Welcome to the Tamil Mind

The most unworthy seek the most attention. Worst part is, they get it.
People flock to such unworthy humanoids that are funded by hatred and avarice. Real worth gathers dust in the remote corners of the society.
This applies to literature as well. A brief look at the topics that are debated in literary societies prove this beyond doubt. Not considering the current political, economic and societal situations, the debates and celebrations talk about imaginary situations and those that are not even worth a mention. In this way, the literary committees are ‘staying clear’ of controversies, it seems.
The topics don’t encourage intellectual vigour, evidence based analysis or anything even remotely connected with basic human intelligence.Any normal intellect based discourse or debate is becoming extinct. Either it is for or against a topic.By all these, the literary societies are progressively marching towards intellectual oblivion and are becoming irrelevant, to say the least.
This degradation of intellectual discourse extends to normal conversations too. Either you are pro-Modi or anti. Either you support Nehru and are willing to build temples for him or you want to dump him in the drains of India. Either you a ‘Periyarist’ ( what ever that means) and hence have to oppose any progressive activity in the state or you are not and, by virtue of you not opposing a developmental activity, you automatically become a brahmin – the new-age Jew- and hence you automatically become despicable and sub-human instantly.
Once a topic trends, the visual media in the Tamil Land would gravitate towards two sets of intellectuals – movie actors and unknown fringe rabble-rousers. The issue could be anything – a rocket launch, mars mission robot, artificial intelligence’s impact on human employment, machine learning and deep learning. It could even be as simple as a depressed student’s attempt on his life or as complicated as the anti-money laundering case against the CEO of a large bank. It could be a movie star’s wardrobe malfunction or BASEL regulation. The topic doesn’t matter. The panelists on TV remains the same – movie producers, disgruntled and failed political activists and evangelists. The panel’s
ratio varies but the composition remains the same.
One cannot say ‘ India is a secular nation’ before being branded ‘Nehruvian Hypocrite’ or ‘India is a Hindu-majority nation’ (a truth though) before being branded ‘Hindutva hate monger’. There is no middle ground, no mixture, no acceptance of alternate ideas.
That India is a Hindu-majority nation is in itself a reason for secularism to exist till now. This fact cannot be told. If you want to state this fact, either do it during your morning ablutions in the bathroom.
If the talk is on ‘Sterlite’ and if you speak Tamil, you are expected to oppose it, and, as an add-on, express anti-Modi sentiment in the same breath. It doesn’t matter that Modi or even the party he belongs to, did nothing to bring the company to India and did nothing to ensure the company’s existence in the country. If the discussion is on ‘Sterlite’, the only way to not be abused is to say ‘No to Sterlite’. Same goes for any other project. If it is the Salem- Chennai highway, then it has to be ‘opposed’, for if you don’t do so, you would end up bullied or ridiculed when you are in a group. While ‘opposing’ an airport expansion in India, you ought to praise a new terminal recently commissioned in say, Dubai (
substitute with any country other than India).
You could own two cars in your family, go to hill stations on week-ends in the same car, but would have to sound ‘anti-Methane’ or ‘anti-ONGC’ at every given opportunity. For you are a Tamil and hence you can’t sound otherwise.
You could own several posh apartments in the OMR area of Chennai that was once a conglomerate of coconut, mango and casurina groves, but you would still speak and write, with fervor, to save agricultural lands from ‘corporate’ influence. It doesn’t matter that the OMR apartments live on water sourced from near by agricultural wells.
You would have migrated to the US of A and become a citizen after going through several tests, you could have put your children through SAT to make them enter the elite US universities, but, as a Tamil, you would still hold placards in support of ‘Say No To NEET’ (the medical entrance
exam in India).
You would be only too willing to flash your SSN to get your drivers’ license, your telephone connection, your apartment lease, your bank accounts in the US, but when such a number is mandated in India (AADHAAR), you tweet, ‘Say No to AADHAAR’. You could only be too willing to pay a differential pricing for homes bought in countries such as Singapore, without murmuring equality, but when there is even a semblance
of perceived and imagined inequality in India, you would start shouting from the roof-tops ‘Inequality’.
This eternal double standard is the new normal. Choose to be ridiculed and reviled, if you opt out of this game.
Welcome into the ‘Tamil Mind’.
Advertisements

ஓலாவில் ஒரு உழைப்பாளி

‘தம்பிக்கு எந்த ஊரு?’ ஓலா ஓட்டுனரைக் கேட்டேன்.
‘ஏன் கேக்கறீங்க?’ வியப்புடன் கார்த்தீசன்.
‘இல்லை, வீவிதி அளவு மெட்றாஸ் மாதிரி தெரியல, அதான்.’
‘சரிதாங்க. நான் மெட்றாஸ் வந்து ரெண்டு நாளாகுது. எனக்குத் திருத்துறைப் பூண்டி.’
‘அதான பார்த்தேன். ஊரு பிடிச்சிருக்கா?’
‘இல்ல சார். உண்மையா சொன்னா இல்ல. கடுப்பா வருது.’
‘ஏன் அப்டி சொல்றீங்க?’
‘என்னமோ தெரியல. இந்த ஊர் மட்டும் அப்டிதான் இருக்கு.’
‘அது சரி. வேற எங்க இருந்தீங்க?’
‘துபாய்ல. ஆனா அங்க டிரைவர் இல்ல. சூப்பரவைசர்.’
‘ஓ, இப்ப ஏன் ஓட்டறீங்க?’
‘வேலை முடிஞ்சு போச்சு. ஆபீஸ்ல பாலிடிக்ஸ் தாங்கல. முடிச்சுக்கிட்டு வந்துட்டேன்’
‘வேற வேலை செய்யலாமே?’
‘தெரியாதே. ஹெவி வெஹிகிள் லைசன்ஸ் இருக்கு. லாரி வரைக்கும் ஓட்டுவேன். இப்ப ஓலால ஓட்டறேன்’
‘…’
‘சார் ப்ராமினா?’
‘ஆமா. என்னா விஷயம்?’
‘இல்ல வீவிதி பத்தியெல்லாம் கேக்கறீங்களே. பேச்சும் காட்டுது’
‘வேற வேலை தெரியாதுன்னீங்களே, ஊர்ல என்ன வேலை செய்யறாங்க?’
‘நாங்க விஸ்வகர்மாங்க. சிலை செய்யறவங்க. ஆனா நான் கத்துக்கல. இப்ப பீல் பண்றேன்.’
‘ஏன் தம்பி கத்துக்கல?’
‘விதி சார். எவ்ளோ பெரிய கலை? ஒவ்வொரு கோவில்ல போகும் போதும் சிலை, கோவில் இதெல்லாம் பார்த்தா அழுகையா வரும். ஓரளவு தெரியும். ஆனா செய்யத் தெரியாது. பெரியவங்களோட போச்சு. இனிமே கத்துக்க முடியாது. உங்களுக்குத் தெரியுமா? நாங்களும் பூணூல் போடுவோம்.’
‘கேள்விப்பட்டிருக்கேன்.’
‘ஆமா சார். பாட்டி சொல்லும். நாமும் பாப்பாரவங்களும் ஒண்ணு. அவுங்க வேதம் படிப்பாங்க. நாம வேதம் வழி சிலை செய்வோம். தினமும் காலைல சிற்ப புஸ்தகத்தையும் தொழில் கருவி உளி இதெல்லாம் வெச்சு கும்புடுவோம். இப்ப எல்லாமே கனவாப் போச்சு..’
‘இப்ப கத்துக்கலாமே’
‘எங்க சார். வயத்துப் பொழைப்பே பெருசா இருக்கு.’
‘…’
‘நீங்க வேதமெல்லாம் சொல்லுவீங்களா?’ யாரோ தலையில் அடித்தது போல் உணர்ந்தேன்.
‘இல்லப்பா. அதுக்கு பாக்கியமில்ல. அதுக்கான படிப்பு படிக்கல.’ குற்ற உணர்ச்சியில் குறுகினேன்.
‘அப்டியா சார். என்ன செய்யறது? எல்லாத்துக்கும் ஒரு குடுப்பினை வேணும் சார்.’
‘…’
‘பூணுல் எதுக்கு சார் போடறாங்க? தெரிஞ்சுக்க கேக்கறேன். தப்பா நெனச்சுக்காதீங்க.’
‘வண்டி ஓட்றதுக்கு முன்னாடி எதுக்கு லேர்னர்ஸ் லைசன்ஸ் எடுக்கறாங்க? அது மாதிரி தான் இதுவும். படிக்கறதுக்கு ஒரு ஆரம்பக் குறியீடு.’
‘ஓ ஆமாம். எங்கள்ள சில்ப சாஸ்த்ரம் படிக்கறதுக்கு முன்ன போடுவாங்க. ஆனா நான் படிக்கல்ல. நான் போடல. வருத்தம் தான் அதுல.. நீங்க சொல்லுங்க சார்..’
‘அது ஒரு அடையாளம் தம்பி. இனிமே நீ குருகுலவாசம் பண்ணனும், குரு சொல்றதக் கேட்டு படிக்கணும், பிரம்மச்சாரியா இருக்கணும், ஞானம் மட்டுமே வேணும்னு ஒரு தாகம் ..’ இப்படின்னு ஒரு குறியீடு’
‘புரியுது, மேல சொல்லுங்க..’
‘எல்லாத்துக்கும் மேல ஒழுக்கமா இருக்கணும். ‘மறப்பினும் ஒத்துக்கொளல் ஆகும் பார்ப்பான் பிறப்பொழுக்கம் குன்றக் கெடும்’ வள்ளுவர் சொல்றாரு. வேதம் சொல்றத மறந்தாலும் பரவாயில்ல, ஆனா பார்ப்பான், பிராம்மணன் தன்னோட ஒழுக்கத்த விடக் கூடாது’ ங்கறார். அதுக்கு முன்ன ஒரு நாடு நல்லா ஆளப்படுதான்னு பார்க்கறதுக்கு பார்ப்பான் வேதம் ஓதறானா? அந்த ஊர் மாடுகள்கிட்ட பால் வளம் இருக்கா? இருந்தா அந்த அரசன் நல்லா ஆட்சி பண்றான்னு சொல்றார். ‘ஆபயன் குன்றும் அறுதொழிலோர் நூல் மறப்பர் காவலன் காவான் எனின்’ இதுவும் வள்ளுவர். வேதம் ஓதறது முக்கியம்னு சொல்றார். ஆனா அதே சமயம் ஓதாட்டாலும் மன்னிக்கலாம், ஆனா ஒழுக்கம் தவறினா சர்வ நாசம் அப்படிங்கறார்.’
‘உண்மைதான் சார். ஆனா ஒண்ணு. பார்ப்பான்னு சொல்றீங்களே. பரவாயில்லியா?’ அப்பாவியாய்க் கேட்டார் கார்த்தீசன்.
‘தம்பி, பார்ப்பாங்கறது நல்ல வார்த்தை. வள்ளுவரே பயன் படுத்தறார் பார்த்தீல்ல. ‘பார்ப்பு’ பறவை. ‘அனன்’ போன்றவன். பறவையைப் போன்றவன் பார்ப்பனன். முட்டைக்குள்ள ஒரு உயிர், முட்டைய உடைச்சுட்டு வந்தா இன்னொரு உயிர். ‘த்விஜன்’ அப்டீன்னு சம்ஸ்க்ருதத்துல சொல்வாங்க. இரு பிறப்பாளன் – இது தமிழ். பூணூல் போடறது முட்டை ஓட்டை உடைச்சுட்டு வர்றது. அஞ்ஞானம் உடைஞ்சு ஞானம் அடையறதுன்னு பொருள்’
‘இவ்ளோ நல்ல விஷயங்கள் இருக்கு இல்லியா சார்? நாம ஒண்ணுமே தெரியாம இருக்கோமேன்னு நினைச்சா வெறுப்பா இருக்கு சார்..’
‘அதிருக்கட்டும் தம்பி. மேல என்ன செய்யப் போறீங்க?’
‘நல்ல வேலை தேடிக்கிட்டு இருக்கேன் சார். ஹெவி வெஹிக்கிள் ஓட்டுவேன். சொந்தக்காரங்க சிங்கப்பூர்ல இருக்காங்க. ஆனா போயி கேக்க மனமில்லை. நானே சொந்தமா பெரியாளா ஆகணும் சார். உழைச்சு சாதிக்கணும் சார். துபாய்ல விட்ட பணத்த மீட்டணும்..’
உழைக்க வேண்டும் என்னும் எண்ணம் உள்ள இளைஞர்கள் இருக்கும் வரை நாட்டிற்கு எந்தக் கேடும் இல்லை. நாடு சுபிட்சமாகவே இருக்கும் என்னும் எண்ணம் தோன்றியது.
‘நல்லது தம்பி. உங்க நம்பர வெளியிடறேன். யாராவது வேலைக்கு எடுத்துக்கிட்டாங்கன்னா அவங்ககிட்ட சேர்ந்து வாழ்க்கைல முன்னுக்கு வாங்க’ என்றேன்.
‘ரொம்ப நன்றி சார்’ என்ற கார்த்தீசனின் கைப்பேசி எண்: +91-9197914-87783

பி.கு.: அவர் தற்போது ஊபரில் ஓட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்.

