அவியல் கேள்வித்தாள் – வகுப்பு 6

6ம் வகுப்பிற்கான விடியல் அறிவியல் + விடியாத கணித + சமூக அறிவியல் வினாத்தாள். நன்றி : படாத பாடு படுத்தும் தீராவிடப் பங்கு நூல் நிறுவனம்.

1. விஞ்ஞான ஊழல் என்றால் என்ன? சர்க்காரியாவுக்கும் சர்க்கரைக்கும் என்ன தொடர்பு ?

2. ஒரு எறும்பு ஒரு சர்க்கரைத் துகளை உண்ண 2 மணி நேரம் ஆகும் எனில், ஒரு மூட்டையில் உள்ள சர்க்கரையை உண்ண 10 எறும்புகளுக்கு எத்தனை நாட்களாகும் ?

3. கரையான் கூட்டம் ஒரு சர்க்கரைப் பையை உண்ண ஒரு வாரம் ஆகுமெனில், நாலாயிரம் சர்க்கரைப் பைகளை உண்ண எத்தனை நாட்களாகும்? அத்தனை பைகளையும் ஒரு மாதத்தில் உண்டுவிட்டால் கரையான் கூட்டத்தில் எத்தனை கரையான்கள் இருக்கும்?

4. சாதாரண மீனாலேயே உயிர் வாழ முடியாத, எப்போதும் நின்றுகொண்டேயிருக்கும் நதி ஒன்றில் ஒரே ஒரு முதலை வாழ்கிறது என்பதைக் கொண்டு நாம் என்ன புரிந்துகொள்ள வேண்டும்?

5. உண்டு செரிப்பதற்கு 3 மணி நேரம் ஆகும் எனில், அரை மணி நேரம் சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் இருப்பதில் உள்ள அறிவியல் கோட்பாடு யாது?

6. ரயில் ஓடாத போது தண்டவாளத்தில் தலை வைத்தால் தலைக்குள் இருப்பது என்ன ?

7. ‘வரும் ஆனா வராது’ என்பதற்கும் ‘விலையைக் குறைப்பேன். ஆனால் தேதி சொல்ல மாட்டேன்’ என்பதற்கும் உள்ள ஒற்றுமைகள் யாவை ?

8. காலஞ்சென்ற தலைவர்களின் நினைவிடங்களில், அவர்கள் பிறந்த, இறந்த நாட்களில் ஏற்படும் பகுத்தறிவு அறிவியல் மாற்றங்கள் யாவை?

9. மே 7, 2021 முதல் அணில்கள் பல்கிப்பெருகியதற்கான காராணங்கள் யாவை?

10. கேள்வி எழுதியவருக்கே கேள்வி புரியவில்லை என்பதால் இந்தக் கேள்விக்கான விடையை ‘பகுத்தறிவு’ என்று எழுதவும். எழுதாவிட்டாலும் மதிப்பெண் உண்டு.

பிகு: பதில்கள் அனைத்திலும் #அவியல் என்று குறிப்பிட்டு எழுதவும்.

ஐயங்கார் லஞ்ச் கிடைக்குமா?

யோகா பற்றியெல்லாம் பெரிய அக்கறை இல்லாதவனாகவே தற்போது வரை வாழ்க்கையைக் கடத்திவிட்டேன். 

ஏதோ, யாரோ, யாருக்காகவோ சொன்னதை, யாரோ பொழுது போகாதவர்கள் செய்கிறார்கள். அந்த நேரத்தில் நல்லதாக ஒரு புஸ்தகம் வாசிக்கலாம். நெல்லி மரத்தில் ஏறி வனதுர்க்கை வருகிறாளா என்று பார்க்கலாம். கிச்சி, விஸ்கியோடு பேசிக்கொண்டிருக்கலாம் என்கிற எண்ணம் தான் பள்ளிப் பருவத்தில் இருந்தது. 

நெய்வேலியில் தாஸன் அவ்வப்போது யோகா செய்வதைப்  பார்த்து,  ‘நேராக நிற்காமல் தலை கீழாக நிற்கவா இவர் விடியற்காலையில் எழுகிறார்?’ என்று அவரைப் பார்த்துப் பரிதாபப் பட்டதுண்டு. அவ்வப்போது தான் செய்துவரும் புதிய ஆசனங்களைப் பற்றிச் சொல்வார். புரியாவிட்டாலும் தலை ஆட்டுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தேன். இல்லாவிட்டால் “’சிரஸாஸனா’ – ஸ்பெல்லிங் சொல்லு” என்று எல்லார் முன்னாடியும் மானத்தை வாங்கிவிடுவார் என்பதால் தலையாட்டுவதைப் பழக்கிக் கொண்டேன். திருமணத்திற்குப் பிறகு உதவுகிறது என்பது நிங்கள் அறிந்ததே.

அமெரிக்கா சென்றிருந்த போதெல்லாம் ‘ஐயங்கார் யோகா’ என்று மாமிகள் யோகா செய்வதைக் கண்டு ‘யாரோ பொழுது போகாத ஐயங்கார் மாமா கெழங்கட்டைக்கெல்லாம் யோகா சொல்லிக் குடுத்துட்டு, இப்ப எல்லாரும் யோகா பண்றேன்னு ஆடறதுகள்’ என்று நினைத்தது உண்மை. டெக்ஸாஸில் ஒரு முறை ‘ஐயங்கார் யோகா’ என்று ஒரு பலகையைப் பார்த்து, நல்லதாகத் தளிகையும் கிடைக்கும் என்று நம்பரைத் தட்டினேன். ‘Do you serve Iyengar lunch?’ என்று கேட்டு, அந்த அமெரிக்க மாமியிடமும் வாங்கிக் கட்டிக்கொண்ட பெருமை உண்டு. அதிலிருந்து யோகா மீது கோபம் தான். 

2004-5ல் 35 வயது மதிக்கத்தக்க ஒருவர் சில வாரங்கள் யோகா கற்றுக் கொடுத்தார். பயிற்சி முடிந்த பின்னர் அவர் 55 வயதானவர் என்று அறிந்து திடுக்கிட்டேன். யோகா செய்து எப்படியும் இளமையாகவே இருப்பது என்கிற வைராக்யத்தில் நான்கு நாட்கள் தொடர்ந்து செய்து பின்னர் கழுதை கட்டெறும்பான கதை. பின்னர் யோகா, எக்ஸர்சைஸ் என்றால் காத தூரம். யோகா என்பது சினிமா நடிகைகள் செய்வது என்கிற எண்ணம் பல ஆண்டுகளாக மனதில் இருந்தது. ‘ஏதோ ஃபேஷன் ஸ்டேட்மெண்ட் போல’ என்கிற எண்ணம் இருந்தது.

