ஹிந்தி படித்த அழகு

‘ஜி, மேரா நாம் ஆமருவி ஹை’ என்றேன்.

‘உனக்கு எப்படிடா ஹிந்தி தெரியும்?’ என்றார் புதிய ஆசிரியர் வெங்கட்ராமன்.

‘ஒரு வருஷமா இத மட்டும் தான் படிச்சேன்’ என்றேன். 

‘ஒரு வருஷம் படிச்சியா? அப்ப, இந்த லெஸனப் படி, வாய்விட்டு’ என்றவர் புஸ்தகத்தில் ஒரு பாடத்தைக் காட்டினார்.

‘… ‘

‘வாய விட்டு படிப்பா. மனசுக்குள்ள இல்ல’ என்றவர் உற்றுப் பார்த்து, ‘மொதல்ல புஸ்தகத்த நேரா வெச்சுக்கோ. தலகீழா வெச்சுண்டா படிக்க முடியாது’ என்றார். 

எனக்கு இரண்டும் ஒன்றுதான் என்று அவருக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை. 

ஒரு முழு ஆண்டு  ஹிந்தி வாசித்து, பின் ஏன் இந்த நிலை?

கொஞ்சம் ஃப்ளாஷ்பாக். 

ரெண்டாம்பிளாக் கார்ப்பரேஷன் ஸ்கூலில் மாலையில் ஹிந்தி வகுப்பு எடுக்க தக்ஷிண பாரத ஹிந்தி பிரச்சார சபா வாடகக்கு எடுத்திருந்தது. அங்குதான் ஹிந்தி வகுப்பு எடுப்பார்கள். 

ஆமாம். எடுப்பார்கள். பலர் எடுப்பர். 

ப்ராத்மிக்கிற்கு மத்யமா எடுக்கும், மத்யமாவிற்கு ராஷ்டிரபாஷா, பிரவேசிகா ராஷ்டிரபாஷாவிற்கு என்று முறைவைத்துக் கொண்டு பாடம் நடத்துவர். ஆக, அங்கு பலரும் அத்யாபக், அவர்களே வித்யார்த்தி. 

இந்த அழகில் நான் ப்ராத்மிக் சென்று சேர்ந்தேன். என்னுடைய ஆசிரியர், மன்னிக்கவும் ஆசிரியன் ராம்பிரசாத். என்னைவிட ஒரு வயது சின்னவன். நாலாங்கிளாஸ். அவன் எனக்குப் பாடம் நடத்த வேண்டும். ஏனெனில் அவன் மத்யமா மாணவன்.  இப்படியான ஹிந்தி வளர்ப்பில் ஈடுபட்டிருந்தது தக்ஷிண பாரத ஹிந்தி பிரச்சார ஸபா.

ரெண்டாம்பிளாக்கில் உண்மையான ஹிந்தி வாத்யார் வாரம் ஒருமுறை வருவார். மாலை ஆஃபீஸ் முடிந்து, வீட்டுக்குப் போகப் பிடிக்காத ஒருவரைப் பகுதி நேர ஆசிரியராகப் போட்டிருந்தது ஸபா. மாலை ஐந்தரைக்கு வர வேண்டியவர் துரிதமாக ஆறரைக்கெல்லாம் வந்து ‘மாதம் மும்மாரி பொழிகிறதா’ டைப்பில் ‘இன்னிக்கி பாடம் நடந்துதா’ என்று கேட்டுவிட்டு ஆறேமுக்காலுக்குக் கிளம்பிவிடுவார். நானும் அடுத்த ஐந்து நிமிடத்தில் வீட்டிற்குச் சென்று ‘ஹிந்தி கிளாஸ் முடிஞ்சுடுத்தும்மா’ என்று அறிவித்துவிட்டு அம்புலிமாமாவைத் தேடுவேன். 

‘அம்புலிமாமா என்ன வேண்டியிருக்கு? இன்னிக்கி படிச்ச ஹிந்திய ஒரு தடவை படிக்கலாமோல்லியோ?’ அம்மா.

‘கிளாஸ்லயே படிச்சுட்டேம்மா’ 

என் ஹிந்தி அறிவு ‘க, க்க, க, க, ஞா’ (அங்கங்கே அழுத்திக் கொள்ளவும்) என்கிற அளவிற்கு முன்னேறியிருந்தது.

இப்படியாகத் துவங்கிய ஹிந்திப் பயிற்சியின் பலனையே நீங்கள் முதல் சில வரிகளில் கண்டீர்கள்.

வெங்கட்ராமன் எட்டாம்பிளாக் பள்ளியில் உண்மையிலேயே ஆசிரியர். பொழுது போகாமல் பாடம் சொல்ல வரவில்லை.  ஏதோ இன்று ஹிந்தி புரிகிறதென்றால் அவரே காரணம். ஆனால், ஹிந்தித் தேர்வுகளில் பாஸ் பண்ணினதுக்கு அவர் காரணம் இல்லை. 

ப்ராத்மிக் தேர்வில் ஹிந்தி வார்த்தைகள் தெரியாத போது ஆங்கிலத்தில் எழுதிப் பூர்த்தி பண்ணிவிட்டேன். ஆனால், மத்யமாவில் நிறைய ததிகினத்தோம் போட வேண்டியதாக இருந்தது. மனப்பாடம் செய்வது வழக்கம் இல்லை என்பதால் சிரமப்பட்டேன். எகிறி எகிறிப் பாஸாகியது. 

ராஷ்டிரபாஷா புட்டுக்கும் என்று தெரியும். கொஞ்சம் சஞ்சலமாகவே தேர்வை நெருங்கினேன். ‘ னேன்’ இல்லை, ‘ னோம்’. பன்மை. 

பரீட்சை ஹாலில் ஏகக் களேபரம். என் பெயர் (ஆமருவி) புரியாததால் பெண்கள் ஹாலில் போட்டுவிட்டனர்.  பெண்களுடன் சேர்ந்து எழுதமாட்டேன் என்று சொல்லி தர்ணா செய்தேன் (அப்போது வயது 12, சே).  போனால் போகிறதென்று ஆண்கள் ஹாலுக்கு அனுப்பினார்கள். 

ஒரு பெஞ்சில் இருவர் அமர வேண்டும். ஒருவர் ராஷ்டிரபாஷா, மற்றொருவர் பிரவேசிகா. பெஞ்ச் ஒன்றிலும் இடமில்லாததால் கடைசியாக ஒரு பெஞ்சில் ஒருவன் மட்டுமே அமர்ந்திருந்தான். 

‘அங்க இடம் இருக்கு சார்’ என்றேன். ‘போயி உக்காந்துக்கோ. உன் பக்கத்துல இருக்கறவன் பிரவேசிகாவான்னு கேட்டுக்கோ’ என்று சொல்லும் முன் இடத்தைக் காலி செய்துவிட்டு நகர்ந்துவிட்டேன்.

ராஷ்டிரபாஷாவில் நான் முதல் வகுப்பில் தேர்ச்சி பெற்றேன் என்பதை நம்ப யாரும் தயாராக இல்லை. 

பிரவேசிகாவில் அவ்வளவு கஷ்டப்படவில்லை. நோட்ஸ் எடுத்து வைத்திருந்தேன். பரீட்சை ஹாலிலும்.

இது தவிர சி.பி.எஸ்.ஈ.யில் மூன்றாவது மொழி ஹிந்தி. ஹிந்தி பிரச்சார ஸபாவில் படித்ததால் எழுத்துக்களை அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியும் என்கிற அளவில் கொஞ்சம் உபயோகம் இருந்தது.  ஆனால் அறிவுப்பேராசானுக்கு அந்த பாக்யம் இல்லை. 

அவன் மந்தாரக்குப்பம் என்னும் பகுதியில் இருந்து வந்து செல்ல சுமார் ஒருமணி நேரம் ஆகும். அவனுக்கு ஹிந்தி களாஸ் போகவெல்லாம் நேரமில்லை. ஆக, மூன்றாவ்து மொழி அவனுக்கு வேப்பங்காய். பெரும்பாலும் ஏதாவது சேட்டை செய்துவிட்டு வகுப்பிற்கு வெளியிலேயே நிற்கும் அவுட் ஸ்டாண்டிங் ஸ்டூடண்ட்.

இப்படியான வேளையில் காலாண்டுப் பரீட்சை வைத்தார்கள். ‘எப்டிடா எழுதறது?’ என்று அப்பாவியாக கேட்டான் அறிவு.

‘ஈஸியா வழி சொல்றேன்’ என்று வலுவில் அறிவுரை வழங்க வந்த கிச்சி சொன்னது, ‘மொதல்ல கேள்வில இருக்க எல்லாத்தையும் எழுதிக்கோ. அப்பறம் முதல் வார்த்தை எப்டியும் ‘க்யா’, ‘கவுன்’ நு இருக்கும். இல்ல செண்டென்ஸ்ல எங்கியாவது ‘க்யா’, ‘கவுன்’ இருக்கா பாரு. அதை மட்டும் அழிச்சுட்டு உனக்குத் தோணினத எழுது’ என்றான்.

‘இவ்ளோதானா ஹிந்தி?’ என்ற அறிவுப்பேராசானின் சந்தோஷத்தைக் கெடுக்க விருப்பம் இல்லாமல் மவுனமாக இருந்துவிட்டேன்.

காலண்டுப் பரீட்சை முடிந்து, பேப்பர் கொண்டுவந்தார் ஆசிரியர் வாரீஸ் ஜெஹான் ( ஹிந்தியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்). எங்கள் பேப்பர் எல்லாம் வந்துவிட்டது. நாங்கள் வரைந்ததற்கு ஏற்றவாறு ஏதோ வந்திருந்தது. அறிவுப்பேராசானின் பேப்பர் மட்டும் வரவில்லை.

‘சப் கோ பேப்பர் மிலா?’ என்று ஆசிரியர் கேட்க, வழக்கம் போல் நாங்கள் பேந்தப் பேந்த விழித்ததை ‘மவுனம் சம்மதத்திற்கு அறிகுறி’ என்று எடுத்துக்கொண்டார் ஜெஹான். 

கடைசியாகப் பையின் உள்ளிருந்து ஒரு பேப்பரை எடுத்தார். ‘க்,க, கா, ககி, கீ, கு, கூ’ என்று பல ஒலிகளுடன் சிரிக்கத் துவங்கினார். சுமார் ஐந்து நிமிடங்கள் சிரித்து, வியர்த்து, விறுவிறுத்து, மூச்சு வாங்கி, ஒருவாறு நாற்காலியில் அமர்ந்தார். 

‘யே அறிவு கா பேப்பர் ஹை. கிச்சி, யஹான் ஆவோ, இஸ் பேப்பர் கோ படோ’ என்றார். நாங்கள் (வழக்கம் போல்) மோட்டுவளையைப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தோம். 

‘கிச்சி, கம் ஹியர் அண்ட் ரீட் திஸ் பேப்பர் அலவுட்’ என்றார்.  கிச்சி எழுந்து நின்று பேப்பரை வாங்கிக்கொண்டான்.

முதல் வரியை மவுனமாகப் படித்தவன் கீழே விழுந்துவிடுபவன் போல சிரித்தான். (கண்ணாடியை எடுத்துப் பையில் வைத்துக் கொண்டு). காரணம் தெரியாமல் நாங்களும் சிரித்தோம். அவனால் வாசிக்க முடியவில்லை.

பேப்பரை என்னிடம் நீட்டினான். 

கேள்வி : துமாரா நாம் க்யா ஹை ?

பதில்    : துமாரா நாம் காகா ஹை.

‘ஏண்டா இப்பிடி எழுதின? மிஸ்ஸு பேரு ‘காகா’வா? அவங்க வெள்ளையாதானே இருக்காங்க?’

‘எனக்குத் தெரிஞ்ச ஒரே எழுத்து ‘கா’. எதுக்கும் இருக்கட்டும்னு இன்னொரு தடவை ‘கா’ ந்னு எழுதினேன். சாரி வரைஞ்சேன் ‘ அறிவு நேர்மையாகச் சொன்னான். 

‘மத்த எந்தக் கேள்விக்கும் பதிலே எழுதல்லயே, ஏன்?’

‘இத வரஞ்சு முடிக்கறதுக்கே முப்பது நிமிஷம் ஆச்சு’ 

சிரித்து, ஓய்ந்து, பசியெடுத்து உணவு உண்ணும் வேளையில் அறிவு எங்கள் பெஞ்சிற்கு வந்தான்.

‘ஒரு டவுட்டுடா’ 

‘சொல்லு’ என்றேன்.

‘பரீட்சைல அந்த முதல் கேள்விக்கு என்ன அர்த்தம்?’

பி.கு. ராஷ்ட்ரபாஷா பரீட்சை ஹாலில் என்னுடன் ஒரே பெஞ்சில் இருந்தவன் கிச்சி. அவனும் ராஷ்டிரபாஷா. யாரிடமும் சொல்லிவிடாதீர்கள்.

சி-யைக் காப்போம் வாரீர்

சீனாவேறென்ன செய்யும்? 

மாவோ ஜெடொங் அளவிற்கு சி ஜின் பிங்ற்கு பிம்பம் கொடுத்தாகிவிட்டது. சி மரணம் அடையும் வரை அதிபராக இருக்கும் அளவிற்கு அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தை மாற்றியாகிவிட்டது. 

மஹாத்மா காந்தியின் பொன்மொழிகள் பாடப்புத்தகங்களில், சாலைகளில், பேருந்துகளில் இருப்பது போல் சி-யின் சொற்களும் எழுதப்பட்டுவிட்டன. அப்படி ஒரு ஒளிவட்டத்தை ஏற்படுத்தியாகிவிட்டது. 

அதே நேரம் பாதி ஆப்பிரிக்காவைக் கடனாளியாக்கி அவர்களிடம் இருந்து கிஸ்தி பெறுவது அல்லது செய்துகொடுத்த கட்டமைப்பை (துறைமுகம், எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு ஆலை இத்யாதி)ப் பறித்துக்கொள்ளுதல் முதலிய செயல்களையும் செய்து ‘நானும் ரவுடி தான், அமெரிக்கா போல’ என்கிற பிம்பத்தையும் ஏற்படுத்தியாகிவிட்டது. இதற்குப் பலியான முக்கியமான நாடு இலங்கை. ஹம்பந்தோட்ட துறைமுகம் ஒரு சான்று. 

தென் சீனக் கடலின் நாடுகள் அனைத்துடனும் சண்டை – கடல் என்னோடது, கனிமம் என்னோடது – கம்போடியா, தாய்லாந்து, வியட்நாம், லாவோஸ், பிலிப்பைன்ஸ் என்று எல்லாருடனும் தகராறு. தென் சீனக் கடலில் செயற்கைத் தீவு அமைத்து அதில் ராணுவத் தளங்களையும் அமைத்தாகிவிட்டது. இருந்தாலும் தென் சீன நாடுகள் பயப்பட மறுக்கின்றன. டிஜோப்தி என்னுமிடத்தில் ராணுவத் துறைமுகமும் கட்டியாகிவிட்டது.

