சில எண்ணங்கள்..

வாசகர்கள் பலவிதம். அவர்களது கருத்துகளும் அவ்வாறே.

1. ‘ரொம்ப காட்டமா எழுதறீங்க. இந்தியா வந்துட்டீங்க. கொஞ்சம் பார்த்து எழுதுங்க. சொல்றது சரிதான். ஆனா இங்க நிலைமை அப்படி.’ அக்கறையுடன் சொல்லும் பேராசிரியர் இவர்.
2.’உனக்கு திருக்குறள் மட்டும் தான் தெரியுமா? மத்ததெல்லாம் தெரியாதா? போய்ப் படி தம்பி’ இப்படி ஒரு புதியவர்.
3. ‘என்ன? திருக்குறள்ல இருக்கற ஹிந்து மதக் கருத்துக்களே உன் கண்ணுக்குத் தெரியாதா? என்னவோ சமணம், பௌத்தம்நு பேசறியே..’
4. ‘உன் அறிவுரையெல்லாம் மோதிகிட்ட சொல்லு. எங்களுக்கு வேண்டாம். தமிழ் நாடு எல்லாத்துலயும் முன்னோடி. நீ வாய மூடு’ – அடிக்கடி திட்டும் அன்பர்.
5. ‘நான் எத்தனையோ தடவை சொல்லிட்டேன். நீ திருப்பாவை, பிரபந்தம்னு மட்டும் எழுது. ஸாடையர் வேண்டாம், அரசியல் வேண்டாம். உன் ஏரியா அது இல்ல.’ பண்பட்ட சிவப் பழம் ஒரு அன்பர்.
6. ‘உன்னோட தமிழ் எழுத்த விட, இங்கிலீஷ் தடாலடியா இருக்கு. தொடர்ந்து இங்கிலீஷ்லயே எழுது’ – பல வாசகர்கள்.
7. ‘You have a subtle sense of humour and that shows in your writings. Write humour. Nothing else’ சிங்கை எழுத்தாளர் ஒருவர்.
8. ‘I am watching what you write. Though I like what you say, I don’t agree with your tenor. Be cautious’ – சுமார் 75 வயதாகும் என் பள்ளி ஆசிரியர்..
9. ‘மீத்தேன் பத்தி ஏன் எழுதல? ஹைட்ரோ கார்பன் பத்தி ஏன் எழுதல? ஃபாஸிச மத்திய அரசுக்கு ஆதரவு ஏன்? புரட்சி வெடிச்சா ஒனக்கெல்லாம் இருக்குடீ’ ‘தோழர்’ ஒருவரிடமிருந்து உள்பெட்டிச் செய்தி.
10. ‘சினிமா பத்தி எழுதுடா. ஒரு நடிகையோட கதைன்னு எழுது. #MeTooவெச்சு சுவாரஸ்யமா எழுது. சீக்கிரம் சினிமா எழுத்தாளரா ஆகலாம். காலத்துக்கு ஏத்த மாதிரி எழுதுடான்னா கேக்கமாட்டேங்கற..’ பள்ளித் தோழர் ஒருவர்

இத்தனை பேரையும் ஒருசேர திருப்திப்படுத்த முடியாது என்று அறிவேன். சில வகையறாக்களை நான் எழுதவியலாது. அதில் ஒன்று சினிமா, நடிகை, விளையாட்டு. சமீபத்திய சேர்க்கை – நிகழ்கால அதிர்வுகள். ஆனால் ஒன்று. என்ன எழுதினாலும் யாரையும் எப்போதும் காயப்படுத்தும் நோக்கம் இதுவரை இருந்ததில்லை. கருத்து ரீதியாகக் காயம் அடைந்தால் நான் பொறுப்பேற்கவியலது.

கொட்டிக்கிடக்கும் எதிர்மறைச் செய்திகள் / கருத்துகளைத் தாங்கிவரும் ஊடக வெளியில் பயனுள்ள சில செய்திகளையும், நூல்களைப் பற்றியும் சொல்லிவருகிறேன். சொன்னால் விரோதமிது ஆகிலும் சொல்லுவேன் கேண்மினோ என்பதாக அவ்வப்போது தவறுகளைச் சுட்டவும் செய்கிறேன். அவ்வளவே.

வாசகர்களின் கருத்துக்கள் ஒவ்வொன்றும் முக்கியமானதே என்பதைத் திடமாக நம்புகிறேன். தொடர்ந்த ஆதரவிற்கும் ஆற்றுப்படுதலுக்கும் நன்றி.

திருக்குறள் இந்துதுவ நூலா?

திருக்குறள் இந்துதுவ நூலா? தமிழகத்தை இந்துத்துவத்தில் இருந்து காப்பது எப்படி? 2013ல் பேசிய பேச்சு. 17 மணித்துளிகள். நக்கல் ஓவராக இருந்தால் மன்னிக்கவும். அப்போது அனுபவம் போதவில்லை.

https://amaruvi.podbean.com/e/is-thirukkural-a-hindutva-book/

 

 

ஆப்பிளும் ஆரஞ்சும்

‘Digital Transformation : A Reality’ என்றொரு கருத்தரங்கிற்குச் சென்றிருந்தேன். ப்ரைம் பாயிண்ட் ஶ்ரீனிவாசன் அவர்கள் அழைத்திருந்தார். கூகுள், அமேஜான், எர்ன்ஸ்ட் & யங் போன்ற பெரு நிறுவனங்களில் இருந்து சிறப்பு அழைப்பாளர்கள் பேசினர். Madras Management Association + Digital Journalists Association of India இணைந்து நடத்திய பயனுள்ள நிகழ்வு. நிற்க.

ஆனந்த விகடன் தலைவர் பா.ஶ்ரீநிவாசனின் பெரும்பாலும் விகடனில் டிஜிட்டல் முறைகளைப் பற்றிய பேச்சு வரை நன்றாகவே இருந்தது. தனது சீன விஜயம் பற்றிப் பேசியது ஒவ்வாமையை அளித்தது.

இவர் சீனா சென்றிருக்கிறார்.

அங்குக அலிபாபா, வீசாட் முதலிய நிறுவனங்களின் வாயிலாகவே பணப்பரிவர்த்தனை நிகழ்கிறது என்கிறார். இது உண்மையே. வங்கித்துறையில் இருப்பதால் நானும் அறிந்தே இருக்கிறேன். அவர் மேலும் சொல்வன:

  1. சீனா தற்போது உள்ள டிஜிட்டல் நிலையையும் பாரதம் த்ற்போதுள்ள நிலையையும் ஒப்பிடவே முடியாது.
  2. சீனா முனைவர் பட்டத்தில்உள்ளது, பாரதம் எல்.கே.ஜி.யில் உள்ளது.
  3. சீனாவில் வழங்கப்படும் முனைவர் பட்ட ஆய்வுகளில் 40% செயற்கை நுண்ணறிவு, கணினி சுய கற்றல் துறையில் சார்ந்தே உள்ளன.
  4. அத்தனை முனைவர் பட்ட ஆய்வுகளும் சீன மொழியிலேயே உள்ளன – ஆய்வாளர்களுக்கு ஆங்கிலம் தெரிந்திருந்தாலும். ( Period என்றொரு சொல்லைப் பயன்படுத்தினார்).
  5. சீனாவில் அலிபாபா வழியாக நடைபெறும் மின்னியல் பரிவர்த்தனை வாயிலாகப் பொருட்கள் மிகக் குறைந்த நேரத்தில் நுகர்வோரைச் சென்றடைகின்றன. (திபெத் தவிர மற்ற மாகாணங்களுக்கு ஒரு நாளில்),
  6. சீனா ஆப்பிரிக்காவில் தனது சந்தையை விரிவு படுத்த முயல்கிறது. அந்தப் பாதையில் சென்னையப் பயன்படுத்த முயல்கிறது. இதனாலேயே சி ஜின் பிங் சென்னை வந்தார். இதில் சீனாவை விஞ்சமுடியாவிட்டாலும் அவர்களுடன் கைகோர்க்க வேண்டும்.
  7. சீனாவில் சர்வாதிகாரம் இருப்பது போல் இந்தியாவில் இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவது தவறு. ஏனெனில் சீனர்களிடம் சாதி, மத உணர்வுகள் இல்லை. எனவே சர்வாதிகாரம் செல்லும்.

எனது பார்வைகள் :

  1. உண்மை.
  2. 30% உண்மை.
  3. 100% உண்மை.
  4. உண்மை. ஆனால், ஆங்கிலத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டிய தேவை இருக்கவில்லை. இந்த இடத்தில் Period பயன்பாடு மும்மொழிக் கொள்கையைச் சுட்டுவதை உணர்ந்துகொண்டேன்.
  5. உண்மை. ஆனால், சர்வாதிகார ஆட்சி நடைபெற்றால் எவ்வகையிலான ரயில் பாதையையும், எவ்வளது அகலமான சாலையையும் ஏற்படுத்தலாம். வழக்குகள் போட வழியில்லை. சுற்றுப்புறச் சூழல் தீவிரவாதிகள் இல்லை. அரசை எதிர்த்துப் போராட்டம் செய்ய முடியாது. எனவே அரசு எதையும் செய்யலாம்.
  6. உண்மை இருக்கலாம். ஆனால், அவர் குறிப்பிடும் BRI – Bridge and Roads Initiative – கால, பண விரயம் செய்வது. இந்தோநேசியா, மலேசியா, கம்போடியா முதலிய நாடுகள் இது குறித்த சீனாவுடனான சில ஒப்பந்தங்களைக் கூட ரத்து செய்துள்ளன. BRI என்பது, இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை, String of Pearls கருதுகோளின்  செயல்வடிவம். எதிர்க்க வேண்டியது அவசியம்.
  7. தர்க்கத்தை வைத்துப் புரிந்துகொள்ள முயன்றேன். தோல்வியே. என்ன சொல்கிறார் என்று புரியவில்லை.

இதே விகடன், எட்டுவழிச் சாலைக்கு எதிராக எழுதுகிறது. தமிழகத்தில் போராட்டம் என்கிற பெயரில் தமிழ்த்தேசிய-நக்ஸல்-பிரிவினை சக்திகளை ஊக்குவிக்கிறது. இதை நிறுத்திவிட்டுப் பின்னர் சீனப் பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பற்றிச் சொல்லலாம் என்று தோன்றியது. உய்குர் மாகாணத்தில் இஸ்லாமியர்கள் நடத்தப்படும் விதம் குறித்து எழுதிவிட்டுப் பின்னர் சீனாவையும் பாரதத்தையும் ஒப்பிடலாம் என்றும் ஶ்ரீநிவாசனிடம் சொல்லவேண்டும் என்று எண்ணினேன்.

சில மாதங்களுக்கு முன் விகடன் இணைய இதழில் காலையில் சவுதி அரேபியாவில் கடல் நீரிலிருந்து குடி நீர் தயாரிப்பதைப் பற்றி எழுதியிருந்தது. மாலையில் சென்னையில் உள்ள கடல் நீரைக் குடி நீராக்கும் தொழி நுட்பம் கடலில் உள்ள சூழியலை மாசுபடுத்துகிறது என்றும் படம் வெளியிட்டது. ஒரே நாளில் இரு நிலைகள்.

நிலைமை இப்படி இருக்கையில், சீனா-இந்தியா ஒப்பீடு சரியில்லை என்றே நினைக்கிறேன். சீனாவில் சாதாரண மக்களுக்கு உரிமைகள் பறிக்கப்படுவதைப் பற்றிப் பேசப்போவதில்லை என்று சொல்லிவிட்டு, இவ்வகையிலான ஒரு ஒப்பீடைச் செய்ததால் இந்தப் பதிவை எழுதவேண்டியிருந்தது. முன்னர் சீனாவில் சர்வாதிகாரம் செல்லும். ஏனெனில் அங்கு சாதி, மத வேறுபாடுகள் இல்லை என்றார். ஹூன் சீனர்களின் அடக்குமுறைகள் பற்றியும் மற்ற பிரதேசங்களில் ஹூன் இனச்சீனத் திணிப்பு உள்ளதையும், சுமார் பத்து லட்சம் முஸ்லிம் சீனர்கள் உய்குர் மாகாணத்தில் சிறைகளில் இருப்பதையும் பற்றிப் பேசவில்லை.

Civil Liberties இல்லாத நிலையில் அரசு என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். பாரதத்தில் என்ன நிலை என்று ஜனநாயகத்தில் நம்பிக்கை உள்ளவர்களுக்குத் தெரியும்.

விகடன், தனது பத்திரிக்கையாளர்களைப் பயன்படுத்தி, ஒரு விஷயம் செய்யலாம். இந்திய, சீனக் கட்டமைப்புகள் பற்றி ஆய்வு ஒன்றை வெளியிடலாம். உதா: ஷாங்ஹாய் நகரக் கட்டமைப்பு நிகழ்ந்த விதம் – இந்தியாவில் எங்கேனும் நடந்துள்ள நகரக் கட்டமைப்பு. இவைகள் சந்தித்த சவால்கள், அரசின் நிலை, பத்திரிக்கைகள் + போராளிகள் செய்த செயல்கள். இவை அனைத்தும் இடம் பெற வேண்டும். அப்போது பல உண்மைகள் தெரியவரும்.

முந்தைய சீன அதிபர் டெங் ஷாபெங் சிங்கப்பூரின் பிரதமர் லீ குவான் யூவிடம் சொன்னது: ‘உனக்கு ஒரே ஊர் தான். நீ என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். ஆனால் எனக்கு ஷாங்ஹாய் போன்று சில ஆயிரம் ஊர்கள். இவ்வளவுதான் செய்ய முடியும்.’  இத்தனைக்கும் ஷாங்ஹாய் நகரக் கட்டமைப்பில் சிங்கப்பூர் பெரும் பங்காற்றியுள்ளது. இத்தனைக்கும் சீனாவிலும் சர்வாதிகார ஆட்சியே. இருந்தும் அவர் அப்படிச் சொன்னார்.

இன்னொரு செய்தி: சிங்கப்பூரின் லீ குவான் யூ சொன்னது: நாட்டிற்குத் தேவையானது என்று என் மனதிற்குத் தோன்றினால் எந்த எதிர்ப்பையும் தவிடுபொடியாக்கி நான் என் எண்ணத்தை நிறைவேற்றுவேன். உங்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை முறையிலும் நாங்கள் தலையிடுவோம். உங்கள் அடுத்தவீட்டுக்காரர் யார் என்பதை அரசு தீர்மானிக்கும் என்பது வரை மறைந்த திரு.லீ பேசியுள்ளார்.

“I am often accused of interfering in the private lives of citizens. Yes, if I did not, had I not done that, we wouldn’t be here today. And I say without the slightest remorse, that we wouldn’t be here, we would not have made economic progress, if we had not intervened on very personal matters – who your neighbour is, how you live, the noise you make, how you spit, or what language you use. We decide what is right. Never mind what the people think.”

மேற்சொன்ன வரிகளை அப்படியே அமல்படுத்தியதால் சிங்கப்பூர் இன்று அடைந்துள்ள உயரம் அதிகம். ‘Punching above one’s weight’ என்பது சிங்கப்பூரின் கதையின் மூலம் புலப்படும். இதனால் அன்னாட்டு மக்கள் அடைந்துள்ள பலன்கள் ஏராளம். போராட்டம், தர்ணா, அரசு எதிர்ப்பு நிகழ்வுகள் முதலியனவற்றில் நேரத்தைச் செலவழிக்காமல் மக்களும் நாடும் நல்ல நிலையில் பயணிக்கின்றன.

லீ மேலும் சொல்வது:

Anybody who decides to take me on needs to put on knuckle dusters. If you think you can hurt me more than I can hurt you, try. There is no other way you can govern a Chinese society.

இதனாலெல்லாம் அவர் சர்வாதிகார ஆட்சி செய்தார் என்று ஆகாது. ஜனநாயகம் உண்டு. தேர்தல்கள் உள்ளன. அனைவரும் வாக்களிக்க வேண்டும். குறைகள் இருந்தால் அரசை அணுகலாம். நிவர்த்தி செய்யப்படும். ஆனால், அதற்காக அரசை எதிர்த்துக் கோஷம் போடுவது, வன்முறைகளில் ஈடுபடுவது என்பனவற்றை அரசு பொறுத்துக் கொள்ளாது.

ஆக, விகடனின் ஶ்ரீநிவாசன் சீனாவையும் பாரதத்தையும் ஒப்பிடுவது தவறு. ஆப்பிளும் ஆரஞ்சும் ஒன்றல்ல.

ஐ.டி. ஊழியர்கள் / மாணவர்கள் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய உலக / பொருளாதார நடப்புகள்

ஐ.டி.ஊழியர்கள் பற்றிய பதிவிற்கு வாசகர் ஒருவர் கேட்டுள்ள கேள்வி: தமிழக ஐ.டி.ஊழியர்கள் / மாணவர்கள் உலக நடப்புகள் பற்றி என்னென்ன தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லுங்களேன். அவர்கள் கண்களில் படாத நடப்புகள் யாவை? ஊடகங்கள், குறிப்பாகத் தமிழ் ஊடகங்களில் வராத செய்திகள் யாவை? இவற்றுக்கும் சி ஜின் பிங் வருகைக்கும் என்ன தொடர்பு?
எனது பதில்: எனது மாநில ஐ.டி. ஊழியர்கள், மாணவர்கள் இவற்றைப்பற்றியெல்லாம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். நான் புள்ளி மட்டுமே வைத்திருக்கிறேன். கோலம் அவர்கள் போட்டுக்கொள்ள வேண்டும். மேலும் விளக்கலாமே என்று கேட்கலாம். பயனில்லை என்று தோன்றுகிறது. தேடித் தின்றாலே சுவை. இதைப்பற்றிப் பல தமிழக நண்பர்கள் குழாங்களில் பேசியிருக்கிறேன். 5-10 மணித்துளிகளுக்குப் பிறகு யாரும் தாக்குப்பிடிப்பதில்லை. உடனே ‘இதனால் தமிழ் நாட்டுக்கு என்ன பலன்?’ என்று கேட்பார்கள், அல்லது ‘ஹிந்தி’ என்று ஜல்லியடிப்பார்கள். தற்போது இவைபற்றியெல்லாம் வாய் திறப்பதில்லை. ஆனால், மாணவர்கள், ஆரம்ப நிலையில் உள்ள ஐ.டி. ஊழியர்கள் தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டும் என்று எண்ணுகிறேன். ஏனெனில் இவர்களே நாளைய பாரதம்.
பின்வரும் கேள்விகளுக்கு விடை நேராகக் கிடைக்காது. கொஞ்சம் ஆராய வேண்டும். ஆர்வம் இருப்பவர்கள் மேற்கொண்டு ஆராயலாம்.
  1. க்வடார்(Gwadar) துறைமுகம், சபார்(Chahabar) துறைமுகம்.  இவை எங்கு உள்ளன. இவற்றைக் கட்டமைக்கப் பங்கு கொண்ட நாடுகள் யாவை? ஏன்?
  2. String of Pearls என்றால் என்ன? இதனால் யாருக்கு லாபம்? இந்தியா செய்ய வேண்டியது என்ன? செய்கிறதா? யார் செய்கிறார்கள்?
  3. String of Pearls ற்கும் Sagarmala திட்டத்திற்கும் என்ன தொடர்பு? சாகர்மாலா வருவதால் எந்த நாடுகளுக்கு பாதிப்பு? யாருக்குப் பலன்? எந்த நாடுகள் எதிர்க்கின்றன? இந்தியாவில் யாரெல்லாம் எதிர்க்கிறார்கள்? அவர்களுக்கும் எதிர்க்கும் வெளி நாடுகளுக்கும் உள்ள தொடர்புகள் யாவை?
  4. CPEC – China Pakistan Economic Corridor என்பது யாது? அது பாரதத்திற்கு ஏன் எதிரானது? இதற்கும் PoK விற்கும் என்ன தொடர்பு? CPECஐ நாம் ஆதரித்தால் விளைவுகள் யாவை?
  5. BRI – Belt and Roads Initiative என்பது என்ன? யருக்குப் பலன்? இதை ஏன் முன்னிறுத்துகிறார்கள்? இதற்கும் சாகர்மாலா திட்டத்திற்கும் உள்ள தொடர்பென்ன? சாகர்மாலா திட்டத்தை எதிர்ப்பவர்கள் BRI பற்றி வாய் திறக்கிறார்களா? ஏன்?
  6.  ஆப்பிரிக்க மற்றும் தென் அமெரிக்க நாடுகளில் சீன முதலீடுகள் சில நூறு மடங்குகள் அதிகரித்துள்ளனவே. ஏன்? அந்த நாடுகளின் இன்றைய நிலை என்ன?
  7. ஆப்பிரிக்காவிலும் தென் அமெரிக்காவிலும் சீனா கட்டும் துறைமுகங்கள் யாவை? ஏன்?
  8. இலங்கையில் ஹம்பந்தோட்ட துறைமுகத்திற்கும் சீனாவிற்கும் என்ன தொடர்பு? யார் தொடர்பை ஏற்படுத்தினார்கள்? இதற்கும் சாகர்மாலா திட்ட எதிர்ப்புக்கும் என்ன தொடர்பு?
  9. சாகர்மாலா திட்டத்தை எதிர்ப்பவர்கள் எட்டுவழிச் சாலையையும் எதிர்ப்பது ஏன்? இவர்க்ள் கூடங்குளம் அணு உலைக்கும் எதிராகச் செயல்படுகிறார்களா? ஏன்? BRI விஷயத்தில் இவர்களின்  நிலை என்ன? ஏன்?
  10. தென்சீனக் கடலில் இந்தியாவிற்கு என்ன அக்கறை? தனது அக்கறையை இந்தியா எப்படியெல்லாம் வெளிப்படுத்துகிறது? ஏன்? இதற்கும் ONGC நிறுவனத்திற்கும் உள்ள தொடர்பென்ன?
  11. இந்தியா வியட்னாமிடம் தனது ப்ராமோஸ் ஏவுகணையை விற்கிறது. இது எதனால்? இதனால் அன்னியச் செலாவணி தவிர வேறென்ன லாபம்? அதென்ன வியட்னாம் மட்டும்? விற்கவில்லை என்று இந்தியா சொல்கிறதே? ஏன்?
  12. இந்தியாவிற்கும் மங்கோலியாவிற்கும் உள்ள அரசதந்திர உறவுகள் எப்படி உள்ளன? மங்கோலியாவிற்குச் சென்ற இந்திய ஜனாதிபதி யார்? பின்னர் அங்கிருந்து இந்தியா வந்த தலைவர்கள் யாவர்? என்னென்ன உடன்படிக்கைகள் ஏற்பட்டன? எல்லா நாடுகளியும் விடுத்து மங்கோலியாவில் நமக்கு என்ன அக்கறை? காரணங்கள் யாவை?
  13.   சில வாரங்களுக்கு முன்னர் இந்திய ஜனாதிபதி பெயர் அதிகம் கேள்விப்படாத நாட்டுக்குச் சென்று வந்தார். ஏன் சென்றார்? என்னென்ன ஒப்பந்தங்கள் கையெழுத்தாயின? என்னென்ன நிறுவனங்களின் பெயர்கள் அடிபட்டன? ஏன்?
  14. Quadrilateral Alliance என்றால் என்ன? இதில் பங்குபெற்றுள்ள நாடுகள் யாவை? இவை ஏன் பங்குபெறுகின்றன? இந்தக் கூட்டணியை ஹிந்து நாளிதழ் ஏன் எதிர்க்கிறது?
  15. 2003-4ல் Trilateral Alliance ஆக இருந்தது தற்போது Quadrilateral ஆக மாறக் காரணம் என்ன? அப்போது வாஜ்பாய்-ஷின்சோ அபே கூட்டு. இப்போது மோதி-அபே+X+Y கூட்டு ஏன்? இரண்டு கூட்டணிகளிலும் ஷின்சோ அபே இருக்கக் காரணம் என்ன? இரண்டு கூட்டு முயற்சிகளையும் பா.ஜ.க.வே செய்தது ஏன்? முந்தைய மன்மோஹன் அரசு இதில் என்ன செய்தது? ஏன்? Quadrilateral Alliance , String of Perals, BRI ஏதாவது தொடர்புள்ளதா?
  16. மன்மோஹன் சிங் பிரதமராக இருந்த போது கியூபா சென்று வந்தது ஏன்? அவ்வளவு தூரம் சென்றவர் அமெரிக்காவில் இறங்காமல் வந்தது எதனால்? யாரால்? அந்தப் பயணத்தால் நமக்கு என்ன பலன்?
  17. பிரதமர் மோதி ஓராண்டுக்கு முன்னர் இந்தோநேசியப் பயணம் மேற்கொண்டார். நிக்கோபார் தீவுக்கு அருகில் உள்ள இந்தோநேசியத் தீவில் பாரதம் என்ன கட்டுமானம் செய்கிறது? அவசியம் என்ன? இதற்கு BRI திட்டத்துடன் என்ன தொடர்பு?
  18. டோக்ளாம் பகுதியில் சீனப்படைகள் இந்தியப் படைகளுக்கு நேரெதிராக நின்ற போது நிர்மலா சீத்தாராமன் என்ன அறிக்கை வெளியிட்டார்? பின்னர் சீனப் படைகள் விலகியதன் காரணம் என்ன?
  19. ஸ்டெர்லைட் போராட்டம், கூடங்குளம் போராட்டம், மீத்தேன் போராட்டம், ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம் – இவைகளுக்குள் இருக்கும் ஒற்றுமை என்ன?
  20. சீமான், வைகோ, திருமுருகன் காந்தி, வேல்முருகன் – இவர்களின் பண வரவுக்கான காரணங்கள் யாவை? இவர்களுக்கும் 19ல் கேட்டுள்ள கேள்விக்கும் உள்ள தொடர்பென்ன?
  21. பணமதிப்பிழப்பு நடவடிக்கையின் போது மம்தா பானர்ஜீ, அரவிந்த் கேஜ்ரிவால், ஸ்டாலின் முதலானோர் அதிக அளவில் கூக்குரலிட்டனர். மம்தாவும் கேஜ்ரிவாலும் உச்ச ஸ்தாயியில் கத்தினர். ஏன்? பின்னர் தற்போது கேஜ்ரிவால் அமைதிகாக்கிறார். என்ன காரணம்?
  22. 1-19 வரையிலானவற்றைப் பற்றித் தமிழ் ஊடகங்களுக்குத் தெரியாதா? அவர்கள் அத்துணை முட்டாள்களா? இருந்தாலும் இதையெல்லாம் அவைகள் ஏன் பேசுவதில்லை? தமிழ் ஊடகங்களுக்கும் 19,20,21ற்கும் என்ன தொடர்பு?
  23. 20,21 ற்கும் தமிழ் சினிமாக்காரர்களுக்கும் உள்ள தொடர்பென்ன?
  24. மாலத்தீவுகளின் அரசாங்க நடவடிக்கைகளில் சீன / இந்தியக் குறுக்கிடல்கள் ஏன்?

இப்போதைக்கு இவை போதுமானவை. இவற்றுக்கான விடைகள் பல புதிய பரிணாமங்களைக் காட்டுபவை. சற்று முயற்சி தேவை. பல கேள்விகளுக்கான விடைகள் இணையத்தில் உள்ள நாளிதழ்களில் உள்ளன. முயற்சித்துப் பார்க்கவும். நண்பர்களுடன் விவாதிக்கவும்.

தொடர்ந்து பேசுவோம்.china’s-bri-saudi-arabia-and-the-confusing-game-inside-pakistan-1024x742

‘மொக்க பீசு’களும் வரலாற்றுப் பிரக்ஞையும்

சென்னை ராமானுஜம் ஐடி பார்க் மின்தூக்கி.
 
‘இங்க எதுக்குடி வறானுங்க? ரெண்டு பேரும் நடக்கறதுக்கு வேற எடமே கிடைக்கல்லியா?’ அந்த 20+ கேட்டது.
 
‘இல்லடி, மஹாப்ஸ்ல வாக் போறாங்க. அப்புறம் ஹோட்டல்ல பேசறாங்க. அதான் ஒரே போலீஸ் இங்கெல்லாம்’ மற்றொரு 20+ சொன்னது.
 
‘அப்டி மஹாப்ஸ என்னடீ இருக்கு?’ 20+கள் சிரித்தன.
 
‘என்னவோ இருக்கட்டும். அது யாரு? சி ஜின் பி யோ என்னவோ சொல்றாங்களே’
 
‘அவுரு சைனாவோட பிரதமர், பிரைம் மினிஸ்டர் டி’
 
‘டது’ = ‘டாள்’, என்றும் வாசிக்கலாம். அறிவுத்திறன் பளிச்சிட்டதால் ‘டாள்’ ‘டது’ என்றும், ‘தனர்’ , ‘தன’ என்றும் திணை மாறியுள்ளன.
சீனத் தலைவர் சீ ஜின் பிங்ம் பாரதப் பிரதமர் நரேந்திர மோதியும் மஹாபலிபுரத்தில் சந்திக்கவிருப்பதைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டன இந்த 20+கள்.
 
கொஞ்சமேனும் அறிவுத்திறன் அற்ற 20+களை உருவாக்கியுள்ளோம் என்று தெரிகிறது. ‘மொக்க’, ‘டம்மி’, ‘சீன்’,’கலாய்’ இன்னபிற புரியாத சொல்லாக்கங்களை உருவாக்கியுள்ளதைத் தவிரவும், சில பத்தாயிரங்களைச் சம்பாதிக்க வழி செய்யும் கல்வியைக் கற்றதைத் தவிரவும் இந்த இளவட்டங்களை முழு மொந்தைகளாக ஆக்கியுள்ளோம் என்றே தோன்றுகிறது.
இரு தலைவர்களும் மஹாபலிபுரம் செல்வதால் அவ்வூருக்குக் கிடைக்கும் உலகப் பார்வை, அதனால் ஏற்படும் சுற்றுலா வாய்ப்புகள், அதன் மூலம் தமிழகத்தில் ஏற்படச் சாத்தியமுள்ள வெளி நாட்டு மூலதனங்கள், பொதுவாகத் தமிழகத்தை நோக்கி அதிகரிக்கக்கூடிய உலகப் பார்வைகள்.. இப்படி எத்தனையோ.
 
இவற்றைப் பற்றியெல்லாம் தெரிந்துகொள்ளாத, தெரிந்துகொள்ளத் திறன் அற்ற இளைய தலைமுறை அச்சமூட்டுகிறது.
 
பாரதப் பிரதமரின் இந்தோனேசியப் பயணத்தால் விளைந்த நன்மைகள் யாவை என்று அந்த இரு பெண்களிடமும் கேட்க வேண்டும் போல் இருந்தது. இந்தோனேசியா எங்கே இருக்கிறது என்று கேட்டுவிட்டால் என்ன செய்வதென்று வாய்மூடிக் கடந்து சென்றேன்.
 
மாபெரும் வரலாற்று நிகழ்வு நடக்கவிருக்கிறது. உலகில் அதிக மக்கட்தொகை கொண்ட தேசத்தின் தலைவர், இன்றைய நிதர்ஸன உலகின் பெரும் சக்தி படைத்த நாட்டின் தலைவர் நமது மாநிலத்திற்கு வருகிறார். அவரை அழைத்து வருவது உலகின் மற்றுமொரு பெரிய தேசத்தின் தலைவர். கடந்த 70 ஆண்டுகளில் எத்தனைத் தலைவர்கள் இவ்வாறு தமிழகத்திற்கு வந்துள்ளனர்? வருவோரெல்லாம் டில்லியில் இறங்கிப் பேசிவிட்டு, தாஜ் மஹாலில் படம் எடுத்துக்கொண்டு சென்று விடுவர் – பாரதத்தின் ஒளிப்பிரதி ஏதோ தாஜ் மஹால் தான் என்னும் பாவனையை வளர்த்துக் கொண்டு. தற்போது தேசத்தின் பன்முகத்தன்மையை, கலாச்சார வலிமையை உணர்த்தும் மஹாபலிபுரம் நிகழ்வு பாரதத்தின் மீதான ஒட்டுமொத்தப் பார்வையையும் மாற்றவல்லது. பாரதம், கணவன் மனைவியின் கல்லறையன்று, அது சில ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்த தொன்மங்களின் சங்கமம், மனிதன் கல்லின் ஊடாகத் தனது மேன்மையைக் காலத்திற்கும் நிற்கும் வகையில் உணர்த்தியுள்ள உன்னத நாகரிகம் என்பதே.
 
ஒருவேளை மஹாபலிபுரத்தில் இருந்து ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அறிவிப்பு வெளியானால் எப்படியிருக்கும்? ‘Bandung Declaration’, ‘Warsaw Pact’, ‘Shimla Declaration’ என்று நாம் இன்றளவும் பேசும் ஒப்பந்தங்கள் போல் ‘Mahabalipuram Declaration / Pact’ என்று ஏற்பட்டால் எப்போதுமே வரலாற்றில் நிலைத்து நிற்கும் மாநிலமாகத் தமிழகம் நிலைத்திருக்கும். இந்த வரலாற்றுப் பிரக்ஞை ஊறவே ஊறாத ஒரு ஆட்டுமந்தைக் கூட்டத்தை நமது முட்டாள் கல்வித் திட்டத்தின் மூலம் உருவாக்கிவிட்டிருக்கிறோம் என்று நினைக்கையில் வெட்கமே ஏற்படுகிறது.
 
தமிழகம் என்றில்லை, பொதுவாகப் பல மாநிலங்களிலுமே இதே கதை தான் என்கிறார் என் நண்பர். தமிழகத்தில் சினிமா, மற்ற இடங்களில் வேறு விஷயங்கள் காரணம். அவ்வளவுதான் வேறுபாடு என்கிறார் அவர்.
 
கொஞ்சம் நிம்மதி.
#NarendraModi #XiJinPing

சென்னை வாசம். மாதம் 3.

சென்னை வாசம். மாதம் 3.

அமேசான் ‘வாங்கினாலே ஆச்சு’ என்கிறது. ஃப்ளிப்கார்ட் ‘இந்தட்சணம் வாங்கறியோ இல்லியோ’ என்று மிரட்டுகிறது. ஏதோ கையில் உள்ள ஃபோன் அரத்தப்பழசு போலவும், இப்போதே மாற்றாவிட்டால் முடி முழுகிவிடும் என்று புரிந்துகொள்ளுமாறு சொல்லிக்கொண்டே இருக்கின்றன இரு தளங்களும்.

இன்னொருபுறம் கிரெடிட் கார்டு கம்பெனிகள் இவ்வளவுதான் என்று இல்லாமல் ஃபோன் செய்துகொண்டே இருக்கிறார்கள். நம்பர் எப்படிக் கிடைக்கிறது என்றால் ஏதோ வி.ஐ.பி. டேட்டாபேஸ்ல் வருகிறது என்கிறார்கள். அந்தப் பெயரில் ‘வேலை இல்லாப் பட்டதாரி’ என்று பரிகாசம் பண்ணுகிறார்களா என்று தெரியவில்லை. இப்போதெல்லாம் தெரியாத எண் வந்தால் உடனே ‘ வீடு லோன் கட்டாததால் ஏலத்தில் வருகிறது. நீங்க லோன் தறீங்களா?’ என்று கேட்டுவிடுகிறேன். ‘டொக்’ என்னும் சப்தம் மூலம் இன்பத் தேன் வந்து பாய்கிறது. Do Not Call லிஸ்டில் பதிந்துவிட்டேன். பார்க்கலாம்.

இப்போதெல்லாம் ஒன்வேயில் தவறான திசையில் வண்டி ஓட்டி வருபவர்களைப் பார்த்தால் கோபம் வருவதில்லை. அவர்களுக்கு வழி விட்டுவிடுகிறேன். நாய் வால். அவ்வளவுதான்.

டூ-வீலர் ஓட்டும் பெண்களைக் கண்டால் பத்தடி இடம் விட்டே செல்கிறேன். திடீரென்று எந்தப் பக்கம் திரும்புவார்களோ. நமக்கேன் வம்பு என்பதால்.

சாலையில் டூ-வீலர் ஓட்டுபவர்கள் வீடுகளில் அதீத சொல்-வன்முறை / செயல்-வன்முறைகளால் உளவியல் ரீதியாகப் பாதிக்கப்பட்டவர்களோ என்று நினைக்கத்தோன்றுகிறது. வீட்டில் வெளிப்படுத்த இயலாத எதிப்புணர்வைச் சாலைகளில் காட்டுகிறார்களோ? சாலையைத் தொட்டவுடன் ஏன் அவ்வள்வு வெறி? எதனால் இந்த ‘அடங்க மறு’ எண்ணம்? மஞ்சள் எரிந்து சிவப்பு விழுவதற்குள் சாலையைக் கடந்துவிட அப்படி என்ன அவசரம்? சிவப்பு அணைவதற்கான எண்ணிக்கைக் குறைவு அறிவிப்பு நடக்கும் பட்சத்தில் 5-4-3-2-1 என்று வருவதற்குள் ஏன் குறைப்பிரசவ அவசரம்? அதென்ன ஹாரன் அடிப்பது? முன்னே நிற்பவன் கண் அவிந்தனனா? அவனுக்கு ஹாரன் அடித்து உணர்த்துகிறீர்களா? என்ன மன நிலை சார் இந்தக் கண்றாவி?

அலுவலகத்தில் மதிய உணவுக்குப் பின் சற்று கண்ணை அசத்தும் வேளையில் ஹிந்து பேப்பரின் நடுப்பக்கத்தைப் படிக்க முயல்கிறேன். அனேகமாக எடிட்டோரியல் முடியும் முன் பழைய விஜயகாந்த் போல அட்ரினலின் ஏறி, கண்கள் சிவந்து, உடம்பெல்லாம் கோபம் கொப்புளிக்க, தூக்கம் கலைந்து விறுவிறுப்பாக வேலை இடத்திற்குச் செல்கிறேன். ஹிந்து பேப்பரால் இவ்வளவு நன்மை பயக்கும் என்று தெரிந்திருக்கவில்லை. அதெப்படி அத்தனை தேசத் துரோகிகளும் ஒரே இடத்தில் சேர்ந்துள்ளார்களோ. வாழ்க ஹிந்து.

மந்தைவெளி ஒரு விந்தைவெளி. சாலைகள் சந்திக்கும் இடங்களைக் குறிக்க குப்பை டிரம்கள், வெளியே குப்பைகளுடன். நல்ல அடையாளம். பிரதமரின் ஸ்வச்ச பாரத்தாவது ஒன்றாவது. அவர் கத்திக்கொண்டே இருக்கட்டும், நாம் எச்ச பாரத் உருவாக்குவோம் என்று செயல்படுகின்றனர் மந்தைவெளிவாசிகள். (Exceptions உள்ள சில தெருக்கள் உள்ளன.) இப்பகுதி பாரதீய ஜனதா தொண்டர்கள், பொறுப்பாளர்கள் மாநகராட்சிக்குச் சொல்ல வேண்டிய கடமையில் உள்ளனர். ( நீ என்ன கிழிச்ச? என்று கேட்பவர்களுக்கு: நான் இரண்டு முறை போன்செய்து புகார் செய்தேன். ஒரு முறை நடவடிக்கை எடுத்தனர்)

மயிலாப்பூரில், கேசவப் பெருமாள் கோவில் பகுதியில் கார் ஓட்டுபவர்களுக்கு மாக்சேசே விருது கொடுக்கலாம். எப்படித்தான் ஓட்டுகிறார்களோ.

தமிழக அரசியலாளர்கள் கவனத்திற்கு..

‘நீங்கள்ளாம் அவ்ளோதான். உங்க தரம் அவ்ளோதான். பொருளாதரம், அயலக உறவுகள், தொழில் துறை சார்ந்த கருத்துகள், அறிவியல் புத்தாக்கம் குறித்த செய்திகள் / கருத்துகள், அறிவியல் ஆய்வுகள் குறித்த கருத்தரங்கங்கள், ப்ளாக்செயின், ஏ.ஐ., ஸ்டார்ட் அப் – இதெல்லாம் பத்தி நீங்க எப்பவாவது பேசியிருக்கீங்களா? நீங்க பேசறது எல்லாமே யாராவது ஏதாவது சொன்னா அதை எதிர்த்து பேசறது மட்டும் தான். மத்தில எதாவது சொன்னா, அது என்ன ஏதுன்னே புரிஞ்சுக்காம உடனே எதிர்க்கறது. ரெண்டு மாசத்துக்கு ஒரு தரம் ஹிந்திய எதிர்ப்போம்னு குதிக்கறது; மாசம் ஒரு தரம் உரிமை, இலங்கை, தமிழ், இனமானம் இப்பிடி ஏதாவது ஒண்ணு பத்தி கத்தறது. இது தவிர வேற எதாவது எப்பவாவது பேசியிருக்கீங்களா?’
நம் அரசியலாளர்களைப் பற்றி மற்ற மாநிலத்தவர் யாரும் இப்படிச் சொல்லாமல் இருக்க வேண்டுமே என்று மனம் பதைபதைக்கிறது. என்னதான் தமிழகத் ‘தலைவர்’கள் எதிர்மறையாகவே பேசிவந்தாலும், சாதி பற்றிக் காழ்ப்பாகப் பேசினாலும், நமது தெய்வங்கள், கோவில்கள், பண்பாட்டு அடையாளங்கள் என்று அனைத்தையும் பழித்துப் பேசினாலும், எவ்வளவுதான் தரம் தாழ்ந்த, நகைப்புக்கிரிய சொற்களைப் பயன் படுத்தினாலும், அவர்கள் அனைவரும் என் தாய்மொழி பேசுபவர்கள் என்னும் ஒரே காரணத்தால், என் பண்பாடு, கலாச்சாரம் முதலியவற்றுடன் தொடர்புடையவர்கள் என்பதால் அவர்களுக்கு ஏற்படும் சிறுமை எனக்கே ஏற்படுவதாகத் தோன்றுகிறது (அவர்கள் எந்தக் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும்).
உதாரணமாக: எப்போதுமே பெரியார், சுயமரியாதை என்று கத்தினால் அலுப்பு தான் வருகிறது. கொஞ்சமாவது மாற்றிக் கொள்ளுங்கள். ஆண்டாள் விஷயமாக வைரமுத்து சொன்னத் தவறு என்று எந்தத் தமிழக அரசியல்வாதியுமே சொன்னதாக நினைவு இல்லை – ராமதாஸ் தவிர. ஆண்டாளைப் பழிப்பதால் நீங்கள் அடையப்போவது ஒரு சாடிஸ்ட் மகிழ்ச்சியாக மட்டுமே இருக்கும்.அவளுக்காகக் குரல் கொடுக்காதது நீங்கள் தமிழுக்குச் செய்த இழுக்கு.
அதேபோல் வைரமுத்து மேல் அவதூறுகள் வந்த போது பெண்ணுரிமை, சமூகநீதி, ‘பெரியார்’ வழியில் பெண்களின் உயர்வு என்று விதந்தோதியதெல்லாம் என்னவாயிற்று என்று எண்ணிப் பார்த்ததுண்டா? பெண்ணுரிமைக் காவலர்கள் காணாமல் போன மர்மம் என்ன?
எட்டுவழிச் சாலை வேண்டாம் என்றால், பொருளாதார ரீதியில் மாற்று ஏற்பாடு என்னவென்று சொல்லுங்கள். உள்நாட்டு நீர் வழிப் போக்குவரத்தை அதிகரிக்க வழி சொல்லுங்கள். Defence Corridorல் வேறு என்னென்ன உற்பத்தி செய்யலாம் என்று சிந்தித்துச் சொல்லுங்கள்.
கூடங்குளம் – எதிர்ப்பு. நியூட்றினோ – எதிர்ப்பு. மீத்தேன் – எதிர்ப்பு. செயற்கைக்கோள் – எதிர்ப்பு. தேர்வு – எதிர்ப்பு. மொழி – எதிர்ப்பு. ஆற்றோரம் மரம் நடுதல் – எதிர்ப்பு.
எல்லாமே எதிர்பு. அப்படியானால் எதற்குத்தான் ஆதரவு? ராஜீவின் கொலையாளிக்கு மட்டும் தான் உங்கள் ஆதரவா?
ஆகவே தமிழக அரசியலாளர்களே: எந்த விஷயமாக இருந்தாலும் சற்று ஆராய்ந்து, வாசித்து, காதுகொடுத்துக் கேட்டுப் பின்னர் பேசுங்கள். உதாரணம்: மாஃபோய் பாண்டியராஜன் போல் நிதானத்துடன் பேசுங்கள். உங்கள் பேச்சுக்களில் 5 விழுக்காடாவது அறிவியல், கணினி என்று பேசுங்கள். 2-3 மாதங்களுக்கு ஒருமுறை ஏதாவது அறிவியல் தொடர்பான கருத்துக்களைக் கூறுங்கள். வேறுமெனே இனமானம், தொல்குடி என்று முழங்கினால் தற்போதைய millennial சமூகமும், மற்ற மாநில கவனிப்பாளர்களும் உங்களைப் புறந்தளிவிடுவர்.
அவ்வாறு நடப்பதை நான் எனக்கு ஏற்பட்ட அவமானமாகக் கருதுகிறேன். கொஞ்சம் பார்த்து நடந்துகொள்ளுங்கள்.
‘நீ எழுதறது வேஸ்ட்’ என்று சொல்பவர்கள் கவனத்திற்கு: என் கடமையைச் செய்கிறேன். செவியிருப்பவர்களுக்குக் கேட்கும்.

ஹிந்தி நமது தேசிய மொழி

உள்துறை மந்திரி அமித் ஷா ‘ஹிந்தி திவஸ்’ அன்று அனைவரும் ஹிந்தி கற்க வேண்டும், தாய் மொழியுடன் ஹிந்தியையும் கற்க வேண்டும். ஏனெனில் அதிக மக்களால் பேசப்படும் மொழி என்பதால் பாரதத்தின் முகமாக ஹிந்தி அமைகிறது. உலக அரங்கில் இந்தியாவின் மொழியாக ஹிந்தி திகழ வேண்டும் என்று சொல்லியுள்ளார். நான் இந்தச் செய்தியை வரவேற்கிறேன்.

Hindi National Language.png

 

அன்னிய மொழியான ஆங்கிலத்தை வரவேற்போம் ஆனால் ஹிந்தி வேண்டாம் என்பது ‘பஹுத்’ அறிவுவாதிகளுக்கானது. அன்னிய மொழியான ஆங்கிலத்துடன் நமது தேசத்தின் இணைப்பு மொழியான ஹிந்தியை ஏற்றுக் கொள்வதில் தவறில்லை. நெல்லூர் தாண்டினால் வாய்ப்பூட்டு போடப்படும் தமிழர்கள் ஹிந்தி கற்பதன் மூலம் ஓரளவிற்கு வெளி மாநிலங்களில் சகஜமாக வாழ உதவும். மற்ற மாநிலங்களில் தொழில் செய்யவும் உதவி செய்யும்.

மூன்று மொழிக் கொள்கை உன்னதமானது. எட்டாம் வகுப்பு வரை தமிழ், ஆங்கிலம், ஹிந்தி மூன்றும் பயிலவும், பின்னர் விருப்பப்பட்ட மொழிகளைப் பயிலவும் வழி செய்ய முடிந்தால் நல்லது. இவற்றுடன் ஜப்பானிய, சீன மொழிகளில் ஏதாவது ஒன்றைக் கற்றால் இன்னமும் நல்லதே. தமிழக மாணவர்கள் பயன்பெறுவர்.

பொதுவாக ஒரு மொழியில் பூரண தேர்ச்சி இருப்பின் பிற்தொரு மொழியை எளிதில் கற்க இயலும். ஆகவே பாரதியின் கூற்றுப்படி ‘யாமறிந்த மொழிகளிலே..’ என்று சொல்ல வேண்டுமானால் பன்மொழித்திறமை அவசியமே.

இந்த நிகழ்வில் தி.க.தலைவர் சிங்கப்பூரைத் துணைக்கு இழுத்துள்ளார். ‘சிங்கப்பூர் போன்று நான்கு மொழிகளிலும்..’ என்று வியாக்கியானம் செய்துள்ளார். சிங்கப்பூர் ஒருபோதும் தனது அயல் நாட்டு உறவுகளில் ஆங்கிலம் தவிர வேறெதையும் பயன்படுத்தியதில்லை. சீனம் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்கிறார் எனது நண்பர். சீனாவுடன் தொடர்புகொள்ள சீனத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்கள் போலும்.

சிங்கப்பூரில் நிரந்தரவாசம் செய்ய விண்ணப்பம் கூட ஆங்கிலத்திலேயே இருத்தல் வேண்டும். தமிழில் பிறப்புச்சான்றிதழ் இருந்தாலும் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. தமிழில் உள்ள சான்றிதழை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து இந்தியத் தூதரகத்திடம் சான்றிதழ் பெற்று வர வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துகிறது சிங்கப்பூர். ‘சிங்கப்பூரின் அதிகாரத்துவ மொழிகளில் தமிழும் உள்ளதே?’ என்று கேள்வி எழுப்பி இருந்தேன். ‘இது தான் சட்டம். வேண்டுமானால் ஆங்கிலத்தில் கொண்டுவா’ என்று அனுப்பினர். ஏப்ரல் மாதம் முழுவதையும் தமிழ் மொழிக்காக ஒதுக்கியுள்ள நாடு, நிர்வாகம் தொடர்பாக இப்படிச் செய்கிறது. இதில் தவறில்லை. ஏனெனில் அது நிர்வாகத்தை எளிமையாக்குகிறது. பொதுமொழியாக ஆங்கிலம் பயன்படுகிறது. அவ்வளவுதான்.

ஆகவே தமிழக அரசியல் வியாதிகள் உளறாமல் இருத்தல் நலம்.

தமிழக மாணவர்களாகிய நினைவில் கொள்ள வேண்டியது:

நீங்கள் எத்தனை மொழிகளைக் கற்கிறீர்களோ அவ்வளவு பயன் பெறுவீர்கள். ஹிந்தி, மராத்தி, ஜப்பானிய மொழி முதலியனவற்றை ஓரளவு கற்றிருந்ததால் நான் பெற்ற பலன்கள் ஏராளம். நீங்களும் பயன் பெற அழைக்கிறேன். தமிழ், ஆங்கிலம், ஹிந்தி தவிர, விருப்பப்பாடமாக சீனம் அல்லது ஜெர்மன் கற்றுக் கொள்ளுங்கள். எதிர்காலம் சிறப்பாக அமையும்.

என் நண்பரின் உடன் படித்த ராமுவுக்குப் படிப்பு வரவில்லை. 8ம் வகுப்பில் 3 ஆண்டுகள் இருந்தான். பல ஆண்டுகள் சென்றபின் +2 முடித்தான். வேறு எதுவும் கிடைக்காததால் பி.ஏ. ஆங்கிலம் பயின்றான். சென்னையில் ஒரு தையல் கம்பெனியில் வேலைக்குச் சேர்ந்து உபரி நேரத்தில் ஜெர்மன் பயின்றான். இரண்டாண்டுகளில் ஜெர்மனுடன் சேர்த்து ஃப்ரென்ச் பயின்றான். நண்பரின் உந்துதலால் ஜப்பானிய மொழி பயின்றான். 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நண்பர் சொன்னது: ‘ராமுவைப் பிடிக்கவே முடியல. மெயில் அடிச்சா ஜப்பான்ல இருக்கேங்கறான், ரெண்டு நாள் கழிச்சு ஸ்பெயின், அடுத்த வாரம் ஜெர்மெனில.. இப்பிடி பறக்கறான். ஊர்ல பல ஏக்கர் வாங்கிப் போட்டுட்டான். டூர் கைடா இருக்கானாம்’ என்றார். இன்று அவன் ஒரு சுற்றுலா நிறுவனத்தை நிர்வகிக்கிறான் என்று கேள்விப்பட்டேன்.

ஆக, மொழி அரசியலில் கலக்காமல், முடிந்த அளவு அதிகமான மொழிகளில் தேர்ச்சி பெறுங்கள். உலகம் உங்களை அரவணைக்கக் காத்திருக்கிறது. அதற்கு முதலில் தமிழ், ஆங்கிலத்துடன் ஹிந்தியைக் கற்கத் துவங்குங்கள்.

வளமான எதிர்காலத்திற்கு ஆ..பக்கங்களின் வாழ்த்துக்கள்.

இராமானுசர் கட்டிய கோவில் – முன்னேற்றம்

இராமானுசர் கட்டிய சோழங்க நல்லூர் வேணுகோபாலன் கோவிலின் அவல நிலையைப் பற்றி செப்டம்பர் 2, 2018 அன்று இங்கே எழுதியிருந்தேன். என் உடன் பணியாற்றும் பாலாஜி, Pracharam.in மூலம் பல ஶ்ரீவைஷ்ணவ கைங்கர்யங்கள் செய்துவரும் ஶ்ரீமான் வீரராகவன், இன்னும் பல தொண்டர்கள் மூலம் நேற்று ஶ்ரீஜயந்தி உரியடி உற்சவம் நடை பெற்றது. கோவிலும் விரைவில் புனருத்தாரணம் செய்யப்பட இருக்கிறது.

இத்தொண்டில் பங்கேற்ற அடியார்கள், அடியேன் எழுதியதைப் பரப்பி, அனைவரும் தெரிந்துகொள்ளச் செய்த வாசகர்கள் எல்லாருக்கும் சிரம் தாழ்ந்த கைகூப்பு.

ஏதோ நாம் செய்கிறோம் என்று நினைக்க வழியில்லை. அவன் நடத்திக் கொள்ள நினைத்தான். ஒரு அணில் போல் நான் பயன்பட்டேன். ஜாம்பவான், அனுமன், இலக்குவன் என்பது போல் பாலாஜி, வீரராகவன் முதலானோர் பயன்பட்டனர். இல்லை. அவன் அப்படிப் பயன்படுத்திக் கொண்டான். அவ்வளவுதான்.

வாசகர்களுக்குச் சில படங்கள். முடிந்தால் ஒருமுறை சென்று வாருங்கள். கண்ணனின் அருளுடன் உடையவரின் கருணையையும் பெற்று வரலாம்.

கோவில் தொடர்பான உதவிகள் செய்ய விழைவோர் ஶ்ரீமான் பாலாஜியைத் தொடர்புகொள்ளவும்.  வீரராகவன் சம்பத்தைத் தொடர்பு கொண்டு அவரது பிரச்சாரப் பணிகளுக்கும் உதவலாம். (+91 9655219245).

வீரராகவன் பற்றி முன்னர் நான் எழுதிய பதிவு இங்கே.

உரியடி தொடர்பான சில படங்கள்.

 

சிங்கப்பூர் இலக்கியம் – என் பார்வை

சுனீல் கிருஷ்ணன் சிங்கப்பூர் இலக்கியம் பற்றி விமர்சித்திருந்தார். அதைத் தொடர்ந்து ஜெயமோகனும் ஒரு நீண்ட கட்டுரை எழுதியிருந்தார். இதற்கு மறுப்பு, விளக்கம் அளித்து நண்பரும் சிங்கப்பூர் எழுத்தாளருமான சித்துராஜ் பொன்ராஜ் இரண்டு பதிவுகள் எழுதியிருந்தார்.

சிங்கப்பூருக்கு வரும் எந்தத் தமிழக எழுத்தாளரும் சிங்கப்பூர் இலக்கியத்தைத் தூக்கிப் பிடித்து, எழுத்தாளர்களை விதந்தோத வேண்டும் என்று நான் நினைக்கவில்லை. (இதைப்பற்றி 2016ல் ஒரு நீண்ட கட்டுரை எழுதியிருந்தேன்.) அவ்வாறு செய்ய வேண்டும் என்று சிங்கப்பூரில் இருந்து எழுதுபவர்களும் நினைக்கவில்லை என்பதை நான் அறிவேன்.

சுனீல் மற்றும் ஜெயமோகனின் விமர்சனத்திற்கு ஆட்பட்டுள்ள சிங்கப்பூர் எழுத்தாளர்களை நான் அறிவேன். Both ends of the spectrum உண்டு. அருமையாக எழுதுபவர்களும் அவ்வாறு எழுதாதவர்களும் என்று இரு துருவங்கள் சிங்கையிலும் உண்டு. நிற்க.

சூர்யரத்னா எழுதுவது இலக்கியம் அன்று, ராணிமுத்துவில் வரும் பத்திக் கதை போன்றது என்ற ஜெயமோகனின் கூற்று அவரளவில் சரியே. ஆனால், சூர்யரத்னா ஜெயகாந்தன் கிடையாது. அவர் எழுதும் சூழல் ஜெயகாந்தன் எழுதிய சூழலை ஒட்டியது அன்று. அன்றாட வாழ்க்கைத் துன்பங்கள் அற்ற சமூகம் சிங்கப்பூர் சமூகம். பிரச்னைகள் அற்ற சமூகத்தில் ஜெயகாந்தன் தர இலக்கியம் எழுவது எங்ஙனம் சாத்தியம்? சூரியரத்னா அவர்களது நடைமுறை வாழ்க்கையை ஒட்டி எழுதுகிறார். அந்த நாட்டின் அளவில் அது அவர்களின் வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்கிறது. ஆகவே அது சிங்கப்பூர் இலக்கியமே.

ஷானவாஸ் உணவுக் கடைகள், உணவு தொடர்பான தொழில் செய்து வருபவர். தனது தொழில் சார்ந்த ஆழ்ந்த அறிவும் அனுபவமும் உடையவர். அவர் தனது தொழில் வழியாகக் காணும் சிங்கப்பூரைத் தனது எழுத்தில் காட்டுகிறார். ஆகவே அதுவும் சிங்கப்பூர் இலக்கியமே.

ஜெயந்தி சங்கர் பாவனைகள் இல்லாமல் எழுதுபவர். மொழிபெயர்ப்புகள் செய்கிறார். சிங்கப்பூர் தொடர்பான சீன மொழிக் கதைகளைத் தமிழில் மொழிபெயர்க்கிறார். சிங்கப்பூர்க் கதைகளை ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்க்கிறார். அவரது பார்வையில் தென்படும் சிங்கப்பூரை அவர் நமக்குக் காட்டுகிறார். சிங்கப்பூரைப் பொறுத்தவரை அதுவும் இலக்கியமே.

சித்துராஜ் பொன்ராஜின் வீச்சு அதிகம். அதிகம் வாசிப்பவராகவும், உலக இலக்கியங்களில் பயிற்சி உடையவராகவும், தமிழ், சம்ஸ்க்ருதம், கன்னடம், ஸ்பானிஷ் என்று பல மொழிகளில் தேர்ச்சி உடையவருமான சித்துராஜ் பொன்ராஜ் தனது பார்வையில் சிங்கையின் வாழ்க்கையைச் சித்தரிக்கிறார். பக்தி இலக்கியங்களிலும் ஆர்வம் உடைய அவரது பார்வை விசாலமானது.

மாதங்கி யதார்த்த வாழ்க்கையைச் சித்தரிப்பவர். இவரும் ஜெயந்தி சங்கரும் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சிங்கையில் குடியேறியவர்கள். நடுத்தர மக்களின் வாழ்வைச் சித்தரிப்பதாக இவர்களது எழுத்தைப் பார்க்கிறேன்.

சித்ரா ரமேஷ், குமார், அழகு நிலா என்று பலரும் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். சித்ரா பெண்ணியம் தொனிக்க எழுத வேண்டும் என்று பிரயத்னப்பட்டு எழுதுகிறார். குமார் கவிதைகள் எழுத முயன்று தனது பார்வையைப் பதிவு செய்கிறார். அழகுநிலாவின் எழுத்துகள் நேர்மையானவை. புனைவு, அபுனைவு என்று இரண்டையும் எழுதும் அவர், தனது கட்டுரைகளுக்குச் செறிவூட்டுவதற்காகப் பெரும் முயற்சி செய்பவர்.

கவிதைகள் எழுதுபவர்கள் பலர் உள்ளனர். நான் கவிதையின் பக்கம் போவதில்லை. பலதும் வேண்டும் என்றே பொய்யுரைப்பதாகத் தோன்றுவதால் அப்படி.

இத்தனை பேர் தான் எழுதுகிறார்களா என்கிற கேள்வி எழலாம். மொத்த நாட்டின் மக்கள் தொகை 55 லட்சம். இதில் இந்தியர்கள் 7%. சுமார் 3,85,000 இந்தியர்களில் தமிழர்கள் அதிக அளவில் உள்ளனர். அவர்களில் இருந்து வந்து தற்போது எழுதுபவர்கள் மேற்சொன்னவர்கள். இன்னும் சிலரும் எழுதுகின்றனர். அவர்களை நான் வாசித்ததில்லை.

எழுதும் பிறர் திருமுறைகள், கம்பன் சார்ந்து எழுதுகிறார்கள். இவர்கள் அறிஞர்கள் என்னும் வகையினர்.இலக்கியவாதிகள் அல்லர். பெரியவர் அ.கி.வரதராசன் இவ்வகையைச் சேர்ந்தவர்.

எழுதுபவர்கள் முதலில் வாசிக்கக் கூடியவர்களாக இருக்க வேண்டும். தீவிரமாக வாசித்தபின் எழுத்து வாய்க்கும். மேற்சொன்ன எண்ணிக்கையில் உள்ள தமிழர்கள் மத்தியில் தீவிர வாசிப்பு வாய்த்தவர்கள், அப்படி வாய்த்தவர்களில் இருந்து கிளர்ந்து எழுந்து எழுதுபவர்கள், எழுதியதைப் புத்தகமாக வெளியிடுபவர்கள் என்று எண்ணிக்கை Drill Down Effectல் குறைந்துகொண்டே வந்து எழுதுபவர்களின் எண்ணிக்கை 15 என்று நின்றால் வியப்பதற்கில்லை.

எழுதும் 15 பேரில் யாரும் ஜெயகாந்தன் போல், புதுமைப் பித்தன் போல் எழுதவில்லை, எனவே இலக்கியம் இல்லை என்று சொல்வது சரியா?

அப்படி எழுதும் 15-20 பேரும் சில கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்டு, ஒரு சட்டகத்தின் உள்ளே இருந்தபடியே எழுதுகிறார்கள். சிலதை எழுத இயலாது. உதா: ‘காவி கார்ப்பரேட் மோதி’ என்று கீழைக்காற்று பதிப்பகத்தின் நூல் உள்ளது. நெற்றியில் திலகத்துடன் மோதி, கையில் சூலம், அதில் காவிக் கொடி, அதன் மேல் மண்டையோடு. இப்படிப்பட்ட அட்டைப்படத்துடன் தமிழகத்தில் வெளியிட முடியும். சிங்கையில் அதைப் போன்ற நூல்கள் வெளிவர வாய்ப்பில்லை. பணமதிப்பிழப்பை முன்வைத்துத் தமிழில் நாவல் எழுத முடியும். அங்கு அதைப் போன்று செய்ய வாய்ப்பு குறைவே. சுத்திகரிக்கப்பட்ட கருத்துகளையே எழுத முடியும். ஆக, கற்பனை விரிவது எங்ஙனம்? கற்பனை + நிகழ் அரசியல் விமர்சனங்கள் அற்ற பண்படுத்தப்பட்ட பார்வையுடனேயே எழுத முடியும் எனும் போது இலக்கிய ஆழம் கிடைப்பதெப்படி?

கடல் அளவு கருத்துக்களஞ்சியம் இல்லை. சிறிய, சுத்திகரிக்கப்பட்ட குளத்தின் அளவே உள்ளது. குளமும் ஆழமில்லை, நீர் வரத்து கட்டுப்பாடிற்குள். சுத்தப்படுத்தப்பட்ட நீர். குளத்தில் உள்ள மீன்கள் சுவை குறைவாக இருக்கலாம். ஆனால் அவை மீன்கள் அன்று என்பது சரியா?

சிங்கை அரசு எப்போது விழிப்புடன் இருக்கின்றது. சமூக நல்லிணக்கம், மொழி, இன வேறுபாடுகள் பெரிதாகாமல் பார்த்துக் கொள்ளுதல், தீவிரவாதம் தலையெடுக்காமல் கண்காணிப்பு, மதங்களுக்கிடையே சமரசப் போக்கையே முன்னிறுத்துதல் என்று எந்தப் பிளவும் நிகழா வண்ணம் உற்று நோக்கிக்கொண்டே இருக்கிறது. சுருக்கமாக ஒரு No-Nonsense அரசு. ஏனெனில் சமூக நல்லிணக்கம் தானாக நிகழந்ததன்று என்பதை அடிக்கடி மக்களுக்கு நினைவுபடுத்திக் கொண்டே உள்ள அரசு அந்நாட்டரசு. தமிழகத்தில் உள்ளதைப் போல எந்தக் குப்பையையும் எழுதலாம், எந்த இனத்தாரையும், மொழியாரையும் கேவலப்படுத்தலாம் என்பதற்கான சூழல் அங்கு இல்லை. இனங்களுக்கு இடையேயான பிளவுகளைப் பயன்படுத்தி ஒப்பாரிக் காவியம் படைக்க வழியில்லை. எனவே ‘உயர்ந்த’ இலக்கியம் உருவாக வழியில்லை ( உயர்ந்த என்றால் என்ன என்பது தனியாக ஒரு கட்டுரைக்கான பொருள்).

உதரணமாக: தமிழகத்தில் தீப்பொறி பறக்கப் பேசும் பேச்சாளர்கள் சிங்கை சென்றால் வழவழவென்று ‘ஒற்றுமை’, ‘நல்லிணக்கம்’ என்றே ஜல்லியடிக்கவே வேண்டும். அது தான் சிங்கை. மீண்டும் தமிழகம் வந்து ‘சுடுகாடாக மாறும், ஆயுதம் ஏந்துவோம்’ என்று முழக்கம் இடுவர். அது தான் தமிழகம்.

உண்மையை ஒப்புக்கொள்வோம். சிங்கப்பூரில் தமிழ் இல்லாமல் தினமும் வாழ்ந்துவிட முடியும். அன்றாட வாழ்க்கைக்குத் தமிழின் தேவை இல்லை. பெருவாரியான சிங்கைத் தமிழர்கள் சிங்லிஷ் கொண்டே வாழ்ந்துவிட முடியும். பள்ளிகளிலும் தமிழை -Functional Tamil – என்கிற அளவிலேயே கற்பிக்கிறார்கள். Higher Tamil உண்டு. அதை விருப்பப்பட்டு எடுத்துப் பயில வேண்டும். அத்துடன் தமிழுடனான தொடர்பு அறுந்துவிடுகிறது. இதைத் தவிர்க்கவும், தமிழை வாழும் மொழியாக வைத்திருக்கவும் சிங்கைத் தமிழர்களும் அரசும் முனைந்து இலக்கியத்திற்கான பரிசுகள், கோப்பைகள், ஊக்கத் தொகைகள் என்று வழங்கித் தமிழைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள முயல்கின்றனர். இதுவே சிங்கையில் தமிழின் நிலை. இதில் புதுமைப்பித்தன், ஜெயகாந்தன் முதலியோர் உருவாக வாய்ப்பில்லை. அதற்கான சூழ்நிலையும் இல்லை. இதுவே நிதர்ஸனம்.

இன்னும் 50 ஆண்டுகளில் சிங்கப்பூரில் தமிழில்  பேசுவார்களா என்கிற கேள்வி அம்மக்களின் நினைவுகளில் என்றும் உள்ளது. அதற்கான முயற்சிகளில் அவர்கள் இருக்கிறார்களே தவிர, இலக்கியத்தை ஜெயகாந்தன் அளவிற்கு மேம்படுத்த அவர்கள் முயற்சிப்பதில்லை. அதற்கான சூழலும், தேவையும் அங்கு இல்லை.

இதெப்படி உனக்குத் தெரியும் என்று வினவலாம். சிங்கையில் 10 ஆண்டுகள் வசித்துள்ளேன். அங்குள்ள குறிப்பிடத்தக்க பெரியோருடன் பழகியுள்ளேன். அளந்தே பேசும் அப்பெரியோர் மனதில் ‘தமிழை வாழும் மொழியாக்குவதெப்படி? சிங்கையின் 100வது விடுதலை ஆண்டில் தமிழில் பேசுவோர் இருப்பரா? தமிழ் சிங்கையில் தொடர்ந்து திகழ வேறென்ன செய்ய வேண்டும்?’ என்ற எண்ணமே ஓடுகின்றது.

இந்த நிலையில் சிங்கப்பூரின் இலக்கியத் தரத்தைத் தமிழகத்துடன் ஒப்பிடுவது தவறு. ஆப்பிளையும் ஆரஞ்சையும் ஒப்பிடுவது சரியன்று.

பி.கு.: ‘நீ என்ன இலக்கியவாதியா? உன்னை யார் கேட்டார்கள்?’ என்போர் வேறு பாத்திரக் கடைக்குச் செல்லவும். ஜெயமோஹன் 2016ல் சிங்கை வந்திருந்த போது செய்திருந்த சில இலக்கிய விமர்சனங்கள் பற்றி அப்போது நான் எழுதியது இங்கே.