பிரதமர் மோதியின் முயற்சியால் சர்வதேச யோகா தினம் அறிவிக்கப்பட்ட போது சிங்கப்பூரில் சீனப் பெண் பயிற்சியாளர் யோகா வகுப்பெடுத்தார். சேர்ந்த அனைவருமே இந்திய ஆண்கள் மற்றும் சீனப் பெண்கள். நான் சேரவில்லை. ஆனால், உலகமே வியக்கும் நம் நாட்டுப் பொக்கிஷத்தை நாம் செய்யவில்லையே என்று முதன்முதலில் தோன்றியது. பாரதம் குடி பெயர்ந்தேன். 

லாக்டவுன் வந்தது. ஒரே இடத்தில் அமர்ந்து வேலை செய்து இடுப்பு வலியும் சேர்ந்துகொண்டது. தாயார் காலமான நேரம். அதனால் மன உளைச்சல், கோபம் என்று பலதும் சேர்ந்து கொண்டன. அடிக்கடி தலைவலி. எப்போதும் வரும் வீசிங் பிரச்னை அவ்வப்போது. 2018 வரை ஒரு மணி நேரத்தில் 1500 சொற்கள் கொண்ட செறிவான கட்டுரைகள் எழுத முடிந்தது. 2019ல் குறைந்து 500 சொற்கள் என்று ஆனது. ‘வந்தவர்கள்’, ‘The Stalker’ என்று இரு நாவல்கள், ஆண்டாள் பற்றிய நூல் – இவை எல்லாம் அந்தரத்தில் நின்றன. ‘நெய்வேலிக் கதைகள்’ மட்டும் 2020ல் எழுதி 2021ல் வெளிவந்தது.

ஏப்ரல் 2021ல் திவாகர் அறிமுகமானார். Art of Living மூலம் ‘சுதர்ஸன் க்ரியா’ கற்க முடிவெடுத்தேன். உடற்பயிற்சி என்று எதுவுமே செய்ததில்லையே என்று சேர்ந்துகொண்டேன். ஆன்லைனில் வகுப்பு.

இரண்டு மாதங்கள் ஆகிவிட்டன. இடுப்பு, முதுகு வலிகள் இல்லை. இரண்டு மணி நேரமானாலும் தொடர்ந்து எழுத முடிகிறது. தேவையற்ற எதுவும் காதில் விழுவதில்லை. கொரோனா தொடர்பான / தொடர்பற்ற, அரசியல் தொடர்புடைய / தொடர்பற்ற எந்தச் செய்தியும், அது தொடர்பான விவாதங்களும் என் நினைவு இல்லாமலே என் செவிகளைச் சென்று சேர்வதில்லை. எந்த விதமான உபயோகமற்ற பேச்சோ, வாக்குவாதமோ எந்த ஊடகத்திலும் செய்வதில்லை. தெய்வாதீனமாக ஃபேஸ்புக் ப்ரொஃபைலை ஐந்தாவது முறையாக முடக்கினார்கள். ஆக, அதன் மூலமான சக்தி விரயமும் இல்லை. என் முயற்சி எதுவும் இல்லாமலே எனக்குத் தேவையற்ற எதுவும் என்னிடம் வந்து அடைவதில்லை. எந்தத் துக்கச் செய்தியும் பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதில்லை. மனம் ஒரு தனியான தளத்தில் உலவுவதை உணர்கிறேன். யாருக்கும் எந்தப் பிரச்னையிலும் எந்தச் சாய்வும் இல்லாமல், என் மனம் பாதிக்காத அளவில் அறிவுரை சொல்லவும் முடிகிறது. எவ்வளவு நேரம் வாசிக்கிறோம் என்பது தெரிவதில்லை. தோன்றும்போதெல்லாம் எழுத முடிகிறது. 

மேற்சொன்னவற்றை நான் உணராமல் இருந்திருக்கிறேன். ‘உத்திரப் பிரதேசத்துல என்ன ஆகும். இப்ப ஏதோ பிரச்னையாமே’ என்று மனைவி கேட்டபோதுதான் பாஜகவில் ஏதோ குழப்பம் என்பதைத் தெரிந்துகொண்டேன். அந்த அளவிற்கு இந்தப் பயிற்சிகள் என்னை அன்றாட நிகழ் அரசியல் குழப்பங்களில் இருந்து விலக்கி வைத்துள்ளது என்பதை அறிந்துகொண்டேன்.

தற்போது வேறு புதிய பிறவியை அனுபவித்துவருகிறேன். காலை 8:30 முதல் மாலை 7:00 வரை அனேகமாக அலுவலக வேலை. அதன்மூலம் உண்டாகும் தலைவலி, சோர்வு. 7:30 – 8:30 க்ரியா, அதைத் தொடர்ந்து சிறிது தியானம். அன்றைய களைப்புகள், அயர்வுகள் அனைத்தும் பறந்துவிடுகின்றன. பின்னர் 10:00 மணி வரை எழுதுகிறேன், வாசிக்கிறேன்.

பெரியவனையும் சுதர்ஸன் க்ரியா பயிற்சி வகுப்பில் சேர்த்துவிட்டேன். அவனும் பலன் பெற்றுள்ளான்.

சர்வதேச யோகா தினத்தில் நீங்களும் இவ்வகையிலான நன்மைகளை அனுபவிக்க உங்களை அழைக்கிறேன். சுதர்ஸன் க்ரியா தொடர்புக்கு : திவாகர் – +91-94429-61540. என் பெயரைச் சொல்லுங்கள். பெருமாள் பெயரைச் சொன்ன புண்ணியம் கிட்டும். #Yogaday

பி.கு.: ‘வந்தவர்கள்’ நாவல் செப் 15 நிறைவுறும். பின்னர் விரைவில் வெளியீடு. 

சோலியை முடித்தல்

கடைசியில் சோலியை முடித்தேவிட்டார்கள். ஃபேஸ்புக் கணக்கு முடக்கப்பட்டது.

பெற்றொரை இழந்த, இரண்டு வயதுக்கு உட்பட்ட பெண் குழந்தையைத் தத்தெடுக்க வழிகள் யாவை என்று நண்பர் கேட்டிருந்தார். அவருக்காக ஒரு சிறு பதிவை எழுதியிருந்தேன்.

‘அதெப்படி பிராமணன் பெண் குழந்தையைத் தத்தெடுக்கலாம். அதுவும் நீ இப்படி வழி சொல்லலாமா? சாஸ்திரம் என்னாவது? பெண்ணைத் தத்தெடுக்க வழியே இல்லையே? அவள் என்ன கோத்திரம் என்று எப்படி தெரிந்துகொள்வது? வர்ணம், ஜாதி என்னவென்று அறிந்துகொள்வது எப்படி? பிராமணக் குலத்தை வேரறுக்க வந்த கோடாரிக் காம்பே..’ என்பதாகச் சிலர் பொங்கி வழிந்தனர்.

இந்தப் பதிவு பரவலாகப் பகிரப்பட்டது. ஒரு கிறித்தவக் குழுவில் அந்தப் பதிவும் அதற்கான பதில்களும் பகிரப்பட்டுப் பேசப்பட்டன. மதம் மாற்ற உண்டான வழிகளை இதில் இருந்து எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்கிற ரீதியில் அவ்விடத்தில் பேசிக்கொண்டனர். எனவே பதிவை நீக்கினேன்.

பின்னர் பொதுவாக இந்த விஷயத்தில் என்னதான் வழி? தற்போது கொரோனா காலத்தில் பெற்றோரை இழந்த பெண் குழந்தைகளுக்கு என்ன வழி உள்ளது? சாஸ்திரத்தில் பரிகாரங்கள் உள்ளனவா? இல்லையெனில், வேறு என்னதான் வழி? சாஸ்திர வல்லுநர்களும் மடாதீசர்களும் சேர்ந்து ஒரு முடிவைத் தெரிவியுங்கள் என்று பணிந்து கேட்டுக்கொள்கிறேன் என்று எழுதியிருந்தேன்.

பல நூறு பின்னூட்டங்கள், சில நூறு பகிரல்கள் என்று துவங்கிய பரவல், அச்சில் ஏற முடியாத சொற்களைக் கொண்டு விமர்சிக்கப்படது. தனிமனிதத் தாக்குதல்கள், ஜாதி வெறி, இடையிடையே திக சீண்டல்கள் என்று சென்றுகொண்டே இருந்தது. நல்ல எண்ணத்தில் கேட்ட பேள்விக்குக் கிடைத்த பரிசு இவை.

எழுத்தாளர்கள் கொஞ்சம் கொந்தளிப்பிலேயே இருப்பார்கள். ஆனால், கொந்தளிப்பில்லாமல் சில கேள்விகளுக்குப் பதிலும் அளித்து வந்தேன். (இதில் இருந்தே நான் எழுத்தாளன் அல்லன் என்பதை நீங்கள் தெரிந்துகொள்ளலாம்). நல்ல பலன் கிடைக்கும் என்கிற எதிர்பார்ப்பில். ஆனால் கிட்டியதோ வசவுகள்.

பின்னர் யாரோ சிலர் ஃபேஸ்புக்கிடம் புகாரளிக்க, என் ப்ரொஃபைல் பக்கம் முடக்கம்.

தற்போது சுதந்திரப் பறவை.

சுபம்.

ஜெயமோகன் மற்றவர்களையும் கௌரவிக்க வேண்டும்

சோஷியல்பிராப்ளம், பொலிடிக்கல் பிராப்ளம், மாரல் பிராப்ளம் எல்லாம் எகனாமிக் பிராப்ளம் அல்ல என்ற தெளிவை அடையவைப்பார்கள். மோடி என்ற ஒரே மனிதர் நான்கு பிராப்ளமாகவும் ஒரேசமயம் ஆகமுடியும் என்று உணர லைசாண்டர் சார் உயிருடன் இல்லை.

”கல்வி’ என்னும் தலைப்பில் ஜெயமோகனின் நகைச்சுவைக் கட்டுரையில் மேற்சொன்ன வரிகள்.பிரதமர் மோதி, போகிற போக்கில் எழுத்தாளர் பயன்படுத்தும் ஒரு சொல்லாக மாறியுள்ளது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. அன்றாட வாழ்வியலில் ஒன்றாக மோதியின் பெயர் உருப்பெற்று வந்துள்ளது நல்லதே.

ஆனால், ‘மோடி’க்குப் பதிலாகக் கழகத்தின் கடைக்கோடி வட்டச்செயலாளர் பெயர் இருந்திருந்தால், கருத்துரிமை இந்நேரம் பிணை கோரி நின்று (பாலிமர் நினைவிருக்கலாம்), நிற்கும் நேரத்தில் ‘ஒற்றை இந்துத்துவ எதிர்ப்பு’ பிரசங்கம் நிகழ்த்தியிருக்கும். இது நிதர்ஸனம்.

‘மோடி’யின் பெயரைப் பயன்படுத்தக் கூடாதா என்பதன்று. வேறு யார் பெயரையும் பயன்படுத்த முடியாது என்பதே நிதர்ஸனம் என்பதே இங்கு நிலை.

நேருவைப் பற்றி ஷங்கர் கார்ட்டூன் வரைந்தார், அவர் இருந்த காலத்திலேயே. சுமார் 4000 கார்ட்டூன்கள். அதைப் பற்றி நேரு சொன்னது: ‘Shankar has that rare gift… he points out, with an artist’s skill, the weaknesses and foibles of those who display themselves on the public stage. It is good to have the veil of our conceit torn occasionally’.

ஆனால், தமிழகத்தில் யாரைப் பற்றியும் எழுத, வரைய முடியாது.

உளறிக்கொட்டும் அமைச்சரைக் கேள்வி கேட்டால் ப்ளாக் செய்கிறார். அடிப்படைப் பொருளாதார அறிவில் சிக்கல். நிதித்துறை கோவில் துறை பற்றிப் பிதற்றல் மற்றும் தனிநபர் அவதூறு. கோவில் துறை வட மாநிலத்தவரைப் பழிக்கிறது. கல்வித்துறை, அரசு உதவி பெறாத, நடுவண் அரசப் பாடத்திட்டத் தனியார் பள்ளியை அரசு கைகொள்ளும் என்கிறது. அகில இந்திய நுழைவுத் தேர்வு தமிழகத்திற்குக் கிடையாது என்கிறது. உச்ச் நீதி மன்ற ஆணை தெரிந்துதான் சொல்கிறார்களா? குடிமைப் பணி செயலர்கள் என்று படித்தவர்கள் யாருமே இல்லையா?

பொறுப்பு கண்ணியத்தை அளிக்க வேண்டும். அதுவும் பொதுவெளியில் வார்த்தைகள் மீது அதிகக் கவனம் தேவை. இவர்களுக்கு யார் புரிய வைப்பது? இவற்றை அரசியல் தலைவர்கள் உணர, அவர்களையும் ஜெயமோகன் தனது கட்டுரைகளில் சேர்த்துக் கொண்டு கௌரவிக்க வேண்டும். வெண்முரசியற்றியவர் செய்யாமல் யார் செய்வது?

