ஊழல் – உளவு – அரசியல்

51y9y0vbjplSavukku Sankar, as he is known after his popular website ‘savukkuonline’, is an ex-employee of the Tamil Nadu police force. In his Tamil book ‘Oozhal-Ulavu-Arasiyal’ (Corruption-Espionage-Politics), he explains, in first person singular, the trials and tribulations that he had undergone when he had to be tried for a suspected leak of supposedly classified information, while the truth was, he had inadvertently raised suspicion to have leaked a recorded telephone conversation concerning a then state government minister.

The book is racy, has its share of thrilling moments and lots of instances that portray the decay and nadir the police, state government and the judiciary have reached in the Indian state of Tamil Nadu.

That Sankar mentions the crime perpetrators by first name, who, in most cases, are government officials, chief ministers, judges and police officials, should not only ring alarm bells in the minds of corrupt officials, but also in the minds of the readers to look at the worthies using the spotlight shown on them.

Sankar also mentions some Jihadist elements, whom he had met in jail, who were later connected with some political parties connected with the minority community. This shows the kind of leaders who are heading such parties and who define the destiny of the followers of their ideology.

While we cannot compensate Sankar for the trouble and pain he had undergone in the hands of the supposed ‘protectors of law and justice’, we need to thank him for bringing out the politico-legal-police nexus and for highlighting the extent to which the united trio would stoop, at tax payer’s expense, to safeguard one another’s interests.

I do not subscribe to Sankar’s views on Islamic radicalism or left oriented activism. But, I would applaud his efforts in bringing out the decay in the govt machinery.

The books is mostly riveting and straightforward yet callous and monotonous in a couple of chapters.

P.S.: Not recommended for heart patients.

Advertisements

பாதுகா ஸஹஸ்ரம் – வெண்பா வடிவம்

வெண்பா எழுதுவது எளிதல்ல. வேதாந்த தேசிகனின் ‘பாதுகா ஸஹஸ்ரம்’ என்னும் 1008 வடமொழிச் சுலோகங்களையும் வெண்பா வடிவில் எழுதியுள்ளார் ஒரு பெரியவர். ஆத்தூர் வீரவல்லி ஸந்தான ராமன் என்பது அந்த அடியாரின் பெயர்.
 
ஸந்தான ராமன் மன்னார்குடி, தேரழுந்தூர், பம்பாய் என்று சென்று படித்துவிட்டு மதுரையிலும், சென்னையிலும் கணக்காளராகப் பணியாற்றியுள்ளார். நெய்வேலியில் இருந்தவாறு 1008 வெண்பாக்களை இயறியுள்ளார். இவ்வளவுக்கும் அவருக்குக் கண்பார்வை -15 என்கிற அளவில் இருந்துள்ளது.
 
சுத்தானந்த பாரதியார் இம்மொழிபெயர்ப்பைச் செய்யப் பணித்துள்ளார் என்று எழுதுகிறார் இவ்வடியார். 1969ல் இந்த நூல் வெளிவந்துள்ளது. ‘எனக்குத் தமிழிலும் புலமை இல்லை, ஸம்ஸ்க்ருதமும் போதிய பாண்டித்யம் இல்லை, இறையருளால் எழுதினேன் என்று  நூலின் முன்னுரையில் தெரிவிக்கும் இவ்வடியார் 1989ல் நெய்வேலியில் இறைவனடி சேர்ந்தார்.
உதாரணத்திற்கு அவர் எழுதிய ஒரு வெண்பா:
வேதமும் வேதத் தமிழ்மறையும் கல்லாதார்
ஏதுமிலா தேத்தி யிணையடியை – போதுய்ய
மாறன் சடாரியாய் மாறிப் பிறந்தானே
கூறவோ சொல்லீர் குணம்
‘ஏ பாதுகையே,  மக்கள் வேதத்தைக் கற்றிருக்க வேண்டும். அதனுடன், வேதத்தின் தமிழாக்கமான திருவாய்மொழியையும் (நம்மாழ்வார் பிரபந்தங்கள்) கற்றிருக்க வேண்டும். அதனால் தான் நீ நம்மாழ்வார் வடிவெடுத்து வந்து திருவாய்மொழி இயற்றினாய். இருப்பினும், இவற்றைக் கல்லாதவரும் உய்ய வேண்டுமே என்பதற்காக, நீ சடாரி வடிவாய் வந்து அனைவருக்கும் அருள்கிறாயே’

ஸ்வாமி தேசிகன் ஓரிரவில் பாடிய ‘பாதுகா ஸஹஸ்ரம்’ என்னும் நூல் ரங்கநாதரின் பாதுகையைப் பற்றியது அன்று, நம்மாழ்வாரைக் குறித்துச் செய்த போற்றி நூல் என்பதாக இந்த வெண்பா அமைகிறது.

ஒவ்வொரு வெண்பாவும் ஆழ்ந்த பொருளுடையதாக அமைந்துள்ளது. தமிழின் சுவை, பக்தி நெறியின் பெருமை, நம்மாழ்வாரின் பெருமை, திருமாலின் கருணை, சரணாகதித் தத்துவம் என்று பொருள் வெள்ளம் கரை புரண்டோடும் இந்த நூல் கீழ்க்கண்ட விலாஸத்தில் உள்ளது எனத் தெரிகிறது. அன்பர்கள் பயனடையுங்கள்.

ஶ்ரீ பகவன் நாம பப்ளிகேஷன்ஸ்
ராம மந்திரம், 2 வினாயகம் தெரு,
மேற்கு மாம்பலம், சென்னை.
தொ.பே: 4893736

Data Privacyயும் சுமேரியா கண்டமும்

‘Data Privacy’ என்கிறார்கள். சிரிப்பு வருகிறது. அப்படி ஒன்று என்றுமே இருந்ததில்லை.

நான் என்றைக்கு வீடு மாற்றினேன், எந்தக் குடியிருப்பில் எவ்வளவு நாள் இருந்தேன், எம்-1 சிம் கார்டைப் பயன்படுத்தி எந்த ஊருக்கெல்லாம், எவ்வளவு, என்ன பேசினேன், எம்-1ல் இருந்து சிங்டெல் ஏன் மாறினேன், பிறகு யாருக்கு, எதற்கெல்லாம் பேசுகிறேன், ஸ்கைய்ப் வீடியோவில் என்ன பேசியிருக்கிறேன், எந்த ரயில் நிலையத்தில் எவ்வளவு நேரம் இருந்தேன், அலுவலகத்தில் எவ்வளவு நேரம் இருந்தேன், என்னென்ன செய்தேன், கணினி மூலம் என்னென்ன தளங்களைத் துழாவினேன், ரயிலில் எந்த இருக்கையில் அமர்ந்தேன், எந்த இடத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தேன், கோவிலுக்குள் எந்தெந்த இடங்களில் நின்றேன், சனியன்று காலை முடி திருத்தும் கடையில் எவ்வளவு நேரம் இருந்தேன், என்ன உடை அணிந்திருந்தேன், எவ்வளவு பணம் கொடுத்தேன், சில்லறை எவ்வளவு பெற்றேன், நூலகத்தில் கணியில் என்ன தளங்களைக் கண்டேன், என்னென்ன நூல்கள் எடுத்தேன், என்னென்ன நூல்களுக்கு முன்பதிவு செய்தேன், அதற்கு எவ்வளவு பணம் கொடுத்தேன், எந்தக் கடன் அட்டை வழியாகப் பணம் செலுத்தினேன், காப்பிக் கடைக்குள் சென்ற நேரம், அமர்ந்திருந்த இருக்கை, கடன் அட்டை பயன்படுத்தியிருந்தால் என்னென்ன கடைகளில் எந்த வகையான கடன் அட்டைகளைப் பயன்படுத்துகிறேன், என்ன வாங்குகிறேன், ஊபர் பயன்பாடு எவ்வளவு, எந்தெந்த இடங்களுக்குச் செல்கிறேன், செல்லும் நேரங்கள், கடன் மிதி-வண்டி பயன்படுத்தினால் எங்கிருந்து எங்கு செல்கிறேன்….

சாம்பலாகும் வரை என் நடவடிக்கைகள் நிறுவனங்களிடம் (அ) அரசிடம் உள்ளன அல்லது அரசால் பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.

இதில் தவறில்லை. நாட்டின் பாதுகாப்பு முக்கியம். என் தனி மனித நடவடிக்கைகளில் அரசுக்கு அக்கறையில்லை ( நான் நல்லவனாக இருக்கும் வரையில்). அரசுக்குத் தேவை: ஒரு தேச விரோதியின் நடவடிக்கைகள். அதை இனம்காண எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும். இதை சிங்கப்பூர் / ஜப்பான் செய்கிறது. ஒவ்வொரு நாடும் செய்ய வேண்டும். பெரும் பொருட்செலவு தான். ஆனால் வேறு வழி இல்லை.

என்ன ஒரு விஷயம் என்றால் – அரசு நல்லதாக இருக்க வேண்டும். அவ்வளவு தான். நல்லவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். அதை மக்கள் செய்ய வேண்டும். அதற்கு மக்களுக்குக் கல்வி, விழிப்புணர்வு வேண்டும். ‘மாடு மேய்ப்பதை அரசு வேலையாக்குவேன்’, ‘சுமேரியா கண்டத்தை அகழ்ந்தெடுப்பேன்’, ‘தனி நாடு காண்பேன்’ என்று சவால் விடும் அரை வேக்காடுகளை அரசில் அமர வைத்தால் நிலைமை கவலைக்கிடம் தான்.

