Digging our heritage’s grave – Baburayan Pettai

Welcome to Tamil Nadu’s Hampi

Looks like there is an eternal curse on the Vijayanagar Empire, especially on its magnificent edifices. If not, how could you explain the new Hempi that this temple in Tamil Nadu is developing into?

Baburayan Pettai, located 100 KMs south of Chennai, houses yet another ruin of the Vijayanagar Empire. This time, it is a temple of Varadaraja Perumal, a form of Vishnu worshipped in Tamil Nadu.

Varadaraja means the one that genuinely gives away boons to those who ask for – the devotees. But, looks like, it is the Lord who needs a multitude of boons to continue living on the site of the temple.

Built by a Vijayanagara nobleman, Babu Raya, the temple is spread over 16 acres. It has two gopurams, one of which is overgrown with weeds and trees while the other appears to be either broken midway or is half-built.

While the ‘madhil suvar’ – the outer periphery wall – is seen in certain pockets, the inner walls make their presence felt, taking us back by at least five hundred years.

While the entire complex smells of ruin, the sanctum sanctorum of Varadaraja Perumal is the only structure that appears to be able to stand for a couple of more years. 

The Ardhamandap, Mahamandap, Moolasthana vimanam et al are dilapidated and could collapse any time. While two mud and brick mounds stand for the Thayar and Aandal Sannidhis, the other two grand mandaps have been reduced to sand over which have grown trees and shrubs. Now Thayar and Aandal are housed near the sanctum sanctorum, in two hastily constructed sannidhis. It is a different matter that these two are dilapidated too.

As the Mahamandap also boasts of lush overgrowth, the roof has given away, thus exposing the sanctum sanctorum to the elements. During rains, it is a natural thirumanjanam ( holy bath) to the Thayar.

Astonishingly, the sixteen acre complex boasts of two pushkarnis. Needless to say, while one is completely dilapidated, the other one is embedded inside an inaccessible Praharam that has a strong growth of decades old trees.  

The size of the trees on the gopurams, the depths to which the roots have penetrated the structure, the extent of the damage to the temples, the precariously hanging granite roof, et al show that the Hindu Religious and Endowments Board of the Tamil Nadu Government that boasts administrative control of the temple, has not done anything tangible to maintain the structure, leave alone restore it. 

The last known samprokshanam, with physical repairs to the temple, has happened in 1906, as per the part time priest. Later on there happened mantra based ‘laghu-samprokshanam’ to consecrate the deity alone with no repair done to the structure. No annual festival (uthsavam) is conducted now. A village elder seems to have witnessed an uthsavam when the uthsavar murti was taken in procession outside the temple.  

It is a clear case of dereliction of duty by the Executive Officers and their bosses. And the authorities deserve exemplary punishment so that no other officer in future would dare to even think of abandoning such historic monuments. The punishment should be meted to past officers too, who had been incharge of the temple. 

The officers, their political bosses et al should be called out by the courts, as and when a case is filed, and reprimanded for their lackadaisical attitude towards work that has resulted in such a colossal loss of heritage to the current and future generations. 

Babu Raya had apparently set up three agraharams – smartha, sri vaishnava and madhva – on the three sides of the temple for its upkeep and had also bestowed hundreds of acres of agricultural land in favour of the deity. Now there is no sign of any of the above.

Amidst all these ruins and nonchalance by the governments, stand Vijaya Varadaraja and Vijayavalli Thayar, looking at us smilingly with a five hundred year old patience, waiting for their abode to be rebuilt. The Lord and His consort, along with the twelve Alwars, Ramanuja and Desikan, partake of a paltry meal once a day, sponsored by the Kanchi Mutt. That is, when the bhattacharyar visits them from a nearby village for an hour a day.

A Venugopala idol had recently been stolen and is yet to be traced. Murtis from yet another dilapidated Shiva temple lie strewn in the Varadaraja temple premises uncared for and unattended. Reason: The custodian of the temple, the government, continues with its legendary lethargy and characteristic disinterest so much so that it had chosen to ignore a 2020 Madras High Court order to renovate the temple within a period of twelve weeks. Twelve months have passed and the govt has not replaced even a brick.

Probably the only act of solace for devotees is that the HR&CE has chosen to deposit the uthsavar murtis of the Lord and His consort with the safe vault at the Agastheeswarar Temple in a nearby village.

As Varadan and Vijayavalli continue to languish at the very neighbourhood of Chennai, the capital city of Tamil Nadu, forgotten by the very people whom they protect, the state appears to feign ignorance about the very existence of this piece of history.

Pranam to the Kanchi Kamakoti Peetam for helping the temple have one pooja per day. 

Action Items for Govt: 

  1. HR&CE and Tamil Nadu police to get their acts together to bring back the stolen Venugopalan murti.
  2. HR&CE to clear off bush and other weeds that further destroy the structures.
  3. HR&CE to initiate emergency repairs to the temple so that the main sanctum doesn’t wither away.
  4. HR&CE to prepare a master plan for the overall reconstruction of the temple in accordance with its earlier architectural pattern to restore the temple to its past glory.
  5. Once reconstructed, this temple could be added to the Mamallapuram Tour Circuit so that tourists could have a chance to visit this Vijayanagara – Nayak architecture before proceeding to Mamallapuram via Chingalpet.
  6. Action against officials, present and past, that had not done their job of maintaining the temple. Consider booking them under ’The Ancient Monuments Preservation Act, 1904’. If possible, under Goondas Act for wanton defacement of history.
  7. HR&CE to initiate fresh efforts to recover lands that belong to the temple.

Action Items for Archaeological Survey of India

  1. Visit this temple, document the heritage there and help restore the temple to its original glory.
  2. Frame suitable guidelines for HR&CE to maintain the temple without destroying heritage.

Action Items for the Hon’ble High Court of Madras

  1. Tamil Nadu govt has not acted on your order WP No 9692 of 2020. Could you suo moto initiate contempt proceedings against the HR&CE, Collectors of Kancheepuram and Vellore ? Or at least ask for status of implementation of your order?  

Action Items for Mutts:

  1. This is a Vadakalai Vaikanasa Aagama temple. Swami Desikan is seen beside Srimad Ramanuja. The Vaishnavite Mutts should take  ownership of at least some sections / rituals of the temple and ensure their maintenance.
  2. When Babu Rayan broke ground to build the temple, an ancient Hanuman Murti was unearthed. Taking that as a good omen, Raya built the temple at the site. Hence Madhwa mutts could take interest in this temple as well. The older Hanuman murti is still present in the temple.

Action Items for Devotees:

  1. Visit the temple at least  once a month. If not, at least during the holy festival days like Deepavali, Sankaranti, Vaikunta Ekadasi etc.
  2. When at least 50 devotees visit the temple per day, HR&CE would notice the flow and begin to improve the situation.
  3. Instead of visiting temples in exotic locales, at great cost, visit Baburayan Pettai almost free of cost. Results are the same.
  4. Get committed for at least one time pooja per day. Bear the expenses.
  5. Initiate Temple Cleaning activities. 
  6. When you donate to a new temple, stop. Allocate some money for this 500 year old one that genuinely needs repair.

Action Item for Media:

  1. Visit this temple, document and expose the decay and rot.
  2. Once in a while, report fact. 

What did I do after my visit to the temple ?

  1. Initiated talks with a temple cleaning group based out of Chennai. Would be undertaking உழவாரப் பணி – Temple Cleaning – in a couple of weeks.
  2. Reached out to HR & CE officials for a copy of the FIR for Venugopalan murti.
  3. Reached out to several retired officials of ASI for guidance on how to proceed further.
  4. Trying to locate a local person from Baburayan Pettai to initiate a petition to the government for renovation.
  5. Reaching out to media outlets to publicise the plight of this temple. So far, limited response.

Dear Readers – Please let know any other means to get this temple in order.

Dear Lawyers – If there are other draconian sections under which such dereliction of duty to national treasures can be dealt with, please state. If you want to pursue this case in court, let me know and I will share what ever data I have on this temple.