ராஹுல் காந்தியின் சொற்களைக் கொண்டு மற்றுமொரு நகைச்சுவை நாவல் கூட எழுதலாம். கேஜ்ரிவாலின் 180 டிகிரி பல்டிகளைச் சுட்டி ‘தலைகீழ் பார்வைகள்’ என்னும் தலைப்பில்கட்டுரைகள் புனையலாம். மம்தா பானர்ஜியின் ஆட்டங்களைக் கொண்டு ‘சாக்த பூமியில் ஊழியாட்டங்கள்’ என்றோ, பெண் அமைச்சருக்கு முதல்வர் பதவி வழங்க மறுத்த முன்னேறிய கேரளத்தைப் பற்றி ‘ஷைலஜ மஹாத்மியம்’ வரையலாம். இன்னும் எவ்வளவோ.

எந்தத் தலைவரின் பெயரைப் பயன்படுத்தியும் பகடி செய்ய உரிமை உள்ளது. தரக்குறைவாக, மரியாதைக் குறைவாக இருக்கலாகாது. அவ்வளவே.

நேருவின் சொற்களின் படி ‘அகம்பாவம் என்னும் முகத்திரை அவ்வப்போது கிழிக்கப்படுவது நல்லது’.

மோடிக்குப் பொருந்துவது எந்தத் தாடிக்கும் பொருந்துமன்றோ?

ஜெயமோகனின் கட்டுரை இங்கே

வைதீகர்கள் கவனத்திற்கு

வைதீகர்கள் / உபாத்யாயர்கள் சமூகத்திற்கு வந்தனம். தெண்டன் சமர்ப்பித்த விஞ்ஞாபனம்.

இப்போதாவது மாஸ்க் அணியுங்கள், கழுத்திற்கு அல்ல, வாய் மற்றும் மூக்கிற்கு. பண்ணி வைக்கப் போகும் இடங்களில் ( போகாமல் இருப்பதே நலம்), யார் என்ன சொன்னாலும் மாஸ்க் கழற்றாதீர்கள்.

யாராவது ரொம்ப அருகில் வந்து பேசினால் விலகியிருங்கள். முடிந்தவரை ஒன்றரை அடி தூரத்தில் அமர்ந்து பண்ணி வையுங்கள். முடிந்தால் அந்த வீடுகளில் உணவு அருந்த வேண்டாம். நீர், மோர் முதலியனவற்றை வீட்டில் இருந்தே கொண்டு செல்லுங்கள்.

முடிந்தவரை மொட்டை மாடியில் பண்ணிவையுங்கள். சிராத்தமாக இருந்தாலும் கூட. முடிந்தவரை ஆம ஸ்ராத்தம் செய்யுங்கள். தக்ஷிணை கொஞ்சம் கூட கேட்டுக் கொள்ளுங்கள்.

பிள்ளைகளால் கைவிடப்பட்ட / வருமானம் தேவை உள்ள ரிடையர் ஆன பலர் ஸ்ராத்தங்களில் சாப்பிடச் செல்கிறார்கள். ஆம ஸ்ராத்தத்தினால் இவர்கள் பிழைப்பில் மண் தான். ஆகவே நீங்கள் இவர்களுக்கும் சேர்த்து 200, 300 வாங்கிக் கொண்டு அவர்களுக்குக் கொடுக்கலாம்.

பைக்கில் செல்லும் போது உடல் முழுவதும் மூடியிருக்குமாறு பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். 16-30 வயது வ்ரை உள்ள பல டூவீலர் பைத்தியங்கள் எச்சில் துப்புகின்றன. ஆகவே ஹெல்மட் போடுவது அவசியம், கண்ணாடி வைத்த ஹெல்மட்.அவசியம் ஹெல்த் இன்ஷூரன்ஸ் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

கர்த்தாக்கள் கவனத்திற்கு : தக்ஷிணைகளில் மீனமேஷம் வேண்டாம். இப்போது கொஞ்சம் தாராளமாகக் கொடுங்கள். பின்னால் தானே வந்து சேரும். முடிந்தவரை ஆன்லைனில் கர்மாக்கள் செய்ய வழி உண்டா என்று பாருங்கள். வாத்யாரின் உயிருக்கு உபத்திரவம் இல்லாமல்.

சமீபத்தில் காலமான ஒரு உபாத்யாயரின் நினைவில் இதை எழுதியுள்ளேன்.

வாசக தோஷ: க்‌ஷந்தவ்ய:

அடியேன்ஆமருவி.

பிழைத்திருத்தல்

‘பொழச்சுக் கெடந்தா நாளைக்கு வரேன்’.

நமது பேச்சு வாக்கில் நடைபெறும் சாதாரண வழக்கு இது. ‘நாளை’ என்பது அநித்யம் என்பதை மீண்டும் மீண்டும் நமது உள்ள அடுக்குகளில் பதிய வைத்துக் கொண்டே இருந்த உத்தி என்று தோன்றலாம். அதைப் போலவே, அடிக்கடி கடும் பஞ்சங்களின் தாக்கத்திலேயே இருந்ததால் ‘யார் இருப்பார், யார் போவார், எப்போது காண்போம்’ என்னும் தகவல் தெரியாததால் வந்துள்ள வழக்காகவும் இருக்கலாம்.

இன்றைய நிலையில் எதையுமே சொல்வதற்கில்லை. பிழைத்திருந்தால், அப்போது நிலவும் சூழலுக்கு ஏற்ப, இருக்கும் நபர்களுக்கு ஏற்க சிந்திக்கலாம் என்கிற எண்ணம் பலரிடம் தற்சமயம் காணப்படுகிறது. என்னிடமும் தான்.

பேராசிரியர் ஒருவரிடம் உரையாடினேன். அவர் சொன்னது: ‘இப்ப இருக்கோம். நாளைக்கு இதெல்லாம் முடிஞ்சப்பறம் யார் இருக்கமோ, ஒரு போர் வந்து நாடே துவம்ஸம் ஆனப்புறம் எப்பிடி இருக்குமோ அப்பிடி இருக்குமோ என்னவோ. அப்ப ஊர் எப்பிடி இருக்கோ, அதுக்கு ஏத்த மாதிரி வாழ்ந்துக்கணும். இன்னிக்கி, இந்த அளவுக்கு இருக்கோம். இது தான் உண்மை. நாளைக்கி sex ratio எப்பிடி இருக்கும்னு தெரியல்ல. இன்னிக்கி இதைக் கடந்து போகணும். அப்புறம் ஒரு புது உலகம். இப்ப நடக்கற உண்மையெல்லாம் அப்ப இருக்க வாய்ப்பு இருக்கான்னு தெரியல்ல. பார்ப்போம்’ என்றார்.

வங்கிகளில் கடன் வைத்துவிட்டுக் காலமாகும் இளம் வயதினரின் வாரிசுகள் என்ன செய்வார்கள்? இவர்களுக்குச் சாட்சிக் கையெழுத்து போட்டுள்ளவர்கள் என்ன ஆவார்கள்? வங்கிகள் என்ன நிலை எடுக்கப் போகின்றன? நிறைய சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது.

35 வயதில் 80 லட்சம் வீட்டுக் கடன் வைத்துவிட்டுக் கொரொனாவிற்குப் பலியான ஐ.டி.ஊழியரின் மனைவி, பிள்ளைகளின் நிலை என்ன? இந்தக் கடனை என்ன செய்வது? யார், எப்படி அடைப்பது? அரசு என்ன செய்ய வேண்டும்? பெரும் குழப்பமாகவே உள்ளது.

திருமணம் ஆகி இரண்டு மாதங்களே ஆன தம்பதி. கணவன் தலைவலி என்று படுத்தான். ஒரே நாளில் காணாமல் ஆனான். அந்தப் பெண் செய்வது யாது? அவள் இன்னும் வாழவே துவங்கவில்லை. இந்தப் பெண்களின் நிலை? இருவரின் பெற்றொரின் நிலை? ஒருவேளை அந்தப் பெண் கருவுற்றிருந்தால்? திடீரென்று என்ன மாதிரியான ஒரு உலகத்திற்கு வந்துவிட்டோம்.

பெரியவர்கள் போய்ப் பிள்ளைகள் வாழ்வது ஓரளவு சாத்தியம். 23 மற்றும் 24 வயதுப் பிள்ளைகள் இருவரைத் தொலைத்த 55+ வயதுத் தம்பதிக்கு யார் எப்படி ஆறுதல் சொல்வது? என்ன கேடு இழைத்தார்கள் இவர்கள். மிச்சம் மீதி இருக்கும் புதிய உலகத்தில் இவர்கள் இருந்தால், எப்படி வாழ்வது? அன்றாட வாழ்க்கை நரகமாகாதா? இந்த இடத்தில் ஆன்மீகவாதிகளின் பங்கு என்னவாக இருக்கும்? ஆன்மீக போதகர்கள் அறிவுரை சொல்லும் நிலையில் இருப்பார்களா? அணுகக்கூடிய ஆன்மீக போதகர்கள் மிச்சம் இருப்பார்களா? தெரியவில்லை. கூட்டாகச் சிந்திக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.

ஒரு வேளை அதிரடியாக நாஸ்திக சமுதாயமாக மாறிவிடுவோமோ? எதிலும் பற்றில்லாத ஹிப்பி சமுதாயம் ஏற்படுமோ? உலகம் கொதி நிலையின் உச்சத்தில் இருந்த 1960களுக்குச் சென்றுவிடுமோ ? நாஸ்திகவாத நாடுகள் வாழ்ந்தனவா? வாழ்வது போல் மேலேறி வீழத்தானே செய்தன? அடக்குமுறை, வன்முறை, பட்டினி.. இவை எப்போதுமே இல்லாத நாஸ்திகவாத நாடுகள் உண்டோ? பட்டினியே இல்லாத ஆஸ்திக நாடுகள் உண்டோ? ஜன நாயகம் மட்டுமே சோறு போடுமா? வல்லூறுத்தனங்கள் அற்ற ஊடகங்கள் உள்ள ஜனநாயகம் ஒரு வேளை மக்களைக் காக்கலாம். சமுதாயச் சிந்தனையாளர்கள் ஒன்றிணைந்து கூட்டாகச் சிந்திக்க வேண்டும்.

தத்துவங்களின் வீழ்ச்சியின் துவக்க நிலையோ இது? அன்னியப் படையெடுப்பில் ஒரு சமூகம் அழிந்தது. பஞ்சங்களில் சில லட்சங்கள் சரிந்தன. இந்தக் கொரோனாவில் சமூக, மத, மொழி, இன, சாதி, பாலின வேறுபாடுகள் எதுவும் இல்லாத பேரழிவின் மறுபக்கம் எப்படி இருக்கும்? பார்க்க எஞ்சியிருப்போமா?

மேலும் எழுத மனம் வரவில்லை. சமூகத்திற்கு மிகப்பெரிய பங்கிருக்கிறது. அரவணைப்பு மற்றும் அன்பு. Empathy. அது ஒன்றுதான் இன்றைய தேவை.

மேலும் சிந்திப்போம்.

‘ஆல்’ சூழ் தேசம்

‘தேர்தல் நடக்கும் போது நீங்கள் வேறு கிரஹத்தில் இருந்தீர்களா?’ என்று நீதி மன்றம் தேர்தல் ஆணையத்தைக் கேட்கிறது.

மத்திய அரசு, கொரோனாவைக் காரணம் காட்டி, தேர்தல் ஆணையத்திடம் தேர்தல்களைத் தள்ளிப் போடச் சொல்லியிருந்தால் முற்போக்கு, இடது சாரி கோஷ்டிகளும் அவற்றின் குழல் ஊதும் ஊடகமும், இதே நீதி மன்றமும் என்ன சொல்லியிருக்கும்?

நேர்மையான எதிர்க்கட்சிகளும், தேசிய உனர்வுள்ள உதிரிக் கட்சிகளும், நல்ல எண்ணம் கொண்ட ஊடகம் இருந்திருந்தால் பிரச்னை இல்லை. இருப்பது எல்லாம் ‘அடுத்த என்ன பிரச்னை குறித்து குதிக்கலாம்?’ என்று ரொட்டித் துண்டுக்கு அலைபவை. உதா: Western Trunk Road.

ஆக, மத்திய அரசு மவுனம் காத்தது. இது தவறு என்று நான் நினைக்கிறேன். ‘இந்த நேரத்தில் தேர்தல் நடத்த வேண்டுமா என்னும் முடிவைத் தேர்தல் கமிஷனிடம் விடுகிறோம்’ என்று வெளிப்படையாகச் சொல்லியிருக்கலாம். மவுனம் காத்ததற்கும் அதுதான் பொருள் என்றாலும் perception என்று ஒன்று உள்ளது. Justice should not only be done, but also seen to be done என்று சொல்வார்கள்.

மாநில அரசு பரிந்துரைத்திருந்தால் மத்திய அரசு தேர்தல் ஆணையத்திடம் சொல்லியிருக்குமா என்பது கேள்விக்குறியே. மாநில அரசுக்குத் தனக்கு அப்படி ஒரு அதிகாரம் இருப்பது தெரியுமா என்றும் தெரியவில்லை. இறுதி முடிவு ஆணையத்திடம் தான் என்றாலும், சொல்வதைச் சொல்லியிருக்கலாம். ஆனால், உடனே எதிர்க்கட்சிகள் ‘தேர்தலைச் சந்திக்கப் பயப்படுகிறார்கள்’ என்று ஆலாபனை துவங்கியிருப்பார்கள்.

ஆக, இதற்கு இருந்த ஒரே பலிகடா, தேர்தல் ஆணையம் தான். மத்தியும் மாநிலமும் மவுனம் காக்க ( ஆணையம் கொரோனா குறித்த பரிந்துரைகளை மத்திய மாநில அரசுகளிடம் கேட்டதா என்று தெரியாத நிலையில்), ஆணையம் தன் கடமையை நிறைவேற்றியது. கமிஷனரும் தன் பணி முடிந்து ஓய்வு பெற்றார். இப்பொது கமிஷனுக்குக் கெட்ட பெயர் ஏற்படுத்த கோர்ட் முயல்கிறது.

கமிஷன் ‘கொரோனா வழிமுறைகளை ஒட்டியே தேர்தல் நடத்தப்பட வேண்டும்’ என்று பலமுறை அறிவித்தது. ஆனால், ஒருமுறை கூட செயலில் இறங்கவில்லை என்பது உண்மை. ‘மாஸ்க் இல்லாமலும், சமூக இடைவெளி இன்றியும் பிரச்சாரம் நடந்தால், அந்தத் தொகுதியில் தேர்தல் நிறுத்தி வைக்கப்படும், வேட்பாளர் தகுதி நீக்கம் செய்யப்படுவார்’ போன்ற ஆணைகளைப் பிறப்பித்திருக்கலாம், ஓரிரு இடங்களில் செய்தும் காட்டியிருக்கலாம். தலைமைச் செயலாளரையே மாற்றும் அதிகாரம் உள்ள கமிஷனுக்கு, இந்த அறிவிப்புகளைச் செய்யவும், வேட்பாளர்களைத் தகுதி நீக்கம் செய்யவும் அதிகாரம் இல்லை என்பதை நம்ப முடியவில்லை.

ணையம், மத்திய மாநில அரசுகளிடம் பரிந்துரை, ஆலோசனை கேட்டிருக்கும் என்றே நம்புகிறேன். அரசுகளின் சுகாதார அமைச்சுகள் தேர்தல் நடத்த ஏதுவான சூழல் உள்ளது என்று சொல்லியிருக்கும் என்றே எண்ணுகிறேன். தான் ஒரு Constitutional Entity என்பதால், தனது மாட்சிமையைக் காக்க ஆணையம் மத்திய மாநில அரசுகளைக் காட்டிக் கொடுக்காமல் மவுனம் சாதிக்கிறதோ என்றும் தோன்றுகிறது.

ஆனால், நீதிமன்றம் உத்தம புத்திரன் போல் பேசுவது வியப்பாக இருக்கிறது. நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்குகளைத் தானாகவே முன் வந்து எடுத்து நடத்தும் நீதிமன்றம், இந்த விஷயத்திலும் அப்படி நடக்காமல் விட்டது ஏன்? இதற்கு நீதிபதி பதில் சொல்ல வேண்டும்.

நம் நாட்டில் எல்லாமே ‘ஆல்’ போட்டுப் பேச வேண்டியதாக உள்ளது.

எதிர்க்கட்சிகள் நியாயமாகச் செயல்படும் என்கிற நம்பிக்கை இருந்திருந்தால், ஊடகங்கள் அறம் சார்ந்து பேசும் என்கிற நம்பிக்கை இருந்திருந்தால், மத்திய, மாநில அரசுகள் தயவு தாட்சண்யம் இன்றி ஆணையத்திற்கு அறிவுரை வழங்கியிருந்தால்….

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நமக்கு அறிவிருந்திருந்தால்…

நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே

வருத்தம் தணியட்டும் என்று காத்திருந்தேன். இன்று எழுதுகிறேன்.

வேறெந்த நாட்டிலும், மாநிலத்திலும் காலமானவர்களை இப்படி அவதூறு செய்ய மாட்டார்கள். நடிகர் விவேக் என்னும் உன்னதமான கலைஞனை, அவர் காலமானவுடன், நீத்தார் கடனின் ஒவ்வொரு அங்கமாக ஊடகங்களில் காட்டுகிறார்கள். விட்டால் பூத உடல் எரிவதையுமே கூட காட்டுவார்கள் போல.

காலமானவர்களுக்கு மரியாதை இல்லையா? இப்படித்தான் அல்லோல கல்லோலப் படுத்தி, பூத உடலை எல்லாக் கோணங்களிலும் விடாமல் படம் எடுத்து, அவரே எழுந்து வந்து ‘போதும் கொஞ்சம் நிறுத்தறீங்களா?’ என்று கேட்கும் வரை படம் எடுத்துக்கொண்டே இருப்பதா? உடலுக்கு மரியாதை இல்லையா? என்ன மாதிரியான கொடுமையான சமூகமாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறோம்?

எந்தப் பிரபலம் காலமானாலும் இப்படியே கூத்தடிப்பது என்பது என்ன மாதிரியான பத்திரிக்கை தர்மம்? கர்மம். வேறு எந்த நாட்டிலாவது இப்படி ஆடுகிறார்களா? காலமானவர்களை மரியாதையுடன் பெட்டியில் வைத்து, பெட்டிக்குத்தான் மாலை முதலியன செய்கிறார்கள். குடும்பத்தின் தனிமையை மதித்து, அவர்களை விட்டு விலகி நிற்கிறார்கள். எதற்கெடுத்தாலும் அமெரிக்காவைப் பாருங்கள், சிங்கப்பூரைப் பாருங்கள் என்று குதிக்கும் எந்த ஊடகமும் இந்த விஷயத்தில் அந்த நாடுகளைப் பார்ப்பதில்லை.

எந்தப் பிரபலத்தின் சாவையும் விட்டு வைக்காமல் அங்குலம் அங்குலமாகக் காட்டிப் பணம் ஈட்டும் கயமை தமிழகத்தில் என்றாவது தீருமா? இவ்வாறு செய்யாத நேர்மையான ஊடகம் ஏதாவது ஒன்று உண்டா தமிழகத்தில்?

இதில் கல் தோன்றி மண்தோன்றாக் காலம் என்று பெருமை பீற்றல் வேறு?

என்ன பகுத்தறிவோ, கண்றாவியோ..சே.. குமட்டுகிறது தமிழகக் காட்சி ஊடகங்களைக் கண்டு..

tool kit பாவம் பொல்லாதது

என்னதான் இந்தியாவுக்கு எதிராக வேலை செய்தாலும், அந்தப் பெண்ணுக்கு 21 வயது தான் ஆகிறது. இந்த வயதில் என்ன தெரியும் அவளுக்கு? குழந்தையைப் போய் இப்படிக் கொடுமைப்படுத்துவதா?

அவள் என்ன JEE எழுதுகிறேன் பேர்வழி என்று உடலையும் உள்ளத்தையும் வருத்தி 4-5 வருஷங்கள் உழைத்து, IITல் சேர்ந்து உயிரைக் கொடுத்துப் படித்து, பல கீழ் / மத்திய நடுத்தர இந்தியர்களின் பிள்ளைகளைப் போல் அமெரிக்காவில் கூகுள் கம்பெனியில் வேலைக்குப் போனாளா ?

இல்லை, JEE மார்க் குறைந்ததால் அட்லீஸ்ட் BITSAT எழுதி பிலானி, ஹைதராபத் என்று BITSல் சேர்ந்து உயிரைக் கொடுத்துப் படித்தாளா? அதுதான் இல்லை, துர்காபூர், குவஹாத்தி என்று NITல் சேர்ந்து, ரொட்டி கொடுமைகளை அனுபவித்து, கடின முயற்சியுடன் உழைத்து, படாத பாடு பட்டுப் படித்து ஸன் மைக்ரோ சிஸ்டத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்தாளா?

அதுதான் இல்லை KVPY எழுதி, IISc சேர்ந்து, சோடாபுட்டி கண்ணாடிகளுடன் போட்டி போட்டு, அறிவியல் ஆராய்ச்சி பண்ணினாளா? இல்லை, IISc கிடைக்கவில்லை என்பதால் IISER ல் சேர்ந்து, ஆஸ்டிரோ ஃபிஸிக்ஸ்ல் எம்.எஸ்.சி. வாங்கினாளா? இல்லை, அதைக் கொண்டு இஸ்ரோவில் பணிபுரியும் மற்ற பெண்களைப் போல் வேலைக்குச் சேர்ந்தாளா?

இல்லை, NEET எழுதுகிறேன் என்று பல வருஷங்களைக் காவு கொடுத்து, உயிரைக் கொடுத்துப் படித்து வரும் தையல் தொழிலாளிகளின் மகள்களைப் போல் எம்.பி.பி.எஸ்.ல் சேர்ந்து படித்தாளா? அல்லது, பி.எச்.டி. போன்ற மாபாதகங்களைப் பண்ணினாளா?

ஒன்றும் வேண்டாம். ஒரு Short Service Commission மூலம் ராணுவத்தில் சேர்ந்து எல்லையில் நின்றாளா என்ன?கொரோனா காலத்தில் தன் சொந்தக் காசைச் செலவழித்துத் தன் மாணவர்களுக்கு செல்ஃபோன் வாங்கிக் கொடுத்துப் பாடம் நடத்திய தமிழ் நாட்டு ஆசிரியையைப் போல் ஏதாவது அக்கிரமம் செய்தாளா?

மேற்சொன்ன எந்தக் குற்றத்தைச் செய்தாள் அந்தப் பெண்? என்னதான் செய்தது அந்தக் குழந்தை?

இந்தியாவுக்கு எதிராகச் செயல்பட்டாள். தேசதுரோகச் செயலுக்கு உதவினாள். இதென்ன குற்றமா? இதே குற்றத்தைத் தொழிலாகவே செய்துவரும் எல்லாரையும் கைது செய்தீர்களா ?

ஒரு கட்சி சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியுடன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் ஒப்பந்தம் போடுகிறது. அதை என்ன செய்தீர்கள்? கையெழுத்து போட்டவர்கள் இன்னும் வெளியில் வந்து வெங்காய சாம்பார் செய்கிறார்கள். என்ன செய்தீர்கள்?

முன்னாள் பிரதமரைக் கொன்றவர்களின் படத்தைப் போட்டுக் கொடி பிடித்துத் திரியும் கூட்டத்தை என்ன செய்தீர்கள்? கொடி கூட பரவாயில்லை. டைனோசார் கறி சாப்பிட்டேன் என்று கூறுபவர்களை என்ன செய்ய முடிந்தது?

ரோட்டைப் பிளந்து திருட்டு டெலிஃபோன் ஒயர் பதித்து, திருட்டு டி.வி. நடத்தியவர்களை என்ன செய்தீர்கள்? ஒரு கைது உண்டா? ஒரு விசாரணை உண்டா? வாசன் ஐ கேர் விஷயம் என்னதான் ஆனது?

சம்பந்தப்பட்டவர் டென்னிஸ் ஆடுகிறேன் என்று இங்கிலாந்து போக பாஸ்போர்ட் கேட்கிறார். 2ஜி ஊழல் என்று ஒன்று இருந்ததை இன்று கற்பூரம் அடித்துச் சொன்னாலும் நம்ப முடியாத நிலையில் விசாஆஆஆஆஆஆரஆஆஅணை நடக்கிறது, நடந்தது, நடக்கும். அதில் சம்பந்தப்பட்டவர் காவடி எடுப்பது பற்றி உபன்யாசம் செய்கிறார். அதையும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

“ஊருக்கு இளைத்தவள் #toolkit ஆண்டி’ என்று ஏதுமறியாத, மேற்சொன்ன படிப்பு சம்பந்தப்பட்ட எந்தப் பாதகமும் செய்யாத பிஞ்சுக் குழந்தையை, வெறும் 21 வயதே ஆன ஒரு தாய்க்குலத்தை, மாது சிரோமணியை, மகளிர் குல திலகத்தைப் பிடித்து விசாரிக்கிறீர்கள்.

என்னவோ போங்கள். #toolkit பாவம் பொல்லாதது. சொல்லிவிட்டேன்.

மாக்களின் காவலர்

காலை 11 மணிக்கு மாடிக்குப் போன மகன் வேகமாக ஓடி வந்து சொன்னான் ‘அப்பா, மாடில காக்காவுக்கு அடிபட்டிருக்கு. உடனே வாங்கோ’

விழுந்தடித்துகொண்டு மாடிக்குச் சென்றால் மொட்டை மாடிக்குள் நுழையும் வழியில் பூந்தொட்டிக்கும் சுவருக்கும் இடையில் ஒரு காக்கை எழும்ப முடியாமல் படுத்திருந்தது. அருகில் சென்றாலும் எழவில்லை, கத்தவில்லை. ஆனாலும் தலையைத் தூக்கிப் பார்த்தது.

தண்ணீர் வைத்தால் குடிக்கிறதா என்று அருகில் நீர் வைத்தேன். அருந்தவில்லை.

பதட்டத்துடன் கூகுளில் தேடியதில் பல எண்கள் கிடைத்தன. எல்லா எண்களிலும் ‘ஹேளி’ என்றனர். பெங்களூரு எண்கள். சென்னையில் கிளை இல்லை என்றனர். ப்ளூ க்ராஸ் இருக்கிறது என்றனர்.

ஒரு மாதத்திற்கு முன் ப்ளூ க்ராஸை அழைத்த அனுபவம் இருந்தது. ஃபோனை யாரும் எடுக்க மாட்டார்கள். கொரோனா பேச்சுக் கண்றாவி முடிந்த பின், 1,2,3 …10 வரை அழுத்தச் சொல்லிக் கழுத்தறுத்தறுபட்ட அனுபவம் உண்டு. மகனும் நானும் அழைத்துப் பார்த்தோம். வாட்ஸப்பில் படம் அனுப்பச் சொன்னார்கள். கூகுள் ஃபார்ம்ஸ்ல் காக்காயின் ஜாதகத்தை அப்லோட் பண்ணச் சொன்னார்கள்.

வெறுத்துப் போய், மீண்டும் கூகுளில் தேடினால் 2-3 எண்கள் கிடைத்தன. எல்லாம் ஹிந்துவில் வந்த கட்டுரைகளில் இருந்தவை. ஒருவர் காக்கை அனேகமாகத் தானாகவே பறந்துவிடும் இல்லையென்றால் நோய் காரணமாக இறந்துவிடும் என்றார். இன்னொருவர் பீட்டாவை அழையுங்கள் என்றார். பீட்டாவில் காக்கை எல்லாம் காக்க முடியாது என்று ஜகா வாங்கிவிட்டனர்.

இதற்கிடையே ட்விட்டர், ஃபேஸ்புக் என்று உதவி கோரி அழைத்தேன். அவ்வப்போது காக்கை தண்ணீர் குடித்ததா என்று பார்த்து வரச் சொன்னேன். குடித்திருக்கவில்லை.

ஆட்டோ அண்ணா என்பவர் பற்றி ஹிந்துவில் ஒரு கட்டுரை வந்திருந்தது. அவரது எண்ணை அழைத்தேன். பாஸ்கர் என்னும் ஆட்டோ ஓட்டுநர் தாம்பரத்தில் நாய் ஒன்றை மீட்கச் சென்றிருக்கிறேன். ஒரு மணி நேரத்தில் வருகிறேன் என்றார்.அரை மணி கழித்து அழைத்தேன். ‘ வந்து ப்ளூ கிராஸ் எடுத்துச் செல்கிறேன். ஆட்டோ கட்டணம் மட்டும் கொடுங்கள்’ என்றார்.

ஆட்டோ அண்ணா பெயர் பாஸ்கர். விலங்குகளைக் காப்பதையே தொழிலாக வைத்துள்ளார். நாய், பூனை, பறவைகள் என்று அவை அமர்வதற்கான வகையில் ஆட்டோவில் கூண்டுகள் வைத்து மாற்றியுள்ளார்.

அவரை அழைத்துக்கொண்டு மாடிக்குச் சென்றோம். காக்கையைக் காணவில்லை.

‘காக்கா எழுந்து நடக்கற அளவுல இருந்திச்சா?’ என்றார். ‘இல்லை’ என்று ஃபோட்டோவைக் காட்டினேன்.

‘அனேகமா பூனை கொண்டு போயிருக்கும்’ என்றவர், ‘இது நடக்கறதுதான். பறவைகள் அடிபட்டு விழுந்தா தண்ணி வெச்சுட்டு, மூங்கில் கூடை போட்டு மூடிடுங்க. காப்பாத்திடலாம்’ என்றார்.

இவ்வளவு பிரயத்னப்பட்டு காக்கையைக் காக்க முடியவில்லையே என்று வருத்தம் அனைவருக்கும். ‘என்னங்க பண்றது, பூனை, நாய் இதெல்லாம் வந்தா அவ்ளோதான். போனாப்போவுது’ என்று இறங்கினார்.

அப்போதுதான் உறைத்தது. இவ்வளவு அடிபட்ட காக்கை தானாக அந்தச் சிறிய இடத்திற்குள் வந்து விழுந்திருக்க வழி இல்லை. பூனை கொண்டுவந்து போட்டிருக்க வேண்டும். என் மகன் மேலே போக, பூனை நகர்ந்திருக்கவேண்டும். ஆள் நடமாட்டம் குறைந்தவுடன் வந்து எடுத்துச் சென்றிருக்க வேண்டும். மிருக உலகம். வருத்தப்பட வழி இல்லை என்று சிந்தித்தவாறு சிறிது நேரம் நின்ற போது ஏக்கத்துடன் அந்தக் காக்கை எங்களைப் பார்த்திருந்த பார்வை மனதிற்குள் ஓடியது. ‘பூனை என்னை இங்கு போட்டுள்ளது. காப்பாற்றுங்கள்’ என்று மவுன மொழியில் கேட்டதோ என்னவோ.

‘நான் மனுசங்களுக்கு வண்டி ஓட்டறதில்ல. மிருகங்களுக்கு தான் ஓட்டறேன். யார் வீட்டுலயாவது நாய், பூனைக்கு ஒடம்பு சரி இல்லேன்னா அதுங்கள ஆஸ்பத்திரிக்கி கூட்டிக்கிட்டுப் போவேன். ஒரு வேளை இறந்துடுச்சுன்னா, அதக் கொண்டுபோய் அடக்கம் பண்ணிடுவேன். நேத்து கூட ஈஞ்சம் பாக்கத்துல நாய் ஒண்ணு அடி பட்டுக் கெடக்குன்னு தகவல் தெரிஞ்சு, போய் காப்பாத்தி அனுப்பி வெச்சேன்’ என்றார் அலட்டிக்கொள்ளாமல்.

‘வெச்சுக்குங்க’ என்று சிறிதளவு பணம் கொடுத்து அனுப்பினேன்.

காக்கை குருவி எங்கள் சாதி என்ற பாரதி இவரைப் பார்த்து மகிழ்வான். Animal Rescue Baskar +91-94451-59587

பி.கு.: ப்ளூ க்ராஸ், பீட்டா முதலானவை தமிழகத்தில் இல்லை என்று அறிவித்துவிடலாம். தண்டத்துக்கு இரு இயக்கங்கள்.

#Animalrescue #autoanna

ஆட்டோ அண்ணா பாஸ்கர்
ஆட்டோவில் கூண்டு
நாய் , பூனை பிடிக்க உபகரணங்கள்
நாய்களுக்கான உணவையும் கொண்டுவருகிறார்.