructed sannidhis. It is a different matter that these two are dilapidated too.

As the Mahamandap also boasts of lush overgrowth, the roof has given away, thus exposing the sanctum sanctorum to the elements. During rains, it is a natural thirumanjanam ( holy bath) to the Thayar.

Astonishingly, the sixteen acre complex boasts of two pushkarnis. Needless to say, while one is completely dilapidated, the other one is embedded inside an inaccessible Praharam that has a strong growth of decades old trees.  

The size of the trees on the gopurams, the depths to which the roots have penetrated the structure, the extent of the damage to the temples, the precariously hanging granite roof, et al show that the Hindu Religious and Endowments Board of the Tamil Nadu Government that boasts administrative control of the temple, has not done anything tangible to maintain the structure, leave alone restore it. 

The last known samprokshanam, with physical repairs to the temple, has happened in 1906, as per the part time priest. Later on there happened mantra based ‘laghu-samprokshanam’ to consecrate the deity alone with no repair done to the structure. No annual festival (uthsavam) is conducted now. A village elder seems to have witnessed an uthsavam when the uthsavar murti was taken in procession outside the temple.  

It is a clear case of dereliction of duty by the Executive Officers and their bosses. And the authorities deserve exemplary punishment so that no other officer in future would dare to even think of abandoning such historic monuments. The punishment should be meted to past officers too, who had been incharge of the temple. 

The officers, their political bosses et al should be called out by the courts, as and when a case is filed, and reprimanded for their lackadaisical attitude towards work that has resulted in such a colossal loss of heritage to the current and future generations. 

Babu Raya had apparently set up three agraharams – smartha, sri vaishnava and madhva – on the three sides of the temple for its upkeep and had also bestowed hundreds of acres of agricultural land in favour of the deity. Now there is no sign of any of the above.

Amidst all these ruins and nonchalance by the governments, stand Vijaya Varadaraja and Vijayavalli Thayar, looking at us smilingly with a five hundred year old patience, waiting for their abode to be rebuilt. The Lord and His consort, along with the twelve Alwars, Ramanuja and Desikan, partake of a paltry meal once a day, sponsored by the Kanchi Mutt. That is, when the bhattacharyar visits them from a nearby village for an hour a day.

A Venugopala idol had recently been stolen and is yet to be traced. Murtis from yet another dilapidated Shiva temple lie strewn in the Varadaraja temple premises uncared for and unattended. Reason: The custodian of the temple, the government, continues with its legendary lethargy and characteristic disinterest so much so that it had chosen to ignore a 2020 Madras High Court order to renovate the temple within a period of twelve weeks. Twelve months have passed and the govt has not replaced even a brick.

Probably the only act of solace for devotees is that the HR&CE has chosen to deposit the uthsavar murtis of the Lord and His consort with the safe vault at the Agastheeswarar Temple in a nearby village.

As Varadan and Vijayavalli continue to languish at the very neighbourhood of Chennai, the capital city of Tamil Nadu, forgotten by the very people whom they protect, the state appears to feign ignorance about the very existence of this piece of history.

Pranam to the Kanchi Kamakoti Peetam for helping the temple have one pooja per day. 

Action Items for Govt: 

  1. HR&CE and Tamil Nadu police to get their acts together to bring back the stolen Venugopalan murti.
  2. HR&CE to clear off bush and other weeds that further destroy the structures.
  3. HR&CE to initiate emergency repairs to the temple so that the main sanctum doesn’t wither away.
  4. HR&CE to prepare a master plan for the overall reconstruction of the temple in accordance with its earlier architectural pattern to restore the temple to its past glory.
  5. Once reconstructed, this temple could be added to the Mamallapuram Tour Circuit so that tourists could have a chance to visit this Vijayanagara – Nayak architecture before proceeding to Mamallapuram via Chingalpet.
  6. Action against officials, present and past, that had not done their job of maintaining the temple. Consider booking them under ’The Ancient Monuments Preservation Act, 1904’. If possible, under Goondas Act for wanton defacement of history.
  7. HR&CE to initiate fresh efforts to recover lands that belong to the temple.

Action Items for Archaeological Survey of India

  1. Visit this temple, document the heritage there and help restore the temple to its original glory.
  2. Frame suitable guidelines for HR&CE to maintain the temple without destroying heritage.

Action Items for the Hon’ble High Court of Madras

  1. Tamil Nadu govt has not acted on your order WP No 9692 of 2020. Could you suo moto initiate contempt proceedings against the HR&CE, Collectors of Kancheepuram and Vellore ? Or at least ask for status of implementation of your order?  

Action Items for Mutts:

  1. This is a Vadakalai Vaikanasa Aagama temple. Swami Desikan is seen beside Srimad Ramanuja. The Vaishnavite Mutts should take  ownership of at least some sections / rituals of the temple and ensure their maintenance.
  2. When Babu Rayan broke ground to build the temple, an ancient Hanuman Murti was unearthed. Taking that as a good omen, Raya built the temple at the site. Hence Madhwa mutts could take interest in this temple as well. The older Hanuman murti is still present in the temple.

Action Items for Devotees:

  1. Visit the temple at least  once a month. If not, at least during the holy festival days like Deepavali, Sankaranti, Vaikunta Ekadasi etc.
  2. When at least 50 devotees visit the temple per day, HR&CE would notice the flow and begin to improve the situation.
  3. Instead of visiting temples in exotic locales, at great cost, visit Baburayan Pettai almost free of cost. Results are the same.
  4. Get committed for at least one time pooja per day. Bear the expenses.
  5. Initiate Temple Cleaning activities. 
  6. When you donate to a new temple, stop. Allocate some money for this 500 year old one that genuinely needs repair.

Action Item for Media:

  1. Visit this temple, document and expose the decay and rot.
  2. Once in a while, report fact. 

What did I do after my visit to the temple ?

  1. Initiated talks with a temple cleaning group based out of Chennai. Would be undertaking உழவாரப் பணி – Temple Cleaning – in a couple of weeks.
  2. Reached out to HR & CE officials for a copy of the FIR for Venugopalan murti.
  3. Reached out to several retired officials of ASI for guidance on how to proceed further.
  4. Trying to locate a local person from Baburayan Pettai to initiate a petition to the government for renovation.
  5. Reaching out to media outlets to publicise the plight of this temple. So far, limited response.

Dear Readers – Please let know any other means to get this temple in order.

Dear Lawyers – If there are other draconian sections under which such dereliction of duty to national treasures can be dealt with, please state. If you want to pursue this case in court, let me know and I will share what ever data I have on this temple.

