Tag Archives: book review

Cab Driver Stories – an introduction

We keep running all the time that we don’t even know we are running or what we are after. But Sudhakar Kasthuri doesn’t do that. He runs, for sure, but stops as he runs and listens to what others have to say and do, especially the hire cab drivers. While travelling long distances on work, he listens to the stories of the cab drivers and thus is born this book, ‘Cab driver stories ‘.

41mzv2zpy7l‘ Cab driver stories’ is such a book that would bring to the fore, the hidden world of cab drivers.

Sudhakar Kasthuri treats us to a repertoire of experiences of the drivers that produce myriad feelings that would leave one wondering ‘How did we miss this, thus far ?’

Sudhakar’s drivers speak multitude of languages ranging from Tamil to Marathi to Punjabi to Hindi and we are treated to drops of worldly wisdom, vendantic thoughts, radical extremist views that have a purpose, thoughts on repression in ordinary households et al.

Two stories that would bring the reader to tears are ‘Amme’ and ‘Lakshmanan’. There is a shortened version of the Gita as well, in the short story, ‘Manjit Singh’.

Sudhakar Kasthuri sparkles in his own right with his unpretentious writing that touches the reader in every story. Another Sujatha in the making, given the unexpected twist at the end of every story – classic definition of a short story.

Originally published in Tamil as ‘Valavan Kathaikal’ ( I had read that then and had derived great pleasure), this is the English translation of that pleasurable treasure. Jayanthi Sankar, a bilingual author herself, has translated into English without losing out on the essence and feel.

A fast read that would make you look at the often accosted common man, the cab driver,  in an entirely different light, from your next taxi ride.

Available in Amazon Kindle here.


Tags: ,

Dangling Gandhi – a review

While travelling through an arid region, when you suddenly get under the shade of an improbable mango tree and at that very instant an unexpected cool breeze descends on you from a suddenly appearing ocean, you call that a miracle, a blessing, a fortune. The book , ’Dangling Gandhi’ lands on us, thus.

A non-intrusive and non-preachy book of short stories, ‘Dangling Gandhi’ arrives on the table with such unsuspecting gentleness and refreshing warmth that you begin to feel like a calf let out of captivity. With so much moribund and melancholic literature all around, ‘Dangling Gandhi’ liberates you from the ever present sordidness of thought.

Dangling GandhiThe collection is multi-ethnic, has multi-lingual characters and is a multi-national one – multi-national literally. Author Jayanthi Sankar doesn’t treat the reader as a child that needs constant and repetitive chiding or instruction. She doesn’t tell stories, but shows the events in their kaleidoscopic splendour. 

Among the many stories that adorn this collection, here are some that made me read them again to devour the details in their entirety. 

‘Dangling Gandhi’, the story, is a fine juxtaposition of the different age groups. The means of communication serves as an indicator of the generation gap between the participants in the conversation. The intelligent use of ‘WhatsApp’, the messaging platform, is a pointer to the author’s sense of attention to detail.

The Gandhi icon, used as a metaphor, when dangling, presents the dilemma of the current generation – whether to use the icon or not, while showing, at the same time, that the previous generation too had other icons of the Indian liberation movement. And that is why Gandhi is shown to be dangling. That a character in the story uses Gandhi as an auspicious object, a lucky charm, is slightly reminiscent of the the situation in India where the different political parties have been using Gandhi for their own political purposes – either by way of supporting his policies, or by way of demonising his ideas. Either way, a lucky charm. The character that uses Gandhi icon in the story is Chinese by ethnicity. This also delivers a subtle message that Indians, at present, probably have no use for the icon.

‘Mobile Dictionary’, another story, also uses this intelligent interplay of two different modes of communication ( as in Dangling Gandhi) – verbal and written. While the verbal one happens in Singapore, the written communication happens in India. With no reference to the ‘From’ and ‘To’ in the India part, the plot, while easy to decipher, presents an imaginative way to convey a different line in the story. Ingenuity at its best. 

‘Punkah Wallah’ is a judicious mixture of human kindness and selfishness that occur simultaneously.  

“Read Singapore’ brought in fond memories of the Ang Mo Kio library while presenting the reality of an honestly practical Singapore education system. While the government promotes mother language learning, the takers are few. Nevertheless the effort is noble.

‘Beyond Borders’ presents the contemporary reality of s Singapore bus ride while at the same time projecting the pleasant innocence of a nerdy little boy. A compilation of contrasting human traits. 