ஓலாவில் ஒளிரும் ஞானம்

‘என்ன தம்பி, ஊரா, வெளியூரா?’ தாடி வைத்த ஓட்டுனரின் இறுக்கமான முகத்தைத் தளர்த்த Ice-Breaker.
‘வெளியூர்.’
‘எந்தப் பக்கம்?’
‘சிதம்பரம்’
‘அட, நம்ம பக்கம் தான். எனக்கு தேரழுந்தூர், மாயவரம் பக்கம்.’ அவர் முகத்தில் லேசான புன்முறுவல்.
‘வந்து எவ்ளோ நாளாச்சு?’
‘நாளீல்லீங்க. வருசம் 10 ஆச்சுது’
‘அப்ப சரி. நீங்க மெட்ராஸ் காரர் தான்.’
‘இல்ல சார். என்ன இருந்தாலும் சிதம்பரம் மாரி வராது..’ இது அமல்ராஜ்.
‘அது சரி. சொந்த ஊர் எப்பவுமே அப்படித்தான்.’
‘அதில்லீங்க. வந்து 10 வருஷம் ஆச்சு. ஆனா, எதுக்கு ஓடறேன், ஏன் ஓடறேன்னே தெரியல்ல. ஊர் என்ன சேர்த்துக்க மாட்டேங்குது. அன்னியமாவே இருக்கு சார்.’
‘அப்டியா சொல்றீங்க?’
‘அட ஆமாங்க. காலைல ஏழு மணிக்கு ஓட்ட ஆரம்பிச்சா, சோறு தண்ணி நேரத்துல கிடையாது. நேரங்கெடைச்சா சாப்பாடு, இல்லாட்டி டூட்டி கிடைக்காத போது சாப்டுக்குவேன். ஒரு வகைல நானும் இந்தக் காரும் ஒண்ணுதான். காருக்கும் எங்க போறோம்னு தெரியாது, ஏன் போறோம்னு தெரியாது. எனக்கும் அப்டித்தான்.’ அடுத்த வேதாந்த பாடம் துவங்கியது போன்று உணர்ந்தேன். அவரைப் பேச விட்டு அமைதியானேன்.
‘ஊர்லேர்ந்து பிரண்டு பேசினான். ஒரு பத்து மணி இருக்கும். ‘என்னாடா சாப்டியான்னான்?’ ‘இல்ல’ன்னேன். ‘காலைல என்ன சாப்டே’ன்னான்.’இனிமேதான் சாப்டணும்’னேன்.’டேய் பாவி, இப்டியே போனா செத்துடுவ டா. வேளைக்குத் தின்னமுடியாமா அப்டி என்னடா வண்டி ஓட்றது?’ன்னான். ரொம்ப பயமாயிடுச்சு.’ என்றார்.
‘பிரண்ட் என்ன பண்றார்?’
‘பெருசா ஒண்ணும் இல்லை. காலைல ஆறு மணிக்கு எந்திரிக்கறான். எட்டு மணி வரைக்கும் வயலுக்குப் போயி மாடு கன்னு மேயவுட்டு, வயலப் பார்த்துட்டு பத்து மணிக்கி கார்ப்பெண்டர் கடை வெச்சிருக்கான்ல, அங்க போயிருவான். மதியம் ஒரு மணிக்கு வீடு. சாப்பாடு, ஒரு மணி நேரம் தூக்கம். மறுபடியும் மரவேலை, அஞ்சு மணிக்கு வயல், ஏழு மணிக்கு டீக்கடைல ஊர் பிரண்ட்ஸ்ஸொட அரட்டை, எட்டு மணிக்கு வீடு, பத்து மணிக்கு தூக்கம். வாழ்க்கைன்னா இது தான் சார் வாழ்க்கை’
‘அப்ப ஊருக்குப் போகலாம்ல?’
‘அது இப்ப முடியாது சார். ஊருக்குப் போனா வேலை ஒண்ணும் தெரியாது. விவசாயம் செய்யத் தெரியாது. அங்கயும் வண்டி ஓட்டணும்னா பிரயோஜனமில்லை. அப்பாரு ஐ.டி.ஐ. படிடான்னு சொன்னாரு. நான் ஊர் சுத்தினேன். இப்ப கைவேலை ஒண்ணும் தெரியல்ல. வண்டி ஓட்றது மட்டும் தான் வழி.’
‘எத்தனை நாள் வண்டி ஓட்டுவீங்க?’ சுயத் தாழ்ச்சிப்பேச்சைக் குறைக்க நடுவில் ஊடுறுவினேன்.ராஜாஜியின்தொழிற்கல்வியைப் புறக்கணித்த தமிழ்ச் சமூகத்தின் மீதிருந்த வருத்தம்அதிகமானது.
‘முப்பத்தஞ்சு வயசாச்சு. அம்பது வயசு வரைக்கும் வண்டி ஓட்டணும். அதுக்குள்ள புள்ளைங்கள்ளாம் படிச்சுடும். அம்பது வயசுல சேர்ந்தது போதும்னு ஊருக்குப் போயி ஒக்காந்துடணும். இதான் என் பிளான்,’ என்ற அமல்ராஜின் கண்களில் தீவிரம் தெரிந்தது.
‘இப்ப ஏதாவது சேர்த்திருக்கீங்களா?’
‘ஒண்ணும் இல்லை சார். நிறைய சம்பாரிக்கறேன். ஓலா புண்ணியத்தில நிறைய காசு வருது. ஆனா ஒண்ணும் நிக்க மாட்டுது. இந்த ஊரு எல்லாத்தையும் புடுங்கிக்குது,’ என்ற அமல்ராஜ் சொல்வதில் உண்மை இல்லாமல் இல்லை.
‘ஊர்ல இவ்வளவு சம்பாரிச்சேன்னு வெச்சுக்குங்க, நான் தான் ராஜா. ‘
எல்லாத் தொழில்களுமே அப்படித்தான் என்ற ஞானம் உள்ளிறங்குவதை உணர்ந்தேன். ஊரும் நாடும் வேறுபடலாம், ஆனால் அடிப்படை உண்மைகள் வேறுபடுவதில்லை என்று அசரீரி ஒலிக்கக் கேட்டேன்.
‘முன்னாடியெல்லாம் ரொம்ப கோவம் வரும் சார். போட்டு ஒடச்சுடுவேன். இப்ப, கார் ஓட்டறதுல ரொம்ப பொறுமை வந்திருச்சு. முப்பத்தஞ்சு வயசுல வாழ்க்கையே கண்ணு முன்னால தெரியற மாதிரி இருக்கு. சட்டுனு உள்ள பூர்ற டூ வீலர் காரனப் பார்த்தா பாவமாத்தான் இருக்கு. முன்னெல்லாம் அவன் சட்டையப் புடிப்பேன். இப்பலாம் ‘போயிட்டுப் போறான், அவனுக்கு என்ன அவசரமோ’ன்னு தோணுது. ‘இங்க மெட்றாஸ்லதான் எல்லாரும் ஓடணும். ஊரு தான் அவன் உள்ள பூந்து ஓட்றதுக்குக் காரணம். அவன் என்ன செய்வான்’னு நினைச்சு மன்னிச்சு விட்டுடறேன்.’
நான் மவுன விரதம் அனுஷ்டித்தேன்.
‘எனக்கு அம்பது வயசுக்குள்ள ஊருக்குப் போகணும். அந்தப் பையனுக்கு இன்னும் முன்னாடியே ஊருக்குப் போகணுமோ என்னவோ. போயிட்டுப் போறான். அதோ டூ-வீலர்ல ஒட்டிக்கிட்டுப் போவுதே ஒரு பொண்ணு, அது வாழ்க்கை பெசகாம நல்லா வரணுமேன்னு தோணுதுங்க. வண்டி ஓட்ற தா*ளி அவளைக் கல்யாணம் பண்ணி நல்லா வெச்சுக்கணும்னு மனசு ஏங்குது. எனக்குப் பொட்டப்புள்ள இருக்கில்ல?’ என்ற அமல்ராஜ் பொறுப்பான, சமூக அக்கறையுள்ள தந்தையாக  நின்றார்.
 
இறங்குமிடம் வரவே, ‘தம்பி, எல்லாம் நல்லா நடக்கும். உடம்பப் பார்த்துக்குங்க. உங்கள நம்பி பிள்ளைங்க இருக்காங்க. வேளைக்குச் சாப்பிடுங்க. சீக்கிரம் சிதம்பரம் போயி சந்தோஷமா இருங்க,’ என்றவனை வித்தியாசமாகப் பார்த்தார் அமல்ராஜ்.
கனவு மெய்ப்பட வேண்டும்.
ஓலா என்னும் ஞான ரதம், அதில் உலா வருகையில் கிடைப்பது ஞான தரிசனம்.

‘அறம்’- அது இல்லாத படம்

‘அறம்’ என்றொரு இடதுசாரித் திரைப்படத்தை ஏர்-இந்தியா காண்பித்தது.
 
போர்வெல்லில் தவறி விழும் குழந்தையை மீட்டெடுக்கும் முயற்சியில் மாவட்ட கலெக்டர் மதிவதனி(பெயரைக் கவனிக்கவும்) முயல்கிறார். இதனால் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்கிறார். இந்த நிகழ்வில் படம் முழுவதும் இந்திய எதிர்ப்பு வசனங்கள். குறிப்பாக இஸ்ரோ எதர்ப்பு வெளிப்படை. அடிக்கடி இஸ்ரொவின் ராக்கெட் காட்டப்படுகிறது. டி.வி. பேட்டியில் ஒரு முட்டாள் ‘ராக்கெட் கனிம வளங்களைக் கண்டறியவே செலுத்தப்படுகிறது என்கிறான். ஆளை எங்கோ பார்த்த முகமாக இருக்கிறது. ஜி.பி.எஸ்., புயல் முன்னறிவிப்பு, கடல் வளப்பாதுகாப்பு, தொலைதூரக் கல்வி, தொலவு-மருத்துவம், அந்த மூட-பேட்டியாளன் பங்குபெறும் டி.வி. நிகழ்ச்சியை மக்கள் பார்க்கவும் கூட செயற்கைக்கோள்கள் பயன்படுகின்றன. இவை தவிர மற்ற நாடுகளை வேவு பார்க்கவும், நமது ராணுவத் தேவைகளுக்காகவும் அனுப்பப்படுவதுண்டு. ராக்கெட் ஏவ வசதி, பணம், தொழில்நுட்பம் இல்லாத நாடுகள் பலவற்றிற்கும் இந்தியாவே குறைந்த செலவில் உதவுகிறது. அடிப்படை அறிவு வேண்டாம், அடிப்படை அறம் இல்லாமல் பேட்டி நடக்கிறது.
 
இந்த அழகில் குழந்தையின் உயிருக்கு மிகுந்த ஆபத்து ஏற்படும் நேரத்தில், மக்களின் உணர்ச்சி பொங்கியிருக்கும் நிலையில் கலெக்டர் பிரச்சாரம் செய்கிறார். குழிக்குள் இறங்கும் சிறுவனிடம் ‘இந்தியா போன்ற நாடுகள்ல..’ என்று அறிவுரை சொல்லி ஊக்கம் ஊட்டுகிறாராம். படத்தில் பல இடங்களில் ‘இந்தியா போன்ற நாடுகள்ல..’ வருகிறது.
 
உச்சகட்ட வெறுப்பு ‘ஸாரே ஜஹான் ஸே அச்சா’ பாடலை ஒரு குடிகாரன் இழிவுபடுத்துவது.
 
எந்த சினிமாவும் பார்க்கக்கூடாது என்றும், குறிப்பாகத் தமிழ் சினிமா பார்ப்பதே இல்லை என்றும் சில ஆண்டுகளாக இருந்துவருவது என்ற எனது முடிவு மிகச்சரியானதே என்பதை எனக்கு உணர்த்தியது ‘அறம்’.
 
கலை, இலக்கியம் என்கிற போர்வையில் தேசத்தையும் அதன் வெற்றிகளையும் இழிவுபடுத்துவது முற்போக்கு என்றால் நான் முற்போக்காளன் அல்லன்.
 
‘அறம்’ = எள்ளளவும் அதைத் தன்னகத்தே கொள்ளாத படம்.

ஓலாவில் ஒரு உபன்யாசம்

‘என்ன தம்பி நீங்க எங்க சாமிய வெச்சிருக்கீங்க?’ ஓலா காரில் ஏறி, டேஷ்போர்டில் இருந்த அலங்கார லக்ஷ்மிந்ருஸிம்ஹ விக்ரஹத்தைக் கண்டவுடன் கேட்டேன்.

‘அட, இவன் உங்களுக்கும் சாமியா, சரிதான். அவன் தனக்கு வேணுங்கறவங்களைத்தான் வண்டில ஏத்துவான்..’ என்ற கார்த்திக் சிரித்தார்.

‘அது சரி. நரஸிம்மர் விக்ரஹம் எப்படி இங்க..?’ கேட்டேன்.