என்ன இருந்தாலும் Data Privacy இருந்தே ஆக வேண்டும் என்றால், அது சுமேரியா கண்டத்தில் தான் சாத்தியம். எந்தவித அடிப்படைக் கட்டமைப்பு வசதிகளும் இல்லாத இடத்தில் மட்டுமே இதனைச் செயல்படுத்த முடியும்.

பேஸ்புக் நமது தகவல்களைக் கேட்டால் கொடுக்கலாம், கூகிள் கேட்டால் தரலாம், ஆப்பிள் ஒரு கணக்கு துவங்கக் கூட கடன் அட்டை விபரங்களைக் கேட்கிறது ஆகவே தரலாம். ஆனால்,  அரசு நமது விபரங்களைக் கேட்டால் தரவியலாது என்பது என்ன ஒரு எண்ணம்?

கிராமங்களில் ரேஷன் அட்டையைக் கூட அடகு வைக்கும் வழக்கம் உள்ளது. கழிப்பறை வசதிகள் இல்லாத நிலையில் வெளியிலேயே இயற்கை உபாதைகளைச் செய்ய வேண்டியுள்ளது. இதில் டேட்டா பிரைவசி என்று கூச்சலிடுவது மேட்டுக்குடி நகர்ப்புறம் சார்ந்த நக்ஸல் அரசியல் தவிர வேறென்ன? டெல்லியிலும் சென்னையிலும் குளிர் ஊட்டப்பட்ட ஸ்டூடியோக்களில் அமர்ந்துகொண்டு டேட்டா பிரைவசி பற்றிப் பேசுபவர்கள், அமெரிக்கன் கான்சுலேட்டில் விரல் ரேகையையும், அமெரிக்க விமான நிலையக் குடி நுழைவுகளில் பத்து விரல் ரேகையையும் பதியச் சொல்லும் போது வாய் திறப்பதில்லை என்பது என்ன வகையிலான மேட்டுக்குடி நபும்ஸகத்தனம்?

தேச நலன் என்னும் வேள்வியில் ‘Data Privacy’யை ஆகுதி ஆக்குவது என்ன தவறு?

பக்தி இலக்கியத்தில் பெண்கள்

‘பக்தி இலக்கியத்தில் பெண்கள்’ என்னும் தலைப்பில் சிங்கப்பூர் சங்கப்பலகை நிகழ்வு 9 இன்று தேசிய நூலகத்தில் நடந்தேறியது. 40 பேர் வந்திருந்தனர். ஔவையார், காரைக்கால் அம்மையார், ஆண்டாள் முதலியோரைப் பற்றி திருமதி. மாதங்கி, திருமதி. மீனாட்சி சபாபதி, திருமதி. உஷா சுப்புசாமி பேசினர்.

கேட்டவர்களை மேலதிகத் தகவல்களைத் தேடிப் போக வைத்ததாக இருந்தன பேச்சுக்கள். அதற்கான தரவுகளையும் பேச்சாளர்கள் அளிக்கத் தவறவில்லை.

பயனுள்ள நிகழ்வாக அமைந்த மாலைப்பொழுது இலக்கியம், வரலாறு, ஆன்மீகம் என்று விரிந்து, தமிழ் என்னும் ஒற்றைப் புள்ளியில் ஒன்றிணைந்தது.

வரவேற்பு – ஆமருவி

ஔவையார் உரை – திருமதி. மாதங்கி

காரைக்கால் அம்மையார் – திருமதி. மீனாட்சி சபாபதி

ஆண்டாள் – திருமதி.உஷா சுப்புசாமி

 

சுஜாதா – 1974

1974ல் சுஜாதா எழுதிய ‘காணிக்கை’ சிறுகதை மனதின் ஆழத்தில் புதைந்து போன ஒன்று. அவ்வப்போது தன்னை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளும். சில நேரங்களில் பெரும் கோபத்தை உண்டு பண்ணி, நாவின் சொற்சூட்டை அதிகரிக்கும். அச்சமயத்தில் ஏதாவது எழுதினால் சொற்கள் கடுமையாக வந்து விழுவதும் உண்டு.

அறச் சீற்றம் , இயலாமையினால் ஏற்பட்ட கழிவிரக்கத்தினால் உண்டான சூடு என்று இன்னதென்று வகைப்படுத்தப்பட முடியாத உணர்வு என்று சில சமயங்களில் தோன்றும். அந்தக் கதை நினைவிற்கு வரும்பொதெல்லாம் ( பெயர் நினைவில் இராது), இதே மாதிரியான உணர்வுகள் தோன்றுவதும், தற்காலத்தில் அவ்வளவு மோசம் இல்லை என்கிற நினைவும் வந்து சமன்படுத்துவதும் உண்டு.