’The Peasant Girl’ depicts the often-heard-of employer-maid relationship amidst a soft romance background.

‘Am I a jar’ brings forth the not-so-often spoken about LGBT and queer matters. An eyeopener especially on the specific lingo. 

Most of the stories deliver a sense of history in a non-intrusive manner where history stands a mute testimony to the happenings. Some startling historical aspects, like the Rickshaw Strike in Singapore, are pointers to the paths that countries have trodden in their journeys towards modernity. 

Author Jayanthi Sankar deserves all praise for bringing this veritable read that spans across the South East Asian and Asian landscapes while dwelling on both contemporary and historical matters.  

New age writing with non-interfering history in the background.


Tags: ,

Singapore Diary – Book Release

Dear Readers,

‘Singapore Diary’, my 4th book, on an Indian expats’ experiences in Singapore, is set for online release on 7-April, 2020. It is ready for pre-order now. The book is a light read and contains my experiences mostly with the taxi drivers of Singapore from whom I had learnt a lot. It also contains some other aspects that complete the Singapore milieu.

My son drew the cover art when he was 10 years old. He is 14 now.

Do read the Kindle version and provide a review. More importantly, please spread word.



Leave a comment

Posted by on March 30, 2020 in English Posts, Writers


Tags: ,

Sri Vaishnava Brahmins of Tamil Nadu – review

Sri Vaishnava Brahmins of Tamil Nadu

Sri Vaishnava Brahmins of Tamil Nadu

வரலாற்றுப் பேராசிரியர் முனைவர் இராஜகோபாலன் தனது முனைவர் பட்டத்திற்கான ஆய்வை நூலாக வடித்துள்ளார். நூலின் பெயர் ‘Sri Vaishnava Brahmins of Tamil Nadu’ (தமிழக ஶ்ரீவைஷ்ணவ அந்தணர்கள்). முனைவர் பட்டம் 1993லும்  நூல் வடிவம் 2014லிலும்  நிகழ்ந்துள்ளன.

தமிழகத்தில் வைஷ்ணவத்தின் துவக்கம் எப்போது நடந்தது, அதற்கான புறச்சான்றுகள் யாவை, பின்னர் நடந்த பிற மதங்களின் தாக்கங்கள், ஆதி சங்கரரின் அத்வைத சித்தாந்தம், சைவ நெறி, ஆழ்வார்களின் காலங்கள்ள், ஆழ்வார்கள் காட்டிய வைஷ்ணவ நெறி, பின்னர் தோன்றிய ஶ்ரீவைஷ்ணவம், அதற்குக் காரணமான ஶ்ரீமத் இராமானுஜர் என்னும் உடையவர், அவர் ஏற்படுத்திய சீர்திருத்தங்கள், பின்னர் தோன்றிய ஆச்சார்யர்களான வேதாந்த தேசிகர் மற்றும் மணவாள மாமுநிகள், இந்த இருவரும் செய்த செயற்கரிய செயல்கள், இவர்களுக்குப்பின்னர் தோன்றிய கலை வேறுபாடுகள், அதனால் தொடுக்கப்பட்ட வழக்குகள், ஶ்ரீவைஷ்ணவ மடங்கள், அவை ஆற்றியுள்ள அரும்பணிகள், ஶ்ரீவைஷ்ணவ சமுதாயத்தில் தோன்றிய அரசியல் வல்லுனர்கள், எழுத்தாளர்கள், நீதிபதிகள், கலைஞர்கள், ஶ்ரீவைஷ்ணவர்களின் தற்போதைய நிலை, இதற்குக் காரணமான திராவிட இயக்கம் மற்றும் அதன் தலைவர்கள், இடஒதுக்கீடும் அதன் தாக்கங்களும், இடஒதுக்கீட்டை ஶ்ரீவைஷ்ணவ அந்தணர்கள் சமாளித்த விதம், தற்காலத்தில் ஶ்ரீவைஷ்ணவர்கள் குடியேறியுள்ள இடங்கள், ஆற்றும் பணிகள் என்று ஒரு களஞ்சியத்தை நூல் வடிவில் அளித்துள்ளார் ஆசிரியர்.