Baburayan Pettai Temple as of 05-Nov-2021

More of Baburayan Pettai as of 05-Nov-2021

Some more of Baburayan Pettai Temple as of 05-Nov-2021

Amaruvi Devanathan



‘பட்டையா நாமம் போட்ட பெரியவர் வந்திருக்காருங்க’ என்றாள் சுபா.
‘நம்மளத் தேடிக்கிட்டு யாரு?’ கவுண்டர் யோசனையில் ஆழ்ந்தார். #சிறுகதை #உண்மைநிகழ்வு #கம்பன் #கம்பராமாயணம் #அஹோபிலமடம்

‘என்னங், ஒங்கள தேடிக்கிட்டு நாமம் போட்ட பெரியவர் ஒருத்தரு வந்திருக்காருங்’ சுபா சொன்னாள்.

‘என்னையா? எப்ப வந்தாப்டி? ‘ மில்லில் ஒரு பஞ்சாயத்து. வேப்பம்புண்ணாக்கு வாங்கிச் சென்ற கம்பெனி பணம் அனுப்பவில்லை. அதற்கான பேச்சுவார்த்தையில் இருந்த குமாரக் கவுண்டர்  ஏறிட்டுப் பார்த்துக் கேட்டர்.

‘காலம்பற நீங்க மில்லுக்கு கெளம்பின சுருக்குல வந்துட்டாப்டி. ஊட்டு வாசல்லயே உக்காந்திருக்காப்டி. எளுவது வயசு இருக்கும்ங்’

‘சாப்ட எதாச்சும் குடுத்தியாம்ணி? ஐயரா’

‘ஐயரில்லீங். நாம பெருசா போட்டிருக்காங்க. அழுக்கு வேட்டி. ரண்டு நாளா சாப்டல்லியாம். இட்லி சாப்டறீங்களான்னேன். உங்கள பார்த்துப் பேசிப்புட்டு சாப்பிடறேன்னாங்க’ சுபா மூச்சிறைக்கப் பேசி முடித்தாள்.

‘அட கெரகமே. ரண்டு நாளா சாப்டல்லியா? டீத்தண்ணியாச்சும் குடுத்தியா?’ 

‘குளிச்சு, சாமி கும்புட்டுத்தான் டீயுங்கோட குடிப்பாங்களாம். அதான் உங்கள கூட்டிக்கிட்டுப் போக வந்தேனுங்’ 

‘இத பத்து நிமிஷத்துல வந்துடறேன். நீயி போயி சோறு ஆக்கி எல போட்டு வையி’.

 குமாரக் கவுண்டர் மனம் அல்லலில் திளைத்தது. ‘யாரா இருக்கும்? நாமம் போட்ட ஆளு இப்பத்தான் ரண்டு மாசம் முன்னாடி மெட்றாசுலேர்ந்து வந்து ஜீயர் பிருந்தாவனத்தப் பார்த்துட்டுப் போனாப்ல. ஆனா, வயசு எளுபது இல்லையே.’

‘வேப்பம்புண்ணாக்கு நம்முது செயற்கை ஒரம் எதுவும் இல்லாத வர்றதுங்க. நீங்க சொல்ற வெலைக்கு ரசாயன புண்ணாக்கு தான் கெடைக்கும். நம்முது நல்லதுன்னு விகடன்ல பேட்டியெல்லாம் பார்த்திருப்பீங்க இல்ல?’ பேசிக்கொண்டிருந்தாலும் நாமக்காரர் மட்டுமே மனம் முழுதும் வியாபித்திருந்தார். 

‘ஒண்ணு செய்யுங்க. அடுத்த வாரம் வாங்க, கட்டுப்படி ஆகுமான்னு பார்க்கறேன்’ என்று வந்தவர்களை அனுப்பி வைத்துவிட்டு  ஸ்பிளெண்டரில் கிளம்பினார் குமாரக் கவுண்டர்.

ஆள் சுமார் ஆறடி இருப்பார். மெல்லிய கரிய தேகம். நெற்றியை மறைக்கும் திருமண். 

‘ஆருங் நீங்க? எங்கிருந்து வர்றீங்க?’ 

‘ஆங்., இப்பத்தான் கொஞ்ச நேரம் முன்ன வந்தேன்’ 

‘காது கேக்கல்லீங்க. சத்தமாப் பேசுங்க’ சுபா சமிக்ஞை காண்பித்தாள். 

எத்தனை கத்திப் பேசியும் அவருக்குப் புரியவில்லை. 

‘தமிழ் படிக்க தெரியுமா?’ கவுண்டர் பேப்பரில் எழுதிக் காண்பித்தார்.

‘நல்லா தெரியும். காதுதான் கேக்காது’ பெரியவர் சொன்னார். கணீரென்ற குரல்.

‘எங்கிருந்து வரீங்க? என்னைய எப்பிடித் தெரியும்?’ மீண்டும் எழுத்து. 

‘விகடன்ல உங்க பேட்டிய படிச்சேன். உங்க நம்பர் கெடைச்சுது. பார்க்கணுமுன்னு தோணிச்சு. பார்க்க வந்தேன்’ ஏதோ உறவுக்காரர் போல் அண்மையில் பேசினார்.

கவுண்டருக்கு ஒன்றும் பேசத் தோன்றவில்லை.

‘சார், கம்ப ராமாயணத்துக்கு நல்ல உரை எதுங்க?’ இரண்டு மாதங்கள் முன்னர் சென்னையில் உள்ள என்னை அழைத்துக் கேட்டிருந்தார். 

‘அட, நீங்களும் கம்பனுக்குள்ள வந்துட்டீங்களா? நல்லது. வை.மு.கோபாலகிருஷ்ணமாச்சாரியார் உரை நல்லது. உங்க மன நிலைக்கு ஏத்த மாதிரி இருக்கும். ஆமா, என்ன திடீர்னு?’ 

’24ம் பட்டம் அழகியசிங்கர் பிருந்தாவனத்த கண்டு பிடிச்சதுலேர்ந்து என்னவோ வைஷ்ணவ சம்பந்தமாவே இருக்குங்க. போன வருஷம் ஜீயர் வந்து ஆசீர்வாதம் செஞ்சாரு.  நீங்க வந்து பிருந்தாவனம் தரிசனம் பண்ணினீங்க. என்னமோ வைஷ்ணவ தொடர்பு ஏற்பட்டுக்கிட்டே இருக்கு’

கொக்கராயன் பேட்டையில் அஹோபில மடத்தின் 24ம் பட்டம் அழகியசிங்கரின் பிருந்தவனம் இருந்ததைக் குமாரக் கவுண்டரும் அவரது உறவினர்களும் கண்டுபிடித்து, அப்போது சிங்கப்பூரில் இருந்த என்னிடம் ‘என்னவோ நாமம் எல்லாம் இருக்குங்க. இது என்னன்னு பாருங்க’ என்று படங்களை அனுப்பியிருந்தனர். திருமண் அஹோபில மடத்தின் பாணியில் இருந்ததைக் கண்டு மடத்துடன் தொடர்புகொள்ளச் சொல்லியிருந்தேன். பின்னர் துரித கதியில் வேலைகள் நடந்து, கொக்கராயன் பேட்டையில் 1776ல் திருநாட்டை அலங்கரித்த 24ம் பட்டம் ஜீயரின் பிருந்தாவனம் புனருத்தரணம் செய்யபப்ட்டது. இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னர் நான் சென்று தரிசித்து வந்திருந்தேன்.

‘கம்ப ராமாயணம் புஸ்தகம் கேட்டீங்களே. என்ன செஞ்சுக்கிட்டு இருக்கீங்க?’ ஒரு மாதம் முன்னர் அவரிடம் கேட்டிருந்தேன்.

‘அதை ஏன் கேக்கறீங்க. இப்பல்லாம் தினமும் பாராயணம் பண்றேன். பொறவு தான் தெரிஞ்சுது, எங்க மூத்த அய்யா கம்ப ராமாயணம் வாசிச்சவராம். அவர் காலத்துல அதுலேர்ந்து கதையெல்லாம் சொல்லுவாராம்,’ என்றார்.

