ஒரு விருதின் கதை

‘என்னங்க, இப்பிடி பண்ணிட்டீங்க. விருதை வாங்கிக்க மாட்டீங்களா?’

‘எங்களுக்கு குடுத்து தான் வழக்கம். வாங்கி பழக்கம் இல்ல’

‘அப்டி சொன்னா எப்டி? நீங்க வாங்கிக்கிட்டாதானே நாங்க குடுக்க முடியும்?’

‘என்னையா இது. எங்களுக்கு வேண்டாங்க. நீங்களே வெச்சுக்கோங்க’

‘இத்தனை நாள் வெச்சுக்கிட்டு இருந்தோம். இப்ப திருப்பி தறோம். தயவு செய்து வாங்கிக் கோங்க’

‘இத்தனை வருஷம் வெச்சுக்கிட்டு இப்ப திருப்பித் தரணும்னா எங்ககிட்ட ஏன் தர்றீங்க?’

‘உங்க பேரல் தான் நாங்களே எங்களுக்கே குடுத்துக்கிட்டோம். அதால நீங்க வாங்கிக்கணும்’

‘நாங்க வாங்கிக்க முடியாதே. நாங்க குடுக்கலியே’

‘அது உங்களுக்கும் எங்களுக்கும் தெரியும். ஆனா, வெளில சொல்லாதீங்க. நாங்க திருப்பித் தர்றோம். நீங்க சத்தமில்லாம வாங்கிக்கிடுங்க. நாங்களும் ‘திருப்பி தந்துட்டோம். வெற்றி, தன்மானத்தின் வெற்றி’ அப்படீன்னு செய்தி போட்டுடுவோம்’

‘நீங்க திருப்பி குடுத்தா நாங்க வாங்கிக்கறோம். ஆனா, அது நாங்க குடுத்ததா இருந்தா வாங்கிக்கலாம். இத முடியாது’

‘இப்ப பாருங்க. நீங்க குடுக்கல. ஆனா,நீங்க குடுத்ததா நாங்க சொல்லிக்கலையா? அதப்போலதான். நாங்க குடுத்துட்டோம்னு சொல்லிடுவோம். நீங்க ஆமாம்னு மட்டும் சொன்னா போதும். இதையே ‘தமிழினத்தின் வெற்றி, பஹுத்தறிவின் வெற்றி’ அப்டீன்னு கொண்டாடிடுவோம். பட்டிமன்றம் வெச்சுடுவோம். நரகாசுரன் திவசம் வருது. அன்னிக்கி உலகத் தொலைக்காட்சிகளில் முதல் முறையா ஒளிபரப்பிடுவோம். கொஞ்சம் பெரிய மனசு பண்ணுங்க’

UNESCO AWARD
‘என்னையா ஒரே தொல்லையா போச்சு. எதாவது கோவில் பராமரிப்பு, அறிவுரைன்னா மேல பேசுங்க. இல்லேன்னா போன வெச்சுடுங்க. சும்மா தொண தொணன்னு..’

‘நீங்க அப்பிடியெல்லாம் சொல்லக்கூடாது. தமிழ் இன மானம்னு ஒண்ணு இருக்கு. அதுக்கு இழுக்கு வந்துடும். எப்பிடியும் வாங்கிக்கிடுங்க. இல்லாட்டி கூட, ‘வாங்கிக்கொண்டோம்’நு செய்தியாவது வெளியிடுங்க. இதுக்கு மேல கெஞ்ச முடியாது.’

‘முடியாதுன்னா வேண்டாங்க. எதுக்கு கெஞ்சறீங்க?’

‘முடியாதுன்னா முடியாதுன்னு அர்த்தம் இல்ல. முடியல. வயசாயிடுச்சு இல்லியா..’

‘இதப் பாருங்க. எதாவது கோவில் கீவில் பராமரிப்பு அது இதுன்னா எங்க கிட்ட வாங்க..’

‘யோவ். யாருய்யா நீ? ஆரிய வந்தேறியா நீயி? கோவில் பராமரிப்பவது ஒண்ணாவது? கோவிலுக்கு முன்னால சிலை வெக்கணும்னா சொல்லுங்க. பராமரிப்பு எல்லாம் யாருகிட்ட பேசறீங்க. விருது பத்தி பேசலாம் வாங்க.’

‘ஒரு பேச்சுக்கு கேக்கறோம். நாங்க குடுக்காத விருத நீங்க எங்களுக்கு திருப்பி குடுக்கறதுக்கு என்ன காரணம்?’

‘ஒரு ஃபாசிஸ எதிர்ப்பு தான். மோதி அரசாங்கத்த எதிர்க்கணும். அயோத்தில கோவில் கட்டறாங்க. பத்திக்கிட்டு வருது. ஒண்ணும் பண்ண முடியல. ரொம்ப பேசினா மணியம்மை டிரஸ்ட ஆய்வு பண்றேன்னு வந்துடுவாங்க. ஆனா, எதாவது செஞ்சே ஆகணும். ஏன்னா, ரொம்ப நாளா சாப்டுட்டு, தூங்கி பொழுதே போகல’

‘அதுக்காக? அதுக்கும் விருதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?’

‘அட அரசியல் அரிச்சுவடி தெரியாம இருக்கீங்களே. சி.ஏ.ஏ. போராட்டம்னு மீட்டர் ஓடிச்சு. அதுக்கு முன்னாடி காவேரி தண்ணி வரல்ல. இப்ப பாழாப்போன தண்ணியும் வந்துடிச்சி. வெளில போய் போராடலாம்னா கொரோனாவா இருக்கு. அதால இப்பத்திக்கி விருத திரும்பி குடுத்து போராடறோம். கொஞ்சம் தயவு பண்ணுங்க’

‘சரி. ரொம்ப கேக்கறீங்க. இதுக்கு மேல கெஞ்ச வெக்கறது எங்களுக்கே என்னவோ போல இருக்கு. விருத யாருக்கு குடுத்தாங்களோ, அவரை விட்டு கொண்டு வந்து குடுக்கச் சொல்லுங்க. வாங்கி தொலைக்கறோம்’

‘என்னது? என்ன சொல்றீங்க? புரிஞ்சுதான் சொல்றீங்களா?’

‘ஆமாங்க. விருத வாங்கினவங்க தானே திருப்பிக் குடுக்கணும்?’

‘இப்ப புரியுது. நீங்க ஆர்.எஸ்.எஸ். சங்கி தானே? இப்ப சங்கிங்கள்ளாம் யுனெஸ்கோவுலயும் ஊடுறுவிட்டாங்களா? இதத்தான் தென்கிழக்காசிய சாக்ரடீஸ் அப்பவே சொன்னார்..’

‘என்ன சொன்னார்?’

‘கைபர், போலன் கணவாய் வழியா வந்துடுவாங்கன்னு’

‘இல்லியே. நாங்க டெல்டா ஏர்லைன்ஸ். நியூயார்க் டு டெல்லி’

‘அப்ப நீங்க வாங்கிக்கல்லேன்னா ‘விருதைத் திரும்பப் பெறாத யுனெஸ்கோவைக் கண்டித்து சாகும் வரை உண்ணாவிரதப் போராட்டம் அரை மணி நேரம் இருக்க வேண்டி வரும். அதோட பின்விளைவுகள் கடுமையா இருக்கும். எச்சரிக்கறேன்’

‘ஐயா. மன்னிக்கணும். எங்களுக்கு வேற வேலை இருக்கு. போன வெக்கறீங்களா?’

 

‘இந்தக் கண்றாவிக்குத்தான் மாரிதாஸ், மதன்னு வீடியோ பார்க்காதீங்கன்னு தலையால அடிச்சுக்கறேன். தூக்கத்துல பெனாத்த வேண்டியது, எல்லார் தூக்கத்தையும் கெடுக்க வேண்டியது. என்ன விருதோ, கண்றாவியோ. காலைல ஒர்க் ஃப்ரம் ஹோம் இருக்கு நெனப்புல இருக்கா?’

நான் வேங்கடநாதன்

உடையவர் திருவடிகளையே ஆஸ்ரயித்த நான் எம்பெருமானாரைப் போலவே நூற்றியிருபது பிராயம் ஜீவித்திருப்பேன் என்கிற எண்ணம் எல்லாம் இல்லை. நல்ல நினைவுடன் இருக்கும் போதே, என்னுடைய கைகள் என் மனதில் இருப்பதைத் தெரிவிக்கும் ஆற்றலுடன் இருக்கும் போதே, நான் யார், என்னென்ன செய்தேன், காஞ்சி வரதனும், அரங்கனும் என்னை என்னென்ன செய்யப் பண்ணினார்கள் என்பதை எழுதி வைத்துவிட எண்ணுகிறேன்.

என்ன எழுதப்போகிறேன் என்பதைத் தற்போது அறியேன். நான் யார் என்று தெரிவிப்பதாகச் சொல்லித் துவங்கியிருந்தேன். ஆகவே நான் யார் என்பதைத் தெரிவிக்கிறேன். 

ஆக, நான் யார்? அதைத் தேடியே இன்னமும் பிரயத்னப் பட்டுக்கொண்டு இருக்கிறேன். நான் யார் என்பதை முழுமையாக அறிந்துவிட்டேனா என்று தெரியவில்லை. ஆனால், அந்த ‘நான்’ என்பது என்ன என்பதைப் பற்றி அறிந்துகொண்டேன். அதாவது இப்போது வயோதிகத்தில் தளர்ந்திருக்கும் இந்த சரீரம் ‘நான்’ இல்லை என்பதை அறிந்துகொண்டுள்ளேன். 

இதைத் தெரிந்துகொள்ள ஒரு நூறு வருஷங்கள் தேவைப்பட்டுள்ளன. உடையவர் வழி காட்டிச் சென்றாரோ என்னால் நூறு வருஷங்களுக்குள் தெரிந்துகொள்ள முடிந்தது. ஆனால், உடையவர் வழியில் செல்லா மானுடர் தம்மைப் பற்றி எப்படித் தெரிந்துகொள்வரோ என்கிற கவலையும் என்னுள் இருக்கிறது. அதையும் எழுதிவிடுகிறேன். 

நான் என்னென்ன செய்துள்ளேன் என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொண்டிருப்பீர்கள். ஆனால், நான் செய்யாத சிலதையும் கூட நான் செய்துவைத்ததாகவும் நீங்கள் தெரிந்துகொண்டிருப்பீர்கள் என்றே தோன்றுகிறது. நான் தற்போது என்னதான் செய்தாலும், என்னதான் சொன்னாலும், நீங்கள் வாசிக்கும் காலத்தில் இதெல்லாம் எப்படிச் சொல்லப்பட்டிருக்கும் என்பதை நான் அறிகிலேன். 

முக்கியமான அபாண்டம் ஒன்றும் என் மீது ஏற்றப்படும். உடையவர் சம்பிரதாயத்தைப் பிளவு படுத்த என் நேரத்தைப் பயன்படுத்தினேன், வாழ்நாளைச் செலவிட்டேன் என்றும் சொல்வர். ஆனால், உண்மை என்ன? நான் உடையவர் காட்டிய வழியில்தான் சென்றேனா, எம்பெருமானார் ஸாதித்த ஶ்ரீவைஷ்ணவத்தையே விருத்தி செய்ய என் வாழ்நாள் பயன்பட்டதா என்பதை நான் சொல்லவிரும்பவில்லை. என்னென்ன செய்தேன் என்பதை, ரங்கநாதன் என்னை ஒரு கருவியாகக் கொண்டு என்னென்ன நிகழ்த்தினான் என்பதை, அவற்றுள் என் நினைவில் உள்ளதை எழுதுகிறேன். 

பின்னாட்களில் எழப்போகும் கேள்விகள் அனைவற்றிற்கும் என்னால் இந்த லிகிதத்தில் பதில் சொல்ல முடியுமா என்று தெரியவில்லை. இது வரை வரதன் என் கூட  இருந்து வழி காட்டினான். கூரேசருக்கு நேத்ரங்களை மீண்டும் அருளி வழி நடத்திச் சென்றது போல்,  தற்போதும் அவனே என்னுடனும் இருந்து என்னை எழுதப் பண்ண வேண்டும். 

மீண்டும் சொல்கிறேன். ‘நான் செய்தேன்’ என்று வருகிற இடங்களில் எல்லாம் ‘அரங்கன் ஆணையிட்டு இந்த உடம்பு செய்தது’ என்று புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

முழுதும் எழுத முடியுமா, அதற்கு எனக்குப் ப்ராப்தம் உள்ளதா என்று தெரியவில்லை. முடிந்தவரை எழுதுகிறேன்.  இந்த லிகிதத்தை நீங்கள் எத்தனை வருஷங்கள் கழித்து வாசிகிறீர்களோ,  தற்காலத்தில் நான் பயன்படுத்தும் சொற்கள் அப்போது இருக்கின்றனவோ – இவை நான் அறிகிலேன். உங்களுக்குப் ப்ராப்தம் இருந்து, இந்த நூல் உங்கள் கைகளில் கிடைத்து, இதை வாசிக்கும் போது இதில் உள்ளதெல்லாம் உங்களுக்குப் புரிந்தால் ஶ்ரீரங்நாயகித் தாயாரும், பெருந்தேவித் தாயாரும் உங்களைக் கடாக்ஷித்துள்ளார்கள் என்று உணர்ந்துகொள்ளுங்கள்.   

எனக்கு என்னவெல்லாமோ பட்டங்கள் கொடுத்துள்ளார்கள். ரங்கநாதனின் பாதுகைகளின் மீது உள்ள அசஞ்சலமான பக்தியினாலும், அப்பாதுகைகளைப் பற்றி நான் பாடியதாலும் என் மீது அன்பு கொண்டு பல பட்டங்கள் கொடுத்தனர் அரங்கனின் பக்தகோடிகள்.  ரங்கநாதனே கொடுத்த பட்டமும் உண்டு.

ஆனால், நான் வேங்கடநாதனே. வேங்கடநாதனாகவே எழுதுகிறேன். 

அடியேன், வேங்கடநாத தாஸன். 

நான் வேங்கடநாதன்.. துவக்கம்

இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னர், விடியற்காலை.

‘இன்னிக்கி கார்த்தால ஒரு கனவு வந்தது சார். அத உங்ககிட்ட உடனே சொல்லணும்னு விடியற்கார்த்தாலயே கூப்டுட்டேன்’ என்றார் நெடுநாளைய நண்பர், சிங்கப்பூரில் இருந்து. அங்கு இருந்த சமயத்தில் இலக்கியப் பட்டறைகளில் இணைந்து செயலாற்றியிருந்தோம்.

‘அவ்ளோ அவசரமானதா?’ என்றேன் தூக்கக் கலக்கத்தில்.

‘ஆமாம். உங்களப் பத்தினது’ என்றார் பீடிகையுடன். தூக்கம் கலைந்தது.

‘கனவுல நான் ஶ்ரீரங்கத்துல கோவில் வாசல்ல ஒரு வீட்டு திண்ணைல உக்காந்திருக்கேன்.  அப்போ ரெண்டு பேர் வறாங்க. ஒருத்தர் வைஷ்ணவ லட்சணங்களோட பஞ்சகச்சம் கட்டிண்டிருக்கார். மத்தவர் சந்நியாசி’ நிறுத்தினார்.

சுவாரஸ்யம் அதிகரித்தது.

‘பஞ்சகச்ச வைஷ்ணவர் எங்கிட்ட கேக்கறார். ஆமாம், நீங்கள்ளாம் தேசிகன் தேசிகன்னு சொல்றீங்களே, அவர் ஆசார்யனா என்ன? ராமானுஜருக்கு அப்புறம் மணவாள மாமுநிகள் தானே உண்டு. இவர் எங்க புதுசா வறார்?’ ப.வைஷ்ணவர்.

‘இல்ல. அவரும் ஆசாரியன் தான். மாமுநிகளுமே கூட ஆசாரியன் தான்’ நண்பர்.

‘அப்ப அவரோட காலம் என்ன? ராமானுஜருக்கும் அவருக்கும் தேசிகனுக்கும் கால வித்யாசம் என்ன? அவரோட சித்தாந்தம் என்ன?’ சரமாரியாகக் கேட்கிறார் ப.வைஷ்ணவர்.

‘எனக்கு கால விஷயமெல்லாம் தெரியல்ல. ரெண்டு பேரும் ஆசாரியன்’ நண்பர்.

அப்போது சந்நியாசி குறுக்கிடுகிறார்.

வேதாந்த தேசிகன்

வேதாந்த தேசிகன்

‘இந்தக் கேள்விய ராமானுஜரப் பத்தி எழுதினானே, இங்க இருந்தானே, அவன் கிட்ட கேக்கச் சொல்லுடா. அவன எழுதச்சொல்லு’ என்கிறார் சந்நியாசி.

‘இது தான் சார் நடந்தது. தூக்கிவாரிப் போட்டு எழுந்துட்டேன். அதான் உடனே ஃபோன் பண்ணினேன்’ நண்பர் உணர்ச்சிப் பிரவாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தார். ‘நீங்க அவசியம் தேசிகன் பத்தி எழுதணும்’ ஏதோ ஆணை போலவே பேசினார்.

ஃப்ளாஷ்பாக்.

ஈராண்டுகளுக்கு முன்னர் தேசிகனின் 750வது திருநக்‌ஷத்ரம் நடப்பதற்குச் சில மாதங்கள் முன்னர் இந்தியாவில் இருந்து ஒரு  மாணவ-வாசகி அழைத்து தேசிகனைப் பற்றி எழுதவேண்டும் என்று கேட்டிருந்தார். அதற்கான உழைப்பை அளிக்க அப்போது என்னால் முடியவில்லை என்று தெரிவித்திருந்தேன்.

இப்போது மீண்டும் தேசிகனைப் பற்றி எழுத வேண்டும் என்கிற ஆணை.

நண்பரிடம் கேட்டேன் ‘ அந்த சந்நியாசி முகத்தப் பார்த்தீங்களா? திருமண், த்ரிதண்டம் எதாவது இருந்ததா?’

‘வைஷ்ணவ சன்னியாசி தான். ஆனா திருமுகத்தப் பார்க்கல. கைல தண்டம் இருந்தது’ என்றார்.

‘காஷாயம் முட்டிக்கு மேல இருந்ததா? இல்ல கீழ எறங்கி இருந்ததா?’ என்றேன்.

‘அது தெரியல்ல. மனசுல பதியல்ல. ஆனால் அவர் சந்நியாசி’ என்றார் நண்பர்.

தேசிகன் மீண்டும் ஆணையிடுகிறார் என்று நினைத்துக் கொண்டு, எழுத ஆணையை நிறைவேற்ற முடிவெடுத்தேன்.

ஆனால், அந்த சந்நியாசி யாரென்று மனதைக் குடைந்துகொண்டே இருந்தது.

முன்னர் ஒருமுறை என் கனவில் காஞ்சி ஜெயேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள் வந்து அவரது ஏக தண்டம் என்னிடம் வருவது போல் தோன்ற, இதை அவரிடவே காலஞ்சென்ற என் தாயார் கேட்க, ‘சந்நியாசிகள்  ந்ருஸிம்ஹ ஸ்வரூபம். சீக்கிரம் நல்லது நடக்கும்’ என்று அருளினார். சில நாட்களில் திருமணம் நிச்சயமானது.

சரி ஏதோ ந்ருஸிம்ஹ ஆக்ஞை என்று தேசிகன் பற்றி வாசிக்கத் துவங்கினேன்.

சில நாட்கள் கழித்து ஆமருவிப் பக்கங்கள் வாசகர் ஒருவர் தளத்தில் இருந்து தொலைபேசி எண் மூலம் தொடர்புகொண்டு பேசினார்.

‘ரொம்ப நாளா பேசணும்னு எண்ணம். இபப்தான் முடிஞ்சுது. நீங்க அஹோபில மடம் 44-வது பட்டம் ஜீயரப் பத்தி எழுதணும்.’ என்று சொல்லி, அந்த ஆசாரியனுடனான பல நிகழ்வுகளைச் சொன்னார்.

ஒருவேளை கனவில் வந்தது 44ம் பட்டத்து ஜீயரோ? என்ற நினைவில் ஆழ்ந்தேன்.

அப்போது மனதில் பளீரென்று தோன்றியது:

44ம் பட்டம் ஜீயரின் சந்நியாசத் திருநாமம் ‘வேதாந்த தேசிக யதீந்திர மஹாதேசிகன்’. எனக்கு சமாஸ்ரயணம் அவரிடம். ஆக, இது ஆசாரிய ஆக்ஞை என்பது புரிந்தது.

வரும் வாரங்களில் ‘நான் வேங்கடநாதன்..’ தொடரில் சந்திப்போம் என்கிற சுப செய்தியை ஆண்டாள் அவதரித்த ஆடிப் பூர நன்நாளில் அறிவிக்கிறேன்.

‘வாழி தூப்புல் நிகமாந்த ஆசிரியன்’

 

 

கம்யூனிஸ தசாவதாரம்

China's Chairman is our chairmanஇந்திய சீன எல்லைப் பிரச்னையில்  மூன்றே மூன்று கட்சிகளைத் தவிர அனைத்துக் கட்சிகளும்  பாரத அரசுடன் நின்றன. பாரதத்திற்கு எதிரான நிலையை எடுத்த மூன்று கட்சிகள்: 

  1. மார்க்ஸிஸ்ட கம்யூனிஸ்ட் கட்சி
  2. இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி
  3. காங்கிரஸ் கட்சி

கம்யூனிஸ்டுக் கட்சிகளின் நிலை அவர்களது அப்பட்டமான இந்திய எதிர்ப்பு, நாகரீகமற்ற, வெட்கம் துறந்த சீன ஆதரவு என்பதாக அமைந்தது. 

ஒரு சோறு பதம்.

‘என்னதான் தவறான முறைகளில் சீனா நடந்துகொண்டாலும், சீனாவின் நடவடிக்கைகளுக்கு இந்தியாவின் அணுகுமுறையும் ஒரு காரணமே.. சீனா தனது எல்லைகள் பற்றி அச்சம் கொண்டுள்ளது. ஏனெனில், மோதி அரசு ஜம்மு காஷ்மீர் விஷயத்தில் மாநிலத்தைப் பிரித்து, லடாக்கைத் தனி யூனியன் பிரதேசமாக ஆக்கியதால் சீனா தனது எல்லைகளுக்குப் பாதிப்பு வந்துவுடிமோ என்று சந்தேகம் கொள்கிறது’ 

கால்வான் எல்லைப் பிரச்சினை குறித்த  மார்க்ஸிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட கட்சியின் ஆண்மையற்ற சொல்லாடலை மேலே கண்டீர்கள். 

மேலும் ஆண்மை நீக்க அறுவை சிகிச்சை மேற்கொண்டுள்ள கம்யூனிஸ்ட கட்சியின் அறிக்கை கூறுவதாவது: 

‘கொரானா விஷயமாக அமெரிக்காவுடன் சேர்ந்துகொண்டு இந்தியாவும் சீனாவை நெருக்குகிறது. விஷக்கிருமி சீனாவின் பரிசோதனைச் சாலையில் உருவானது என்று மத்திய அமைச்சர் கூறுகிறார். எனவே சீனா தன்னைக் காத்துக்கொள்ள இவ்வாறு செய்கிறது’ 

இன்னும் கொஞ்சம் கம்யூனிஸ்ட் இழியுரை வேண்டுமா? மேலே வாசியுங்கள். 

‘நேபாளின் எல்லைப் பிரச்னைக்கும் இந்தியாவே காரணம். நேபால் விஷயத்தில் இந்தியா தன்னைச் சுய பரிசோதனை செய்துகொள்ள வேண்டும்.’

தாங்கமுடியவில்லையா ? மேலும் வாசித்துப் கம்யூனிஸ்ட் கனவுலகில் சஞ்சாரம் செய்யுங்கள்: 

‘இந்தியாவின் செய்கைகளால் பங்களாதேஷும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் சி.ஏ.ஏ-என்.ஆர்.ஸி. சட்டங்கள் வந்ததால் இந்தியாவுக்குள் இருக்கும் சட்ட விரோத பங்களாதேசியர்கள் மீண்டும் பங்களாதேஷுக்கு வந்துவிடுவார்கள் என்று பங்களாதேஷ் கவலை கொள்கிறது’ 

ஒரு நாட்டின் பிரஜைகள் அந்த நாட்டிற்குள் வருவதைக் கண்டு அந்த நாடு கவலை கொள்கிறதாம். கம்யூனிஸ்ட் அறிவுலகில் மட்டுமே சாத்தியமாகும் எண்ணவோட்டம்.

‘370வது ஷரத்தை நீக்கியதாலும், பாகிஸ்தான் வசம் உள்ள காஷ்மீரையும் அக்சாய் சின்னையும்  மீட்போம் என்று அமித் ஷா பாராளுமன்றத்தில் கூறியதாலும் சீனா தனது எல்லைகளைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது’ 

எல்லை தாண்டிய தேச பக்தி என்பது இது தான் போல.

‘இந்தியா, அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா, ஜப்பான் முதலிய நாடுகள் நால்வர் அணி (Quadrilateral Alliance) அமைத்துச் சீனாவுக்கு நெருக்குதல் கொடுப்பதை நிறுத்த வேண்டும். இந்தியா தனது அணி சாரா நிலையில் இருந்து பின்வாங்கக் கூடாது’ என்று அறிவுறுத்துகிறது மார்க்ஸிஸ்ட கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அறிக்கை.

ஆனால், இவர்களைச் சொல்லிக் குற்றம் இல்லை. இவர்களது ஜாதகம் அப்படிப்பட்டது. 

வரலாற்றைச் சற்றுத் திரும்பிப் பார்ப்போம்.

1962 இந்திய சீன யுத்தத்தின் போது, இந்திய ராணுவ வீரர்களுக்கு ரத்த தானம் வழங்குவது என்று முடிவாகி, நாடெங்கும் மக்கள் பெரும் நாட்டுப்பற்றுடன் ரத்த தானம் செய்தனர். அப்போதைய இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, இந்திய ராணுவத்திற்கு ரத்த தானம் செய்வது  கம்யூனிஸ்ட் கொள்கைக்கு விரோதமானது  என்று அறிவித்திருந்தது. இதனை எதிர்த்து அன்றைய பொலிட்பியூரோ உறுப்பினர் வி.எஸ்.அச்சுதானந்தன், ‘தேசத்தில் அடிக்கும் அலைக்கு எதிராகப் போவது கம்யூனிஸ்டுகளுக்குப் பெரும் அழிவை ஏற்படுத்தும்’ என்று தெரிவித்தார். இதனால் கட்சி அவரை பொலிட்பியூரோவில் இருந்து வெளியேற்றியது.

அச்சுதானந்தன் சிறையில் இருந்தார். சிறையில் இருந்தவாறே இந்திய ராணுவத்திற்கு ரத்த தானமும் பண உதவியும் செய்ய வேண்டும் என்று பேசினார். சிறைக்குள் இருந்த கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உறுப்பினர்களுக்குள் சண்டை ஏற்பட்டது. 

1965ல் நடைபெற்ற ஜோதி பாசு உத்தரவிட்ட விசாரணையில் அச்சுதானந்தன் தனிப்பட்ட முறையில் ரத்த தானம் அளிப்பது பற்றிப் பேசியது இந்திய ஆதரவு செயலாகும். ஆகவே அது கட்சி விரோதம் என்று சொல்லி அவரைப் பொலிட்பியூரோவில் இருந்து நீக்கி, ஒரு சாதாரண கிளையின் தலைவர் என்கிற அளவிற்குக் கீழிறக்கியது. 

தேசத்தை விட சீன ஆதரவு, கம்யூனிசக் கொள்கை பெரிதாகிப்போனது கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு.

 இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் முன்னாள் உறுப்பினரும், 1962ல் அக்கட்சியின் நிலைப்பாட்டால் கோபமுற்றுக் கட்சியில் இருந்து வெளியேறியவருமான மொஹித் சென் என்பார் ‘ஒரு இந்தியக் கம்யூனிஸ்டின் பயணம்’ என்னும் நூலில் சுந்தரையா என்னும் அன்னாளைய கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் 1962 இந்திய-சீன எல்லைப் போருக்குக் காரணம் இந்தியா தான் என்றும் அதற்காகச் சீனா அளித்த வரைபடங்களையும், இதர சீன தரவுகளையும் கொண்டு விளக்க முற்பட்டார் என்கிறார். சீன கம்யூனிஸ்ட் அரசு தவறு செய்ய வாய்ப்பே இல்லை என்றும், பாட்டாளிகளுக்கு எதிரான நேருவின் இந்திய அரசே, தனது அமெரிக்க முதலாளிகளின் ஏவலுக்கிணங்க, சீனாவைத் தாக்கியது என்று சொல்லி வந்ததாக எழுதுகிறார்.
கம்யூனிஸ்டுகளின் பிதாமகரான நம்பூதிரிபாட் பத்திரிக்கையாளர்களைச் சந்திக்கிறார். ‘சீனா இந்தியாவை ஆக்கிரமித்ததா?’ என்ற கேள்விக்கு, ‘ஆக்கிரமிப்பு என்கிற பேச்சுக்கே இடமில்லை. சீனா தன்னுடைய பகுதிகள் என்று நம்பிய பகுதிகளுக்குள் நுழைந்தது. இதில் ஆக்கிரமிப்பு எங்கே வந்தது?’ என்று பத்திரிக்கையாளர்களிடம் வினா எழுப்புகிறார் என்றும் சென் எழுதுகிறார். இதில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்குள்ளேயே குழப்பம் இருந்தது. பிரதமர் நேருவின் குரலுக்கு ஆதரவளித்து இந்திய நிலையை எடுத்த டாங்கே பிரிவு கம்யூனிஸ்ட்கள், சீன ஆதரவு நம்பூதிரிபாட் பிரிவு கம்யூனிஸ்டுகள் என்று இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பிளவுண்டே இருந்தது என்பதும் தெரிகிறது.

மேலும் எழுதும் சென், சீனா தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்வதற்காகவே போரில் ஈடுபட்டது என்றும், நேருவுக்கும் இந்தியாவுக்கும் தக்க பதிலடி கொடுத்து அவமானப்படுத்தியவுடன் இந்தியாவைப் பலஹீனமடையச் செய்துள்ளது என்றும், இது இந்தியாவில் கம்யூனிஸ்ட் புரட்சி விரைவில் ஏற்பட வழி செய்யும் என்றும் கம்யூனிஸ்டுகள் நம்பினார்கள் என்றும் எழுதுகிறார்.

1962ல் நேருவிற்கும் காங்கிரஸ் கட்சிக்கும் எதிராகவும் சீனாவிற்கு ஆதரவாகவும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி செயல்பட்டது. அக்கட்சியின் நிலையில் இன்றும் மாற்றம் இல்லை. அதே சீன ஆதரவு நிலையே தொடர்கிறது. தற்போது கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு ஆதரவாக, அவர்களால் முன்னர் எதிர்க்கப்பட்ட காங்கிரஸ் கட்சி நிற்கிறது, சீனாவிற்கான ஆதரவு நிலையுடன். ஆக, தற்போது  சீனாவுடன் சேர்ந்துகொண்டு பாரதத்திற்கு எதிராகக் கம்யூனிஸ்டுகளும் காங்கிரஸும் நிற்கின்றனர்.

இந்தியக் கம்யூனிஸ்டுக் கட்சியின் நிலை, கருணாநிதியின் இலங்கைக் கொள்கையை விட விசித்திரமானது. 1939ல் இரண்டாம் உலகப் போரில் இந்தியா பிரிட்டனுக்கு ஆதரவாகப் பங்கெடுப்பதை இக்கட்சி எதிர்த்தது. ஏனெனில்  பிரிட்டன் ஹிட்லருக்கு எதிராகப் போரிட்டது. அதனால் என்ன என்று கேட்கலாம். அப்போது ஹிட்லர், சோவியத் தலைவர் ஸ்டாலினுடன் நட்புறவு ஒப்பந்தம் செய்திருந்தார். எனவே ஹிட்லரை எதிர்ப்பது சோவியத் யூனியனை எதிர்ப்பதற்கு ஒப்பானது என்று கம்யூனிஸ்ட் கட்சி சொன்னது.

ஆனால் 1941ல் கட்சி தன் நிலையைத் தலைகீழாக மாற்றிக்கொண்டது. பிரிட்டனுக்கு ஆதரவாக இந்தியா போரில் இறங்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியது. ஏனெனில், ஹிட்லர், ஸ்டாலினுடனான தன் ஒப்பந்தத்தை மீறி சோவியத் யூனியன் மீது படை எடுத்திருந்தார். எனவே ஹிட்லரை எதிர்க்கும் பிரிட்டனுக்கு ஆதரவளிக்கலாம். அந்தர் பல்டி என்பதற்கு உதாரணம் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி.

பச்சோந்தி பற்றித் அறியாதவர்கள், இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மூலம் தெரிந்துகொள்ளலாம். 

1962 இந்திய சீனப் போரில், கட்சி உடைந்தது. சோவியத் உத்தரவுகளைச் செயல்படுத்தும் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்றும், சீன உத்தரவுகளைச் செயல்படுத்தும் மார்க்ஸிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்று உடைந்தது. ஆக, இரு பிரிவுகளுமே வெளி நாட்டு அடிமைகள். அன்றும். இன்றும்.

இன்று கருத்து சுதந்திரம் பற்றிப் பேசும் கம்யூனிஸ்டுகள் சற்று வரலாற்றைத் திரும்பிப் பார்க்க வேண்டும். உடைந்த கட்சிகளில் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இந்திரா காந்தியின் நெருக்கடி நிலைக்கு ஆதரவாகவும், மார்க்ஸிஸ்ட் கட்சி அதனை எதிர்த்தும் நின்றன. நெருக்கடி நிலை காலத்தில் கருத்து சுதந்திரம் கொடி கட்டிப் பறந்ததை நாடே அறியும். ‘குனியச் சொனனால், தவழ்ந்தார்கள்’ என்று அத்வானி அன்றைய பத்திரிக்கைகளைப் பற்றிப் பேசினார். இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கும் இது பொருந்தும்.

1998ல் வாஜ்பாய் அரசு பொக்ரான் 2 அணு ஆயுதச் சோதனை நிகழ்த்தியது.  அதனை இரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளும் எதிர்த்தன. மார்க்ஸிஸ்ட் கட்சியின் வினோத் ராய் அதனை ஒரு ‘ஹிந்து குண்டு’ என்றார். நாடுகளுக்கிடையேயான சம நிலையைக் குலைக்கும் என்றார். சி.பி.ஐ.(எம்.எல்) பிரிவு இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று ‘சங்கப் பரிவார் டிசம்பர் 6, 1992  அன்று முதல் குண்டை வெடித்தது. இரண்டாவது குண்டை இப்போது வெடித்துள்ளது’ என்றது.  

மார்க்ஸிஸ்ட் கட்சி சொன்னது: ‘இந்தியாவின் அணுகுண்டு சோதனை சீனாவின் பாதுகாப்பிற்கு எதிரானது’. ஆனால் இந்தமுறை அக்கட்சி உண்மை பேசியது. ஏனெனில் அமெரிக்க ஜனாதிபதி கிளிண்டனுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் வாஜ்பேயி சீன அச்சுறுத்தல் காரணமாகவே அணுகுண்டு சோதனை செய்தோம் என்றார். இது தங்கள் தாய் நாட்டுக்கு எதிரான நிலை என்பதால் மார்க்ஸிஸ்ட் கட்சியினர் எதிர்த்தனர்.

ஆனால், 2006ல் வடகொரியா அணுகுண்டு சோதனை செய்தபோது மார்க்ஸிஸ்ட கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அதனை வரவேற்று ‘அமெரிக்காவின் வெளியுறவுக் கொள்கையின் வீழ்ச்சி. வட கொரியாவிற்கு வேறு வழி இல்லை. ஆகவே வெடித்தது’ என்றது.  ரத்தம் – தக்காளி சட்னி நினைவிற்கு வரலாம். 2015ல் ‘அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராக வலுவான தடையாக நிற்கிறது வட கொரியா’ என்றார் மார்க்ஸிஸ்ட கட்சியின் பினரயி விஜயன். 

இந்திய தேசத்தின் மீதும், நாட்டின் தலைவர்கள், அவர்களது பெருமைகள் மிதும் கிஞ்சித்தும் அக்கறை அற்ற கட்சியாகவே இரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளும் நடந்துகொண்டுள்ளன. 2008ல் கேரள சட்ட சபையில் பேசும் போது அப்போதைய மார்க்ஸிஸ்ட் முதல்வர் அச்சுதானந்தன் முன்னாள் ஜனாதிபதி கலாமும் கஸ்தூரி ரங்கனும் வாண வேடிக்கை ராக்கெட்டுகளையே ஏவி வந்தனர் என்று பேசினார். ( இந்திய அமெரிக்க அணு ஒப்பந்தத்தை எதிர்த்துப் பேசும் போது).

பாரத தேசத்தின் மீது அவதூறு, அதன் உதாரண புருஷர்கள் மீது அவநம்பிக்கை மற்றும் அவமரியாதை, சீன அடிமைத்தனம், எப்போதுமே அணிந்துள்ள அமெரிக்க எதிர்ப்புக் கண்ணாடிப் பார்வை. இப்படியான கம்யூனிஸ்டு சித்தாந்தம், வேரும் வேரடி மண்ணும் இன்றி பாரதத்தில் இருந்து அழித்தொழிக்கப் பட வேண்டும். கால் காசுக்கு உதவாத அந்தச் சித்தாந்தம் அனைத்து ஊடகவெளிகள் மற்றும் கல்வி நிலையங்களில் இருந்தும் களையப்படவேண்டும்.

தேசியச் சிந்தனையுள்ள பாரதீயர்கள் ஒன்று கூடி இதனைச் செய்ய வேண்டும்.

 சுட்டிகள்:

https://cpim.org/content/scrap-pro-imperialist-policies-or-quit-sept-2001

https://www.nytimes.com/1998/05/12/world/india-sets-3-nuclear-blasts-defying-a-worldwide-ban-tests-bring-a-sharp-outcry.html

https://timesofindia.indiatimes.com/blogs/anirban-ganguly-blog/performing-their-proletarian-internationalist-duty/

https://www.sify.com/news/how-the-communists-betrayed-india-to-china-news-columns-okkq3Ucfbcefb.html

http://www.businessworld.in/article/The-Hate-Story-Of-India-And-Marxists/30-11-2015-88800/

https://www.cia.gov/library/readingroom/docs/esau-15.pdf

https://swarajyamag.com/politics/cpim-editorial-blames-india-for-ongoing-border-dispute-with-china

https://www.telegraphindia.com/india/kalam-rocket-lands-on-cm/cid/560596

வைரமுத்து விவகாரம் – கட்டுரை நீக்க விளக்கம்

#MeToo விஷயத்தில் பாடகர் சின்மயி முதல் பல பெண்கள் வைரமுத்துவால் பாலியல் கொடுமைக்கு / துன்புறுத்தலுக்கு ஆளாக்கப்பட்டிருந்தது அனைவரும் அறிந்ததே. #MeToo போராட்டம் 2018ல் நடந்தது. ஆனால் இன்றுவரை எந்தவொரு நடவடிக்கையும் இல்லை. ‘கவிப்பேரரசு’ என்று அறியப்படும் ஆளுமைக்கு விருதுகளும், சாமரங்களும் மட்டுமே வீசப்பட்டுவந்தன.

இன்னிலையில் SilverscreenIndia என்னும் இணைய இதழில் க்ருபா கே என்பவர் ஆங்கிலத்தில் வைரமுத்து குறித்தும், அவரது பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளான பெண்களுடன் எடுத்த பேட்டிகள் குறித்தும் ஒரு கட்டுரை எழுதியிருந்தார். கட்டுரையில் விவகாரங்கள் பலதும் எழுதப்பட்டிருந்தன.

இதைக்குறித்து காலச்சுவடு பதிப்பகத் தலைவர் கண்ணன் அவர்கள் தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் எழுதியிருந்தார். அதில் பதிவிட்டிருந்த எழுத்தாளர் பெருமாள்முருகன் இதனைத் தமிழில் மொழிபெயர்க்கலாமே என்றும் கேட்டிருந்தார். ‘மொழி பெயர்க்க காப்புரிமை விலக்க ஒப்பந்தம்’ கிடைக்குமா என்று நான் கேட்க, கண்ணன் அவர்கள் க்ருபா கெயைச் சுட்டியிருந்தார். நானும் SilverscreenIndiaவின் ஃபேஸ்புக் தளத்தில் அனுமதி கேட்டிருந்தேன். இதற்கிடையில் கண்ணன் அவர்களின் ஃபேஸ்புக் சுவற்றில் க்ருபா கெ ‘பதில் எழுதுகிறேன்’ என்று தெரிவித்தார். நான் தேடிப் பார்த்தேன். என் அறிவுக்குப் புலப்படவில்லை. ஆனாலும் அவர் அனுமதி கொடுத்ததாகவே  அனுமானித்து, கட்டுரையை எழுதலாமா என்று சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

அவ்வமயம் தமிழ் தி ஹிந்துவில் நடுப்பக்கத்தில் வைரமுத்துவை விதந்தோதி மூன்று கட்டுரைகள் வந்தன. ஜெயமோஹன் உட்பட பலர் கண்டனம் தெரிவித்தனர். (ஜெயமோஹன் கண்டித்தது வைரமுத்து ஞானபீடப் பரிசுக்கு அடிபோடுகிறார் என்பதால்). ஆனாலும் பரவலாகப் பலரும் கண்டித்துச் சுட்ட, ஹிந்து நிர்வாகம் மறு நாள் மன்னிப்புக் கோரியது.

மறுநாள் பாடகர் சின்மயி ஒரு காணொளி வெளியிட்டார். ‘உங்கள எல்லாம் நம்பி நாங்களும் பொண்ணா பொறந்து இந்த ஊர்ல வாழ்ந்துக்கிட்டு இருக்கோம். பல பாலியல் குற்றம் பண்ணின வைரமுத்து அரசியல் செல்வாக்கால சந்தோஷமா உலா வறார். தி.மு.க.வுக்கு நெருக்கம். அதால அவருக்கு, அவர் பண்ணின பாலியல் தொல்லைகளுக்கு எந்த தண்டனையும் இல்ல. ராதா ரவி பி.ஜே.பி.ல இருக்கார். என் பாட்டு வாய்ப்பெல்லாம் கெடுத்தார். தப்பு பண்ணினவங்க எல்லாம் சந்தோஷமா இருக்காங்க. வன்முறைக்கு ஆளான எல்லா பெண்களும் இன்னும் கஷ்டத்துல இருக்காங்க. உங்கள எல்லாம் நம்பி இந்த உலகத்துல நாங்க எப்பிடி வாழறது? உங்க தங்கைய, அம்மாவ, மனைவிய, மகள எங்களோட நிலைல வெச்சு பாருங்க. என்னமோ போங்க…’ என்கிற ரீதியில் பேசியிருந்தார்.

ஒரு தந்தையாக, ஒரு அண்ணனாக, ஒரு கணவனாக, ஒரு நேர்மையான குடிமகனாக, ஒரு தமிழ் / ஆங்கில எழுத்தாளனாக என் மன உணர்ச்சிகள் கொந்தளித்து எழுந்தன. பெண் இனத்தின் ஒட்டுமொத்தக் கதறலாக இது மனதில் நின்றது. பா.ஜ.க. நாங்கள் மாற்றத்தைத் தருகிறோம் என்றது. ஆனால் ராதாரவியைச் சேர்த்துக்கொண்டுள்ளது. மற்ற கட்சிகளைப் பற்றிக் கேட்கவே வேண்டாம். பெண்ணியவாதிகள் கனிமொழி அம்மயார், ‘தோழர்’ கவிதா கிருஷ்ணன், ‘தோழர்’ பிருந்தா கராத், தேசிய பெண்கள் ஆணையம் எல்லாம் என்ன செய்துகொண்டிருக்கின்றன என்று தெரியாது. கேட்டும் பலனில்லை. வைரமுத்துவின் நிலையில் ஒரு பா.ஜ.க. கவிஞர் இருந்திருந்தால் இந்நேரம் உலகம் இரண்டுபட்டிருக்கும்.

அலுவலக வேலை முடிய வெகு நேரம் ஆனது. இரவில் உறங்க முடியவில்லை. மன உலைச்சல். ஆகவே அந்த ஆங்கிலக் கட்டுரையைத் தமிழில் மொழிபெயர்க்கத் துவங்கினேன். கண்ணனின் ஃபேஸ்புக் தளத்தில் மீண்டும் க்ருபா கெவிற்கு நினைவூட்டினேன். அப்பொதும் அவர் அனுமதி அளித்திருந்ததாகவே தோன்றியது. ஒரு பதிலுக்குப் பின் அவர் வேறு பதில் எதுவும் எழுதவில்லை.

கட்டுரையின் ஒரு பாகத்தை எழுதினேன். முடித்து ஒருபாடு அழுது தீர்த்தேன். காமுகன் ஒருவன் பெரிய னிலையில் உள்ளான். அவனுக்குப் புனிதர் பட்டம், நாளும் ஒரு அங்கீகாரம். இத்தகையவனை அழைத்து திருப்பாவை பற்றிப் பேசச் சொன்னார்கள். அவன் தன் அறிவின் நிறத்தைக் காட்டி ஆண்டாளைக் கொச்சைப்படுத்தினான். அவனது இழிச் செயல்கள் குறித்த எந்தவொரு தமிழ்க் கட்டுரையும் இல்லை. தமிழ் ஊடகங்கள் அதைப் பற்றிக் கவலை கொள்ளவில்லை. அவனுக்கு மேலும் ஓத்து ஊதிக்கொண்டே இருக்கின்றன. ஆகவே அக்கட்டுரையை வெளியிட்டேன். இரண்டாம் பகுதியும் எழுதத் துவங்கிவிட்டேன்.

வெளியிட்ட 2 மணி நேரத்திற்குள் கட்டுரை வைரல் ஆனது. இனையத்தில் பலமுறைகள் பகிரப்பட்டு, கருத்துரைக்கப்பட்டு பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியது. தொலைக்காட்சி ஊடகம் ஒன்று என்னுடன் பேச முயன்றது.

அப்போது SilverscreenIndia ட்விட்டரில் வந்து கட்டுரையை நீக்கச் சொன்னது. அவர்களே தமிழில் வெளியிட இருப்பதாகச் சொன்னது. ‘காப்புரிமை ஆசிரியரிடம் உள்ளது’ என்றது. ‘நான் ஆசிரியரிடம் பேசிவிட்டேன். அனுமதி அளித்துவிட்டார்’ என்றேன். சற்று நேரம் கழித்து ‘காப்புரிமை தங்களுடையது’ என்றது. அவர்களுக்கு ஏதோ நெருக்குதல், அழுத்தம் கொடுக்கப்படுகிறது என்பதை ஊகிக்கிறேன். தவறாகவும் இருக்கலாம்..

கட்டுரையை நீக்கிவிட்டேன். க்ருபா கெ விற்கு இந்தச் சம்பவங்கள் குறித்து மின்அஞ்சல் அனுப்பியுள்ளேன். பார்க்கலாம்.

சுபம்.

 

பேசுவது மானம் கட்டுரை பற்றி..

சில்வர்ஸ்கிரீன்ல் வெளி வந்த ஆங்கிலக் கட்டுரையைத் தமிழ்ப்படுத்தி வெளியிட்டிருந்தேன். வெளியிடும் முன் அதை எழுதிய ஆசிரியரிடம் கேட்டுப் பின்னரே மொழிபெயர்த்தேன். தற்போது  கட்டுரையை சில்வர்ஸ்கிரீன் இதழே தமிழில் வெளியிடுவதாகவும் அதனால் என் கட்டுரையை நீக்கும் படியும் கேட்டுள்ளனர். அதற்கிணங்க கட்டுரையை நீக்குகிறேன். நன்றி.

பேசுவது மானம் இடை பேணுவது காமம் – பகுதி 1

சில்வர்ஸ்கிரீன்ல் வெளி வந்த ஆங்கிலக் கட்டுரையைத் தமிழ்ப்படுத்தி வெளியிட்டிருந்தேன். வெளியிடும் முன் அதை எழுதிய ஆசிரியரிடம் கேட்டுப் பின்னரே மொழிபெயர்த்தேன். தற்போது கட்டுரையை சில்வர்ஸ்கிரீன் இதழே தமிழில் வெளியிடுவதாகவும், கட்டுரையை நீக்கும்படியும் கேட்டுள்ளனர். செய்துவிட்டேன்.

நெய்வேலிக் கதைகள் – விரைவில்

ஆ..பக்கங்கள்  ஃபேஸ்புக்கில் ‘நெய்வேலிக் கதைகள்’ என்றொரு தொடரைக் கடந்த ஒரு மாதமாக எழுதி வந்ததை நீங்கள் அறிவீர்கள். வாசகர்களிடம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்ற தொடராக அமைந்தது. இத்தொகுப்பின் முதல் தொகுதி நூலாக வெளிவருகிறது. இது குறித்த அறிவிப்புகளை விரைவில் வெளியிடுகிறேன்.

பேஸ்புக் தளத்தில் நீங்கள் இந்தக் கதைகளை வாசித்திருந்தால் உங்கள் மதிப்புரை / வாசிப்பனுபவம் எழுதி அனுப்புங்கள். தேர்ந்தெடுத்த சில மதிப்புரைகளை நூலில் சேர்க்கிறேன். முகவரி: amaruvi (@) gmail (.) com

நன்றி.

ஹிந்தி படித்த அழகு

‘ஜி, மேரா நாம் ஆமருவி ஹை’ என்றேன்.

‘உனக்கு எப்படிடா ஹிந்தி தெரியும்?’ என்றார் புதிய ஆசிரியர் வெங்கட்ராமன்.

‘ஒரு வருஷமா இத மட்டும் தான் படிச்சேன்’ என்றேன். 

‘ஒரு வருஷம் படிச்சியா? அப்ப, இந்த லெஸனப் படி, வாய்விட்டு’ என்றவர் புஸ்தகத்தில் ஒரு பாடத்தைக் காட்டினார்.

‘… ‘

‘வாய விட்டு படிப்பா. மனசுக்குள்ள இல்ல’ என்றவர் உற்றுப் பார்த்து, ‘மொதல்ல புஸ்தகத்த நேரா வெச்சுக்கோ. தலகீழா வெச்சுண்டா படிக்க முடியாது’ என்றார். 

எனக்கு இரண்டும் ஒன்றுதான் என்று அவருக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை. 

ஒரு முழு ஆண்டு  ஹிந்தி வாசித்து, பின் ஏன் இந்த நிலை?

கொஞ்சம் ஃப்ளாஷ்பாக். 

ரெண்டாம்பிளாக் கார்ப்பரேஷன் ஸ்கூலில் மாலையில் ஹிந்தி வகுப்பு எடுக்க தக்ஷிண பாரத ஹிந்தி பிரச்சார சபா வாடகக்கு எடுத்திருந்தது. அங்குதான் ஹிந்தி வகுப்பு எடுப்பார்கள். 

ஆமாம். எடுப்பார்கள். பலர் எடுப்பர். 

ப்ராத்மிக்கிற்கு மத்யமா எடுக்கும், மத்யமாவிற்கு ராஷ்டிரபாஷா, பிரவேசிகா ராஷ்டிரபாஷாவிற்கு என்று முறைவைத்துக் கொண்டு பாடம் நடத்துவர். ஆக, அங்கு பலரும் அத்யாபக், அவர்களே வித்யார்த்தி. 

இந்த அழகில் நான் ப்ராத்மிக் சென்று சேர்ந்தேன். என்னுடைய ஆசிரியர், மன்னிக்கவும் ஆசிரியன் ராம்பிரசாத். என்னைவிட ஒரு வயது சின்னவன். நாலாங்கிளாஸ். அவன் எனக்குப் பாடம் நடத்த வேண்டும். ஏனெனில் அவன் மத்யமா மாணவன்.  இப்படியான ஹிந்தி வளர்ப்பில் ஈடுபட்டிருந்தது தக்ஷிண பாரத ஹிந்தி பிரச்சார ஸபா.

ரெண்டாம்பிளாக்கில் உண்மையான ஹிந்தி வாத்யார் வாரம் ஒருமுறை வருவார். மாலை ஆஃபீஸ் முடிந்து, வீட்டுக்குப் போகப் பிடிக்காத ஒருவரைப் பகுதி நேர ஆசிரியராகப் போட்டிருந்தது ஸபா. மாலை ஐந்தரைக்கு வர வேண்டியவர் துரிதமாக ஆறரைக்கெல்லாம் வந்து ‘மாதம் மும்மாரி பொழிகிறதா’ டைப்பில் ‘இன்னிக்கி பாடம் நடந்துதா’ என்று கேட்டுவிட்டு ஆறேமுக்காலுக்குக் கிளம்பிவிடுவார். நானும் அடுத்த ஐந்து நிமிடத்தில் வீட்டிற்குச் சென்று ‘ஹிந்தி கிளாஸ் முடிஞ்சுடுத்தும்மா’ என்று அறிவித்துவிட்டு அம்புலிமாமாவைத் தேடுவேன். 

‘அம்புலிமாமா என்ன வேண்டியிருக்கு? இன்னிக்கி படிச்ச ஹிந்திய ஒரு தடவை படிக்கலாமோல்லியோ?’ அம்மா.

‘கிளாஸ்லயே படிச்சுட்டேம்மா’ 

என் ஹிந்தி அறிவு ‘க, க்க, க, க, ஞா’ (அங்கங்கே அழுத்திக் கொள்ளவும்) என்கிற அளவிற்கு முன்னேறியிருந்தது.

இப்படியாகத் துவங்கிய ஹிந்திப் பயிற்சியின் பலனையே நீங்கள் முதல் சில வரிகளில் கண்டீர்கள்.

வெங்கட்ராமன் எட்டாம்பிளாக் பள்ளியில் உண்மையிலேயே ஆசிரியர். பொழுது போகாமல் பாடம் சொல்ல வரவில்லை.  ஏதோ இன்று ஹிந்தி புரிகிறதென்றால் அவரே காரணம். ஆனால், ஹிந்தித் தேர்வுகளில் பாஸ் பண்ணினதுக்கு அவர் காரணம் இல்லை. 

ப்ராத்மிக் தேர்வில் ஹிந்தி வார்த்தைகள் தெரியாத போது ஆங்கிலத்தில் எழுதிப் பூர்த்தி பண்ணிவிட்டேன். ஆனால், மத்யமாவில் நிறைய ததிகினத்தோம் போட வேண்டியதாக இருந்தது. மனப்பாடம் செய்வது வழக்கம் இல்லை என்பதால் சிரமப்பட்டேன். எகிறி எகிறிப் பாஸாகியது. 

ராஷ்டிரபாஷா புட்டுக்கும் என்று தெரியும். கொஞ்சம் சஞ்சலமாகவே தேர்வை நெருங்கினேன். ‘ னேன்’ இல்லை, ‘ னோம்’. பன்மை. 

பரீட்சை ஹாலில் ஏகக் களேபரம். என் பெயர் (ஆமருவி) புரியாததால் பெண்கள் ஹாலில் போட்டுவிட்டனர்.  பெண்களுடன் சேர்ந்து எழுதமாட்டேன் என்று சொல்லி தர்ணா செய்தேன் (அப்போது வயது 12, சே).  போனால் போகிறதென்று ஆண்கள் ஹாலுக்கு அனுப்பினார்கள். 

ஒரு பெஞ்சில் இருவர் அமர வேண்டும். ஒருவர் ராஷ்டிரபாஷா, மற்றொருவர் பிரவேசிகா. பெஞ்ச் ஒன்றிலும் இடமில்லாததால் கடைசியாக ஒரு பெஞ்சில் ஒருவன் மட்டுமே அமர்ந்திருந்தான். 

‘அங்க இடம் இருக்கு சார்’ என்றேன். ‘போயி உக்காந்துக்கோ. உன் பக்கத்துல இருக்கறவன் பிரவேசிகாவான்னு கேட்டுக்கோ’ என்று சொல்லும் முன் இடத்தைக் காலி செய்துவிட்டு நகர்ந்துவிட்டேன்.

ராஷ்டிரபாஷாவில் நான் முதல் வகுப்பில் தேர்ச்சி பெற்றேன் என்பதை நம்ப யாரும் தயாராக இல்லை. 

பிரவேசிகாவில் அவ்வளவு கஷ்டப்படவில்லை. நோட்ஸ் எடுத்து வைத்திருந்தேன். பரீட்சை ஹாலிலும்.

இது தவிர சி.பி.எஸ்.ஈ.யில் மூன்றாவது மொழி ஹிந்தி. ஹிந்தி பிரச்சார ஸபாவில் படித்ததால் எழுத்துக்களை அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியும் என்கிற அளவில் கொஞ்சம் உபயோகம் இருந்தது.  ஆனால் அறிவுப்பேராசானுக்கு அந்த பாக்யம் இல்லை. 

அவன் மந்தாரக்குப்பம் என்னும் பகுதியில் இருந்து வந்து செல்ல சுமார் ஒருமணி நேரம் ஆகும். அவனுக்கு ஹிந்தி களாஸ் போகவெல்லாம் நேரமில்லை. ஆக, மூன்றாவ்து மொழி அவனுக்கு வேப்பங்காய். பெரும்பாலும் ஏதாவது சேட்டை செய்துவிட்டு வகுப்பிற்கு வெளியிலேயே நிற்கும் அவுட் ஸ்டாண்டிங் ஸ்டூடண்ட்.

இப்படியான வேளையில் காலாண்டுப் பரீட்சை வைத்தார்கள். ‘எப்டிடா எழுதறது?’ என்று அப்பாவியாக கேட்டான் அறிவு.

‘ஈஸியா வழி சொல்றேன்’ என்று வலுவில் அறிவுரை வழங்க வந்த கிச்சி சொன்னது, ‘மொதல்ல கேள்வில இருக்க எல்லாத்தையும் எழுதிக்கோ. அப்பறம் முதல் வார்த்தை எப்டியும் ‘க்யா’, ‘கவுன்’ நு இருக்கும். இல்ல செண்டென்ஸ்ல எங்கியாவது ‘க்யா’, ‘கவுன்’ இருக்கா பாரு. அதை மட்டும் அழிச்சுட்டு உனக்குத் தோணினத எழுது’ என்றான்.

‘இவ்ளோதானா ஹிந்தி?’ என்ற அறிவுப்பேராசானின் சந்தோஷத்தைக் கெடுக்க விருப்பம் இல்லாமல் மவுனமாக இருந்துவிட்டேன்.

காலண்டுப் பரீட்சை முடிந்து, பேப்பர் கொண்டுவந்தார் ஆசிரியர் வாரீஸ் ஜெஹான் ( ஹிந்தியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்). எங்கள் பேப்பர் எல்லாம் வந்துவிட்டது. நாங்கள் வரைந்ததற்கு ஏற்றவாறு ஏதோ வந்திருந்தது. அறிவுப்பேராசானின் பேப்பர் மட்டும் வரவில்லை.

‘சப் கோ பேப்பர் மிலா?’ என்று ஆசிரியர் கேட்க, வழக்கம் போல் நாங்கள் பேந்தப் பேந்த விழித்ததை ‘மவுனம் சம்மதத்திற்கு அறிகுறி’ என்று எடுத்துக்கொண்டார் ஜெஹான். 

கடைசியாகப் பையின் உள்ளிருந்து ஒரு பேப்பரை எடுத்தார். ‘க்,க, கா, ககி, கீ, கு, கூ’ என்று பல ஒலிகளுடன் சிரிக்கத் துவங்கினார். சுமார் ஐந்து நிமிடங்கள் சிரித்து, வியர்த்து, விறுவிறுத்து, மூச்சு வாங்கி, ஒருவாறு நாற்காலியில் அமர்ந்தார். 

‘யே அறிவு கா பேப்பர் ஹை. கிச்சி, யஹான் ஆவோ, இஸ் பேப்பர் கோ படோ’ என்றார். நாங்கள் (வழக்கம் போல்) மோட்டுவளையைப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தோம். 

‘கிச்சி, கம் ஹியர் அண்ட் ரீட் திஸ் பேப்பர் அலவுட்’ என்றார்.  கிச்சி எழுந்து நின்று பேப்பரை வாங்கிக்கொண்டான்.

முதல் வரியை மவுனமாகப் படித்தவன் கீழே விழுந்துவிடுபவன் போல சிரித்தான். (கண்ணாடியை எடுத்துப் பையில் வைத்துக் கொண்டு). காரணம் தெரியாமல் நாங்களும் சிரித்தோம். அவனால் வாசிக்க முடியவில்லை.

பேப்பரை என்னிடம் நீட்டினான். 

கேள்வி : துமாரா நாம் க்யா ஹை ?

பதில்    : துமாரா நாம் காகா ஹை.

‘ஏண்டா இப்பிடி எழுதின? மிஸ்ஸு பேரு ‘காகா’வா? அவங்க வெள்ளையாதானே இருக்காங்க?’

‘எனக்குத் தெரிஞ்ச ஒரே எழுத்து ‘கா’. எதுக்கும் இருக்கட்டும்னு இன்னொரு தடவை ‘கா’ ந்னு எழுதினேன். சாரி வரைஞ்சேன் ‘ அறிவு நேர்மையாகச் சொன்னான். 

‘மத்த எந்தக் கேள்விக்கும் பதிலே எழுதல்லயே, ஏன்?’

‘இத வரஞ்சு முடிக்கறதுக்கே முப்பது நிமிஷம் ஆச்சு’ 

சிரித்து, ஓய்ந்து, பசியெடுத்து உணவு உண்ணும் வேளையில் அறிவு எங்கள் பெஞ்சிற்கு வந்தான்.

‘ஒரு டவுட்டுடா’ 

‘சொல்லு’ என்றேன்.

‘பரீட்சைல அந்த முதல் கேள்விக்கு என்ன அர்த்தம்?’

பி.கு. ராஷ்ட்ரபாஷா பரீட்சை ஹாலில் என்னுடன் ஒரே பெஞ்சில் இருந்தவன் கிச்சி. அவனும் ராஷ்டிரபாஷா. யாரிடமும் சொல்லிவிடாதீர்கள்.

சி-யைக் காப்போம் வாரீர்

சீனாவேறென்ன செய்யும்? 

மாவோ ஜெடொங் அளவிற்கு சி ஜின் பிங்ற்கு பிம்பம் கொடுத்தாகிவிட்டது. சி மரணம் அடையும் வரை அதிபராக இருக்கும் அளவிற்கு அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தை மாற்றியாகிவிட்டது. 

மஹாத்மா காந்தியின் பொன்மொழிகள் பாடப்புத்தகங்களில், சாலைகளில், பேருந்துகளில் இருப்பது போல் சி-யின் சொற்களும் எழுதப்பட்டுவிட்டன. அப்படி ஒரு ஒளிவட்டத்தை ஏற்படுத்தியாகிவிட்டது. 

அதே நேரம் பாதி ஆப்பிரிக்காவைக் கடனாளியாக்கி அவர்களிடம் இருந்து கிஸ்தி பெறுவது அல்லது செய்துகொடுத்த கட்டமைப்பை (துறைமுகம், எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு ஆலை இத்யாதி)ப் பறித்துக்கொள்ளுதல் முதலிய செயல்களையும் செய்து ‘நானும் ரவுடி தான், அமெரிக்கா போல’ என்கிற பிம்பத்தையும் ஏற்படுத்தியாகிவிட்டது. இதற்குப் பலியான முக்கியமான நாடு இலங்கை. ஹம்பந்தோட்ட துறைமுகம் ஒரு சான்று. 

தென் சீனக் கடலின் நாடுகள் அனைத்துடனும் சண்டை – கடல் என்னோடது, கனிமம் என்னோடது – கம்போடியா, தாய்லாந்து, வியட்நாம், லாவோஸ், பிலிப்பைன்ஸ் என்று எல்லாருடனும் தகராறு. தென் சீனக் கடலில் செயற்கைத் தீவு அமைத்து அதில் ராணுவத் தளங்களையும் அமைத்தாகிவிட்டது. இருந்தாலும் தென் சீன நாடுகள் பயப்பட மறுக்கின்றன. டிஜோப்தி என்னுமிடத்தில் ராணுவத் துறைமுகமும் கட்டியாகிவிட்டது.

‘தாய்வான் என்னோடது’ என்று எவ்வளவு கரடியாகக் கத்தினாலும் யாரும் கண்டுகொள்வதில்லை. சமீபத்தில் பா.ஜ.க. பெண் எம்.பி. மீனாட்சி லேகி தாய்வான் தினத்தில் காணொளி மூலம் கலந்துகொண்டார். 

RCEP என்கிற ஆசியக் கண்ட நாடுகளிடையே தடையில்லா வர்த்தகம் அனேகமாக ஒப்பந்தம் ஆகும் போது இந்தியா கெடுத்தது – விட்டிருந்தால் சீனப் பொருட்களுக்கு இந்தியாவில் எந்தத் தடையும் இல்லாமல் விற்க முடியும். சிங்கப்பூரில் நடந்த ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தையில் பிரதமர் மோதி திட்டவட்டமாக ‘கையெழுத்திட முடியாது’ என்று வெளியேறிவிட்டார். ஆக, அந்தக் கனவிலும் மண். 

நிக்கோபார் தீவுக்கு அருகில் உள்ள இந்தோநேசியத் தீவில் பாரதம் துறைமுகம் கட்டுகிறது – இலவசமாக. பாரதத்தின் வர்த்தகத் தேவைகளுக்காக என்பது பேச்சானாலும், ஆழ்-துறைமுகம் கட்டுவது பாரதத்தின் நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள் தங்குவதற்கு என்று பாதுகாப்புத் துறை பேசிக்கொள்கிறது. இதற்காக பிரதமர் மோதி இந்தோநேசியத் தலைவர் ஜோகோவியுடன் ஈராண்டுகளுக்கு முன்னர் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டார். 

சீனாவிற்கு எதிரான மங்கோலியாவில் ( கடல் இல்லாத நாடு) கனிம வளங்களை எடுக்க இந்திய நிறுவனங்கள் உதவுகிண்றன.

சீனாவில் பி.ஆர்.ஐ. – Belt Road Initiative – ற்குப் பாரதம் பெரும் தடையாக உள்ளது. மலேசியா அனேகமாக பி.ஆர்.ஐ.ல் இருந்து விலகியேவிட்டது. இந்தோநேசியாவிற்கும் இத்திட்டத்தில் பல கேள்விகள் உள்ளன.  

2000-2004ல் வாஜ்பாய், ஜப்பானின் ஷின்சோ அபே, ஆஸ்திரேலியாவின் பிரதமர் சேர்ந்து மூவர் கூட்டணி அமைக்க முற்பட்டனர் – Trilateral Alliance. இதைச் சீனா அப்போதே எதிர்த்தது. 2004-14 வரை இது நடைபெறவில்லை. 2014ல் பாரதம் இம்முயற்சியில் மீண்டும் இறங்கியது. ஜப்பானில் ஹின்சோ அபே மீண்டும் பிரதமரானார். ஆனால் இம்முறை இது நால்வர் கூட்டணியானது. இதில் அமெரிக்காவும் சேர்ந்துகொண்டு Quadrilateral Alliance ஆனது. இதை ‘Diamond Necklace Strategy’ என்று சீனா எதிர்க்கிறது. ஆனால் சீனா மட்டும் ‘String of Pearls’ முறையில் இந்தியாவைச் சுற்றியுள்ள நாடுகளுடன் ஒப்பந்தங்கள் செய்துகொள்ளலாமாம். 

1998 அணு ஆயுதச் சோதனைக்குப் பின் பாரதத்தின் மீது அதிக அளவு பொருளாதாரத் தடைகள் கொண்டுவந்த நாடுகள் அமெரிக்கா, ஜப்பான் மற்றும் ஆஸ்திரேலியா. ஆனால், இன்று இவையே பரதத்தின் ஆகச் சிறந்த நண்பர்களாக உள்ளன. 1998ல் பாரதத்திற்கு யுரேனியம் ஏற்றுமதியை நிறுத்திய ஆச்திரேலியா, தற்போது இந்த ஏற்றுமதிக்காகவே ஒப்பந்தங்களைப் போட்டுள்ளது. இது பாரதத்தின் வெளியுறவுத் துறைக்குக் கிடைத்த மகத்தான வெற்றி. காரணம் யாரென்று தெரியும் – உலகம் சுற்றும் பிரதமர் என்று அழைக்கப்பட்டவர். 

இந்த நால்வர் கூட்டணி பி.ஆர்.ஐ.க்கு எதிராக வேறு வர்த்தகத் தடங்களை உருவாக்கத் திட்டமிடுகிறது. இது சீனாவின் உலக நாயகக் கனவுகளை நேரடியாகப் பாதிக்கும் ஏற்பாடு.

இந்த நிலையில் பாகிஸ்தானுடன் சேர்ந்துகொண்டு, அதற்குப் மீளாக் கடன் கொடுத்துத் தனது பி.ஆர்.ஐ. கனவுகளை மெய்ப்பிக்கச் சீனா முயன்றது. 370 சட்ட நீக்கத்தால் அதற்கும் பாதிப்பு ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது என்பதால் அங்கும் சரிவு. சீனாவிடம் அதிக அளவில் கடன் பெற்றதால் பாகிஸ்தான் பற்றிப் பேச ஒன்றுமில்லை. 

இப்படியான நிலையில் இந்தியப் பெருங்கடல் பகுதியில் கனிம வளம் தேட சீனா முயன்று அதற்கான சர்வதேச அமைப்புகளின் ஒப்புதலைப் பெற்றுள்ளது.  இது பாரதத்தையும் அதன் அண்டை நாடுகளையும் நேரடியாகப் பாதிக்கும் செயல். 

அதே நேரம் தென் சீனக் கடல் நாடுகளில் முக்கியமான நாடான வியத்நாம் பாரதத்திடம் இருந்து பிரம்மோஸ் ஏவுகணைக்கான ஒப்பந்தம் செய்துள்ளது. கம்யூனிஸ்ட் வியத்நாமே நம்பாத நாடு சீனா என்பது சீனாவின் பெருமைகளுள் ஒன்று. 

வியத்நாமுடன் உள்ள புரிதல் ஒப்பந்தப்படி,  பாரதத்தின் ஓ.என்.ஜி.ஸி. விதேஷ் நிறுவனம் அந்த நாட்டை ஒட்டியுள்ள கடலில் எண்ணெய் எடுத்து வருகிறது. இதற்குப் பாதுகாவல் என்று பாரதக் கடற்படையின் சில போர்க்கப்பல்கள் நிற்கின்றன. இதையும் சீனா எதிர்க்கிறது. ஆனால் ஒன்றும் செய்ய இயலாத நிலையில் எதிர்ப்பை மட்டும் தெரிவிக்கிறது. 

தவிரவும் தற்போது ஹாங்காங் பிரச்னையில் உலகம் சீனாவை எதிர்க்கும் நேரத்தில், பாரதம் எந்தக் கருத்தையும் பெரிய அளவில் சொல்லவில்லை. ஹாங்காங் விஷயத்தில் பாரதம் வாய்மூடி இருக்க வேண்டிய தேவை சீனாவிற்கு இருக்கிறது. உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடு என்பதால் ஜனநாயக உரிமைகள் விஷயத்தில் பாரதத்தின் சொல்லுக்கு ஏற்றம் உண்டு.

இது தவிரவும், தற்போதைய கொரோனா விஷயமாக அமெரிக்காவும் பிற நாடுகளும் சீனாவின் செயல்பாடுகளை உலக சுகாதார நிறுவனம் ஆராய வேண்டும் என்று கேட்டுள்ளன. இந்த ஆண்டு உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் தலைவராகப் பாரதம் பொறுப்பேற்கிறது. ஆக, சீனா தொடர்பான, பாதிக்கக்கூடிய அளவில் விசாரணை செய்யாமல் இருக்க, பாரதத்திற்கு அழுத்தம் தர வேண்டிய நிலையில் சீன அதிபர் சி ஜின் பிங் உள்ளார். 

இத்துடன் ஜப்பான் சீனாவில் இருந்து வெளியேறும் ஜப்பானிய நிறுவனங்களுக்கு என்று 2 பில்லியன் டாலர் உதவித்தொகையை அளித்துள்ளது. அந்த நிறுவனங்கள் பாரதம் வரும் என்பது வெளிப்படை. இந்த நேரத்தில் பிரதமர் மோதி ‘ஆத்ம-நிர்பர்’ திட்டம் அறிவித்தார். ஏற்கெனவே ‘மேக் இன் இந்தியா’ திட்டமும் உள்ளது. ஆக, ஆப்பிள் முதலிய நிறுவனங்கள் பாரதத்தில் முதலீட்டைப் பெருக்கியுள்ளன ( ஃபாக்ஸ்கான் நிறுவனம் ஒரு உதாரணம்). 

இதனால் சி ஜின் பிங் மீது கட்டமைக்கப்பட்ட பிம்பம் உடையத் துவங்குகிறது. கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் அவரது செல்வாக்கு குறைந்தால், பதவிக்கு நெருக்கடி ஏற்படும். ஏற்கெனவே கொரோனாவால் கெட்டபெயர். ஆக, தன்னைக் காத்துக்கொள்ள சி செய்யும் நடவடிக்கைகளே பாரதத்தின் எல்லைப் பிரச்னை.

இதன் ஒரு யுக்தியாக, பாரதத்திற்கு முப்பரிமாண சங்கடம் அளிக்க வேண்டி. நேபாளின் கம்யூனிஸ்ட அரசையும் தொந்தரவு செய்து, பாகிஸ்தானுக்கும் போட வேண்டிய ரொட்டித் துண்டுகளைப் போட்டு சீனா வேலை செய்தது. தற்போது லடாக் எல்லையில் பாரத வீரர்களின் பலிதானம்.

பாரதத்திம் / அமெரிக்கா/ இங்கிலாந்து / ஆஸ்திரேலியா மற்றும் சீனாவிற்கும் இடையே பெரிய வேறுபாடு ஒன்று உண்டு. மற்ற நாணுவங்கள் தேசத்திற்கானது. சீன ராணுவம் சீன கம்யூனிஸ்ட கட்சியினுடையது. கட்சியின் நலனைக் காக்க, கூலிப்படையாகச் செயல்படும் பெரும் கூட்டம். ஆகவே ஆபத்தான ஒரு பெரும் திரள்.

அடிபட்டுள்ள தெரு நாயை எல்லாக் கோணங்களில் இருந்தும் தாக்கினால் அது மேலே விழுந்து பிடுங்கும். சி ஜின் பிங் அந்த நிலையில் இருக்கிறார்.  

சீனாவுடனான எல்லைப் பிரச்னையை உருவாக்கிக்கொடுத்த நமது முதல் பிரதமருக்கு நாம் கடமைப்பட்டுள்ளோம்.