‘நரஸிம்மனப் பத்தி சொன்னா நாள் முழுக்க பேசிக்கிட்டே இருப்பேன்,’ முக மலர்ச்சியுடன் சொன்ன ஓட்டுனர் மேலும் தொடர்ந்தார்.

‘இவரு எங்கிட்ட வந்தது எப்பிடின்னு தானே கேக்கறீங்க? இவரு என்னோட கத்தாருக்கே வந்தாரு. இவரு இல்லாம நான் இல்லை’ என்றவரின் முகமலர்ச்சி உண்மையாகவே தோன்றியது.

‘ஆமாங்க, கத்தார்ல நம்ம சாமில்லாம் இருக்கக் கூடாது. ஆனா, இவரு இருந்தாரு. அங்ஙன கம்பி கட்ற வேலைக்கிப் போனேன். தினமும் காலைல இவருக்கு ஒரு பத்தி ஏத்தி வெச்சுட்டுப் போயிடுவேன். ராத்திரி எந்த நேரமா இருந்தாலும் வந்து, குளிச்சுட்டு, இவரு மேல தண்ணி ஊத்தி ஒரு அபிசேகம் பண்ணிட்டு, பொறவு தான் நான் சாப்புடுவேன். சனிக்கிழமைகள்ல ஒட்டகப் பால் வாங்கி அபிசேகம் செய்வேன்,’ என்றவர் என்னைத் தனது உலகத்துக்குள் ஈர்த்தார். பின் இருக்கையில் இருந்த என் மனைவி, மகன் முகங்களில் ஆச்சரியக் குறிகள். நீண்ட உபன்யாசத்திற்குத் தயாரானேன்.

‘ஆனா ஒண்ணுங்க. வெறும் கம்பி கட்டற வேலைக்குப் போன என்னை அந்த காண்டராக்ட்ல பல பேர வெச்சு வேலை வாங்கற நிலைக்கு ஒசத்தினார் சார் நரஸிம்மர். பொறவு நான் கம்பியே கட்டல..’

‘அப்புறம் எப்பிடி இங்க, இந்தியால?’ என்றேன்.

‘வந்தப்புறம் ஒரு லாரி வாங்கி விட்டேன். எட்டரை லட்சம் கடன். முழுகிடுவேன் போல இருந்துச்சு. போன மாசம் வரைக்கும் தலை வரைக்கும் கடன். ஆனா, இப்ப வெறும் அம்பதாயிரம் தான் கடன் இருக்கு. அவன் கொடுக்கணும்னு நினைச்சான்னா யாரால தடுக்க முடியும்?’ என்றவரை நம்புவதா இல்லையா என்று மனதில் ஓட, வியப்பில் பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தேன்.

‘ஒண்ணு மட்டும் உண்மைங்க. இவன் பேசற தெய்வம். நான் இவனைப் பார்த்து அழுதுகிட்டே இருக்கேன். முன்னாடி இவன் எங்கிட்ட இல்லீங்க. இவன் எங்கிட்ட வந்தது பெரிய கதை..’ என்று தொடர்ந்தவரைக் குறுக்கிடாமல் வாயை மூடிக்கொண்டேன்.

‘மொதல்லயும் வண்டி ஓட்டிக்கிட்டு இருந்தேன். அப்ப, இவரு எங்கிட்ட இல்லை. டேஷ்போர்டுல பிள்ளையார் பார்க்கறீங்கல்ல அவரு மட்டும் தான் இருந்தாரு. அவரும் நான் செஞ்ச பிள்ளையாரு. நான் எதப் பார்த்தாலும் செஞ்சுடுவேன். பிள்ளையாரு, முருகன், அம்மன் இப்பிடி பல தெய்வங்களைக் கும்பிட்டுக்கிட்டு இருந்தேன். கந்தர் சஷ்டி கவசம் தினமும் சொல்லிக்கிட்டு இருந்தேன். ஒரு மாதிரி முருகன் பைத்தியமாவே இருந்தேன். ஆனா பிள்ளையார், முருகன்னு மாறி மாறி வந்து இப்ப கடைசில நரஸிம்மரப் புடிச்சிருக்கேன்,’ என்றவர் ஒரு நிமிடம் அமைதி காத்தார்.

‘இவுரு எப்பிடி வந்தார்னு சொல்லல இல்ல? டேஷ்போர்டு வெறும இருந்துச்சு. வெச்சா இவரதான் வெக்கணும்னு இருந்தேன். உங்கள மாதிரி ஒரு அய்யிரு ஏறினாரு. நரஸிம்மர் சிலை எங்க கிடைக்கும்நு கேட்டேன். அவுரு ‘கிரி டிரேடர்ஸ்’லன்னாரு. ஒடனே போயி வாங்கிடணும்னு பார்த்தேன்.  கைவரல. ஒவ்வொரு முறை மயிலாப்பூர் போனாலும் உடனே சவாரி வந்து வேற எங்கியாவுது போயிடுவேன்.

நார்மலா சனிக்கிழமைல வண்டிய எடுக்க மாட்டேன். அன்னிக்கி பெருமாளுக்கான நாள். அவருக்கான பூஜை, கோவில் அப்டின்னு இருந்துடுவேன். ஆனா ஒரு சனிக்கிழமை வண்டிய எடுத்தேன். நரஸிம்மா உன்னை வாங்காம ஓய மாட்டேன், இரு வறேன். இன்னிக்கி எவ்வளாவு வசூல் ஆகுதோ அதை வெச்சு வாங்கறதுன்னு முடிவு செஞ்சு காலைல வண்டிய எடுத்தேன். நாள் முழுக்க சவாரி. அதுவரைல அவ்வளவு சவாரி எடுத்த்தே இல்லை. சரி நரஸிம்மன் ஆழம் பார்க்கறான்னு எல்லா சவாரியையும் எடுத்தேன். பாருங்க, அன்னிக்கி மட்டும் மூணு முறை மயிலாப்பூர் சவாரி வந்துச்சு. ஒவ்வொரு முறை கிரி டிரேடர்ஸ் போகணும்னு இறங்கினாலும் உடனே வேற ஒரு சவாரி வந்துடும். கடைசியா கடை சாத்தற நேரத்துல கபாலி கோவில் சவாரி ஒண்ணு வந்துது. ஆள இறக்கி விட்டுட்டு கடைக்குள்ள ஓடறேன். கடை சாத்தற நேரங்கறாங்க. லைட்டு கூட அணைச்சுட்டாங்க. எப்பிடியாவுது எங்கிட்ட வந்துடு நரஸிம்மானு அழுதுகிட்டே அங்க கேக்கறேன். மேல போங்கறாங்க. நரஸிம்மர் சிலை விக்ரஹம் வேணும்னு அழுதுகிட்டே கேக்கறேன். இருட்டுல ஒருத்தர் எடுத்துக் கொடுக்கறாரு. பார்க்கக் கூட இல்ல. அப்பிடியே வாங்கினு வந்துட்டேன். அன்னிலேர்ந்து இவுரு எங்கூட இருக்காரு.

தினமும் பூ அலங்காரம். வாரம் ஒரு முறை வஸ்திரம் மாத்துவேன். உள்ள பாருங்க,’ என்றார். டேஷ்போர்டில் இருந்த பெட்டியில் பல வண்ணங்களில் வஸ்திரங்கள்.

‘இந்த மண்டபம்?’ என்று கோவிலாழ்வாரைப் பற்றிக் கேட்டேன்.

‘அது இன்னொரு கதைங்க,’ என்று துவங்கியவரைச் சிறிது பொறாமையுடனும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

‘நரஸிம்மர் வந்துட்டாரு. அவர வண்டில அமர்த்தியாச்சு, பூவெல்லாம் போட்டாச்சு, ஆனா நாள் பூரா வெய்யில்ல உக்காந்திருக்காரு. நாம ஏஸில இருக்கமே, இவரு இப்பிடி வெய்யில்ல வாடறாரேன்னு மனசு கேக்கல. ஒரு சின்ன குடை வாங்கி வெச்சேன். போதல, ஒரு கண்ணாடிக் கூண்டு செஞ்சு அதுக்குள்ள கார் ஏஸிய விடலாம்னு முயற்சி பண்ணினேன். ஒரு அய்யிரு சவாரில வந்தாரு. அது வேண்டாம். கண்ணாடில்லாம் வாணாம். சின்ன மண்டபம் மாதிரி இருக்கட்டும். காத்தோட்டமா இருக்கட்டும்நு சொன்னாரு. மண்டபம் பலதும் வெச்சு பார்த்தேன். ஒண்ணும் சரியில்லை.

‘அப்பதான் ஒரு சவாரி வந்ததுங்க. ஏறினவரு  நரஸிம்மரையே பார்த்துக்கிட்டிருந்தாரு. என்னங்கன்னு கேட்டேன். இல்ல, சோளிங்கர் போகணும். வேளையே அமையலன்னு வருத்தப்பட்டாரு. இங்கன இவரப் பார்த்தீங்கல்ல, இவரு உங்கள கூட்டிக்கிட்டுப் போயிடுவாரு. ஒரு வாரம் கழிச்சுப் பாருங்கன்னேன். சிரிச்சுக்கிட்டே ‘ ஏம்பா ஒரு மண்டபம் வைப்பா’ ன்னாரு. ‘தேடிக்கிட்டிருக்கேன்’ன்னேன்.

ஒரு வாரம் கழிச்சு  போன் பண்றாரு. இங்க வாப்பான்னு ஒரு அட்ரஸ் சொல்றாரு. போயி பார்த்தா பெரிய மரப் பட்டறை ஓனரு. அறுபது பேர் வேலை செய்யறாங்க அவர்ட்ட. என்னப் பார்த்துட்டு ஓடி வராரு. நாலு பேரக் கூப்பிட்டு தம்பிக்கு என்ன மாடல் புடிக்குதோ அதுல ஒரு சின்ன மண்டபம் செஞ்சு குடுங்கறாரு. எனக்குப் புல்லரிக்குது. அவரு எங்க, நான் எங்க. நாலு டிசைன் கொடுத்தாங்க. கடைசில இந்த டிசைன் தான் புடிச்சுது. செஞ்சும் குடுத்தாரு. அதே வாரம் சோளிங்கர் போயிட்டு போன் பண்றாரு.

நான் ஏதோ செய்யறென்னு நெனைச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். எல்லாம் அவன் செஞ்சுக்கறான். நாமெல்லாம் பொம்மைங்க சார். அவன் ஆட்டறான், நாம் ஆடறோம்,’ என்றவர் அவ்விடத்தில் ஒரு சின்ன சேங்காலிபுரம் அனந்த ராம தீக்ஷிதர் போல தெரிந்தார்.

‘அன்னிலேர்ந்து பெருமாள் மண்டபத்துல ஒக்காந்துட்டு இருக்கார்,’ என்று தொடர்ந்தவர், ‘ஆங், நான் எப்படி நரஸிம்மர் பித்து ஆனேன்னு கேட்டீங்கல்ல?’ என்று கேட்டவர் தொடர்ந்தார். கேட்டதையே மறந்து நான் அமர்ந்திருந்தேன்.

நெய்வேலி பக்கத்துல முத்தாண்டிக் குப்பம்னு ஒரு ஊர் இருக்கு ( நானும் நெய்வேலி என்பதால் தெரிந்திருந்தது). அங்க கருப்புசாமி கோவில்ல பூசாரியா இருந்தேன்,’ என்றார்.

‘கருப்பு கோவில்ல பூசாரியா?  நீங்க வேலூர்ன்னு தானே சொன்னீங்க?’ என்றேன் சந்தேகத்துடன்.

‘சொல்றேன், சொல்றேன். வேலூர் தான். திருச்சில ஐ.டி.ஐ. படிக்கப் போனேன். அங்க முத்தாண்டிக் குப்பத்துல இருந்து இன்னொரு பையன் படிச்சான். அவன் கைல ‘கருப்பு சாமி’ பச்சை குத்தியிருந்திச்சு. என்னன்னு கேட்டேன். சாமின்னான். போயி பார்க்கலாம்னு போனா, கருப்பு என்னைப் புடிச்சு இழுத்துக்கிட்டான். ஐ.டி.ஐ., அப்புறம் கருப்பு கோவில் பூசாரியாயிட்டேன். அப்ப, பெரிய பூசாரி மகாபலிபுரம் பக்கத்துல இருந்து ஒரு சாமி விக்ரஹம் கொண்டு வந்தார். ‘டேய், இது சின்ன சைஸ்னு பார்க்காத. ரொம்ப பவரு. சுத்த பத்தமா இருக்கணும். பேரு நரஸிம்மர்’ன்னாரு. அப்பலேர்ந்து நரஸிம்மர் மேல பக்தி வந்துடுச்சு. ரெண்டர மணி நேரம் ஒத்தக் கால்ல நின்னு, நரஸிம்மா, நரஸிம்மான்னு அவரோட பேரையே சொல்லிட்டு அழுதேன். பொறவு என் வாழ்க்கையே மாறிடுச்சு. அவரோட சிலைய வாங்கணும்னு அப்பவே தீர்மானிச்சேன். ஆனா, அவன் தீர்மானிக்கணுமே. அவன் எப்ப நினைக்கறானோ அப்பதான் நம்மகிட்ட வருவான்,’ என்ற கார்த்திக் வேறு தளத்தில் இருந்து பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

narasimhar.JPG‘நரஸிம்மர் விக்ரஹம் வந்ததும் வண்டில இன்னும் யந்திரம் தான் வெக்கலை. மத்தபடி எல்லாம் பண்ணிட்டேன். பலரும் வருவாங்க, யந்திரம் இருந்தா தோஷம் வரும். அதால வெக்கலை. பாருங்க  பெருமாளுக்கு வஸ்திரத்துக்குள்ள பூணூல் போட்டிருக்கேன், தாயாருக்கு கருகுமணி போடணும்னு ஒரு மாமி சொன்னாங்க, போட்டிருக்கேன். சின்னச்சின்னதா கிரீடம், மாலைன்னு செஞ்சு போட்டுக்கிட்டே இருக்கேன். இவருக்கு எவ்வளவு செஞ்சாலும் இன்னும் செய்யணும்னு தோணிக்கிட்டே இருக்கு. நான் எங்க செய்யறேன். அவன் செஞ்சுக்கறான்.

‘சில மாசம் முன்னால ஒரு வயசானவரு ஏறினாரு. நரஸிம்மன் வந்தா சிவனும் வரணுமேன்னாரு. புரியல விட்டுட்டேன். ஒரு பத்து நாள் கழிச்சி மச்சான் சின்ன பஞ்ச லோக சிவ லிங்கம் வாங்கியாந்தான். ஒரு மாசம் வெச்சு பூஜை பண்ணினான். முடியல்லடா, நீ வாங்கிக்கோன்னு எங்கிட்ட குடுத்துட்டான். இப்ப அவரு ஊர்ல ஒரு சின்ன ஊஞ்சல்ல உக்காந்திருக்காரு. சின்ன கலசம் செஞ்சு அதிலேர்ந்து தண்ணி விழறாப்ல செஞ்சிருக்கேன். சிவன் அபிஷேப் பிரியன், ஆனா நரஸிம்மர் அலங்காரப் பிரியர். அதால தினமும் இவருக்கு இங்க பூ அலங்காரம்,’ என்றார்.

narasimhar-carநீண்ட நெடிய கலாச்சார விழுமியத்தின் தாக்கம் ஏழை எளிய மக்களின் உள்ளும் இறங்கி, வடிந்து, கலந்து, உதிரத்தில் ஓடிக்கொண்டிருப்பதையும், பெருமாள் தனது பக்தர்களைக் கொண்டு என்னவெல்லாம் செய்கிறான் என்றும் மனதில் ஓட, நானும் ஜானகியும் மகன் பரத்ராமும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டோம்.

‘எனக்கு ஒரு ஆசையும் இல்லை சார். நம்ம பெருமாளுக்கு ஊர்ல ஒரு சின்ன கோவில் கட்டணும். விதம் விதமா அலங்காரம் செய்யணும். அவன் எப்பவும் குளிர்ச்சியாவே இருக்கணும், அவ்ளோதான் சார்’

‘கல்யாணம் ஆயிடுச்சா?’ என்றேன், அவரைப் பற்றி மேலும் தெரிந்துகொள்ள.

‘இல்லை. பார்த்துக்கிட்டிருக்காங்க. ஒரு பாலிஸி உண்டு சார். பொண்ணு ஏழையா இருந்தாலும் எப்பிடி இருந்தாலும் என்னை நம்பி வாழ வந்தா, சுகமா இருக்கணும். அதால ஊர்ல பதினஞ்சு லட்சத்துல கீழயும் மேலயுமா வீடு கட்டியிருக்கேன். அம்மா அப்பா அங்க இருக்காங்க. லாரி ஓடுது. கார் இருக்கு. வர்ற பொண்ணு கஷ்டப்படாம இருக்கும்,’ என்றவரை வாழ்த்துவதா, வணங்குவதா என்று தெரியாமல் மலங்க மலங்க விழித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

‘ஓரமா நிறுத்துங்க. ஏ.டி.எம்.ல பணம் எடுக்கணும்’ என்றவனிடம், ‘நீங்க பணம் கொடுக்கல்லேன்னாலும் பரவாயில்லீங்க. பெருமாளுக்குப் பிரியமானவர் நீங்க,’ என்றவருக்கு என்னிடம் பதில் இல்லை.

ஒரு ஏ.டி.எம். கையிருப்பை மட்டும் காட்டி, பணம் தர முடியாது என்றது ( ஐ.சி.ஐ.சி.ஐ.). வண்டிக்கு வந்தவுடன்,’ சார், எனக்கு வர வேண்டியது எப்படியும் வந்துடும் சார். ஒரு சவாரி நூறு ரூபா கொடுக்கணும், பணம் இல்லை, கையிருப்பு எண்பது ரூபா தான். இருக்கறதக் கொடுத்துட்டு பின்னாடி சில நாள் கழிச்சு மனசு கேக்கல தம்பி ஒன்னோட பாங்க அக்கவுண்ட் நம்பர் சொல்லுன்னு கேட்டு கூட நூறு ரூபா அனுப்பி வெச்சார். எனக்கு என்ன தரணும்னு நரஸிம்மருக்குத் தெரியும் சார்,’ என்ற அந்த வேதாந்தி பாரதத்தின் ஆன்மா என்றால் தவறில்லை என்று நினைத்தேன்.

அருகில் எச்.டி.எப்.சி. ஏ.டி.எம்.ல் பணம் எடுத்து வந்த் போது,  ‘அது போகட்டும் சார். உங்க நம்பரக் கொடுங்க. என்னோட ‘நரஸிம்மர் வாட்ஸப்’ குரூப்ல சேர்த்துக்கறேன். வாரா வாரம் என்ன அலங்காரம்னு என்னோட பேசஞ்சர்ஸ் எல்லாருக்கும் அனுப்பிக்கிட்டிருக்கேன்,’ என்று கூக்ளி போட்டு வீழ்த்தினார்.

சரி தம்பி. நரஸிம்மருக்கு சாப்பிடறதுக்கு என்ன கொடுப்பீங்க?’ என்றேன்.

karthik_ola‘நைவேத்யமா ஸார்? பானகம் தான். தினமும் பானகம் உண்டு,’ என்றவரிடம் மேலும் கேட்க ஒன்றும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. பரிபூரணமான பிரேமையுடன், அசைக்கமுடியாத பக்தியுடன் நரஸிம்மரின் சேவையே தனது வாழ்வின் பயன் என்று வாழ்ந்துவரும் கார்த்திக்கை விட சிறந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவன் உண்டோ என்று எண்ணிக் கொண்டிருந்தபோது,

‘ இன்னொரு விஷயம் சார். இன்னிக்கிக் காலைல ஒரே சவாரில என்னோட டெய்லி டார்கெட் முடிஞ்சுது. வீட்டுக்குப் போகலாம்னு ‘Go Home’ அழுத்திக்கிட்டே இருக்கேன். பதில் வரலை. மீண்டும் அழுத்தினேன். வரலை. சரி, நரஸிம்மன் நமக்கு வேற வேலை வெச்சிருக்கான் போல’ ந்னு பத்து நிமிஷம் செல்போன நோண்டிக்கிட்டிருந்தேன். அப்ப உங்க கால் புக் ஆச்சு. பெருமாள் தன் அடியார்களைத்தான் தன் கிட்ட அனுமதிப்பார் சார்,’ என்ற கார்த்திக்கின் உருவில் பார்த்தசாரதி அமர்ந்திருந்தார்.

‘அஹோபிலம் போயிருக்கீங்களா?’ என்றேன்.

‘அவசியம் போகணும் சார். ஆனா, நாம முயற்சி பண்ணா நடக்காது. அவனுக்குத் தெரியும். எப்ப வரச் சொல்றானோ போகணும். கூடிய சீக்கிரம் வரச் சொல்வான்னு நினைக்கறேன்,’ என்றார்.

இறங்குமிடம் வர, மனமில்லாமல் இறங்கி விடைபெற்ற பின் கார் நகர்ந்தது. நரஸிம்மரும் அவரது ஆத்மார்த்தமான பக்தரும் சிறிய ஆட்டத்துடன் நகர்ந்தனர்.

‘ஆடி ஆடி அகம் கரைந்து இசை பாடிப் பாடிக் கண்ணீர் மல்கி

நாடி நாடி நரசிங்கா வென்று வாடிடும் இவ்வாணுதளே’

கார்த்திக். அலை-பேசி எண்: +91-7418853033

பி.கு.: கத்தாருக்குச் சென்று வந்தவர் கல்லாலான நரஸிம்மர். தற்போது முத்தாண்டிக்குப்பம் கருப்புசாமிக் கோவிலில் இருக்கிறார்.

 

 

 

 

தமிழக மாணவர்கள் கவனத்திற்கு

மாணவர்கள் கவனத்திற்கு என்று இரு வாரங்களாக பேஸ்புக்கில் எழுதிவந்தேன். பல மாணவர்களுக்குப் பயனுள்ளதாக இருந்தது என்றார்கள். பல பெற்றோர் நன்றி தெரிவித்தார்கள். அவை அனைத்தையும் ஒன்றாக இவ்விடம் எழுதியுள்ளேன். மாணவர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். நன்றி.


+2 தேர்வில் மதிப்பெண் குறைந்த மாணவர்கள் கவனத்திற்கு:

நல்லது நடந்துள்ளது. நல்ல வேளையாக மதிப்பெண் குறைந்துள்ளது. இனி உங்களைப் பொறியியல் படித்தாலே ஆயிற்றுஎன்று யாரும் பெரும்பாலும் தொல்லைகொடுக்க மாட்டார்கள்(அல்லது)தொல்லைகள் குறைய வாய்ப்புள்ளது.

சரி.மேற்கொண்டு என்ன செய்யலாம்?

கணிதத்தில் விருப்பமிருந்தால் பி.எஸ்.ஸி கணிதம் பயிலுங்கள்.அல்லது புள்ளியியல் (Statistics)பயிலுங்கள்.மிகப் பிரகாசமான எதிர்காலம் உள்ளது.இவற்றுடன் Big Dataதுறையில் பகுதி நேரமாகச் சில பாடங்களை/கணினி மொழிகளைக் கற்றுக் கொள்ளலாம்.பெரும்பாலும் இலவசமானவை தான்.கட்டணம் இருந்தாலும் வெகு சொற்பமே.அத்துடன் இவைமுழுவது ஆன்லைனில் உள்ளன.பெண்கள் இதற்காகவென்று வெளியில் சென்று பயில வேண்டியதில்லை. தேவைஒரு கணினி+இணையத் தொடர்பு+உங்கள் உழைப்பு.அவ்வளவே.

இத்துறையில் தேர்வானால் Data Scientist, Data Engineerஎன்று பிரகாசமான வாய்ப்புகள் உள்ளன.வங்கி,உயிரியல்,மருந்தியல்,குற்றப் புலனாய்வு என்று பல துறைகளில் இதனால் பணிகள் கிடைக்கின்றன.சுய தொழில் வாய்ப்புக்களும் பெருகியேஉள்ளன.
ஆக,வளமான எதிர்காலம் காத்திருக்கிறது.உங்களுக்குக் கேள்விகள் இருந்தால் கேளுங்கள்,சொல்கிறேன்.பின்னூட்டம் இடுங்கள்,பதிலளிக்கிறேன்.

கணிதம் விருப்பமில்லைஎன்றால்?நாளைசொல்கிறேன்.

வளமான எதிர்காலத்திற்கு என் வாழ்த்துக்கள். நன்றி.


தம்பி, +2 படித்து முடித்த நண்பரே,

நீங்கள் வானத்து நட்சத்திரங்களின் காதலரா? வானியல், அணு முதலியன உங்களை உசுப்பேற்றுகின்றனவா? ப்ளாக் ஹோல் உங்களைப் பரவசப்படுத்துகிறதா ? ஒவ்வொரு விண்வெளி நிகழ்வும் உங்கள் நினைவுகளில் அன்று முழுவதும் கிடந்து உங்களை ஆட்கொள்கிறதா? ‘அணுவைத் துளைத்து ஏழ் கடலைப் புகட்டி, குறுகத் தரித்த குறள்’ என்று படித்தால் ‘நம்மாள் அப்பவே அணுபத்தியெல்லாம் சொல்லியிருக்கான்யா’ என்று மனம் ஒரு நிலையில் இல்லாமல் அணு விஞ்ஞானம் பற்றியே பேசுபவரா நீங்கள்?

‘அண்ட பேரண்டமாய் அகிலாண்ட சோதியாய்’ என்று உலக நாயகியைப் போற்றும் போதெல்லாம் மனம் ஒரே தாவலில் அண்டம், பிரபஞ்சம், பேரண்டம் என்று விரியும் மனதுடையவரா நீங்கள்? ‘சாணிலும் உளன், ஓரணுவைச் சத கூரிட்ட கோணிலும் உளன்’ என்று கம்பன் சொன்னதும் மனம் அணுவின் உள் என்ன இருக்கிறது என்று அலைகிறவரா நீங்கள?