‘ஏதோ பூர்வ புண்ணிய வாசனை இல்லாம கம்பன் வர மாட்டானேன்னு நினைச்சேன்’ என்றேன்.     

‘இப்ப எதுக்கு என்னப் பார்க்க வந்திருக்கீங்க?’ குமாரக் கவுண்டர் பேப்பரில் எழுதிக் காட்டினார்.

‘ பார்க்கணும்னு தோணிச்சி, வந்தேன்’

‘என்ன விஷயமா?’ 

‘நீங்க எனக்கு வேலை கொடுங்க. நான் இங்கேயே தங்கிக்கறேன்’ 

’70 வயசுல வேலையெல்லாம் வேணாமுங்க. நீங்க வேண்டிய மட்டும் தங்கிக்கோங்க’ குமாரக் கவுண்டருக்கு இவரது பின்புலத்தை ஆராய வேண்டும் என்று தோன்றியது.

‘நீங்க மொதல்ல சாப்பிடுங்க. பொறவு பேசிக்கலாம்.’

‘குளிக்கணும். அப்புறம் திருப்பாவை, திருப்பள்ளி எழுச்சி சொல்லணும். அப்பறம் தான் சாப்பாடு’ பெரியவர் தீர்மானமாகச் சொன்னார்.

‘இங்க கொஞ்சம் வரீங்களா? எனக்கு புஸ்தகம் வேணும்’ பெரியவரின் குரல். 

 தீர்த்தமாடி, திருமண் தரித்துக் கொண்டிருந்த பெரியவரைக் கண்ட குமாரக் கவுண்டர் பெருமாளின் விஸ்வரூபத்தைக் கண்டதை போல ஒரு சிலிர்ப்பை உணர்ந்தார்.

‘உங்களத்தானே, எனக்கு புஸ்தகம் வேணும்’ பெரியவர் மீண்டும்.

‘ஆங்.. என்ன புஸ்தகம்?’ தன் நினைவிற்கு வந்தவரான கவுண்டர் சைகை காண்பித்துக் கேட்டார்.

‘திருப்பாவை, திருப்பள்ளி எழுச்சி புஸ்தகம் வெச்சிருந்தேன். காணல. உங்க வீட்டுல இருக்கா?’ 

ஏதோ தெய்வ உத்தரவு போல் தோன்ற குமரக்கவுண்டர் புஸ்தகம் வாங்கிவர ஆள் அனுப்பினார். ஈரோட்டில் பிரபந்தம் கிடைத்தது.

சாப்பிட்டு முடித்தபின் ஒரு தட்டில் பழம், வெற்றிலை, பாக்கு வைத்து, ஒரு புது வேஷ்டி, அங்கவஸ்திரத்தையும் கொடுத்துப் பெரியவரை நமஸ்கரித்த கவுண்டர், ‘நமக்கு எந்தூருங்க?’ என்றார்.

‘விழுப்புரம் பக்கத்துல கிராமம். பல ஏக்கரா நஞ்சை உண்டு. எல்லாத்தையும் பையன் பேர்ல எளுதி வெச்சுட்டேன். மருமகளோட பிரச்னை. அதான், நாலு வருஷமா நூத்தியாறு திவ்ய தேசத்தையும் ரெண்டு தடவை பார்த்துட்டேன். அடுத்தது பரமபதம் தான். எப்பன்னு தெரியல’ 

தினமும் காலை நான்கு மணிக்கு எழுந்து, கொக்கராயன் பேட்டை காவிரியில் குளித்து, திருமண் இட்டுக்கொண்டு ஐந்து மணிக்கெல்லாம் திருப்பாவை பாடுவது என்று ஒரு வாரம் கழிந்தது.

எத்தனை முறை கேட்டாலும் தனது விலாசத்தைக் கொடுக்க மறுத்த பெரியவர், வேறு எதுவும் பேசவில்லை. எப்போதும் பிரபந்தமும் கையாகவுமே இருந்தவர் குமாரக் கவுண்டரின் குழந்தகளுடன் மட்டும் ஏதோ பேசிக்கொண்டே இருந்தார். தனது பேரக் குழந்தைகளுடன் பேசுவதாக நினைத்துக் கொண்டார் போல.

வந்த எட்டாவது நாள் அவரது பிரபந்த புஸ்தகத்தில் ஒரு செல்ஃபோன் எண் போல் இருந்த இலக்கங்களைக் குமாரக் கவுண்டர் தொடர்புகொள்ள முயல, ‘ஆங், இப்ப எந்தூர்ல இருக்காரு? அப்பப்ப வீட்ட விட்டு ஓடிடுவார். எப்படியோ எதாவது வைஷ்ணவ கோவில்ல போய் உக்காந்துடுவார். யாராவது இப்பிடி கண்டு பிடிச்சு அனுப்புவாங்க,’ என்ற மருமகள், மறு நாள் டொயோட்டா இன்னோவாவில் வந்து சேர்ந்தார்.

‘அப்பா, வாங்க வீட்டுக்குப் போகலாம்’ என்று மருமகள் சொல்ல, ‘வந்துட்டியா? பெருமாள் என்ன நிம்மதியா இருக்க விட மாட்டானே’ என்ற பெரியவரிடம் குமாரக் கவுண்டர் ‘சாமி, நீங்க வீட்ட விட்டு வெளில போகாதீங்க. எப்பவாவது வெளில போகணும்னு நினைச்சா, எனக்கு சொல்லி அனுப்புங்க. நான் வந்து அழைச்சுக்கிட்டு வரேன்’

வண்டியில் ஏறி அமர்ந்துகொண்ட பெரியவரைக் கும்பிட்டபடி நின்றிருந்த குமாரக் கவுண்டர் கை காட்ட, சுபா ஒரு தட்டில் கற்பூரம் ஏற்றி வண்டியின் முன் சென்று காட்டினாள். 

வண்டி சென்ற பின் நெடு நேரம் அந்தத் திசையையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த கவுண்டரிடம் சுபா ‘வந்தவரு பெரிய மனுஷர் போலைங்க. காருக்கு முன்னாடி நம்பர் பிளேட் இருக்குமில்லைங்க, அங்க ‘ராமசாமி ரெட்டியார், ஜமீந்தார்’னு எளுதியிருந்திச்சு’ என்றாள்.

‘சார், கம்ப ராமாயணம் படிக்கறேனான்னு ராமனே வந்து பார்த்துட்டுப் போனான்’ என்றார் குமாரக் கவுண்டர், தொலைபேசியில்.

கொஞ்சம் பேசலாமா சார்?

விஷயம் கொஞ்சம் சீரியஸ் தான்

கொஞ்சம் ஊன்றி வாசிக்க வேண்டும். பொறுமை அவசியம். சினிமா, அரசியல் முதலியவை இருக்காது. இவை வேண்டுவோர் இங்கேயே நிறுத்திக் கொள்ளலாம்.

மேலே வாசிப்பதென்று முடிவெடுத்துவிட்டீர்களா? சரி. தேச நலனில் அக்கறை கொண்டவர் போல. அப்புறம் உங்கள் இஷ்டம்.

பேராசிரியர் சுகாத்மே என்றொருவர் ஐஐடி மும்பையில் இருந்தவர். 1994ல் நூலொன்று எழுதினார். ‘The Real Brain Drain’ என்பது அந்த நூலின் பெயர். அவரது ஆராய்ச்சி சொல்பவை:

1973-77 காலகட்டத்தில் ஐஐடி மும்பையில் பயின்றவர்களில் 30.8% வெளி நாடுகளில் இருந்தனர். அவர்களில் 82.6% பேர் அமெரிக்காவில். 10% பேர் ஐஐடியில் சேரும் முன்னரே நாட்டை விட்டுச் சென்றுவிட வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தில் இருந்துள்ளனர். 35% ஐஐடியில் பயிலும் போது முடிவெடுத்துள்ளனர். 50% பேர் ஐஐடியில் பயின்று, இந்திய நிறுவனங்களின் வேலைக்குச் சேர்ந்து, 2-3 ஆண்டுகள் கழித்து, பாரதத்தை விட்டு வெளியேற முடிவெடுத்தனர். இவர்களில் இந்த 50% பேரைப் பற்றி அரசு கவலை கொள்ள வேண்டும் என்கிறார் பேரா.சுகாத்மே.