வரலாற்றை மட்டும் காட்டாமல், ஒவ்வொரு நிகழ்விற்குமான காரணிகள், அக்காரணிகளைச் சுட்டும் பிற ஆசிரியர்களின் நூல்கள் என்று பெரும் உழைப்பைத் தந்துள்ளார் ஆசிரியர். ஒவ்வொரு பக்கத்திற்கும் மேற்கோள்கள், அவற்றுக்கான சுட்டிகள், ஆதாரங்கள் என்று சுமார் பத்தாண்டு உழைப்பு தெளிவாகத் தெரிகிறது. நூல் ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளது.

நூலின் சிறப்பம்சம்: இந்த ஆராய்ச்சிக்குப் பயன்பட்ட பிற நூல்கள், ஆராய்ச்சி அறிக்கைகள் முதலியன. இந்தத் தொகுப்பில் 136 நூல்கள் மற்றும் அறிக்கைகள் சுட்டப்பட்டுள்ளன. இவை தவிரவும் பல பத்திரிக்கைச் செய்திகளும் காட்டப்பட்டுள்ளன.

நூல் வேண்டுவோர் ஆசிரியரைப் பின்வரும் அலைபேசியில் தொடர்புகொள்ளலாம்: +91-94440-14584.

பி.கு.: ஆசிரியர் 83 வயது முதியவர். எனவே இந்திய மாலை நேரங்களில் அழைக்கவும்.


Tags: , , , , , , ,

‘Flashpoint’ – book review

Flashpoint’, a completely unreadable book by J.Sri Raman also doubles as an eminently anti-national one. While going through the ‘Advance Praise’ section, I saw that Prof. Vijay Prashad ( of anti-national articles fame in The Hindu), had praised this book. Hence I began ‘Flashpoint’ with some trepidation and an element of doubt hoping against hopes that this book would be different and enlightening despite the leftists’ praise by Prashad.

I was a fool.

The book seeks to paint India, Pakistan and the US in the same light. It criticises the Nuclear weapon tests, tries to imply that the US was behind Vajpayee’s trip to Pakistan by bus, demonises Gujarat riots and thereby Narendra Mod.. and the list continues.

417ktkp1d8l._sx297_bo1204203200_Having been written in 2004, the book’s criticism of the nation stops there. However there are some important quips, like V.K.Krishna Menon’s advice to the US not to feed Pakistan’s military et al.

The author goes on to say that the Indian Army was hand in glove in the unrest in Kashmir. The author further says that Indian Army sends mercenaries to Pakistan to get trained, makes them come back and then encounters them. Such is the quality of the book.

You could read this to know how the left ecosystem works in tandem with avowed anti-India forces such as Arundati Roy. #bookreview

P.S.: My 14 year old son seems to like this book. Should I be worried?


Tags: ,

Naked Statistics – a review

மாணவர்களே, Charles Wheelan என்பார் எழுதிய ‘Naked Statistics’ என்றொரு நூலைப் பரிந்துரை செய்கிறேன்.
புள்ளியியல் கடினமான பாடம் என்று பலர் சொல்லக் கேட்டிருக்கலாம். ஆனால் அதன் அடிப்படைகளைத் தெரிந்து கொண்டால் வாழ்க்கையில் பல தருணங்களில் பெரிதும் பயன்படும்.
ஆனால், நமது பாடநூல்கள் மாணவர்களுக்குச் சுவை ஏற்படாவண்ணமே பாடப்புத்தகங்களை வடிவமைக்கின்றன. எனவே, பாடப்புத்தகத்தில் மட்டுமே புள்ளியியலைப் படித்தால் அதன் மீது வெறுப்பே மிஞ்சும். ஆகையால் பாடப்புத்தகம் தவிர்த்து, ஆனால் பாடத்துடன் தொடர்புடைய பிற நூல்களையும் படிப்பது, குறிப்பாகப் புள்ளியியல் துறையில் பெரிதும் பயன்படும்.
அதிலும் மேற்சொன்ன நூல் மெலிதான நகைச்சுவையுடனேயே புள்ளியியலைச் சொல்லிச் செல்கிறது. வாழ்க்கையின் பல தருணங்களில் நமக்கு ஏற்படும் கேள்விகள், குழப்பங்கள், Netflixற்கு நமக்குப் பிடித்த படம் எப்படித்தெரிகிறது?, பிரிண்டருடன் Extended Warranty வாங்கலாமா போன்ற நிகழ் கேள்விகளைக் கேட்டு அவறுக்கு விடையும் அளிக்கிறார் ஆசிரியர்.
Regression என்றால் என்ன?, Selection Bias என்றால் என்ன? Correlationஐ எப்படிப் புரிந்துகொள்வது என்பனவற்றிற்கான விடைகளை அனைவருக்கும் புரியும் உதாரணங்களுடன் நகைச்சுவையாகச் சொல்லிச் செல்கிறார்.
நூலை நன்கு புரிந்துகொள்வதற்கு நல்ல ஆங்கில அறிவு தேவை. ஆகவே உங்கள் புள்ளியியல் ஆசிரியருடன் சேர்ந்து இந்த நூலைப் படிக்கலாம். நூலின் அத்தியாயங்களை ஒருமுறைக்கு இருமுறைகள் வாசிப்பது நல்லது.
முடிந்தால் புள்ளியியல் பேராசிரியர் யாரையாவது தமிழில் எழுதவும் சொல்லலாம்.
விடுமுறை நாட்களில் ஒரு வாரம் முயற்சி செய்தால் நூலை முடித்துவிடலாம். இன்னூலாசிரியர் Naked Money, Naked Exonomics என்று வேறு இரு நூல்களும் எழுதியுள்ளார். இவர் ஊடகவியலாளர்.
மேலும் நூல்கள் பற்றி அவ்வப்போது எழுதுகிறேன்.

Tags: ,

‘Deep Work’ – my review

‘Deep Work’, by MIT trained theoretical computer scientist Dr. Cal Newport, is a magnificent book that draws our attention to bring back attention and thus produce works of deep thought and value, thereby opening our eyes to what our sages and parents have always said from time immemorial – concentrate, don’t do two things at a time, discard the fluff and look at the core.

This is a book written at the right time when much needs to be done, especially in the knowledge economy, in spite of distractions all around.

Dr.Newport establishes his case with evidence based on neurological research done by various US universities and researcher scholars. He explains, in simple terms, how concentrating on one thing at a time builds brain capacity and improves skill – all based on scientific evidence.

The highlight of the book is the personal connection that the author provides throughout – the ways and methods he had adopted and hence found success in his field of research and teaching. And all these correspond to the methods that he elucidates in the book.

I recommend this to students, in particular.


Posted by on November 28, 2017 in book review, Writers


Tags: ,

பைரப்பாவின் ‘திரை’ – நூல் வாசிப்பனுபவம்

இடதுசாரிச் சார்புள்ள ஒரு லிங்காயத் வகுப்புப் பெண், தனது வீட்டின் எதிர்ப்பையும் மீறி அதே இடதுசாரிச் சார்புள்ள இஸ்லாமிய இளைஞரை மணக்கிறாள். வாழ்வு கசந்து போக, இறந்து போன காந்தீயவாதியான தன் தந்தையின் வீட்டிற்கு வந்து அவரது நூலகத்தில் உள்ள நூல்களைப் படிக்கிறாள். அதன் மூலம் இஸ்லாமிய அரசர்களின் செயல்பாடுகள் குறித்த இடதுசாரிகளின் பொய்யையும் புரட்டையும் உணர்கிறாள். முகலாயர் தொட்டு நடந்த கொடுங்கோல் அரசுகளின் உண்மைகளை உலகுக்கு எடுத்துரைக்கிறாள். இதுதான் கதை.

இடதுசாரிச் சிந்தனைகள் நமது நாட்டின் வரலாறு குறித்த பொய்யுரைகளைப் பரப்பி வந்துள்ளது நாம் அறிந்ததுதான் என்றாலும், அவர்கள் காட்டும் வரலாறு எந்த அளவிற்கு உண்மையிலிருந்து வேறுபடுகிறது என்பதை இந்த நூலில் கன்னட எழுத்தாளர் பைரப்பா தெளிவாக எடுத்துக் காட்டுகிறார்.

பைரப்பாவின்ன் கதை சொல்லும் உத்தி அலாதியானது. கதைக்குள் கதை வைத்து, இரண்டு கதைகளும் ஒருங்கே நிகழும் வண்ணம் செய்துள்ளார். கதைகளில் வெளிக்கதை தற்காலத்தில் நிகழ்வதாகவும், அக்கதையின் கதை மாந்தர் லக்ஷ்மி (எ) ரஸியா, தான் எழுதும் வரலாற்றுக் கதையின் கதைமாந்தனான முன்னாள் ஆணும் இந்நாள் நபும்ஸகனுமான ஒரு பாத்திரம் தனது கதையைச் சொல்வதாகப் படைத்துள்ளது, ஒரே நேரத்தில் வரலாறு நிகழ்ந்தவண்ணம் இருக்க, அப்போதே அதற்கான விமர்சனமும் லக்ஷ்மி பாத்திரத்தின் மூலம் கிடைக்கப்பெறுவது என்று அமைந்துள்ளது, பல நேரங்களில் நாமே நபும்ஸகனாகவும், அதேநேரம் நமது எண்ண ஓட்டங்களை லக்ஷ்மி வாயிலாக நாமே கேட்பதாகவும் அமைகிறது. இந்த அசாத்யமான உத்தியினால் நாம் தற்காலத்தில் இருந்து வரலாற்றை விமர்சித்தவாறே, விமர்சிக்கும் வரலாற்றிலும் இடம்பெறுகிறோம்.

கதைக்குள் உள்ள கதை இஸ்லாமிய அரசர்களின் கொடிய வழிமுறைகளை அப்படியே காட்டுகிறது. அக்பர் முதல் அவுரங்கசீப் வரையிலான மன்னர்கள் புரிந்த அட்டூழியங்கள், அவர்கள் முக்கியமாகக் கோவில்களை இடித்த வழிமுறைகள், பண்டிதர்களையும், பெண்களையும் நடத்திய விதம் என்று பக்கத்திற்குப் பக்கம் கொடூரம். இதுவரை பொதுவெளியில் தெரியாத கொடூரங்கள்.

இஸ்லாமிய அரசர்கள் ராஜபுத்திர வம்சத்தினரை வென்றால் ஒன்று கொல்கிறார்கள் அல்லது பிறப்புறுப்பு சிதைப்பு, விதை சிதைப்பு மூலம் நபும்ஸகர்களாக ஆக்குகிறார்கள். அம்மாதிரியானவர்களை அந்தப்புரத்தில் ராணிகளுக்குச் சேவகம் செய்யப் பணிக்கிறார்கள். பலரை ஆண் அரசர்களே தங்களது காம இச்சைகளுக்குப் பயன்படுத்துகிறார்கள். தொடர்ந்து வரும் இம்மாதிரியான சம்பவங்கள் பல இந்த நூலில் இடம் பெற்றுள்ளன.

ராஜபுத்திர இளவரசன் ஒருவனின் அனுபவங்களைக் கூறுவதாக அமைந்துள்ள இந்த நூலில் மனதைக் கலங்க வைக்கும் பல சம்பவங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. கட்டிளம் காளையான இளவரசன், சரண் அடையாததால் நபும்ஸகனாக்கப்படுகிறான். பிறகு மதம் மாற்றப்படுகிறான். அதன் பின்னர் இஸ்லாமிய அரசனின் அந்தப்புரத்தில் பணி செய்யப் பணிக்கப்படுகிறான். பல்லாண்டுகள் கழித்து, தீயில் விழுந்து இறந்துவிட்டதாக நினைத்த தனது மனைவியைப் பணிப்பெண் உருவில், பல இஸ்லாமிய அரசர்கள் வழியாகப் பிறந்த குழந்தைகளோடு காண்கிறான். நம்புஸகத் தன்மையால் உண்டான கழிவிரக்கம் மேலிடப் பேசும் முன்னாள் கணவனும், தனது கணவன் ஆண்மை இழந்து நிற்பதைக் கண்டு குமுறும் முன்னாள் மனைவியும் சந்திக்கும் நேரத்தில் நடக்கும் பேச்சுவார்த்தைகள் படிப்பவர்களைப் பதைபதைக்கச் செய்வன.

இளவரசன் வாயிலாகக் காசி விஸ்வநாதர் ஆலயம் அழிப்பையும், ரஸியா (லக்ஷ்மி) வாயிலாக ஹம்பி கோவில்கள் அழிப்புப் பற்றியும் நாம் அறிந்துகொள்கிறோம். இரண்டு நிகழ்வுகளும் காலத்தால் வேறுபட்டிருந்தாலும் இரண்டையும் இணைத்து அளித்துள்ள யுக்தி மூலம் பைரப்பா பிரகாசிக்கிறார்.

ஹம்பியில் இன்றும் உள்ள சிதைந்த நரசிங்கம், மஹாவிஷ்ணு முதலானவர்களின் சிற்பங்களை சைவர்கள்தான் உடைத்தார்களே அன்றி, இஸ்லாமியர்களோ முகலாய மன்னர்களோ உடைக்கவில்லை என்ற பரப்புரை வெகு காலமாக நடைபெற்று வந்துள்ள நிலையில், இந்த நூல் வாயிலாக பைரப்பா அந்தப் பரப்புரைகளைத் தவிடு பொடியாக்குகிறார். சைவ, வைணவப் பூசல்களால் ஹம்பி அழியவில்லை என்பதைச் சரியான தரவுகளுடன் நிறுவுகிறார் ஆசிரியர்.

இடதுசாரிப் போர்வையில் குளிர் காயும் எழுத்தாளர்கள் மூலம் பாரதத்தின் பண்டைய வரலாற்று உண்மைகள் எப்படி இரட்டிப்பு செய்யப்படுகின்றன என்பதை இடதுசாரிப் பேராசிரியர் ஒருவரின் பாத்திரத்தால் உணர்கிறோம். சுதந்திர பாரதத்தின் 70 ஆண்டுகால வரலாற்றில் இடதுசாரிப் பார்வைகள், அவர்கள் சார்ந்த கல்விக் கழகங்கள், ஊடகங்கள் முதலானவை உண்மை வரலாற்றை எப்படி மழுப்பி, மக்களைக் குழப்பி, அன்னிய சக்திகளின் உதவியுடன் எம்மாதிரியான தேசத்துரோகச் செயல்களில் ஈடுபட்டன என்பதை நாம் அறிய உதவுகிறார் ஆசிரியர். திப்பு சுல்தான் பற்றிய ஆய்வுகள் ஒரு உதாரணம்.

thiraiகலைஞர்கள், எழுத்தாளர்கள், பேராசிரியர்கள் என்கிற பெயர்களில், உண்மையான வரலாற்றைச் சிதைக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த பலர் இந்த நூல் வெளிவருவதை எதிர்த்தனர் என்பதே ஆசிரியர் பைரப்பா சரியான வரலாற்றைத்தான் எழுதுகிறார் என்பதற்கான நிமித்தம் என்று நாம் கொள்ளலாம்.

இந்த நூலை எழுதுவதற்கு ஆசிரியர் மேற்கொண்டுள்ள ஆராய்ச்சி மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறது. முகலாயர் கால ஆவணங்கள், ஆங்கிலேய, ஐரோப்பிய ஆவணங்கள் என்று சுமார் 135 ஆதாரங்களை மேற்கோள் காட்டுகிறார் ஆசிரியர்.

கன்னடத்தில் ‘ஆவரணா’ என்று வெளியாகி, பின்னர் ‘The Veil’ என்று ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு, தற்போது தமிழில் ‘திரை’ என்று வெளிவந்துள்ள இந்த நூலை விஜயபாரதம் வெளியிட்டுள்ளது. ஆசிரியருக்கும், வெளியீட்டாளர்களுக்கும் அனைத்து பாரதீயர்களும் நன்றிக் கடன் பட்டுள்ளார்கள்.

இந்த நூலை ஒரே அமர்வில் படிக்க முடியவில்லை. ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தின் தாக்கமும் வடிய ஓரிரண்டு நாட்கள் பிடித்தன. பெரும் மன உளைச்சலையும் மன அழுத்தத்தையும் ஏற்படுத்தும் வரலாற்று உண்மைகளைக் கொண்ட இந்த நூலை நமக்கு அளித்த ஆசிரியர் பைரப்பா அவர்களுக்கு நமது சிரம் தாழ்ந்த வணக்கங்கள்.

பி.கு: இந்த ஆய்வு “திரை: தர்மத்தின் குரல் – ஆமருவி தேவநாதன்” என்னும் தலைப்பிட்டு வலம் இதழில் வெளிவந்தது.


Tags: , , , ,

Choices – book review

Shiv Shankar Menon’s book ‘Choices’ details his experiences as a diplomat and as a foreign secretary of India. He talks about his experiences in Chinese diplomacy, the Sri Lankan LTTE end game and the parleys that took place when he was at the helm, the Indo-US Nuclear deal negotiations under the Manmohan Singh government and India’s reaction (or was it restraint?) during the Mumbai terror attack.

516tb1hvcyl-_sx331_bo1204203200_We are treated to instances of statesmanship displayed by former Prime Ministers Rajiv Gandhi, Narasimha Rao and Vajpayee. The section where Menon says that whenever he spoke to Vajpayee, even when the latter was in the opposition, the latter had asked just one question -‘Is this good for India?’ – left me in tears. What statesmen have ruled us!

The section on the Sri Lankan episode when Menon says that all Tamil political parties in Tamil Nadu were in agreement to the destruction of the LTTE exposes the double games played by the political parties in the state of Tamil Nadu.

There is a chapter devoted to why India opted for ‘No first use’ of nuclear weapons. What all aspects go into such a decision, the need for such an abdication and the deep calculations that are behind such a major policy are explained in detail.

Why India didn’t retaliate after the 26/11 Mumbai attacks is explained as well. 

A fast paced memoir that touches on an ex-diplomat’s major assignments, ‘Choices’ could have been better written with more details on Sri Lanka and China.

Read this book for a helicopter view of the ‘Whys’ of India’s major foreign policy matters of the last 50 years,

Leave a comment

Posted by on September 27, 2017 in book review, English Posts


Tags: , ,

அருகர்களின் பாதை – book review


One word to describe this book – ‘magnificent’.

Well known Indian Tamil writer Jeyamohan exemplifies in the art of describing places and events in this so-called travelogue so much so that one gets a feel of having traveled with his team all along.

This travelogue is on the trail of ancient Jain monasteries and temples. Jains in ancient India exemplified in the art of trade and established the now famous trade routes. Jeyamohan and his friends go in search of this ancient trade route and, in the process, explore the monasteries and caves where Jain monks lived and preached from.

Being an expert in the philosophical history of India, Jeyamohan excels in the art of describing the philosophical connection at each place of his visit. Not only are we enthralled by the beauty of his Tamil language but also by the juxtaposition of metaphor and thought.

The Jain trail takes place over a period of one month and covers the entire western length of the physical India of the present.

Everywhere we are treated to the enormity of the temples or caves, the philanthropy of the Jain establishments in treating the pilgrims who come visiting them, the splendor of the institutions – either ruined or not yet – and the extremes of weather that the magnificent country India has to offer.

We are also audience to a repetition – the repetition in the destruction of temples by Islamic invaders and the re-construction by enterprising Jains.

Barbaric invader Allauddin Khilji finds a mention again and again for the wrong reasons. Whenever Jeyamohan mentions a temple, there is always an Islamic invasion that would have resulted in its destruction and a subsequent rebuild. The details of destruction get so frequent that you begin to expect one such when Jeyamohan visits a new place. The volumes of history destroyed by the Sultanates and Mughal zealots is simply unfathomable.

That such structures were, time and again, destroyed by pre-Mughal and Mughal invaders and have been re-built, time and again, paints a picture in contrast — foreign forces aiming at destruction and local spiritual forces aiming at re-construction and reconciliation. And there in lies the resilience of the continuous culture of India for the last 10,000 years or so.

That such a magnificent Jain trail that has existed in India and has been so cleverly hidden by successive governments in the name of ‘secularism’ is a sad commentary on the Nehruvian version of education and governance. Though we are left in awe at the different places that Jeyamohan visits because of the splendor of the structures that he describes, what pains is the enormity of efforts that successive regional and central governments have taken to hide these stupendous wonders from the common man of the country — by way of not having incorporated these in history text books.

Jeyamohan describes the common man in Maharashtra and Gujarat who welcomes strangers with open arms and a smile, and offers food and tea even at odd times of the day. That, as Jeyamohan correctly depicts, is the chord of humanity which runs through the civilization that is India.

The other uniform thread that runs through the narrative is the peaceful coexistence of Jainism and Vaishnavism in the states of Gujarat and Rajasthan. The interoperability of icons in both the religions is a lesson in the belief that unity of divinity is the founding philosophical base of India.

Jeyamohan also mentions the ‘Golden Quadrilateral’ – the four way link expressways that the Vajpayee government built ( subsequently abandoned by the Congress governments) and its benefits to India.

Among the many Hindu and Jain kings mentioned, Raja Hamir Dev of Ranthambore needs special mention. He sacrificed his kingdom and himself in order to keep his word to safeguard a couple from the strangleholds of Allauddin Khilji.

Selfless kings like Hamir Dev of Rajasthan and the Solankis of Gujarat epitomize the spirit of India.

Kudos to the author for his painstaking travel and, more than that, his equally, if not more, painstaking documentation of his travel to the minutest of detail and for this philosophical-historical treatise.

The book can be bought here.


Tags: , ,

%d bloggers like this: