ஐயங்கார் லஞ்ச் கிடைக்குமா?

யோகா பற்றியெல்லாம் பெரிய அக்கறை இல்லாதவனாகவே தற்போது வரை வாழ்க்கையைக் கடத்திவிட்டேன். 

ஏதோ, யாரோ, யாருக்காகவோ சொன்னதை, யாரோ பொழுது போகாதவர்கள் செய்கிறார்கள். அந்த நேரத்தில் நல்லதாக ஒரு புஸ்தகம் வாசிக்கலாம். நெல்லி மரத்தில் ஏறி வனதுர்க்கை வருகிறாளா என்று பார்க்கலாம். கிச்சி, விஸ்கியோடு பேசிக்கொண்டிருக்கலாம் என்கிற எண்ணம் தான் பள்ளிப் பருவத்தில் இருந்தது. 

நெய்வேலியில் தாஸன் அவ்வப்போது யோகா செய்வதைப்  பார்த்து,  ‘நேராக நிற்காமல் தலை கீழாக நிற்கவா இவர் விடியற்காலையில் எழுகிறார்?’ என்று அவரைப் பார்த்துப் பரிதாபப் பட்டதுண்டு. அவ்வப்போது தான் செய்துவரும் புதிய ஆசனங்களைப் பற்றிச் சொல்வார். புரியாவிட்டாலும் தலை ஆட்டுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தேன். இல்லாவிட்டால் “’சிரஸாஸனா’ – ஸ்பெல்லிங் சொல்லு” என்று எல்லார் முன்னாடியும் மானத்தை வாங்கிவிடுவார் என்பதால் தலையாட்டுவதைப் பழக்கிக் கொண்டேன். திருமணத்திற்குப் பிறகு உதவுகிறது என்பது நிங்கள் அறிந்ததே.

அமெரிக்கா சென்றிருந்த போதெல்லாம் ‘ஐயங்கார் யோகா’ என்று மாமிகள் யோகா செய்வதைக் கண்டு ‘யாரோ பொழுது போகாத ஐயங்கார் மாமா கெழங்கட்டைக்கெல்லாம் யோகா சொல்லிக் குடுத்துட்டு, இப்ப எல்லாரும் யோகா பண்றேன்னு ஆடறதுகள்’ என்று நினைத்தது உண்மை. டெக்ஸாஸில் ஒரு முறை ‘ஐயங்கார் யோகா’ என்று ஒரு பலகையைப் பார்த்து, நல்லதாகத் தளிகையும் கிடைக்கும் என்று நம்பரைத் தட்டினேன். ‘Do you serve Iyengar lunch?’ என்று கேட்டு, அந்த அமெரிக்க மாமியிடமும் வாங்கிக் கட்டிக்கொண்ட பெருமை உண்டு. அதிலிருந்து யோகா மீது கோபம் தான். 

2004-5ல் 35 வயது மதிக்கத்தக்க ஒருவர் சில வாரங்கள் யோகா கற்றுக் கொடுத்தார். பயிற்சி முடிந்த பின்னர் அவர் 55 வயதானவர் என்று அறிந்து திடுக்கிட்டேன். யோகா செய்து எப்படியும் இளமையாகவே இருப்பது என்கிற வைராக்யத்தில் நான்கு நாட்கள் தொடர்ந்து செய்து பின்னர் கழுதை கட்டெறும்பான கதை. பின்னர் யோகா, எக்ஸர்சைஸ் என்றால் காத தூரம். யோகா என்பது சினிமா நடிகைகள் செய்வது என்கிற எண்ணம் பல ஆண்டுகளாக மனதில் இருந்தது. ‘ஏதோ ஃபேஷன் ஸ்டேட்மெண்ட் போல’ என்கிற எண்ணம் இருந்தது.

பிரதமர் மோதியின் முயற்சியால் சர்வதேச யோகா தினம் அறிவிக்கப்பட்ட போது சிங்கப்பூரில் சீனப் பெண் பயிற்சியாளர் யோகா வகுப்பெடுத்தார். சேர்ந்த அனைவருமே இந்திய ஆண்கள் மற்றும் சீனப் பெண்கள். நான் சேரவில்லை. ஆனால், உலகமே வியக்கும் நம் நாட்டுப் பொக்கிஷத்தை நாம் செய்யவில்லையே என்று முதன்முதலில் தோன்றியது. பாரதம் குடி பெயர்ந்தேன். 

லாக்டவுன் வந்தது. ஒரே இடத்தில் அமர்ந்து வேலை செய்து இடுப்பு வலியும் சேர்ந்துகொண்டது. தாயார் காலமான நேரம். அதனால் மன உளைச்சல், கோபம் என்று பலதும் சேர்ந்து கொண்டன. அடிக்கடி தலைவலி. எப்போதும் வரும் வீசிங் பிரச்னை அவ்வப்போது. 2018 வரை ஒரு மணி நேரத்தில் 1500 சொற்கள் கொண்ட செறிவான கட்டுரைகள் எழுத முடிந்தது. 2019ல் குறைந்து 500 சொற்கள் என்று ஆனது. ‘வந்தவர்கள்’, ‘The Stalker’ என்று இரு நாவல்கள், ஆண்டாள் பற்றிய நூல் – இவை எல்லாம் அந்தரத்தில் நின்றன. ‘நெய்வேலிக் கதைகள்’ மட்டும் 2020ல் எழுதி 2021ல் வெளிவந்தது.

ஏப்ரல் 2021ல் திவாகர் அறிமுகமானார். Art of Living மூலம் ‘சுதர்ஸன் க்ரியா’ கற்க முடிவெடுத்தேன். உடற்பயிற்சி என்று எதுவுமே செய்ததில்லையே என்று சேர்ந்துகொண்டேன். ஆன்லைனில் வகுப்பு.

இரண்டு மாதங்கள் ஆகிவிட்டன. இடுப்பு, முதுகு வலிகள் இல்லை. இரண்டு மணி நேரமானாலும் தொடர்ந்து எழுத முடிகிறது. தேவையற்ற எதுவும் காதில் விழுவதில்லை. கொரோனா தொடர்பான / தொடர்பற்ற, அரசியல் தொடர்புடைய / தொடர்பற்ற எந்தச் செய்தியும், அது தொடர்பான விவாதங்களும் என் நினைவு இல்லாமலே என் செவிகளைச் சென்று சேர்வதில்லை. எந்த விதமான உபயோகமற்ற பேச்சோ, வாக்குவாதமோ எந்த ஊடகத்திலும் செய்வதில்லை. தெய்வாதீனமாக ஃபேஸ்புக் ப்ரொஃபைலை ஐந்தாவது முறையாக முடக்கினார்கள். ஆக, அதன் மூலமான சக்தி விரயமும் இல்லை. என் முயற்சி எதுவும் இல்லாமலே எனக்குத் தேவையற்ற எதுவும் என்னிடம் வந்து அடைவதில்லை. எந்தத் துக்கச் செய்தியும் பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதில்லை. மனம் ஒரு தனியான தளத்தில் உலவுவதை உணர்கிறேன். யாருக்கும் எந்தப் பிரச்னையிலும் எந்தச் சாய்வும் இல்லாமல், என் மனம் பாதிக்காத அளவில் அறிவுரை சொல்லவும் முடிகிறது. எவ்வளவு நேரம் வாசிக்கிறோம் என்பது தெரிவதில்லை. தோன்றும்போதெல்லாம் எழுத முடிகிறது. 