‘தாய்வான் என்னோடது’ என்று எவ்வளவு கரடியாகக் கத்தினாலும் யாரும் கண்டுகொள்வதில்லை. சமீபத்தில் பா.ஜ.க. பெண் எம்.பி. மீனாட்சி லேகி தாய்வான் தினத்தில் காணொளி மூலம் கலந்துகொண்டார். 

RCEP என்கிற ஆசியக் கண்ட நாடுகளிடையே தடையில்லா வர்த்தகம் அனேகமாக ஒப்பந்தம் ஆகும் போது இந்தியா கெடுத்தது – விட்டிருந்தால் சீனப் பொருட்களுக்கு இந்தியாவில் எந்தத் தடையும் இல்லாமல் விற்க முடியும். சிங்கப்பூரில் நடந்த ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தையில் பிரதமர் மோதி திட்டவட்டமாக ‘கையெழுத்திட முடியாது’ என்று வெளியேறிவிட்டார். ஆக, அந்தக் கனவிலும் மண். 

நிக்கோபார் தீவுக்கு அருகில் உள்ள இந்தோநேசியத் தீவில் பாரதம் துறைமுகம் கட்டுகிறது – இலவசமாக. பாரதத்தின் வர்த்தகத் தேவைகளுக்காக என்பது பேச்சானாலும், ஆழ்-துறைமுகம் கட்டுவது பாரதத்தின் நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள் தங்குவதற்கு என்று பாதுகாப்புத் துறை பேசிக்கொள்கிறது. இதற்காக பிரதமர் மோதி இந்தோநேசியத் தலைவர் ஜோகோவியுடன் ஈராண்டுகளுக்கு முன்னர் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டார். 

சீனாவிற்கு எதிரான மங்கோலியாவில் ( கடல் இல்லாத நாடு) கனிம வளங்களை எடுக்க இந்திய நிறுவனங்கள் உதவுகிண்றன.

சீனாவில் பி.ஆர்.ஐ. – Belt Road Initiative – ற்குப் பாரதம் பெரும் தடையாக உள்ளது. மலேசியா அனேகமாக பி.ஆர்.ஐ.ல் இருந்து விலகியேவிட்டது. இந்தோநேசியாவிற்கும் இத்திட்டத்தில் பல கேள்விகள் உள்ளன.  

2000-2004ல் வாஜ்பாய், ஜப்பானின் ஷின்சோ அபே, ஆஸ்திரேலியாவின் பிரதமர் சேர்ந்து மூவர் கூட்டணி அமைக்க முற்பட்டனர் – Trilateral Alliance. இதைச் சீனா அப்போதே எதிர்த்தது. 2004-14 வரை இது நடைபெறவில்லை. 2014ல் பாரதம் இம்முயற்சியில் மீண்டும் இறங்கியது. ஜப்பானில் ஹின்சோ அபே மீண்டும் பிரதமரானார். ஆனால் இம்முறை இது நால்வர் கூட்டணியானது. இதில் அமெரிக்காவும் சேர்ந்துகொண்டு Quadrilateral Alliance ஆனது. இதை ‘Diamond Necklace Strategy’ என்று சீனா எதிர்க்கிறது. ஆனால் சீனா மட்டும் ‘String of Pearls’ முறையில் இந்தியாவைச் சுற்றியுள்ள நாடுகளுடன் ஒப்பந்தங்கள் செய்துகொள்ளலாமாம். 

1998 அணு ஆயுதச் சோதனைக்குப் பின் பாரதத்தின் மீது அதிக அளவு பொருளாதாரத் தடைகள் கொண்டுவந்த நாடுகள் அமெரிக்கா, ஜப்பான் மற்றும் ஆஸ்திரேலியா. ஆனால், இன்று இவையே பரதத்தின் ஆகச் சிறந்த நண்பர்களாக உள்ளன. 1998ல் பாரதத்திற்கு யுரேனியம் ஏற்றுமதியை நிறுத்திய ஆச்திரேலியா, தற்போது இந்த ஏற்றுமதிக்காகவே ஒப்பந்தங்களைப் போட்டுள்ளது. இது பாரதத்தின் வெளியுறவுத் துறைக்குக் கிடைத்த மகத்தான வெற்றி. காரணம் யாரென்று தெரியும் – உலகம் சுற்றும் பிரதமர் என்று அழைக்கப்பட்டவர். 

இந்த நால்வர் கூட்டணி பி.ஆர்.ஐ.க்கு எதிராக வேறு வர்த்தகத் தடங்களை உருவாக்கத் திட்டமிடுகிறது. இது சீனாவின் உலக நாயகக் கனவுகளை நேரடியாகப் பாதிக்கும் ஏற்பாடு.

இந்த நிலையில் பாகிஸ்தானுடன் சேர்ந்துகொண்டு, அதற்குப் மீளாக் கடன் கொடுத்துத் தனது பி.ஆர்.ஐ. கனவுகளை மெய்ப்பிக்கச் சீனா முயன்றது. 370 சட்ட நீக்கத்தால் அதற்கும் பாதிப்பு ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது என்பதால் அங்கும் சரிவு. சீனாவிடம் அதிக அளவில் கடன் பெற்றதால் பாகிஸ்தான் பற்றிப் பேச ஒன்றுமில்லை. 

இப்படியான நிலையில் இந்தியப் பெருங்கடல் பகுதியில் கனிம வளம் தேட சீனா முயன்று அதற்கான சர்வதேச அமைப்புகளின் ஒப்புதலைப் பெற்றுள்ளது.  இது பாரதத்தையும் அதன் அண்டை நாடுகளையும் நேரடியாகப் பாதிக்கும் செயல். 

அதே நேரம் தென் சீனக் கடல் நாடுகளில் முக்கியமான நாடான வியத்நாம் பாரதத்திடம் இருந்து பிரம்மோஸ் ஏவுகணைக்கான ஒப்பந்தம் செய்துள்ளது. கம்யூனிஸ்ட் வியத்நாமே நம்பாத நாடு சீனா என்பது சீனாவின் பெருமைகளுள் ஒன்று. 

வியத்நாமுடன் உள்ள புரிதல் ஒப்பந்தப்படி,  பாரதத்தின் ஓ.என்.ஜி.ஸி. விதேஷ் நிறுவனம் அந்த நாட்டை ஒட்டியுள்ள கடலில் எண்ணெய் எடுத்து வருகிறது. இதற்குப் பாதுகாவல் என்று பாரதக் கடற்படையின் சில போர்க்கப்பல்கள் நிற்கின்றன. இதையும் சீனா எதிர்க்கிறது. ஆனால் ஒன்றும் செய்ய இயலாத நிலையில் எதிர்ப்பை மட்டும் தெரிவிக்கிறது. 

தவிரவும் தற்போது ஹாங்காங் பிரச்னையில் உலகம் சீனாவை எதிர்க்கும் நேரத்தில், பாரதம் எந்தக் கருத்தையும் பெரிய அளவில் சொல்லவில்லை. ஹாங்காங் விஷயத்தில் பாரதம் வாய்மூடி இருக்க வேண்டிய தேவை சீனாவிற்கு இருக்கிறது. உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடு என்பதால் ஜனநாயக உரிமைகள் விஷயத்தில் பாரதத்தின் சொல்லுக்கு ஏற்றம் உண்டு.

இது தவிரவும், தற்போதைய கொரோனா விஷயமாக அமெரிக்காவும் பிற நாடுகளும் சீனாவின் செயல்பாடுகளை உலக சுகாதார நிறுவனம் ஆராய வேண்டும் என்று கேட்டுள்ளன. இந்த ஆண்டு உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் தலைவராகப் பாரதம் பொறுப்பேற்கிறது. ஆக, சீனா தொடர்பான, பாதிக்கக்கூடிய அளவில் விசாரணை செய்யாமல் இருக்க, பாரதத்திற்கு அழுத்தம் தர வேண்டிய நிலையில் சீன அதிபர் சி ஜின் பிங் உள்ளார். 