மேற்சொன்னவர்களில், 25% பேர் மீண்டும் பாரதம் வந்து பணியாற்றியுள்ளனர். சிறிது காலத்திலேயே மனம் வெறுத்து, மீண்டும் மேலை நாடுகளுக்குச் சென்றுவிட்டனர் என்கிறார் பேராசிசியர்.

ஐஐடியில் பயின்று அமெரிக்காவில் கொடிகட்டிப் பறக்கும் சௌரப் ஶ்ரீவஸ்தவா சொல்வது : ‘நீங்கள் இந்த அதிபுத்திசாலி, அதிகத் திறமை கொண்ட பொறியாளர்களை உருவாக்கிவிட்டீர்கள். ஆனால், யானைக்குத் தீனி போடாவிட்டால் அது அமைதியாக இருக்குமா?’ அவர் தீனி என்று சொல்வது பணத்தைப் பற்றி இல்லை.

அமெரிக்காவில் இருந்து பாரதத்தில் பணி புரிய விருப்பம் தெரிவித்து மீண்டும் வந்த பொறியாளர்கள் மனம் ஒடிந்து திரும்பியதன் காரணங்களாகப் பேரா.சுகாத்மே சொல்வன: ‘the apathy, vagueness, arrogance, noncommittal atitude and corruption and nepotism in Indian organizations’. மற்றுமொரு காரணத் தொகுப்பு ‘the job content in private firms would be too poor to provide any job satisfaction, while material rewards in public sector organisations were felt to be too inadequate’

மீண்டும் மீண்டும் நாம் புரிந்துகொள்வது: திறமைக்கு, தொழில் அறிவுக்கு, செயல் ஊக்கத்திற்கு மதிப்பில்லை என்பதே.

இதைப் பற்றி ‘The IITians’ என்றொரு நூல் உள்ளது. முன்னாள் ஐஐடி மாணவரும் அவுட்லுக் இதழாசிரியருமான சாந்தீபன் தெப் எழுதியது. ஐஐடி சிஸ்டத்தின் வழியாகச்செல்பவர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள், அவர்களின் நிதி நிலைமை யாது, அவர்தம் பெற்றோரின் பொருளாதார நிலை என்ன, சிஸ்டத்தால் வடிவமைக்கப்பட்டபின் அவர்களது நிலை என்ன, அவர்கள் அடையும் உயரங்கள் எத்தகையவை என்பது பற்றி நுணுக்கமாக அலசி ஆராய்கிறது இந்த நூல். கடுமையான வறுமையில் இருந்து வரும் சிறுவர்கள் அமெரிக்காவில் எத்தகைய உயர் நிலையை அடைகிறார்கள் என்பதையும் சான்றுகளுடன் சொல்லிச் செல்கிறது இந்த நூல்.

ஆனால், அப்படியான ஐஐடி சிஸ்டம், ஆராய்ச்சிப் பிரிவில் பின் தங்கியுள்ளது ஏன் என்றும் ஆராய்கிறது சாந்தீபன் தெப்பின் அருமையான நூல். அங்கு ஒரு முக்கிய அறிக்கையை நாம் காணவேண்டியுள்ளது.

மெக்கின்ஸி அறிக்கை

2000ம் ஆண்டு, மெக்கின்ஸி நிறுவனம் பாரத அரசிடம் ஓர் அறிக்கையைச் சமர்ப்பித்தது. ‘Shaping the Knowledge Economy in India : The need to set up a national mission for technology education’ என்பது அதன் பெயர்.

பாரதத்திற்கு ஆண்டொன்றுக்கு எத்தனை பொறியாளர்கள் தேவை, எத்தனை பொறியியல் மற்றும் அறிவியல் கல்லூரிகள் திறக்க வேண்டும் என்று கள ஆய்வுக்குப் பின் நீண்ட அறிக்கை சமர்ப்பித்த மெக்கின்ஸி நிறுவனம், பாரதத்தின் ஐஐடிக்களின் மிகப்பெரிய பிரச்னையே அதிக அளவில் தரமான ஆசிரியர்கள் கிடைப்பதில்லை என்பதே என்று தலையில் அடித்தாற்போல் சொன்னது.

மற்றுமொரு அதிர்ச்சித் தகவல் ஒன்றுண்டு. 1993-98 வரை, அமெரிக்காவின் எம்.ஐ.டியில் ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் தத்தம் துறை சாந்து 45 ஆய்வுக்கட்டுரைகள் ஆண்டொன்றுக்கு வெளியிட்டுள்ளனர். ஸ்டான்ஃபோர்டின் பொறியியல் கல்லூரியில் 52 ஆய்வுக் கட்டுரைகள் சர்வதேச அறிவியல் இதழ்களில் வெளியிட்டுள்ளனர். ஆனால், ஐஐடி ஆசிரியர் இரண்டு அல்லது மூன்று கட்டுரைகளே வெளியிட்டுள்ளார். 1996-97ல் எம்.ஐ.டி.யின் ஆசிரியர்கள் / மாணவர்களுக்கு 102 காப்புரிமைகள் கிட்டியுள்ளன. ஐஐடியி மூன்றிலிருந்து ஆறு வரை மட்டுமே.

ஐஐடியின் தரம் ஏன் இவ்வாறு உள்ளது என்பதை ஆராய்ந்த மெக்கின்ஸி நிறுவனம், ஐஐடியின் இயக்குநர்கள் மற்றும் பேராசிரியர்கள் தத்தம் துறை சார்ந்து பணியாற்றுவதைக் காட்டிலும், பொதுவான பணிகள் (Administration etc) செய்வதில் தங்களது நேரத்தின் பெரும் பகுதியைச் செலவிடுகின்றனர் என்று பல சான்றுகளுடன் சொல்லியுள்ளது.

குற்றம் மட்டுமே சொல்லாமல், முன்னேறுவதற்கான வழிகளையும் சுட்டி, பின்வரும் பரிந்துரைகளைத் தெரிவித்தது மெக்கின்ஸி நிறுவனம்:

  • ஐஐடிக்களின் எண்ணிக்கையை மும்மடங்காக்க வேண்டும்
  • முனைவர் ஆய்வுப் பட்டம் பெறுவோர் எண்ணிக்கை மும்மடங்காக வேண்டும்
  • ஆய்வுகளின் தரம் உயர வேண்டும்
  • ஐஐடி இயக்குநர்கள் சுதந்திரமாகச் செயல்பட அனுமதிக்க வேண்டும்
  • இயக்குநர்களைக் கட்டிப் போடும் சிவப்பு நாடாக்கள் நீங்க வேண்டும்
  • ஐஐடிக்களின் நிதி நிலை அதிகரிக்கப்பட வேண்டும். பணம் மத்திய அரசிடம் இருந்து மட்டும் வரக் கூடாது
  • ஐஐடிக்களில் தனியார் முதலீடுகள் அதிகமாக வேண்டும்
  • ஐஐடி மாணவர் கட்டணம் + தனியார் வேலைக்கு எடுக்கும் போது ஐஐடிக்குக் கொடுக்கும் கட்டணம் உயர வேண்டும்
  • ஐஐடி ஆசிரியர்களின் சம்பளம் அரசு சம்பள விகிதத்தில் இருந்து நீங்க வேண்டும்
  • ஆசிரியர்கள் தரத்திற்கு ஏற்ப சம்பளம் அமைய வேண்டும். தனியார் நிறுவனங்கள் கூட சம்பளம் வழங்கலாம்
  • திறமை இல்லாதவரைப் பணி நீக்கம் செய்யலாம்

மெக்கின்ஸி அறிக்கைக்கு முன்னர் பல முறைகள் இவ்வகையான அறிக்கைகள் சமர்ப்பிக்கப்பட்டு உள்ளன. உதாரணமாக, 1995ல் தொழில் அதிபர் வி.கே.மோதி குழு அளித்த அறிக்கையின் மீது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை.