மேற்சொன்னவற்றை நான் உணராமல் இருந்திருக்கிறேன். ‘உத்திரப் பிரதேசத்துல என்ன ஆகும். இப்ப ஏதோ பிரச்னையாமே’ என்று மனைவி கேட்டபோதுதான் பாஜகவில் ஏதோ குழப்பம் என்பதைத் தெரிந்துகொண்டேன். அந்த அளவிற்கு இந்தப் பயிற்சிகள் என்னை அன்றாட நிகழ் அரசியல் குழப்பங்களில் இருந்து விலக்கி வைத்துள்ளது என்பதை அறிந்துகொண்டேன்.

தற்போது வேறு புதிய பிறவியை அனுபவித்துவருகிறேன். காலை 8:30 முதல் மாலை 7:00 வரை அனேகமாக அலுவலக வேலை. அதன்மூலம் உண்டாகும் தலைவலி, சோர்வு. 7:30 – 8:30 க்ரியா, அதைத் தொடர்ந்து சிறிது தியானம். அன்றைய களைப்புகள், அயர்வுகள் அனைத்தும் பறந்துவிடுகின்றன. பின்னர் 10:00 மணி வரை எழுதுகிறேன், வாசிக்கிறேன்.

பெரியவனையும் சுதர்ஸன் க்ரியா பயிற்சி வகுப்பில் சேர்த்துவிட்டேன். அவனும் பலன் பெற்றுள்ளான்.

சர்வதேச யோகா தினத்தில் நீங்களும் இவ்வகையிலான நன்மைகளை அனுபவிக்க உங்களை அழைக்கிறேன். சுதர்ஸன் க்ரியா தொடர்புக்கு : திவாகர் – +91-94429-61540. என் பெயரைச் சொல்லுங்கள். பெருமாள் பெயரைச் சொன்ன புண்ணியம் கிட்டும். #Yogaday

பி.கு.: ‘வந்தவர்கள்’ நாவல் செப் 15 நிறைவுறும். பின்னர் விரைவில் வெளியீடு. 

கல்வியின் நிலை

ஊழலுக்காகச் சிறை சென்றுதிரும்பி வந்த உத்தமர் ஒருவரை, அவர் சிறை செலும் முன்னர் பல்கலைக் கழகத் துணை வேந்தர்கள் சென்று சந்தித்து வந்தனர். என்ன பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள் ? அவருக்கும் இவர்களுக்கும் என்ன தொடர்பு? என்று யோசித்ததுண்டு.அதற்கான விடை கிடைத்தது.

முன்னேறியதாக அறியப்படும் வகுப்பைச் சேர்ந்த அறிவியல் பேராசிரியர் ஒருவரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். முனைவர் பட்டங்களின் தரம், அவர்கள் எடுத்துக் கொள்ளும் தலைப்புகள், ஆராய்ச்சிப் பணிக்கான மாநிலத் தேர்வின் தரம், மத்தியத் தேர்வின் தரம், சுய நிதி வகுப்புகள் துவங்க நடக்கும் பேரங்கள், அரசுப் பணியில் உள்ள கல்லூரி ஆசிரியர்களின் பணி இட மாற்றங்களின் ரூபாய் மதிப்பு, முனைவர் பட்டங்கள் திருடு போவது, பி.காம். வகுப்புகள் துவங்கக் கல்லூரிகள் காட்டும் ஆர்வம், துணை வேந்தர் நியமனப் பொருளாதாரம் என்று பலதைப் பற்றியும் தெரிந்துகொண்டேன்.

அடிப்படை அறிவியல் (Fundamental Science) துறையில் அரசின் மெத்தனம் ஏன் என்று தெரிந்துகொண்டேன். பல நுணுக்கங்கள் உள்ளன.நுழைவுத் தேர்வுகள் வரவிடாமல் செய்வதில் உள்ள பொருளாதார அரசியல் பிரமிக்க வைக்கிறது.

மேற்சொன்னவற்றை வைத்து 500 பக்க நாவல் எழுதமுடியும். அவ்வளவு தகுடுதத்தங்கள், சிறுமைகள், கீழ்மைகள், மிரட்டல்கள், அதிகார துஷ்பிரயோகங்கள், சாதி அடிப்படையிலான துவேஷங்கள், NAAC தரச்சான்று பெறுவதில் உள்ள கல்வி சாரா நடைமுறைகள் எல்லாம் குமட்டலை வரவழைக்கின்றன.

இவை முன்னேறியதாகப் பறைசாற்றப் படும் மாநிலத்தில் நடக்கும் அவலங்கள். மற்ற மாநிலங்களின் நிலை பற்றி ஊகிக்கலாம்.பாரதத்தில், அதுவும் முன்னேறிய அந்த மாநிலத்தில் இருந்து அறிவியலுக்கான நோபல் பரிசுக்குச் சாத்தியமே இல்லை என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டேன்.

பெரிய அளவிலான வருத்தம் மட்டுமே மிஞ்சியது.

சோலியை முடித்தல்

கடைசியில் சோலியை முடித்தேவிட்டார்கள். ஃபேஸ்புக் கணக்கு முடக்கப்பட்டது.

பெற்றொரை இழந்த, இரண்டு வயதுக்கு உட்பட்ட பெண் குழந்தையைத் தத்தெடுக்க வழிகள் யாவை என்று நண்பர் கேட்டிருந்தார். அவருக்காக ஒரு சிறு பதிவை எழுதியிருந்தேன்.

‘அதெப்படி பிராமணன் பெண் குழந்தையைத் தத்தெடுக்கலாம். அதுவும் நீ இப்படி வழி சொல்லலாமா? சாஸ்திரம் என்னாவது? பெண்ணைத் தத்தெடுக்க வழியே இல்லையே? அவள் என்ன கோத்திரம் என்று எப்படி தெரிந்துகொள்வது? வர்ணம், ஜாதி என்னவென்று அறிந்துகொள்வது எப்படி? பிராமணக் குலத்தை வேரறுக்க வந்த கோடாரிக் காம்பே..’ என்பதாகச் சிலர் பொங்கி வழிந்தனர்.

இந்தப் பதிவு பரவலாகப் பகிரப்பட்டது. ஒரு கிறித்தவக் குழுவில் அந்தப் பதிவும் அதற்கான பதில்களும் பகிரப்பட்டுப் பேசப்பட்டன. மதம் மாற்ற உண்டான வழிகளை இதில் இருந்து எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்கிற ரீதியில் அவ்விடத்தில் பேசிக்கொண்டனர். எனவே பதிவை நீக்கினேன்.

பின்னர் பொதுவாக இந்த விஷயத்தில் என்னதான் வழி? தற்போது கொரோனா காலத்தில் பெற்றோரை இழந்த பெண் குழந்தைகளுக்கு என்ன வழி உள்ளது? சாஸ்திரத்தில் பரிகாரங்கள் உள்ளனவா? இல்லையெனில், வேறு என்னதான் வழி? சாஸ்திர வல்லுநர்களும் மடாதீசர்களும் சேர்ந்து ஒரு முடிவைத் தெரிவியுங்கள் என்று பணிந்து கேட்டுக்கொள்கிறேன் என்று எழுதியிருந்தேன்.

பல நூறு பின்னூட்டங்கள், சில நூறு பகிரல்கள் என்று துவங்கிய பரவல், அச்சில் ஏற முடியாத சொற்களைக் கொண்டு விமர்சிக்கப்படது. தனிமனிதத் தாக்குதல்கள், ஜாதி வெறி, இடையிடையே திக சீண்டல்கள் என்று சென்றுகொண்டே இருந்தது. நல்ல எண்ணத்தில் கேட்ட பேள்விக்குக் கிடைத்த பரிசு இவை.

எழுத்தாளர்கள் கொஞ்சம் கொந்தளிப்பிலேயே இருப்பார்கள். ஆனால், கொந்தளிப்பில்லாமல் சில கேள்விகளுக்குப் பதிலும் அளித்து வந்தேன். (இதில் இருந்தே நான் எழுத்தாளன் அல்லன் என்பதை நீங்கள் தெரிந்துகொள்ளலாம்). நல்ல பலன் கிடைக்கும் என்கிற எதிர்பார்ப்பில். ஆனால் கிட்டியதோ வசவுகள்.

பின்னர் யாரோ சிலர் ஃபேஸ்புக்கிடம் புகாரளிக்க, என் ப்ரொஃபைல் பக்கம் முடக்கம்.

தற்போது சுதந்திரப் பறவை.

சுபம்.

ஜெயமோகன் மற்றவர்களையும் கௌரவிக்க வேண்டும்

சோஷியல்பிராப்ளம், பொலிடிக்கல் பிராப்ளம், மாரல் பிராப்ளம் எல்லாம் எகனாமிக் பிராப்ளம் அல்ல என்ற தெளிவை அடையவைப்பார்கள். மோடி என்ற ஒரே மனிதர் நான்கு பிராப்ளமாகவும் ஒரேசமயம் ஆகமுடியும் என்று உணர லைசாண்டர் சார் உயிருடன் இல்லை.

”கல்வி’ என்னும் தலைப்பில் ஜெயமோகனின் நகைச்சுவைக் கட்டுரையில் மேற்சொன்ன வரிகள்.பிரதமர் மோதி, போகிற போக்கில் எழுத்தாளர் பயன்படுத்தும் ஒரு சொல்லாக மாறியுள்ளது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. அன்றாட வாழ்வியலில் ஒன்றாக மோதியின் பெயர் உருப்பெற்று வந்துள்ளது நல்லதே.

ஆனால், ‘மோடி’க்குப் பதிலாகக் கழகத்தின் கடைக்கோடி வட்டச்செயலாளர் பெயர் இருந்திருந்தால், கருத்துரிமை இந்நேரம் பிணை கோரி நின்று (பாலிமர் நினைவிருக்கலாம்), நிற்கும் நேரத்தில் ‘ஒற்றை இந்துத்துவ எதிர்ப்பு’ பிரசங்கம் நிகழ்த்தியிருக்கும். இது நிதர்ஸனம்.

‘மோடி’யின் பெயரைப் பயன்படுத்தக் கூடாதா என்பதன்று. வேறு யார் பெயரையும் பயன்படுத்த முடியாது என்பதே நிதர்ஸனம் என்பதே இங்கு நிலை.

நேருவைப் பற்றி ஷங்கர் கார்ட்டூன் வரைந்தார், அவர் இருந்த காலத்திலேயே. சுமார் 4000 கார்ட்டூன்கள். அதைப் பற்றி நேரு சொன்னது: ‘Shankar has that rare gift… he points out, with an artist’s skill, the weaknesses and foibles of those who display themselves on the public stage. It is good to have the veil of our conceit torn occasionally’.

ஆனால், தமிழகத்தில் யாரைப் பற்றியும் எழுத, வரைய முடியாது.

உளறிக்கொட்டும் அமைச்சரைக் கேள்வி கேட்டால் ப்ளாக் செய்கிறார். அடிப்படைப் பொருளாதார அறிவில் சிக்கல். நிதித்துறை கோவில் துறை பற்றிப் பிதற்றல் மற்றும் தனிநபர் அவதூறு. கோவில் துறை வட மாநிலத்தவரைப் பழிக்கிறது. கல்வித்துறை, அரசு உதவி பெறாத, நடுவண் அரசப் பாடத்திட்டத் தனியார் பள்ளியை அரசு கைகொள்ளும் என்கிறது. அகில இந்திய நுழைவுத் தேர்வு தமிழகத்திற்குக் கிடையாது என்கிறது. உச்ச் நீதி மன்ற ஆணை தெரிந்துதான் சொல்கிறார்களா? குடிமைப் பணி செயலர்கள் என்று படித்தவர்கள் யாருமே இல்லையா?

பொறுப்பு கண்ணியத்தை அளிக்க வேண்டும். அதுவும் பொதுவெளியில் வார்த்தைகள் மீது அதிகக் கவனம் தேவை. இவர்களுக்கு யார் புரிய வைப்பது? இவற்றை அரசியல் தலைவர்கள் உணர, அவர்களையும் ஜெயமோகன் தனது கட்டுரைகளில் சேர்த்துக் கொண்டு கௌரவிக்க வேண்டும். வெண்முரசியற்றியவர் செய்யாமல் யார் செய்வது?

ராஹுல் காந்தியின் சொற்களைக் கொண்டு மற்றுமொரு நகைச்சுவை நாவல் கூட எழுதலாம். கேஜ்ரிவாலின் 180 டிகிரி பல்டிகளைச் சுட்டி ‘தலைகீழ் பார்வைகள்’ என்னும் தலைப்பில்கட்டுரைகள் புனையலாம். மம்தா பானர்ஜியின் ஆட்டங்களைக் கொண்டு ‘சாக்த பூமியில் ஊழியாட்டங்கள்’ என்றோ, பெண் அமைச்சருக்கு முதல்வர் பதவி வழங்க மறுத்த முன்னேறிய கேரளத்தைப் பற்றி ‘ஷைலஜ மஹாத்மியம்’ வரையலாம். இன்னும் எவ்வளவோ.

எந்தத் தலைவரின் பெயரைப் பயன்படுத்தியும் பகடி செய்ய உரிமை உள்ளது. தரக்குறைவாக, மரியாதைக் குறைவாக இருக்கலாகாது. அவ்வளவே.

நேருவின் சொற்களின் படி ‘அகம்பாவம் என்னும் முகத்திரை அவ்வப்போது கிழிக்கப்படுவது நல்லது’.

மோடிக்குப் பொருந்துவது எந்தத் தாடிக்கும் பொருந்துமன்றோ?

ஜெயமோகனின் கட்டுரை இங்கே

சங்கிலி

‘என்னடா கார்த்தால நாலு மணிக்கு கூப்டிருக்கே?’ வாட்ஸப்ல் மிஸ்டு கால் கண்டு 7 மணிக்கு அழைத்தேன்.


‘ஒரு ஹெல்ப் வேணும்’ என்றான் முரளி சிகாகோவில் இருந்து. குரலில் கொஞ்சம் அவசரம் தெரிந்தது.


‘ஜூலைல மாமனாருக்கு சதாபிஷேகம் வெச்சிருந்தோம்’ என்று துவங்கினான்.


‘வரப்போறயா? வா வா. பார்த்து ரொம்ப நாளாச்சு’ என்றேன். 25 வருஷங்களுக்கு முன்னர் பம்பாயில் என் ரூம் மேட்.


‘இல்ல இப்பவே வரேன்… அதான் ஹெல்ப் வேணும்’ என்றான் மணிரத்னம் பாணியில்.
காத்திருந்தேன்.

‘சதாபிஷேகம் நடக்காது. மாமனார் போயிட்டார். கொஞ்ச நாள்ல மாமியாரும் போயிட்டா’ என்றான் குரலில் தடுமாற்றத்துடன்.


காத்திருந்தேன்.


‘மாமியார் பாடிய மார்ச்சுவரில ரெண்டு மூணு நாள் வெக்கணும். ஒய்ஃப் இந்தியா வந்திருக்கா. மச்சினன் எல்லாம் இந்தியாவுக்கு வந்துண்டிருக்கா. அது வரைக்கும் எடம் வேணும். உனக்கு யாரையவது தெரியுமா?’ என்றான்.


‘ஹோட்டலில் ரூம் போட்டு வை, பேயிங் கெஸ்ட் அரேஞ்ச் பண்ண முடியுமா?’ என்பது போல் இதுவும் ஆகிவிட்டது.


என்ன கொடுமை இது? இரண்டு மாதத்தில் சதாபிஷேகம். இப்போது இருவருமே இல்லை.


‘என்னடா பேச்சே இல்லை?’ அவன் கேட்டதில் நியாயம் இருந்தது.


‘கோவிட் ?’ என்றேன்.


‘தெரியல. டெஸ்ட் எடுத்திருக்காங்க. முடியுமா?’ என்றான்.


‘கோவிட் இல்லேன்னா முயற்சி பண்ணலாம்’ என்று அடுத்த செயல்கள் பற்றி யோசித்தேன்.


ஆபத்பாந்தவன் சங்கம் தான். மருத்துவச்சேவையில் உள்ள ஸ்வயம்சேவக் ஒருவரை அழைத்து உதவி வேண்டினேன். பொறுமையாகக் கேட்ட அவர் ‘அவங்களக் கவலைப் பட வேண்டாம்னு சொல்லுங்க’ என்றார்.


தெய்வாதீனமாகக் கோவிட் இல்லை.


யார் யாரையோ பிடித்து, எங்கெல்லாமோ சொல்லி, இரண்டு நாட்கள் மார்ச்சுவரியில் காத்து, நேற்று கரையேறினார் கிருஷ்ணனின் மாமியார்.


முன்களப் பணியாளர்கள் என்பவர்கள் இந்தச் சங்கிலியில் உள்ள அனைவருமே தான். மார்ச்சுவரி ஊழியர்கள், அவர்களுடன் தொடர்பில் இருப்பவர்கள், ஆம்புலன்ஸ் ஓட்டுநர்கள், குப்பை அள்ளுபவர்கள், காவல் துறையினர் என்று நேரடி மருத்துவம் சாராத இத்தனைப் பிணைப்புகள் உள்ள சங்கிலி அது.


அந்தச் சங்கிலிக்கு வணக்கம்.

வைதீகர்கள் கவனத்திற்கு

வைதீகர்கள் / உபாத்யாயர்கள் சமூகத்திற்கு வந்தனம். தெண்டன் சமர்ப்பித்த விஞ்ஞாபனம்.

இப்போதாவது மாஸ்க் அணியுங்கள், கழுத்திற்கு அல்ல, வாய் மற்றும் மூக்கிற்கு. பண்ணி வைக்கப் போகும் இடங்களில் ( போகாமல் இருப்பதே நலம்), யார் என்ன சொன்னாலும் மாஸ்க் கழற்றாதீர்கள்.

யாராவது ரொம்ப அருகில் வந்து பேசினால் விலகியிருங்கள். முடிந்தவரை ஒன்றரை அடி தூரத்தில் அமர்ந்து பண்ணி வையுங்கள். முடிந்தால் அந்த வீடுகளில் உணவு அருந்த வேண்டாம். நீர், மோர் முதலியனவற்றை வீட்டில் இருந்தே கொண்டு செல்லுங்கள்.

முடிந்தவரை மொட்டை மாடியில் பண்ணிவையுங்கள். சிராத்தமாக இருந்தாலும் கூட. முடிந்தவரை ஆம ஸ்ராத்தம் செய்யுங்கள். தக்ஷிணை கொஞ்சம் கூட கேட்டுக் கொள்ளுங்கள்.

பிள்ளைகளால் கைவிடப்பட்ட / வருமானம் தேவை உள்ள ரிடையர் ஆன பலர் ஸ்ராத்தங்களில் சாப்பிடச் செல்கிறார்கள். ஆம ஸ்ராத்தத்தினால் இவர்கள் பிழைப்பில் மண் தான். ஆகவே நீங்கள் இவர்களுக்கும் சேர்த்து 200, 300 வாங்கிக் கொண்டு அவர்களுக்குக் கொடுக்கலாம்.

பைக்கில் செல்லும் போது உடல் முழுவதும் மூடியிருக்குமாறு பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். 16-30 வயது வ்ரை உள்ள பல டூவீலர் பைத்தியங்கள் எச்சில் துப்புகின்றன. ஆகவே ஹெல்மட் போடுவது அவசியம், கண்ணாடி வைத்த ஹெல்மட்.அவசியம் ஹெல்த் இன்ஷூரன்ஸ் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

கர்த்தாக்கள் கவனத்திற்கு : தக்ஷிணைகளில் மீனமேஷம் வேண்டாம். இப்போது கொஞ்சம் தாராளமாகக் கொடுங்கள். பின்னால் தானே வந்து சேரும். முடிந்தவரை ஆன்லைனில் கர்மாக்கள் செய்ய வழி உண்டா என்று பாருங்கள். வாத்யாரின் உயிருக்கு உபத்திரவம் இல்லாமல்.

சமீபத்தில் காலமான ஒரு உபாத்யாயரின் நினைவில் இதை எழுதியுள்ளேன்.

வாசக தோஷ: க்‌ஷந்தவ்ய:

அடியேன்ஆமருவி.

பிழைத்திருத்தல்

‘பொழச்சுக் கெடந்தா நாளைக்கு வரேன்’.

நமது பேச்சு வாக்கில் நடைபெறும் சாதாரண வழக்கு இது. ‘நாளை’ என்பது அநித்யம் என்பதை மீண்டும் மீண்டும் நமது உள்ள அடுக்குகளில் பதிய வைத்துக் கொண்டே இருந்த உத்தி என்று தோன்றலாம். அதைப் போலவே, அடிக்கடி கடும் பஞ்சங்களின் தாக்கத்திலேயே இருந்ததால் ‘யார் இருப்பார், யார் போவார், எப்போது காண்போம்’ என்னும் தகவல் தெரியாததால் வந்துள்ள வழக்காகவும் இருக்கலாம்.

இன்றைய நிலையில் எதையுமே சொல்வதற்கில்லை. பிழைத்திருந்தால், அப்போது நிலவும் சூழலுக்கு ஏற்ப, இருக்கும் நபர்களுக்கு ஏற்க சிந்திக்கலாம் என்கிற எண்ணம் பலரிடம் தற்சமயம் காணப்படுகிறது. என்னிடமும் தான்.

பேராசிரியர் ஒருவரிடம் உரையாடினேன். அவர் சொன்னது: ‘இப்ப இருக்கோம். நாளைக்கு இதெல்லாம் முடிஞ்சப்பறம் யார் இருக்கமோ, ஒரு போர் வந்து நாடே துவம்ஸம் ஆனப்புறம் எப்பிடி இருக்குமோ அப்பிடி இருக்குமோ என்னவோ. அப்ப ஊர் எப்பிடி இருக்கோ, அதுக்கு ஏத்த மாதிரி வாழ்ந்துக்கணும். இன்னிக்கி, இந்த அளவுக்கு இருக்கோம். இது தான் உண்மை. நாளைக்கி sex ratio எப்பிடி இருக்கும்னு தெரியல்ல. இன்னிக்கி இதைக் கடந்து போகணும். அப்புறம் ஒரு புது உலகம். இப்ப நடக்கற உண்மையெல்லாம் அப்ப இருக்க வாய்ப்பு இருக்கான்னு தெரியல்ல. பார்ப்போம்’ என்றார்.

வங்கிகளில் கடன் வைத்துவிட்டுக் காலமாகும் இளம் வயதினரின் வாரிசுகள் என்ன செய்வார்கள்? இவர்களுக்குச் சாட்சிக் கையெழுத்து போட்டுள்ளவர்கள் என்ன ஆவார்கள்? வங்கிகள் என்ன நிலை எடுக்கப் போகின்றன? நிறைய சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது.

35 வயதில் 80 லட்சம் வீட்டுக் கடன் வைத்துவிட்டுக் கொரொனாவிற்குப் பலியான ஐ.டி.ஊழியரின் மனைவி, பிள்ளைகளின் நிலை என்ன? இந்தக் கடனை என்ன செய்வது? யார், எப்படி அடைப்பது? அரசு என்ன செய்ய வேண்டும்? பெரும் குழப்பமாகவே உள்ளது.

திருமணம் ஆகி இரண்டு மாதங்களே ஆன தம்பதி. கணவன் தலைவலி என்று படுத்தான். ஒரே நாளில் காணாமல் ஆனான். அந்தப் பெண் செய்வது யாது? அவள் இன்னும் வாழவே துவங்கவில்லை. இந்தப் பெண்களின் நிலை? இருவரின் பெற்றொரின் நிலை? ஒருவேளை அந்தப் பெண் கருவுற்றிருந்தால்? திடீரென்று என்ன மாதிரியான ஒரு உலகத்திற்கு வந்துவிட்டோம்.

பெரியவர்கள் போய்ப் பிள்ளைகள் வாழ்வது ஓரளவு சாத்தியம். 23 மற்றும் 24 வயதுப் பிள்ளைகள் இருவரைத் தொலைத்த 55+ வயதுத் தம்பதிக்கு யார் எப்படி ஆறுதல் சொல்வது? என்ன கேடு இழைத்தார்கள் இவர்கள். மிச்சம் மீதி இருக்கும் புதிய உலகத்தில் இவர்கள் இருந்தால், எப்படி வாழ்வது? அன்றாட வாழ்க்கை நரகமாகாதா? இந்த இடத்தில் ஆன்மீகவாதிகளின் பங்கு என்னவாக இருக்கும்? ஆன்மீக போதகர்கள் அறிவுரை சொல்லும் நிலையில் இருப்பார்களா? அணுகக்கூடிய ஆன்மீக போதகர்கள் மிச்சம் இருப்பார்களா? தெரியவில்லை. கூட்டாகச் சிந்திக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.

ஒரு வேளை அதிரடியாக நாஸ்திக சமுதாயமாக மாறிவிடுவோமோ? எதிலும் பற்றில்லாத ஹிப்பி சமுதாயம் ஏற்படுமோ? உலகம் கொதி நிலையின் உச்சத்தில் இருந்த 1960களுக்குச் சென்றுவிடுமோ ? நாஸ்திகவாத நாடுகள் வாழ்ந்தனவா? வாழ்வது போல் மேலேறி வீழத்தானே செய்தன? அடக்குமுறை, வன்முறை, பட்டினி.. இவை எப்போதுமே இல்லாத நாஸ்திகவாத நாடுகள் உண்டோ? பட்டினியே இல்லாத ஆஸ்திக நாடுகள் உண்டோ? ஜன நாயகம் மட்டுமே சோறு போடுமா? வல்லூறுத்தனங்கள் அற்ற ஊடகங்கள் உள்ள ஜனநாயகம் ஒரு வேளை மக்களைக் காக்கலாம். சமுதாயச் சிந்தனையாளர்கள் ஒன்றிணைந்து கூட்டாகச் சிந்திக்க வேண்டும்.

தத்துவங்களின் வீழ்ச்சியின் துவக்க நிலையோ இது? அன்னியப் படையெடுப்பில் ஒரு சமூகம் அழிந்தது. பஞ்சங்களில் சில லட்சங்கள் சரிந்தன. இந்தக் கொரோனாவில் சமூக, மத, மொழி, இன, சாதி, பாலின வேறுபாடுகள் எதுவும் இல்லாத பேரழிவின் மறுபக்கம் எப்படி இருக்கும்? பார்க்க எஞ்சியிருப்போமா?

மேலும் எழுத மனம் வரவில்லை. சமூகத்திற்கு மிகப்பெரிய பங்கிருக்கிறது. அரவணைப்பு மற்றும் அன்பு. Empathy. அது ஒன்றுதான் இன்றைய தேவை.

மேலும் சிந்திப்போம்.

‘ஆல்’ சூழ் தேசம்

‘தேர்தல் நடக்கும் போது நீங்கள் வேறு கிரஹத்தில் இருந்தீர்களா?’ என்று நீதி மன்றம் தேர்தல் ஆணையத்தைக் கேட்கிறது.

மத்திய அரசு, கொரோனாவைக் காரணம் காட்டி, தேர்தல் ஆணையத்திடம் தேர்தல்களைத் தள்ளிப் போடச் சொல்லியிருந்தால் முற்போக்கு, இடது சாரி கோஷ்டிகளும் அவற்றின் குழல் ஊதும் ஊடகமும், இதே நீதி மன்றமும் என்ன சொல்லியிருக்கும்?

நேர்மையான எதிர்க்கட்சிகளும், தேசிய உனர்வுள்ள உதிரிக் கட்சிகளும், நல்ல எண்ணம் கொண்ட ஊடகம் இருந்திருந்தால் பிரச்னை இல்லை. இருப்பது எல்லாம் ‘அடுத்த என்ன பிரச்னை குறித்து குதிக்கலாம்?’ என்று ரொட்டித் துண்டுக்கு அலைபவை. உதா: Western Trunk Road.

ஆக, மத்திய அரசு மவுனம் காத்தது. இது தவறு என்று நான் நினைக்கிறேன். ‘இந்த நேரத்தில் தேர்தல் நடத்த வேண்டுமா என்னும் முடிவைத் தேர்தல் கமிஷனிடம் விடுகிறோம்’ என்று வெளிப்படையாகச் சொல்லியிருக்கலாம். மவுனம் காத்ததற்கும் அதுதான் பொருள் என்றாலும் perception என்று ஒன்று உள்ளது. Justice should not only be done, but also seen to be done என்று சொல்வார்கள்.

மாநில அரசு பரிந்துரைத்திருந்தால் மத்திய அரசு தேர்தல் ஆணையத்திடம் சொல்லியிருக்குமா என்பது கேள்விக்குறியே. மாநில அரசுக்குத் தனக்கு அப்படி ஒரு அதிகாரம் இருப்பது தெரியுமா என்றும் தெரியவில்லை. இறுதி முடிவு ஆணையத்திடம் தான் என்றாலும், சொல்வதைச் சொல்லியிருக்கலாம். ஆனால், உடனே எதிர்க்கட்சிகள் ‘தேர்தலைச் சந்திக்கப் பயப்படுகிறார்கள்’ என்று ஆலாபனை துவங்கியிருப்பார்கள்.

ஆக, இதற்கு இருந்த ஒரே பலிகடா, தேர்தல் ஆணையம் தான். மத்தியும் மாநிலமும் மவுனம் காக்க ( ஆணையம் கொரோனா குறித்த பரிந்துரைகளை மத்திய மாநில அரசுகளிடம் கேட்டதா என்று தெரியாத நிலையில்), ஆணையம் தன் கடமையை நிறைவேற்றியது. கமிஷனரும் தன் பணி முடிந்து ஓய்வு பெற்றார். இப்பொது கமிஷனுக்குக் கெட்ட பெயர் ஏற்படுத்த கோர்ட் முயல்கிறது.

கமிஷன் ‘கொரோனா வழிமுறைகளை ஒட்டியே தேர்தல் நடத்தப்பட வேண்டும்’ என்று பலமுறை அறிவித்தது. ஆனால், ஒருமுறை கூட செயலில் இறங்கவில்லை என்பது உண்மை. ‘மாஸ்க் இல்லாமலும், சமூக இடைவெளி இன்றியும் பிரச்சாரம் நடந்தால், அந்தத் தொகுதியில் தேர்தல் நிறுத்தி வைக்கப்படும், வேட்பாளர் தகுதி நீக்கம் செய்யப்படுவார்’ போன்ற ஆணைகளைப் பிறப்பித்திருக்கலாம், ஓரிரு இடங்களில் செய்தும் காட்டியிருக்கலாம். தலைமைச் செயலாளரையே மாற்றும் அதிகாரம் உள்ள கமிஷனுக்கு, இந்த அறிவிப்புகளைச் செய்யவும், வேட்பாளர்களைத் தகுதி நீக்கம் செய்யவும் அதிகாரம் இல்லை என்பதை நம்ப முடியவில்லை.

ணையம், மத்திய மாநில அரசுகளிடம் பரிந்துரை, ஆலோசனை கேட்டிருக்கும் என்றே நம்புகிறேன். அரசுகளின் சுகாதார அமைச்சுகள் தேர்தல் நடத்த ஏதுவான சூழல் உள்ளது என்று சொல்லியிருக்கும் என்றே எண்ணுகிறேன். தான் ஒரு Constitutional Entity என்பதால், தனது மாட்சிமையைக் காக்க ஆணையம் மத்திய மாநில அரசுகளைக் காட்டிக் கொடுக்காமல் மவுனம் சாதிக்கிறதோ என்றும் தோன்றுகிறது.

ஆனால், நீதிமன்றம் உத்தம புத்திரன் போல் பேசுவது வியப்பாக இருக்கிறது. நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்குகளைத் தானாகவே முன் வந்து எடுத்து நடத்தும் நீதிமன்றம், இந்த விஷயத்திலும் அப்படி நடக்காமல் விட்டது ஏன்? இதற்கு நீதிபதி பதில் சொல்ல வேண்டும்.

நம் நாட்டில் எல்லாமே ‘ஆல்’ போட்டுப் பேச வேண்டியதாக உள்ளது.

எதிர்க்கட்சிகள் நியாயமாகச் செயல்படும் என்கிற நம்பிக்கை இருந்திருந்தால், ஊடகங்கள் அறம் சார்ந்து பேசும் என்கிற நம்பிக்கை இருந்திருந்தால், மத்திய, மாநில அரசுகள் தயவு தாட்சண்யம் இன்றி ஆணையத்திற்கு அறிவுரை வழங்கியிருந்தால்….

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நமக்கு அறிவிருந்திருந்தால்…

சென்னை இலக்கிய விழாவின் நான்

‘Why do we need a western validation? What are we trying to prove again to the west?’ என்று வந்திருந்தவர்களில் ஒருவர் கேள்வி எழுப்பியிருந்தார்.

நேற்று சென்னை லிட் ஃபெஸ்ட் நிகழ்வில் ‘ஆரிய திராவிட அடையாளங்கள்’ என்கிற தலைப்பில் திராவிட மாயை சுப்பு (Subbu Maniyan) அவர்களுடன் நான் கலந்துகொண்ட நிழ்வின் இறுதியில் கேள்விபதிலில் இந்தக் கேள்வி எழுந்தது. அருமையான கேள்வி. ஆனால் நேரம் முடிந்துவிட்டதால் பதில் அளிக்க இயலவில்லை. கேட்டவர் நண்பர் Tiruchendurai Ramamurthy Sankar என்று பின்னர் அறிந்துகொண்டேன். இருட்டில் முகம் தெரியவில்லை.

ஆரியப் படையெடுப்பு நிகழவில்லை, சரஸ்வதி நதி நாகரீகம், தாஸர், தாஸ்யு விளக்கங்கள், மாக்ஸ் முல்லரின் கோணல் பார்வை, மிஷேல் டானினோவின் ஆராய்ச்சி, வஸந்த் ஷிண்டே மற்றும் டேவிட் ரீச் முதலிய ஆராய்ச்சியாளர்களின் ராக்கி கரி கண்டுபிடிப்புகள், திராவிட என்னும் சொல் வந்துள்ள இலக்கியங்கள் என்று பலவற்றின் வாயிலாகவும், விவேகானந்தர், அம்பேத்கர் முதலியோரின் எண்ணங்களை அடிப்படையாகவும் கொண்டு ஆரியப் படையெடுப்பு என்பதன் அபத்தத்தைப் பற்றிப் பேசினேன்.

பேசாமல் விட்ட தலைப்புகள் கொன்ராட் எல்ஸ்ட் மற்றும் டேவிட் ஃப்ராலி கொடுத்துள்ள பார்வைகள், சாயன பாஷ்யம், சமீபத்திய மரபணு முடிவுகள் மற்றும் கனேடிய ஆராய்ச்சியாளர் ஜார்ஜ் எர்டோஸி, அமெரிக்க ஆய்வாளர் ஹேய்ன்ரிக் ஹோக் முதலியோரின் பார்வைகள். நேரத் தேவையைச் சரியாகக் கணிக்க முடியாமல் போனது வருத்தமே. கேள்விக்கு வருவோம். பேச்சின் இடையில் தமிழ்நாடு, மஹாராஷ்டிரம், வங்காளம் முதலிய மாநிலங்களின் பாடப் புத்தகங்களில் இன்றும் உள்ள ஆரியப் படையெடுப்பு குறித்த குறிப்புகளைப் பற்றிச் சொல்லியிருந்தேன்.

மேற்கத்திய அறிஞர்கள் கூறிவிட்ட காரணத்தாலேயே உண்மை என்று நமது இடதுசாரி வரலாற்று ஆசிரியர்கள் ஒப்புக்கொண்டும், தங்களது நூல்களிலும் ஆரியப் படையெடுப்பு நிகழ்ந்தது என்பது ஏதோ கேள்வியே கேட்க முடியாத உண்மை என்கிற நிலையிலேயே நமது மாநில அரசுகள் வரலாற்றுப் பாடத்திட்டத்தை வகுக்கின்றன. இன்றைய அரசும் கூட ‘ நாங்கள் வரலாற்றுப் பாடத்தில் ஒரு கமா (comma) வைக் கூட மாற்றவில்லை’ என்று சொல்கிறது. ஏனெனில், எதையாவது மாற்ற வேண்டும் என்றால் உடனே எழும் பெரும் கூக்குரல் மற்றும் ஊடகங்களில் நிகழும் அரையணா அறிஞ்ர்களின் ஒப்பாரிகள். ஆகவே அரசுகள் தயங்குகின்றன – பாஜ அரசும் அப்படியே.

1901ல் பேசிய சுவாமி விவேகானந்தர் ‘எங்கள் பிள்ளைகள் இந்தப் பொய்களையே வாசிக்கிறார்கள்’ என்று ஆதங்கப்படுகிறார். 120 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் அதே கதைதான். நான் 80களில் வாசித்த வரலாற்றையே என் மகனும் வாசிக்கிறான். பொய் வரலாறு என்று தெரிந்தே அவனும் வாசிக்கிறான். ஆக, நமது மக்களிடம் இந்தப் பொய்களைப் பற்றிய பூரண விழிப்புணர்வு ஏற்பட வேண்டும். யுனெஸ்கோ விருது கோமாளித்தனம் போன்று நமது மக்களும் இந்த விஷயம் குறித்து மேலும் கேள்விகள் எழுப்பி, அரசியல் கட்சிகள் இந்த விஷயங்களில் தங்கள் நிலையைத் தெளிவுபடுத்த அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும். இதற்கு, இம்மாதிரியான தொடர்ச்சியான விழிப்புணர்வும், பேச்சுகளும் எழுத்துகளும் நடந்துகொண்டே இருக்க வேண்டும்.

சமீபத்திய ராக்கி கரி அகழ்வாராய்ச்சிகள் பற்றி எந்தச் செய்தி ஊடகமும் பேசுவதில்லை. ஏனெனில், அது ஆரியப் படையெடுப்புப் பொய்யை மறுக்கும் விதத்தில் அறிவியல்பூர்வமாக அமைந்துள்ளது. பூரணமான முடிவுகள் வெளிவரவிருக்கின்றன. இந்த நிலையில், கீழடியில் சமயம் தொடர்பான எந்தச் சான்றும் இல்லாத வகையில் முடிவுகள் வெளியிடப்பட வேண்டும் என்று பெரும் முயற்சியும் நடக்கின்றது என்கிறார்கள். ஆகவே, ஆரியப் படையெடுப்பு எப்படி கேள்வியே கேட்க முடியாத விஷயமாக மாறிவிட்டதோ, அம்மாதிரியாகக் கீழடி, ராக்கி கரி முதலியன அமைந்துவிடக் கூடாது. இந்த நிலை ஏற்பட, மேலும் விழிப்புணர்வு வேண்டும்.

முதலில் சொந்த நாட்டு விழிப்புணர்வு தேவை. பிறகே தவறான கருத்தியல்களைப் புகுத்த முயல்பவர்களின் எண்ணங்களை முறியடிக்க முடியும். ஆக, நமக்கு மேற்கத்திய சான்றிதழ்கள் தேவை இல்லை என்பது எவ்வளவு உண்மையோ, அந்த அளவு மேற்கத்திய ஏடுகளில், பல்கலைக் கழகங்களில் உண்மை ஆராய்ச்சி முடிவுகள் எழுதப்பட வேண்டும் என்பதும் உண்மை. ஏனெனில், மேற்கத்திய ஏடுகளில் நமது ஆராய்ச்சியின் உண்மைத் தன்மை சரியான வகையில் வெளிவரவில்லை என்றால், நமது பாடத் திட்டங்களில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியாது.

இடதுசாரிக் கும்பல்கள் ஊடுருவியுள்ள கல்விக் கழகங்கள், பள்ளிகள் முதலியவற்றில் ஏற்றப்பட்டுள்ள விஷம் முறிய, இம்மாதிரியான கலந்துரையாடல்கள் அதிக அளவில் இடம்பெற வேண்டும். இது தான் உண்மை என்பது வாஷிங்டன் போஸ்ட், நியூ யார்க் டைம்ஸ் முதலிய ஏடுகளில் தொடர்ந்து வந்தால் மட்டுமே நம் நாட்டின் கல்வித் திட்டத்தில் மாற்றம் ஏற்பட சிறிதளவாவது வாய்ப்புள்ளது. பாராளுமன்றம் இயற்றிய சட்டங்களை அமல் படுத்த முடியாமல் நிற்கிறோம் என்பதை நினைவில் கொண்டால் இந்தத் தேவை புரியும்.

நான் Consensus ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று சொல்கிறேன். அதை, உண்மைகளை உரத்து உரைப்பதன் மூலம் செய்ய வேண்டும் என்கிறேன்.

பின்னர் கேள்விகள் கேட்ட வேறொருவர் ‘கொன்ராட் எல்ஸ்ட் பார்வைகள், ஶ்ரீபாஷ்யத்தில் உள்ள சம்ஸ்க்ருதச் சொல்லின் பொருள் முதலியனபற்றியும், சாயன பாஷ்யம் பற்றியும் ஏன் பேசவில்லை?,’ என்பது போல் கேட்டார். எல்ஸ்ட் பார்வை பேச முடியாதது வருத்தமே. முன்னர் கூறியபடி நேரம் இன்மை தான் காரணம். ‘இந்த நிகழ்வில் புதியதாக ஒன்றும் இல்லையே, updated ஆக இல்லையே?’ என்றும் கேட்டார். ‘Update’ என்று அவர் சொன்னது நல்லதே. ஒரு சிலர் இந்தத் தலைப்புகள் குறித்துத் தொடர்ந்து வாசித்து வருகிறார்கள் என்பது மகிழ்ச்சியே.

மாக்ஸ் முல்லர் பற்றித் தொடர்ந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஓய்வு பெற்ற நீதிபதி ஆறுமுகம் அவர்கள் பின்னர் சந்தித்து மாக்ஸ் முல்லரின் உள்நோக்கம் பற்றிக் கேட்டு, உரையாடினார். பல புதிய செய்திகள் அறிந்துகொண்டதாகத் தெரிவித்தார்.

நிகழ்வு முடிந்தவுடன் என்னுடன் பேசிய சில ஆர்வலர்கள் பல செய்திகள் தாங்கள் கேட்டதே இல்லை, இன்று பேசியது போதவில்லை. மீண்டும் சந்தித்து, 3 மணி நேரத்துக்கான கலந்துரையாடல் ஏற்பாடு செய்யலாமா என்று கேட்டார் ஒரு ஆர்வலர்.

நல்லது நடந்தால் சரிதான். #ChennailitFest

மயிலையில் தரையிறங்கும் விண்கலம்

நாளை மாலை மயிலைவாசிகளுக்கு ஒரு நல்ல வாய்ப்பு.

நாஸாவில் இருந்து செவ்வாய் நோக்கி ஏவப்பட்ட விண்கலம் மயிலை தெற்கு மாட வீதியில், சங்கீதாவிற்கு எதிரில் தரையிறங்கவுள்ளது. செவ்வாய் நோக்கிப் பறந்த விண்கலத்தின் கேமராவில், செவ்வாயின் தரை அமைப்பை ஒத்த தெற்கு மாட வீதி தென்பட்டதால், செவ்வாய் வந்துவிட்டது என்று நினைத்துக் கீழிறங்குகிறதாம்.

இந்த விழாவில் மயிலை எம்.எல்.ஏ. குத்துவிளக்கேற்றி விண்கலத்தை வரவேற்கிறார். பூரணகும்ப மரியாதை, நாதஸ்வர மங்கள இசை என்று அமோக வரவேற்பாம். இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு மேலே ஏவிய விண்கலத்தை ஒரே நொடியில் கீழே இறக்கிய திறமையைப் பாராட்டி அமெரிக்கன் கான்சுலேட் அதிகாரிகளும் மாலை போட்டுக்கொண்டு வந்து ஆரத்தி எடுக்கிறார்களாம்.

‘வந்தாரை வாழ வைக்கும் தமிழகம்’ என்று முதல்வரும் விண்கலத்துக்குப் பாராட்டு தெரிவித்து வரவேற்றுள்ளார் என்று தெரிகிறது. தேர்தல் நேரத்தில் மக்களின் கவனத்தைத் திசை திருப்புகிறார்கள் என்று எதிர்க்கட்சித் தலைவர் கண்டித்தாலும் அண்ணாவின் கொள்கைப்படி வரவேற்போம் என்றும் சொல்லியுள்ளார்.

தெற்கு மாட வீதியை இப்படி செவ்வாய் தரை போல் நல்ல வகையில் குண்டும் குழியுமாக ஆக்கி, அவ்வாறே ஒரு வருஷமாக நிலைநிறுத்தி. நமக்கெல்லாம் இந்த நல்ல வாய்ப்பை நல்கிய சென்னை கார்ப்பரேஷனுக்கு அனந்தகோடி நமஸ்காரங்கள்.