இத்துடன் ஜப்பான் சீனாவில் இருந்து வெளியேறும் ஜப்பானிய நிறுவனங்களுக்கு என்று 2 பில்லியன் டாலர் உதவித்தொகையை அளித்துள்ளது. அந்த நிறுவனங்கள் பாரதம் வரும் என்பது வெளிப்படை. இந்த நேரத்தில் பிரதமர் மோதி ‘ஆத்ம-நிர்பர்’ திட்டம் அறிவித்தார். ஏற்கெனவே ‘மேக் இன் இந்தியா’ திட்டமும் உள்ளது. ஆக, ஆப்பிள் முதலிய நிறுவனங்கள் பாரதத்தில் முதலீட்டைப் பெருக்கியுள்ளன ( ஃபாக்ஸ்கான் நிறுவனம் ஒரு உதாரணம்). 

இதனால் சி ஜின் பிங் மீது கட்டமைக்கப்பட்ட பிம்பம் உடையத் துவங்குகிறது. கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் அவரது செல்வாக்கு குறைந்தால், பதவிக்கு நெருக்கடி ஏற்படும். ஏற்கெனவே கொரோனாவால் கெட்டபெயர். ஆக, தன்னைக் காத்துக்கொள்ள சி செய்யும் நடவடிக்கைகளே பாரதத்தின் எல்லைப் பிரச்னை.

இதன் ஒரு யுக்தியாக, பாரதத்திற்கு முப்பரிமாண சங்கடம் அளிக்க வேண்டி. நேபாளின் கம்யூனிஸ்ட அரசையும் தொந்தரவு செய்து, பாகிஸ்தானுக்கும் போட வேண்டிய ரொட்டித் துண்டுகளைப் போட்டு சீனா வேலை செய்தது. தற்போது லடாக் எல்லையில் பாரத வீரர்களின் பலிதானம்.

பாரதத்திம் / அமெரிக்கா/ இங்கிலாந்து / ஆஸ்திரேலியா மற்றும் சீனாவிற்கும் இடையே பெரிய வேறுபாடு ஒன்று உண்டு. மற்ற நாணுவங்கள் தேசத்திற்கானது. சீன ராணுவம் சீன கம்யூனிஸ்ட கட்சியினுடையது. கட்சியின் நலனைக் காக்க, கூலிப்படையாகச் செயல்படும் பெரும் கூட்டம். ஆகவே ஆபத்தான ஒரு பெரும் திரள்.

அடிபட்டுள்ள தெரு நாயை எல்லாக் கோணங்களில் இருந்தும் தாக்கினால் அது மேலே விழுந்து பிடுங்கும். சி ஜின் பிங் அந்த நிலையில் இருக்கிறார்.  

சீனாவுடனான எல்லைப் பிரச்னையை உருவாக்கிக்கொடுத்த நமது முதல் பிரதமருக்கு நாம் கடமைப்பட்டுள்ளோம். 

Work / Learn from home – சில எண்ணங்கள்

மாணவர்களே,

இது ஏதோ மாணவர்களுக்கு மட்டும் என்று பெரிசுகள் நெட்ஃபிளிக்ஸ் பார்க்கக் கிளம்பவேண்டாம். உங்களுக்கும் ஏதாவ்து ஆங்கே பொசியும் ( பெரிசுகளை விழல் என்று எள்ளி நகையாடியுள்ள ஆமருவியைக் கடுமையாகக் கண்டனம் செய்யக் கிளம்பவேண்டாம், மீண்டும்..)

வீட்டில் இருந்து கற்பது என்பது நிதர்சனம்.  கற்பது என்பதற்குப் பதிலாக ‘உழைப்பது’ என்று பெரிசுகள் போட்டுக்கொள்ளலாம்.  இனிமேல் எல்லாம் அப்படித்தான். எல்லாம் ஆன்லைன் தான் ஜூம் தான், ஸ்கைப் தான், ஜோஹொ தான், வெண்டைக்காய் தான்..5-effective-ways-to-work-from-home-during-covid-19

நான் அறிந்தவரை, சில எண்ணங்கள்:

  1. படிக்கும் இடம் என்று ஒன்றைத் தனியாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.  சிறு மேசை, ஒரு நாற்காலி, சிறிய விளக்கு, இணையத்தொடர்பு, மிக முக்கியமாக அரசு வழங்கியுள்ள மடிக்கணினி / கணினி.
  2. அமைதி அவசியம். தொலைக்காட்சி இருந்தால் அணைத்து விடவும். முடிந்தால் விற்றுவிட்டு நூல்கள் வாங்கிக்கொள்ளலாம். கொஞ்சமாவது பயன் இருக்கும்.
  3. WFH ற்காகவென்று சிறிய அளவிலான Inverter வைத்துக்கொள்ளலாம். இணயத்தொடர்பையும், கணினியையும் இந்த Inverter உடன் இணைத்துக் கொள்ளலாம்.  மற்ற இடங்களில் மின் இணைப்பு துண்டிக்கப்பட்டாலும் வேலை நடக்கும்.
  4. இரவில் வேலை செவதற்கு என்று LED மேசை விளக்கு வாங்கிக்கொள்ளலாம். மின் செலவு மிச்சமாகும்.
  5. VPN வழியாக வேலைசெய்பவர்கள் தங்களது Safeword அல்லது Remote Access Pin முதலியவற்றை ஒரே இடத்தில் பாதுகாப்பாக வைக்கவும். திடீரென்று தேவைப்படும் போது உடனடியாகக் கிடைக்க வேண்டும்.
  6. கணினி மூலம் எடுக்கும் தொலைபேசி அழைப்புகளுக்கு நல்ல மைக் வைத்த headset பயன்படுத்துங்கள். விலை மலிவாக உள்ளது என்று ஓஜோசி  நிறுவனங்களை நம்பவேண்டாம்.
  7. கணினியில் கேமரா தேவைப்படும் போது மட்டும் திறந்திருக்கட்டும். மற்ற நேரங்களில் ஒரு டேப் வைத்து ஒட்டிவிடலாம்.
  8. வேலை செய்யும் / ஆன்லைன் கல்வி பெறும் இடத்தில் உணவு உண்ணுதல் கூடாது. அதை ஒரு அலுவலகமாகவே / பள்ளியாகவே கருத வேண்டும். அப்போதுதான் அதற்கேற்ற மனநிலை அமையும்.
  9. வேலை நேரத்தில் சொந்தத் தொலைபேசி அழைப்புகள் வந்தால் எடுக்க வேண்டாம். அல்லது வெளியில் சென்று எடுக்கவும்.  அலுவல் தொடர்பான தொலைபேசி / இணையவழி அழைப்புகள் நடந்துகொண்டிருக்கலாம் என்பதால்.
  10. அலுவல் செய்யும் இடத்தில் நமது பெற்றோர் / ஆசிரியர் / குழந்தைகள் / மனைவி / கணவன் படத்தை வைத்திருந்தால் மனம் ஒருநிலைப்படும். கடவுள் படங்கள் விசேஷம்.
  11. ஒரு மணி நேரம் அமர்ந்திருந்து வேலை செய்தால், பத்து மணித்துளிகள் நடந்துவிட்டு வரவும்.
  12. வீட்டில் அமர்ந்து வேலை செய்யும் இடத்திற்கு அருகில் நல்ல நூல்கள் இருப்பது அவசியம். வேலையில் கவனம் குறைந்தால், ஒரு மாறுதலுக்காக மன ஊக்கம் அளிக்கும் நூல்களில் இருந்து சில பகுதிகளை வாசிக்கலாம்.  அப்படியான சில நூல்கள்: (இவற்றில் நான் எழுதிய நூல்கள் எதுவும் இல்லை).
    1. Startup Nation
    2. Compound Effect
    3. Sapiens
    4. Homo Deus
    5. 21 Lessons for the 21st Century
    6. Tuesdays with Morrie
    7. வலவன் கதைகள்
  13. உங்கள் குடும்ப வழக்கப்படி ஆன்மீகப் பயிற்சிகள் இருப்பின் தவறாமல் செய்து வருவது மன அழுத்தத்தில் இருந்து காக்க உதவும்.
  14. மிக அவசியமாகத் தவிர்க்கப்பட வேண்டியவை : அலுவல் / பள்ளி நேரத்தில் சமூக ஊடகங்கள், செய்திகள் மற்றும் தொலைக்காட்சி.
  15. உங்கள் திறமையை வீணடிக்கும் மிகப்பெரிய எதிரி ஒருவன் இருக்கிறான்.  அவன் பெயர் Multi Tasking.  ஒரே நேரத்தில் பல வேலைகளைச் செய்வது. விளைவு: எந்த ஒரு வேலையும் நடக்காது.