அப்படியென்றால் உங்களுக்கு இயற்பியல் இனிக்கிறது என்று உணர்ந்துகொள்கிறேன்.

முதலில் இயற்பியலில் ஒரு இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றுவிடுங்கள். அதற்குப் பின்னர் இயற்பியலில் முதுகலையோ அல்லது வானவியல், விண்வெளியியல் முதலியவற்றில் முதுகலையோ பெற்று, விண்வெளி, வான் மண்டல அறிஞராக, ஆராய்ச்சியாளராக முடியும்.

இதற்கு இந்தியாவில் பல சிறந்த பல்கலைக்கழகங்கள்/ ஆராய்ச்சிக் கூடங்கள் உள்ளன. மிகச் சிறந்தவை என்று கொண்டாடப்படுபவை:

Indian Institute of Science, Bangalore
Raman Research Institute, Bangalore
Saha Institute of Nuclear Physics
IITs
Institute of Mathematical Sciences, Chennai
Indian Institute of Space Science and Technology, Thiruvananthapuram
Tata Institute of Fundamental Research
Bhaba Atomic Research Center

இயற்பியலில் ஆராய்ச்சி என்பது நாம் அன்றாடம் பயன்படுத்தும் பொருட்களில் துவங்கி, நாம் கண்களால் காண முடியாத அணுக்கள் முதலாக, அண்ட பேரண்டங்கள் முடிவாக அனைத்தையும் உள்ளடக்கியதாகும்.

இணையத்தில் CERN என்று தேடிப்பாருங்கள். ஐரோப்பாவில் உள்ள இந்த நிறுவனம் பன்னாட்டு இயற்பியல், அணு, கணினி விஞ்ஞானிகளால் உருவாகி, Higgs Boson என்னும் நுண்துகள் பற்றிய உண்மையைக் கண்டறிய உதவிய நிறுவனம். அதைப்போன்ற ஒன்று தமிழ் நாட்டின் தேனி மாவட்டத்தில் நிறுவப்பட இருந்த ந்யூட்றினோ ஆய்வு மையம். இயற்பியலின் அடிப்படை அறிவு கிஞ்சித்தும் இல்லாத அரசியல் கழிசடைகளால் இம்மாதிரியான ஒரு உலகத் தரம் வாய்ந்த நிறுவனம் தமிழ் நாட்டில் நிறுவப்படாமல் போய்விட்டது. உங்கள் ஆராய்ச்சிக்கு நம்மூரிலேயே அமையவிருந்த ஒரு அறிவியல் அமைப்பையும் நாம் நழுவ விட்டுவிட்டோம்.

இதற்கான காரணம் அரசியல் வியாபாரிகள் மட்டும் அன்று. உங்களைப் போன்ற மாணவர்களும் இயற்பியல் சார்ந்த போதிய தெளிவு இல்லாமல் அவர்கள் பின்னால் சென்றதும் கூட.

போனது போகட்டும். நீங்கள் மேற்சொன்ன இயற்பியல் மையங்களில் படித்து, ஆராய்ச்சி செய்து வந்தால், ஒருவேளை நாளைய தமிழகம் இம்மாதிரியான இருட்டுத் தலைவர்களிடம் சிக்காமல், அறிவியல் பயின்ற, தெளிந்த சிந்தை உடைய உங்களிடம் வந்து சேரும். நீங்களும் அறிவியலையும், நம் நாட்டையும் முன்னேற்றுவீர்கள்.

‘சென்றிடுவீர் எட்டுத் திக்கும் கலைச்
செல்வங்கள் யாவும் கொணர்ந்திங்கு சேர்ப்பீர்’

கேள்விகள் இருந்தால் பின்னூட்டத்தில் கேளுங்கள். முடிந்தவரை பதிலளிக்கிறேன்.

வாழ்த்துக்கள்


எல்லாம் சரி சார், நான் வணிகவியல் / சோஷ்யாலஜி படிச்சிருக்கேன். எனக்கென்ன இருக்கு?’ என்று கேட்கும் +2 முடித்த மாணவருக்கு:

உனக்கென்ன தங்கச்சி, உலகமே உன் கையில்.
ரொம்ப பிரகாசமான வாழ்க்கை இருக்கிறது உன் முன்னால்.

C.A., ICWA, ACS வழி பற்றித் தெரிந்திருக்கும் உனக்கு. ஆனால் உன்னிடம் சொல்லப்படாத வழியும் ஒன்று உண்டு. அட்டகாசமான வழி அது.

CLAT – Common Law Admission Test – இந்தியா முழுமைக்குமான 19 மத்திய சட்டப் பல்கலைக் கழகங்களுக்கான நுழைவுத் தேர்வு. ‘ஐயோ, சட்டமா? வேண்டாம்..’ என்று அலறுவது கேட்கிறது. நான் சொல்வது மத்திய சட்டப் பல்கலைக் கழகங்கள். மாநில அல்ல, மத்திய.

19 மாநிலங்களில் மத்திய அரசு சட்டப் பல்கலைக் கழகங்களை நிறுவியுள்ளது. B Com LLB, BA LLB, BBA LLB என்று மூன்று பிரிவுகளில் ஐந்தாண்டுப் படிப்பு. அனைத்து மாநிலங்களில் இருந்தும் வரும் மாணவருடன் சேர்ந்து படிக்கும் வாய்ப்பு. பெங்களூரில் உள்ள NLSIU, ஹைதராபாத்தில் உள்ள NALSAR, கொல்கொத்தாவின் NUJS முதலானவை உலகத் தரம் வாய்ந்தவை.

1986ல் துவங்கப்பெற்ற NLSIUவின் அபரிமிதமான வளர்ச்சியைக் கண்டு பிரமிப்படைந்த சந்திர பாபு நாயுடு, தனது மாநிலத்திலும் அப்படி ஒன்று வேண்டும் என்று அன்றைய மத்திய அரசைக் கேட்டு பெற்றுக் கொண்டது தான் NALSAR. தற்போது தெலங்கானா உதயமானதால், விசாகப்பட்டினத்தில் இன்னொறைத் துவக்கியுள்ளார் (மத்திய அரசை நெருக்கி). தமிழ் நாட்டில் திருச்சியில் ஒன்று உள்ளதையும் நீ தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

படித்து முடிக்கும் முன்னே வேலை, அல்லது பின்னர் மேற்படிப்புக்கான வாய்ப்புக்கள் என்று உலக சுற்றும் வேலைகள் ஏராளம். பாரதத்தில் தான் பணியாற்றுவேன் என்றாலும் மிகச் சிறந்த சட்ட நிறுவனங்களில் வேலை. கை நிறைய சம்பளம், அந்தஸ்து என்று நல்ல வாழ்க்கை.

வழக்காடுதலில் விருப்பமெனில் (Litigation) அதற்கும் நல்ல வாய்ப்புக்கள் உள்ளன. ஊடகத் துறையிலும் சட்டம் தொடர்பான கட்டுரைகள், பார்வைகள் என்று செயலாற்றவும் வாய்ப்புள்ளது. அரசுசாரா நிறுவனங்களில் சட்ட ஆலோசகர் வேலைகள், நீதிபதித் தேர்வில் வெற்றி பெற்றால் மாவட்ட நீதிமன்றங்களில் நீதிபதிகள் பதவி என்று வாய்ப்புக்கள் ஏராளம்.

இவை எல்லாவற்றையும் விட, IAS முதலான தேர்வுகளில் சட்டத்தைப் பாடமாகக் கொண்டு எழுதினால் வெற்றி பெறவும் வாய்ப்புக்கள் உள்ளன.

பாரதத்தின் பொருளியல் வலுவடைவதால் உலக நாடுகளின் நிறுவங்கள் பெருமளவில் முதலீடு செய்கின்றன. ஆகவே இவற்றிலும் சட்ட ஆலோசகர் முதலான வேலை வாய்ப்புக்கள் என்று எதிர்காலம் ஒளிப்பிரவாகம். இதற்காகவென்று குஜராத்தின் காந்திநகரில் உள்ள GNLUவில் சீன, ஜெர்மன் மொழிகளைக் கூடக் கற்றுத் தருகிறார்கள்.

CLAT மதிப்பெண்ணைக் கொண்டு, பல தனியார் சட்டப் பல்கலைக் கழகங்களும் மாணவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். CLAT-PG என்று ஒன்று உள்ளது. இது சட்டத்தில் மேற்படிப்புக்கானது. இதில் வாங்கும் மதிப்பெண்ணைக் கொண்டு BHEL, ONGC, OIL முதலிய மத்திய அரச நிறுவனங்கள் தங்களுக்கான சட்ட ஆலோசகர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.

2019ல் இருந்து CLAT தேர்வை அனைத்து இந்தியத் தேர்வுகளுக்கான ஆணையம் நடத்தவிருக்கிறது. இணையத்தில் CLAT என்று தேடிப் பாருங்கள். உங்களுக்கான புதிய வாழ்வின் கதவுகள் திறக்கும்.

NLU = IIT for Law. முயற்சி திருவினையாக்கும். மறவாதே.

வாழ்த்துக்கள்.


+ 2 / 10வது முடித்த நண்பர்களே, இன்றைய பெரிய தேவைகள் என்னென்ன தெரியுமா?

எலக்ட்ரீஷியன்களும், பிளம்பர்களும்.

இரண்டும் தெரிந்திருந்தால் உங்களைப் பிடிக்க ஆளில்லை. எப்போதுமே வேலைக்கான அழைப்புமணி ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும். தமிழகத்தில் Vocational Stream என்னும் பிரிவில் இம்மாதிரியான படிப்புக்களைச் சொல்லித் தருகிறார்கள்.

என் நண்பன் சிங்கப்பூரில் இருந்து கொண்டே சென்னையில் ஒரு Maintenance Company நடத்தி வந்தான். NRIக்களின் சென்னை வீடுகளைப் பராமரித்தல், மின் வேலைகள் செய்து கொடுத்தல், பிளம்பிங் வேலைகள் செய்தல் என்று ஒப்பந்த அடிப்படையில் நடத்தி வந்தான். இதற்காக கிராமப்புறங்களில் இருந்து ITI படித்த பிள்ளைகளுக்குப் பயிற்சி அளித்து, அவர்களைப் பணியில் அமர்த்தினான். ஒன்றரை ஆண்டில் அவனது நிறுவனம் போலவே பல நிறுவனங்கள் தோன்றத் துவங்கின. துவக்கியது யாரென்கிறீர்கள்? இவனது கம்பெனியில் வேலைக்குச் சேர்ந்த பிள்ளைகளே.

நான்கு வருடம் பொறியியல் படித்து வேலை கிடைக்கவில்லை என்று கால் செண்டர் வேலைகளுக்குச் செல்லும் இளைஞர்கள் இருக்கும் ஊரில், அடிப்படை மின் வேலைகள், பிளம்பிங் தெரிந்த பிள்ளைகள் பிழைத்துக் கொள்கிறார்கள். இந்த வேலைகளுக்கு ஆட்கள் கிடைப்பதில்லை என்பதே உண்மை.

தற்போது சூரிய மின்சக்தி பற்றிய விழிப்புணர்வு அதிகரித்திருக்கும் நிலையில், சூரிய மின் தகடுகள் நிறுவ, பராமரிக்க என்று மிதமான வேலை வாய்ப்புக்கள் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது.

சிங்கப்பூரில் வீடுகள் / பணிமனைகளில் இம்மாதிரியான மின் வேலைகள் / பராமரிப்புப் பணிகளைத் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த உழைப்பாளர்கள் செய்துவருகிறார்கள். அவர்களிடம் பேச்சுக் கொடுத்துப் பார்த்ததில் அவர்கள் டிப்ளமா / ஐடிஐ படிப்புக்களை முடித்தவர்களே என்று தெரிகிறது.

+2 படித்திருந்தாலும் பரவாயில்லை என்று டிப்ளமா முதலிய வகுப்புகளில் சேர்ந்து கையில் இம்மாதிரியான திறமைகளை வளர்த்துக் கொண்டால் வேலைக்குப் பஞ்சமில்லை. வேலை தொடர்பான கவர்ச்சித் தன்மை குறைவு, ஆனால் வேலை உறுதி.

கொஞ்சம் மாற்றிச் சிந்தித்தால் பல வழிகள் புலப்படும்.

வாழ்த்துக்கள்.


மாணவர்களே, +1 படிக்கும் ஒரு மாணவியின் தாயாரின் கேள்வி.

‘என் மகள் 11ம் வகுப்பில் ISC போர்டில் கணிதம், புள்ளியியல் (Statistics), வேதியியல், இயற்பியல் எடுத்துப் படித்து வருகிறாள். புள்ளியியல் மிகவும் கடினமாக உள்ளது. இதனைப் படித்தே ஆக வேண்டுமா? அவளுக்கு உயிரியலில் ஈடுபாடு இல்லை என்பதால் புள்ளியியல். என்ன செய்வது?’