சீனா ‘Trans-Century Project’ என்றொரு திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. இந்தத் திட்டம் அறிவியல் மற்றும் பொறியியலில் சீனாவை இந்தியாவைக் காட்டிலும் பன்மடங்கு முன்னெடுத்துச் செல்லும் திட்டமாக உருவாக்கப்பட்டது. நாடெங்கிலும் உள்ள பொறியியல் சார்ந்த பல்கலைகளுக்கு $200 மில்லியன் வழங்கியது அந்நாடு. அதே சமயம், ஒவ்வொரு ஐஐடியும் ஆண்டொன்றுக்கு $10 மில்லியன் பெறுவதே பெரும் பாடாக இருந்தது. இந்த நிலையில் ஐஐடிக்கள் முன்னேறுவது எங்ஙனம்?

பேரா.சுகாத்மே சொல்லும் பரிந்துரை அவசியம் அமல்படுத்தப் பட வேண்டியது.

பள்ளி மாணவர்கள் NTSE – National Talent Search Exam எழுதுகிறார்கள். அவர்களில் முதல் 10,000 மாணவர்களை அரசு கவனிக்க வேண்டும். அவர்களில் கல்லூரிகளில் இருந்து வெளியாகும் 500 மாணவர்களை ‘தலைசிறந்த அறிஞர்கள்’ (Outstanding Scholars) என்று அறிவித்து, அவர்கள் மேற்கல்வி பயில எவ்வித இடையூறுகளும் இல்லாமல் அரசு செய்ய வேண்டும். அவர்கள் மேற்படிப்பிற்காக வெளி நாடுகளுக்குச் சென்றால், ஊக்குவித்து, அவர்களை மீண்டும் அழைத்துக் கொள்ள அனைத்து முயற்சிகளையும் மேற்கொள்ள வேண்டும். மீண்டும் பாரதம் திரும்பும் அவர்களுக்கு, மற்றவர்களைக் காட்டிலும் சற்று கூடுதலான சம்பளம் கொடுத்து வைத்துக்கொள்ளவேண்டும். இதன் மூலம், அவ்வகையில் சுமார் 50% அறிஞர்கள் பாரதம் திரும்பி வந்து அறிவியல் முன்னேற்றத்திற்கு வழி கோலுவார்கள் என்கிறார் பேரா.சுகாத்மே.

நான் அறிந்தவரையில், இந்த நடைமுறை சிங்கப்பூரில் அமலில் உள்ளது. சிறந்த மாணவர்கள் தங்களது 8ம் வகுப்பில் இருந்தே கண்காணிக்கப்படுகிறார்கள். அவர்களுக்கு மேற்படிப்புக்கான உதவித்தொகைகள் தாராளமாகக் கிடைக்கின்றன. வெளி நாடுகளில் பயிலும் பலர், திரும்பி வந்து சிங்கப்பூரில் பணியாற்றுகிறார்கள். இதைப் பற்றி மறைந்த திரு. லீ குவான் யூ அவர்கள் தனது நூல் ஒன்றில் குறிப்பிடுகிறார்.

தற்சமயம் பாரத அரசு IISER – Indian Institute of Science Education and Research என்று பல ஆராய்ச்சிக் கழகங்களை நிறுவியுள்ளது. ஆராய்ச்சி மாணவர்கள் மட்டுமே இவற்றில் சேர்ந்து பயில்கின்றனர். அவ்விடத்தில் பயிலும் 60% பேர் அமெரிக்காவில் மேற்படிப்பத் தொடர்ந்து முனைவர் பட்டம் பெறுகின்றனர். அந்த வகையில் முன்னேற்றம் தான். ஆயினும், IISERல் பயில KVPY – Kishore Vaignyanik Protshashan Yojana, JEE, SCB முதலிய நுழைவுத் தேர்வுகள் உள்ளன. இவற்றில், அறிவியலில் மிகச்சிறந்த அடிப்படை அறிவு கொண்ட மாணவர்களாலேயே வெற்றி பெற முடிகிறது. இதற்குத் தயார் செய்ய, மாணவர்களுக்கு மாநில அரசுகள் ஆவன செய்ய வேண்டும். ஏனெனில், பள்ளிக் கல்வி மாநிலங்களிடமே உள்ளது.

வறுமைக் கோட்டிற்குக் கீழே இருந்து வந்து, ஐஐடியில் சேர்ந்து பயின்று, இன்று அமெரிக்காவில் தொழில் அதிபர்களாகக் கோலோச்சி, தாங்கள் பிறந்த கிராமங்களுக்கும், படித்த பள்ளிகளுக்கும் பெரிய அளவில் தொண்டாற்றும் பலரைப் பற்றியும் ‘The IITians’ நூல் பேசுகிறது. மாநிலப் பாடத்திட்டம் சரியானதாக இருந்தால் ஏழ்மையில் உள்ள மாணவர்கள் இன்றும் ஐஐடிக்களுக்குள் செல்வதை யாராலும் தடுக்க முடியாது என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது இந்த நூல்.

நமது கேள்விகள்:

  • மாநில அரசுகள் செய்ய வேண்டியதைச் செய்வார்களா?
  • மேற்சொன்ன தேர்வுகளுக்குத் தத்தமது மாணவர்களைத் தயார் செய்வார்களா?
  • அவற்றிற்கான பாடத்திட்டங்களை வகுப்பார்களா?
  • குறிப்பாகத் தமிழகத்தில் ஜவகர் நவோதயா பள்ளிகளை அனுமதிப்பார்களா?
  • மெக்கின்ஸி அறிக்கையின் மீது மத்திய அரசு என்ன நடவடிக்கை எடுத்தது என்று வெள்ளை அறிக்கை வெளியிடுமா?

Supporting a nationalist cause

He is the typical Sangh Hindutva warrior, the kind that doesn’t speak but acts.

The type that didn’t become a sangh enthusiast post 2014, but has been toiling hard for the cause since the time he became knowledgeable in these matters.

This one, typical of a sanghi, doesn’t boast in online media nor seeks favours from his connections. He has been speaking sangh ideology in the land where sangh is detested by the ruling class.

He speaks hindutva to those that consider the word ‘Hindu’ anti-Tamil and hence anti-Dravidian. He is the one and only Subbu, popularly known as ‘Dravida Maayai’ Subbu, whose real name is V.R. Balasubramaniyan.

Formerly a sub editor with The Indian Express, Subbu shot into fame after his eye-opening narrative in the three series book ‘Dravida Maayai’, in the land where the late Annadurai’s ‘Arya Mayai’ was considered as a godless gospel. 

Subbu has been in the background for warding off many intellectual onslaughts on Sanatana Dharma.

Following are some of the books that he has written:

1. Dravida Maayai – Our Paarvai. This series consists of three books that analysed the Tamil Political scene from 1917 to 1981, from a hindu point of view.

2. Arunagirinathar – A brief history of the Saint Arunagirinathar

3. Thamizar Puthakangal – A collection of articles from 108 eminent Tamil writers that showcased 1000 Tamil books.

4. Thankapa Thakkam – A collection of articles in various Tamil magazines.

In addition to being a writer and a collector of books, he is the following too:

1. Member, Managing Committee, Sri Rathnagiriswarar Temple, Besant Nagar, Chennai

2. Editorial Advisor, ‘Kaavalar Voice’, a Tamil magazine

3. Advisor, National Journalists Welfare Association

4. Member, Consultative Committee of the National Book Trust, Govt of India

5. Advisor, ‘Potramarai’, a cultural forum.

Does the above sum up what Subbu has done? No. I have written what I know. There are several background activities that Subbu has been involved in for the cause of hindutva in particular and dispelling the darkness of dravidian politics in general. Despite my several attempts to get him spill out the different campaigns for the cause of India, he remains stoic in his silence, out of modesty. A rarity in these outrageously advertisement oriented times.

Subbu with LG
Subbu with Annamalai

So, why have I written about him? He needs help from all nationalist Indians for a noble cause.

A connoisseur of books, many of them rare, Subbu needs just this one help from us, fellow Indians – cupboard space to store the hundreds of rare books on hindutva, till his lifetime. Having not been a pursuer of wealth, Subbu has spent most of his life in the pursuit of knowledge and collection of books. 

Seventy year old Subbu is building a research center named as aadharam knowledge center for which he needs space as well as the means to store. Essentially he needs help in renting out space and that costs Rs 25,000 per month. As he lacks a regular income I would recommend you to contribute to the cause of hosting the rare collection of books by donating as below. It could be one-time payment or regular commitment. If you would want to directly procure and gift steel book shelves that have glass doors, you could write to him directly. 

These books contain a treasure trove of information that would help nationalistic journalists and authors in general and students in particular for their M.Phil and Ph.D. theses.

Address: V.R. Balasubramaniyan 

14, Ashtalakshmi Street, Muthulakshmi Nagar, Chitalapakkam, 

Chennai – 600 064


Bank Name: City Union Bank, Chennai, Chitlapakkam

Account Number: 500101012240413

IFSC: CIUB0000295

Account Type: Savings

Name: V.R.Balasubramaniyan

G-Pay Number: +91-9884271376

அழகியசிங்கரும் நெய்வேலியும்

1987-8ல் ஏற்பட்ட தீ விபத்து மற்றும் ஊழியர் பிரச்னைகளால் நெய்வேலி சற்றுத் துவளத் துவங்கியது.

ஶ்ரீரங்கம் ராஜ கோபுரம் கட்டிய மகானின் பாதம் பட்டால், நிலைமை சீராகும் என்று நெய்வேலி நிறுவனத்தின் அன்றைய சேர்மன் நாராயணன் நினைத்தார். 94 வயதான ஶ்ரீமத் அஹோபில மடம் 44ம் பட்டம் ஶ்ரீமத் அழகியசிங்கர் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் நெய்வேலிக்கு எழுந்தருளினார்.

தள்ளாத வயதிலும் ஜீயர் எழுந்தருளியது பலரது மனதை நெகிழச் செய்தது.

மரத்தாலான தனது பாதுகைகளுடன் அவர் தெர்மல் ஸ்டேஷன் உள்ளே நடக்க, ‘அவர் பாதம் படணும். கொஞ்சம் சொல்ல முடியுமா?’ என்று நாராயணன் கேட்க, ‘அதுக்கென்ன, வெறுங்காலோட நடந்து வரேன்’ என்று தனக்கே உரிய சிரிப்புடன் தனது பாதத் துகள்களால் தெர்மல் ஸ்டேஷனைப் புனிதப்படுத்தினார் ஜீயர்.

நெய்வேலி நிறுவனம் நல்ல லாபங்களை ஈட்டத் துவங்கியது.

அந்த மஹானின் திருநட்சத்திரம் இன்று. ஆவணி ஹஸ்தம்.

கம்பன் ஏமாந்தான்

சென்ற வாரம் தேரழுந்தூர் சென்றிருந்தேன். கம்பர் வாழ்ந்த கம்பர் மேடு பகுதியிலும், கம்பர் கோட்டத்திலும் ஒரு காணொளி பதிவு செய்தேன். கண்டு உங்கள் கருத்துகளைப் பகிருங்கள்.

நீட் நீக்கிகளுக்குச் சில கேள்விகள்

நீட் நீக்கிப் புண்ணியவான்களுக்குச் சில கேள்விகள். முடிந்தால் பதில் சொல்லுங்கள். #NEET

தமிழகத்திற்கு மட்டும் நீட் விலக்கு வேண்டும் என்று மாநில அமைச்சர் மத்திய அரசிடம் கேட்டுள்ளார். தமிழர்கள் தலைகுனிய வேண்டிய தருணம் இது.

நீட் விலக்கக் கோரும் முன்னர், இவ்வாறு சிந்திக்கலாம்:

1. தமிழக மாணவர்களுக்கு நீட் அநியாயம் இழைப்பதாகக் கூறும் அரசியல்வியாதிகளும், தனியார் பள்ளித்தாளாளர்களும் தாங்கள் நடத்தும் பள்ளிகளில் அனைத்துப் பிரிவு மாணவர்களுக்கான நீட் பயிற்சி வகுப்பை இலவசமாக நடத்த முன்வருவார்களா?

2. தமிழ் நாட்டிற்கு மட்டும் விலக்கு வேண்டுமென்றால், தமிழக மாணவர்களின் கல்வித் தரத்தில் ஏதாவது பிழையா?

3. தமிழக அரசின் பாடத்திட்டத் தரம் பீஹார், உபி முதலிய மாநிலங்களை விடத் தாழ்ந்துள்ளதா ?

4. அப்படித் தாழ்ந்துள்ளதெனில், 40 ஆண்டுக்கால தீராவிட ஆட்சிகள் கல்வித்துறையில் சாதித்தது என்ன?

5. கல்வித்தர வீழ்ச்சிக்கு யார் காரணம்? ஆசிரியர்களா? ஆட்சியர்களா? பாடத்திட்டமா?

6. ஆசிரியர்கள் காரணம் எனில் அவர்களைப் பணியில் அமர்த்தியது யார்? ஆசிரியர்களை யார் கண்காணித்தார்கள்?

7. ஆசிரியர்கள் பணியாற்றாததால் இவ்வாறு ஆனதா? உண்மையெனில், பள்ளிக் கல்வித்துறை என்ன கிழித்து செய்துகொண்டிருந்தது? ஆசிரியர்களைத் தட்டிக் கேட்கத் திராணி இல்லையா?

8. கேள்வி கேட்கத் திராணி இல்லாதவர்களை அப்பதவிகளில் அமர்த்தியது யார்? ஏன்?

9. பாடத்திட்டம் காரணமென்றால், அப்பாடத்திட்டத்தைக் கொண்டு வந்த அரசுகள் யாருடையவை? அவ்வரசுகளின் கல்வி அமைச்சர்கள் என்ன செய்துகொண்டிருந்தார்கள் ?

10. ஆட்சியர்கள் காரணம் எனக் கொள்ளலாமா? ஆட்சியர்களூக்குக் கல்வித் தகுதி இல்லை என்று பொருள் கொள்ளலாமா?

11. ஆட்சியர்களுக்குக் கல்வித் தகுதி இல்லை என்றால், காமராஜரின் ஆட்சியில் கல்வியில் தமிழகம் மேன்மையுற்றது எங்ஙனம்?

12. ஆளும் கட்சியினர் நடத்தும் நடுவணரசுப் பாடத்திட்டப் பள்ளிகளில் அரசுப் பள்ளி மாணவர்களுக்கு இலவசமாக நீட் பயிற்சி அளித்து உதவினால் மாணவர்கள் வேண்டாம் என்பார்களா என்ன?

13. நீட் தேர்வுக்கு எதிராகத் தமிழகத்தில் மனுச் செய்துள்ள கம்யூனிஸ்டுக் கட்சி, தான் ஆளும் கேரளத்தில் நீட்டை எதிர்க்காதது ஏன்?

14. தமிழகத்தில் நீட்டை எதிர்ப்பதாகக் காட்டிக் கொள்ளும் காங்கிரஸ் கட்சி, தான் ஆளும் மாநிலங்களில் எதிர்க்கவில்லையே? தமிழர்கள் அறிவில் குறைந்தவர்கள் என்று காங்கிரஸ் கருதுகிறதா?

15. ‘பானி பூரி விற்கத் தேவையான அறிவு மட்டுமே கொண்டுள்ள பீஹாரிகள்’ என்று முழங்கும் தமிழ்ச் சிங்கங்கள், அத்தகைய பீஹாரிகள் தமிழ் நாட்டு மாணவர்களைக் காட்டிலும் அதிக எண்ணிக்கையில் CLAT எழுதுவது ஏன் என்று சிந்திக்க முன்வருவார்களா?