மேற்சொன்ன சொன்ன பலதையும் நான் பின்பற்றுகிறேன்.   உங்களால் முடிந்தவற்றைப் பின்பற்றுங்கள். வீட்டில் இருந்து வேலை, கற்றல் என்பது  நமது வாழ்வில் இன்றிமையாத ஒன்றாகவிருக்கிறது. இந்தப் புதிய வாழ்க்கை முறையை வாழக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். வேறு வழியில்லை. டிஜிட்டல் இந்தியா என்பதை முழுமையடைய வைத்துள்ளது கொரோனா.

உடல் / மன நலம் காத்து, வலிமையான பாரதத்தைப் படைப்போம் வாருங்கள்.

வாழ்த்துக்கள்.

பி.கு.: எனது நூல்களை வாங்கியே தீருவேன் என்று அடம்பிடிப்பவர்கள் (அப்படி இருந்தால் எவ்வளவு நல்லது? ஹும்) கீழ்க்கண்ட கிண்டில் நூல்களை வாங்கி வாசிக்கலாம்.

  1. நான் இராமானுசன்
  2. பழைய கணக்கு
  3. Monday is not Tuesday
  4. Singapore Diary

 

 

தேரழுந்தூரில் சிங்கம்?

நாயக நாயகி  பாவம் தாற்காலிகமாக நீங்கப்பெற்ற திருமங்கை மன்னன்  மனதில் ‘ஆமருவியப்பனை அதிகமாக கோபித்துக் கொண்டோமோ’ என்னும் எண்ணம் தோன்றுகிறது. ‘போன புனிதர்’ என்று கோபத்துடனான பிரேமை நிலையில் அவனைச் சொன்னதை நினைத்துச் சற்றே வருத்தம் கொள்கிறார்.

தேவாதிராஜனின் கோவிலில் கருவறைக்குள் நுழையும் முன்னர் வலதுபுறத்தில் உள்ள யோக ந்ருஸிம்ஹனின் சன்னிதி தென்படுகிறது போல. ‘அடடா, கோஸகன் எங்கே சென்றான்? அவன் விரைவாக வருபவன் அன்றோ? பக்தன் அழைத்தவுடன் எந்த யோசனையும் இன்றி உடனே வந்தவன் அல்லவோ அவன்?’ என்னும் எண்ணம் தோன்றப்பெற்றவராய் சற்று நிதானித்து நிற்கிறார்.

‘இவன் ‘போன புனிதர்’ அன்றே? வந்தவன் அல்லவா? எப்படிப்பட்டவன் இவன்? இரணியனின் மிடுக்கையும் கம்பீரத்தையும் தனது கரங்களால் இரண்டாகப் பிளக்கும் விதமாக அவனது மார்பைப் பிளந்தவன் அன்றோ? இவன் அன்றோ தனது இடக்கையில் சங்கையும், வலக்கையில் சுதர்சன சக்கரத்தையும் கொண்டுள்ளவன்?

அப்படிப்பட்டவன் எழுந்தருளியுள்ள ஊர் எப்படிப்பட்டது? செக்கச்செவேல் என்று உள்ள தாமரைப் பூவைப் போன்ற பிரம்மனை ஒத்த அந்தணர் வாழும் ஊர். அவ்வாறான திருவழுந்தூரை விட்டு நீங்காது, அவ்வூரில் நிலையாக நின்றுகொண்டிருக்கும் ஆமருவியப்பனை நான் கண்டுகொண்டேன்’ என்கிறார் ஆழ்வார்.

இந்த யோக ந்ருஸிம்ஹனின் முன்னர் அமர்ந்தே, தேரழுந்தூர்க்காரனான கம்பன் இராம காதை இயற்றியுள்ளான். ந்ருஸிம்ஹ பக்தனான அவன் வால்மீகியின் இராமாயணத்தில் இல்லாத ‘இரணிய வதைப் படல’த்தைக் கம்பராமாயணத்தில் வைத்தான் என்பதில் இருந்து புரிந்துகொள்ளலாம். ( கம்பன் என்பதே கம்பத்தில் இருந்து தோன்றிய திருமாலின் பெயராம்).

யோக நரசிம்மர் Uதேரழுந்த்
யோக ந்ருஸிம்ஹன்

சிங்கம தாயவுணன் திறலாகம்முன் கீண்டுகந்த,
சங்கமி டத்தானைத் தழலாழி வலத்தானை,
செங்கமலத் தயனனையார் தென்னழுந்தையில் மன்னிநின்ற,
அங்கம லக்கண்ணனை அடியேன்கண்டு கொண்டேனே

ஆழ்வாரோ ‘அந்தணர்கள் பிரம்மனைப் போன்று சிவந்து தெரிகிறார்கள்’ என்கிறார். அவர்கள் வேதத்தை ஓதி ஓதி முகம் சிவந்து காணப்பட்டனர் என்று காட்சிப்படுத்திக் கொள்ளலாம். திருவள்ளுவர் ‘மற்றெவ்வுயிர்க்கும் செண்தன்மை பூண்டொழுகலான்’ என்று அந்தணர்க்கு இலக்கணம் கூறுகிறார். முகம் சிவந்திருக்கலாம், ஆனால் உள்ளம் சிவந்திருக்கவியலாது என்று புரிந்துகொள்கிறோம். மற்றவர்க்கு ஒரு துன்பம் என்றால் மனம் இரங்குபவன் எவனோ அவனே ஸ்ரீவைஷ்ணவன் என்பது வழக்கில் உள்ள எண்ணம். ஒரு வேளை கருணையினால் மனம் சிவந்திருக்கலாம் என்பதால் உடலும் உள்ளமும் சிவந்திருக்கலாம் என்ற கோணத்தில் பார்ப்பது ஒரு சுவையே.

 

 

தேரழுந்தூர் செல்லும் வழி

திருமங்கையாழ்வார் கனவு நிலையில் இருந்து விடுபடுகிறார். பரகால நாயகி நிலையில் இருந்து மீண்டு, திருமங்கை மன்னனாக, ஆழ்வாராக உணர்கிறார்.

மாற்றம் நிகழ்ந்தவுடன் ஊரின் வயல்வெளிகள் கண்ணில் படுகின்றன. வளம் மிக்க தேரழுந்தூர் அல்லவா? மன்னி முது நீர்க் கழனிகள் கொண்ட ஊரன்றோ? வியந்தவண்ணம் ஊரின் வெளியில் வருகிறார். அப்போது தேரழுந்தூருக்கு வழி கேட்டு யாத்ரீகன் ஒருவன் வருகிறான்.