இன்று நூலகத்தில் அக்கதையை எதேச்சையாகப் படித்தேன். மீண்டும் அதே நினைவுகள். மனம் ஒரு நிலையில் இல்லை. தற்காலத் தமிழகத்தின் நிதர்சனம் ஏற்படுத்தியிருக்கும் மனதின் வலியும் சேர்ந்துகொண்டு, 1974ல் இக்கதை எழுதும் போது சுஜாதா கொண்டிருந்திருக்கக் கூடிய மன நிலையை என்னுள் உண்டாக்கின.

70-களில் பிராம்மண சமூகம் இருந்த நிலை, பிரபந்தம் படித்து, வைதீகத்திலும் சோபிக்க முடியாத நிலையில், சமூகத்தின் பொருளியல் அழுத்தங்கள் ஏற்படுத்தும் வாழ்வின் நிதர்ஸனக் கசப்புகள்,  கோவிலை மையமாகக் கொண்ட வாழ்வில் பொருளியல் சமாளிப்புக்களுக்காகச் செய்யவேண்டிய குரங்கு வேலைகள் என்று அன்றைய வாழ்வைப் படம்பிடித்திருப்பார் சுஜாதா.

முத்தாய்ப்பாக, அபாரமான தொடர்புகொண்ட பாசுரம். அத்துடன் கதை முடியும். தனது மனப் பாரத்தைப் பாசுரத்தின் வழியே இறக்கி வைத்திருப்பார் கதை சொல்லி.  ஆனால் நம் மனதில் அந்த பாரம் ஏறிக்கொள்ளும்.  இறக்கி வைப்பது கடினமே.

படித்துப் பாருங்கள். ‘ஸ்ரீரங்கத்துக் கதைகள்’ தொகுப்பில் முதல் கதை – ‘காணிக்கை’.

தாய் மண்

இந்தியன் வங்கியில் ஊழியர்கள் ஏன் இவ்வளவு அசமஞ்சமாக வேலை செய்கிறார்கள் என்று நொந்துகொண்டே அந்த அம்மையாரின் முன் அமர்ந்திருந்தேன். 15 மணித்துளிகள் கடந்திருந்தன. அலைபேசி சிணுங்கியது. எடுத்துப் பேசினார். 2 நிமிடங்கள்.
‘சரி, உங்களுக்கு என்ன வேணும்?’
‘மேடம், அந்த லாக்கர ஓப்பன் பண்ணனும். சொன்னேனே.’
‘ஆங், சொன்னீங்களே. அக்கவுண்ட் விஷயம் முடிச்சுட்டு பண்ணலாமா?’
‘சரி. என்ன டாக்குமெண்ட்ஸ் வேணும்? பாஸ்போர்ட், விஸா?’
‘லாக்கருக்கு அதெல்லாம் வேணாம் சார்.’
‘இல்ல அக்கவுண்ட் பத்தி பேசறேன். எஸ்.பி.அக்கவுண்ட்ட என்.ஆர்.ஓ ஆக்கணுமே, அது..’
‘அதான் லாக்கர் முடிச்சுட்டு பண்ணலாம்னு சொன்னேனே’
‘இல்ல மேடம், நிங்க தான்..’
‘ஸார், நான் ரொம்ப தடுமாறறேன் இல்ல? ரொம்ப ஸாரி’
‘…’
‘இல்ல. நீங்க வெளிலேர்ந்து வந்திருக்கீங்க. ஆயிரம் வேலை இருக்கும். ஆனா என்ன பண்றது? கொஞ்சம் பர்சனல் பிராப்ளம். அதான் இன்னிக்கி காலைலேர்ந்து தடுமாறறேன்.’
‘ஸாரி மேடம். டேக் யுவர் டைம்’
‘இல்லை, பிரதர் -இன்லா இப்ப காலைல காலமாயிட்டார். இப்ப கிளம்பணும். அடுத்த வாரம் அவர் பொண்ணுக்குக் கல்யாணம். மேனேஜ் பண்ணவே முடியல்ல. அட்டன்ஷன் ரொம்ப டைவர்ட் ஆகுது’
‘ஓ, ஐ ஆம் ஸாரி.. ‘
‘இல்ல உங்கள முடிச்சுட்டு போறேன்.’
‘வேண்டாம் மேடம். நீங்க கிளம்புங்க. வேற ஆபீசர் பார்க்கட்டும்’
‘இல்ல சார். நீங்க வெயிட் பண்ணினீங்களே. நானே அட்டண்ட் பண்ணிட்டுப் போறேன்.’
‘நீங்க ஆபீசுக்கு வந்திருக்கவே வேணாமே. எதுக்கு வந்தீங்க?’
‘இல்ல, காலைல அவருக்கு உடம்பு முடியலன்னு போோன் வந்துது..டிஸ்டர்ப் ஆயிட்டேன்.போயிட்டார்னு இப்பதான் போன் வந்தது.இருக்கட்டும்.நீங்க டாக்குமெண்ட்ஸ் எடுங்க..’
தயவு செய்து முதல் வரியைப் படிக்காதீர்கள்.#பாரதம்

வைஷ்ணவ எழுத்து

பேஸ்புக்கில் திரு.ராம் ராமச்சந்திரன் அவர்கள் ‘வைஷ்ணவ எழுத்தாளர்கள் பிரபந்தம், வைஷ்ணவம் பற்றியே எழுதுகிறார்கள்’ என்றது எனக்குப் புதிய பார்வையை அளித்தது. ( நவீன எழுத்தில் ‘புதிய திறப்பை உருவாக்கியது, புதிய புரிதலை ஏற்படுத்தியது’ என்றெழுத வேண்டும்)

அது என்ன பார்வை என்று நோக்கும் முன், கொஞ்சம் பின்னோக்கிப் பயணம்.

ஆழ்வார்கள், நாதமுனிகள், உடையவர், பிரபந்த உரையாசிரியர்கள், தேசிகன், மாமுனிகள், பின்னர் வந்த தாசர்கள் வரை எல்லாரும் வலியுறுத்தியதை இந்த ஸ்லோகத்தில் சுருக்கலாம் :

ஸ்ரவணம் கீர்த்தனம் விஷ்ணோ: ஸ்மரணம் பாத சேவனம்

அர்ச்சனம் வந்தனம் தாஸ்யம் ஸக்ய ஆத்மநிவேதனம்

அவன் பெயரைக் கேட்பது, அவன் பெயரைப் பாடுவது, அவனையே நினைத்திருப்பது, அவன் திருவடிக்குச் சேவை செய்வது, பூக்களால் அர்ச்சிப்பது, அவனுக்கு தாசனாய் இருப்பது, அவனுக்கே தன்னை அர்ப்பணிப்பது என்பதாக நவ-வித வழிபாடுகளையே சொல்கிறார்கள்.

குறிப்பாக, தற்போது ஆண்டாளைப் பேசுவதே சிறப்பாதலால் அவள் சொல்வதும் இவற்றை ஒட்டியே வருகின்றன –

  1. ‘தூயோமாய் வந்தோம் துயிலெழப் பாடுவான்’
  2. ‘நாட்காலே நீராடி வந்தோம்’
  3. ‘தூயோமாய் வந்து நாம், தூமலர் தூவித் தொழுது’
  4. ‘அரியென்ற பேரரவம் உள்ளம் புகுந்து’
  5. ’கேசவனைப் பாடவும் நீ கேட்டே கிடத்தி’
  6. ’பாடிப் பறை கொண்டு’
  7. ’தேவாதி தேவனைச் சென்று நாம் சேவித்தால்’
  8. ‘நாமம் பலவும் நவின்று’
  9. ‘நாராயணன் நம்மால் போற்றப் பறை தரும் புண்ணியன்’
  10. ‘முகில் வண்ணன் பேர் பாட’
  11. ‘மனத்துக் கினியானைப் பாடவும் நீ வாய் திறவாய்’
  12. ‘கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப் போய்’
  13. ‘பங்கயக் கண்ணானைப் பாடேலோ’
  14. ‘மாயனைப் பாடேலோ’
  15. ‘உன் மைத்துனன் பேர் பாட’
  16. ‘அன்றிவ்வுலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி’
  17. ‘அருத்தித்து வந்தோம்’
  18. ‘உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது’
  19. ‘சிறு பேர் அழைத்தனவும்’
  20. ‘உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம்’

மதுரகவிகளும் ‘நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன், மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே’ என்று பெருமாளைச் சொல்லாவிட்டாலும் நம்மாழ்வாரைச் சொல்கிறார்.

ஆனால், ஒருவரும் எழுதி வழிபடச் சொல்லவில்லை. ‘புதிய ஏற்பாடாகத் தற்கால வைஷ்ணவர்கள் பிரபந்தம் பற்றியும், வைஷ்ணவம் பற்றியும் எழுதி எழுதியே வழிபடுகிறார்களோ?’ என்னும் எண்ணம் தோன்றுகிறது. காஞ்சி பரமாச்சார்யரும் ‘ஶ்ரீராமஜெயம்’ எழுதச் சொன்னார் என்பதும் இதனுடன் ஒன்றி வருகிறது போல் உணர்கிறேன்.

நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள் ?

மொழி

ஒரு மொழியில் பூரண தேர்ச்சி பெற்றவர்களால் பிறிதொரு மொழியை வெறுக்கவியலாது. மாறாக, தேர்ச்சி பெற்ற மொழியின் வழி மற்ற மொழிகளையும் அறிந்துகொள்ள தீவிர முனைப்பே ஏற்படும். அவற்றில் உள்ள செய்திகளை அறிந்துகொள்ள ஆர்வம் ஏற்படுவது பூரணமான கல்வியின் அறிகுறி.

எனது காலஞ்சென்ற பெரியப்பா ஸ்ரீ.உ.வே.இராமபத்திராச்சாரியார் அவர்கள், தமிழில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர். கம்பனில் ஊறியவர். 18 நூல்கள் எழுதியுள்ளார். சம்ஸ்க்ருதத்தில் போதிய பாண்டித்யம் பெற்றவர். ஆங்கிலத்தைப் பட்டறிவால் அறிந்துகொண்டவர். மணிப்பிரவாளத்தைத் தனது சொந்த முயற்சியால் தெளிந்தவர்.

ramabhadranதனது இராமாயண உபன்யாசத்தில் வால்மீகி, கம்பன், ஆழ்வார்கள், ஆங்கில உரையாசிரியர்களின் கருத்துகள் முதலியவற்றை ஒப்பிட்டுப் பேசி வந்த அவர், துளசி ராமாயணம் புரியவேண்டும் என்பதற்காகத் தனது 55வது வயதில் இன்னொரு ஆசிரியரிடம் ஹிந்தி கற்றுக் கொண்டார். அதன் பின்னர் தனது உரைகளில் துளசி, கபீர் தாசர் என்று அவர்களையும் கொண்டு வந்தார். ‘மிதிலையில் மூவர்’ என்னும் தலைப்பில் வால்மீகி, கம்பர், துளசிதாசர் காட்டும் மிதிலை நிகழ்வுகளை அருமையாகச் சித்தரிப்பார். பின்னர் ‘திரிவேணி இராமாயணம்’ என்றும் ஒப்பாய்வு உரைகளை நிகழ்த்தினார்.

இவை போதாதென்று, தியாகையர் கிருதிகள் புரிய வேண்டும் என்பதால் அவ்வப்போது தெலுங்கு பேசும் வைஷ்ணவப் பெரியவர்களிடம் பேசி, தெலுங்கு கீர்த்தனைகளின் பொருளை உள்வாங்கிக் கொண்டார். தியாக ராஜ கீர்த்தனைகளின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பை அவர் நீண்ட நாட்கள் படித்துக் கொண்டிருந்தார்.

தனது இறுதி நாட்கள் வரை சம்ஸ்க்ருதத்தில் முனைவர் பட்டம் வாங்கவில்லை என்கிற ஏக்கம் இருந்தது தெரியும். அவருக்கு அதற்கான நேரம் இருக்கவில்லை. இறுதிவரை வால்மீகி, நாராயண பட்டத்ரி,  கம்பன், ஆழ்வார்கள் என்றே அமரரானார்.

‘செந்தமிழும் வடகலையும் நவின்ற நாவர்’ என்று திருமங்கையாழ்வார் தேரழுந்தூர்க்காரர்களைப் பற்றிச் சொன்னதற்கு உதாரணமாகத் திகழ்ந்தார் அப்பெரியவர்.

ஆக, மொழி வெறி ஆகாது. மொழியின் பால் தூய காதல் இருப்பின், மற்ற   மொழிகளை  வெறுக்கவியலாது. தனது தாயிடம் அன்பு செலுத்தும் குழந்தை, பிறிதொரு தாயை வெறுப்பதுண்டோ ?

நன்றி வைரமுத்து

வைரமுத்துவால் ஒரு நல்லது நடந்துள்ளது. மனிதர்களை இன்னாரென்று அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடிந்துள்ளது.

‘தமிழ் எழுத்தாளர்கள்’ என்கிற போர்வையில் உலாவரும் முற்போக்கு மாந்தர்களின் வெறுப்பு கலந்த அறியாமை வெளிவந்துள்ளது. உலகெங்கிலும் தமிழ் விருதுகள் பெறும் / வழங்கும் நபர்களின் தரமும் தெரியவந்துள்ளது.

ஆண்டாள் பாடல்களைக் கொண்டு பிழைப்பு நடத்தும் கர்னாடக சங்கீதத் துறையில் உள்ள பாடகர்களுக்கு வாய் பேச வராது என்பதும் புரிந்தது.

திரைத்துறையில் உள்ள, கிடைக்கும் போதெல்லாம் தங்களை வைஷ்ணவர்கள் என்று அடையாளப்படுத்திக்கொள்ளும், ‘ஜாம்பவான்கள்’ திடீரென்று சுண்டெலிகளாக விஸ்வரூபம் எடுத்த விந்தை நடந்தது. அதும் வாய்ப்பேச்சு வராத சுண்டெலிகளாக.

அமெரிக்காவின் பாரதி தமிழ்ச் சங்கம், மலேசியாவிலும் , இலங்கையிலும் என்று நாட்டிற்கொரு ஒரு தமிழ்ச் சங்கம் தவிர, உலகில் வேறு எந்தப் பிரதேசத்தில் இருந்தும் அமைப்பு ரீதியாக எந்தவொரு முணுமுணுப்பும் கூட இல்லாமல் இருந்தது பல அனைத்துப் போலிகளையும் அடையாளம் காட்ட உதவியது.

குழப்பி எழுதினாலும் ஜெயமோகனும், சாட்டை போல் நேரடியாக எழுதிய சாரு நிவேதிதாவும், வைரமுத்துவைக் கண்டித்து எழுதிய சுகி.சிவமும் மட்டுமே இலக்கிய / சொற்பொழிவு உலகில் வலம் வரும் பிரபலங்களில் தங்கள் கருத்தைக் கூறத் திராணியுள்ளவர்கள் என்பதையும் அறிந்துகொள்ள முடிந்தது.

வைரமுத்துவிற்கு நன்றி.

விசாகா ஹரியின் ‘எந்தரோ மஹானுபாவுலு’

ஸ்ரீமதி. விசாகா ஹரியின் சங்கீத உபன்யாசம்  இந்தத் தை மாத ஏகாதசி அன்று கிடைத்த பேரருள்.

  • நடந்த இடம்: ஸ்ரீநிவாசப் பெருமாள் கோவில், சிங்கப்பூர்.
  • நடந்த நாள் : ஏகாதசி, மாலை.
  • தலைப்பு: ‘எந்தரோ மஹானுபாவுலு’

துவக்கமே அமர்க்களம். தலைப்பிற்கு ஏற்றாற் போல தியாகப் பிரும்மத்தின் ‘எந்தரோ மஹானுபாவுலு’வில்  துவங்கினார். பின்னர் தியாகையரின் ராக, தாள, லய, ஸம்ஸ்க்ருத மேதாவிலாசங்களைத் தக்க கீர்த்தனைகளின் வாயிலாக விளக்கினார்.

‘Prism’ வழியாக ஒளிக்கற்றை செல்லும் போது ‘Refraction’ ஏற்பட்டு, ஏழு வண்ணங்கள் உருவாவது போல் ‘ஓம்’ என்னும் பிரணவம் நமது உடல் என்னும் Prism வழியாக ஊடுறுவும் போது தோன்றுவதே சப்த-ஸ்வரங்கள் என்று அவர் கூறியது சுவை.

e0aeb5e0aebfe0ae9ae0ae95_e0aeb9e0aeb0e0aebf.jpg‘நாத உபாசனை’, ‘வாகேயக்காரர்’ என்பனவற்றுக்கு அவர் அளித்த  விளக்கங்கள் ஆழ்ந்த பொருளுடையவை.

தியாகப் பிரம்மம், புரந்தர தாசர், ஆண்டாள் என்று மூன்று பொக்கிஷங்கள் பற்றி அவர் அளித்த விளக்கம்   850 பேரை சுமார் இரண்டரை மணி நேரம் கட்டிப் போட்டது என்பது உண்மை.

உத்திரப் பிரதேசம், மத்தியப்பிரதேசம், வங்காளம், ஒரிசா, மஹாராஷ்டிரம், கர்நாடகம், ஆந்திரம், தமிழ் நாடு, கேரளம் என்று பிராந்தியம் வாரியான ஆன்மீகப் பெரியோர்களைப் பட்டியலிட்ட விசாகா ஹரி, அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் பாரத மாதாவின் உடலை அலங்கரிக்கும் ஆபரணங்களுக்கு உருவகப் படுத்தியது மெய்சிலிர்க்கவைக்கும் அனுபவமாக இருந்தது. பாரத மாதாவின் பாதங்களுக்கு இந்தியப் பெருங்கடல் பாத பூஜை செய்கிறது என்றது உடலில் மயிர்க்கூச்செறியச் செய்தது.

தியாகப் பிரம்மம் பற்றியும், புரந்தர தாசர் பற்றியுமான நிகழ்வுகளைக் கூறும் போது, அவர்களது கீர்த்தனைகளையும் தொடர்புடைய இடங்களில் இணைத்தும், நெகிழ்ச்சியூட்டும் சில நிகழ்வுகளைச் சொல்லும் போது தானே கண்ணீர் மல்கக் கூறியதும் உபன்யாச்த்தை வேறு நிலைக்குக் கொண்டு சென்றது. ஶ்ரீவத்ஸ ஜெயராம சர்மா அவர்களின் ‘ந்ருஸிம்ஹாவதரம்’ உபன்யாசத்தில் இவ்வாறான அனுபவம் ஏற்பட்டதை எனக்கு னினைவூட்டியது.

நிகழ்ச்சியின் இறுதியில் ஆண்டாள் பற்றிச் சொன்ன அவர், தற்போதைய சர்ச்சையையும் ஒரு குட்டு குட்டினார். சிங்கப்பூர் மேடையில் இதைப்பற்றிய இரண்டாவது குட்டு இது.

தியாகராஜர் பற்றிய சில புள்ளி விவரங்கள்:

  1. 250 ராகங்களில் பாடியுள்ளார்.
  2. 24,000 க்ருதிகள் பாடியுள்ளார்.
  3. பல ராகங்கள் அபூர்வமானவை.
  4. தோடி ராகத்தில் மட்டுமே 30 க்ருதிகள் பாடியுள்ளார்.

புரந்தர தாசர் பற்றிய சில விவரங்கள்:

  1. மிகப்பெரிய செல்வந்தர், பின்னர் அனைத்தையும் துறந்தவர்.
  2. 4,89,00 க்ருதிகள் பாடியுள்ளார்.

வெகு நாட்களுக்குப் பிறகு மிக உன்னதமான ஆன்மீக அனுபவமாக அமைந்தது ஶ்ரீமதி.விசாகா ஹரியின் சங்கீத உபன்யாசம். மிருதங்கத்தில் முத்து சுப்பிரமணியன் ( ரசாயனப் பொறியாளர்), வயலினில் ஶ்ரீநாத் ஐயர் ( மென்பொறியாளர்) – மிகுந்த ஊக்கத்துடன் பங்கேற்றனர்.

உபன்யாசம் முழுவதும் தனது மாமனாரான கிருஷ்ணப் பிரேமி சுவாமிகளின் ‘வைஷ்ணவ சம்ஹிதா’ நூலில் இருந்து மேற்கோள் காட்டியபடி இருந்த விசாகா ஹரி, நிகழ்ச்சியை  ‘எந்தரோ மஹானுபாவுலு’வில் துவங்கி , அதே கீர்த்தனையுடன் நிறைவு செய்தார். முடிவில், ஆண்டாளைத் தொட்டு, ‘ரங்கநாத தத்துவம் என்பது என்ன?’ என்கிற ஆழ்ந்த தத்துவ விளக்கம் அளித்தது நிகழ்ச்சியின் வைரக்கல்.

நிகழ்வில் பாடப்பட்ட சில கீர்த்தனைகள்:

  1. எந்தரோ மஹானுபாவுலு
  2. செக்கனி ராஜ
  3. ரா ரா தேவாதி தேவா
  4. பாக்யாத லக்ஷ்மி
  5. வேங்கடாசல நிலையம்
  6. ஶ்ரீரங்க புர விஹாரா

‘செக்கனி ராஜ’ கீர்த்தனையைப் பல விதங்களில் பாடி, ஒவ்வொரு முறையிலும் உள்ள உட்பொருளை விளக்கியது ஆக அருமை. இனி அப்பாடலைக் கேட்கும் போதெல்லாம் அத்தனை விளக்கங்களும் மனதில் ஓடும் என்பதில் ஐயமில்லை.

தேர்ந்த சங்கீத ஞானம், நல்ல ஸம்ஸ்க்ருத உச்சரிப்பு, அபரிமிதமான ஆங்கில, தமிழ்ப் புலமை, கருணை பொழியும் குரல் வளம், ஆழ்ந்த பக்தி என்று உபன்யாச உலகில் வலம் வரும் அந்த அம்மையாருக்கு எனது வணக்கங்கள். அவருடன் வந்திருந்து உடனுடன் பாடியபடியே அமர்ந்திருந்த அவரது 10 வயது மகன் ராஜகோபால், எதிர்காலத்தில் நல்ல உபன்யாசகராக வருவதற்கான தேஜஸ் ( தமிழில் தேசம்) பெற்றிருக்கிறான். வாழ்த்துக்கள்.

பி.கு.:

  1. உபன்யாசம் ஆங்கிலத்தில். அதனால், உணர்ச்சிபூர்வமான பேச்சில் திடீர் வேகத் தடைகள். சிங்கையின் பல மொழிச் சூழலில் ஆங்கிலம் புரிந்துகொள்ளப் படக்கூடியதே என்றாலும், தமிழிலேயே இருந்திருந்தால் அனுபவம் இன்னமும் அதிகமாக இருந்திருக்கும்.
  2. விழா முடிந்தவுடன் அவரைச் சந்தித்துச் சில மணித்துளிகள் உரையாடினேன். எனது ‘நான் இராமானுசன்’ நூலைப் படித்துக் கருத்துரைப்பதாகச் சொல்லியுள்ளார்.