16. ஜவஹர் நவோதய பள்ளிகள் நாடு முழுவதும் இயங்குகின்றன. இதில் இலவசமாகப் பயிலும் ஏழை மாணவர்கள் நீட் தேர்வில் வெற்றி பெறுகிறார்கள் என்று அடிக்கடி செய்திகள் வருகின்றன ( சமீபத்தில் புதுச்சேரியில் கூட நடந்துள்ளது). தமிழக மாணவர்கள் என்ன பாவம் செய்தார்கள்? அவர்களுக்கு அம்மாதிரியான இலவசக் கல்வி அளிக்கத் தடையாக இருப்பது யார்?

17. ராஜீவ் காந்தியின் திட்டமான ஜவஹர் நவோதயா பள்ளிகள் தமிழகத்தில் வருவதற்குத் தமிழகக் காங்கிரஸ் தனது கூட்டணிக் கட்சி போடும் முட்டுக் கட்டையை நீக்க உதவுமா?

கிராமங்களில் உள்ள ஏழை மாணவன் தேர்வுகளில் இருந்து விலக்கு கேட்கவில்லை. தேர்வுகளைச் சந்திக்க நல்ல கல்வி கொடுங்கள் என்றே கேட்கிறான். தரமான ஆசிரியர்களை அளியுங்கள் என்று கேட்கிறான். ஆசிரியர்கள் சரியான நேரத்தில் பணிகு வர வேண்டும் என்று கேட்கிறான். இவற்றை அளிக்கத் திராணியில்லயெனில் கல்வியை முழுவதும் தனியார் மயமாக்குங்கள். உங்களுக்குத் தெரிந்த மதுபானத் தொழிலைக் கவனிக்கச் செல்லுங்கள்.

தமிழக மாணவர்களின் நலனில் உண்மையிலேயே அக்கறை உள்ளவர்களாக இருந்தால், நீங்கள் கேட்டுக்கொள்ள் வேண்டிய கேள்விகள்:

1. கடந்த 40 ஆண்டுகளில் எத்தனை தமிழக அரசுப் பள்ளி மாணவர்கள் இந்தியத் தொழில் நுட்பக் கழகங்களில் சேர்ந்தனர்?

2. IMSc, Raman Research Institute, Saha Institute of Nuclear Physics, Indian Statistical Institute, IISER முதலிய உலகத் தரம் வாய்ந்த ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களில் / கல்லூரிகளில் தமிழக அரசுப் பள்ளி மாணவர்கள் கடந்த 40 ஆண்டுகளில் சேர்ந்தனர்?

3. CLAT தேர்வில் வெற்றிபெறும் தமிழக மாணவர்கள் எத்தனை பேர்? பீஹார், ராஜஸ்தான் மாநிலங்களில் இருந்து அத்தேர்வுக்கு எத்தனை மாணவர்கள் விண்ணப்பிக்கிறார்கள்? தமிழகத்தில் இருந்து எத்தனை பேர்? அதிலும் தமிழக அரசுப் பள்ளி மாணவர்கள் எத்தனை விழுக்காடு?

4. KVPY என்றொரு தேர்வு நடப்பது பற்றி எத்தனை தமிழக அரசுப் பள்ளி அறிவியல் ஆசிரியர்கள் அறிந்துள்ளனர் ?

இந்த நான்கு கேள்விகளுக்கான விடை உங்கள் தீராவிடக் கல்விக் கொள்கையின் வெற்றியைப் பறைசாற்றும்.

தமிழர்களின் பெருமையைப் பறை சாற்றும் விதமாக நீங்கள் செயல்படுவீர்கள் எனில், நீங்கள் செய்ய வேண்டியவை:

1. தமிழ்ப் பிள்ளைகள் இனி SAT தேர்வு எழுதித் தமிழகக் கல்லூரிகளில் இடம் பிடிப்பார்கள்.

2. GRE எழுதியே தமிழகப் பொறியியல் கல்லூரிகளுளில் மேல் படிப்பிற்குப் போட்டியிடுவர்.

3. தமிழகப் பள்ளி இறுதித் தேர்வு இனி IGCSE பாடத்திட்டத்தின் தரத்தில் நடத்தப்படும்.

4. மேற்சொன்ன தேர்வுகளுக்குப் பிள்ளைகளைத் தயார் செய்ய ஆசிரியர்களுக்கு அடுத்த மூன்றாண்டுகளில் பயிற்சி அளிக்கப்படும்.

5. இதன் மூலம் தமிழக மாணவர்கள் அதிக அளவில் நீட்(NEET), க்ளாட்(CLAT), ஜேஈஈ(JEE) முதலிய தேர்வுகளில் தேர்ச்சி பெற்று, மற்ற மாநிலக் கல்லூரிகளில் அதிக இடம் பிடிப்பர்.

மேற்சொன்ன ஐந்தையும் நிறைவேற்றினால் நிஜமாகவே விடியல் ஏற்பட்டு, தமிழகம் கல்வித்துறையில் முன்னோடியாகத் திகழும்.

இவற்றைச் செய்யாமல், இனிமேல் ‘கல் தோன்றி மண் தோன்றா’ என்று இழுத்துப் பண்டைய தமிழர்களின் மானத்தை வாங்காதீர்கள். பஹுத் அறிவுப் புண்ணியமாகப் போகும்.

எதிர்கால கேள்வித்தாள்

விரைவில் வரவிருக்கும் தமிழ்க் கேள்வித்தாள். 7-ம் வகுப்பு.

7ம் வகுப்புத் தமிழ்த் தேர்வுத்தாளில் விரைவில் வரவிருக்கும் கேள்வியை முந்தித் தருகிறோம்:

‘லாலாக்கு டோல் டப்பி மா, கண்ணே கங்கம்மா உன்இடுப்பச் சுத்தித் திரும்பிப் பாரம்மா’

1. மேற்சொன்ன குறளில் தளை தட்டும் பகுதிகள் யாவை?
2. ‘லாலாக்க்கு’ என்பதில் எந்த உருவக அணி தென்படுகிறது?
3. திரும்பிப் பாரம்மா என்று சொல்லாமல், கவிஞர் ‘இடுப்பச் சுத்தித் திரும்பிப் பாரம்மா’ என்று சொல்வதில் உள்ள பொருள் நயம் யாது?
4. இந்தப் பாடலில் நடித்த நடிகைகுப் பதிலாக, நயந்தாரா நடித்திருந்தால் நீட் தேர்வு விலக்குவதற்கான சாத்தியம் ஏற்பட்டிருக்குமா?
5. தன் இடுப்பைத் தானே சுற்றிப் பார்க்க முடியாத நடிகைகளுக்கு, சமூக நீதியின் அடிப்படையில் என்ன சலுகைகள் கொடுக்கலாம்?
6. மேற்ச்சொன்ன பாடல் வரிக்கு ஒப்பாகக் கலைஞர் கவிதைகள் வரிசையில் உள்ள ஏதேனும் கவிதை வரிகளை எழுதவும்.
7. மேற்கண்ட பாடல் வரிக்கும், ‘ராஜா கைய வெச்சா ராங்கா போனதில்ல’ பாடல் வரிக்கும் உள்ள பொருள், இலக்கண ஒற்றுமைகள் யாவை?
8. ‘உளியின் ஓசை’ படத்தில் வரும் ஏதாவது ஒரு பாடல் வரிக்கும் மேற்சொன்ன பாடல் வரிக்கும் சித்தாந்த ரீதியான தொடர்பு தென்படுகிறதா? விளக்கவும்.
9. ‘இடுப்பு’ என்னும் சொல் இடம்பெறும் மற்ற பாடல்கள் யாவை? ஆங்கிலப் பாடல்களாக இருந்தாலும் எழுதலாம். ஹிந்தி மட்டும் கூடாது.
10. ‘மாங்கா மாங்கா ரெண்டு மாங்கா’ செய்யுள் வரியையும், ‘ரெண்டுல நீ ஒண்ணத் தொடு மாமா’ என்கிற சங்க இலக்கியச் செய்யுள் வரியையும் மேற்சொன்ன பாடல் வரியுடன் சேர்த்து ‘ எகத்தாள தேச உருவக அணி’ தொனிக்க ஒரு செய்யுள் எழுதவும்.
11. உங்கள் தலையில் மண்ணை அள்ளிப் போடும்படியாக செல்ஃபி எடுத்து vidiyal_textbookchief at gmail dot com என்கிற முகவரிக்கு அனுப்பவும்.