Baburayan Pettai Temple as of 05-Nov-2021

More of Baburayan Pettai as of 05-Nov-2021

Some more of Baburayan Pettai Temple as of 05-Nov-2021

Amaruvi Devanathan

Chennai
amaruvi@gmail.com

 
3 Comments

Posted by on November 11, 2021 in English Posts, Writers

 

Tags: , , , , ,

பாபுராயன் பேட்டை வரதராஜ பெருமாள் கோவில்

சமீபத்தில் அச்சரபாக்கம் அருகில் உள்ள பாபுராயன் பேட்டையில் விஜயநகரப் பேரரசுக் காலத்தில் கட்டப்பட்ட விஜய வரதராஜப் பெருமாள் கோவிலின் இன்றைய நிலையை நேரில் கண்டு ஆவணப்படுத்தியுள்ளேன்.

கண்டு கருத்துரையுங்கள். பலரிடம் கொண்டு சேருங்கள்.

 
Leave a comment

Posted by on November 6, 2021 in தமிழ்

 

Tags: , ,

ராமன்

‘என்னங், ஒங்கள தேடிக்கிட்டு நாமம் போட்ட பெரியவர் ஒருத்தரு வந்திருக்காருங்’ சுபா சொன்னாள்.

‘என்னையா? எப்ப வந்தாப்டி? ‘ மில்லில் ஒரு பஞ்சாயத்து. வேப்பம்புண்ணாக்கு வாங்கிச் சென்ற கம்பெனி பணம் அனுப்பவில்லை. அதற்கான பேச்சுவார்த்தையில் இருந்த குமாரக் கவுண்டர்  ஏறிட்டுப் பார்த்துக் கேட்டர்.

‘காலம்பற நீங்க மில்லுக்கு கெளம்பின சுருக்குல வந்துட்டாப்டி. ஊட்டு வாசல்லயே உக்காந்திருக்காப்டி. எளுவது வயசு இருக்கும்ங்’

‘சாப்ட எதாச்சும் குடுத்தியாம்ணி? ஐயரா’

‘ஐயரில்லீங். நாம பெருசா போட்டிருக்காங்க. அழுக்கு வேட்டி. ரண்டு நாளா சாப்டல்லியாம். இட்லி சாப்டறீங்களான்னேன். உங்கள பார்த்துப் பேசிப்புட்டு சாப்பிடறேன்னாங்க’ சுபா மூச்சிறைக்கப் பேசி முடித்தாள்.

‘அட கெரகமே. ரண்டு நாளா சாப்டல்லியா? டீத்தண்ணியாச்சும் குடுத்தியா?’ 

‘குளிச்சு, சாமி கும்புட்டுத்தான் டீயுங்கோட குடிப்பாங்களாம். அதான் உங்கள கூட்டிக்கிட்டுப் போக வந்தேனுங்’ 

‘இத பத்து நிமிஷத்துல வந்துடறேன். நீயி போயி சோறு ஆக்கி எல போட்டு வையி’.

 குமாரக் கவுண்டர் மனம் அல்லலில் திளைத்தது. ‘யாரா இருக்கும்? நாமம் போட்ட ஆளு இப்பத்தான் ரண்டு மாசம் முன்னாடி மெட்றாசுலேர்ந்து வந்து ஜீயர் பிருந்தாவனத்தப் பார்த்துட்டுப் போனாப்ல. ஆனா, வயசு எளுபது இல்லையே.’

‘வேப்பம்புண்ணாக்கு நம்முது செயற்கை ஒரம் எதுவும் இல்லாத வர்றதுங்க. நீங்க சொல்ற வெலைக்கு ரசாயன புண்ணாக்கு தான் கெடைக்கும். நம்முது நல்லதுன்னு விகடன்ல பேட்டியெல்லாம் பார்த்திருப்பீங்க இல்ல?’ பேசிக்கொண்டிருந்தாலும் நாமக்காரர் மட்டுமே மனம் முழுதும் வியாபித்திருந்தார். 

‘ஒண்ணு செய்யுங்க. அடுத்த வாரம் வாங்க, கட்டுப்படி ஆகுமான்னு பார்க்கறேன்’ என்று வந்தவர்களை அனுப்பி வைத்துவிட்டு  ஸ்பிளெண்டரில் கிளம்பினார் குமாரக் கவுண்டர்.

ஆள் சுமார் ஆறடி இருப்பார். மெல்லிய கரிய தேகம். நெற்றியை மறைக்கும் திருமண். 

‘ஆருங் நீங்க? எங்கிருந்து வர்றீங்க?’ 

‘ஆங்., இப்பத்தான் கொஞ்ச நேரம் முன்ன வந்தேன்’ 

‘காது கேக்கல்லீங்க. சத்தமாப் பேசுங்க’ சுபா சமிக்ஞை காண்பித்தாள். 

எத்தனை கத்திப் பேசியும் அவருக்குப் புரியவில்லை. 

‘தமிழ் படிக்க தெரியுமா?’ கவுண்டர் பேப்பரில் எழுதிக் காண்பித்தார்.

‘நல்லா தெரியும். காதுதான் கேக்காது’ பெரியவர் சொன்னார். கணீரென்ற குரல்.

‘எங்கிருந்து வரீங்க? என்னைய எப்பிடித் தெரியும்?’ மீண்டும் எழுத்து. 

‘விகடன்ல உங்க பேட்டிய படிச்சேன். உங்க நம்பர் கெடைச்சுது. பார்க்கணுமுன்னு தோணிச்சு. பார்க்க வந்தேன்’ ஏதோ உறவுக்காரர் போல் அண்மையில் பேசினார்.

கவுண்டருக்கு ஒன்றும் பேசத் தோன்றவில்லை.

‘சார், கம்ப ராமாயணத்துக்கு நல்ல உரை எதுங்க?’ இரண்டு மாதங்கள் முன்னர் சென்னையில் உள்ள என்னை அழைத்துக் கேட்டிருந்தார். 

‘அட, நீங்களும் கம்பனுக்குள்ள வந்துட்டீங்களா? நல்லது. வை.மு.கோபாலகிருஷ்ணமாச்சாரியார் உரை நல்லது. உங்க மன நிலைக்கு ஏத்த மாதிரி இருக்கும். ஆமா, என்ன திடீர்னு?’ 

’24ம் பட்டம் அழகியசிங்கர் பிருந்தாவனத்த கண்டு பிடிச்சதுலேர்ந்து என்னவோ வைஷ்ணவ சம்பந்தமாவே இருக்குங்க. போன வருஷம் ஜீயர் வந்து ஆசீர்வாதம் செஞ்சாரு.  நீங்க வந்து பிருந்தாவனம் தரிசனம் பண்ணினீங்க. என்னமோ வைஷ்ணவ தொடர்பு ஏற்பட்டுக்கிட்டே இருக்கு’

கொக்கராயன் பேட்டையில் அஹோபில மடத்தின் 24ம் பட்டம் அழகியசிங்கரின் பிருந்தவனம் இருந்ததைக் குமாரக் கவுண்டரும் அவரது உறவினர்களும் கண்டுபிடித்து, அப்போது சிங்கப்பூரில் இருந்த என்னிடம் ‘என்னவோ நாமம் எல்லாம் இருக்குங்க. இது என்னன்னு பாருங்க’ என்று படங்களை அனுப்பியிருந்தனர். திருமண் அஹோபில மடத்தின் பாணியில் இருந்ததைக் கண்டு மடத்துடன் தொடர்புகொள்ளச் சொல்லியிருந்தேன். பின்னர் துரித கதியில் வேலைகள் நடந்து, கொக்கராயன் பேட்டையில் 1776ல் திருநாட்டை அலங்கரித்த 24ம் பட்டம் ஜீயரின் பிருந்தாவனம் புனருத்தரணம் செய்யபப்ட்டது. இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னர் நான் சென்று தரிசித்து வந்திருந்தேன்.

‘கம்ப ராமாயணம் புஸ்தகம் கேட்டீங்களே. என்ன செஞ்சுக்கிட்டு இருக்கீங்க?’ ஒரு மாதம் முன்னர் அவரிடம் கேட்டிருந்தேன்.

‘அதை ஏன் கேக்கறீங்க. இப்பல்லாம் தினமும் பாராயணம் பண்றேன். பொறவு தான் தெரிஞ்சுது, எங்க மூத்த அய்யா கம்ப ராமாயணம் வாசிச்சவராம். அவர் காலத்துல அதுலேர்ந்து கதையெல்லாம் சொல்லுவாராம்,’ என்றார்.

‘ஏதோ பூர்வ புண்ணிய வாசனை இல்லாம கம்பன் வர மாட்டானேன்னு நினைச்சேன்’ என்றேன்.     

‘இப்ப எதுக்கு என்னப் பார்க்க வந்திருக்கீங்க?’ குமாரக் கவுண்டர் பேப்பரில் எழுதிக் காட்டினார்.

‘ பார்க்கணும்னு தோணிச்சி, வந்தேன்’

‘என்ன விஷயமா?’ 

‘நீங்க எனக்கு வேலை கொடுங்க. நான் இங்கேயே தங்கிக்கறேன்’ 

’70 வயசுல வேலையெல்லாம் வேணாமுங்க. நீங்க வேண்டிய மட்டும் தங்கிக்கோங்க’ குமாரக் கவுண்டருக்கு இவரது பின்புலத்தை ஆராய வேண்டும் என்று தோன்றியது.

‘நீங்க மொதல்ல சாப்பிடுங்க. பொறவு பேசிக்கலாம்.’

‘குளிக்கணும். அப்புறம் திருப்பாவை, திருப்பள்ளி எழுச்சி சொல்லணும். அப்பறம் தான் சாப்பாடு’ பெரியவர் தீர்மானமாகச் சொன்னார்.

‘இங்க கொஞ்சம் வரீங்களா? எனக்கு புஸ்தகம் வேணும்’ பெரியவரின் குரல். 

 தீர்த்தமாடி, திருமண் தரித்துக் கொண்டிருந்த பெரியவரைக் கண்ட குமாரக் கவுண்டர் பெருமாளின் விஸ்வரூபத்தைக் கண்டதை போல ஒரு சிலிர்ப்பை உணர்ந்தார்.

‘உங்களத்தானே, எனக்கு புஸ்தகம் வேணும்’ பெரியவர் மீண்டும்.

‘ஆங்.. என்ன புஸ்தகம்?’ தன் நினைவிற்கு வந்தவரான கவுண்டர் சைகை காண்பித்துக் கேட்டார்.

‘திருப்பாவை, திருப்பள்ளி எழுச்சி புஸ்தகம் வெச்சிருந்தேன். காணல. உங்க வீட்டுல இருக்கா?’ 

ஏதோ தெய்வ உத்தரவு போல் தோன்ற குமரக்கவுண்டர் புஸ்தகம் வாங்கிவர ஆள் அனுப்பினார். ஈரோட்டில் பிரபந்தம் கிடைத்தது.

சாப்பிட்டு முடித்தபின் ஒரு தட்டில் பழம், வெற்றிலை, பாக்கு வைத்து, ஒரு புது வேஷ்டி, அங்கவஸ்திரத்தையும் கொடுத்துப் பெரியவரை நமஸ்கரித்த கவுண்டர், ‘நமக்கு எந்தூருங்க?’ என்றார்.

‘விழுப்புரம் பக்கத்துல கிராமம். பல ஏக்கரா நஞ்சை உண்டு. எல்லாத்தையும் பையன் பேர்ல எளுதி வெச்சுட்டேன். மருமகளோட பிரச்னை. அதான், நாலு வருஷமா நூத்தியாறு திவ்ய தேசத்தையும் ரெண்டு தடவை பார்த்துட்டேன். அடுத்தது பரமபதம் தான். எப்பன்னு தெரியல’ 

தினமும் காலை நான்கு மணிக்கு எழுந்து, கொக்கராயன் பேட்டை காவிரியில் குளித்து, திருமண் இட்டுக்கொண்டு ஐந்து மணிக்கெல்லாம் திருப்பாவை பாடுவது என்று ஒரு வாரம் கழிந்தது.

எத்தனை முறை கேட்டாலும் தனது விலாசத்தைக் கொடுக்க மறுத்த பெரியவர், வேறு எதுவும் பேசவில்லை. எப்போதும் பிரபந்தமும் கையாகவுமே இருந்தவர் குமாரக் கவுண்டரின் குழந்தகளுடன் மட்டும் ஏதோ பேசிக்கொண்டே இருந்தார். தனது பேரக் குழந்தைகளுடன் பேசுவதாக நினைத்துக் கொண்டார் போல.

வந்த எட்டாவது நாள் அவரது பிரபந்த புஸ்தகத்தில் ஒரு செல்ஃபோன் எண் போல் இருந்த இலக்கங்களைக் குமாரக் கவுண்டர் தொடர்புகொள்ள முயல, ‘ஆங், இப்ப எந்தூர்ல இருக்காரு? அப்பப்ப வீட்ட விட்டு ஓடிடுவார். எப்படியோ எதாவது வைஷ்ணவ கோவில்ல போய் உக்காந்துடுவார். யாராவது இப்பிடி கண்டு பிடிச்சு அனுப்புவாங்க,’ என்ற மருமகள், மறு நாள் டொயோட்டா இன்னோவாவில் வந்து சேர்ந்தார்.

‘அப்பா, வாங்க வீட்டுக்குப் போகலாம்’ என்று மருமகள் சொல்ல, ‘வந்துட்டியா? பெருமாள் என்ன நிம்மதியா இருக்க விட மாட்டானே’ என்ற பெரியவரிடம் குமாரக் கவுண்டர் ‘சாமி, நீங்க வீட்ட விட்டு வெளில போகாதீங்க. எப்பவாவது வெளில போகணும்னு நினைச்சா, எனக்கு சொல்லி அனுப்புங்க. நான் வந்து அழைச்சுக்கிட்டு வரேன்’

வண்டியில் ஏறி அமர்ந்துகொண்ட பெரியவரைக் கும்பிட்டபடி நின்றிருந்த குமாரக் கவுண்டர் கை காட்ட, சுபா ஒரு தட்டில் கற்பூரம் ஏற்றி வண்டியின் முன் சென்று காட்டினாள். 

வண்டி சென்ற பின் நெடு நேரம் அந்தத் திசையையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த கவுண்டரிடம் சுபா ‘வந்தவரு பெரிய மனுஷர் போலைங்க. காருக்கு முன்னாடி நம்பர் பிளேட் இருக்குமில்லைங்க, அங்க ‘ராமசாமி ரெட்டியார், ஜமீந்தார்’னு எளுதியிருந்திச்சு’ என்றாள்.

‘சார், கம்ப ராமாயணம் படிக்கறேனான்னு ராமனே வந்து பார்த்துட்டுப் போனான்’ என்றார் குமாரக் கவுண்டர், தொலைபேசியில்.

 

Tags: , , ,

வழக்கு போடல்லியோ வழக்கு..

இந்து அறம் நிலையாத் துறையின் கீழ் உள்ள கோவில்களின் உண்டியலில் பணம் போட வேண்டாம் என்று சொல்லியிருந்தேன். அதற்காக வழக்கு போடுவேன் என்று கழக வழக்குரைஞர் சொல்லியிருந்தார். அவருக்கு என் பதில் ஃபேஸ்புக்கில்... 

 
Leave a comment

Posted by on October 25, 2021 in தமிழ்

 

Tags: ,

A new apartheid?

This is new apartheid – the one that the post-2014 hindutvaites and current liberalism vendors practise in equal measure.

Veer Savarkar was a tyagi beyond all means. The kind of torture he had endured in Andaman cannot be visualised now-a-days. He was a hero and will continue to be one of our greatest heroes.

Mahatma Gandhi is yet another hero that has no parallel, yet. Same goes for Sardar Patel and equally for Netaji. And Pt. Nehru doesn’t fall behind. All are our national heroes, satyagrahis are role models in their own ways.I fail to understand why, as a citizen, I cannot admire all the above leaders. How to glorify Gandhi and deride Savarkar? How to eulogise Rajaji, yet talk ill of Nehru?

Who decides that a citizen who praises Pt. Deen Dayal Upadyaya should only cast aspersions on, say, VOC?

Why should we look at the world in binary? I might have a different opinion on the Mahatma’s views on Jews. Yes, he was wrong on his advice to Jews that they should surrender themselves to Hitler. But how can I forget his strong adherence to the dharmic way of life? How can I not take cognisance of his lasting love for Ram? How can I forget that, but for Gandhi who made the freedom struggle a mass movement, people’s participation, more so women’s participation, would not have happened?

If there was one person who had a magnificent, yet, saintly appeal to the largely illiterate masses during the pre-independence era, it was Mahatma Gandhi. He symbolised the austere practices of Jainism and the devotion of Vaishnavism. Not only did he transmute these philosophies of yore into the national stream, but also ensured that such thoughts and practices were used as tools to fight the British.

A casual reading of Bharathi’s works shows the intensity of his love for Bharat. VOC’s sacrifices cannot be replicated yet again. Jai Hind Chempakaraman Pillai is a legend. Vanchi is a hero. Period.

For me, all those who fought for freedom are national heroes and merit my admiration and respect. There could be a variation in their contribution, but each one contributed and sacrificed their lifetime in jails and endured other discomforts.

Any talk of disrespect to any tyagi of yore, including Tirupur Kumaran, Vanchi nathan, VOC, Bharathi, VVS Iyer., Arvind Ghosh, is only a reflection of skewed education and malicious propaganda. Not to mention mortgage of intellectual capacity to intellectual mediocrity.

Love of Tamil doesn’t mean any national leader can be insulted.

 
Leave a comment

Posted by on October 19, 2021 in English Posts

 

Tags: , , , ,

ஓர் நூல்

தென்காசியில் இருந்த அந்த இளைஞன் தீக்ஷை வைத்திருந்தான்.

பெண் குழந்தை பிறந்து இறந்த விஷயம் தெரியாமல் வேலையாக இருந்த அவனிடம் தந்தையார் ‘புண்யாகவாசனம் பண்ணனும். ஊருக்கு வா’ என்று அழைக்கிறார்.’இப்போ என்னால எங்குமே வர முடியாது. புண்யாகவாசனமாம், புண்யாகவாசனம்’

‘அப்படிச் சொல்லலாமா? உனக்குக் குழந்த செத்துப் போனதுக்கு, குழந்தைக்கு அப்பா நீ தான் புண்யாகவாசனம் பண்ணனும். ஊருக்கு வா”அப்படியா. நானும் செத்துப் போயிட்டேன்னு நினைச்சு, எனக்கும் சேர்த்து அதையும் நீங்களே பண்ணிடுங்கோ’

‘எதுக்குடா இப்பிடி அபசகுனமா சொல்லற? ஊருக்கு வா. வந்து தீக்ஷைய க்ஷவரம் ப்ண்ணிக்க வேணும்’

‘அப்பா, நான் இதைக் கர்ப்ப தீக்ஷையாக வளர்க்கவில்லை. இந்த வெள்ளைக்காரன்களை நம் பாரத நாட்டை விட்டே துரத்தி, நம் பாரத தேசம் சுதந்திரம் அடையவே வளர்த்த சுப தீக்ஷை. அந்தக் காரியம் நிறைவேறும் வரையில் இதனை எடுக்கப் போவதில்லை. இது சத்தியம்’

அந்த மகன் வீர வாஞ்சிநாதன்.

நூல்: வீர வாஞ்சி. ஆசிரியர்: ரகமி. ரூ: 100.

நூல் வேண்டுவோர் இந்த எண்ணில் அழைக்கவும்: நரசிம்மன் +91-63812-30158 நூல் விலையில் ஒரு பகுதி, காணிக்கையாக, ஆசிரியரின் மனைவிக்குச் சென்று சேர்கிறது.

 

Tags: ,

செய்தி நோக்காப் பேராண்மை

‘நான்கு ஆண்டுகளாக செய்திக்காக எந்தப் பத்திரிக்கையையும் வாசிப்பதில்லை. எனக்குத் தெரிய வேண்டிய செய்திகள் எப்படியும் என்னிடம் வந்து அடைகின்றன’ என்கிறார் ஜெயகாந்தன்.தெரியாமலே நான் இவரது பாணியைச் சில ஆண்டுகளாகப் பின்பற்றுகிறேன்.

இதற்கு News Fast (செய்தி கேளா விரதம்) என்று பெயரிட்டுள்ளார்கள். பலருக்கும் இந்த வியாதி இருக்கும் போல.

இந்த விரதத்தால் மனம் ஒரு நிலையில் இருப்பதாகவே உணர்கிறேன். அதிகம் வாசிக்க முடிகிறது. தனியாக அமர்ந்து சிந்தித்து எழுதவும் நேரமும், ஊக்கமும் கிடைக்கிறது என்பது என் அனுபவம். நடைப் பயிற்சியின் போது யாருடனும் பேசாமலும், காதில் கணடதையும் மாட்டிக்கொண்டு அலையாமலும், வெறும் சிந்தனைகள் மட்டுமே கொண்டு நடப்பது என் வழக்கம். அப்படியே கேட்டாக வேண்டுமென்றால் சில Podcastகள் உள்ளன. சுமார் 20 மணித்துளிகள் ஓடக்கூடியவை.

தொடர் செய்திகளால் மனித மனம் அல்லல்படுகிறது என்று தோன்றுகிறது. ஒரு பிரச்னையில் இருந்து அடுத்த பிரச்னைக்குத் தாவிக்கொண்டே இருப்பது நமது மூதாதையர்களை ஜினைவுபடுத்த உதவலாமே தவிர வேறொரு பலனும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இது விஷயமாக ‘Deep Work’ என்றொரு நூல் உள்ளது. வாசித்துப் பாருங்கள்.

காஞ்சி பரமாச்சாரியார் அன்றைய நாளிதழை இரவில் வாசிப்பாராம். ‘காலம்பரயே தெரிஞ்சுண்டு ஆகப்போறது என்ன? நாள் முழுக்க அந்த சிந்தனையே மனசுல உக்காண்டு, நம்ம ஆண்டுண்டு இருக்கும். கார்த்தாலயே நான் தெரிஞ்சுண்டதால செய்தி மாறப் போறதா என்ன?’ என்று குருமூர்த்தியிடன் சொன்னதாகத் தெரிகிறது.

இந்த நாளிதழ் தான் என்று இல்லை, எல்லாவற்றிலுமே நம்பகத்தன்மை இல்லாததும், போலியான கருத்துரைகளை உருவாக்குவதும் அவற்றில் இருந்து ஒரு மன விலகலை ஏற்படுத்திவிட்டதோ என்று நினைக்கிறேன்.உதா: நீட் மற்றும் நியூட்றினோ. உண்மை எல்லாருக்கும் தெரியும். ஆனாலும் இந்தப் பாசாங்கு எதற்கு? பாசாங்கே உண்மை என்பது போல் பேசிக்கொண்டே இருந்தால் செய்தித்தாள்களும் சரி, செய்திகளை உருவாக்குபவர்களும் சரி, எப்படித்தான் மன அமைதி பெறுகிறார்கள் என்று எண்ணியதுண்டு.

தொடர்ந்து உண்மைக்கு மாறானதையே சொல்லி வந்ததைக் கண்டு எல்லா பத்திரிக்கைகள் மீதுமே ஒரு வகையான ஒவ்வாமை வந்துவிட்டதோ என்று தோன்றுகிறது.தொலைக்காட்சி பேச்சே வேண்டாம். நேரம், மன அமைதி, அறிவு எல்லாம் பாழ். தொலைக்காட்சியில் செய்தி பார்ப்பது முட்டாள்தனம். அதிலும் நான்கு பேர் அமர்ந்து கொண்டிருந்தால் உடனே மூடிவிட்டுச் சென்றுவிடுவது உத்தமம்.

சரி. வேறு என்னதான் செய்வது என்று கேள்வி வரலாம்.காலையில் உடற்பயிற்சி / நடைப்பயிற்சி முடிந்தபின் வாசிக்கலாம். புரிவதற்குக் கடினமான கட்டுரைகள், கீதை வியாக்கியானம், பாசுர விளக்கம், அறிவியல் நூல்கள் இன்ன பிற. ஏதோ பைத்தியம் உளறுகிறது என்ற எண்ணம் வரலாம். ஆனால், நான் இதைத்தான் செய்கிறேன். ( ஆக, ஆமருவி பைத்தியம் தான், ஹையா !!)

Jokes apart. உழப்பட்டு, உரங்கள் இடப்பட்ட நல்ல விளை நிலத்தில் எருக்கஞ்செடியை விதைப்பது எப்படியோ, அப்படியானது செய்தி அலைவரிசைகளில் காலத்தைக் கழிப்பது.

காந்தியடிகளின் பிறந்த நாளில் இருந்து செய்தி நோக்கா / கேளா விரதம் அனுஷ்டிக்கலாமா?

–ஆமருவி தேவநாதன்.02-10-2021

 
Leave a comment

Posted by on October 2, 2021 in தமிழ்

 

Tags:

கொஞ்சம் பேசலாமா சார்?

விஷயம் கொஞ்சம் சீரியஸ் தான்

கொஞ்சம் ஊன்றி வாசிக்க வேண்டும். பொறுமை அவசியம். சினிமா, அரசியல் முதலியவை இருக்காது. இவை வேண்டுவோர் இங்கேயே நிறுத்திக் கொள்ளலாம்.

மேலே வாசிப்பதென்று முடிவெடுத்துவிட்டீர்களா? சரி. தேச நலனில் அக்கறை கொண்டவர் போல. அப்புறம் உங்கள் இஷ்டம்.

பேராசிரியர் சுகாத்மே என்றொருவர் ஐஐடி மும்பையில் இருந்தவர். 1994ல் நூலொன்று எழுதினார். ‘The Real Brain Drain’ என்பது அந்த நூலின் பெயர். அவரது ஆராய்ச்சி சொல்பவை:

1973-77 காலகட்டத்தில் ஐஐடி மும்பையில் பயின்றவர்களில் 30.8% வெளி நாடுகளில் இருந்தனர். அவர்களில் 82.6% பேர் அமெரிக்காவில். 10% பேர் ஐஐடியில் சேரும் முன்னரே நாட்டை விட்டுச் சென்றுவிட வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தில் இருந்துள்ளனர். 35% ஐஐடியில் பயிலும் போது முடிவெடுத்துள்ளனர். 50% பேர் ஐஐடியில் பயின்று, இந்திய நிறுவனங்களின் வேலைக்குச் சேர்ந்து, 2-3 ஆண்டுகள் கழித்து, பாரதத்தை விட்டு வெளியேற முடிவெடுத்தனர். இவர்களில் இந்த 50% பேரைப் பற்றி அரசு கவலை கொள்ள வேண்டும் என்கிறார் பேரா.சுகாத்மே.

மேற்சொன்னவர்களில், 25% பேர் மீண்டும் பாரதம் வந்து பணியாற்றியுள்ளனர். சிறிது காலத்திலேயே மனம் வெறுத்து, மீண்டும் மேலை நாடுகளுக்குச் சென்றுவிட்டனர் என்கிறார் பேராசிசியர்.

ஐஐடியில் பயின்று அமெரிக்காவில் கொடிகட்டிப் பறக்கும் சௌரப் ஶ்ரீவஸ்தவா சொல்வது : ‘நீங்கள் இந்த அதிபுத்திசாலி, அதிகத் திறமை கொண்ட பொறியாளர்களை உருவாக்கிவிட்டீர்கள். ஆனால், யானைக்குத் தீனி போடாவிட்டால் அது அமைதியாக இருக்குமா?’ அவர் தீனி என்று சொல்வது பணத்தைப் பற்றி இல்லை.

அமெரிக்காவில் இருந்து பாரதத்தில் பணி புரிய விருப்பம் தெரிவித்து மீண்டும் வந்த பொறியாளர்கள் மனம் ஒடிந்து திரும்பியதன் காரணங்களாகப் பேரா.சுகாத்மே சொல்வன: ‘the apathy, vagueness, arrogance, noncommittal atitude and corruption and nepotism in Indian organizations’. மற்றுமொரு காரணத் தொகுப்பு ‘the job content in private firms would be too poor to provide any job satisfaction, while material rewards in public sector organisations were felt to be too inadequate’

மீண்டும் மீண்டும் நாம் புரிந்துகொள்வது: திறமைக்கு, தொழில் அறிவுக்கு, செயல் ஊக்கத்திற்கு மதிப்பில்லை என்பதே.

இதைப் பற்றி ‘The IITians’ என்றொரு நூல் உள்ளது. முன்னாள் ஐஐடி மாணவரும் அவுட்லுக் இதழாசிரியருமான சாந்தீபன் தெப் எழுதியது. ஐஐடி சிஸ்டத்தின் வழியாகச்செல்பவர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள், அவர்களின் நிதி நிலைமை யாது, அவர்தம் பெற்றோரின் பொருளாதார நிலை என்ன, சிஸ்டத்தால் வடிவமைக்கப்பட்டபின் அவர்களது நிலை என்ன, அவர்கள் அடையும் உயரங்கள் எத்தகையவை என்பது பற்றி நுணுக்கமாக அலசி ஆராய்கிறது இந்த நூல். கடுமையான வறுமையில் இருந்து வரும் சிறுவர்கள் அமெரிக்காவில் எத்தகைய உயர் நிலையை அடைகிறார்கள் என்பதையும் சான்றுகளுடன் சொல்லிச் செல்கிறது இந்த நூல்.

ஆனால், அப்படியான ஐஐடி சிஸ்டம், ஆராய்ச்சிப் பிரிவில் பின் தங்கியுள்ளது ஏன் என்றும் ஆராய்கிறது சாந்தீபன் தெப்பின் அருமையான நூல். அங்கு ஒரு முக்கிய அறிக்கையை நாம் காணவேண்டியுள்ளது.

மெக்கின்ஸி அறிக்கை

2000ம் ஆண்டு, மெக்கின்ஸி நிறுவனம் பாரத அரசிடம் ஓர் அறிக்கையைச் சமர்ப்பித்தது. ‘Shaping the Knowledge Economy in India : The need to set up a national mission for technology education’ என்பது அதன் பெயர்.

பாரதத்திற்கு ஆண்டொன்றுக்கு எத்தனை பொறியாளர்கள் தேவை, எத்தனை பொறியியல் மற்றும் அறிவியல் கல்லூரிகள் திறக்க வேண்டும் என்று கள ஆய்வுக்குப் பின் நீண்ட அறிக்கை சமர்ப்பித்த மெக்கின்ஸி நிறுவனம், பாரதத்தின் ஐஐடிக்களின் மிகப்பெரிய பிரச்னையே அதிக அளவில் தரமான ஆசிரியர்கள் கிடைப்பதில்லை என்பதே என்று தலையில் அடித்தாற்போல் சொன்னது.

மற்றுமொரு அதிர்ச்சித் தகவல் ஒன்றுண்டு. 1993-98 வரை, அமெரிக்காவின் எம்.ஐ.டியில் ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் தத்தம் துறை சாந்து 45 ஆய்வுக்கட்டுரைகள் ஆண்டொன்றுக்கு வெளியிட்டுள்ளனர். ஸ்டான்ஃபோர்டின் பொறியியல் கல்லூரியில் 52 ஆய்வுக் கட்டுரைகள் சர்வதேச அறிவியல் இதழ்களில் வெளியிட்டுள்ளனர். ஆனால், ஐஐடி ஆசிரியர் இரண்டு அல்லது மூன்று கட்டுரைகளே வெளியிட்டுள்ளார். 1996-97ல் எம்.ஐ.டி.யின் ஆசிரியர்கள் / மாணவர்களுக்கு 102 காப்புரிமைகள் கிட்டியுள்ளன. ஐஐடியி மூன்றிலிருந்து ஆறு வரை மட்டுமே.

ஐஐடியின் தரம் ஏன் இவ்வாறு உள்ளது என்பதை ஆராய்ந்த மெக்கின்ஸி நிறுவனம், ஐஐடியின் இயக்குநர்கள் மற்றும் பேராசிரியர்கள் தத்தம் துறை சார்ந்து பணியாற்றுவதைக் காட்டிலும், பொதுவான பணிகள் (Administration etc) செய்வதில் தங்களது நேரத்தின் பெரும் பகுதியைச் செலவிடுகின்றனர் என்று பல சான்றுகளுடன் சொல்லியுள்ளது.

குற்றம் மட்டுமே சொல்லாமல், முன்னேறுவதற்கான வழிகளையும் சுட்டி, பின்வரும் பரிந்துரைகளைத் தெரிவித்தது மெக்கின்ஸி நிறுவனம்:

  • ஐஐடிக்களின் எண்ணிக்கையை மும்மடங்காக்க வேண்டும்
  • முனைவர் ஆய்வுப் பட்டம் பெறுவோர் எண்ணிக்கை மும்மடங்காக வேண்டும்
  • ஆய்வுகளின் தரம் உயர வேண்டும்
  • ஐஐடி இயக்குநர்கள் சுதந்திரமாகச் செயல்பட அனுமதிக்க வேண்டும்
  • இயக்குநர்களைக் கட்டிப் போடும் சிவப்பு நாடாக்கள் நீங்க வேண்டும்
  • ஐஐடிக்களின் நிதி நிலை அதிகரிக்கப்பட வேண்டும். பணம் மத்திய அரசிடம் இருந்து மட்டும் வரக் கூடாது
  • ஐஐடிக்களில் தனியார் முதலீடுகள் அதிகமாக வேண்டும்
  • ஐஐடி மாணவர் கட்டணம் + தனியார் வேலைக்கு எடுக்கும் போது ஐஐடிக்குக் கொடுக்கும் கட்டணம் உயர வேண்டும்
  • ஐஐடி ஆசிரியர்களின் சம்பளம் அரசு சம்பள விகிதத்தில் இருந்து நீங்க வேண்டும்
  • ஆசிரியர்கள் தரத்திற்கு ஏற்ப சம்பளம் அமைய வேண்டும். தனியார் நிறுவனங்கள் கூட சம்பளம் வழங்கலாம்
  • திறமை இல்லாதவரைப் பணி நீக்கம் செய்யலாம்

மெக்கின்ஸி அறிக்கைக்கு முன்னர் பல முறைகள் இவ்வகையான அறிக்கைகள் சமர்ப்பிக்கப்பட்டு உள்ளன. உதாரணமாக, 1995ல் தொழில் அதிபர் வி.கே.மோதி குழு அளித்த அறிக்கையின் மீது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை.

சீனா ‘Trans-Century Project’ என்றொரு திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. இந்தத் திட்டம் அறிவியல் மற்றும் பொறியியலில் சீனாவை இந்தியாவைக் காட்டிலும் பன்மடங்கு முன்னெடுத்துச் செல்லும் திட்டமாக உருவாக்கப்பட்டது. நாடெங்கிலும் உள்ள பொறியியல் சார்ந்த பல்கலைகளுக்கு $200 மில்லியன் வழங்கியது அந்நாடு. அதே சமயம், ஒவ்வொரு ஐஐடியும் ஆண்டொன்றுக்கு $10 மில்லியன் பெறுவதே பெரும் பாடாக இருந்தது. இந்த நிலையில் ஐஐடிக்கள் முன்னேறுவது எங்ஙனம்?

பேரா.சுகாத்மே சொல்லும் பரிந்துரை அவசியம் அமல்படுத்தப் பட வேண்டியது.

பள்ளி மாணவர்கள் NTSE – National Talent Search Exam எழுதுகிறார்கள். அவர்களில் முதல் 10,000 மாணவர்களை அரசு கவனிக்க வேண்டும். அவர்களில் கல்லூரிகளில் இருந்து வெளியாகும் 500 மாணவர்களை ‘தலைசிறந்த அறிஞர்கள்’ (Outstanding Scholars) என்று அறிவித்து, அவர்கள் மேற்கல்வி பயில எவ்வித இடையூறுகளும் இல்லாமல் அரசு செய்ய வேண்டும். அவர்கள் மேற்படிப்பிற்காக வெளி நாடுகளுக்குச் சென்றால், ஊக்குவித்து, அவர்களை மீண்டும் அழைத்துக் கொள்ள அனைத்து முயற்சிகளையும் மேற்கொள்ள வேண்டும். மீண்டும் பாரதம் திரும்பும் அவர்களுக்கு, மற்றவர்களைக் காட்டிலும் சற்று கூடுதலான சம்பளம் கொடுத்து வைத்துக்கொள்ளவேண்டும். இதன் மூலம், அவ்வகையில் சுமார் 50% அறிஞர்கள் பாரதம் திரும்பி வந்து அறிவியல் முன்னேற்றத்திற்கு வழி கோலுவார்கள் என்கிறார் பேரா.சுகாத்மே.

நான் அறிந்தவரையில், இந்த நடைமுறை சிங்கப்பூரில் அமலில் உள்ளது. சிறந்த மாணவர்கள் தங்களது 8ம் வகுப்பில் இருந்தே கண்காணிக்கப்படுகிறார்கள். அவர்களுக்கு மேற்படிப்புக்கான உதவித்தொகைகள் தாராளமாகக் கிடைக்கின்றன. வெளி நாடுகளில் பயிலும் பலர், திரும்பி வந்து சிங்கப்பூரில் பணியாற்றுகிறார்கள். இதைப் பற்றி மறைந்த திரு. லீ குவான் யூ அவர்கள் தனது நூல் ஒன்றில் குறிப்பிடுகிறார்.

தற்சமயம் பாரத அரசு IISER – Indian Institute of Science Education and Research என்று பல ஆராய்ச்சிக் கழகங்களை நிறுவியுள்ளது. ஆராய்ச்சி மாணவர்கள் மட்டுமே இவற்றில் சேர்ந்து பயில்கின்றனர். அவ்விடத்தில் பயிலும் 60% பேர் அமெரிக்காவில் மேற்படிப்பத் தொடர்ந்து முனைவர் பட்டம் பெறுகின்றனர். அந்த வகையில் முன்னேற்றம் தான். ஆயினும், IISERல் பயில KVPY – Kishore Vaignyanik Protshashan Yojana, JEE, SCB முதலிய நுழைவுத் தேர்வுகள் உள்ளன. இவற்றில், அறிவியலில் மிகச்சிறந்த அடிப்படை அறிவு கொண்ட மாணவர்களாலேயே வெற்றி பெற முடிகிறது. இதற்குத் தயார் செய்ய, மாணவர்களுக்கு மாநில அரசுகள் ஆவன செய்ய வேண்டும். ஏனெனில், பள்ளிக் கல்வி மாநிலங்களிடமே உள்ளது.

வறுமைக் கோட்டிற்குக் கீழே இருந்து வந்து, ஐஐடியில் சேர்ந்து பயின்று, இன்று அமெரிக்காவில் தொழில் அதிபர்களாகக் கோலோச்சி, தாங்கள் பிறந்த கிராமங்களுக்கும், படித்த பள்ளிகளுக்கும் பெரிய அளவில் தொண்டாற்றும் பலரைப் பற்றியும் ‘The IITians’ நூல் பேசுகிறது. மாநிலப் பாடத்திட்டம் சரியானதாக இருந்தால் ஏழ்மையில் உள்ள மாணவர்கள் இன்றும் ஐஐடிக்களுக்குள் செல்வதை யாராலும் தடுக்க முடியாது என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது இந்த நூல்.

நமது கேள்விகள்:

  • மாநில அரசுகள் செய்ய வேண்டியதைச் செய்வார்களா?
  • மேற்சொன்ன தேர்வுகளுக்குத் தத்தமது மாணவர்களைத் தயார் செய்வார்களா?
  • அவற்றிற்கான பாடத்திட்டங்களை வகுப்பார்களா?
  • குறிப்பாகத் தமிழகத்தில் ஜவகர் நவோதயா பள்ளிகளை அனுமதிப்பார்களா?
  • மெக்கின்ஸி அறிக்கையின் மீது மத்திய அரசு என்ன நடவடிக்கை எடுத்தது என்று வெள்ளை அறிக்கை வெளியிடுமா?

 
Leave a comment

Posted by on October 1, 2021 in தமிழ், Writers

 

Tags: , , , ,

Supporting a nationalist cause

He is the typical Sangh Hindutva warrior, the kind that doesn’t speak but acts.

The type that didn’t become a sangh enthusiast post 2014, but has been toiling hard for the cause since the time he became knowledgeable in these matters.

This one, typical of a sanghi, doesn’t boast in online media nor seeks favours from his connections. He has been speaking sangh ideology in the land where sangh is detested by the ruling class.

He speaks hindutva to those that consider the word ‘Hindu’ anti-Tamil and hence anti-Dravidian. He is the one and only Subbu, popularly known as ‘Dravida Maayai’ Subbu, whose real name is V.R. Balasubramaniyan.

Formerly a sub editor with The Indian Express, Subbu shot into fame after his eye-opening narrative in the three series book ‘Dravida Maayai’, in the land where the late Annadurai’s ‘Arya Mayai’ was considered as a godless gospel. 

Subbu has been in the background for warding off many intellectual onslaughts on Sanatana Dharma.

Following are some of the books that he has written:

1. Dravida Maayai – Our Paarvai. This series consists of three books that analysed the Tamil Political scene from 1917 to 1981, from a hindu point of view.

2. Arunagirinathar – A brief history of the Saint Arunagirinathar

3. Thamizar Puthakangal – A collection of articles from 108 eminent Tamil writers that showcased 1000 Tamil books.

4. Thankapa Thakkam – A collection of articles in various Tamil magazines.

In addition to being a writer and a collector of books, he is the following too:

1. Member, Managing Committee, Sri Rathnagiriswarar Temple, Besant Nagar, Chennai

2. Editorial Advisor, ‘Kaavalar Voice’, a Tamil magazine

3. Advisor, National Journalists Welfare Association

4. Member, Consultative Committee of the National Book Trust, Govt of India

5. Advisor, ‘Potramarai’, a cultural forum.

Does the above sum up what Subbu has done? No. I have written what I know. There are several background activities that Subbu has been involved in for the cause of hindutva in particular and dispelling the darkness of dravidian politics in general. Despite my several attempts to get him spill out the different campaigns for the cause of India, he remains stoic in his silence, out of modesty. A rarity in these outrageously advertisement oriented times.

Subbu with LG
Subbu with Annamalai

So, why have I written about him? He needs help from all nationalist Indians for a noble cause.

A connoisseur of books, many of them rare, Subbu needs just this one help from us, fellow Indians – cupboard space to store the hundreds of rare books on hindutva, till his lifetime. Having not been a pursuer of wealth, Subbu has spent most of his life in the pursuit of knowledge and collection of books. 

Seventy year old Subbu is building a research center named as aadharam knowledge center for which he needs space as well as the means to store. Essentially he needs help in renting out space and that costs Rs 25,000 per month. As he lacks a regular income I would recommend you to contribute to the cause of hosting the rare collection of books by donating as below. It could be one-time payment or regular commitment. If you would want to directly procure and gift steel book shelves that have glass doors, you could write to him directly. 

These books contain a treasure trove of information that would help nationalistic journalists and authors in general and students in particular for their M.Phil and Ph.D. theses.

Address: V.R. Balasubramaniyan 

14, Ashtalakshmi Street, Muthulakshmi Nagar, Chitalapakkam, 

Chennai – 600 064

subbupara@gmail.com

Bank Name: City Union Bank, Chennai, Chitlapakkam

Account Number: 500101012240413

IFSC: CIUB0000295

Account Type: Savings

Name: V.R.Balasubramaniyan

G-Pay Number: +91-9884271376

 
Leave a comment

Posted by on September 12, 2021 in English Posts, Writers

 

Tags: ,

அழகியசிங்கரும் நெய்வேலியும்

1987-8ல் ஏற்பட்ட தீ விபத்து மற்றும் ஊழியர் பிரச்னைகளால் நெய்வேலி சற்றுத் துவளத் துவங்கியது.

ஶ்ரீரங்கம் ராஜ கோபுரம் கட்டிய மகானின் பாதம் பட்டால், நிலைமை சீராகும் என்று நெய்வேலி நிறுவனத்தின் அன்றைய சேர்மன் நாராயணன் நினைத்தார். 94 வயதான ஶ்ரீமத் அஹோபில மடம் 44ம் பட்டம் ஶ்ரீமத் அழகியசிங்கர் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் நெய்வேலிக்கு எழுந்தருளினார்.

தள்ளாத வயதிலும் ஜீயர் எழுந்தருளியது பலரது மனதை நெகிழச் செய்தது.

மரத்தாலான தனது பாதுகைகளுடன் அவர் தெர்மல் ஸ்டேஷன் உள்ளே நடக்க, ‘அவர் பாதம் படணும். கொஞ்சம் சொல்ல முடியுமா?’ என்று நாராயணன் கேட்க, ‘அதுக்கென்ன, வெறுங்காலோட நடந்து வரேன்’ என்று தனக்கே உரிய சிரிப்புடன் தனது பாதத் துகள்களால் தெர்மல் ஸ்டேஷனைப் புனிதப்படுத்தினார் ஜீயர்.

நெய்வேலி நிறுவனம் நல்ல லாபங்களை ஈட்டத் துவங்கியது.

அந்த மஹானின் திருநட்சத்திரம் இன்று. ஆவணி ஹஸ்தம்.

 
Leave a comment

Posted by on September 10, 2021 in தமிழ், Writers

 
 
%d bloggers like this: