பாழ்பட்டு நிற்கும் கம்பன் இல்லம்

தேரழுந்தூர் கம்பர் மேடு பகுதியில் உள்ள கவிச்சக்கரவர்த்தி கம்பன் வாழ்ந்த இல்லம் இருந்த இடம் த்ற்போது எப்படி உள்ளது ? சிந்திப்போம்.

கிராமம் நோக்கி நகர்வோமா ?

பணி ஓய்வு பெற்ற ஶ்ரீவைஷ்ணவர்கள், நல்ல ஆரோக்யத்துடன் இருக்கும் போதே ( 60-70 வயது), தங்களது பூர்வீக கிராமத்தில் வாடகை வீட்டிலாவது இருந்துகொண்டு, அவ்வூர்க் கோவிலில் ஏதாகிலும் கைங்கர்யம் செய்துவரலாம். 

ஏனெனில், திவ்யதேசங்களிலேயே கைங்கர்யம் செய்ய, அத்யாபகம், வேத பாராயணம், கோவிலில் செய்ய வேண்டிய தீர்த்த, புஷ்ப கைங்கர்யங்கள் செய்ய ஆட்கள் இல்லை. மற்ற சிற்றூர்களிலும் இதே நிலைதான்.

இதே நிலை தான் பல பாடல் பெற்ற சைவக் கோவில்களிலும் என்று தெரிகிறது. தேரழுந்தூரில் உள்ள சிவன் கோவில் பாடல் பெற்ற ஸ்தலம். அதன் நிலைமை படு மோசம்.

நேற்று, ஆதிவண் சடகோபர் திருநக்ஷத்திரத்தின் போது, தேரழுந்தூரில் நாங்கள் நான்கு பேர் மட்டுமே வீதி புறப்பாட்டிற்குச் சென்றோம். வேத, அத்யாபக அதிகாரிகள் இல்லை எனிலும், ஏதோ தெரிந்த சில பாசுரங்களைச் சேவித்துக் கொண்டிருந்தோம். ஆனால், அதே ஊரில், ஆதிவண் சடகோபர் உற்சவம் மற்றும் தேசிகர் உற்சவத்தில் சுமார் 400 பேர் பங்கெடுப்பர் என்று பெரியவர்கள் சொல்லிக் கேட்டுள்ளேன். 

பணி ஓய்வு பெற்று, பின்னர் சென்னை / மும்பை என்று குடியிருத்தல் தனக்குத் தானே தீங்கு செய்து கொள்வது போன்றது என்பது அடியேன் நம்பிக்கை. இட நெருக்கடி, தண்ணிர் பிரச்னை, போக்குவரத்து நெரிசல் என்று பலதும் இடைஞ்சல்களே.

‘திவ்யதேசத்தில் ஒரு குடிசையாவது கட்டிக்கொண்டு இருக்க வேண்டும்’ என்பது ஶ்ரீமத் இராமானுசருடைய ஆணை. 

தங்களது பூர்வீக ஊரில் தான் இருக்க வேண்டும் என்கிற கட்டாயம் இல்லை. ஏதாவது ஒரு திவ்யதேசம், பாடல் பெற்ற ஸ்தலம் என்று சில ஆண்டுகள் செலவிடலாம். நற் போது போக்காக இருக்கும்.

‘அதெப்படி பணி ஓய்வு பெற்ற உடனே கிராமத்தில் இருக்க சௌகர்யப்படும்?’ என்று கேட்கலாம். 40-60 வயது வரை ஓராண்டிற்கு ஒரு முறையாவது சொந்த ஊர்களுக்குச் சென்று, சின்ன இடம் ஒன்றை வாங்கி, சிறிய அளவிலான வீடு கட்டி, அந்த ஊருடன், மக்களுடன் ஒரு பரிச்சயம் ஏற்படுத்திக் கொள்ளலாம். இது 60வது வயதில் கைகொடுக்கும்.

மருத்துவ வசதி இல்லை என்பது பொதுவான குற்றச்சாட்டு. அது உண்மையே. காலஞ்சென்ற என் தாயார் விஷயத்தில் நான் கண்டதும் அதுவே. ஆகவே தான் 60-70 என்கிறேன். இவ்வாறு பலரும் கிராமங்களுக்கு இடம் பெயர்ந்தால், கிராமப் பொருளாதாரம் செழிக்கும் என்பதுடன், கிராமங்களில் மருத்துவ வசதிகளும் பெருகும். ஓய்வு பெற்ற மருத்துவர்கள் கிராமங்களுக்கு வர மாட்டார்களா என்ன ? 

உலகமே கொரோனாவில் கட்டுண்டு கிடந்த போது, தேரழுந்தூரில் பெரிய பாதிப்பு இல்லை. மற்ற நோய்களும் அப்படியே. ஆக, கிராமத்திற்குச் சென்றால் ஆரோக்யமாக இருக்கலாம். 

யாரையும் குறை சொல்லவில்லை. மனதில் பட்டது. சொல்கிறேன். அவ்வளவுதான். 

-ஆமருவி
02-10-2022

ஆலமரம் – நாவல் வாசிப்பு அனுபவம்

ஐயங்கார் கதைகள், ஐயங்கார் பற்றிய நாவல்கள் தமிழில் குறைவே. அனேகமாக இல்லை என்றே சொல்லலாம். அந்த இடத்தை விஜயலக்ஷ்மி சுந்தரராஜன் எழுதிய ‘ஆலமரம்’ நிரப்புகிறது. 

படிமங்கள், நிலைகள், குழப்பங்கள், குறியீடுகள், மிகை எழுத்துகள் என்று எதுவும் இல்லாமல், நேரடிக் கதை சொல்லல் ஆசிரியரின் பலம்.  

ஆலமரம் – நாவல்

மாங்கொல்லை என்னும் தஞ்சை கிராம ஐயங்கார் மிராசுதார் குடும்பம், சுமார் 120 ஆண்டுகளில், வந்து நிற்கும் இடத்தைப் பற்றியதே இந்த நாவல்.  மிராசு சிதைந்து சீரழிந்து சின்னாபின்னமாகித் தெறித்து விழ, தெறித்த ஒவ்வொரு துளியும் எங்கே என்ன செய்தது என்பதே கதை. ‘Period Novel’  என்னும் சட்டகத்துக்குள் வரும் இந்த நீண்ட நெடிய 957 பக்க நாவல், சில இடங்களில் ஆழ்ந்து, மெதுவாகவும், பல இடங்களில் ஓட்டப்பந்தயம் போலவும் ஓடி நிற்கிறது.

தஞ்சை கிராம பிராமண மிராசுகளின் வாரிசுகள் மேற்கொண்ட இடப்பெயர்வுகள அன்னாளைய வரலாற்று நிகழ்வுகளுடன் பின்னப்பட்டுக் காட்டப்படுகின்றன. நாவல் முழுவதும் தஞ்சை – சென்னை, சென்னை – தில்லி, சென்னை – அமெரிக்கா என்று மக்கள் சென்றுகொண்டே இருக்கிறார்கள். நாம் கண்கூடாகக் காணும் ஒன்றுதான் என்றாலும், இலக்கிய வடிவில் ஆவணப்படுத்தல் போல் உள்ள இந்த நாவல்  பிராமண இடப்பெயர்வைச் சுட்டும் முறையில் முதன்மையானது.  

தஞ்சைப் பகுதியைச் சேர்ந்த தமிழ் வைணவ பிராமணர்களும், ஸ்மார்த்த பிராமணர்களும் கல்வியைப் பற்றுக்கோலாகக் கொண்டு வாழ்க்கையில் மேலேறிச் செல்வது நாம் பலரது வாழ்விலும் கண்ட ஒன்றுதான். அது நாவலில் கண்கூடாகக் காட்டப்படுகிறது.  மிராசு வாரிசுகள் கல்வி இல்லாமல் அழிவதும் அல்லது வாழ்க்கையில் முன்னேறாமல் தத்தளிப்பதும், அவ்வாறு கல்வியைப் பற்றிக் கொண்டவர்கள் மேலேறிச் செல்வதும் நாவலில் மட்டும் அல்லாமல் யதார்த்த வாழ்விலும் நிகழும் உண்மைகள்.

கல்வி இல்லாத செல்வம் தரும் அழிவை வாசு பாத்திரமும், செல்வத்துடன் கூடிய நல்ல கல்வி தரும் மேன்மையை மைதிலி பாத்திரமும் சுட்டுகின்றன.  

பாரத விடுதலைப் போர் பற்றிய செய்திகளும் அவ்வப்போது வந்து செல்கின்றன. போராட்டத் தியாகிகளுக்கு தமிழ் வைஷ்ணவக் குடும்பங்களில் இருந்த / இல்லாத மரியாதையும் நமக்குத் தெரிவிக்கிறது நாவல். 

ஐயங்கார் விஷயங்கள் பலதும் சரியான முறையில் சொல்லப்பட்டுள்ளன. நான்கு முறை சேவிக்கும் வடகலை ஐயங்கார் வழக்கம், ஒரு முறை / இரண்டு முறைகள் சேவிக்கும் தென்கலை ஐயங்கார் வக்கம், பஞ்ச சம்ஸ்காரம் என்னும் சங்கு-சக்கர தீட்சை முறை, அதைப் பெற்றவர்கள் மட்டுமே திவசம் முதலிய தினங்களில் தளிகை பண்ண அனுமதிக்கப்படும் பண்பாடு, ஐயங்கார் இல்லங்களில் தளிகை பண்ணப்படும் பக்ஷணங்கள், சாத்துமுது ( ரஸம் ) வகைகள் என்று நாவல் முழுவதும் இவை அனைத்தும் மீண்டும் மீண்டும் வந்து செல்கின்றன. 

ஊரின் காவல் தெய்வத்தின் பரிவார தேவதாந்திரம் (வீரன்) ஒன்றின் சிலையை வீட்டின் பின் வைத்த நிகழ்வுடன் துவங்கும் நாவல், முடிவதும் அந்தத் தேவதையின் இடத்தில் தான். இந்த முறை நாவலுக்கு ஒரு முழுமையை அளிக்கிறது. காவல் தெய்வங்களுக்கு வைஷ்ணவ இல்லங்களில், வழக்கங்களில் இடம் இல்லாமை சுட்டப்படுவது அருமை. சமாஸ்ரயணம் பெற்ற ஶ்ரீவைஷ்ணவர்கள் தேவதாந்திர வழிபாட்டில் ஈடுபடாமல் இருப்பது இன்றும் தொடரும் வழக்கமே. 

கல்விப் புலன் அதிகம் உள்ள பாத்திரங்கள் வந்து சென்றாலும்,  அவர்களிடம் தத்துவப் பார்வைகள் முற்றிலும் இல்லாமல் இருப்பது ஒரு வியப்பே. சித்தாந்தக் கலந்துரையாடல்கள் துளிக்கூட இல்லாமல் அக்கால வைஷ்ணவ மிராசுக் குடும்பங்கள் வாழ்ந்துள்ளன என்பது சிறு நெருடலே. ஆனாலும், படிப்பறிவு அதிகம் இல்லாத மிராசுகளுக்கும் அவர்தம் மனைவிகளுக்கும் சித்தாந்தம் தெரியாமல் இருக்கவே வாய்ப்புண்டு என்றும் எண்ணிக்கொள்ளலாம். 

மிராசுகள் தம் மனைவியரை விட்டு, தஞ்சாவூரில் பரத்தை மகளிர் சகவாசம் கொள்வதும் நாவல் மூலம் அறிகிறோம். அக்கால சமூக ஒழுக்கங்களில் ஒன்றாகவே இது சொல்லப்பட்டாலும், அது தொடர்பான ஒரு தலைக்குனிவு இருந்ததையும் நாவல் காட்டுகிறது. அக்காலப் பெண்கள் கணவர்களிடம் அடிபடுவது அமோகமாக நடக்கிறது. அது ஏதோ சாதாரணமான ஒரு நிகழ்வாகச் சொல்லப்படுகிறது என்றாலும், தற்காலத்தில் அம்மாதிரியான சித்திரத்தை நினைத்துப் பார்ப்பது சிரமமாக உள்ளது.

யாரும் வசிக்காத பெரிய வீட்டை சம்ஸ்க்ருத பாடசாலைக்கு எழுதி வைக்கலாம் என்று வரும் ஒரு கட்டம்,  சுஜாதாவின் ‘கு.சி. பாடசாலை’ விஷயத்தை நினைவுபடுத்துகிறது. விறகு அடுப்பில் தளிகை பண்ணிக் கொண்டிருந்த குடும்பம் குமுட்டி அடுப்பிற்கு முன்னேறி, இறுதியில் காஸ் அடுப்பிற்கு வந்ததையும் நாவல் சுட்டுகிறது.

சுமார் பதினைந்து பேரின் மரணத்தை ஆவணப்படுத்தும் இந்த நாவலை வாசித்து முடித்தவுடன் நீண்டதொரு மௌனமே மிஞ்சியது. 

வாழ்ந்த குடும்பம் வீழ்ந்த கதை என்று ஒரு சொல்லாடலில் கடந்து செல்லலாம் என்றாலும், இந்த நாவல் தமிழ்ச் சூழலில் வேறு யாரும் தொட்டுப் பார்க்காத ஒரு சரடைப் பிடித்து செல்கிறது. ஐயங்கார் கதையை எத்தனை பேர் வாசிக்கப் போகிறார்கள் என்பதால் இல்லாமல், பொதுவாகவே பிராமண எதிர்ப்பை ஓர் வாழ்க்கை வழிமுறையாகக் கொண்டுள்ள தமிழ் இலக்கியச் சூழலில் இம்மாதிரியான நாவலுக்கு இடமே இல்லை என்பது நிதர்ஸனமே. 

தமிழகத்தில் அதிகம் அறியப்படாத நாவலாக ‘ஆலமரம்’ திகழ்வது தற்காலக் கீழ்மைகளில் ஒன்று என்று கடந்துசெல்ல வேண்டியது தான். 

நாவல்: ஆலமரம். ஆசிரியர் : விஜயலக்ஷ்மி சுந்தரராஜன். பக்கங்கள்: 957. மணிமேகலைப் பிரசுரம். விலை: ரூ 420. 

நெல்லை கண்ணன் – அஞ்சலி

காலஞ்சென்ற நெல்லை கண்ணன் தனிப்பட்ட முறையில் தெரிந்தவர்.

சிங்கப்பூர் இலக்கிய நாட்களில் இருந்து பழக்கம். கம்ப ராமாயணம் குறித்து சில மின் அஞ்சல் தொடர்புகள் உண்டு. பல பாடல்களை மீண்டும் வேறு நடையில் எழுதி அனுப்பி, பொருள் சரியாக வருகிறதா என்று அவர் கேட்டிருந்த காலங்கள் உண்டு.

அவருடனான முதல் தொடர்பு அவரை ஒர் இலக்கிய விழாவிற்காக வரவேற்று நான் எழுதியிருந்த சில குறள் வெண்பாக்கள் வழியாக. ஒரு வெண்பா ‘ நீவா சனி’ என்ற முடிந்ததாக நினைவு. இதை எழுதியது யார் என்று கேட்டு, கூப்பிட்டுப் பாராட்டினார். கிரேஸி மோகன் வடமொழிச் சொற்கள் கொண்டு வெண்பா இயற்றுவதைப் பற்றியும் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

நெல்லை கண்ணன்

‘ஆமருவி’ என்பதை ஏதோ புனைபெயர் என்று நினைத்து ‘பெற்றோர் இட்ட பெயர் என்ன?’ என்றார். இயற்பெயரே அதுதான் என்றதும், சொந்த ஊர் தேரழுந்தூர் என்றதும் முக மலர்ச்சியுடன் பேசத் துவங்கினார் கண்ணன். ‘ திருமங்கையாழ்வார் பாசுரம் ஒண்ணு சொல்லுங்க’ என்றவர் நான் காலணியைக் கழற்றிவிட்டு சொல்லத் துவங்கிய போது தானும் எழுந்து நின்று கேட்டார். கையைப் பிடித்துக்கொண்டு கண்களில் நீர் துளிர்க்க ‘மகிழ்ச்சி. மகிழ்ச்சி. வைணவர்கள் எங்கே போனாலும் பிரபந்தம்னா இளகிடுவாங்க’ என்று மனம் உருகிப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

மதுரை ஆதீனம் வழக்கில் களப்பணி ஆற்றிய பெருமை உடையவர்.

பின்னாளில் கடுமையான சாதீயப் பார்வை கொண்டவராகவும், பெரும் மோதி எதிர்ப்பாளராகவும் தன்னைக் குறைத்துக் கொண்டார் என்பது பெரும் வருத்தமே.

அரசியலில் பல அணிகளில் பல நேரங்களில் இருந்தவரான நெல்லை கண்ணன், சமயத்துக்குத் தகுந்த அரசியல் நிலை எடுப்பது என்பதால் தனது மாண்பைக் குறைத்துக் கொண்டார்.

கடந்த சில ஆண்டுகளாக அவருடன் தொடர்பில் இருக்கவில்லை. அவரது அரசியல் நிலைகளும், பேச்சில் நிதானம் இன்மையும் காரணங்கள்.

தொடர்ந்து நல்லாசிரியராக இருந்து இளைய தலைமுறையினர் பலருக்கும் வழி காட்டியாக இருந்திருக்க வேண்டியவர் தன் நிலையில் இருந்து தாழ்ந்து, பலரது மதிப்பில் இறங்கி, மறைந்தார்.

பேச்சாளர் நெல்லை கண்ணன் அவர்கள் மறைவிற்கு ஆழ்ந்த அஞ்சலி.

அனந்தராம தீக்‌ஷிதர் உபன்யாஸங்கள்

ஆல் இந்தியா ரேடியோ ( ப்ரஸார் பாரதி ) பெரும் புண்ணியம் கட்டிக்கொண்டுள்ளது.

1960களில் சேங்காலிபுரம் அனந்தராம தீக்ஷிதர் அவர்கள் வானொலியில் நிகழ்த்திய உபன்யாஸங்கள் பலதையும் ஒலி வடிவில் வெளியிட்டுள்ளார்கள். தலைப்பை விடுத்து அங்குலம் கூட நகராமல் நூல் பிடித்தாற்போல் திஷிதர் செய்துள்ள உபன்யாஸங்கள் ரொம்பவும் பிரஸித்தம். ஆனால் அவை வெளியில் கிடைப்பதில்லை.

அம்மாதிரியான பல உயன்யாஸங்கள் – இராமாயாணம், பாகவதம், நாராயணீயம், பாரதம் என்று பலதைப் பற்றியும் உள்ளன. அவற்றின் சுட்டிகள் கீழே. கேட்டுப் பயனடையுங்கள்.

வரும் காலங்களுக்கும் பயனுள்ள ஸத்-விஷயங்களை அளித்துள்ள தீக்ஷிதர் அவர்களின் உபன்யாஸங்களை அளித்துள்ள ப்ரஸார் பாரதிக்கும், பாரத அரசிற்கும் நன்றிகள்.

இராமாவதாரம்

நாராயணீயம்

புதிய திராவிடமாடல்

‘மோதி நம்மள ரொம்ப கொழப்பிட்டாரு தலைவரே..’

‘இப்ப என்ன புதுசா ?’ 

‘நமக்கு தென்னாசிய அரிஸ்டட்டிலும், பேரறிஞர் தம்பியும் கத்துக்குடுத்த சமூக நீதி அரிச்சுவடி பிரகாரம், நாம முர்முவுக்குத் தானே ஓட்டு போடணும் ? ஆனா, ஆதிக்க சாதிக்காரருக்கு ஓட்டுப் போட வெச்சு, அதுக்கப்புறமும் ‘சமூக நீதி காத்த நொண்ணை’, ‘திராவிட மாடல் சாம்பார்’நு நாம தொடர்ந்து கொழம்பறமாதிரி வெச்சுட்டாரு பாருங்க.. அதச் சொன்னேன்’

‘இதுல கொழம்ப என்ன இருக்கு? பிராமணர்கள ஒழிக்கணும்னு சொன்னபடியே ராஜாஜி கால்ல விழுந்து ஓட்டு வாங்கினோம். பட்டியல் இனத்தக் காப்போம்னு சொல்லியே பிராமண இந்திரா காந்திய ஆதரிச்சோம். ஹிந்தி ஒழிகன்னு சொல்லி, நாம நடத்தற ஸ்கூல்கள்ல ஹிந்தி சொல்லிக்குடுத்து டப்பு பார்த்தோம். பண்டாரப் பரதேசிகள்னு சொல்லிட்டு வாய் உலர்றதுக்குள்ள பாஜகவோட 99ல கூட்டணி வெச்சோம். 2003ல மோதி நல்லவர்னு தலைவர் சொல்லி பேட்டியெல்லாம் குடுத்தாரு. ஆனா இப்ப மோதிய எதிர்க்கறோம். இதுல நமக்குக் கொழப்பமே இல்லியே..

காங்கிரசோட ஒட்டும் இல்லை உறவும் இல்லைன்னு சொன்னாரு தலைவரு. கூடா நட்பு கேடாய் முடிந்ததுன்னு சொன்னாரு. ஒடனே கூட்டணியும் வெச்சுக்கல்லியா ? கொஞ்சமாவது பகுத்தறிவோட யோசிப்பா..கொழப்பமாம் கொழப்பம்.

ஒண்ணும்மில்லையா, முரசொலி மாறன் ஆஸ்பத்திரிலயே இருந்த வரைக்கும், செலவப் பார்த்துக்கிட்டு பாஜகவோட கூட்டணில இருந்தோம். அவர் காலமான ஒடனே காங்கிரசோட போகல்லியா.. கட்சிக்கே கொழப்பம் இல்லியே, நீ ஏன் கொழம்பற?’ 

‘என்ன இருந்தாலும் முர்மு பட்டியல் பழங்குடிப் பெண். அவங்கள எதிர்த்து, உயர்சாதி மேட்டுக்குடி முன்னாள் பாஜகவுக்கு ஓட்டுப் போடும் படி செஞ்சுட்டாரே மோதி, அதையும் நாம சுயமரியாதை இல்லாம ஃபாலோ பண்றோமேன்னு கொஞ்சம் நெருடலா இருக்கு..’

‘அட போப்பா. பெட்ரோல ஜி.எஸ்.டி.ல கொண்டு வரணும்னு நம்ப எம்பி சொல்றாரு. கொண்டு வரக் கூடாதுன்னு நம்ம அமைச்சர் சொல்றாரு. ரெண்டு பேரும் ஒரே கட்சி தானே? ரெண்டு பேரும் சந்திச்சுக்கும் போது நமுட்டுச் சிரிப்பு சிரிச்சுக்கிட்டு போகல்லியா? பொழப்பு நடக்கணும்னா இதுல மானம் எல்லாம் பார்க்கக் கூடாது. முன்ன ஒண்ணு சொல்லணும். பின்ன அதையே எதிர்க்கணும். ரெண்டுமே தெரியாத மாதிரியே ஓட்டிடணும்.. புரியுதா?’ 

‘நீங்க தலைவருங்க.. முன்ன பின்ன இருக்கலாம். ஆனா, நாங்க தொண்டனுங்க இல்லியா? ஊர்ல ஒரு பயலும் மதிக்க மாட்றான்..’

‘இதப்பாரு.. அக்கா என்ன சொல்லிச்சி? நாங்க ஆட்சிக்கி வந்தா எங்க ஆளுங்க நடத்தற சாராய ஆலைய முடுவோம்னிச்சா ? ஆனா மூடினோமா? இப்ப கேட்டா நமுட்டு சிரிப்பு, பொறவு ஒரு வணக்கம். அப்டியே ஓட்டம். அது மட்டுமா? ஆட்சிக்கு வந்த ஒடனே சீட்டுல ஒக்காரறதுக்கு முன்னாடி டாஸ்மாக் ஒழிப்பு ஃபைலுல கையெழுத்துன்னு சொன்னோம். செஞ்சமா ? அதால, ரொம்ப பதட்டப்படாம இதெல்லாம் கடந்து போகும்னு பேரறிஞர் தம்பி சொன்னாருன்னு நெனைச்சுகினு போயிடு..புரியுதா ? ‘

‘புரியற மாதிரி இருக்கு.. ஆனா, வீட்டுக்காரி கூட எளக்காரமா பாக்குறா.. அதான்..’

‘இதுக்கெல்லாம் நம்ம நியூஸ்காரங்களப் பார்த்துக்கோ.. அவங்க நிம்மதியா சாப்புட்டு தூங்கல ? ஸ்டெர்லைட் விஷயத்துல மக்கள் அதிகாரம் குரூப்ப ஆதரிச்சு எழுதினாங்க, பேசினாங்க. ஏன்? அப்ப நாம ஆட்சில இல்ல. இப்ப கள்ளக்குறிச்சி விஷயத்துல அதே குரூப்புக்கு பங்கு இருக்குன்னு போலீஸ் சொல்லுது. இப்ப காதுல விழாத மாதிரி நிக்கல அவங்கள்ளாம். ஏன்? ரெண்டுக்கும் சோறு கெடைக்கறது ஒரே எடத்துல தான். அதால கம்முனு இருக்காங்க. அவங்களுக்கெல்லாம் இல்லாத மானம், ரோஷம் ஒனக்கு வந்திரிச்சா ? எதாவது கட்சி மாறிட்டியா என்ன?’

‘இல்லீங்க, அவங்கள்ளாம் படிச்சவங்க.. மானம் ரோசம் எல்லாம் பார்த்தா பொழப்பு நடக்குமா? ஆனா நான் அப்டி இல்லியே..’

‘இதுக்குதான் நாலு எளுத்து படின்னு சொல்றது. புரியிதா ஏன் படி படின்னு சொல்றாங்கன்னு? இந்த மாதிரி கொழம்பாம இருக்கறதுக்கு தான் எழுதப் படிக்கச் சொல்றாங்க..இது தான் #திராவிடமாடல். புரியுதா?’  

‘ஒண்ணு மட்டும் புரியுதுங்க.. சின்ஹாவோ முர்முவோ, யாருக்கு ஓட்டுப் போட்டாலும் ஒரு சங்கிக்கு மட்டுமே ஓட்டு போடறது நம்ம தலை எழுத்தா ஆயிடுச்சி பார்த்தீங்களா? இது என்ன மாடலா இருக்குமுங்க?’- ஆமருவி (www,amaruvi,in) 

ஷின்சோ அபே ஸான் – அஞ்சலி

அமரர் ஷின்சோ அபே முந்தைய முறை 2006ல் பிரதமராக இருந்த சமயத்தில் நான் தோக்கியோவில் பணியில் இருந்தேன். ஆகவே அவரது செயல்பாடுகளை உற்றுக் கவனித்தவன் என்கிற தகுதியில் இதை எழுதுகிறேன்.

ஜப்பானுடன் இந்தியா, ஆஸ்திரேலியா, அமெரிக்கா கூட்டாக அமைத்துள்ள க்வாட் (QUAD) அமைப்பிற்கு மூல காரணமாக அபே ஸான் அவர்களைச் சொல்லலாம். க்வாட் அமைப்பிற்கு முன்னதான ட்ரைலாடரல் அலையன்ஸ் (Trilateral Alliance) அமைவதற்கும் அவர் காரணமாக இருந்தார்.

சீனாவின் பிஆர்ஐ (Belt Road Initiative) முயற்சிக்குத் தடையாக இருந்த சில நாடுகளில் ஜப்பானும் ஒன்று. அதற்கான மூல சக்தியாகத் திகழ்ந்தவர் அபே ஸான்.

இந்தப் படுகொலையை ஜப்பான், இந்தியா, அமெரிக்கா கூட்டாக விசாரிக்க வேண்டும். சீனக் கை இருப்பது தெரியவரலாம்.

தற்சமயம் அவர் பதவியில் இல்லை என்றாலும், ஜப்பானிய அரசிற்கு எச்சரிக்கை விடுக்கும் விதமாக சீனா செய்திருக்க வாய்ப்புண்டா என்பதையும் அறிய வேண்டும்.

க்வாட் அமைப்பைச் சேர்ந்த மற்ற நாடுகள் மிகுந்த கவனத்துடன் இருப்பது அவசியம்.

பிரதமர் ஷின்ஸோ அபே ஸான் அவர்களுக்கு ஆழ்ந்த அஞ்சலிகள்.

முதல்வர் கவனம்.. ப்ளீஸ்

இவ்வாண்டிற்கான KVPY-SA தேர்வு முடிவுகள் ஒரு புதிய திறப்பை அளித்துள்ளன. ஆனால், பார்க்கத்தான் ஆளில்லை.

மேலே வாசிக்கும் முன்: +1 மாணவர்கள் எழுதும் இந்தத் தேர்வு மிகக் கடுமையான ஒன்று என்பதை மனதில் கொள்ளுங்கள். அடிப்படை அறிவியல் மற்றும் கணிதத்தில் Concept அளவில் அதி தீவிர நுண்ணறிவு பெற்றிருக்க வேண்டும்.

இவ்வாண்டு பொதுப் பிரிவினருக்கான தகுதி மதிப்பெண் 51. இதற்கு மேல் வாங்கியிருந்தால் KVPY Scholar என்று அங்கீகாரம் பெறுவர். மேற்படிப்புக்கு மத்திய அரசின் உபகாரச் சம்பளம் உண்டு. IISc / IISERல் இடம்.

இவ்வாண்டு பட்டியல் இன மாணவர்களுக்கான தகுதி மதிப்பெண் 40. இந்த மதிப்பெண்ணுமே கூட மிகவும் கடினமான ஒன்றுதான். அந்த அளவு புரிதல் உள்ள பட்டியல் இனக் குழந்தைகள் உள்ளார்கள் என்பது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. பட்டியல் இனக் குழந்தைகள் முன்னேறி வருகிறார்கள் என்பது பாரதத்திற்கு நல்லதே.

இக்குழந்தைகள் இத்தேர்வை ஹிந்தி மற்றும் ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருப்பார்கள். (வரும் ஆண்டில் இருந்து அனைத்து இந்திய மொழிகளிலும் எழுதலாம்).

நிற்க.

இவ்வாண்டுப் பட்டியல் இன வெற்றியாளர்கள் பெயர்களில் தமிழ்ப் பெயர்கள் போல் தோற்றம் அளிப்பவை இரண்டு மட்டுமே. அதெப்படி மற்ற மாநிலப் பட்டியல் இனக் குழந்தைகள் இந்தக் கடுமையான தேர்வில் உபகாரச் சம்பளம் பெறும் அளவிற்கு வெற்றி பெறுகிறார்கள், ஆனால், தமிழ் நாட்டில் இருந்து அந்தச் சமூகக் குழந்தைகள் தேர்வு வெற்றியாளர் பட்டியலில் இல்லவே இல்லையே ?

தமிழகத்தின் பட்டியல் இனக் குழந்தைகள் ஆங்கிலத்தில் போதுமான தேர்ச்சி பெற்றிருக்கவில்லை என்பதைத்தானே இது உணர்த்துகிறது? இதற்கு யார் காரணம் ?

போகட்டும்.

2022 நவம்பரில் நடக்கவிருக்கும் KVPY SA / SX தேர்வுகளில் தமிழ் நாட்டுப் பெயர்கள் எத்தனை ? அவற்றில் பட்டியல் / ஓபிசி குழந்தைகள் எத்தனை என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். ஏனெனில் அத்தேர்வு தமிழிலும் நடக்கவுள்ளது.

மத்திய அரசின் உபகாரச் சம்பளம் தவிர, KVPY Scholar-களுக்கு அரசின் Smart Card கொடுக்கிறார்கள். அதன் மூலம் மத்திய அரசின் ஆராய்ச்சிக் கழகங்களில் அக்குழந்தைகள் இலவசமாக ஆராய்ச்சிகள் செய்ய வழி உண்டு. அதற்கு மேல் IISc / IISERகளில் உயர்கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சி வாய்ப்புகள் கொட்டிக் கிடக்கின்றன.

மாநில அரசிற்கு ஓர் வேண்டுகோள் : நவம்பர் மாதத்திற்கு இன்னும் 4 மாதங்கள் உள்ளன. அரசுப் பள்ளிகளில் உள்ள அறிவியல் / கணிதத் திறமை வாய்ந்த +1 / +2 குழந்தைகளை விரைவாகக் கண்டறிந்து, குறுகிய காலப் பயிற்சி அளியுங்கள். எத்தனை மாணவர்கள் வெற்றி பெறுகிறார்களோ அத்தனை நல்லது. கொஞ்சம் போர்க்கால அடிப்படையில் செயலாற்றுங்கள். ப்ளீஸ்.

KVPY குறித்த எனது முந்தைய பதிவைக் கண்டு நாமக்கல்லில் இருந்து ஓர் அறிவியல் ஆசிரியர் அழைத்திருந்தார். தேர்வு குறித்து என்னால் முடிந்த அனைத்துத் தகவல்களையும் தெரிவித்திருந்தேன். அவர் சார்ந்த அரசுப் பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கு மேலும் கல்வி குறித்த உதவிகள் செய்யவும் உள்ளேன்.

ஆகவே, அரசும், அரசில் அதிகாரம் உள்ள அரசியல்வாதிகளும் இந்தப் பதிவை நல்ல நோக்கத்தில் அணுகுங்கள்.

பி.கு.: இது குழந்தைகள் நலன் பற்றிய சிறு பதிவு. இதில் அரசியல் கலக்காதீர்கள்.

மேலசோழங்குப்பம் கோவில் – பாழ்பட்ட கதை

ரொம்ப பேச வேண்டாம். கோவில் பாழாகியுள்ளது என்றாலே அது தமிழக அரசின் இந்து அறம் நிலையாத் துறையின் கீழ் வரும் கோவிலாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவு. ஆகவே செய்திகளை மட்டும் தருகிறேன். கோபதாபங்கள், உணர்ச்சிப் பீறிடல்கள் என்று எதுவும் பலனில்லை. முடிந்தால் ஏதாவது செய்யலாம். இல்லையெனில் இருப்பதைப் பற்றி எழுதி, மக்களிடம் கொண்டு சேர்த்து அடுத்த கோவில் பற்றி எழுதலாம். தற்காலத்தில் அவ்வளவு தான் முடிகிறது.

பாபுராயன் பேட்டை கோவில் விஷயமாக அற நிலையத்துறையின் கவனத்துக்குக் கொண்டு வர நான் பட்ட பாடுகள் நானே அறிவேன். எத்தனையோ ஊடகப் பிரிவுகளில் சென்று கேட்டுவிட்டேன். ஹிந்துத்துவ ஊடக வெளிகள் என்று அறியப்படுபவையும் மௌனம் சாதித்தன. ‘யாத்ரிகன்’ என்னும் யூ-டியூப் ஒளிவழி மட்டும் செவி சாய்த்தது. ஆனால், ஹிந்து தர்மத்திற்கு எதிரானதாகக் கருதப்படும் ‘தி ஹிந்து’ நாளிதழ் அக்கோவில் பற்றிய என் கட்டுரையை வெளியிட்டது. பின்னர் தற்போது அறம் நிலையாத் துறை ஏதோ செயலாற்றி வருகிறது. கோவில் புனரமைப்பு குறித்த ஆரம்ப கட்ட திட்டமிடல் பணிகள் ஆமை வேகத்தில் நடக்கின்றன. ஒவ்வொரு முறை வேலைகள் நிற்கும் போதும், அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களிடம் செல்வாக்குள்ள பெரியவர்களைக் கொண்டு பரிந்துரைக்க வேண்டியுள்ளது. இது பெரும் மனத்தளர்வை ஏற்படுத்துகிறது.

எனவே, பாபு ராயன் பேட்டை கோவில் தவிர மற்ற கோவில்கள் பற்றிய கட்டுரைகள் எழுதுவதோடு நின்றுவிடலாம் என்று முடிவு செய்து, மற்றுமொரு பாழ்பட்ட பண்டைய கோவில் குறித்து எழுதுகிறேன்.

இந்த முறை திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் மேலசோழங்குப்பம் கிராமத்தில் உள்ள பழமை வாய்ந்த பிரசன்ன வெங்கடேஸ்வரர் கோவில். வழக்கம் போல் பாழ். கேட்பாரற்ற நிலை. மேற்பார்வை இந்து சமய அறம் நிலையாத் துறை.

பதினைந்து ஆண்டுகளாகக் கோவில் பூட்டிக்கிடந்துள்ளது. தற்சமயம் கோவிலைத் திறந்து பார்த்ததில் தாயார் மூலவர் திருமேனி பின்னம் அடைந்துள்ளது தெரிந்தது. தாயாருக்குத் தனி சன்னிதியே உள்ள நிலையில், தாயார் பின்னம் அடைந்தது பெரிய அப-சகுனமாகத் தோன்றவே, பம்பாயைச் சேர்ந்த வெங்கடேசன் என்பார் கோவிலைப் புனருத்தாரணம் செய்ய முயன்றுள்ளார்.

இதற்காகக் கோவிலில் உழவாரப் பணி செய்த போது ஐந்து மூட்டைகள் அளவிற்குக் காலி மதுபான பாட்டில்கள் இருந்துள்ளன. செடிகொடிகள் என்று அனைத்தையும் தன் செலவில் நீக்கியுள்ள் வெங்கடேசன் மற்றும் ஊர்ப் பெரியவர்கள், தாயார் திருமேனி வேண்டும் என்பதற்காக மஹாபலிபுரத்தில் ஒரு சிற்பக் கூடத்தில் செய்யச் சொல்லியுள்ளார்கள்.

திருமேனி தயாராக உள்ளது. ஆனால், புதிய திருமேனியைப் பிரதிஷ்டை செய்ய அறம் நிலையாத் துறை அலைக்கழித்து வருகிறது. திருவண்ணாமலை போளூர் / கலசப்பாக்கம் ( வந்தவாசி) பகுதி செயல் அலுவலர் இதற்கான மனுவைச் சென்னை அறம் நிலையாத் துறைக்கு அனுப்ப வேண்டும். அனுப்பியுள்ளார்களா என்று தெரியவில்லை. திருமேனி தயாராக இருந்தாலும் பிரதிஷ்டை செய்ய முடியாமல் திண்டாடுகின்றனர் பக்தர்கள்.

கோவில் பழமையானது. ஊரில், 1400 ஆண்டுகள் என்று சொல்கிறார்கள். கல்வெட்டு ஒன்று உள்ளது. ஆனால், கோவிலின் உண்மையான வயது தெரியவில்லை. சோழன் பெயரில் உள்ள ஊரில் உள்ளதால் சோழர் தொடர்பு இருக்க வாய்ப்புள்ளது. குறைந்தது எண்ணூறு ஆண்டுகளாவது பழமையாக இருக்க வேண்டும் என்பது கோவிலில் சிற்பங்கள், சன்னிதிகளைக் காணும் போது தெரிகிறது.

கோவிலுக்கு சுமார் 15 ஏக்கர் அளவில் நிலங்கள் இருந்துள்ளன. கடந்த காலத்தைக் கவனிக்கவும். மேலும் நிலங்கள் இருந்திருக்கலாம். தற்போது எங்கே என்று தெரியவில்லை. அரசிடம் தகவல்கள் இருக்கும். யாரேனும் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் கேட்டுப் பெறலாம். கோவிலுக்குத் தெப்பக் குளமும் இருந்துள்ளது. கவனிக்க: இருந்துள்ளது. தற்போது ஆக்கிரமிப்பு போக கொஞ்சம் குளமும் உள்ளது.

ஊர்க்காரர்கள் சொன்னது: “ஶ்ரீமத் இராமானுசர் திருமேனியின் தலை துண்டிக்கப்பட்டுக் கிடந்தது. மது அருந்திய நிலையில் காலிகள் போட்ட ஆட்டம் இது. தாயாரின் திருமேனி பின்னமும் இவர்களாலேயே தான்.” இராமானுசரது திருமேனி இப்போது எங்கே போனது என்று தெரியவில்லை. அருகில் உள்ள கல்லூரியின் பேருந்துகள் நிற்கும் இடமாகவும், ஓட்டுநர்கள் சிறுநீர் கழிக்கும் இடமாகவும் கோவில் வளாகம் இருந்துள்ளது. இந்து சமய அறம் நிலையாத் துறை தனது கோவில்களைக் காக்கும் அழகு இது தான்.

தாயார் சன்னிதியில் அசைவ உணவும் மதுவும் கூடிய கூட்டுக் களிகள் நடந்துள்ளன என்றால் நம்புவீர்களா?

மத்திய தொல்லியல் துறை எங்கே போனது என்றே தெரியவில்லை. மாநிலத் தொல்லியல் துறையும் விடியலில் குளிர் காய்கிறதோ என்னவோ. யாரும் எட்டிக் கூடப் பார்ப்பதில்லை. நம் கண் முன்னே நமது அரசுகள் நமது பண்பாட்டையும், வரலாற்றையும் அழித்துக் கொண்டு திரிகின்றன. கோவிலை மக்கள் மதுபானக் குப்பிகளின் கிடங்காகப் பயன்படுத்தும் நிலையில் அரசுகள் மக்களை வைத்துள்ளன. வேதம் நிறைந்த தமிழ் நாடு, கல்வியில் சிறந்த தமிழ் நாடு என்று பாரதி சொல்வான். பள்ளித் தலம் அனைத்தும் கோவில் செய்வோம் என்றான். நாமோ கோவில் தலத்தை மதுக் குப்பிக் கிடங்காக்கியுள்ளோம். அவன் இன்றிருந்தால் பேனாவால் தன் கண்களைக் குத்திக் கொண்டு மாய்ந்திருப்பான்.

பிற மத மன்னர்கள் தங்கள் வழிபாட்டுத் தலங்களை ஹிந்துக் கோவில்களை இடித்துக் கட்டியுள்ளனர் என்பது எவ்வளவு உண்மையோ, நம்மால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ள அரசுகளும் தங்களது அலட்சியத்தினால் நமது பண்பாட்டை அழித்து வருகின்றனர் என்பதும் அதே அளவு உண்மை.

பக்தர்கள் இணைந்து உழவாரப் பணி செய்து சிறிதளவு பார்க்கும் படி செய்துள்ளார்கள். ஆனால், அரசு என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறது என்னும் கேள்விக்குப் பதில் இல்லை. இந்த ஆண்டு புனரமைக்கப் பட உள்ள 1000 கோவில்களில் இந்தக் கோவிலும் உள்ளது என்று சட்டமன்றத்தில் அ.நி.து.அமைச்சர் தெரிவித்துள்ளார். தற்போது மே மாதக் கடைசியில் இருக்கிறோம். இன்னும் ஏழு மாதங்களில் என்ன செய்யப் போகிறார்கள், எப்படிச் செய்யப் போகிறார்கள் என்பது ஆண்டவனுக்கே வெளிச்சம். கலசப்பாக்கம் அ.நி.து. அலுவலகத்தில் இருந்து கடிதம் சென்னை அ.நி.து. அலுவலகத்திற்குச் செல்வதற்கே அவ்வளவு காலம் பிடிக்கும் போல் தெரிகிறது.

இந்தக் கட்டுரையை ஆங்கிலத்தில் எழுதாதது ஏன் என்கிற கேள்வி எழலாம். நம் தமிழ் நாட்டு மானம் உலக அளவில் கப்பல் ஏற வேண்டாம் என்கிற கரிசனம் தான் என்பதே என் பதில்.

விருப்பம் உடையவர்கள் இக்கட்டுரையை ஆங்கிலத்தில் / ஹிந்தியில் மொழி பெயர்த்துக் கொள்ளலாம்.

கோவிலின் நிலை பற்றிய படங்களை இணைக்கிறேன். மேலசோழங்குப்பம் கிராமத்தை பூர்வீகமாகக் கொண்டவர்கள் இந்த அவல நிலையைப் பார்த்து அறம் நிலையாத் துறைக்கு அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டுகிறேன். என்னால் முடிந்தவரை அதிகாரிகளிடம் / அரசிடம் பேசக்கூடிய பெருமக்களிடம் சொல்லிப் பார்க்கிறேன்.

கோவில் பற்றிய மேலதிகத் தகவல்களுக்கும் கைங்கர்யத்தில் பங்கு கொள்ளவும் மும்பையில் வசிக்கும் திரு.வெங்கடேசன் அவர்களைத் தொடர்பு கொள்ளவும்.( +91 – 9 8 3 3 3 8 3 2 2 7 )

பிரசன்ன வெங்கடேஸ்வரர் கோவில், மேலசோழங்குப்பம்

பெருமாள் சன்னிதி மேலசோழங்குப்பம்

இவ்விடத்தில் மதுவுடன் அசைவ் உணவும் உண்டுள்ளனர் காலிகள்.

தாயார் சன்னிதி

திருப்பணி செய்த யாரோ அரசன், அரசி, மகன்.

திருப்பணி செய்த ஏதோ ஒரு அரசன், அரசி, மகன்

தூணில் உள்ள அடியவர் சிற்பம். இராமானுசரோ ?

தூணில் இராமானுசர் ?

மஹா மண்டபத்தின் உள் கூரையில் வேலைப்பாடுகள்

மஹா மண்டபத்தின் உள் கூரையில் வேலைப்பாடுகள்

பெருமாள் தாயார் ஆண்டாள் சன்னிதிகள் பின்புறப் பார்வை
கல்வெட்டும் உள்ளது.
பக்தர்கள் உழவாரப்பணி
உழவாரப் பணிக்கு முன் கோவிலின் நிலை
பெருமாள் விமானம் – இன்றைய நிலை

கிருபானந்த வாரியாருக்கு நடந்தது..

கிருபானந்த வாரியாருக்கு நடந்தது இது தான்.

நெய்வேலி ஸத்-ஸங்கத்தில் வாரியார் ஸ்வாமிகளின் உபன்யாசம். அன்று ஸ்வாமிகளுக்குக் கடும் ஜூரம். சொற்பொழிவை ஓரிரு நாட்களுக்கு ரத்து செய்துவிடலாமா என்று ஸத்-ஸங்கம் மணித்வீபம் கமிட்டி தலைவர் சந்திரசேகரன் கேட்டார். ( அடியேனின் ‘பழைய கணக்கு’ நூலில் ‘தரிசனம்’ கதையில் வரும் டி.ஆர்.சி. மாமா இவரே) வாரியார் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. ‘முடிந்தவரை சொல்கிறேன். முருகன் பார்த்துக்கொள்வான்’ என்று, அன்று மாலை உபன்யாசம் நடந்தது.

அன்றிரவு ஸ்வாமிகளுக்குக் கடும் காய்ச்சல். விடியற்காலை 2 மணி சுமாருக்கு, பல காலிகளை உள்ளடக்கிய தி.க.கும்பல் ஸத்-ஸங்கம் மணித்வீபம் வீட்டில் ஜூரத்துடன் உறங்கிக்கொண்டிருந்த வாரியார் ஸ்வாமிகளை, வீடு புகுந்து தாக்கி, அவர் வழிபடும் லிங்கம், மற்றும் அவர் கழுத்தில் இருந்த லிங்கம் இரண்டையும் கீழே போட்டுத் தாக்கி அவமதித்தனர்.

தாக்குதலினால் மேலும் உடல் உபாதைக்கு உள்ளானார் ஸ்வாமிகள்.

கூச்சல் கேட்டு பிளாக்-2ல் இருந்து, அக்கம் பக்கம் வீட்டு மக்கள் ஓடி வர, கும்பல் கலைந்தது. சுமார் 20 ஊழியர்கள் போலீசில் புகார் பதிந்தனர் ( என் தந்தையார் உட்பட).

கடலூரில் இருந்து கலெக்டர் வந்திருந்தார் என்று என் தந்தையார் தெரிவிக்கிறார்.

ஸ்வாமிகளுக்குப் போலீஸ் பாதுகாப்பு போடப்பட்டது. நெய்வேலி நிறுவனத்தின் சைனிக் பிரிவினர் காவல் இருந்தனர்.

தன் வாழ் நாளின் இறுதி வரை ஸத்-ஸங்கம் மணித்வீபத்திற்கு அவர் எழுந்தருளவே இல்லை. ஆனால் பல முறை ஸத்-ஸங்கம் தபோவனம் வந்தார். சிறுவனாக அவரது சொற்பொழிவுகளை முதல் வரிசையில் இருந்து கேட்டுள்ளேன். தேரழுந்தூர் கம்பன் விழாவிற்கும் வந்திருந்தார். புலவர் கிரன். ஸ்வாமிகள் மற்றும் என் பெரியப்பா முதலானோர் பங்குபெற்ற கம்ப ராமாயணப் பட்டிமன்றங்கள் தற்போதும் நினைவில் உள்ளன.

தாக்குதலுக்குப் பல ஆண்டுகள் கழித்து வாரியார் ஸ்வாமிகளிடம் ஒரு பெண்மணி ‘என் கணவருக்கு சிறுநீர் பிரிவதில் பிரச்னை உள்ளது. காப்பாற்றுங்கள்’ என்று வேண்ட, ‘நீ யாரம்மா?’ என்ற ஸ்வாமிகளிடம் கண்ணீர் விட்டபடி அந்தப் பெண்மணி ‘தங்களைத் தாக்கிய கூட்டத்தில் முக்கிய பங்காளி என் கணவரே’ என்ற அழுதார். ‘முருகா’என்று வேண்டியபடி ஸ்வாமிகள் விபூதிப் பிரசாதம் அளிக்க, அதை சுத்தமான நீரில் கலந்து உட்கொண்ட குற்றவாளிக்குக் குணமானது என்று அறிந்தோம். வாரியார் ஸ்வாமிகளும் தனது சுயசரிதையில் இவற்றைச் சுட்டியுள்ளார்.

ஆக, வாரியார்க்கு நடந்தது இது தான்.

வாழ்நாளின் இறுதி முச்சு வரை, தமிழையும், முருகப்பெருமானையும் மட்டுமே பேசி வந்த ஆன்மீகச் செம்மல் வாரியார் ஸ்வாமிகளை, தமிழை வாழ வைத்ததாகச் சொல்லிக் கொள்ளும் திக சமூக விரோதக் கும்பல்கள் நடத்திய விதம் இது தான்.

இது தான் திராவிட மாடலின் லட்சணம்.

ஆனால், அதற்கான பலனையும் எம்.ஜி.ராமச்சந்திரன் மறையும் வரை வனவாசத்திலேயே கழித்தனர் திமுகவினர். ‘ராமனுக்கே 14 ஆண்டுகள் தான், எனக்கு மட்டும் இன்னும் அதிகமாக உள்ளதே’ என்றும், ‘அமெரிக்காவில் தேறிவரும் எம்.ஜி.ஆர். திரும்பி வரும் வரை நான் ஆட்சியில் இருக்கிறேன். அவர் வந்தவுடன் அவரிடமே தந்துவிடுகிறேன். என்னை ஆட்சியில் அமர்த்துங்கள்’ என்று வெளிப்படையாகக் கேட்டவர் தான் கருணாநிதி.

மீண்டும் கிருபானந்த வாரியார் நிகழ்வு நடந்தால், 14 ஆண்டுகள் மட்டும் அன்றி, 140 ஆண்டுகள் பதவியும், கட்சியும் இல்லாமல் அல்லல் பட வேண்டியது தான்.

‘அல்லற்பட்டு ஆற்றாது அழுதகண் ணீர்அன்றே

செல்வத்தைத் தேய்க்கும் படை’