பி.கு.: மறக்காமல் ‘விடியல்’ என்று ஹேஷ்ட்டேக் போட்டுப் பதில் எழுதவும்.

பக்தவத்ஸலம் கொரோனாவைச் சுட்டினாரா?

செக்யூலரிஸ்டாகக் காட்டிக்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக ‘ஜெய்ஹிந்த்’ முழக்கத்தைத் துவக்கியவர் நேதாஜியுடன் இருந்த அபித் ஹாஸன் தான் என்று சொல்வது துரதிஷ்டவசமானது. செண்பகராமன் தான் துவக்கினார் என்று ரகமி எழுதுகிறார்.

முதல் உலகப்போர் காலத்தவரான செண்பகராமனை அபித் ஹாஸன் ஜெர்மனியில் சந்தித்திருக்கலாம் என்பது ஒரு ஊகம். அவரும் அவ்வாறு சொல்லியிருக்கலாமே தவிர, செண்பகராமன் சொல்லவில்லை என்று சொல்வது எந்த வகையிலும் முற்போக்கன்று. இப்படிச் சொல்வது, உளுத்துப்போன நேருவிய செக்யூலரிஸத்தின் விழுதுகளைப்பிடித்துத் தொங்க உதவுமே தவிர, உண்மையை வெளிப்படுத்த உதவாது. அபித் ஹாஸன் சொல்லியிருக்க முடியாதா என்று கேட்கலாம். அவரும் சொல்லியிருக்க வாய்ப்புள்ளது. ஏனெனில், அவர் நேதாஜியுடன் இந்திய தேசிய ராணுவத்தில் இருந்தவர், தேசபக்தர். ஆனால், முதலில் ஏற்படுத்தியவர் செண்பகராமன் பிள்ளை என்னும் தமிழரே என்பதை உணர்வோம்.

தேசத்தின் உயிர் நாடியானவற்றுக்கு மாநிலஅரசை ஆளும் கட்சி எதிரானதாக இருக்கலாம். அவர்கள் மரபணு அப்படியானது. 2ஜி சிகிச்சை முடிந்தபின் மரபணு மாற்றம் நிகழும். ஆனால் அதுவரை, காற்றில் வாள் சுற்றுபவர்களையும், அடிப்பொடிக் கட்சிகளின் ஆட்களையும் விட்டு உளறிக்கொண்டிருப்பது அவர்களது உரிமை. பேசியவர் சட்டசபைக்குள் பேசினார் என்பதையும் நினைவில் கொள்க. சபைக்குள் பேசியதற்கு வெளியில் நடவடிக்கை எடுக்க வழியில்லை.

எல்லாம் சரி. காங்கிரஸ் க்ட்சியில் எம்.எல்.ஏ.க்கள் என்னவானார்கள்? அக்கட்சியின் தலைவர்கள் ஏன் மௌனம் காக்கிறார்கள் என்கிற கேள்வி அடிப்படை அறிவில்லாதவர்கள் கேட்பது. ஏனெனில் பிச்சைக்காரர்கள் தேர்ந்தெடுத்து உண்ண முடியாது. கிடைப்பதை உண்ண வேண்டும் என்கிற உண்மையை உணர்ந்தவர்கள் அவர்கள். தேசத்தின் மாட்சிமையை விட, தேச பக்தர்களின் தியாகத்தை விட அவர்களுக்கு அன்றாட உணவு முக்கியம். அவர்கள்து தேச பக்தி எல்லை தாண்டியது. இத்தாலி எல்லையில் இருந்து துவங்குகிறது.

கம்யூனிஸ்டுகள் தேசியக் கட்சிகள் அன்றோ என்று கேட்பவர்கள் சுவற்றில் முட்டிக் கொள்ள வேண்டும். தேசிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்று என்றும் இருந்தது இல்லை. இருப்பது, கேரள கம்யூனிஸ்ட், அது காங்கிரஸை எதிர்க்கும். மேற்கு வங்க கம்யூனிஸ்ட், அது காங்கிரஸுடன் கூட்டு. தமிழகக் கம்யூனிஸ்ட் , அதற்குச் சோறு கண்ட இடம் சொர்க்கம். தற்போதைய சரணாலயம், அது அறிவாலயம். ஏ.கே.கோபாலன், நம்பூதிரிபாட், டாங்கே, ராமமூர்த்தி ஆகியோர் மார்க்ஸிஸ்ட சொர்க்கத்தில் திரும்பிப் படுத்துக் கொள்வார்கள்.

இது தமிழகம். விஷக் கிருமிகள் பரவிவிட்டன என்று 1967ல் பக்தவத்ஸலம் சொன்னார். அவர் கொரோனாவைச் சொல்லியிருக்க வாய்ப்பில்லை. #ஜெய்ஹிந்த்#JaiHind

The Family Man 2 – a layman’s review

Shrikant Tiwari, a TASC (NIA) agent, hunts down LTTE terrorists to save the Indian Prime Minister. Amidst flying bullets, we see epithets and F-words and cuss words raining cats and dogs. When characters aren’t using cuss words, they shoot or travel by a Mahindra Scorpio. That is Family Man 2 for the lay man.

Manoj Bajpayee, true to his skills, plays Shrikant Tiwari exceptionally well. While the Prime Minister Ms.Basu is modelled on the lines of Mamta Banerjee, she talks about PM Narendra Modi’s ‘Make in India’ schemes. Basu’s meeting with Sri Lankan President Rupatunga resembles the Modi-Xi meet at Mahabalipuram, for the event is quite recent. Modi’s many overtures to Tamil Nadu finds a mention in Basu’s saying so – ‘maine ithna kiya in logon ko’. Basu doesn’t spot the bindi, a prominent symbol of bengali hindu women. Here again, Mamta Banerjee sneaks in.

The series is a thriller yet has its scenes of cryptic humour. The scenes were Talpade, Shrikant’s assistant, drools over Umaiyal, the police officer from Tamil Nadu, are a treat to watch. Shrikant’s personal life, full of troubles, is an un-welcome distraction though.

The series talks about ISI-LTTE links. Though the LTTE had tried to get help from Palestinian rebels, it has not been fully established that the now defunct LTTE had anything to do with Pakistan’s ISI. Reality was that Pakistan had hobnobbed with Sri Lankan govt to needle India.

The characterisation of the female terrorist, Raji, merits attention. Played brilliantly by Samantha Akkineni, Raji, though the tough fighter that she is, has a soft corner for the Pakistani agent Sajid. This is depicted not so explicitly but becomes visible when, on hearing about his death, Raji stops her dinner midway and moves from the scene abruptly.

The characters of Bhaskaran and Deepan are modelled definitely after LTTE Chief Prabhakaran and LTTE’s chief ideologue Anton Balasingham. However the events that take place are not true. It is true that Balasingham’s words did not carry weight with Prabhakaran in the post 9/11 world and that ultimately led to the obliteration of the LTTE.

Muthu, the TASC office from Tamil Nadu is played brilliantly by Ravindra Vijay. When Talpade talks about ‘South Indian Food’, Muthu asks, which state in South India as there are five states that comprise of South India.

The attention to detail in the series merits attention. When Raji goes into Jebaraj’s home, the poster in the background displays the ‘Eelam’ geography and talks about remembrance. The clock shows 8:15 when Tiwari’s family has its dinner and later, when Tiwari and his wife have a chat, clock shows 8:45. Many such items show the efforts the crew has put in for the production.

A treat to watch – Family Man 2.

P.S.: The executive producer’s name is Rahul Gandhi. And the irony shows.

%d bloggers like this: