விசும்பில் ஒரு துரும்பு

பூமியில் இருந்து எடுத்த Time Lapse காணொளியின் பின்னணியில் பால் மண்டலம் தெரிகிறது. கார்ல் சேகன் என்னும் அறிவியலாளர் இப்படிச் சொல்கிறார் ‘பூமி என்பது யாது? நினைக்க முடியாத அளவு பெரியதான பிரபஞ்சத்தில், இறந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு நட்சத்திரத்தின் நிரந்தரமற்ற ஒளியில் யதேச்சையாக ஒளிரும் சிறு துரும்பு’. 

“The aggregate of our joy and suffering, thousands of confident religions, ideologies, and economic doctrines, every hunter and forager, every hero and coward, every creator and destroyer of civilization, every king and peasant, every young couple in love, every mother and father, hopeful child, inventor and explorer, every teacher of morals, every corrupt politician, every “superstar,” every “supreme leader,” every saint and sinner in the history of our species lived there–on a mote of dust suspended in a sunbeam.”

பூமியே அவ்வளவுதான். அதில் நாடு, ஊர், மொழி, மனிதன் இதெல்லாம் என்ன? ஏற்றத்தாழ்வு, வேற்றுமைகள் இவை எல்லாம் என்ன ஒரு பொருட்படுத்தத் தகாத விஷயங்கள் அன்றோ ?

பூமி மட்டுமில்லை. மற்ற எல்லாமே, நாம் அனைவருமே வெடித்துச் சிதறிய ஏதோ ஒரு நட்சத்திரத்தின் ஒரு துகளின் பிள்ளைகள். ஆக மொத்தம் சாம்பல். அவ்வளவுதான். 

‘ஆழித் துரும்பெனவே அங்குமிங்கும் உன்னடிமை, பாழில் திரிவதென்ன பாவம் பராபரமே’ என்கிறார் குமரகுருபரர். 

பசு மாட்டின் வாலில் உள்ள ஒரு மயிரின் நுனியை நூறில் ஒரு பங்காக்கி, அதில் ஒரு பங்கை எடுத்து அதிலும் நூறில் ஒரு பங்கை எடுத்து, அதை மனதளவில் நூறாக ஆக்கினால் அதில் உள்ள ஒரு பங்கு அளவே ஆத்மாவின் அளவாகும் என்று அஹோபில படம் 44ம் பட்டம் ஶ்ரீமத் அழகியசிங்கர் தனது உபன்யாசத்தில் சொல்கிறார்.

ஶ்ரீமத் அழகியசிங்கர் சொல்வதையும் கார்ல் சேகன் சொல்வதையும் ஒன்றிணைத்துப் பார்ப்பது புதிய திறப்பைத் தருகிறது. கார்ல் சேகன் சொல்வது ‘spec of dust’ என்னும் துரும்பின் ஒரு சிறு பகுதி. ஆத்மா என்பதன் அளவும் அத்தகையதாகவே இருப்பதாகச் சொல்கிறார் ஜீயர் என்று சிந்தித்துப் பார்த்தால் மனிதன் என்னும் மிகச்சிறிய அல்ப வஸ்துவைக் கண்டு கழிவிரக்கமே தோன்றுகிறது.

ஆக, வேதாந்தமும், அறிவியலும், விஞ்ஞானமும் மெய்ஞானகும் ஒரே விஷயத்தை வேறு வேறு மொழிகளில் சொல்கின்றன. இரண்டு முறைகளுமே மிகப்பெரிய பிரமிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. ஒரே நேரத்தில் பிரபஞ்சத்தின் பிரும்மாண்டத்தையும் பூமி மற்றும் அதில் வாழும் உயிர்களின் மிகச் சிறிய, பொருட்படுத்த முடியாத தன்மையையும் ஒருங்கே கூறி வியக்க வைக்கின்றன.

விஞ்ஞானத்தயோ மெய்ஞானத்தையோ முழுதும் அறிந்தவனால் தான் என்னும் அகம்பாவம் கொள்ளவும், ‘நான் பெரியவன், என் வழியே சிறந்தது’ என்று கொள்ள வழியே இல்லை.

உங்கள் கருத்து என்ன ? நீங்கள் எப்படி உணர்கிறீர்கள் ?

பால்வெளியைப் பின்புலத்தில் கொண்டு, பூமிச் சுழற்சியைக் காட்டும் ஒரு காணொலி.

தமிழக பாஜக கவனத்திற்கு..

பாஜக தலைவர் திரு.முருகன் அவர்களே, வணக்கம்.

சித்தாந்த ரீதியில் சொந்த வீடு என்றாலும் தவறென்றால் சொல்லத்தான் வேண்டும். 

‘சொன்னால் விரோதமிது ஆகிலும் சொல்லுவேன் கேண்மினோ’ என்னும் ஆழ்வார் வாக்கிற்கிணங்க சொல்லிவைக்கிறேன். 

நீங்கள் யாரோ ஒருவரைச் சமூகச் சீர்திருத்தக்காரர் என்று அபாண்டமாகச் சொன்னது தவறு என்றே நினைக்கிறேன். ‘உன்னை யார் கேட்டார்கள்?’ என்றால் யாரும் கேட்கவில்லை. ஆனாலும் தர்மம் எதுவோ அதைச் சொல்லவே ஸ்வதர்மம் பழக்கியுள்ளது. 

பாஜக அவருக்குக் கோவிலே கட்டினாலும் பாஜகவிற்குப் பலன் இருக்கப்போவதில்லை. அந்த மனிதரின் கொள்கையைத் தூக்கிப் பிடிப்பவர் / தூக்கிப் பிடிப்பதாகச் சொல்லிக்கொள்பவர்கள் யாரும் பாஜகவிற்கு வாக்களிக்கப் போவதில்லை. ஏனெனில் ஆட்டு மந்தைக் கூட்டத்திற்குச் சிந்திக்கத் தெரியாது. இல்லையென்றால் தெய்வத் தமிழ் மொழியைக் காட்டுமிராண்டி பாஷை என்றும், திருக்குறளை மலம் என்றும், கண்ணகியைத் ****ள் என்றும் வெளிப்படையாகச் சொன்ன கன்னடக்காரரைத் தமிழர் தலைவர், தந்தை என்று எந்த மானமுள்ள மனிதனும் தூக்கிப்பிடிக்க மாட்டான். 

இன்று மாரிதாசின் முயற்சியால் சாதாரண மக்கள் விழிப்புணர்வு பெற்றுள்ளனர். அந்த மூன்றெடுத்துப் பிம்பத்தை வைத்துப் பிழைப்போரைக் கேள்வி கேட்க மக்கள் தயாராகி வருகின்றனர். இந்த நிலையில் ஒன்று அவரை ஆதரிக்கிறோம், அவரை சமூகச் சீர்திருத்தவாதி என்று ஒப்புக்கொள்கிறோம் என்று சொல்லும் பத்து கட்சிகளில் பதினொன்றாகக் காட்டிக்கொண்டு, ஆகக் குறைவான வாக்கு வாங்கலாம். ஏனெனில் இருக்கும் அத்தனைக் கட்சிகளும் அந்த நபரை ஆதரிப்பவர்களே. ‘காங்கிரஸை அழிக்க வேண்டும்’ என்று முழங்கியவரை இன்று காங்கிரஸ் மதிப்பதாகக் கூறிக் கொள்வதைப் போல பாஜகவும் சொல்லி, காணாமல் போகலாம். 

இல்லையென்றால் ‘நாங்கள் அவரை மதிக்கவில்லை. ஏனெனில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியே நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்றும் , இல்லையேல் இந்தப் பரந்த பாரத நாடு துண்டாடப் பட வேண்டும் என்றும், சுதந்திர தினத்தைத் துக்க தினமாக அனுஷ்டித்தவரை நாங்கள் கடுகளவிற்குக் கூட மதிக்கவில்லை. இல்லாத விருதுகள் வாங்கியவர் என்று பொய்ப் பிம்பம் ஏற்படுத்தப்பட்டு ஊர் நெடுகிலும் சிலை வடியில் நிற்கும் அந்த நபரைக் கொண்டாடுவது ஜின்னாவைக் கொண்டாடுவது போன்றது. அகண்ட பாரதம் என்னும் உயரிய கருதுகோளைக் கொண்டவர்களாகிய எங்களால் தற்போதுள்ள பாரதத் தாய் துண்டாடப் பட வேண்டும் என்று விரும்பியவரை, இந்தப் பாரத நாட்டின் ஆன்மீக வேர்களை அவமரியாதை செய்தவரை, பாரதப் பண்பாட்டின் அடையாளமான ஶ்ரீராமர், விநாயகர் முதலியோரைக் கீழ்த்தரமாக விமர்சித்தவரை நாங்கள் கொண்டாடுவதை விடுங்கள், ஒரு தலைவராகக் கூட நினைத்துப் பார்க்க முடியாது’ என்று ஒரு நிலையை எடுத்தால், ‘ஓஹோ இந்தக் குருட்டு வழிபாட்டு வழியைத் தவறு என்று தெரிந்தாலும் ஆதரித்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயம் ஒன்றும் இல்லை போல’ என்கிற எண்ணம் திராவிட விஷப் பாம்புகளின் கீழ் வேறு வழியின்றி நின்றுகொண்டிருக்கும் தமிழக மக்கள் மத்தியில் உருவாகும். அவர்கள் உங்கள் பக்கம் வருவார்கள். 

எனவே, உங்கள் நிலைப்பாட்டை ஸ்திரப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள். அதற்கு ‘சிந்தன் பைடக்’ ஒன்றை ஏற்பாடு செய்து விவாதித்து நிலைப்பாட்டை வகுத்துக் கொள்ளுங்கள். 

அதை விடுத்து, ‘எங்காத்துக்காரரும் கச்சேரிக்குப் போனார்’ கதையாக நடந்துகொண்டால், தனியாக நிற்க வேண்டியது தான். தொண்டர்களும் குழம்பி, மக்களும் வெறுத்து … அந்த வாழ்க்கை பாஜகவிற்கு வேண்டாம்.

ஆக, அவரைப் போற்றுவதாகக் காண்பித்துக்கொண்டு ‘also ran’ என்று வருவது. அப்படித்தான் செய்வோம் என்றால் அடல்ஜி, சியாமா பிரசாத் முகர்ஜி வரிசையில் இவரின் படத்தையும் உங்கள் பதாகைகளில் போட்டுக்கொள்ளுங்கள். இல்லை அவரைக் கொண்டாடாமல் ‘நான் வெளியிட்ட செய்தி தவறானது. மன்னிக்கவும். நாங்கள் அவரைக் கொண்டாடவில்லை’ என்று அறிவிப்பது. 

தனது இறுதி வரை அந்த நபரின் கொள்கையை எதிர்த்த முத்துராமலிங்கத் தேவரைக் கொண்டாடும் போது அவர் எதிர்த்த மனிதரைக் கொண்டாடுவது சரியா என்று யோசித்துப் பாருங்கள்.

அரசியல் சரி நிலை என்பது இப்பொது உங்களுக்குத் தேவையற்றது. தேசத்திற்குச் சரியானது மட்டுமே உங்களிடம் எதிர்பார்ப்பது. 

எதிர்பார்ப்பை வீணாக்கிவிடாதீர்கள்.

பொதுத்துறை ஊழியர்கள் கவனத்திற்கு…

நான் பொதுத்துறைக்கு எதிரானவன் அல்லன்.

ஆனால்

எல்.ஐ.சி. உருப்பட வேண்டுமென்றால் அதில் உள்ள வயது மூத்த, தெனாவெட்டு அதிகம் உள்ள, வேலையில் அக்கறை இல்லாத பணியாளர்களுக்கு விருப்ப ஓய்வு கொடுத்து அனுப்ப வேணும். அதெப்படி ஒருசில கிளைகள் பிரமாதமாகவும் சிலது திராபையாகவும் இருக்க முடிகிறது? மயிலாப்பூர் கிளைக்கு 5 ஸ்டார் கொடுக்கலாம் என்றால் என்.எஸ்.ஸி. போஸ் சாலை கிளைகளுக்கு மைனஸ் 50 ஸ்டார் கொடுக்கலாம். அதிலும் சில சீட்டுகளில் அமர்ந்துள்ளவைகளுக்கு ( வேண்டுமென்றே அஃறிணை) மைனஸ் 500 கொடுக்க ஒரு வாய்ப்பு அளிக்கப்பட வேண்டும்.

இந்தியன் ஓவர்சீஸ் வங்கியின் நங்கநல்லூர் கிளை ஓஹோவென்றும், ஆர்.ஏ.புரம் கிளை சுமாராகவும் செயல்படுவது ஏன் என்று அந்த வங்கி யோசிக்க வேண்டும். பாரத ஸ்டேட் வங்கியிலும் நங்கநல்லூர் ஓஹோ, மந்தைவெளி கொடுமை.

கனரா வங்கியின் மந்தைவெளிப்பாக்கம் கிளை நன்றாகவே செயல்படுகிறது. மற்ற இடங்கள் பற்றித் தெரியவில்லை.

கொரோனா காலத்தில் வேலையில் இருப்பதே பூர்வபுண்ணிய பலன் தான். அதுவும் அரசு வேலையில் இருப்பது பெரிய கொடுப்பினை இருந்தாலே முடியும். இதனை நினைவில் கொண்டு பொதுத்துறை ஊழியர்கள் நடந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஏர்டெல் நிறுவனத்தில் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் அதிகரித்துள்ளனர். அவர்களில் பலருக்கும் கொரோனாவினால் வேலை போய்விட்டது. வோடஃபோன் என்ன ஆகும் என்று தெரியவில்லை. ஆனால் அரசு நிறுவனங்கள் அப்படியன்று. ஊழியர்களுக்கு வேலை உள்ளது.

எழுதுகிறேன் பேர்வழி என்று நமது அரசு நிறுவனங்களைக் கரித்துக் கொட்ட நிறையவே வாய்ப்புள்ளது. ஆனாலும், அவ்வாறு எழுதக் கைவருவதில்லை. ஏனெனில் பொதுத்துறை என்பது வேற்றுக்கிரகம் இல்லை. அவை நமது குருதிச் சொந்தம். நம் உப்பு, அவர்கள் சம்பளம். அவர்கள் உழைப்பு, நமது உரிமை. ஏனெனில் நாமே அவர்கள்.
பொதுத்துறை அழிவது நாட்டுக்கு நல்லதில்லை.

அதற்காக ஏர் இந்தியா போல ஆழும் பாழும் ஆனால், பேசாமல் இருக்க முடியாது. சொந்தம் ஒன்று குட்டிச்சுவராகப் போனால் பார்த்துக்கொண்டிருக்க முடியாதன்றோ? அதைப் போல் தான் எல்.ஐ.சி.யும்.

எல்.ஐ.சி. ஊழியர்கள், பி.எஸ்.என்.எல். ஊழியர்கள் முதலியவர்கள் இதனைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். ஏற்கெனவே எல்.ஐ.சி.யின் பங்குகள் விற்பனைக்கு என்று அரசு கூறியுள்ளது. கொரோனாவால் தப்பியுள்ளீர்கள். ஆனால், 2021-22ல் அவசியம் நடந்துவிடும். அப்போதும் இப்படியே ‘எவன் அப்பன் வீட்டு வேலை’ என்று நடந்துகொண்டால் அம்போ தான். தொழிலாளர்கள் யூனியன்கள் எல்லாம் முதலில் வீரம் காட்டுவார்கள். பின்னர் அவர்களுக்குப் புரியும்படி அரசு நடந்துகொள்ளும் என்று எதிர்பார்க்கலாம். இந்த அரசு செய்யும். 370 எப்படி வந்தது?

எனவே, பொதுத்துறை ஊழியர்களே விழித்துக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் வேலைகள் உங்களிடம் இருக்க வேண்டுமென்றால் வேலை செய்யுங்கள். வாடிக்கையாளர்களைக் கனிவுடன் நடத்துங்கள்.

நானும் முன்னாள் பொதுத்துறை ஊழியரின் மகனே. எனவே அத்துறையின் மீதான பாசம் உண்டு. ஆனாலும், தாயும் மகனும், வாயும் வயிறும் கதை தான்.

விழித்துகொள்ளுங்கள். உண்மையாக வேலை செய்யுங்கள். உங்களுக்குக் கிடைத்துள்ள அரிய வாய்ப்பை நழுவ விடாதீர்கள்.

இத்தனைக்கும் காவல் துறை, மருத்துவம் என்று அரசுத் துறையில் ஊழியர்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்து வேலை செய்கின்றனர். அவர்களைப் பார்த்தாவது திருந்துங்கள். ப்ளீஸ்.

இதெல்லாம் முடியாதென்றால், அதிக அளவில் இளைஞர்களைப் பணியில் அமர்த்தி, சோம்பேறியர்களுக்கு விருப்ப ஓய்வு கொடுத்து அனுப்ப வேண்டியதுதான்.

நான் அப்படித்தான் செய்வேன்.

ஃபேஸ்புக்ல் இருந்து விடுதலை

வெற்றிகரமாக மூன்றாவது முறையாக என்னை ஃபேஸ்புக்கில் இருந்து நீக்கியுள்ளனர்.

முதல் முறை ‘உ.வே.சா’வின் ‘என் சரித்திரம்’ நூலை அணுஅணுவாக வாசித்து, அனேகமாக ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தையும் பற்றிய சிறு குறிப்புகளை எழுதி வந்தேன். நிகழ்காலத் தமிழ்ச் சூழல், தமிழில் இருந்து ஆன்மீக உணர்வை வெற்றிகரமாக நீக்கி, தமிழை மலடாக்கி வைத்துள்ள கல்விப்புலம் என்று பலதையும் ஆதாரங்களுடன் சிறு குறிப்புகளாக எழுதி வந்தேன். ரூ 200 பெற்றுக்கொண்டு பணியாற்றும் திராவிட போலிப் பகுத்தறிவுக் கூலியாட்கள் மூலம் தமிழகத்தின் ஒரு அரசியல் கட்சியைச் சார்ந்த சமூக ஊடகப் பிரிவு அதிகமான புகார்களை அனுப்பி, என் ஃபேஸ்புக் ப்ரொஃபைல் பக்கத்தை முடக்க வைத்தது. சில கேள்விகளுக்குப் பின் தடை நீக்கம் பெற்றேன்.

இந்த நேரத்தில் ‘ஆசிரியர் பக்கம்’ (Author Page) ஒன்றை நிறுவியிருந்தேன் (ஆமருவிப்பக்கங்கள் என்பது பெயர்). எதற்கும் இருக்கட்டும் என்று இன்னொரு ப்ரொஃபைல் பக்கத்தை நிறுவி அதனை அந்த ஆசிரியர் பக்கத்திற்கு அட்மின் பொறுப்பு கொடுத்திருந்தேன். என் கட்டுரைகள் அனைத்தையும் அந்த ஆசிரியர் பக்கத்திலேயே எழுதியும் வந்தேன். என் நூலான ‘நெய்வேலிக் கதைகள்’ அத்தளத்திலேயே வெளியானது.

தொடர்ந்து என் ஆசிரியர் பக்கத்தில் கட்டுரைகள் வெளிவந்த வண்ணம் இருந்தன. நேற்று அந்தக் தளத்தையும் முடக்கியுள்ளனர். சர்க்காரியா கமிஷன் பரிந்துரைகளின் தமிழ் வடிவத்தைப் பகிர்ந்திருந்தேன் என்று நினைவு.

ஒரு 200 ரூபாய் செய்யும் வேலை என்று தெரிகிறது. இந்த முடக்கம்-நீக்கம்-முடக்கம் விளையாட்டு வேண்டாம் என்று முடிவெடுத்து முடக்கத்தில் இருந்து வெளிவர விருப்பம் இல்லை என்னும் எண்ணத்துடன் அத்தளத்தில் இருந்து விலகிவிட்டேன்.

சிறந்த அரசியல் ஊடகவியலாளரான மாரிதாஸ் எழுதிய ‘நான் ஏன் நரேந்திர மோதியை ஆதரிக்கிறேன்’ நூலை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்திருந்தேன். அந்த மொழிபெயர்ப்புப் பகுதியின் சுட்டியை என் பேஸ்புக் ப்ரொஃபைல் பக்கத்தில் வெளியிடிருந்தேன். திடீரென்று அந்தப் பதிவு பற்றிப் புகார்கள் வந்தன என்பதால் ப்ரொஃபைல் முடங்கியது. விளக்கம் கேட்டனர். கொடுத்தேன். முடக்கம் நீக்கினர். பின்னர் நானே அந்தப் ப்ரொஃபைல் பக்கத்தை முடக்கிவிட்டேன். ( ஒருவாறு விலக முடிவெடுத்துவிட்டேன்).

கருத்துரிமை, ஊடக உரிமை என்று வாய் கிழியும் முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கம் முதலிய எந்தப் புறம்போக்குகளும் இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப்போவதில்லை என்பதை அறிவேன்.

வாசகர்கள் என் ட்விட்டர் தளமான https://twitter.com/amaruvi ல் இணைந்து தொடர்ந்து வாசிக்கலாம்.

தேரழுந்தூர் காட்டும் சமய ஒற்றுமை

எப்படியாவது சைவ வைஷ்ணவ ஒற்றுமையைக் குலைக்க வேண்டும் என்று முயல்கிறார்கள்.

எப்படியாவது சிறுதெய்வம், பெருதெய்வம் என்று பிளவு படுத்திவிட வேண்டும் என்று விடாமல் முயற்சி செய்து பார்க்கிறார்கள்.

ஆனால் இவை அனைத்தையும் புறந்தள்ளி, சனாதன தர்மத்தின் பல தெய்வங்களுக்குள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இருக்கும் உறவைக் காப்பாற்றிக்கொண்டிருக்கிறது தேரழுந்தூர் எனும் வைணவ திவ்யதேசம்.

ஆண்டுதோறும், விநாயகர் சதுர்த்தி அன்று தேரழுந்தூர் ஆமருவியப்பன் கோவிலில் இருந்து தளிகை, பெருமாளின் வட்டிலில் புனித தீர்த்தம் எடுத்துக் கொண்டு ஆமருப்பெருமாள் கோவில் பட்டாச்சாரியார் அவ்வூரில் உள்ள கம்பர் வழிபட்ட விநாயகர் கோவிலுக்குச் செல்கிறார். அங்கு அவரே விநாயகருக்கு அபிஷேகம் செய்து, தளிகை நைவேத்யம் செய்கிறார். இந்தப் பழக்கம் சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகளாகத் தொடரும் ஒரு வழக்கம்.

அதை ஒட்டி, இன்று தேரழுந்தூரின் பெருமாள் கோவில் பட்டர் கம்பர் வழிபட்ட விநாயகருக்கு உரிய மரியாதைகளைச் செய்தார்.

கம்பர் வழிபட்ட விநாயகருக்கு மரியாதைகள்

ஒரு காலத்தில் மேள தாளத்துடன் நடைபெற்ற இந்த உற்சவம் தற்போதும் நடைபெறுகிறது.

இதைப் போன்றே, ஆமருவியப்பனின் வருடாந்திர பிரம்மோற்சவம் துவங்கும் முன் ஐயனார் குளத்திற்கு அருகில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஐயனார் சுவாமிக்கு ஆமருவியப்பனின் காப்பு அனுப்பப்படும். ஐயனார் கையில் காப்பு ஏறியதும், ஐயனாரின் உற்சவ மூர்த்தி நான்கு வீதியும் எழுந்தருளி, பெருமாளின் உற்சவங்கள் நல்லவிதமாக நடைபெற மற்ற எல்லைக் காவல் தெய்வங்களிடம் விசாரித்து வருவது என்பது ஐதீகம். தற்போது ஐயனாரின் உற்சவர் திருமேனி பாதுகாப்பு கருதி திருவாரூரில் இருப்பதால், வீதிப் புறப்பாடு நடைபெறுவதில்லை என்று சொல்கிறார்கள்.

இதைப் போலவே, ஆண்டுதோறும் உற்சவங்களின் போது கடகடப்பைக் குளம் அருகில் உள்ள எல்லைப் பிடாரி அம்மன் கோவிலுக்கும் புடவை, எண்ணெய், அரிசி முதியன ஆமருவியப்பனிடம் இருந்து செல்கிறது.

இதைத் தவிரவும், ஆண்டுதோறும், மாசிப் புனர்வசுவன்று ஆமருவியப்பன் ராமர் வேடம் பூண்டு அவ்வூரின் கிழக்கே எழுந்தருளியுள்ள வேதபுரீஸ்வரர் என்னும் பரமசிவனுக்குச் சேவை சாதிக்கும் உற்சவமும் இன்றளவும் நடைபெற்றுவருகிறது.

வாய்ப்பு கிடைத்தால் ஒருமுறை தேரழுந்தூர் சென்று வாருங்கள். திருமங்கையாழ்வார் பாடிய ஆமருவியப்பனையும், திருஞானசம்பந்தர் பாடிய வேதபுரீஸ்வரரையும், கம்பர் வழிபட்ட காளி மற்றும் விநாயகரையும் தரிசித்து வாருங்கள்.

கொஞ்சம் வரலாற்றைச் சுவாசித்து வாருங்கள்.

கொரோனா கொழுக்கட்டை

‘வேண்டாம். இப்பத்தான் சாப்டேன். நாக்கிலேயே இருக்கு’


‘அதில்ல, இது புதுசா போட்டிருக்கற கஷாயம். யூடியூபில பார்த்தேன்’


‘இப்பதானே பல் தேய்ச்ச உடனே குடுத்தியே, அதுக்குள்ள இன்னொண்ணு வேண்டாமே’


‘ஆங், ரொம்பத்தான். காபி சாப்டதை சொல்லிக்காட்டறேளாக்கும்.’


‘ஓ அதுக்கு காபின்னு பேர் இருக்கான்ன?’ ‘தோ பாருங்கோ, சாப்ட்டா சாப்பிடுங்கோ, விட்டா விடுங்கோ. நாங்க எல்லாரும் சாப்பிடப் போறோம். நீங்களும் சாப்பிடல்லேன்னா எங்களுக்கெல்லாம் வயத்த வலிக்குமேன்னு நினைச்சா..’


‘போகட்டும். இந்தக் காபில என்ன இருக்கு?’


‘அப்பிடிக் கேளுங்கோ. சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி, சிறுகுறிஞ்சான், இஞ்சி, தேன், எலுமிச்சம்பழம், மிளகு..’


‘அந்த சபீனா, கோலப்பொடி எல்லாத்தையும் விட்டுட்டியே. அதையும் போட்டுடு. எதுக்கு விட்டுவெப்பானேன்’


‘ஆமாமா, ரொம்பத்தான். மருதாணி, அரளி வெரை விட்டுட்டேளே. அதையும் போட்டுடவா?’


‘சரி போகட்டும். இப்ப இந்தத் தண்ணியக் குடிச்சா என்ன ஆகும்? எதுக்கு இது?’


‘அதத் தெரிஞ்சுக்கத்தான் உங்ககிட்ட குடுக்கறேன். என்னவெல்லாம் ஆறதுன்னு பார்க்கணும்.’


கொஞ்சம் விவகாரமான விஷயம் என்பதை உணர்ந்துகொண்டேன்.


‘எலுமிச்சம் பழம் பிழிஞ்சியா?’ ( குறிப்பு: கவனத்தைத் திருப்பும் முயற்சி).


‘அடடா. இல்லியே. இதோ பிழிஞ்சுடறேன். கொஞ்சம் இருங்கோ’


‘மெதுவாவே வா. வரும்போது, பிழிஞ்ச எலுமிச்சை தோல் இருக்குமோனோ, அதையும் எடுத்துண்டு வா.’


‘ஏன் எதுக்கு?’


‘இல்ல, கொரோனாவுக்காக இனிமே சாப்பிடாதது இல்ல. யார் என்ன சொன்னாலும் கரைச்சு சாத்துமுது மாதிரி குடிகக்றோம். இதே ரீதில போனா, எலுமிச்சம்பழத் தோல் இருக்கோனோ அதத் தலைல தேச்சுக்க வேண்டியது தான்’


‘ஓ அதுக்கா. கல்யாணம் ஆனதுலேர்ந்தே எலுமிச்சம் பழத் தோலத் தலைல தேச்சுண்டுதான் இருக்கேன்’


எதிரணி பலம் பெறுவதை உணர்ந்து கொண்டு டேக்டிகலாகப் பின் வாங்க எண்ணி ‘ஆமா, கொரோனாவுக்காக ஏதாவது திருக்கண்ணமுது பண்ணச் சொல்லி யாரும் வீடியோ போடல்லியா?’


‘ஏன், இப்ப பண்ற கண்ணமுதுக்கு என்னவாம்?’


‘இல்ல, புதுசா கேக், டம்ப்லிங்னு இன்னோவேஷன் பண்றாளே, ஆனா எப்பவுமே ஒரே பயத்தம்பருப்பு, இல்லேன்னா சேமியான்னு ஒரு கண்றாவியா இருக்கே, இதுல ஒண்ணும் இன்னொவேஷன் இல்லியா. யாரும் வீடியோ போடலியா?’


‘இருக்கே. அதுக்கு அக்கார அடிசில்னு பேர். ஆண்டாள் 1200 வருஷத்துக்கு முன்னாடியே சொல்லியிருக்காளே – ‘நூறு தடா அக்கார அடிசில் சொன்னேன்’, ‘மூட நெய் முழங்கை வழிவார..’ மறந்துட்டேளா?’


‘அதுக்கில்லை, அதுக்கப்புறம் இந்னொவேஷன் இல்லையேங்கறேன். ‘சாலிடான கண்ணமுது’, ‘லிக்விடான மைசூர்பாகு’ இப்பிடி புதுசா பண்ணலாமேன்னு சொல்றேன். வாழ்க்கைல ஒரு சேஞ்ச் வேண்டாமா?’


‘சேஞ்ச் எல்லாம் பட்சணத்தோட இருக்கட்டும்’ இந்த மூஞ்சிக்கு இவ்வளவு அமைந்ததே அதிகம் என்னும் உள் உறைப் பொருள் உள்ளதைச் சுட்டுகிறாள் என்பதை அறிவேன்.
இருந்தாலும் காதில் விழாத மாதிரி, ‘கொரோனா காலத்துக்கு ஏத்த மாதிரி ஏதாவது கொழுக்கட்டை பண்ணலாமோனோ?’ என்றேன்.


‘அதத்தான் சொன்ன வந்தேன். கபசுர கொழுக்கட்டைன்னு ஒண்ணு பண்ணப்போறேன். அதுக்கு கொஞ்சம் இஞ்சி வேண்டியிருக்கு’ என்றாள் என் முகத்தைப் பார்த்து (குறியீடு உள்ளது என்பது பொருள்).


‘கார்த்தால காபி சாப்டதுலேர்ந்தே அப்டித்தான் இருக்கேன். இன்னும் வேற இஞ்சி வேணுமா?’ (முயற்சியில் மனம் தளராமல்).


‘இன்னிக்கி விநாயகர் சதுர்த்தி’


‘தெரியுமே’


‘ஆவணி ஹஸ்தம்’


‘தெரியுமே. 44ம் பட்டம் அழேசீங்கர் திருநக்‌ஷத்ரம்.’


‘ம்ம்ம்.. சரீஇ. இந்த ஜென்மத்துல அவ்வளவு தான்..’ (‘சரி’யை அளபெடையுடன் வாசிக்கவும்)


சடாரென உறைத்தது.


சட்டென்று எழுந்து ‘ஹேப்பி பர்த் டே’என்றேன்.


‘இஞ்சி வாய்ண்டு வரச்சே, ஒரு டியூப் லைட்டும் வாயிண்டு வாங்கோ’


(குறியீடு எதுவும் இல்லை, நேர் ஈடு என்பதை வாசகர்கள் அறிவர்).


வாசகர்கள் அனைவருக்கும் விநாயகர் சதுர்த்தி வாழ்த்துக்கள்.

பேட்டி கொடுப்பது எப்படி?

‘இஸ்ரேல் அரபு அமீரக நட்புறவு’ பற்றிய உங்கள் கருத்து என்ன?
 
‘இதற்குக் காரணமான எடப்பாடி அரசு உடனே பதவி விலக வேண்டும் என நாளையே அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டம் கூட்டி அதிலிருந்தும் வெளி நடப்ப்பு செய்வோம் என தெரிவித்துக் கொண்டு..’
 
‘சரிங்க. அமெரிக்க தேர்தல்ல இந்தியப் வம்சாவளிப் பெண் நிற்பதைக் பற்றி.’
 
‘ஃபாசிஸ மோதி அரசில் இந்தியப் பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பில்லை என்பதால் அவர்கள் அமெரிக்கா சென்று அங்கு தேர்தலில் நிற்கிறார்கள். இதற்குக் கேள்வி எழுப்பாத எடப்பாடி அரசு உடனே பதவி விலக வேண்டும் என்று நாளையே..’
 
‘ஐயா சரிங்க. சவூதி அரேபியா கிட்ட பாகிஸ்தான் அரசு கெஞ்சறாங்களே..’
 
‘ஃபாஸிச மோதி அரசின் கொள்கைகளினால் அருமை நண்பர் இம்ரான் கானின் பாகிஸ்தான் அரசு இப்படி அருமை நண்பர் சவூதி அரசரின் அரசிடம் கெஞ்ச வேண்டிய நிலையில் உள்ளதைக் கண்டித்து, இதற்குக் கரணமான எடப்பாடி அரசு உடனே பதவி விலக வேண்டும் என்று அனைத்துக் கட்சி..’
 
‘என்ன சார் முத்திடுச்சா. சரி. கேரளத்துல மூணாறூல தமிழர்களுக்கு நடந்துள்ள கோரத்துக்கு நீங்க என்ன சொல்ல வறீங்க?’
 
‘கேரளத்தில் நமது தமிழர்களுக்கு ஏற்பட்ட இன்னல்களைத் தடுக்க எடப்பாடி அரசு தனது கையாலாகத தனத்தினால் எதுவும் செய்யாமல்..’
 
‘அட நாராயணா. சார், கேரளத்துல கம்யூனிஸ்ட் அரசு. உங்க தோழமைக் கட்சி. அவங்க செயல்படல்ல’
 
‘கேரளத்தில் அருமையாக ஆட்சி செய்துவரும் அருமை நண்பர் பினரயி விஜயன் அவர்களின் அரசைச் செயல் படாமல் செய்து, தமிழர்களுக்கு நேர்ந்துள்ள இன்னல்களுக்கு விரைந்து உதவி செய்ய முடியாத நிலையில் அந்த அரசைக் கட்டிப் போட்டுள்ள ஃபாசிஸ மோதி அரசைக் கண்டிக்க முடியாத கையாலாகாத எடப்படி அரசு பதவி விலக வேண்டும் என்று சொல்லி, அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டம்..’
 
சார். உங்க பேரன் நடந்து வரான். தூக்கி வெச்சுக்கிட்டு போஸ் குடுங்க..’
 
‘பேரக்குழந்தை நடந்து வர வேண்டிய நிலையில் இன்று தமிழகத்தை வைத்துள்ள எடப்பாடி அரசு பதவி விலக வேண்டி..’
 
‘ஐயோ சார். நேத்து வரை தவழ்ந்துக்கிட்டு இருந்தான். இப்ப நடக்கறான். அதுக்குப் போய்..’
 
‘தவழும் குழந்தை தவழ முடியாத நிலையில் இன்றைய எடப்பாடி அரசு செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. ஆகவே எடப்பாடி அவர்கள் உடனே பதவி விலக வேண்டும் என்று..’
 
‘ஓடிடுவோம்டா. இன்னும் கொஞ்சம் நின்னா நமக்கும் புடிச்சுடும் போல இருக்கு..’

நான் வேங்கடநாதன் – தாற்காலிக நிறுத்தம்

‘நான் வேங்கடநாதன்’ தொடரைத் தாற்காலிகமாக நிறுத்த வேண்டியுள்ளது.

8 வாரங்களுக்கான கட்டுரைகளை எழுதி, தகவல்களில் பிழைகள் உள்ளனவா என்று பார்க்கச்சொல்லி.  ஒரு சம்ஸ்க்ருத பண்டிதருக்கு அனுப்பியிருந்தேன்.

என்னை அழைத்த அவர் இரு சிறு பிழைகளைச் சுட்டினார். மற்றபடி இது ஒரு பெரும் சர்ச்சையைக் கிளப்பும், நிறைய எதிர்ப்புகள் வரும். ஆனாலும், நீங்கள் சொல்லும் பலதிற்கும் ஆதாரங்களைச் சொல்லியுள்ளதால் உங்களால் பதில் அளிக்க முடியும். ஆனால், இதில் சுமார் 200 ஆண்டுகளாக நடைபெற்றுள்ள வழக்குகள் பற்றி எழுதியுள்ளதால் என் நண்பரும் வழக்கறிஞருமான பெரியவர் ஒருவரிடம் அனுப்பட்டுமா என்று கேட்டிருந்தார். சரியென்றேன்.

மறு நாள் அந்தப் பெரியவர் அழைத்தார். முதலில் ஆசீர்வாதங்களைச் சொன்னார். பின்னர் ‘நீ 52 வாரம் வராப்ல எழுதப்போறேங்கற. இப்ப 9 வாரத்துக்கு வந்திருக்கு. அதுனால இப்பவே சொல்றேன். இது புஸ்தகமா வந்தா இதுக்கு கேஸ் போடுவா. ஏன்னா, சுமார் 100 வருஷத்துக்கு மேல நிறைய கேஸ் இருக்கு. எனக்குத் தெரிஞ்சு 10 கேஸ் இருக்கு. மொதல்ல எல்லா கேசையும் முழுசாப் படி. அப்பறம் எழுதினா சட்டப் பிரச்னை வராது’ என்றார்.

குழப்பமாக இருந்தது.

‘இந்தத் தொடரோட நேக்கம் என்ன?சம்பிரதாயத்தத் தெளிவு படுத்தறதா? இல்ல சட்டப்படி எது சரின்னு சொல்றதா?’ என்றார்.

‘ரெண்டுமே தான் சார். அதோட வரலாறும் கோண மாணலா இருக்கு. அதையும் வரிசைப்படி சொல்லணும்னு நினைக்கறேன். சம்பிரதாயத்துக்கு நிறைய பேர் எழுதறா. ஆனால், ரெண்டையும் கலந்து எழுதறதுக்கு யாரும் இல்ல. அந்த இடத்தப் பூர்த்தி பண்ணலாம்னு முயற்சி பண்றேன்’ என்றேன்.

‘அப்படீன்ன எல்லா கேசையும் முழுக்க படி. நிறைய அப்பீல் எல்லாம் போயிருக்கா. குறிப்பா ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் கேஸ், ஶ்ரீரங்கம் கேஸ், காஞ்சிபுரம், திருப்பதி கேஸ் – இப்பிடி நிறைய நிக்கறது. மங்காப்புரம் கேஸ் ரொம்ப விசேஷம். இதுல பலதுக்கும் தொடர்பு உண்டு. அதனால, இதுல வரலாறு வேற பெரிய அளவுல வர்றது. என்னக் கேட்டா, கேஸ்கள் எல்லாத்தையும் வாசிக்காம இத எழுதக் கூடாதும்பேன்’ என்றார்.

‘நான் இராமானுசன்’ எழுதிய போது இவ்வாறாக ஒரு அத்வைத பண்டிதர் கேள்விகள் கேட்டு, ‘இதுக்கு பதில் சொல்லிட்டு மேல எழுது’ என்று சொன்னதால் அவ்வாறே செய்தேன். ‘நான் இராமானுசனி’ல் சட்டப் பிரச்னைகள் ஒன்றும் இல்லை. தற்போது இம்மாதிரியான பிரச்னைகள் வரக்கூடாது என்பதால் முன்னெச்சரிக்கையாக நடந்து கொண்டிருந்தேன். தேசிகன் விஷயத்தில் சட்ட விஷயங்கள் நிறைய உள்ளன. சிலதைப் பற்றி எழுதியிருந்தேன். அதன் விளையே மேற்சொன்ன சம்பாஷணை.

அந்த மூத்த வழக்கறிஞர் சொன்னது சரியென்றே படுகிறது. ’52 வாரம் வெளியிட்டு, அப்பறம் மாத்த வேண்டியிருந்தா என்ன பண்றது?’ என்ற அவரது கேள்வி நியாயமானதே என்று தோன்றுகிறது.

‘இப்ப நான் என்ன செய்யணும்?’ என்றேன்.

‘எல்லா கேஸ்களையும் படி. ஒவ்வொண்ணும் 70-80 பக்கங்கள் இருக்கும். முழுசாப் படி. புரியல்லேன்னா கேளு. ஆனால், கேஸ்களப் படிக்காம எழுதாதே’ என்றார்.

இந்தத் தொடரில் சம்பிரதாய விஷயங்களில் தெளிவு உள்ளது. கொஞ்சம் தெரியாத விஷயங்களையும் கூட தெளிவுபடுத்த அறிஞர்கள் உள்ளனர். ஆனால், சட்ட விஷயங்களில் எனக்கு முழுமையாகத் தெளிவு இல்லை. அதனால் அந்த மூத்த வழக்கறிஞரின் அறிவுரையை ஏற்கிறேன்.

‘மொத்தமா 10 கேஸ் தான் இருக்கா?’ என்றேன்.

‘இல்லை. எனக்குத் தெரிஞ்சு 10. இன்னும் இருக்கும். உங்கடவா இதுக்குன்னே ரொம்ப மெனக்கெட்டிருக்கா, 200 வருஷமா. நிறைய இருக்கும்னு தோணறது’ என்றார்.

‘சார், தொடர் வரப்போறதப் பத்தி வாசகர்கள் கிட்ட சொல்லிட்டேனே. இப்ப நிறுத்தணும்னா காரணத்தையும் சொல்லணும். உங்க பேரச் சொல்லலாமா?’ என்றேன்.

‘காரணத்தச் சொல்லு. என் பேர் வேண்டாம். நான் அனேகமா ரிடையர் ஆயிட்டேன். உங்க ஆட்கள் கிட்ட மாட்டிண்டு முழிக்க எனக்கு வயசு இல்லை’ என்றார் வருத்தத்துடன். வழக்கறிஞர் ஸ்மார்த்தர்.

ஆக, தற்போதைக்கு ‘நான் வேங்கடநாதன்’ பேசமாட்டார்.

வழக்குகள் அனைத்தையும் வாசித்து, தெளிவுபெற்று, பின்னர் தொடர்கிறேன்.

புதிய கல்விக் கொள்கை – என் பங்கு..

புதிய கல்விக் கொள்கை அறிக்கை வந்து கருத்து கேட்ட போது மூன்று பரிந்துரைகளை அனுப்பியிருந்தேன்.
  1. 1-5 வகுப்பு வரை தாய்மொழிக் கல்வி + கட்டாய ஆங்கிலம்.
  2. 6ல் இருந்து கட்டாயமாக ஏதாவது ஒரு தொழிற்கல்வி.
  3. வெற்றிபெற வேண்டிய கட்டாயம் இல்லாத மூன்றாவது மொழியாக ஏதோ ஒரு இந்திய மொழி.
  4. இவற்றை நடைமுறைப்படுத்த 5 ஆண்டுகள் ஆசிரியர்களுக்குப் பயிற்சி.
இவற்றில் அனேகமாக அனைத்தையும் செய்துவிட்டனர். ஆசிரியர் பயிற்சிக்கு 5 ஆண்டுகள் தரவில்லை என்பது நெருடல்.

அ: தாய்மொழி வழிக் கல்வி

1-3 வகுப்பு வரை ஆங்கிலம் புரியாமல் நான் பட்ட பாடு நினைவில் இருந்ததால் கேட்டிருந்தேன். சிங்கப்பூரில் வளர்ந்த என் மகன் ஆங்கிலத்தில் சிந்தித்துத் தமிழில் பேசுவதைக் கண்டும் இந்தப் பரிந்துரையைச் செய்தேன்.

ஆ. 6 முதல் தொழிற்கல்வி

நெசவு, தச்சு, சிற்பம், மின்னியல், பானை செய்தல், அடிப்படை வீடு கட்டும் கலை முதலியனவற்றை மனதில் கொண்டு பரிந்துரைத்தேன். பத்தாம் வகுப்புடன் நின்று, தொழில் செய்யவும் அல்லது பணி செய்துப் பொருள் ஈட்டிப் பயிலவும் வேண்டிய மாணவர்களுக்குப் பயன்படும் என்பது என் எண்ணம்.

இ. மூன்றாம் மொழி

இந்த மொழியில் வெற்றி பெற்றே ஆக வேண்டியதில்லை. ஏதோ ஒரு இந்திய மொழி என்பதால் தமிழகத்தில் யாரும் நாகாமீஸ், அஸாமீஸ் வாசிக்கப்போவதில்லை. அனேகமாக அனைவரும் ஹிந்தி பயில்வர் (விருப்பத்துடன்). இதனால் சாதுர்யமாகக் காரியம் சாதிக்கலாம் என்பது என் எண்ணம். இதில் வெளி நாட்டு மொழியைக் கூடுதலாகப் பயிலவும் வாய்ப்பு வேண்டும் என்று கேட்டிருந்தேன்.

இவற்றில் அனேகமாக எல்லாவற்றையும் எடுத்துக்கொண்டுள்ளனர். தமிழக மாணவர்களுக்கு நல்ல எதிர்காலத்தை இந்தப் புதிய கல்விக் கொள்கை உருவாக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

இன்ப அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்திய ஒன்றும் உள்ளது. அது: 6ம் வகுப்பில் இருந்து கணினிப் பயிற்சி. மிகவும் வரவேற்கப்பட வேண்டிய ஒன்று.

வங்கிகள் சார்ந்த மென்பொருள் தயாரிப்பில் ஈடுபட்டிருப்பதால் என்னால் ஒன்றை உறுதியாகக் கூற முடியும். எந்த ஒரு கணினி மொழியைக் கற்றாலும் கணினி சார்ந்த பிறிதொரு மொழியைக் கற்க எந்தத் தடையும் இருந்ததில்லை. பல மொழிகள் தெரிந்திருப்பது வரப்பிரசாதமே.

சொந்தக் கதை: தமிழ், ஆங்கிலம், பேசி, எழுதும் அளவிற்கு இந்தி, பேசிப் புரிந்துகொள்ளும் அளவிற்கு மராத்தி, தற்போது மறந்துவிட்டாலும் 15 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கற்ற ஜப்பானிய மொழி என்று வாழ்ந்துவருகிறேன். பல மொழிகளில் பரிச்சயம் இருப்பதால் என் தமிழறிவு அழியவில்லை. மாறாக மேம்பட்டுள்ளது. உராந்து பார்த்து, ஒப்புமைகளைக் கண்டு வியந்து, மொழி சார்ந்த அழகியல்களைக் கண்டு மனம் உருகுவதற்குப் பன்மொழிதி திறன் உதவுகிறது.

புதிய கல்விக் கொள்கையில் என்னைக் கவர்ந்த அம்சம் : முதலாமாண்டு பட்டப்படிப்பிற்குப்பின் சான்றிதழ், இரண்டாமாண்டிற்குப் பின் பட்டயம், மூன்றாம் / நான்காம் ஆண்டிற்குப் பின் பட்டம் என்று அமைந்துள்ளது. சாஸ்திரா பல்கலைக்கழகத்தின் தலைவர் வைத்யசுப்பிரமணியன் இந்தப் பரிந்துரையை அளித்திருந்தார். அதனையும் அரசு ஏற்றுள்ளது.

+1, +2 பயிலும் போது எனக்கு உயிரியல், வேதியியல் முதலியவற்றில் விருப்பம் இருந்ததில்லை. ஆனாலும் அவற்றைப் பயின்றே ஆக வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இருந்தது. எனக்கு விருப்பமான உயர் இயற்பியலைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பயில வாய்ப்பு இல்லை. தற்போது இது மாற்றப்பட்டுள்ளது. எனக்குக் கிடைக்காதது என் பிள்ளைகளுக்குக் கிடைக்கிறது. நன்று.

35 ஆண்டுகளுக்குப் பின் பாரதத்தில் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் முயற்சியே இந்தக் கல்விக் கொள்கை. ஊழியர்களை விடுத்து, வேலைகளை உருவாக்குபவர்களை, தொழில் முனைவோரை உருவக்கும் அதிரடியான கல்விக் கொள்கை இது என்பதில் எனக்கு எவ்வித ஐயமுமில்லை.

நான் வேங்கடநாதன்

மனதில் உள்ளதை அப்படியே எழுதினால் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாமல் உள்ளது போல் தோன்றும். இதை நீங்கள் வாசிக்கும் காலமோ நான் எழுதும் காலத்தை விட வேறுபட்டது. ஆகவே வாசிக்கும் நீங்கள் குழம்பவும் வாய்ப்புள்ளது. 

வயோதிகம் காரணமாக மனதில் உள்ளதை, நினைவின் மேல் அடுக்கில் உள்ளதை முதலில் எழுதலாம் என்று தோன்றுகிறது. ஆனால், அந்த நிகழ்வு முக்கியமானதா என்பதைப் பற்றி என் அபிபிராயம் எதுவும் இல்லை. ஏனெனில், என் காலத்தைல் என்னை மிகவும் பாதித்த நிகழ்வு ஏதாகிலும் இருந்தால் அதுவே என் மனதில் ஆழப் பதிந்து அடிக்கடி நினைவில் வந்து செல்லும். ஆனால், அம்மாதிரியான நிகழ்வு உங்களுக்குப் பெரிய மன பாதிப்பை ஏற்படுத்த எந்த முகாந்திரமும் இல்லை. ஏனெனில், ஆத்ம அளவில் நமது அனுபவங்கள் வேறுபட்டவை என்பது ஒன்று. மற்றொன்று தற்காலத்தில் ( நான் எழுதும் காலத்தில், எனக்கு நிகழ்ந்த ஒன்று) உங்கள் காலத்தில் அதிக முக்கியத்துவம் இல்லாத ஒன்றாக இருக்கலாம். ஏனெனில் சமூகம் அப்படி தன்னை மாற்றிக்கொண்டிருக்கலாம் என்பது என் ஊகம். 

எது எப்படியோ, நான் என் மனதில் உள்ளதை எழுதுகிறேன். நிகழ்வுகள் காலத்தில் முன்னே பின்னே இருக்கலாம் என்றும் நினைக்கிறேன்.  கோர்வையாக இல்லாமலும் இருக்கலாம். நினைவில் வெவ்வேறு காலங்களில் நிகழ்ந்தவை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக நிகழ்ந்தவை போல் தோற்றமளிக்கலாம் என்றும் தோன்றுகிறது. 

Desikaஆகவே, இது என் வாழ்க்கைச் சரித்திரம் அன்று. என் மன ஆழத்தில் ஊறி, பலமுறை மேலே எழுந்து வந்து என்னை உலுக்கியிருக்கும் சில நிகழ்வுகள்,  என் நெஞ்சில் நீங்கா வடுவைப் போல், தினமும் வலி ஏற்படுத்தும் சில விஷயங்கள், தீர்ந்துவிடும் என்று நான் நினைத்திருந்த சில பழக்கங்கள், என்னை மாற்றிய, என் திசையை மாற்றிப் போட்ட செய்திகள் என்று பலதையும் சொல்லலாம் என்று எண்ணுகிறேன். 

தினமும் கனவில் வந்து என்னைத் உறக்கத்தில் இருந்து விழிக்கச் செய்யும் ஒன்று உண்டு என்றால் அது ஒரு பங்குனி உத்திர நாள் மட்டுமே. அன்று ஶ்ரீரங்கத்தில் நடந்தவை மட்டுமே. துருஷ்கன் செய்த காருண்யமற்ற செயல்கள், அதனால் என் அப்பன் ரங்கநாதனும் தாயாரும் பட்ட பாடு, அரங்க நகர் வாழ் வைஷ்ணவர்கள் பட்ட அவதி, பன்னீராயிரவர் செய்த பலிதானங்கள் என்று இவையே என்னைத் தினமும் வாட்டுகின்றன. 

பெருமாளின் பரம கிருபையால் தற்போது ஓரளவு முன்னேறியுள்ளது என்றாலும் நிலைமை இன்னமும் என் பால்யப் பருவத்தில் இருந்த போது இருந்த அமைதி நிலைக்குத் திரும்பவில்லை. துருஷ்கன் வழியாகக் கஷ்டங்கள் அங்கங்கே தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கின்றன. யௌவனர்களால் இன்னும் சில காலங்கள் கஷ்டங்கள் நீடிக்கும் போல் தெரிகிறது. அதற்குப் பின்னர் யௌவனர்களின் உறவுக்காரர்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டு பலர் வரப் போகிறார்கள். அவர்களாலும் நமது சம்பிரதாயத்திற்கு ஏற்படவிருக்கும் ஹானி மனதை ரொம்பவும் ஹிம்ஸிக்கிறது. 

கண் முன்னே ஓடிய ரத்த ஆறு பல நாட்கள் என்னை உறக்கம் கொள்ள விடவில்லை. சந்தியாக்கால அனுஷ்டானங்களைச் செய்யும் போது அன்று பங்குனி உத்திர சந்தியா வேளையில் நடந்த ரத்த அர்க்யம் மனதில் தோன்றுகிறது. ‘கேஸவம் தர்ப்பயாமி’ என்று தீர்த்தத்தைக் கையில் விட்டால் செக்கச்செவேல் என்று ரத்தம் அர்க்ய வடிவில் ஓடுவதைப் பொல் தோன்றுகிறது. குமார வரதன் என் வயோதிகத்தால் அப்படித் தோன்றுகிறது என்று சொல்கிறான். ஆனால், என் மனதில் படிந்துள்ள அந்த ரத்த ஊற்று, அன்று சந்தியா வேளையில் ரங்கநாதன் முன்னர் நடந்த ஊழிப் பெரு வெள்ளம் என்பதாகவே என் கையில் இருந்து கொட்டுகிறது தோன்றுகிறது. 

‘ஸ்ருதப்ரகாசிகா’வை நான் காப்பாற்றினேனா, அல்லது அந்தக் கிரந்தம் என்னைக் காப்பாற்றியதா என்று கேட்டால் அந்த பாஷ்யக் கிரந்தமே என்னைக் காத்தது என்று சொல்வேன். உடையவரின் பேரருள் அந்தக் கிரந்தத்தின் ஸ்தூல ரூபமாக வந்து என்னைக் காத்தது, அதனால் இன்று வரை நான் நடமாடிக்கொண்டிருக்கிறேன் என்றும் சொல்வேன். அந்தப் க்ரந்தத்தை எப்படியாகிலும் காப்பாற்றி ஶ்ரீரங்கம் கோவிலுக்கு வெளியே கொண்டுவந்து விட வேண்டும் என்று என்னைச் செலுத்தியது யார் என்று நினைக்கிறீர்கள்? சாக்‌ஷாத் ஶ்ரீமத் ராமானுஜரே என்னைச் செலுத்தி வெளியே கொண்டு சேர்த்தார் என்றே நினைக்கிறேன். அந்த மஹா ஆச்சார்யனை இன்றும் நன்றியோடு வணங்குகிறேன்.

‘ஸ்ருதப்ரகாசிகா’வை நான் அன்று எப்படி பெற்றுக் கொண்டேன், சுதர்ஸன சூரியை காக்கத் திராணியற்றவனாக எப்படி நின்றேன் என்பதை நினைத்தால் மனம் ஹோவென்று அழுகிறது. ஒரு பக்கம் துருஷ்கப் படைகள் ராவணாதிகளைப் போல  விரட்டுகின்றன. பெரும் இரைச்சலுடன் அந்தப் படைகள் கோவிலுக்குள் நுழைந்து கண்ணில் பட்டதை எல்லாம் வெட்டுகிறது. எந்தச் சிலை கண்ணில் பட்டாலும் சிதைக்கிறது.  யார் யாரை வெட்டுகிறார்கள் என்று புரிவதற்குள் கண் முன்னே தலைகள் விழுகின்றன.  ஆடிப்பெருக்கன்று அலை பெருக்கி வரும் காவிரி தீர்த்தம் போல் ரத்தம் கொப்புளிக்கிறது. சற்று நேரத்திற்கு முன் என்னுடன் சேர்ந்துகொண்டு கல் சுவர் எழுப்பியவர்கள் என் காலடியில் தலை இல்லா உடலாகக் கிடக்கின்றனர். ‘இப்போது தானே கைங்கரயம் செய்து கையில் ஈரம் கூட உலரவில்லையே, இவ்வளவு சீக்கிரம் திருநாடு ஏள்ளிவிட்டீரே’ என்று கீழே குனிந்து அவரது ப்ரேதத்தைத் தடவிக் கொடுத்து ஒரு சொட்டு கண்ணீர் பெருக்க முயன்றால் அதற்குள் அருகில் பிறிதொரு கைங்கர்யபரரின்  ப்ரேதம் சாய்கிறது. யாரென்று பார்த்தால் பெருமாளுக்கு ஆலவட்ட கைங்கர்யம் பண்ணின வயோதிக வைஷ்ணவர். ஒன்றைப் பார்த்து முடிக்கும் முன் மற்றொன்று. 

யார் இருக்கிறர்கள், யார் சாய்ந்தார்கள் என்று தெரியாதபடி அன்று மாலை கோரம் சுழன்று சுழன்று ஆடியது. 

புருஷர்கள் மட்டுமே அழிந்தனரா என்றால் அப்படி இல்லை. ஸ்திரீகளும் ஈவு இரக்கம் இல்லாமல் வெட்டப்பட்டனர். பெருமாளுக்குக் கைங்கர்யம் ஒன்றையே நினைவில் கொண்டுள்ள வைஷ்ணவ ஸ்திரீகள் மட்டும் தான் இந்தக் கோரத்திற்கு ஆளாகினரா என்றால் அதுவும் இல்லை. ஸ்திரீ லக்ஷணத்துடன் யார் இருந்தாலும் அவர்களுக்கு ஒரே கதிதான். பெருமாளுக்காகவே தங்கள் வாழ்நாளைக் கொடுத்துள்ள, தாஸ்ய பாவத்தில் லயித்து, பெருமாளுக்கு உகந்த கார்யங்களுக்காகவே தங்களை ஒப்புவித்த தாஸ்ய கன்னிகைகள் பாடு ரொம்பவுமே மோசமாக இருந்தது. லோக மாதாவான தாயருக்கு முன்னால் அந்தத் தாய் ஸ்தானத்தில் இருந்த தாஸ்ய கன்யாக்களும் துருஷ்கனின் அகோர தாண்டவத்திற்குப் பலியாயினர். 

மடப்பள்ளியில் இருந்து வெளியில் வந்த பரிசாரகர்கள் தங்கள் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டு ‘என்ன நடக்கிறது? என்ன கூச்சல்?’ என்று தெரிந்துகொள்வதற்கு முன்பாகவே வெட்டிச் சாய்க்கப்பட்டனர்.  தினமும் பூ கைங்கர்யம் பண்ணும் ஸ்வாமி கூடை நிறைய மல்லிகைப் பூ கொண்டு வந்தார். நடக்கும் நிகழ்ச்சிகளைப் பார்த்து நிதானிப்பதற்குள் வெள்ளைவெளேரென்ற பூக்களால் நிரம்பிய பூக்கூடை செக்கச்செவேலென்று நிறம் மாறிக் கவிழ்ந்து கொட்டியது. ரத்த நிறத்துடன் சிதறிய மல்லிகை மொட்டுகள் ந்ருஸிம்ஹனின் கோபம் காரணமாக ஹிரண்யகசிபுவின் உடலில் இருந்து விழுந்து தெளித்த ரத்தத் துளிகள் போல் தென்பட்டன. 

ரங்கநாதன் மீதான பக்திப் பெருவெள்ளம் ஓடிக்கொண்டிருந்த கொவில் பிராகாரங்களுக்குள், அனைத்துத் தரப்பையும் சார்ந்த அடியார்களின்  ரத்தம் ஒன்றாகக் கலந்து ஆறாக ஓடியது.  உடையவர் கண்ட சமத்துவம் ரத்த சமத்துவமாக ஓடியது.

அந்த நேரத்தில் சுதர்ஸன சூரி கழியை ஊன்றிக்கொண்டு வந்தார்.