ஸ்வாமி, திருவழுந்தூர் செல்லும் வழி யாது ?

அடடா, நான் அவ்வூரில் இருந்தே வருகிறேன். எனவே வழி கூறுகிறேன் கேளுங்கள். நான் வந்த இந்தப் பாதையிலேயே செல்லுங்கள். ஊர் வந்துவிடும்.

திருவழுந்தூரை எவ்வாறு அடையாளம் கண்டுகொள்வது?

சுலபம், யாத்ரீகரே. மன்னி முது நீர்க் கழனிகள் நிறைந்து இருக்கும், வயல்களில் வாளை மீன்கள் துள்ளும். அதுதான் திருவழுந்தூர்.

மன்னிக்கவும் ஸ்வாமி. இந்தப் பிராந்தியத்தில் எல்லா ஊர்களிலுமே பழைய நீர்க் கழனிகளும், வயல்களும் உள்ளனவே. ஆகவே தேரழுந்தூரை எப்படிக் கண்டுபிடிப்பது?

ஆம். உண்மை தான். சோழ தேசம் அல்லவா? நீர் வளம் நிறைந்து தான் இருக்கும். ஊரின் அடையாளத்தைச் சொல்கிறேன் கேளும். வயல்களில் குவளை மலர்கள் பூத்து நின்று, பெருமானின் கண்களைப் போன்ற தோற்றம் அளிக்கும். வயல்களின் அருகில் உள்ள நீர் நிலைகளில் செவ்வல்லிப் பூக்கள் மிகுந்து, பெருமானின் உதட்டைப் போன்ற தோற்றத்துடன் விளங்கும். இதற்கு மேலும் சந்தேகம் இருந்தால், உற்றுப் பாருங்கள், நீர் நிலைகளில் உள்ள தாமரைப் பூக்கள் பெருமானின் முகத்தைப் போன்று அழகுடன் விளங்கும். இவ்வாறான ஊர் எதுவோ அதுவே தேரழுந்தூர்.

அடடா, அருமையாக வழி சொன்னீர் ஐயா. தாங்கள் யாரோ ?

பூக்கொடிகள் அடர்த்தியாக வளர்ந்துள்ளதால் அவற்றின் உள்ளிருந்து குயில்கள் கூவும் திருமங்கை என்னும் நாடு உள்ளதன்றோ? யாம் அன்னாட்டின் அரசன் திருமங்கை மன்னன் என்னும் பரகாலன்.

வந்தனம் ஆழ்வீர். தங்களைக் கண்டுகொண்டேன். தாங்கள் தேரழுந்தூரைப் பற்றிப் பாடியுள்ள இப்பத்துப் பாடல்களைப் பாடினால் பயன் யாதோ?

அடியேன் வாக்கில் இருந்து, திருவருளால் பொலிந்து வந்துள்ள இத்தமிழ் மாலையைச் சொன்னால் பாவங்கள் அனைத்தும் நீங்கும்.Tank Photo

நெல்லில் குவளை கண் காட்ட நீரில் குமுதம் வாய் காட்ட
அல்லிக் கமலம் முகம் காட்டும் கழனி அழுந்தூர் நின்றானை
வல்லிப் பொதும்பில் குயில் கூவும் மங்கை வேந்தன் பரகாலன்
சொல்லில் பொலிந்த தமிழ்-மாலை சொல்ல பாவம் நில்லாவே

ஆழ்வார் குவளை, அல்லி, தாமரை முதலியவற்றைத் தேரழுந்தூர்ப் பெண்களின் கண், உதடு, முகம் முதலியவற்றிற்கே உவமையாகச் சொல்கிறார். ஆனால், ஆழ்வார் பாசுரங்களைப் பக்தர்கள் தம் உள்ளக் கிடக்கைக்கு ஏற்ப அனுபவிக்கலாம் என்பதால் எம்பருமானார் தாமே வியாக்யானம் எழுதாமல், திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளானிடம் வியாக்யானம் எழுதச் சொன்னதைப் பின்பற்றி, மேற்கண்ட பாடலில் உவமையை பெருமாளின் கண், உதடு, முகம் முதலியவற்றுடன் ஒப்பிட்டு எழுதியுள்ளேன். வழிப்போக்கருடன் ஏற்பட்ட பேச்சுக்களும் கூட அடியேனின் கற்பனையே. (அறிஞர் பெருமக்கள், பிழை இருப்பின் பொறுத்தருளவும்).

குவளை, அல்லி, தாமரை மலர்களைக் கொண்டு அடையாளம் சொல்லப்பட்ட தேரழுந்தூர் பின்னாளில் கம்பன் பிறந்த ஊர் என்று அடையாளம் கண்டது.

தற்போது, ஊர் வேறு ஒரு காரணத்திற்காக அறியப்படுகிறது. மனம் வலிக்கும் காரணம் அது.

வண்டு பாட, அன்னம் ஆட..

தேரழுந்தூரின் வீதிகளில் மட்டுமே ஆடல் ஓசை கேட்கவில்லையாம். திருமங்கையாழ்வாரின் காதுகளில் வேறொரு இசையும் நாட்டியமும் கேட்கின்றனவாம்.

தேரழுந்தூரில் மிகப்பழையதான குளங்கள் உள்ளனவாம் (தற்போதும் உள்ளன). அவற்றில் மிக நெடுங்காலமாகவே நீர் நீறைந்து இருப்பதால் அருகில் உள்ள வயல்கள் வளமாக உள்ளன. குருகினங்கள், வாளை மீன்கள் முதலியனவற்றை முன்னரே பார்த்தோம். தற்போது நீர் நிலைகளின் மிகுதியால் அவற்றில் தாமரைப் பூக்கள் மலர்ந்துள்ளன.

தாமரைப் பூக்களில் தேன் அதிகம் இருப்பதால் அவற்றை அளவிற்கு அதிகமாகப் பருகிய வண்டினங்கள் போதை ஏறி, அதனால் சுரம் தவறாமல் பாடுகின்றனவாம். பாடல் ஒலியால் உந்தப்பட்ட அன்னப்பறவைகள், அருகில் உள்ள வயல்களில் இறங்கி, ஆணும் பெண்ணும் இணையாக நடனத்தில் ஈடுபடுகின்றனவாம். நாதம், அதன் பின் பரதம் என்று ஏற்பட்டது போல், வண்டுகளின் ரீங்கார இசை, அதனால் ஏற்பட்ட அன்னங்களின் நடனம் என்று களை கட்டிய வயல்களை உடைய ஊராக உள்ளது தேரழுந்தூர்.

DSC01624ஆண், பெண் அன்னங்களின் கூட்டுக் களியாட்ட நடனத்தைக் கண்ட திருமங்கையாழ்வார், மீண்டும் கனவு நிலைக்குச் செல்கிறார். அவருக்குத் தான் பரகால நாயகியாக, ஆமருவியப்பனிடம் பெற்ற பேரானந்த அனுபவம் நினைவிற்கு வருகிறது. ‘ஆனந்த அனுபவங்களை அளித்துவிட்டு, என் இடையில் உள்ள ஆடைகள் நெகிழுமாறு என் அழகுகள் அனைத்தையும் தானே எடுத்துக் கொண்டு என்னைவிட்டுப் பிரிந்து சென்ற தேவாதிராஜன் வசிக்கும் ஊரன்றோ இந்தத் தேரழுந்தூர் என்னும் திருவழுந்தூர்?’ என்று கனவு நிலையில் இருந்து கேட்கிறார் பரகால நாயகியான திருமங்கையாழ்வார்.

ஆமருவியப்பன் நீங்கியதால் தனது ஐம்புலன்களும் தன்னைவிட்டு நீங்கிவிட்டன என்கிறார் ஆழ்வார். பரமாத்மா அன்றி ஜீவாத்மா ஒன்றுமில்லை என்பதைத் தெரிவிக்கிறார் ஆழ்வார்.

என் ஐம்புலனும் எழிலும் கொண்டு இங்கே நெருநல் எழுந்தருளி
பொன் அம் கலைகள் மெலிவு எய்த போன புனிதர் ஊர்போலும்-
மன்னும் முது நீர் அரவிந்த மலர்மேல் வரி வண்டு இசை பாட
அன்னம் பெடையோடு உடன் ஆடும் அணி ஆர் வயல் சூழ் அழுந்தூரே

ஆமருவியப்பன் தன்னை விட்டு நீங்கினாலும் அவரைப் ‘புனிதர்’ என்று பரகால நாயகி அழைக்கிறாள். இது அவள் ஊடலால் ஏற்பட்ட கோபத்தால் சொல்கிறாள் என்கின்றனர் உரையாசிரியர்கள்.

‘மன்னு முது நீர்’ என்னும் பயன்பாட்டால், தேரழுந்தூரில் மிகப் பழங்காலத்தில் இருந்தே நல்ல நீர் நிலைகள் உள்ளதை அறிய முடிகிறது.

ஆதி நாள் முதல் நீர் தேங்கியுள்ள குளங்கள், அவற்றால் வளம் பெற்ற, வாளை மீன்கள் நிரம்பிய  வயல்கள், தாமரைப்பூக்களில் நிரம்பியுள்ள தேனைக் பருகிப் போதையில் பாடும் வண்டுகள், அதைக் கேட்டு நடனமாடும்  அன்னப் பறவைகள் என்று இருந்த ஊர் என்பதை எண்ணும் போது தற்போதைய தேரழுந்தூரின் நிலை கண் முன் தோன்றி மறைவதைத் தவிர்க்க இயலவில்லை.

பெருமாள் கைகூப்புகிறானா?

நாயகி பாவத்தில் இருந்த திருமங்கையாழ்வார், கனவு நிலையில் சஞ்சரிக்கிறார். திடீரென்று நனவு நிலைக்கு வருகிறார். தேரழுந்தூரின் வீதிகளில் இருந்து பேரிரைச்சல் மீண்டும் கேட்கிறது.

என்ன இரைச்சல் என்று கூர்ந்து நோக்குகிறார். பஞ்சு போன்று மென்மையான பாதங்களை உடைய நற்குடிப் பெண்கள் பொன்னாலான சிலம்பணிந்து, பேரிரைச்சல் ஏற்படும்படியாக ஆடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அதனால் ஏற்படும் பேரிரைச்சலாம். இப்படிப்பட்ட ஊரில் வாழும் ஆமருவியப்பனைப் பற்றி எண்ணத் துவங்குகிறார். மீண்டும் பரவச நிலைக்கு, கனவு நிலைக்குச் சென்றுவிடுகிறார் ஆழ்வார்.

அடடா, ஆலிலைக் குழந்தை என்று எண்ணிக் கருணையோடு நோக்கினால், ஆமருவியப்பன் புன்முறுவலுடன் அருகில் அமர்ந்து, நெஞ்சத்துள்ளும், கண்ணுள்ளும் குடியேறிவிட்டான். இப்போது என்னை நோக்கிக் கைகூப்பி நிற்கிறானே? ஏன் இப்படி நிற்கிறான் ?

ஆம், முதலில் பஞ்சணையில், அருகில் அமர்ந்தான். பரமானந்தப் பேரின்பத்தை அளித்தன். பின்னர் இப்போது கைகூப்பி நிற்கிறான். காரணமென்ன? என்று கனவு நிலையில் கேட்கிறாள் பரகால நாயகி.

கண்ணன் வெண்ணையை முழங்கையால் எடுத்து உண்டுகொண்டிருக்கும் போது யசோதை தாம்புக்கயிற்றால் அடிக்க வர, அவளை நோக்கிக் கண்களைக் குவித்து, இரு கைகளையும் கூப்பி மன்னிப்புக் கோரினான் அல்லவா? அதைப்போன்றே என்னிடமும் கைகூப்புகிறானே? ஓ, காரணம் புரிந்துவிட்டது. பேரின்ப அனுபவத்தைக் கொடுத்ததால் வஞ்சிக்கொடி போன்ற என் இடை நோவு எடுத்தது என்பதால் கைகூப்புகிறான் கண்ணன் என்று கனவு நிலையில் நினைக்கிறாள் நாயகியான ஆழ்வார்.

இப்படியான கனவு நிலையில் உள்ள பரகால நாயகி, திடீரென்று தெருவில் இருந்து எழும் சிலம்பு ஒலிகளால் கனவு நிலை நீங்கப்பெற்று மீண்டு எழுகிறாள்.

Therazhundur-Amaruviappan1

வஞ்சி மருங்கு லிடைநோவ மணந்து நின்ற கனவகத்து,என்

நெஞ்சு நிறையக் கைகூப்பி நின்றார் நின்ற வூர்போலும்,

பஞ்சி யன்ன மெல்லடிநற் பாவை மார்கள், ஆடகத்தின்

அஞ்சி லம்பி னார்ப்போவா அணியார் வீதி அழுந்தூரே

சிலம்புகள் ஒலிக்க ஆடும் தேரழுந்தூர்ப் பெண்களை ‘நற்பாவைமார்கள்’ என்று அழைக்கிறார்.  முந்தைய பாடல்களில் ‘அம்பு அராவும் மடவார்’ என்றார். இப்போது அவர்கள் நற்குடியைச் சேர்ந்தவர்கள், பாவையர்கள் என்கிறார்.

தங்கம் என்ற பொருளைத்தரும்  ‘ஹாடகம்’ என்னும் சம்ஸ்க்ருதச் சொல் மருவி, ‘ஆடகம்’ என்று பாடலில் வருகிறது.

கனவு நிலையும், நனவு நிலையும் மாறி மாறி வரும் நிலையில் ஆழ்வார் பேசுவது கண்ணன் மீது அவர் கொண்டுள்ள ஆழ்ந்த பக்தியையும், பரகால நாயகி வடிவத்தின் வழியே அவர் கொண்டுள்ள காதலையும் உணர்த்துவன. இந்த இரு நிலைகளையும் திருக்குறளின் காமத்துப் பாலில் உள்ள பல குறட்பாக்களில் காணமுடிகிறது என்பது ஒரு சிறப்பு.

மாளிகையைக் காணவில்லை

தேரழுந்தூரின் வயலையும், நீர் வளத்தையும், அனல் ஓம்பும் அந்தணரையும், தேன் ஒழுகும் கூந்தலை உடைய பெண்டிரையும் கண்ட திருமங்கையாழ்வார் ஊரின் வீதியைக் காண்கிறார். மலைத்து நிற்கிறார்.

கரைகளை உடைய பெரிய கடல் போல் அகலமானவையாக உள்ளனவாம் வீதிகள். வீதிகளைக் கண்டு பிரமித்தவர் அவ்வீதிகளில் உள்ள வெள்ளையடிக்கப்பட்டு உயர்ந்து நிற்கும் மாளிகைகளைக் காண்கிறார். அவற்றின் உயரம் என்னவென்று அறிந்துகொள்ள மேலே அண்ணாந்து பார்க்கிறார்.

வெள்ளைவெளேரென்று வானம் தொட நிற்கும் மாளிகைகளின் உச்சியைக் காண இயலவில்லையாம். ஏன் என்று உற்று நோக்கினால் மாளிகைகளின் உச்சியில் கரும் புகை குடிகொண்டுள்ளதாம். அப்புகை மாளிகைகளின் உண்மையான உயரத்தை மறைக்கின்றதாம்.

எங்கிருந்து வருகிறது புகை? தேரழுந்தூரில் அந்தணர் வழங்கும் ஆகுதியின் புகையோ என்று எண்ணிப் பார்க்கையில் அப்போது மதிய வேளையாதலால் வேள்விகள் நிறைவுபெற்றுவிட்டன. எனவே வேள்விப் புகை அன்று. பின்னர் வேறென்ன புகையாக இருக்கும் என்று சற்று நடந்து சென்று பார்க்கிறார். வீதிகளை அடுத்த தோட்டத்தில் கரும்பில் இருந்து வெல்லம் எடுப்பதற்காக, கருப்பஞ்சாற்றைக் காய்ச்சும் ஆலைகள் உள்ளனவாம். புகை அங்கிருந்து வருகிறதாம்.

ஆலைகள் கொண்டு வெல்லம் தயாரிக்கும் அளவிற்குத் தேரழுந்தூரில் கரும்பு விளைச்சல் மிகுதியாக இருந்துள்ளது தெரிகிறது. அப்படிப்பட்ட ஊரில் குடிகொண்டுள்ள இறைவனைப் பற்றி ஆழ்வாரின் எண்ணம் விரிகிறது.

மாலை நேரம் ஆகிவிட்டதால் இன்ப உணர்ச்சிகள் மேலிடுகின்றன. ஆழ்வார் பரகால நாயகியாகத் தன்னைக் காண்கிறார்( நாயக நாயகி பாவம்). ஆமருவியப்பன் தன் அருகில் வந்து புன்முறுவல் பூப்பது போலவும், பின்னர் தன் அருகில் வந்து பஞ்சணையில் அமர்வது போலவும், அதன் பின்னர் பேரின்பத்தை அளிப்பது போலவும் எண்ணுகிறார். இதைப் போன்றே நம்மாழ்வாரும் பராங்குச நாயகியாகத் தன்னைப் பாவித்துக்கொண்டு பாசுரங்கள் பாடியுள்ளதை நினைவுபடுத்திக் கொள்வோம்.

தலைவன் தலைவியைப் பிரிந்து செல்லும் வேளையில் அவளிடம் சொல்லிச் செல்ல வரும் போது அவளைச் சாந்தப்படுத்த என்னென்ன செய்வானோ, சொல்வானோ, அவை அனைத்தையும் ஆமருவியப்பன் செய்தான் என்பதாகப் பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் விரிகிறது. இவ்விடத்தில் திருக்குறளின் காமத்துப் பாலின் பல குறட்பாக்கள் ஒத்து வருகின்றன.

அழகிய அந்தப் பாசுரம் இதோ:

மாலைப் புகுந்து மலரணைமேல் வைகி யடியேன் மனம்புகுந்து,என்

நீலக் கண்கள் பனிமல்க நின்றார் நின்ற வூர்போலும் வேலைக்

கடல்போல் நெடுவீதி விண்தோய் சுதைவெண் மணிமாடத்து,

ஆலைப் புகையால் அழல்கதிரை மறைக்கும் வீதி அழுந்தூரே

Thirumangai

மேற்சொன்ன பாடலில் ‘என் நீலக் கண்கள் பனிமல்க’ என்று திருமங்கை மன்ன சொல்வது போல் உள்ளது சிறப்பு. திருமங்கையாழ்வாருக்கு ‘நீலன்’ என்கிற பெயரும் உண்டு.

அயோத்தியில் நடைபெற்ற செயல்கள் / தொழில்கள் யாவை என்பதைப் பின்வரும் பாடலில் கம்பன் சொல்கிறான்

அகில் இடும்புகை, அட்டில் இடும்புகை,
நகரின் ஆலை நறும்புகை நான்மறை
புகலும் வேள்வியின் பூம்புகையோடு அளாய்
முகிலின் விம்மி முயங்கின எங்கணும்

அயோத்தியிலும் கரும்பு ஆலைகள் இருந்தன, அதிலிருந்து நல்ல நறுமணத்துடன் புகை கிளம்பியது என்கிறான். தேரழுந்தூரில் இருந்த கரும்பு ஆலைகளை அயோத்தி மீது ஏற்றிப் பாடுகிறான் என்று கொள்ள இடமுண்டு. ஏனெனில், கம்பன் தேரழுந்தூர்வாசியன்றோ?

வைணவ திவ்யதேசத்தில் சூலம்?

திருமங்கையாழ்வார் திகைத்து நிற்கிறார்.

தேரழுந்தூரின் அகன்ற வீதிகளில் உள்ள ஒரு மாட மாளிகையின் மேல் வானத்தைக் கீறும் அளவிற்கு ஒரு சூலம் எழுந்து நிற்கிறது. சூலம் என்ன செய்கிறது என்று பார்க்கிறார். அது வானத்தின் வயிற்றைக் கிழிக்கிறது. அதனால் வானம் கொண்டிருக்கும் மேகக்கூட்டங்களின் வாயிலாகத் தேரழுந்தூரில் மாமழை பொழிகிறது. ‘முந்தி வானம் மழை பொழியும்’ ஊரன்றோ தேரழுந்தூர்?

வானம் பொழிவது இருக்கட்டும். ஆனால் இடி இடிக்கும் ஓசையே கேட்கவில்லையே? என்று வியக்கிறார் ஆழ்வார். எப்படிக் கேட்கும் அவருக்கு? மாட மாளிகைகளின் தளங்களில் தேரழுந்தூர்ப் பெண்டிர் இடைவிடாமல் அபிநயம் பிடித்து ஆடும் நடனம் எழுப்பும் ஒலியில் இடியோசை கேட்கவில்லை.

இப்படியான ஊரில் வாழும் கண்ணன் சிலையாக மட்டும் நில்லாமல், தாமரை இதழ் விரியும் போது தோன்றும் பவளச்சிகப்பு நிறத்தில் புன்முறுவல் பூத்து நின்றபடி ஆழ்வாரின் மனம் புகுந்து நின்றான் ஆமருவியப்பன் என்னும் தேவாதிராஜன்.

முந்தைய பாடலில், ‘என் உள்ளத்துள்ளும், கண்ணுள்ளும், மனத்துள்ளும் நின்றான்’ என்ற ஆழ்வார், தற்போது அவனது பவளச் சிகப்பான இதழ் தெரியும் வண்ணம் அவரது உள்ளத்தினுள் அமர்ந்துள்ளான் என்கிறார். ‘பவள வாய் கமலச் செங்கண்’ என்னும் திருவரங்கப் பாசுர வரிகள் நினைவிற்கு வரலாம்.

‘மாடு வந்து என் மனம் புகுந்து நின்றார்’ என்பதில் ‘மாடு’ என்பது ‘அருகில்’ என்னும் பொருளில் வருகிறது. நாம் இழந்துள்ள மற்றுமொரு அருந்தமிழ்ச் சொல் ‘மாடு’.

அருமையான பாசுரம் இதோ:

ஏடி லங்கு தாமரைபோல் செவ்வாய் முறுவல் செய்தருளி,

மாடு வந்தென் மனம்புகுந்து நின்றார் நின்றா வூர்போலும்,

நீடு மாடத் தனிச்சூலம் போழக் கொண்டல் துளிதூவ,

ஆட லரவத் தார்ப்போவா அணியார் வீதி அழுந்தூரே.

cropped-dsc01624.jpg