புள்ளியியலை ஒரு பாடமாக வைத்திருக்கிறார்களே என்று பெருமையாக உள்ளது. இப்படி ஒரு பாடப் பிரிவை அளிக்கும் ISC போர்டுக்கு வாழ்த்துக்கள். CBSEயைக் காட்டிலும் நல்லது என்று படிக்கும் மாணவர்கள் சொல்கிறார்கள். பாடங்களின் கடுமையும் கொஞ்சம் அதிகமே. பாட நூல்களைப் பார்த்ததில் தெரிந்தது இது.

புள்ளியியல் இன்றைய பல துறைகளுக்கு அடிப்படையானது. பொருளியல் படிப்பு முதல், உயிரியல் ஆராய்ச்சி வரை புள்ளியியல் மிகவும் தேவையான ஒன்றாக உள்ளது. Econometrics என்னும் பாடப்பிரிவு பொருளாதாரம் சார்ந்த படிப்புக்களில் மிகவும் அத்தியாவசியமான ஒன்று. அத்துடன் Big Data எனப்படும் பிரிவில் புள்ளியியலின் தேவை மிக மிக அதிகம். இத்துறையில் Machine Learning, Deep Learning, Artificial Intelligence என்று பல புதிய பிரிவுகளிலும் புள்ளியியல் பெரும் பங்கு வகிக்கிறது.

புள்ளியியலில் வல்லுனராக இருப்பின் குற்றப் புலனாய்வு, வங்கித் துறை, வான சாத்திரவியல், தகவல் தொழில் நுட்பம், வானிலை முன்னறிவிப்பு, இயற்கைப் பேரிடர் கண்காணிப்பு மற்றும் முன்னறிவிப்பு, மருந்தியல், கள்ளப் பணப் பரிவர்த்தனையைத் தடுத்தல் மற்றும் ஆராய்ச்சி முதலியவை உள்ளடக்கிய பல நூறு துறைகளில் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத அளவிற்கு வேலை வாய்ப்புக்கள் உங்களுக்குக் காத்திருக்கின்றன.

புள்ளியியலில் மிகச் சிறந்த கல்விக் கழகம் கொல்கொத்தாவில் உள்ள ISI – Indian Statistical Institue – இந்தியப் புள்ளியியல் கழகம். இதற்கான நுழைவுத்தேர்வே மிகவும் கடுமையான ஒன்று. B.Stat., M.Stat., என்பதான படிப்புகளும், அதற்கும் மேல் முனைவர் பட்டப் படிப்புக்களும் உண்டு. இது தவிர, பல உலகப் பல்கலைக் கழகங்கள் Economics + Statistics சார்ந்து பட்டங்களை வழங்குகின்றன.

ரிசர்வ் வங்கி, மற்ற வங்கிகள், உலக மருந்து ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள், போலீஸ் துறை, பருவநிலை ஆய்வுக் கழகம் முதலான பலவற்றிலும் புள்ளியியல் துறையினர் அதிக அளவில் தேவைப் படுகின்றனர். வளமான எதிர்காலம் உண்டு. நன்றாகப் படிக்கச் சொல்லுங்கள்.

யூடியூபில் Statistics Lectures / Statistics IIT / NPTEL Statistics என்று தேடிப் பாருங்கள். பல வகுப்புக்கள் கிடைக்கின்றன.

எனவே, உங்கள் மகள் புள்ளியியலுடன் சேர்த்துக் கணிதம், இயற்பியல், வேதியியல் முதலியன படிக்கிறாள் என்பது நல்ல செய்தியே.

உங்கள் பெண்ணிற்கு வாழ்த்துக்கள்


மாணவர்களே, 2 நாட்களுக்கு முன் நடந்தது இது. மொழிப் பாடங்கள் பற்றியது.

‘எப்டி சார் என் பொண்ண தமிழ் படிக்கச் சொன்னீங்க? எனக்கு ஆறவே இல்லை’ என்றார் திருமதி.சுமதி, தொலைபேசியில். இவர் என் நண்பரின் மனைவி. இந்தியாவில் இருக்கிறார்.

‘அதுலதனே அதிக மார்க் வாங்கியிருக்கா? அவளுக்கும் அதுல தானே இன்றஸ்ட்னு சொன்னா?’ என்றேன்.

‘சரிதான். இண்ட்றஸ்ட் இருக்கட்டும். படிக்கறாள்னே வெச்சுப்போம். எங்க போய் படிக்கறது? படிச்சப்புறம் என்ன பண்றது?’

‘தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக் கழகம், தியாகராசர் தமிழ்க் கல்லூரி.. இப்டி சிலது தெரியும். மத்ததெல்லாம் எல்லா பல்கலைக் கழகங்கள்லயும் தமிழ்ப் பிரிவு இருக்குமே, அங்க படிக்கட்டும்,’ என்றேன்.

‘தெரிஞ்சு தான் சொல்றீங்களா? தமிழ்த் துறைல படிக்கற சூழல் இருக்கா? எந்த மாதிரியான மாணவர்கள் அங்க படிக்கறாங்கன்னு தெரியுமா? நீங்க எந்த உலகத்துல இருக்கீங்க?’ என்று நகைப்பாய்க் கேட்டார் சுமதி.

அவர் மேலும் சொன்னது: ‘வேறு எந்தத் துறையிலும் இடம் கிடைக்காததால் தமிழ் படிக்கிறார்கள். எனவே அங்கு தரம் தாழ்ந்தே இருக்கும். மாணவர்களும் படிப்பதற்கு வருவதில்லை…’

இது எந்த அளவு நிதர்சனம் என்று நான் அறிந்திருக்கவில்லை. ஆனால், இப்படி ஒரு நிலை இருக்குமானால் அது தமிழுக்குத் தலைக்குனிவே.

‘போகட்டும் வேலை வாய்ப்பு…’ மேலும் தொடர்ந்தார் சுமதி.

‘நல்ல தமிழ் ஆசிரியர்களுக்கான தேவை எப்போதும் இருந்துகொண்டே இருக்கிறது. “நல்ல” என்பதை அடிக்கோடிட்டுக் கொள்ளவும். ஊடகத் துறையில் வேலை வாய்ப்புக்கள் உள்ளன. சிங்கப்பூரில் முனைவர் பட்டம் பெற்ற தமிழாசிரியர்கள் பலர் பள்ளிகளில் வகுப்பெடுக்கிறார்கள். தரம் அதிகரிக்க வேண்டும் என்னும் முனைப்பில் அப்படி ஒரு செயல்பாடு உள்ளது. நாளை தமிழகத்திலும் வரலாம்.

‘கல்வெட்டுக்களைப் படிபதற்கான பயிற்சிகளும் உள்ளன. இதனால் தொல்பொருள் துறையில் ஆய்வு செய்யும் வாய்ப்புக்கள் கிடைக்கலாம்.

‘உங்கள் மகளுக்கு மொழியில் ஆர்வம் உள்ளது என்கிறாள். ஆங்கிலத்திலும் நல்ல மதிப்பெண்ணே பெற்றுள்ளாள். ஆக இயற்கையிலெயே மொழி சார்ந்த திறன் இருக்கலாம். ஒரே ஒரு வெளி நாட்டு மொழி ( சீனம், ஜப்பானிய மொழி, ஜெர்மன்) என்று கற்றால், மொழிபெயர்ப்பாளராக ஆவதற்கு அவளுக்கு நல்ல வாய்ப்புகள் உள்ளன. தற்போதைய பாரதப் பொருளியல் வளர்ச்சியில் இந்நாட்டு நிறுவனங்களுக்கு நல்ல வாய்ப்புக்கள் உள்ளன.

‘நான் ஜப்பானிய நிறுவனத்தில் வேலையில் இருந்த காலத்தில், ஒரு பக்கம் மொழிபெயர்ப்பதற்கு இவ்வளவு என்று பணம் உண்டு. இப்போது இன்னமும் அதிகரித்திருக்கலாம்.

‘ஒரு மொழியில் நல்ல பயிற்சி இருப்பின், பிறிதொரு மொழியை எளிதில் கற்பது எளிது. தாம்பரத்தில் கூட ஜப்பானிய மொழி கற்க வாய்ப்புக்கள் கூடிவிட்டன.

‘CIEFL – Central Institute of English and Foreign Languages’ என்னும் நிறுவனம் ஹைதராபாத்தில் பல காலமாகச் செயல்படுகிறது. மற்ற நாட்டு மொழிகளைக் கற்கவும் இங்கு வாய்ப்புக்கள் உள்ளன. பூனாவிலும் இப்படியான வாய்ப்புக்கள் அதிகமே. தில்லிப் பல்கலைக் கழகமும், ஜவகர்லால் நேரு பலலைக் கழகமும் (JNU) இவ்வாறான வாய்ப்புக்களை அளிக்கின்றன.

‘‘வெளி நாட்டுப் பல்கலைகளில் கிழக்கத்திய / இந்திய மரபுகள் துறை என்று உள்ளது. Oriental Studies, Indological Studies, Comparative Religion என்றெல்லாம் பிரிவுகள் உள்ளன. இவற்றில் பணியாற்றவும், ஆராய்ச்சி செய்யவும் வாய்ப்புக்கள் மேற்படிப்புக்குப் பின் கிடைக்கலாம். உதாரணமாக – ஹார்வார்டில் உள்ள தத்துவத் துறையின் தலைவைர் (அமெரிக்கர்), தமிழ், சம்ஸ்க்ருதம், ஆங்கிலம் என்று அனைத்திலும் நிபுணராக இருக்கிறார். ஒருமுறை சென்னைப் பல்கலைக் கழகத்தில் அவருடன் உரையாடும் போது அவருக்கு ஆழ்வார் பாசுரங்களில் உள்ள பாண்டித்யம் கண்டு வியந்தேன். கனடா, ஜெர்மனி முதலான நாடுகளிலும் இப்படியான வாய்ப்புக்கள் உள்ளன.

‘ஆக, மொழி பயில்வது நல்லதொரு வழியே. என்றுமே தரமான ஆசிரியர்களுக்கு என்று ஆதரவு பெருகியே இருக்கிறது. இதை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

‘இன்னொரு வழி, வரலாறு படிப்பது. இதனால் இந்திய ஆட்சிப் பணி முதலான தேர்வுகளைக் கொஞ்சம் எளிதாக எழுத வழியுண்டு. தொல்லியல் துறையும் கைகொடுக்கும்,’ என்றேன்.

‘நீங்க சொல்றது கேக்க நல்லா இருக்கு. யோசிக்கறேன்,’ என்றார் சுமதி.

மாணவர்களே, மொழி, மொழியியல் முதலான துறைகள் தனித்தன்மையுடன் கூடிய நல்ல வாய்ப்புக்களை அளிக்கவல்லன. மொழி பயில்வதில் ஏளனமெல்லாம் தேவை இல்லை. தற்போது நல்ல மொழியாளர்களும், நல்ல எண்ணங்கள் கொண்ட ஊடகவியலாளர்களும் மிக அதிக அளவில் தேவைப் படுகின்றனர். தமிழுடன் சம்ஸ்க்ருதமும் பயில முடிந்தால் இருமொழி வல்லுனர்களாக வழியுள்ளது. மொழிகள் என்றும் தனித்து இயங்கியதில்லை. ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்று சொற்களையும், அறிவுப்புலத்தையும் கடன் வாங்கிக் கொண்டே செயல்பட்டு வந்துள்ளன.

தமிழ் பயில வாய்ப்பிருந்தால் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். ஆனால், முனைவர் பட்டம் வரை செல்லுங்கள். இடையில் நிறுத்த வேண்டாம்.

உங்கள் மொழிப்பயணத்திற்கு எனது வாழ்த்துக்கள்.

—————————————–

மாணவர்களே, Steven Pinker என்பவர் தற்காலத்தின் மிகச்சிறந்த அறிவாளி என்று அறியப்படுபவர்.

ஹார்வார்டு பல்கலையின் சைக்காலஜி பேராசிரியர் என்று சொன்னால் எளிமையாகப் புரியும். ஆனால் இவரது முக்கியமான செயல்பாடுகள் Cognitive Science, Evolutionary Psychology, Psycho Linguistics முதலிய துறைகளிலானவை. நம்மளவில் இம்மாதிரியான சொற்களையே கேட்டிருக்க மாட்டோம்.

மனித மனம், மூளை வளர்ச்சியும் அதனால் ஏற்படும் சொற்கள் பற்றிய அறிவும், பிள்ளைகளின் மொழி அறிவு வளர்ச்சி / வளர்ச்சியின்மை சார்ந்த மூளைச் செயல்பாடுகள் என்பதான நுண் அறிவியல் சார்ந்து செயலாற்றிவரும் இப்பேராசிரியர் பல நூல்கள் எழுதியுள்ளார். பெரும்பாலும் நரம்பியல், மூளைச் செயல்பாடுகள், மனித மனம், மொழிகள், எண்ண ஓட்டங்கள், மனித உணர்வு நிலைகள் சார்ந்து இவரது நூல்கள் அமைந்துள்ளன. ஒவ்வொன்றும் 2-3 சாஹித்ய அகாதெமிப் பரிசு பெறும் அளவுக்கானது.

இவரது சில நூல்கள்:

The Language Instinct
How the Mind Works
Words and Rules
The Blank Slate
The Better Angels of Our Nature
Enlightenment Now

இவர் எனக்கு The Sense of Style என்னும் நூலின் மூலம் அறிமுகமானார். ஆங்கில எழுத்தாளர்கள் அவசியம் படிக்க வேண்டிய நூல் இது. சொற்களின் பின்னால் உள்ள உளவியல் குறித்தும், தெளிவாக எழுதுவது குறித்தும் அமைந்துள்ள இந்த நூலைப் படித்து வியந்தேன். இவரது The Better Angels of Our Nature என்னும் நூலைப் பாதியே படிக்க முடிந்தது.

தீவிரமான ஆங்கில நடை, அறிவியல் ( நரம்பியல் /உளவியல்) சார்ந்த கடுமையான ஆராய்ச்சி என்று இவரது நூல்கள் ஒவ்வொருமுறை வெளிவரும் போதும் அறிவார்ந்த வெளிகளில் பெரிய சர்ச்சையையும், தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்துபவை.

இவரது இளங்கலைப் படிப்பு ‘சைக்காலஜி’ (உளவியல்). ஆனால், இவர் தனது ஆராய்ச்சி, மேற்படிப்பு இவற்றின் மூலம் தலையாய விஞ்ஞானியாகவே கருதப்படுகிறார். இன்றும் சிறந்த பேச்சாளராகவும், எழுத்தாளராகவும் அறியப்படும் ஸ்டீவன், தனது ஆராய்ச்சியின் மூலம் பல புதிய தரவுகளை அளித்துக் கொண்டே இருக்கிறார்.

ரிச்சர்ட் டாக்கின்ஸ், நோம் சோம்ஸ்கி முதலான அறிவியல் மற்றும் சமூகவியல் சான்றோருடன் ஒப்பிட்டுப் பேசும் அளவில் இன்றும் திகழும் பேரா.ஸ்டீவன் பிங்கர் சைக்க்காலஜி படிக்கும் மாணவர்களுக்கும் மருத்தும், மொழியியல் துறையார்க்கும் ஒரு மாபெரும் வழிகாட்டி.

சைக்காலஜி படித்தால் இவ்வளவு தூரம் செல்ல முடியும். தேவை ஆர்வம், உழைப்பு, திறந்த மனம். அவ்வளவே.

உங்களது தேர்வும் இத்துறையேயானால், நீங்களும் இம்மாதிரி வெற்றி பெற என் வாழ்த்துக்கள்.


மாணவர்களே, நீங்கள் போராட வேண்டாம் என்று சொல்லியிருந்தேன்.

ஆனால், இந்த விஷயம் குறித்து நீங்கள் போராட வேண்டும் என்பேன். குறைந்தது கேள்வியாவது கேட்க வேண்டும் என்பேன். உங்கள் ஆசிரியர்களை, பள்ளித் தலைமை ஆசிரியரை, பெற்றோரை, உங்கள் கல்வி அமைச்சரை, எம்.எல்.ஏ.யைக் கேளுங்கள்.

ஏன், உங்கள் முதல் அமைச்சரையும் கேட்கலாம். மின் அஞ்சல் அனுப்புங்கள்.

இந்த விபரத்தைப் பாருங்கள். 2017ல் IIT-JEE தேர்வு பற்றியது.

2017 IIT-JEE Stats for TN Students:

Appeared for JEE(Mains) = 49,695
Qualified thru JEE(Advanced) = 1,184
Admission Offered (CBSE stream) = 221
Admission Offered (State Board) = 19

உங்கள் கல்வி உங்களை JEE தேர்வில் தேறச் செய்வதில்லையே ஏன்? பயிற்சி வகுப்புகள் இருந்தும் கூட உங்களில் வெறும் 19 பேர் மட்டுமே தேர்வாக முடிந்துள்ளது. நீங்கள் CBSEல் படித்திருந்தால், அல்லது உங்கள் தமிழக அரசுப் பாடத் திட்டம் குறைந்தது CBSE அளவுக்காவது இருந்திருந்தால் உங்களில் பலர் IITக்களில் உலகத் தரம் வாய்ந்த கல்வியை மிகக் குறைந்த செலவில் பெற்றிருக்க முடியும். நிறைய கல்வி ஊக்கத் தொகைகளும் உள்ளன.

தவறு உங்களிடம் இல்லை. உங்கள் பாடத்திட்டத்தின் தரம் உயர வேண்டும். மனப்பாடம் செய்து தேர்வெழுதும் முறை மாற வேண்டும். இதற்காக நீங்கள் முதல்வருக்கும் கல்வி அமைச்சருக்கும் குறைந்த பட்சம் மின் அஞ்சலாவது அனுப்புங்கள்.

உங்களுக்கான கல்வித்தரத்தை நீங்கள் கேட்டுப் பெறுங்கள். வாழ்த்துக்கள்


மாணவர்களே, Data Journalism பற்றிச் சொல்கிறேன்.

செய்தியாளர்கள் வளவளவென்று, நிறைய சொற்கள் கொண்ட செய்திக் கட்டுரைகளை எழுதினால் தற்காலத்தில் படிப்பதற்கும் யாருமில்லை. யாருக்கும் நேரமில்லை. அது எவ்வளவு அதிகமான தகவல்கள் கொண்டிருந்தாலும் அப்படியே.

எனவே, எழுதுவதைச் சுருக்கமாகவும், கண்ணைக் கவரும் விதத்திலும் செய்தால் மக்கள் கவனத்தைப் பெறலாம். இதற்கு Info-graphics என்னும் எண்கள்-படங்கள் உத்தி கையாளப்படுகிறது. இது Data வழியாக செய்தியைத் தருதல் என்னும் வழியில் உள்ள உத்தி.

Data Journalism எவ்வாறு செயல்படுகிறது?

உதாரணமாக, மாநிலப் பாடத்திட்டத்தின் தரம் உயர வேண்டும் என்று அரசிடம் கோரிக்க வைக்க வேண்டும் என்றால், அதற்கான சரியான தரவுகளை அவர்களிடம் அளிக்க வேண்டும். ஆக, மாநிலப் பாடத்திட்டம் முன்னேற வேண்டும் என்று காட்ட என்ன செய்வது?

State Board vs CBSE

இரு பாடத் திட்டங்களுக்கும் பொதுவான ஒரு தளம் / உரைகல் வேண்டும். இரு பாடத் திட்டத்தில் இருந்தும் வெளியேறும் மாணவர்களில் எத்துணை பேர் அந்த உரைகல்லில் மிளிர்கிறார்கள் என்று பார்ப்பதன் மூலம் இரு திட்டங்களுக்குமான தரத்தை நிர்ணயம் செய்யலாம்.

இந்திய அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு உரைகல் : IIT-JEE தேர்வு.

அத்தேர்வில் வெற்றி பெறுபவர்களில் யாவர்? எந்தப் பாடத் திட்டம் அதிக வெற்றியாளர்களை அளிக்கிறது? என்று ஒரு ஆய்வு செய்து, கடந்த சில ஆண்டுகளுக்கான எண்ணிக்கையைப் பெற்று, அதனை ஒரு Info-graphicsல் கொணர்ந்தால், உங்கள் Data Journalism சார்ந்த கட்டுரை தயார்.

உங்களை யாராலும் மறுக்கவியலாது. ஏனெனில் நீங்கள் தரவுகளின் அடிப்படையிலேயே கட்டுரையை எழுதியுள்ளீர்கள். அரசும் தரவுகளின் அடிப்படையிலானதை உதாசீனப்படுத்த வழியில்லை. மாநிலப் பாடத் திட்டத்தை மேம்மடுத்த அரசு முயலும்.

IIT-JEE என்றில்லை. SAT என்னும் உலக அளவிலான தேர்வையும் உரைகல்லாகக் கொள்ளலாம். NEET, CUCET என்று எதையும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

அதைப் போலவே, ஆசிரியர்கள் எத்தனை பேர் SET தேர்வில் வெற்றி பெற்றூள்ளார்கள், அவர்களில் எத்தனை பேர் SLET/NET/JRF தேர்வில் வென்றுள்ளார்கள் என்றும் ஆராயலாம். புதிய பார்வைகளை அளிக்கவல்லவை இம்மாதிரியான அணுகுமுறைகள்.

இம்மாதிரி ஆராய்வது அறிவியல் பூர்வமானது. ஆராய்ச்சியின் விளைவை நல்ல Graphics மூலம் காட்சிப் படுத்தி (Visualization/Presentation), அதன் அடிப்படையில் கட்டுரை எழுதினால் படிப்போரின் கவனத்தையும் கருத்தையும் கவர்வனவாகவும், உடனடியாக அதிகாரிகளைச் செயலாற்றத் தூண்டுவனவாகவும் அமையும்.

இதற்கான பல இலவசக் கருவிகள் உள்ளன. அவற்றுள் முக்கியமானவை : Google Big Table, Google Docs, Google Sheets, Tableau, Qlik View முதலியன.

சமீபத்தில் ‘மெர்சல்’ என்னும் திரைப் படத்தில் இந்தியாவின் ஜி.எஸ்.டி. வரியையும் சிங்கப்பூர் பற்றியும் நடிகர் ஜோசப் விஜய் மொண்ணைத்தனமாகப் பேசினார். அதை அடுத்து உலக வங்கியின் தகவல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு இரு நாடுகளையும் ஒப்பிட்டு நான் ஒரு Data Journalism சார்ந்த கட்டுரை எழுதியிருந்தேன். ‘Data Journalism Mersal’ என்று இணையத்தில் தேடிப்பாருங்கள். உதவும் என்று நம்புகிறேன்.

வாழ்த்துக்கள்.


மாணவர்களே, இப்படி ஒரு கேள்வி:

‘என் மகன் +2வில் பொருளாதாரம், வணிகவியல், சைக்காலஜி, கணக்கியல் படித்துள்ளான். இதழியல் (Journalism) பயில விரும்புகிறான். எங்கு, எப்படிப் பயிலலாம்?’ -திருமதி.வித்யா ரகுராம்.

உங்கள் மகன் மிகத் திறமையாகவே பாடங்களைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளார். இதழியலில் ஜொலிக்க வாய்ப்புக்கள் அதிகம்.

சைக்காலஜி, எகனாமிக்ஸ் – இரு பாடங்களும் புதிய திறப்புகளை அளிக்கின்றன. எகனாமிக்ஸில் பிஹேவியரல் எகனாமிக்ஸ்(Behavioural Economics) என்னும் துறை ஆழ்ந்த அறிவு சார்ந்த பிரிவு. இதில் கரை கண்டவர்கள் பெரும்பாலும் பெரும் வங்கிகளிலும், பன்னட்டு நிறுவனங்களிலும், பல்கலைக் கழகங்களின் ஆராய்ச்சிப் பிரிவுகளிலும் பணியில் இருப்பர். நிற்க.

உங்கள் மகன் படித்துள்ள பாடங்களின் அடிப்படையில், அவர் முதலில் பொருளியல் / சைக்காலஜி சார்ந்த துறைகளில் இளங்கலை(Bachelor)ப் பட்டம் பெற்று, பின்னர் இதழியலில் முதுகலையில் நுழையலாம். பொருளியல் சார்ந்த படிப்பு இருப்பதால், பொருளாதார இதழாளராகப் பரிமளிக்க வாய்ப்புள்ளது.

இதழியலில் முதுகலைப் பட்டத்தை அனேகமாக அனைத்து இந்தியப் பல்கலைக் கழகங்களும் அளிக்கின்றன. குறிப்பாக

IIMC – Indian Institute of Mass Communication
JNU – Center for Media Studies

இவை தவிர, பல பல்கலைகள் P.G.Diploma அளிக்கின்றன.

சென்னையில் ACJ – Asian College of Journalism என்பது ஹிந்து நாளிதழ் குழுமத் தொடர்புடன் நடந்துவருகிறது. இங்கும் முதுகலைப் பட்டம் பெற வாய்ப்புள்ளது.

ஆனால், உலக அளவில் மிக மதிப்பு வாய்ந்த இதழியல் படிப்பு வேண்டுமென்றால் Columbia School of Journalism தான். மிகவும் பெருமை வாய்ந்த படிப்பு.

இளங்கலையிலேயே இதழியல் படிப்பதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. எந்தத் துறையிலும் தேர்ச்சி இல்லாமல் செய்தித் துறை மட்டுமே படிப்பது எனக்குச் சரியெனப் படவில்லை. தற்போது லயோலா கல்லூரியில் Mass Communication என்னும் பிரிவு உள்ளது. அங்கு படித்து வெளிவரும் மாணவர்களின் பணி என்னை இப்படி எழுத வைக்கிறது.

இவை தவிரவும் பல தனியார் பல்கலைகளில் இதழியல் உள்ளது. இவை பெரும்பாலும் பங்களூர், புனே என்று அமைந்துள்ளன.

என் மகனுக்கு இந்தப் படிப்பை நான் அளிக்க விரும்பினால் இப்படிச் செய்வேன்:

வழிமுறை:

1. டி.ஜி.வைஷ்ணவ் கல்லூரியில் இளங்கலை (பொருளாதாரம், வணிகவியல், ஆங்கிலம்)
2. தில்லி ஜெ.என்.யூ.வில் இதழியல்
3. கொலம்பியாவில் இதழியல் மேற்படிப்பு.

உங்கள் மகனுக்கு வாழ்த்துக்கள்.


பேஸ்புக்கில் பின் தொடர :

https://www.facebook.com/amaruvidevanathan

 

சங்கப்பலகை – 10

சங்கப்பலகை வாசகர் வட்ட நிகழ்வு (10) 28-மே-2018 அன்று தேசிய நூலகத்தில் நடைபெற்றது. தொல்லியலாளர் விஜயகுமார் ‘சிலையறிதல்’ என்னும் தலைப்பில் பேருரை நிகழ்த்தினார். சோழர் கால, பல்லவர் காலச் சிலைகளைக் கண்டறியும் முறைகள், நமது சிலைகள் காணாமல் போன விபரங்கள், கடத்தப்பட்டு சிறையில் உள்ள விபரங்கள் என்று பல நிகழ்வுகளை விளக்கிச் சொன்னார். பின்னர் கேள்வி பதில் நிகழ்வும் நடைபெற்றது. 20 பேர் பங்குகொண்டனர்.

நிகழ்வு தொடர்பான காணொளிகள்:

வரவேற்பு – ஆமருவி

சிலையறிதல் – விஜயகுமார்

கேள்வி பதில்

 

अस्तु – ( So Be It ) – Movie Review

What a movie! 

‘Asthu’ (अस्तु), a Marathi movie that revolves around an Alzheimer  patient excels in many spheres and takes mainstream cinema to a different level. 

Dr.Chakrapani Sastry, a retired Sanskrit scholar, afflicted with dementia, forgets even his daughter’s names, yet is able to recall relevant verses from ancient texts that suit the occasion. He gets lost, follows an elephant and is taken care of by the mahout’s family for a day. The struggles that Sastry’s daughter Irawati undergoes to find him forms the crux of the story.

astu-so-be-it-marathi-movieSastry’s slow descent into dementia is well captured. The scenes where the mahout’s wife takes care of the scholar have deep philosophical undertones bordering on Karma and the like. These scenes are bound to bring tears to the viewer.

The transitions from one scene to the other, through the eyes of the daughter, are well made , with an object or verse in the preceding scene acting as the connector to the succeeding one. Eg – The miniature elephant souvenir in a scene followed by the one that shows the actual elephant Lakshmi.

Irawati Harshe plays Irawati, daughter of Sastry. Her controlled and graded emotional outbursts are a treat to watch. Milind Soman plays a supporting husband and an understanding son-in-law. 

The mahout and his wife (Amruta Subash) glitter in their performances, the latter stealing all the scenes effortlessly. 

Dr.Mohan Agashe, a real life Psychiatrist, plays Dr.Chakrapani Sastry and anchors the film all the way through. A man that doesn’t remember anything, following an elephant that is supposed to remember everything, is an interesting aspect of the film.

I particularly liked the steady stream of jingling noise made by Irawati’s bangles. The Kannada-Konkani-Marathi lullaby that the mahout’s wife sings is bound to anchor you to the seat. The lullaby makes all the characters sleep, and that includes the elephant.

The mahout’s daughter is a silent performer. She never spoke a word, but captured my heart.

It is an honour to watch the film. I honoured myself twice.

தமிழகப் ‘போராட்டங்கள்’- தீர்வு என்ன ?

காரணிகள்:
1. ஜெயலலிதா மாறைவு
2. கறுப்புப் பணவொழிப்புக்கான பண மதிப்பிழப்பு
3. ஹவாலாக்காரர்களின் வேலை / பணம் இழப்பு
4. பதுக்கப்பட்ட புலிப்பணம்
5. சினிமா வழியாக இனி மாற்ற முடியாத கறுப்புப் பணம்
6. 2-5ல் தொடர்புடைய மதமாற்று, மத அடிப்படைவாத என்.ஜி.ஓ.க்கள்
7. எல்லா இந்திய எதிர்ப்புக்கும் துணை போகும் உதிரி இடதுசாரிகள்
8. கறுப்புப் பணத்தை மாற்ற முடியாமல் செய்த ஆதார் திட்டச் செயலாக்கம்
9. நீட் தேர்வால் வருவாய் இழந்த தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள் / பள்ளிகள்
 
பங்கேற்பாளர்கள்:
1. மூளை மழுங்கடிக்கப்பட்ட ஐ.டி.ஊழியர்கள்
2. சினிமா தவிர எதுவும் அறியாத சிந்தனையாளர்கள்
3. மார்க்கெட் இழந்த நடிகர்கள் + புதிய அவதாரப் போராளிகள்
4. வெளி நாட்டில் இருந்து கொண்டு 2,3க்குப் பண உதவி செய்யும் மூடர்கள்
5. மேற்சொன்ன அனைவரிடமும் தங்களை அடகு வைத்த ஊடக வியாபாரிகள்
6. வணிகர் சங்கங்கள்
 
பாதிப்பு:
1. தமிழகம்
2. அப்பாவித் தமிழர்கள்
3. தமிழ்க் குழந்தைகள்
4. தமிழக அறிவியல் (நியூட்றினோ)
 
பயனடைவது:
1. மற்ற மாநிலங்கள் (தொழில் துறைத் தேக்கம், தொழில் இடம் பெயர்வு)
2. சீனா ( சாகர் மாலா எதிர்ப்பு, இணையத் துறைமுகம் எதிர்ப்பு..)
3. சவூதி அரேபியா (ஹைட்ரோ கார்பன், மீத்தேன் எதிர்ப்பு)
 
தேவை:
1. முதுகெலும்பு (மத்திய,மாநில அரசுகளுக்கு)
 
நம்பமுடியாதது:
1. 1999ல் சீனாவில் பாகிஸ்தானின் தூதரகத்தில் முஷரப்பின் போனை ஒட்டுக் கேட்டு வெளியிட்ட உளவுத்துறை, பிரிவினைவாதிகளின் எண்ணங்களை அறியமுடியாதிருப்பது போல் இருப்பது
 
நடக்கக் கூடியது:
1. ஓய்வுபெறும் வயதுடைய நடிகர்களுக்கு அரசியலில் புனர்வாழ்வு
2. விருதுகள் திரும்ப வாங்கும் விழாக்கள
 
ஸ்டெர்லைட் பிரச்னை தீர:
1. ஸ்டெர்லைட்டை அனில் அகர்வால் பில் கேட்ஸிடம் விற்பது
2. ஸ்டெர்லைட் வளாகத்துக்குள் எஸ்றா சற்குணத்துக்கு அலுவலகம் கட்டிக் கொடுப்பது
3.இதனால் அங்கு ஏற்படும் சமாதானம்
#TheStateofTamilNadu #sterlite

பாலா

‘Sir, you have disappointed me. Why did you do this? Why didn’t you write about this? I am crying daily. Can’t overcome the loss. Never expected this from you..’

இப்படி ஒரு வாட்சப் அனுப்பியிருந்தார் நண்பர்.

வழக்கம் போல் நேரம் கழித்தே பர்த்தேன். புரியவில்லை. ‘What is this about?’ என்று கேட்டு அனுப்பினேன்.

சரியாக 2 நிமிடங்கள் கழித்து என் முன் தோன்றினார் அவர். ‘இல்ல புரியலையா. பாலா தான். நீங்க ஒண்ணுமே எழுதலையே. எல்லாம் முடிஞ்சு போச்சு சார். நான் போயிட்டேன். இனி எப்ப வெளில வருவேன்னு தெரியல..’ சொல்லிக்கொண்டே அவர் சென்றுவிட்டார். உடனிருந்த மற்றொரு நண்பர் சொக்கநாதன் ‘என்ன விஷயம்?’ என்றார். ‘பாலகுமாரன்’ என்றேன் நான்.

2 மணி நேரங்கள் கழித்து அழைத்தவர் சுமார் 20 நிமிடங்கள் அழுதுகொண்டே பேசினார்.

‘எங்கப்பா சார் அவர். பத்து அப்பா அவர். எங்கப்பா செத்திருந்தா கேட்டிருப்பீங்கல்ல? பத்தப்பா போனதுக்கு நீங்க கேக்கல, எழுதவும் இல்லை. நான் செத்து சுண்ணாம்பா போயிருப்பேன் சார். சீரழிஞ்சு கம்யூனிஸ்டா போயிருப்பேன். பாலாவால இன்னிக்கி நிக்கறேன் சார்.

‘இத்தன வருஷத்துல போய் பார்த்ததும் இல்லை. வருஷாவருசம் இந்தியா போகும் போதும் பார்க்கணும்னு நினைப்பேன். ஆனா, போகமாட்டேன். போயிட்டார்னு சொன்னவுடனே டிக்கெட் புக் பண்ணிட்டேன். பாஸ்போர்ட் நம்பர் கேட்டப்பதான் எம்பஸில ரின்யூவல்ல இருக்குன்னு ஞாபகம் வந்தது. நான் மட்டுமில்ல சார், எத்தனையோ லட்சம் பேர் இன்னிக்கி டிரக் அடிக்ட், வழி தவறினவங்களா இல்லாம இருக்கறதுக்கு அந்தாள் தான் காரணம்.

‘ஆயிடுச்சா ஆயிடுச்சான்னு வாட்சப்புல கேட்டுக்கிட்டே இருந்தேன். ஆனப்புறம் பாயசத்தோட சாப்டேன். எங்கசார் போயிட்டார் அவர்? இங்கதான் சார் இருக்கார். ஆனா முடியல சார், போயிட்டாரே சார். எங்கப்பா போயிட்டாரே சார்.’

5 நிமிடப் பேச்சு, மிச்சதெல்லாம் அழுகை. ஐரோப்பிய வங்கியில் உயர்ந்த நிலையில் இருக்கும் நண்பர், பால குமாரனின் இழப்பைத் தாங்க முடியாமல் இன்னமும் கதறிக்கொண்டிருக்கிறார்.

‘நீங்க ஏன் இன்னும் எழுதல?’ என்ற கேள்வி துளைத்துக் கொண்டிருந்தது. அவருக்குச் செய்யப்பட்ட ஒரு அநீதி மனதில் தணலாய்க் கனன்றுகொண்டிருக்கிறது. அதை நிவர்த்தி செய்வதே நான் அவருக்குச் செய்யும் அஞ்சலியாகும் என்று சொன்னேன்.

balaபாலகுமாரன் – கல்லூரி நாட்களில் அறிமுகமானவர். அவரது இரும்புக் குதிரையையும், தி.ஜானகிராமனின் மரப்பசுவையும் நண்பர்கள் மத்தியில் ஒப்பிட்டுப் பேசியுள்ளோம். அவரது மெர்க்குரிப் பூக்கள் அளித்த அதிர்ச்சியைப் பல நாட்கள் கழித்தும் உணர்ந்திருக்கிறேன். உடையார் தொகுதி மேக்னம் ஓபஸ் என்னும் வகைக்குள் அடங்கும். அவர் அறிமுகப்படுத்திய பாலா திரிபுர சுந்தரியைப் பல நாட்கள் கனவில் கண்டு பேசியுள்ளேன்.

1999ல் ஒரு முறை எல்டாம்ஸ் சாலை சிக்னனில் நிற்கும் போது அவர் ஸ்கூட்டரில் அடுத்தபடி நின்றுகொண்டிருந்தார். என்ன பேசுவது என்று தெரியாமல் ‘நமஸ்காரம் சார்’ என்றேன். ‘ராம் சூரத் குமார் உன்னை ஆசீர்வதிப்பார்’ என்று சொன்னார்.

உறங்காவில்லி தாசர் பற்றிய பாலகுமாரனது படைப்பை நான் இருமுறை படித்து அனுபவித்திருக்கிறேன்.

எனக்கும் அவருக்குமான விலகல் அவரது ஆன்மீகப் பாதை என்னிலிருந்து வேறுபட்டதில் துவங்கியது.

தேசிய அளவில் புகழப்படாத, மாநில அளவில் பல்லக்கில் சுமக்கப்படாத எழுத்தாளராகவே இருந்து மறைவார் என்ற எண்ணம் வலுவாகவே இருந்து வந்தது. காரணங்கள்:

  1. மனதில் இருப்பதை எழுதுவார்.
  2. நான் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.

ராஜராஜன், ராஜேந்திரன் பற்றிய பேச்சு எப்போது வந்தாலும், பாலகுமாரன் என்றுமே நினைக்கப்படுவார் என்பது மட்டுமே நிரந்தரம்.

அவர் காலமான மறு நாள் அலுவலகத்தில் ‘பாலகுமாரன் காலமாயிட்டார்’ என்றேன். ‘ஆமாம். டி.வி.ல சொன்னான். ரஜினி கூட வந்தாராம். பாட்சா டயலாக் இவருதாமே. கமல் போகல்லியாமே, அவருக்கு இவர் ஒண்ணுமே எழுதல்லியா?’ என்றார் செல்போனில் நோண்டிக்கொண்டிருந்த அந்த நபர்.

நமக்கு வைரமுத்து, மனுஷ்ய புத்ரன் போன்ற “சிந்தனைச் செல்வர்கள்” போதும் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.